Latest / True Crime 24 - Nederlands / Margo Prade

Transcript

Margo Prade · True Crime 24 - Nederlands

• 0:00
  Speaker 2: Een politiecommandant zit in de rechtszaal. Hij wordt beschuldigd van
• 0:03
  Speaker 2: moord op zijn ex-vrouw. Het slachtoffer is Margot Prade, een arts.
• 0:09
  Speaker 2: Ze werd zes keer beschoten. Het belangrijkste bewijs van het
• 0:13
  Speaker 2: openbaar ministerie is opvallend. Een bijtspoor. Tijdens de zitting buigt
• 0:18
  Speaker 2: de politiecommandant voorover. Hij haalt zijn kunstgebit uit zijn mond.
• 0:22
  Speaker 2: Hij legt het op tafel, zichtbaar voor de rechters. De
• 0:26
  Speaker 2: vraag die boven de rechtszaal hangt is ongebruikelijk. Hoeveel kracht
• 0:30
  Speaker 2: kun je uitoefenen met een kunstgebied? Ohio ligt in het
• 0:33
  Speaker 2: Amerikaanse Midden-Westen. Het landschap bestaat uit landbouwgrond, bossen en rivieren.
• 0:39
  Speaker 2: In het noorden grenst de staat aan Lake Erie. Het
• 0:41
  Speaker 2: gebied kent weinig uitersten. Geen bergen. Geen woestijnen. Het klimaat
• 0:49
  Speaker 2: volgt duidelijke seizoenen. Koude winters. Warme, vochtige zomers. Aan het
• 0:55
  Speaker 2: einde van de jaren negentig bevond Ohio zich in een
• 0:58
  Speaker 2: economische overgangsfase. Decennia lang was de industrie de ruggengraat van
• 1:03
  Speaker 2: de staat geweest. Veel fabrieken waren inmiddels gesloten of afgeslankt.
• 1:07
  Speaker 2: Dat leidde tot verandering. Maar niet tot een plotselinge instorting.
• 1:11
  Speaker 2: Veel gemeenschappen bleven functioneren. Met vaste routines. Met sterke lokale verbanden.
• 1:17
  Speaker 2: Het misdaadcijfer lag rond het landelijke gemiddelde. In deze periode
• 1:21
  Speaker 2: daalde geweldsmisdaad in de Verenigde Staten. Toch bleven de verschillen
• 1:25
  Speaker 2: tussen regio's groot. Ernstige geweldsmisdrijven waren geen dagelijks verschijnsel. Juist
• 1:31
  Speaker 2: daarom maakten ze diepe indruk wanneer ze plaatsvonden. Akron ligt
• 1:35
  Speaker 2: in het noordoosten van Ohio. De stad was lange tijd
• 1:39
  Speaker 2: bekend als centrum van de rubber- en bandenindustrie. Aan het
• 1:42
  Speaker 2: einde van de jaren 90 was die bloeitijd voorbij. Toch bleef
• 1:46
  Speaker 2: Akron een regionaal knooppunt. Voor werkgelegenheid. Voor onderwijs. Voor gezondheidszorg.
• 1:55
  Speaker 2: De stad bestond uit woonwijken en voorsteden. De binnenstad had
• 1:59
  Speaker 2: niet meer het economische gewicht van vroeger. Veel inwoners leefden
• 2:03
  Speaker 2: voorspelbare levens. Gestructureerd rond werk, gezin en gemeenschap. Rond Akron
• 2:10
  Speaker 2: lagen uitgestrekte groengebieden. Daaronder natuurgebieden die later onderdeel werden van
• 2:15
  Speaker 2: Cuyahoga Valley National Park. De nabijheid van stad en natuur
• 2:19
  Speaker 2: was vanzelfsprekend. Voor veel bewoners hoorde dat bij het dagelijks leven.
• 2:24
  Speaker 2: Criminaliteit was ongelijk verdeeld over de stad. Sommige wijken kampten
• 2:29
  Speaker 2: met meer problemen. Anderen golden als stabiel en veilig. Ernste
• 2:33
  Speaker 2: geweld domineerde het leven niet. Wanneer het toch gebeurde, viel
• 2:37
  Speaker 2: het extra op. Margot Prade werd geboren in 1956. Ze groeide
• 2:43
  Speaker 2: op in Akron. Ze was de jongs, Grotakussen, in een
• 2:47
  Speaker 2: groot gezin. Met zes zussen en één broer. Binnen de
• 2:53
  Speaker 2: familie kreeg ze bijnamen. Het kleintje, het eekhoorntje, die verwezen
• 2:59
  Speaker 2: naar haar lengte, niet naar haar karakter. Al op jonge
• 3:03
  Speaker 2: leeftijd was ze vastberaden. Ze zei dat ze arts zou worden.
