Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Operacja Karłowice 🐰 bajka o krasnalach (PodWrocławek III) | Felek Wafelek (PFW_046)

Transcript

Operacja Karłowice 🐰 bajka o krasnalach (PodWrocławek III) | Felek Wafelek (PFW_046) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski dziś zabieram was tam, gdzie pod ulicami
0:04
Wrocławia pulsuje świat emocji, wynalazków i odrobinę czekolady,
0:10
felg, wafelek i jego przyjaciele stają przed najważniejszą misją
0:13
w historii pod wrocławka, a od jej wyniku zależy coś, czego nie
0:18
widać gołym okiem, ale czuje każdy uśmiech.
0:22
Czy uda im się odnaleźć równowagę między śmiechem a
0:26
spokojem. Czy znaleziono wszystkie
0:28
niezbędne dowody i czy uda się opracować antidotum?
0:32
Chichot kozy, zapaść gorącą czekoladę poprawcie krasnalkowe
0:36
czape, czapeczki i wskakujcie pod kołderki.
0:39
Zaczyna się opowieść, w której nauka spotyka się z magią
0:42
codzienności. Oto finał opowieści felek
0:46
wafelek i podwrocławek operacja karłowice.
0:51
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
0:54
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę, to dla nas
0:58
najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć
1:02
przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
1:05
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:09
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:12
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:16
tego świata. Zgasło światło.
1:20
Na sekundę cały świat felka Łukasza, Rafała i małego filipka
1:24
zamienił się w ciemność gęstą, ciężką i zupełnie cichą, potem
1:30
gdzieś w dole szybu zapłonął samotny neonowy napis.
1:35
Pod Śródmieście trasa ekspresowa laboratorium główne.
1:41
Klik. Klik klik zasuwa puściła drużyna
1:46
rzuciła się w dół tunel zawirował wokół nich jak
1:49
gigantyczna rura odkurzacza powietrze przyśpieszyło, porwało
1:54
ich zakręciło, aż czuło się jakby cały pod wrocławek
1:58
przeciągał ich w stronę serca nauki, światła migały im przed
2:02
oczami różowe, niebieskie, znów różowe jak stroboskopy w
2:07
podziemnej dyskotece krasnali. Wow, wykrzyknął Rafał, choć
2:11
brzmiało to bardziej jak wydech rakiety.
2:15
Zanotowałbym, ale się nie da. Próbował Łukasz, ale jego
2:20
notatnik fruwał w powietrzu jak zbuntowany motylek.
2:24
Gu ucieszą się Filip, wyciągając rączki jak mały super skoczek
2:29
wtedy coś za huczało cała szóstka wraz z debatem i kajką,
2:34
którzy trzymali się jakimś cudem ich plecaków wpadła w ogromną
2:38
miękką łapaczkę, która wyhamowała ich spadek jak
2:41
dmuchana poduszka. Na koniec rollercoastera drzwi z
2:45
napisem pod Śródmieście rozsunęły się z hydraulicznym
2:49
sykiem. Ale nie takie jakiego się
2:52
spodziewali. W środku panowała absolutna
2:56
perfekcyjna Cisza. Ani kropi różowego pyłu, żadnego
3:00
chichotu, żadnego trzasku rur powietrze było chłodne, sterylne
3:06
pachniało ozonem, kredą i świeżym papierem jak w
3:11
supernowoczesnym krasnoludkowym centrum naukowców, gdzie ktoś
3:14
wyprasował nawet powietrze. Wow szepnął Łukasz.
3:20
Tu jest jak w wielkim mechanicznym mózgu miasta.
3:24
Przed nimi ogromne drzwi ciśnieniowe za nimi bariera
3:30
filtrująca cząstki r 17, świecąca na zielono jak
3:34
świąteczna choinka nad nimi system alarmowy migotał zielonym
3:39
światłem. Felek rozejrzał się i badawczo
3:42
powiedział. Wygląda na to, że pod
3:44
Śródmieście było odcięte od reszty.
3:46
Pod wrocławka jest chronione. Zabezpieczone to pewnie kwestie
3:51
bezpieczeństwa na wypadek nieudanych eksperymentów.
3:56
Za szkłem sterowni w jasnym laboratorium pracował krasnal w
4:00
Białym kombinezonie. Chemik z łukasiewicza.
4:04
Na twarzy miał 2 maski filtrujące, a rękawice lśniły
4:08
nowością. Przy panelu kontrolnym szybko
4:11
stukał w przyciski, jakby grał na podziemnym pianinie.
4:15
W innych pomieszczeniach dzieci rozpoznały inne krasnale.
4:19
Wykształcił w pochylony nad księgą, zapisywał coś gęsim
4:22
piórem, obok energetyk regulował warczący moduł zasilania, dalej
4:27
bibliotekarz cymeljusz przeglądał staro krasnoludzkie
4:31
zapisy w szklanych gablotach, a matematyk rysował skomplikowane
4:35
wzory na Wielkiej fosforyzującej tablicy obok energetyk regulował
4:39
warczący moduł zasilania, dalej bibliotekarz cymelliusz
4:43
przeglądał staro krasnoludzkie zapisy w szklanych gablotach, a
4:47
matematyk rysował skomplikowane wzory.
