Latest / Nie-winna Sztuka / 95. Henri de Toulouse-Lautrec: rozpustnik z manierami hrabiego

Transcript

95. Henri de Toulouse-Lautrec: rozpustnik z manierami hrabiego · Nie-winna Sztuka

0:00
Treść, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku dzisiaj
0:03
opowiem wam o on. Oczywiście nie będę w ten sposób
0:08
czytała, żeby nie irytować tych, co znają francuski, ale zaczyna
0:13
się konkretnie, ponieważ Henri urodził się w arystokratycznej
0:17
rodzinie, gdzie ojciec był Hrabią i nazywał się alfons de
0:22
tu luz Lothric Month a a mama była hrabiną adel z domu Tapi.
0:28
Solą jest ono dłuższych nazwisk się nie dało nadać, ale
0:33
słuchajcie. Jego rodzice byli kuzynostwem,
0:37
więc może nie jest to tak szokujące, zważywszy na
0:40
znajomość historii, że małżeństwa pomiędzy rodami były
0:43
dosyć popularne, ale takie łączenie genów jednak źle
0:46
wpłynęło później na henriego, ponieważ był chorowity od
0:50
urodzenia i to bardzo poważnie. Urodził się 24 listopada 1864
0:54
roku w albi we Francji i oczywiście z racji, że.
1:00
Pochodził z arystokratycznej rodziny.
1:03
To jego wykształcenie było tak samo fit w bogactwu co ich
1:07
pałacy w siedemdziesiątym drugim roku poszedł do elitarnego
1:12
liceum fontanus, ale jak wspominałam, no długo nie
1:16
zagościł w szkole, bo regularnie chorował, więc większość
1:19
młodzieńczych lat spędził w domu, to zawsze jest trochę
1:22
smutne, bo jednak poza nauką, którą oczywiście otrzymywał w
1:25
domu, to jednak nie miał kontaktu z rówieśnikami.
1:28
A to chyba najciekawszy element dorastania.
1:31
Oczywiście henri się. Nie nudził, bo głównymi
1:34
zajęciami męskich członków rodziny były polowania, wyścigi
1:38
konne, spacery z psami. No i bajlando bardzo lubiano
1:42
wtedy wydawać przyjęcia, więc Henry od młodego miał wiele
1:46
tematów do swoich przyszłych dzieł sztuki, ale już wtedy
1:50
widać wyszki, tak jak falach, jego niezaprzeczalny talent dla
1:55
jego ojca ważna była edukacja syna, ale nie tylko ta stricte
1:59
naukowa, co też taka życiowa. I tutaj jest fajna historia, bo
2:03
kiedy Henri miał 12 lat, jego hrabia ojciec.
2:06
Podarował mu pewien podręcznik do tresury sokołów i napisał w
2:11
nim dedykację, która brzmiała, Pamiętaj, mój synu, że wszelka
2:14
istota pozbawiona wolności, wygodnie je i szybko umiera.
2:18
Piękne, ale potem się przekonacie, że ta metaforyczna
2:22
wolność w mniemaniu ojca była dosyć odmiennie definiowana do
2:26
tego, co robił jego syn w późniejszym doroślejszy m życiu.
2:32
Kiedy Henryk miał 14 lat, spadł z krzesła i złamał sobie nogę,
2:37
więc wyobraźcie sobie, jakiego organizm musiał być słaby,
2:40
skoro. Co się wydarzyło zresztą rok
2:42
później znowu złamał nogę, tym razem prawą.
2:45
No i to przez to, jakby do końca życia był, jak to piszą w
2:49
źródłach kaleką, ale to jest brzydkie słowo.
2:52
Nie wiem komu w ogóle wpadło do głowy tak nazywać kogokolwiek i
2:56
to w materiałach edukacyjnych, więc ja zastąpię je słowem
3:00
niepełnosprawny. Wydaje mi się, że te jego
3:03
złamania źle się wzrastały ze względu na niski poziom.
3:07
Oczywiście medycyny w tamtych czasach, gdyby to się wydarzyło
3:10
teraz to no. Pewnie nie byłoby śladu po
3:12
operacji, no ale też dochodzą te problemy z pomieszanym
3:15
kazirodczym DNA, więc jak widzicie, Henry nie miał
3:18
szczęścia. Co do DNA i czasów, w jakich żył
3:23
i jak Dorósł, to wierzył tylko metr 52, czyli nawet mniej niż