• 3:07
  Speaker 2: Haar familie nam haar serieus. Niemand lachte om die ambitie.
• 3:13
  Speaker 2: Op school viel Margot op door haar prestaties. Ze ging
• 3:16
  Speaker 2: naar Central Howard High School. Ze studeerde af in 1975. Als
• 3:22
  Speaker 2: beste van haar klas. Daarna begon ze aan Kent State University.
• 3:27
  Speaker 2: Ze volgde een versneld studieprogramma. In 1983 behaalde ze haar medische graad.
• 3:34
  Speaker 2: Aan Northeast Ohio Medical University. Arts worden veranderde haar niet.
• 3:39
  Speaker 2: Binnen de familie bleef ze dezelfde persoon. Ze koos voor huisartsgeneeskunde.
• 3:45
  Speaker 2: Ze werkte graag met kinderen. Margot opende een eigen praktijk
• 3:49
  Speaker 2: aan Wooster Avenue in Akron. In korte tijd bouwde ze
• 3:53
  Speaker 2: een groot patiëntenbestand op. Ongeveer 7000 mensen. Vrienden beschreven haar als
• 3:59
  Speaker 2: uitzonderlijk betrokken. Ze deed vaak meer dan van haar werd verwacht.
• 4:03
  Speaker 2: Als een patiënt medicijnen niet kon betalen hielp zij. Als
• 4:07
  Speaker 2: een kind speciale voeding nodig had, zocht zij een oplossing.
• 4:10
  Speaker 2: In 1979 trouwde Margot met Doug Prate. Zij was begin 20. Hij
• 4:16
  Speaker 2: was 10 jaar ouder. Haar moeder uit te zorgen over het leeftijdsverschil.
• 4:21
  Speaker 2: Margot zei dat ze hem vertrouwde. Samen kregen ze twee dochters. Kenya.
• 4:28
  Speaker 2: En Sahara. Margot stimuleerde haar kinderen om actief te zijn.
• 4:33
  Speaker 2: Kenya richtte zich op gymnastiek op hoog niveau. Sahara voelde
• 4:38
  Speaker 2: zich meer aangetrokken tot de podiumkunsten. Muziek. Zang. Theater. Ze
• 4:45
  Speaker 2: bezocht een kunstschool in Akron. Sommigen vroegen zich af of
• 4:49
  Speaker 2: het niet te veel was. Margot had altijd hetzelfde antwoord.
• 4:54
  Speaker 2: Wat moeten kinderen anders doen? Binnen de familie was zij
• 4:57
  Speaker 2: de verbindende kracht. Ze organiseerde bijeenkomsten. Feestdagen. Barbecues. Ze nam verantwoordelijkheid.
• 5:07
  Speaker 2: Ook voor kleine, alledaagse dingen. In april 1997 scheiden Margot en Doug.
• 5:15
  Speaker 2: Na een lang huwelijk. De relatie was al geruime tijd verslechterd.
• 5:19
  Speaker 2: Voor haar omgeving kwam de scheiding niet onverwacht. Voor Margot
• 5:23
  Speaker 2: was het emotioneel zwaar. Na de scheiding veranderde ze zichtbaar.
• 5:29
  Speaker 2: Ze verloor ongeveer 13 kilo. In de maanden daarna begon ze
• 5:33
  Speaker 2: opnieuw te daten. Ze richtte zich op een nieuw leven.