4:49
Wielkiej fosforyzujące tablicy wszyscy skupieni.
4:54
Wszyscy poważni nikt się nie śmiał.
4:57
Dopiero teraz widać jak duża była przepaść między tą
5:00
dzielnicą a resztą podwrocławka. Chemik dostrzegł ich przez szkło
5:04
i natychmiast uderzył w jeden z dużych przycisków awaryjnych.
5:09
Nad ich głowami przemknęła smuga zielonego światła szumiąc jak
5:13
laserowy skaner w superlaboratorium sekundę
5:16
później na ekranie obok rozbłysną komunikat.
5:20
Skanowanie zakończone brak skażenia.
5:22
Chemik odetchnął z ulgą, otworzył śluzę i podszedł
5:25
szybkim krokiem. A jego maski filtrujące cicho za
5:29
szeleści ły. Wreszcie jesteście powiedział
5:33
nie kryjąc napięcia. Czekam na was od kilku godzin
5:37
edukacji już mi przekazał, że na pewno przyjdziecie i że nie
5:40
przyjdziecie z pustymi rękami. Spojrzał na panel z wykresem,
5:45
gdzie wskaźnik radości leciał w dół jak kamień.
5:49
Obserwujemy gwałtowny spadek, jeśli się nie pospieszymy cały
5:53
system emocji runie, a ja nie mogę nic zrobić bez dowodów.
5:57
Sama teoria to za mało. Felek bez wahania położył na
6:00
stole fiolkę z różową mgłą. O to dowód pierwszy.
6:05
Chemik uniósł brwi pod maską. Dokładnie tak mówił edukacjusz
6:10
fakty niedomysły. Wyszeptał, zaraz potem Łukasz
6:15
wysunął z kieszeni schemat anteny dowód, drugi zebraliśmy
6:20
to w podpsiej dzielnicy. Chemik nachylił się tak szybko,
6:25
że aż stuknął czołem o osłonę mikroskopu, oczy mu zabłysły.
6:30
Macie chyba wszystko, czego potrzebuję do analizy?
6:34
W tym momencie Filip guguś stuknął swoją grzechotką o blad,
6:38
chcąc pokazać wszystkim, że on też brał udział w tej całej
6:41
misji. Nikt jednak nie zwrócił na niego
6:44
uwagi. Wszyscy zmierzali w kierunku
6:47
laboratorium głównego laboratorium.
6:49
Wyglądało jak wnętrze gigantycznego naukowego zegarka.
6:53
Wszystko tu było w ruchu pulsowało, mrugało i
6:57
analizowało. Rzędy probówek drżały w rytm
7:00
pomp, wirówki kręciły się jak prawdziwe tornada w miniaturze,
7:04
a monitory przy każdym stanowisku wyświetlały kaskady
7:08
kolorowych wykresów. Chemik przejął fiolkę z różową
7:11
mgłą przy pomocy metalowych szczypiec i włożył ją do skanera
7:15
i uruchomił procedurę. Analizy emocjonalnej.
7:20
Urządzenie zamknęło się z cichym puf i zaczęło mrugać jak
7:24
świąteczna choinka. Uwaga zaczyna się mruknął
7:29
programista gig stukając w klawiaturę.
7:32
Skaner musi odizolować elementy aktywne, ojojoj, ale tu jest
7:38
Chaos, wykresy zaczęły wariować. Krzywe falowały jak rozbawione
7:44
węże, kolory zmieniały się co sekundę, a na monitorze pojawił
7:48
się komunikat aktywność cząsteczek r. 17 nie trwała
7:53
nadaktywna potencjalnie skażająca nadaktywna krzyknął
7:58
Rafał. Czy to znaczy, że te drobinki
8:01
żyją? Matematyk odsunął się od tablicy
8:05
i spojrzał ponad okularami. W sensie naukowym, tak w sensie
8:11
krasnalnym jeszcze bardziej. Po drugiej stronie sali
8:16
bibliotekarz cymeliusz grzebał w ogromnym woluminie historia
8:20
mieszanek krasnalnych tom szósty.
8:23
Odwrócił jedną kartkę, potem drugą, aż w końcu uniósł głowę.
8:28
O tu starożytne proszki, emocji plemienia chichotków stosowało
8:33
mikrocząstki roślin do wzmacniania śmiechu, ale nigdy
8:37
nie aktywowano i chwalą radiową. Nigdy tak teraz sobie
8:41
przypominam, że niedawno krasnal marzyciel był w bibliotece i
8:45
czytał tą księgę. Chemik przyłożył lupę do
8:49
schematu anteny, który wcześniej podał Łukasz schemat.
8:53
Wyglądał jak mapa skarbu, mnóstwo strzałek, znaczów i
8:57
ścieżek. Ten moduł mruknął Chemik
9:01
wzmocnił śmiech 5 razy, ale nie miał ogranicznika.
9:05
Zamiast krótkiego uśmiechnięcia powstał nieskończony wybuch
9:10
śmiechowy krasnal wykształcił z piórem w dłoni, wsunął się
9:14
między nich i zaczął tłumaczyć, jak wykładowca podczas wielkiego
9:18
odkrycia. Skarbuś cały on chciał obniżyć
9:23
koszty pracy krasnali. Marzyciel dołożył teorię radości
9:26
inspirowaną plemieniem chichotków wzmacnianej sygnałem
9:30
radiowym. Rolnik wyhodował nowy super
9:33
korzeń, mechanik zrobił maszynę. Ale.
9:38
Nikt nie policzył skutków ubocznych równaniem wesołka fon
9:41
radoszka dodał krasnal matematyk z wielką powagą Chemik skinął
9:47
głową i stuknął palcem w panel analityczny.
9:51
A najgorsze jest to, że krasnal Chemik westchnął ciężko
9:55
wskazując na pusty słoik w analizatorze.
9:59
Bez prawdziwego fragmentu korzenia r. 17.
10:02
Nie opracujemy antidotum. Mamy schemat, mamy mgłę, ale
10:06
brakuje nam źródła. W tym momencie rozległo się
10:10
głośne brzdęk, wszyscy odwrócili się jednocześnie w stronę stołu,
10:15
jak orkiestra delegowana jednym ruchem.
10:19
Filip guguś stał tam dumnie z uśmiechem od ucha do ucha, waląc
10:23
czymś w blad po raz drugi. Gu ogłosił striumfem,
10:28
potrząsając zdobyczą jak grzechotką.
10:31
Najpierw zaległa Cisza, dosłownie jedna sekunda, no może
10:36
2 albo i 5, a potem. No jasne, mamy to wrzasnął
10:41
Chemik, aż jego 2 maski filtrujące zabrzęczały.
10:46
To co wyglądało jak grzechotka, to w rzeczywistości świecący
10:50
neonowy korzeń r. 17. Syneliusz aż za szumiał kartkami
10:55
księgi podskoczył jak krasnal na sprężynie i wskazał gruby palec
11:00
na korzonek. Fragment aktywnego źródła,
11:04
brakujący element numer 3. Łukasz wyskoczył z radości,
11:09
jakby zdobył medal z matematyki. Rafał zakręcił piruet wokół osi,
11:14
a się jego czapka z wiatraczkiem zrobiła mały wir powietrzny i
11:17
uniosła go na metr do góry fiu fiuu krasnal guguś ratuje dzień
11:23
wykrzyknął Rafał a dziwad i kajka ożywione pluszaki.
11:27
Pieski zamer dały ogonami jak 2 małe turbo, śmigła i szczeknęły
11:32
dumne ław ła. Felek przyklęknął, obok filipka,
11:39
uśmiechając się szeroko. Młody powiedział, klepiąc go
11:44
lekko po rączce na czekoladowym tropie.
11:47
Jesteś mistrzem? Filip odpowiedział poważnym
11:51
słodkim gu. Laboratorium nagle ucichło.
11:56
Jakby sam czas wstrzymał oddech. Chemik umieścił fragment
12:01
korzenia r. 17 w komorze analizującej.
12:04
Mechaniczne ramiona zadziałały z chirurgiczną precyzją, a na
12:07
wielkim panoramicznym ekranie po lewej stronie zaczęły pojawiać
12:11
się wykresy, linie, cyfry i pulsujące punkty.
12:16
Uwaga. Trwa analiza mruknął krasnal
12:19
programista gigg, wciskając serię przycisków spróbuję
12:23
zsynchronizować sensory emocji z wskaźnikiem radości.
12:28
Ale chwilę to potrwa, musimy poczekać dodał.
12:30
Zakładając ręce za głowę. W tym samym czasie krasnal
12:34
matematyk odsunął okulary na czoło zamarł i zaczął coś
12:39
gorączkowo liczyć na Wielkiej tablicy zapisanej wzorami.
12:43
Analiza trendu krzywej spadania radości regresja algorytm
12:48
wzmocnienia, współczynnik chichot kozy razy 5 nie lepiej
12:52
damy razy 10 szeptał, a jego kreda skrzypiała po tablicy jak
12:56
zmartwiony świerszcz. Jeśli trend się utrzyma.
13:01
Zatrzymał rękę w pół ruchu, odwrócił się powoli.
13:05
Mamy dokładnie 2 godziny, 13 minut i 7 sekund, zanim wskaźnik
13:10
radości osiągnie poziom Zero. Powiedział głosem tak poważnym,
13:15
że nawet gługuś przestał słodko rechotać zapadła Cisza.
13:19
Zobaczmy, jak wygląda sytuacja w mieście dodał.
13:22
Przelotnie matematyk, programista, geek nacisnął
13:26
kolejny przycisk. Uruchamiam podgląd
13:29
powierzchniowy oznajmił. Obraz na monitorze zmienił się z
13:33
wykresów na podgląd Wrocławia, felek z dziećmi wstrzymali
13:37
oddech. Krasnalkowy podgląd monitoringu
13:40
miasta przeskakiwał z obrazu na obraz.
13:43
Najpierw przedszkole dzieci siedziały w kółku jak figurki.
13:48
Kto się dziś uśmiechnie? Spytała nauczycielka.
13:51
Cisza, nikt nawet nie uniósł głowy.
13:54
Potem skrzyżowanie na ulicy zielone światło świeciło już
13:58
dobre pół minuty, a auta stały jak zamrożone kierowcy patrzyli
14:03
prosto przed siebie, jakby zapomnieli po co tu są kolejno
14:07
plac zabaw, Huśtawka kołysała się lekko od wiatru, ale żadnego
14:12
dziecka w pobliżu piłka leżała nietknięta na końcu rynek.