• 5:37
  Speaker 2: Ze bleef werken als arts. Haar praktijk bleef actief. De
• 5:42
  Speaker 2: relatie met Doug bleef gespannen. Ook na de scheiding. Margot
• 5:47
  Speaker 2: sprak met vrienden over haar angst. Ze vertelde dat Doug
• 5:51
  Speaker 2: haar had beven. Dreigt. Hij zou haar doden als ze
• 5:55
  Speaker 2: van hem zou scheiden. Ze zei ook dat hij ermee
• 5:58
  Speaker 2: weg zou kunnen komen. Ze liet de sloten van haar
• 6:02
  Speaker 2: huis vervangen. En installeerde een alarmsysteem. Binnen haar omgeving groeide
• 6:08
  Speaker 2: de bezorgdheid. Mensen merkten dat ze onrustiger werd. In dezelfde
• 6:14
  Speaker 2: periode begon ze een relatie met Tim Holston. Een advocaat
• 6:18
  Speaker 2: uit Columbus. Vrienden zagen haar weer opbloeien. Ze werd beschreven
• 6:22
  Speaker 2: als hoopvol en positiever. Ze was van plan haar familie
• 6:26
  Speaker 2: met Thanksgiving te vertellen over hun verloving. Ze dacht ook
• 6:30
  Speaker 2: na over verhuizen. Naar Columbus. Voor haar voelde dat als
• 6:35
  Speaker 2: een nieuwe start. Meer afstand. Meer rust. Ondanks alles bleef
• 6:41
  Speaker 2: Margot functioneren. Ze bleef zorgen voor haar dochters. En ze
• 6:45
  Speaker 2: bleef vooruitkijken. Ze bleef familiebijeenkomsten organiseren. Ze hield nauw contact
• 6:51
  Speaker 2: met haar zussen, haar broer en haar moeder. Aan de
• 6:55
  Speaker 2: buitenkant leek het leven door te gaan. Ze werkte dagelijks
• 6:59
  Speaker 2: in haar praktijk. Ze was betrokken bij het leven van
• 7:01
  Speaker 2: haar dochters. Ze maakte plannen voor de toekomst. Maar bij
• 7:06
  Speaker 2: mensen die dicht bij haar stonden groeide de bezorgdheid. Er
• 7:09
  Speaker 2: was een gevoel dat er iets niet klopte. Ook terwijl
• 7:12
  Speaker 2: het gewone leven doorging. Op de ochtend van 26 november 1997, de
• 7:16
  Speaker 2: dag voor Thanksgiving, werd Marco Prade doodgeschoten. Het gebeurde in
• 7:24
  Speaker 2: haar auto. Op de parkeerplaats buiten haar dokterspraktijk in Akron.
• 7:28
  Speaker 2: Ze was net aangekomen op haar werk. Ze zat nog
• 7:31
  Speaker 2: op de bestuurdersstoel. De schutter naderde het voertuig. Hij kwam
• 7:36
  Speaker 2: zeer dicht bij haar. Hij vuurde zes schoten af. Met
• 7:39
  Speaker 2: een revolver van kaliber. 38. Het moordwapen werd nooit teruggevonden. Er
• 7:44
  Speaker 2: waren geen directe ooggetuigen. Een bewakingscamera in de omgeving legde
• 7:49
  Speaker 2: vast hoe Margot met haar busje aankwam en parkeerde. De
• 7:52
  Speaker 2: camera toonde ook een ander voertuig in de buurt. Na
• 7:55
  Speaker 2: de schietpartij was een wazige figuur te zien die de
• 7:57
  Speaker 2: plaats verliet en wegreed. Het beeldmateriaal was te onduidelijk. Er
• 8:02
  Speaker 2: kon geen persoon worden herkend. Geen voertuig worden geïdentificeerd. Het
• 8:06
  Speaker 2: kon niet worden gebruikt om een verdachte aan te wijzen.
• 8:10
  Speaker 2: Tijdens de autopsie werd een opvallende afdruk ontdekt. Een bijtspoor.
• 8:15
  Speaker 2: Het bevond zich op Margo's linkerarm. De afdruk ging door
• 8:19
  Speaker 2: haar blouse en door haar lapjas. Forensisch onderzoek wees uit
• 8:23
  Speaker 2: dat het spoor met kracht was toegebracht. Het was ontstaan
• 8:27
  Speaker 2: tijdens het geweld. Dit bijtspoor zou later uitgroeien tot een
• 8:30
  Speaker 2: van de meest centrale en omstreden elementen van het hele
• 8:33
  Speaker 2: juridische proces. Het onderzoek begon onder moeilijke omstandigen, den. Het
• 8:40
  Speaker 2: moordwapen ontbrak. Er waren geen bruikbare vingerafdrukken. Er was geen
• 8:45
  Speaker 2: DNA-bewijs dat op dat moment een duidelijk antwoord kon geven.
• 8:49
  Speaker 2: De plaatsdelict leverde weinig technische aanwijzingen op. De politie concludeerde
• 8:54
  Speaker 2: al snel dat het om een gerichte moord ging. Er
• 8:56
  Speaker 2: ontbrak niets uit de auto. Er waren geen tekenen van roof.
• 9:01
  Speaker 2: Geen aanwijzingen voor willekeurig geweld. De aandacht verschoof daarom naar
• 9:05
  Speaker 2: Margels directe omgeving. Bij schietmoorden komt hetzelfde voor dat de
• 9:09
  Speaker 2: dader zo dicht bij het slachtoffer is dat er een
• 9:11
  Speaker 2: beet ontstaat. Het bijtspoor wees daarom op wat er in
• 9:15
  Speaker 2: de auto moet zijn gebeurd. De theorie ontstond dat de
• 9:18
  Speaker 2: dader zich zeer dicht bij Margot Prade bevond. Mogelijk was
• 9:22
  Speaker 2: er een worsteling. Mogelijk probeerde hij haar onder controle te houden.