14:18
Krasnale na powierzchni zesztywniały jak wyrzeźbione.
14:21
Jeden turysta próbował zrobić zdjęcie, ale nagle schował
14:25
aparat i westchnął beznamiętnie miasto.
14:27
Wyglądało, jakby ktoś zgasił w nim iskierkę radości.
14:31
I wymienił ją na szarość. Chemik wstrzymał podgląd.
14:36
Widać wyraźnie powiedział przełykając ślinę wraz z
14:40
zanikiem kontroli w podwrocławku Wrocław na powierzchni traci
14:45
radość. Matematyk dodał ponuro przy 10
14:49
procentach nastąpi stan emocjonalnej blokady.
14:52
Radość zniknie całkowicie. Miasto pogrąży się w wiecznym
14:57
smutku. Łukasz ścisnął swój notatnik tak
15:00
mocno, że aż mu białe kostki wyszły na palcach.
15:04
Nie możemy do tego doprowadzić powiedział.
15:07
Zebraliśmy dowody, teraz musimy działać.
15:11
Rafał przytaknął, a jego wiatraczek na czapce zakręcił
15:14
się sam, jakby wspierał go w determinacji.
15:18
Tak czas opracować rozwiązanie. Krzyknął felek podszedł do stołu
15:23
i spojrzał na wszystkich naukowców.
15:26
Dzieci, pluszaki każdego w laboratorium.
15:30
Na czekoladowym tropie zaczynamy Plan ratunkowy powiedział.
15:36
Felek stanął na środku laboratorium, wyprostował się i
15:40
uniósł czekoladową dłoń. Wszyscy wokół Chemik matematyk,
15:45
wykształcił energetyk, programista, geek cymeliusz, a
15:49
także Łukasz Rafał, Filip divat i kajka odruchowo zamilkli.
15:55
Zebraliśmy 3 dowody. Teraz musimy je połączyć w jeden
15:59
Plan powiedział felek. Jego głos zabrzmiał pewnie i
16:03
jasno. Radość bez rozsądku to jak krem
16:07
bez ciasta wszystko się rozjeżdża, a Wrocław nie może
16:11
się rozjechać. Felek ma rację, przywrócenie
16:14
równowagi emocji to jedyna droga dodał wykształciuch.
16:19
Chemik odruchowo wcisnął sekwencję zielonych przycisków
16:22
na panelu nad stołem analitycznym wysunęła się
16:25
masywna kula projekcyjna, która po chwili rozświetliła cały stół
16:29
hologramem 3 składników. Różowa Mgła, fiolka numer jeden,
16:34
schemat anteny, dowód numer 2, fragment korzenia r 17, dowód
16:40
numer 3. Felek podszedł bliżej i dotknął
16:45
hologramu. Obraz za pulsował i połączył się
16:48
liniami jak pulse z jasnymiłączeniami.
16:52
Proszek r 17 jest potężny, ale chaotyczny.
16:56
Różowa Mgła podsyca śmiech bez końca, a antena nie miała
17:01
ogranicznika. Powiedział felek.
17:04
Patrząc na naukowców, zamiast wzmacniać chwilowe uśmiechy,
17:08
zrobiła z nich wieczną spiralę śmiechu.
17:11
Matematyk przy tablicy zatrzymał kredę w powietrzu.
17:15
Dokładnie rezonans śmiechowy razy nieskończone wzmacnianie
17:20
równa się chichot koza. A chichot koza to radość bez
17:25
równowagi dopowiedział felek. Spokojnie, choć jego głos drżał
17:29
od ciężaru tego, co widzieli na monitorach.
17:33
Wszyscy spojrzeli na niego. Chemik zwykle przejmujący
17:37
inicjatywę, teraz tylko kiwnął głową i odsunął się pół kroku.
17:42
Felku oddaje stery prowadź nas powiedział.
17:47
I felek poprowadził. Chwycił cyfrowy marker, podszedł
17:52
do panelu holograficznego i jednym ruchem narysował 3 okręgi
17:56
połączone liniami Mgła, korzeń, antena, pełna układanka zagadki,
18:03
zespół chemiczny, analiza korzenia r. 17 do końca
18:07
wyizolować czystą esencję emocjonalną, bez skoków
18:11
nadaktywności chemii kruszył natychmiast jakby ktoś wcisnął
18:15
przycisk turbo. Zespół techniczny modyfikujemy
18:18
antenę tak, żeby nie wzmacniała śmiechu, tylko stabilizowała go.
18:23
Ogranicznik mocy, tryb, balans emocji, programista, giggy już
18:28
przepinał przewody, energetyk kalibrował przepływy a matematyk
18:32
dopisywał nowe parametry równania wesołka fun radoszka
18:36
felek przesunął marker po hologramie, a na jego
18:39
powierzchni rozlała się delikatna niebieska poświata jak
18:42
iskra urodzona z logicznego światła.
18:46
Czas na syntezę mgły odwracającej działanie ogłosił.
18:50
Salę wypełniło oczekiwanie urządzenia cicho kliknęły
18:54
wykresy zatrzymały się na moment matematyk odsunął okulary na
18:59
czoło i przybliżył się do planszy holograficznej.
19:02
Coś budziło jego niepokój? Jego kreda natychmiast zaczęła
19:06
skrzypieć po tablicy linie, symbole koła, potężne równanie
19:12
wesołka fun radoszka wychodziło mu prosto spod ręki.
19:16
Muszę coś przeliczyć, mruknął, a jego oczy robiły się coraz
19:20
większe, a kreda przyśpieszała. Nowa Mgła będzie niestabilna w
19:26
drugą stronę wykrztusił. Może doprowadzić do totalnie
19:30
odwrotnych emocji. Chemik spojrzał na niego z
19:34
przerażeniem. Czyli zamiast efektu chichot
19:38
kozy będzie efekt wiecznego smutku.
19:42
Matematyk kiwnął powoli głową. Niestety tak wynika z obliczeń
19:47
bez dodatkowego elementu równoważącego.
19:50
Po pewnym czasie Mgła przeważy się w stronę braku emocji.
19:54
Zapadła absolutna Cisza. Nawet wirówki w laboratorium
19:58
jakby się zatrzymały. Rafał przełknął ślinę.
20:02
Łukasz ścisnął notes pluszaki przytuliły się do filipka, a sam
20:07
Filip guguś zmarszczył brwi tak poważnie, że wyglądał jak mały
20:11
profesor. Wtedy felek uniósł głowę jego
20:15
wafelkowa dłoń powędrowała do piersi.
20:18
Tam, gdzie w środku krył się karmelowy czekoladowy okruszek
20:22
jego serca. Wyciągnął malutki, błyszczący,
20:25
karmelowy fragment. Jak drobny kryształ
20:28
czekoladowego światła? O to mój okruszek, głos
20:32
rozsądku, a wasz stabilizator emocji.
20:37
Chemik uniósł rękę do ust, wykształcił, wypuścił pióro z
20:41
dłoni matematyka, aż zgubił kredę.
20:44
Czekoladowy stabilizator emocji to może działać szepnął Chemik.
20:51
Tak, to może uporządkować skrajne emocje.
20:55
Felek położył okruszek na stoliku syntezy.
20:58
Dodajemy go do procesu. Urządzenia wokół za pulsowały
21:03
jednocześnie hologram rozjaśnił się jak świetlista mapa burzy
21:08
ramiona analizatora zaczęły poruszać się w rytmie
21:11
przypominającym taniec, precyzyjny, mechaniczny, ale
21:15
pełen energii. Chemik krzyknął, synchronizuje
21:18
ekstrakt r. 17 skatalizatorem równowagi kapsuła z korzeniem r.
21:23
17 uniosła się nad stołem rozświetlona różowymi iskrami.
21:28
W tym czasie programista geek połączył antenę z modułem
21:31
stabilizacji. W kablach pojawił się pulsujący
21:34
niebieski błysk. Podaje strumień aktywacji.
21:38
Teraz zawołał energetyk. Strumień światła przeszył
21:41
kapsułę różowy pył za migotał za kotłował się jakby walczył, a
21:47
potem coś się zmieniło. Światło przybrało barwę
21:52
spokojnego błękitu, najpierw pojedyncza iskierka, potem
21:56
chmurka i nagle cała kapsuła rozbłysła delikatną pulsującą,
22:01
niebieską mgłą, która uniosła się nad stołem, jak świetlisty
22:05
obłoczek spokoju. Alchemik nie wytrzymał i
22:08
wykrzyknął, mamy to Mgła, jest stabilna.
22:12
Rafał podskoczył, Łukasz odetchnął, guguś powiedział z
22:17
dumą gu. A felek stojąc pośrodku tego
22:21
świetlistego laboratorium, wyprostował się i powiedział.
22:25
Antidotum równowagi. Gotowe.
22:30
W tym momencie alarm zaczął pulsować czerwonym światłem,
22:34
jakby przypominał o upływającym czasie.
22:38
Matematyk uniósł głowę od tablicy, wciąż trzymając kredę
22:42
drżącą od gorączkowych obliczeń. Mamy mniej niż 2 godziny
22:47
oznajmił. Antidotum jest gotowe, ale
22:50
musimy je rozprowadzić natychmiast.
22:54
W tym samym momencie Rafał, który do tej pory nie mógł ustać
22:57
w miejscu, zatrzymał się nagle, jakby piorun trafił go w sam
23:01
środek pomysłu. Wiem krzyknął, a jego czapka z
23:06
wiatraczkiem zrobiła pół obrotu. Musimy wywołać deszcz, taki,
23:11
który rozniesie antidotum po całym Wrocławiu.
23:15
Łukasz uniósł brwi lekko sceptyczny, ale już
23:19
zainteresowany. Deszcz z antidotum.
23:24
Tak potwierdził Rafał kiwając głową z energią małego reaktora.
23:29
Wieża ciśnień na karłowicach, gdy podłączymy antidotum do
23:32
systemu od spodu i napompujemy je naprawdę mocno możemy
23:37
wystrzelić mgłę, jak fontanna rozpyli się nad całym miastem i
23:41
wsiąknie aż w jego pod powierzchnię.
23:45
Chemik aż klasnął w rękawice filtrujące, a maski na jego
23:48
twarzy zadzwoniły jak 2 małe talerzyki.