• 9:27
  Speaker 2: De beet kan zijn ontstaan uit paniek of frustratie. Zekerheid
• 9:31
  Speaker 2: was er niet. Maar voor het eerst was er iets
• 9:33
  Speaker 2: dat kon worden vastgelegd. Iets dat kon worden gemeten en vergeleken.
• 9:38
  Speaker 2: De politie documenteerde het bijtspoor zorgvuldig. Er werden foto's gemaakt
• 9:42
  Speaker 2: vanuit meerdere hoeken. De afdruk werd opgemeten. Ook de kleding
• 9:47
  Speaker 2: werd vastgelegd. Er werden gipsafdrukken gemaakt. Daarna begon het vergelijkend onderzoek.
• 9:53
  Speaker 2: Als het om een bijtspor ging, moest het zijn veroorzaakt
• 9:56
  Speaker 2: door tanden. En als de afdruk kon worden vergeleken met
• 9:59
  Speaker 2: het gebit van een verdachte, kon dat mogelijk tot een
• 10:02
  Speaker 2: koppeling met de moord leiden. Douglas Pratt, de voormalige echtgenoot
• 10:06
  Speaker 2: van Margot, werd al vroeg een centrale figuur in het onderzoek.
• 10:10
  Speaker 2: Niet alleen vanwege hun relatie, maar ook omdat er nu
• 10:12
  Speaker 2: een fysiek spoor was dat kon worden vergeleken. Hij was
• 10:15
  Speaker 2: echter niet de enige die werd onderzocht. De politie nam
• 10:18
  Speaker 2: tandafdrukken van meerdere personen die in een vroeg stadium in
• 10:21
  Speaker 2: beeld waren. Deze afdrukken werden vergeleken met het bijtspoor. Geen
• 10:26
  Speaker 2: van deze vergelijkingen leverde een resultaat op dat het onderzoek
• 10:29
  Speaker 2: verder bracht. De focus verschoof steeds meer. Het gebit van
• 10:33
  Speaker 2: Douglas Braid werd volledig gedocumenteerd. Er werden nauwkeurige afdrukken genomen.
• 10:39
  Speaker 2: Deze werden opgestuurd naar forensische oodontologen voor analyse. Aan het
• 10:44
  Speaker 2: einde van de jaren negentig werd forensische oodontologie, en vooral bijtsporenanalyse,
• 10:49
  Speaker 2: beschouwd als een geaccepteerde methode in Amerikaanse rechtbanken. De methode
• 10:54
  Speaker 2: was gebaseerd op het idee dat de gebitstructuur van iedere
• 10:57
  Speaker 2: persoon uniek is. Een bijtspoor kon daardoor functioneren als een
• 11:01
  Speaker 2: soort vingerafdruk. Tegelijkertijd was de methode niet exact. Bijtsporen kunnen
• 11:06
  Speaker 2: veranderen door de kracht van de beet. Door beweging va.
• 11:10
  Speaker 2: Omnut slachtoffer. Door de rek van de huid. Door kleding
• 11:15
  Speaker 2: tussen tanden en huid. En door het moment waarop het
• 11:18
  Speaker 2: spoor wordt vastgelegd. Ondanks deze onzekerheden, kreeg de analyse een
• 11:23
  Speaker 2: grote rol binnen het onderzoek. Wanneer Douglas Prait wordt gearresteerd
• 11:27
  Speaker 2: en later wordt aangeklaagd voor de moord op Margot Praten,
• 11:30
  Speaker 2: is hij over één punt duidelijk. Hij zegt dat hij
• 11:32
  Speaker 2: die ochtend niet bij haar dokterspraktijk was. Volgens Douglas was
• 11:36
  Speaker 2: hij elders. Hij verklaart dat hij op de ochtend van 26
• 11:40
  Speaker 2: november 1997 in een sportschool was. Een sportschool in Akron. Op
• 11:45
  Speaker 2: enkele minuten rijden van Margos praktijk. Dit wordt zijn belangrijkste alibi.
• 11:50
  Speaker 2: De moord vond plaats in de ochtend. Maar het exacte
• 11:53
  Speaker 2: tijdstip wordt nooit vastgesteld. Er is geen tijdstempel voor de schoten.