23:52
Oczywiście stare rury parowe możemy je przełączyć w tryb
23:56
rozpraszania aerozolu. To to genialne.
24:00
Nie ma chwili do stracenia powiedział felek.
24:03
Zdecydowanie jego oczy błysnęły jak 2 krople czekolady na
24:08
czekoladowym tropie. Ruszamy.
24:10
Chemik uderzył w panel alarmowy po całym pod śródmieściu
24:14
rozeszło się turkusowe, pulsujące światło.
24:18
Wszyscy do trasy ekspresowej na karłowice krzyknął w sekundę.
24:22
Laboratorium zamieniło się w ruchliwy tunel.
24:25
Naukowcy, dzieci i 2 pluszaki. Pieski pobiegli w stronę szybu,
24:29
który otworzył się z hukiem szum powietrza.
24:33
Echo biegnących stóp i odliczający licznik w tle
24:36
sygnalizowały jedno operacja karłowice właśnie się zaczynała.
24:42
Tuner otworzył się z hukiem, a potężny przeciąg porwał
24:45
wszystkich naraz. Jakby wskoczyli do gigantycznego
24:48
hydrolotu pędzącego przez podziemne miasto.
24:51
Rafał mocno przytulił kajkę Łukasz ściskał divata jak
24:56
ratunek w huraganie gługuś wyciągnął rączki w przód jak
25:00
mały superbohater gu wykrzyknął z zachwytem.
25:05
Felek prowadził na czele trzymając komorę transportową z
25:09
niebieską mgłą. Ich jedyną szansę na
25:12
przywrócenie równowagi i nagle kapsuła ekspresowa wyhamowała
25:16
spiskiem, a drzwi rozsunęły się automatycznie w parę chwil
25:20
później byli już pod masywną, stalową konstrukcją wieży
25:25
ciśnień na karłowicach sercem całej operacji karłowicką wieżę
25:30
ciśnień spowijały grube, wściekle wirujące kłęby różowej
25:34
mgły. Świeciły syczały skręcały się
25:38
jak rozbawione węże gotowe pożreć każdy promień światła.
25:43
Łukasz przełknął świnę słysząc miski, dźwięk napierającego
25:48
ciśnienia. O rany, tu wszystko zaraz
25:51
pęknie. Felek podniósł rękę.
25:54
Drużyno, posłuchajcie mnie uważnie.
25:57
Głos felka był stanowczy. Najpierw musimy podpiąć zbiornik
26:02
z niebieską mgłą do systemu wieży.
26:05
Dzieci i krasnale ruszyli w biegu.
26:07
Chemik otworzył transporter z antidotum.
26:10
Para buchnęła jak z gigantycznego czajnika z wnętrza
26:14
wyłonił się zbiornik z niebieską mgłą, pulsującą połyskującą jak
26:19
galaktyka w słoiku. Pisarczyk ty trzymaj zawór
26:23
wirniczek podaj mi uchwyt stabilizujący dodał spokojnie
26:28
guguś ty trzymaj się felka i nie wciskaj guzików odparł z prośbą
26:33
w głosie gu odpowiedział dumnie Filip Rafał złapał zawór i
26:39
podciągnął go tak mocno, że aż jego czapka z wiatraczkiem
26:43
zrobiła 3 obroty. Łukasz podał uchwyt, notując
26:47
jednocześnie coś na marginesie swojego notesu jak prawdziwy
26:50
technik. Felek razem z chemikiem wsunęli
26:53
zbiornik w specjalny slot. Światło wokół zmieniło kolor z
26:58
czerwonego na turkusowy. Następnie złapał wielką
27:01
dźwignię, o czym ubłysnęły na czekoladowej fali ratujemy pod
27:06
Włocławek. Pociągnął za dźwignię.
27:10
Maszyna ryknęła antidotum niebieska stabilizowana Mgła
27:16
zaczęła pędzić przez rury jak świetlista rzeka, ale instalacja
27:21
jęknęła i nagle zatrzymała się w pół ruchu na panelu zamigotała
27:26
czerwona lampka, aktywacja 50% Chemik pobladł jak kreda.
27:33
Jeden z zaworów na półpiętrze nie reaguje, jest zablokowany,
27:39
jeżeli go nie znajdziemy i nie przełączymy wszystko pójdzie na
27:43
marne. Na galerii technicznej ciągnęły
27:46
się rzędy kół, dźwigni i pokręteł.
27:49
Dziesiątki identycznych zaworów, pstryczków i dźwigni.
27:53
Każdy z inną naklejką i numerem jak z zagadki matematycznej na
27:58
piegi krasnala nie zdążymy sprawdzić, który to zawór dodał
28:02
Chemik. Z przerażeniem unosząc głowę do
28:05
góry divant i kajka spojrzały po sobie i.
28:09
Bez rozkazu włączyły tryb szukania divad, zatrzymał się,
28:14
przyłożył łapę do jednej z rur i zaczął wyć cicho i równo.
28:19
Echo wycia odbijało się od rury i wracało falą, która
28:23
przeskakiwała po wskaźnikach jak świetlny sonar.
28:26
Kajka przebiegła pod poręczą Futro na elektryzowało się od
28:30
wycia divata i od mruczenia rurociągów przystanęła przy
28:34
jednym z zaworów i zaszczekała tu wskazała kajka trzepiąc
28:39
futerkiem przy cieknącym różowym brokatem zaworze.