• 11:57
  Speaker 2: Niemand hoorde ze. Niemand zag ze. Dat betekent dat het
• 12:01
  Speaker 2: alibi niet kan worden getoetst aan een exact moment. De
• 12:04
  Speaker 2: politie moet daarom terugredeneren. Ze kijken naar camerabeelden. Naar het
• 12:08
  Speaker 2: moment waarop Margot haar auto parkeert. Naar hoe lang het
• 12:12
  Speaker 2: duurt voordat ze wordt gevonden. En naar de rijtijd tussen
• 12:14
  Speaker 2: verschillende locaties. Samen vormen deze gegevens een tijdsvenster. Binnen dat
• 12:21
  Speaker 2: venster passen zowel de sportschool als de plaats Delict. Douglas
• 12:25
  Speaker 2: Prait blijft bij zijn verklaring. Hij zegt dat hij die
• 12:28
  Speaker 2: ochtend heeft getraind. Dat hij fitnessapparatuur gebruikte. En daarna heeft gedoucht.
• 12:35
  Speaker 2: Daarna zegt Douglas dat hij verder is gereden. Hij ontkent
• 12:38
  Speaker 2: dat hij de sportschool heeft verlaten om de moord te plegen,
• 12:41
  Speaker 2: en daarna is teruggekeerd. Hij ontkent ook dat hij die
• 12:45
  Speaker 2: ochtend bij Margels dokterspraktijk is geweest. De verdediging leunt zwaar
• 12:49
  Speaker 2: op dit alibi. De verdediging roept getuigen op uit de sportschool.
• 12:54
  Speaker 2: De eerste getuige zegt dat hij Douglas die ochtend daar
• 12:57
  Speaker 2: heeft gezien. Wanneer hij wordt gevraagd naar het exacte tijdstip
• 13:00
  Speaker 2: kan hij dat niet aangeven. Hij weet niet of het
• 13:03
  Speaker 2: vroeg was, later in de ochtend of precies wanneer. De
• 13:07
  Speaker 2: tweede getuige is nog onzekerder. Hij kan niet met zekerheid
• 13:11
  Speaker 2: zeggen dat hij Douglas die ochtend heeft gezien. Geen van
• 13:14
  Speaker 2: de getuigen kan een exact tijdstip noemen waarop Douglas in
• 13:17
  Speaker 2: de sportschool was. Er is geen technisch bewijs. Geen incheckregistraties.
• 13:23
  Speaker 2: Geen bonnetjes. Geen camerabeelden. Geen tijdstempels. Het alibi is gebaseerd
• 13:30
  Speaker 2: op herinneringen. In de rechtszaal heeft dit een sterk effect.
• 13:35
  Speaker 2: Voor de jury klinkt het als een directe verbinding tussen
• 13:38
  Speaker 2: Douglas en de moord. Hier krijgt het verhaal van het
• 13:41
  Speaker 2: openbaar ministerie duidelijke vorm. Dit is geen willekeurige afdruk. Het
• 13:46
  Speaker 2: is niet zomaar iemand. Het is hij. De verdediging beseft
• 13:50
  Speaker 2: al vroeg dat het bijtspoor gevaarlijk is. Als de jury
• 13:53
  Speaker 2: de odontologische analyse accepteert, dreigt de hele zaak hier beslist
• 13:57
  Speaker 2: te worden. Daarom roept de verdediging een eigen expert op. Dr.
• 14:02
  Speaker 2: Peter Baum. Hij komt tot een andere conclusie. Volgens hem
• 14:06
  Speaker 2: had Douglas Prey ten tijde van de moord een slecht
• 14:08
  Speaker 2: passend bovenste gebitsprothese. Dat zou het zeer onwaarschijnlijk maken dat
• 14:13
  Speaker 2: hij een sterke en duidelijke bijtafdruk kon veroorzaken. Volgens Baum
• 14:17
  Speaker 2: zou de prothese bij zo'n beet bewegen of loskomen. De
• 14:21
  Speaker 2: verdediging stelt ook de betrouwbaarheid van de methode ter discussie.
• 14:25
  Speaker 2: Zij wijzen erop dat huid geen stabiel materiaal is. Dat
• 14:29
  Speaker 2: afdrukken kunnen veranderen. En dat twee experts naar dezelfde afdruk
• 14:33
  Speaker 2: kunnen kijken. En tot verschillende conclusies kunnen komen. Het probleem
• 14:38
  Speaker 2: is dat het bijtspoor geen bewijsstuk is naast vele anderen.
• 14:42
  Speaker 2: Het is het enige fysieke bewijs dat Douglas Braid direct
• 14:45
  Speaker 2: met de moord verbindt. Er is geen moordwapen. Geen vingerafdrukken.