28:43
Felek natychmiast poderwał się i ruszył w stronę bocznego włazu.
28:47
Ja to zrobię, zawołał, bo był najmniejszy i najszybszy
28:51
przeskoczył przez próg. Wykonał 2 imponujące jak na
28:55
wafla salta i piruety w powietrzu i popędził do
28:58
wskazanego przez psiaki zaworu. W chwili, gdy przekroczył próg
29:01
technicznego korytarza, jedna z rur pękła i wpadła w niego gęsta
29:06
chmura różowej mgły. Puch Mgła otoczyła go jak
29:11
wirująca różowa burza dotknęła jego czekoladowych policzków.
29:16
Przeniknęła przez wafelkowe włókna połaskotał, a go jak 1000
29:20
piórek. I nagle chichot koza dopadła go
29:23
z pełną siłą i po chwili za chichotał próbując się
29:27
powstrzymać. Śmiał się bez opamiętania.
29:33
To nie był wesoły śmiech jak po dobrym żarcie to był nerwowy
29:37
łaskoczący niekontrolowany wirujący śmiech taki który
29:43
przewraca w głowie i odbiera równowagę.
29:47
O rany, ha ha nie nie teraz syknął łapiąc się za wafelkowy
29:53
brzuch. Felek padł na jedno kolano.
29:57
W jego głowie trwała wojna, krusze się, lecz nie poddaje.
30:01
Przypominał sobie własne motto. Hahaha przestań jesteś tylko
30:07
kruchym wafelkiem szeptała Mgła widział jak świat wiruje w
30:12
różowych smugach jego dłonie drżały jak z galaretki czuł, że
30:16
traci kontrolę. Nie dam się, nie teraz, nie
30:21
teraz wysyczał przez śmiech, zaciskając pięści oparł się o
30:26
ścianę, zamknął oczy, oddychał szybko i głęboko walcząc z
30:32
własnym ciałem. I wtedy przypomniał sobie słowa
30:34
edukacjusza. Fakty nie domysły, radość to nie
30:40
śmiech na siłę otworzył oczy. Na czekoladowej fali wszystko
30:48
się ocali, ryknął, zbierając całą wolę.
30:55
Poderwał się potykając o własne nogi i rzucił w stronę zaworu na
30:59
półpiętrze stalowy okrąg migota u czerwienią trzask felek
31:04
uderzył w dźwignie całym ciałem, gubiąc przy tym wafelkową
31:07
czapeczkę. Światło wybuchło jak fajerwerki.
31:11
Wieża ciśnień zatrzęsła się tak, że aż pył posypał się z sufitu.
31:16
Rury zawyły, jakby obudziły się z różowego koszmaru bum.
31:21
Niebieska Mgła z antidotum równowagi eksplodowała tak
31:24
potężnie, że cała Wieża ciśnień zatrzęsła się jak zatkany
31:27
wulkan. Fala światła uderzyła w sufit,
31:31
przeszła przez najwyższy moduł parowy i wystrzeliła w górę,
31:35
przebijając się przez wszystkie warstwy miasta.
31:38
W tej samej chwili nad Wrocławiem zagrzmiało
31:41
niezwyczajnie led głęboko miękko, jakby niebo samo
31:46
odetchnęło. Błyskawica przecięła niebo jak
31:49
iskra spokoju. Na chwilę późniejściemniających
31:54
niebieskawych chmur spadły pierwsze krople.
31:58
Deszcz nie był zwyczajny, woda delikatnie nasączona antidotum,
32:03
zraszała całą okolicę Wrocławia, spadając na dachy, chodniki,
32:07
parki, mosty i kamienice, spływała po parapetach, wsiąkała
32:12
w trawniki w glebę, w korytka ulic każda kropla niosła w sobie
32:17
równowagę. Dzieci szybko podbiegły do
32:20
czekoladowego bohatera. Felku wykrztusił Rafał krok po
32:25
kroku podchodząc bliżej jego czapka wiatraczek drżała
32:29
nerwowo. Łukasz dopadł felka z drugiej
32:32
strony trzymając notatnik niczym stetoskop.
32:35
Felku, słyszysz mnie, ile palców pokazuje?
32:39
Dorzucił gługuś przytykając mu grzechotkę do policzka.
32:44
Chemik wpadł między nich wymachując czujnikiem jak doktor
32:47
z kreskówki czekoladowa temperatura, stabilna, drgania
32:52
emocjonalne spadają. Felek zamrugał raz drugi,
32:58
trzeci. Jego wafelkowa wbrew przestała
33:01
drżeć czapeczka przestała podskakiwać, a czekoladowe usta
33:05
odzyskały naturalny, łagodny uśmiech, bez tego dzikiego
33:09
chichotu, który przed chwilą go trząsł.
33:12
Chyba. Chyba już po wszystkim.
33:15
Powiedział. Wziął głęboki oddech.