• 14:51
  Speaker 2: Geen DNA. Geen camerabeelden die hem identificeren. Geen ooggetuigen die
• 14:57
  Speaker 2: hem zagen schieten. Het openbaar ministerie presenteert andere omstandigheden. De relatie.
• 15:05
  Speaker 2: De scheiding. De levensverzekering. Maar het is het bijtspoor dat
• 15:10
  Speaker 2: het onderzoek zijn gewicht geeft. De verdediging herhaalt dit steeds
• 15:14
  Speaker 2: opnieuw voor de jury. Als het bijtspoor wegvalt, valt alles.
• 15:19
  Speaker 2: Wanneer de jury zich terugtrekt om te beraadslagen, wegen zij
• 15:22
  Speaker 2: alles wat zij hebben gehoord. Zij hebben de beelden gezien.
• 15:26
  Speaker 2: Zij hebben de experts gehoord. Zij hebben twee volledig verschillende
• 15:30
  Speaker 2: interpretaties gehoord van dezelfde afdruk. Ten tijde van het proces
• 15:34
  Speaker 2: is er geen DNA-analyse van het bijtspoor. De technologie wordt
• 15:38
  Speaker 2: niet gebruikt. De vraag naar speeksel DNA wordt niet aan
• 15:42
  Speaker 2: de jury voorgelegd. Het zou nog vele jaren duren voordat
• 15:45
  Speaker 2: dit doorslaggevend zou worden. Maar in de rechtszaal in 1998 is
• 15:50
  Speaker 2: het bijtspoor voldoende. Wanneer de jury het sportschoolalibi beoordeelt, doen
• 15:54
  Speaker 2: zij dat niet op zichzelf. Zij zien het in samenhang
• 15:57
  Speaker 2: met het bijtspoor. Met de relatie tussen Marco en Douglas.
• 16:02
  Speaker 2: Met de levensverzekering. Met de geheime opnames. En met verklaringen
• 16:06
  Speaker 2: over gedrag voor en na de scheiding. Het sportschoolalibi wordt
• 16:10
  Speaker 2: geen ontlastend bewijs. Het wordt een onzekere factor. Het sluit
• 16:14
  Speaker 2: schuld niet uit. In een zaak die is opgebouwd uit
• 16:17
  Speaker 2: indirect bewijs is dat voldoende. De jury oordeelt dat het
• 16:21
  Speaker 2: sportschoolalibi geen redelijke twijfel creëert. Zij concluderen dat Douglas Pride
• 16:26
  Speaker 2: op enig moment in de sportschool kan zijn geweest. Maar
• 16:30
  Speaker 2: dat dit niet uitsluit dat hij ook bij de moord
• 16:32
  Speaker 2: betrokken was. Hij had de gelegenheid om de moord te plegen.
• 16:37
  Speaker 2: Het werd niet bewezen dat hij zich op het exacte
• 16:39
  Speaker 2: moment van de moord in de sportschool bevond, en in
• 16:42
  Speaker 2: de ogen van de jury was dat voldoende. Wanneer de
• 16:45
  Speaker 2: zaak vele jaren later opnieuw wordt bekeken, komt het sportschool-alibi
• 16:49
  Speaker 2: opnieuw ter sprake. Niet als bewijs van onschuld, maar als
• 16:52
  Speaker 2: voorbeeld van hoe de hele zaak was opgebouwd rond onzekere
• 16:55
  Speaker 2: tijdlijnen en herinneringen. In het eerste proces, in 1998, had het
• 17:00
  Speaker 2: alibi echter niet genoeg gewicht. De jury trekt zich terug
• 17:04
  Speaker 2: om te beraadslagen. Na ongeveer zes uur keren zij terug
• 17:08
  Speaker 2: met hun oordeel. Douglas Prate wordt schuldig bevonden aan moord.
• 17:12
  Speaker 2: De opgelegde straf is levenslange gevangenisstraf. Op dat moment gelooft
• 17:17
  Speaker 2: men dat de zaak is opgelost en dat gerechtigheid is gediend.
• 17:21
  Speaker 2: Maar de zaak zou nog tientallen jaren blijven voortleven in
• 17:23
  Speaker 2: juridische procedures. Wat de zaak vandaag bekend maakt, is niet
• 17:28
  Speaker 2: alleen dat een arts zijn moeder buiten haar werkplek werd vermoord.
• 17:31
  Speaker 2: Het is ook dat twee kinderen hun ouders verloren, ieder
• 17:34
  Speaker 2: op een andere manier. En dat een politiechef werd veroordeeld
• 17:38
  Speaker 2: tot levenslang voor de moord op zijn ex-vrouw. Toen Douglas
• 17:41
  Speaker 2: Praed in 1998 tot levenslang werd veroordeeld, werd de zaak vanuit
• 17:45
  Speaker 2: het rechtssysteem als afgesloten beschouwd. Het Hof van Beroep bevestigde
• 17:49
  Speaker 2: de veroordeling in het jaar 2000. Op dat moment werd het
• 17:53
  Speaker 2: bijtspoor nog steeds gezien als de sterkste schakel tussen Douglas
• 17:56
  Speaker 2: Prate en de moord op Margot Prate. Maar al vroeg
• 17:59
  Speaker 2: ontstond er twijfel over dat bewijs. Niet alleen binnen juridische
• 18:03
  Speaker 2: kringen maar ook binnen de wetenschap. In de jaren na
• 18:06
  Speaker 2: het proces nam de kritiek toe op forensische odontologie als methode.
• 18:11
  Speaker 2: In verschillende zaken in de Verenigde Staten bleek later dat
• 18:14
  Speaker 2: veroordelingen op basis van bijtsporen onterecht waren geweest. Douglas Pratt
• 18:19
  Speaker 2: bleef gedurende zijn hele gevangenschap zijn onschuld volhouden. Hij vroeg
• 18:24
  Speaker 2: herhaaldelijk om een nieuw proces, maar die verzoeken werden afgewezen.
• 18:28
  Speaker 2: Een beslissende wending kwam met de verdere ontwikkeling van DNA-technologie.
• 18:32
  Speaker 2: Ten tijde van de moord in 1997 waren DNA-analyses nog beperkt.
• 18:38
  Speaker 2: Het bijtspoor was alleen visueel onderzocht en vergeleken met tandafdrukken.
• 18:42
  Speaker 2: Er was geen genetische analyse uitgevoerd op het spoor. Jaren later,
• 18:46
  Speaker 2: toen de technologie was verbeterd, ontstonden nieuwe vragen. Kon er
• 18:49
  Speaker 2: DNA worden teruggehouden? Onderuit het gebied rond het bijtspoor. De
• 18:54
  Speaker 2: verdediging stelde dat, als het bijtspoor daadwerkelijk door een beet
• 18:57
  Speaker 2: was veroorzaakt, er speeksel DNA van de dader aanwezig moest zijn.
• 19:01
  Speaker 2: Na een lange juridische strijd werd nieuw onderzoek toegestaan. Toen
• 19:05
  Speaker 2: DNA werd geanalyseerd uit het gebied rond het bijtspoor, lieten
• 19:09
  Speaker 2: de resultaten zien dat het DNA niet van Douglas Praid was.
• 19:13
  Speaker 2: In plaats daarvan werd DNA aangetroffen dat niet aan hem
• 19:16
  Speaker 2: kon worden gekoppeld. Dit werd een van de meest ontwrichtende
• 19:19
  Speaker 2: ontwikkelingen in de hele zaak. Het Openbaar Ministerie maakte bezwaar
• 19:23
  Speaker 2: tegen deze uitkomst. Zij stelden dat de DNA-resultaten Douglas niet
• 19:27
  Speaker 2: noodzakelijk als dader uitsloten. Volgens hen kon het DNA verontreinigd
• 19:32
  Speaker 2: zijn of op een andere manier zijn overgedragen. De afwezigheid
• 19:35
  Speaker 2: van zijn DNA betekende volgens hen niet automatisch onschuld. De
• 19:39
  Speaker 2: verdediging voerde aan dat hiermee de volledige bewijsconstructie werd ondermijnd
• 19:43
  Speaker 2: waarop de jury haar veroordeling had gebaseerd. In het jaar 2011
• 19:47
  Speaker 2: nam het Ohio Innocence Project de zaak van Douglas Prate
• 19:51
  Speaker 2: in behandeling. Deze organisatie richt zich op zaken waarin nieuwe
• 19:55
  Speaker 2: wetenschappelijke inzichten kunnen aantonen dat de veroordeling onjuist is. Hun
• 19:59
  Speaker 2: herziening van de zaak wees op meerdere problemen. Het bijtspoor
• 20:03
  Speaker 2: was doorslaggevend geweest zonder solide wetenschappelijke basis. De nieuwe DNA-resultaten
• 20:09
  Speaker 2: stonden haaks op de theorie van de staat. En er
• 20:12