33:21
Czekoladowa równowaga. Dzieci odetchnęły jednocześnie
33:27
tak głośno, jakby ktoś wypuścił powietrze z całej galerii
33:30
balonów. A ferku bałem się, że całkiem
33:34
znikniesz w śmiechu krzyknął Rafał, przytulając go nagle z
33:38
całej siły. No ja też powiedział Łukasz
33:42
udając, że zapisuje coś w notatniku, choć jego dłoń
33:45
drżała. Chemik przyklęknął obok nich z
33:49
namaszczeniem. Oficjalnie ogłosił, przeżyliśmy
33:55
pierwszych historii przypadek wyleczenia, chichot kozy.
33:58
Pacjent Zero wyleczony. Felek uśmiechnął się szeroko
34:03
podnosząc palet niczym profesor. Pacjent testowy w pełni sprawny,
34:09
można notować antidotum działa. Nad Wrocławiem wciąż padał
34:14
deszcz. Nasączony antidotum woda
34:17
wsiąkała w glebę w brukowe szczeliny dalej głębiej przez
34:22
warstwy ziemi, przez korzenie drzew, aż w końcu docierała do
34:26
sekretnych tuneli pod wrocławka tam, gdzie różowa Mgła wciąż
34:30
wirowała niebieskie antidotum. Zaczęło ją wypierać, oczyszczać,
34:35
łagodzić jak cichy deszcz uspokaja burze.
34:44
Niebieski deszcz opadał jeszcze między rurami, gdy laboratorium
34:48
zadrżało ostatnim cichym echem alarmy zamigotały na zielono, a
34:53
wykres wskaźnika radości odbił w górę jak sprężyna.
34:57
Papa krasnal pojawił się na największym ekranie zmęczony,
35:01
ale rozpromieniony. Zanim setki krasnali odsypywały
35:05
się z różowego pyłu, poprawiały czapki i wracały do pracy.
35:09
W ich śmiechu było już życie prawdziwe, miękkie i spokojne
35:14
drużyno powiedział papa krasnal pochylając głowę.
35:19
Ocaliliście pod Włocławek. Ocaliliście, Wrocław.
35:24
Spojrzał na felka Łukasza, Rafała i małego filipka.
35:28
I staliście się częścią naszej Wielkiej rodziny?
35:32
Wyciągnął dłoń w kierunku kamery.
35:35
Felku wafelku wirniczku pisarczyk ku i ty dzielny
35:40
gugusiu dziękuję. W tym momencie Rafał i Łukasz
35:46
spojrzeli na swoje pupile. Divad i kajka już znów w pluszak
35:50
owej formie mięciutkie, nieruchome, ciche, siedziały
35:55
obok nich jak 2 małe gwiazdki, które właśnie spełniły swoje
35:59
zadanie. Felek uklęknął przy nich i
36:02
położył na ich głowach czekoladową dłoń.
36:05
Dziękujemy pluszakowi bohaterowi, divatowi i
36:09
pluszakowi odwadze kajce powiedział cicho bez waszej
36:14
pomocy nie byłoby tej przygody. Łukasz przytulił divata do
36:19
piersi. Byliście najcenniejsi ze
36:22
wszystkich piesków? Szepnął.
36:25
Rafał objął kajkę z miłością i najwierniejsi.
36:29
Dodał. Filip guguś po klepał je
36:32
delikatnie po nocach. Gu powiedział z szacunkiem,
36:37
jakby wypowiadał jakieś starożytne pożegnanie.
36:40
Papa krasnal uśmiechnął się łagodnie z ekranu.
36:43
Bohaterowie mają różne formy, czasem nawet pluszak ową.
36:48
Mruknął z mądrym błyskiem w oku. Parę dni później.
36:56
Miasto tętniło swoim naturalnym, spokojnym rytmem dzieci śmiały
37:01
się na placu zabaw. Ktoś grał na gitarze przy
37:04
bulwarach. Krasnale wróciły na swoje
37:06
miejsca, a jeden z nich pomachał.
37:08
Felkowi dyskretnie, jakby szeptał dzięki za robotę.
37:13
Rafał, Łukasz i Filip na ziemi przy wyjściu ze swojego
37:16
mieszkania znaleźli mały, połyskujący kamyczek napis
37:20
głosił. Dziękujemy podwrocławek.
37:25
Chłopcy spojrzeli po sobie szeroko otwartymi oczami, guguś
37:28
poklepał kamyczek rączką okruszek wdzięczności prosto z
37:33
serca Wrocławia. I tak kończy się nasza podziemna
37:37
wyprawa niebieski deszcz spłynął na miasto, a Wrocław odzyskał
37:42
swoje serce. Spokojny, śmiech, ciepłe gesty i
37:47
radość z bycia razem. Felek udowodnił, że kruszę się,
37:51
lecz nie poddaje. To nie tylko motto, ale sposób
37:55
działania. Łukasz, Rafał i Filip pokazali,
37:58
jak wielką moc mają ciekawość, współpraca i upór, a divath i
38:03
kajka, że nawet pluszaki potrafią być bohaterami.
38:07
Dziękuję wam za słuchanie, a patronom za kakao mocy, dzięki
38:12
której felek może dalej ratować świat na czekoladowej fali.
38:17
Jeśli chcesz, by twoje dziecko też stało się bohaterem bajki,
38:20
zapraszam na patronite. A teraz odpoczywamy przy kubku
38:25
gorącego kakao i pamiętamy radość.
38:29
To równowaga, nie fajerwerki bez końca, do usłyszenia w kolejnych
38:34
przygodach felka wafelka.