  Speaker 2: was geen ander technisch bewijs dat Douglas direct met de
• 20:14
  Speaker 2: moord verbond. Het Innocence Project stelde dat de jury deze
• 20:19
  Speaker 2: informatie nooit had gehoord. Volgens hen kon de veroordeling daarom
• 20:23
  Speaker 2: juridisch niet houdbaar zijn. In het jaar 2013 nam een rechter
• 20:27
  Speaker 2: in Summit County een uitzonderlijke beslissing. Na beoordeling van de
• 20:31
  Speaker 2: DNA-resultaten en het nieuwe wetenschappelijke inzicht in bijtsporen... oordeelde de
• 20:36
  Speaker 2: rechter dat Douglas Praed zijn feitelijke onschuld had aangetoond. Dit
• 20:40
  Speaker 2: was een uiterst zeldzame juridische vaststelling. De rechter verklaarde dat
• 20:44
  Speaker 2: het beschikbare bewijs niet alleen redelijke twijfel opriep, maar actief
• 20:48
  Speaker 2: aantoonde dat Douglas de misdaad niet had gepleegd. Douglas Praed
• 20:53
  Speaker 2: werd vrijgelaten na meer dan 15 jaar gevangenisstraf. De beslissing leidde
• 20:57
  Speaker 2: onmiddellijk tot verzet van het openbaar ministerie. De staat Ohio
• 21:01
  Speaker 2: ging in beroep en stelde dat de rechter te ver
• 21:04
  Speaker 2: was gegaan in zijn beoordeling. Volgens het Openbaar Ministerie bewezen
• 21:08
  Speaker 2: de DNA-resultaten niet wie de moord had gepleegd. Andere indirecte
• 21:13
  Speaker 2: bewijzen konden volgens hen nog steeds op Douglas wijzen. Het bijt?
• 21:18
  Speaker 2: Spoor was volgens de staat niet het enige fundament van
• 21:20
  Speaker 2: de veroordeling in 1998, maar onderdeel van een groter geheel. In
• 21:26
  Speaker 2: het jaar 2014 vernietigde een hof van beroep de vaststelling van
• 21:29
  Speaker 2: feitelijke onschuld. Het Hof oordeelde dat het nieuwe bewijs de
• 21:33
  Speaker 2: veroordeling weliswaar in twijfel trok, maar niet voldeed aan de
• 21:37
  Speaker 2: wettelijke eisen om feitelijke onschuld vast te stellen. Douglas Praet
• 21:41
  Speaker 2: werd opnieuw gevangen gezet. De zaak ging vervolgens door tot
• 21:44
  Speaker 2: aan het Hoge Rechtshof van de Verenigde Staten. Dat Hof
• 21:47
  Speaker 2: besloot de zaak niet in behandeling te nemen. Daardoor bleef
• 21:50
  Speaker 2: de beslissing van het Hof van beroep van kracht. Douglas
• 21:53
  Speaker 2: Praet bleef in de gevangenis. Het juridische proces had inmiddels
• 21:57
  Speaker 2: wel invloed gehad op hoe de zaak werd bekeken. De
• 22:00
  Speaker 2: rol van bijtsporen als bewijs bij veroordelingen werd openlijk ter
• 22:04
  Speaker 2: discussie gesteld. De zaak Prade werd een veelgebruikt voorbeeld in
• 22:08
  Speaker 2: juridische literatuur. Ondanks tientallen jaren onderzoek zijn meerdere vragen nooit
• 22:12
  Speaker 2: definitief beantwoord. Wie het DNA bij het bijtspoor heeft achtergelaten.
• 22:17
  Speaker 2: En wie de wazige figuur op de camerabeelden was. Met
• 22:20
  Speaker 2: moderne bewegingsanalyse zou mogelijk kunnen worden vastgesteld of het überhaupt
• 22:25
  Speaker 2: Douglas kan zijn geweest. Of juist niet. Douglas zelf heeft
• 22:29
  Speaker 2: altijd zijn eigen theorieën gehad. Hij denkt dat de dader
• 22:32
  Speaker 2: een onbekende seriemoordenaar kan zijn geweest, die in die periode
• 22:35
  Speaker 2: actief was in de regio. In dezelfde periode vonden er
• 22:39
  Speaker 2: nog drie andere moorden op vrouwen plaats in het gebied.
• 22:42
  Speaker 2: Ook deze zaken zijn nooit opgelost. Douglas Braid zit nog
• 22:45
  Speaker 2: steeds in de gevangenis. In het jaar 2019 overleed zijn dochter
• 22:50
  Speaker 2: Kenya aan kanker. Hij mocht haar voor haar dood niet
• 22:53
  Speaker 2: meer zien.