3:28
Picasso, który miał metr 63. Są nawet jego zdjęcia i widać no
3:33
zaburzone proporcje, ale powiem wam szczerze, że nie wiem, czy
3:37
ktoś na to zwracał uwagę, skoro Henryk był tak wybitnie
3:40
utalentowanym malarzem, plus pochodził z tak bogatej rodziny,
3:44
ale tylko wrzucam szybko dygresję, bo ja musiałem aż
3:46
sprawdzić. Kiedy stworzono pierwsze
3:47
zdjęcie, bo tak się zastanawiałam, czy to jest
3:49
zdjęcie, czy może jakiś obraz tak mocno realistyczne?
3:52
Ale tak w 1826 roku Francuz, ale z tego, co mówiło wujostwo, to
3:56
Henri w ogóle się nie przejmował swoją niepełnosprawnością bardzo
3:59
dużo rysował i był wesoły. Pamiętajcie, że tu też nie
4:04
chodzi tylko o wygląd, ale on mocno cierpiał, bo te nogi go
4:08
bolały do końca jego dni. Tak naprawdę no i nie ma co
4:11
ukrywać, że rodzina szybko zauważyła, że no nie ma żartów z
4:14
jego talentem. Mama adel była pewna, że syn w
4:17
przyszłości po prostu pozostanie malarzem, ale jak to mamunia
4:21
chciała, żeby? Było mu jak najlepiej, chociaż
4:25
żeby nie cierpiał na te bóle nóg, więc woziła go do różnych
4:29
uzdrowisk. I faktycznie henri mniej
4:31
cierpiał mniej, ale nie w ogóle. To też muszę podkreślić.
4:36
W 1881 roku zdał maturę, ale on wiedział, że dla niego nie liczy
4:41
się już nic innego niż tworzenie, więc zrezygnował z
4:44
kontynuowania nauki, ale oczywiście nie z nauki jej
4:48
sztuki, bo za namową przyjaciela rodziny zaczął naukę malarza
4:51
akademickiego Leona bona lata. No i ten malarz akademicki
4:57
Mistrz nie patyczkował się z henrim, kazał mu bardzo dużo
5:01
rysować, aż henrie mu odpadały, no nie dosłownie, ale ręce, bo
5:05
ten leon uważał, że prace Henryk wcale nie są tak dobre, jak
5:08
uważa jego rodzina, ale powiedział mu, że panie luterek
5:13
coś w nich jest, gdzieś widział plamę i kolor, jak ich używał
5:17
henrie i to jest ciekawe, bo zobaczcie, wystarczy, że ktoś
5:20
taki no Mistrz, jedna osoba dojrzy jedną małą na pozór
5:26
istotną rzecz i dzięki temu można wydobyć coś niesamowitego
5:30
z młodego arty. Takie podejście powinno być na
5:33
uczelniach artystycznych tutaj, w domniemaniu polskich, bo ja
5:37
mam znajomego remika, który studiował na Edynburgu w
5:41
Edynburgu i powiem wam, że on mówił, że tam jest bardzo mocne,
5:45
indywidualne podejście do studentów, więc wspaniała
5:48
sprawa. Pozdrawiam remi u malarza, Leona
5:51
studiował rok potem, jakby przeszedł do kolejnej pracowni
5:55
Fernanda carmona. No i często tęsknił tak naprawdę
5:59
za dyscypliną i szczerością poprzedniego mistrza.
6:02
Ale tutaj jest ciekawiej moi drodzy, bo wiecie kogo on
6:06
poznaje w tamtym momencie samego winiego van Goga i Emila
6:10
Bernarda. No i wiem, że van Goga
6:12
kojarzycie, ale czy pamiętacie Emila Bernarda?
6:15
To był malarz, ale i przyjaciel pola Google'u, który mu bardzo
6:19
dużo pomagał. Zresztą, czy to nie Bernard
6:22
zapoczątkował syntetycznym, ale ludzie wtedy przypisali te
6:25
zmianę polowi. Sprawdziłam, bo początkowo
6:29
sztuka Bernarda jakby w ogóle nie zachwycała pomogę, ale do
6:32
czasu, kiedy on namalował breton.
6:34
Na łące i właśnie wtedy udowodnił, że taki czysty kolor
6:38
ma odpowiednią siłę, by stworzyć, jakby dzieło, które
6:42
będzie oddziaływało na wielu ludzi i górę pod wpływem tego
6:46
brazu namalował sobie wizję, pokazaniu, czyli swój jeden z
6:50
najbardziej przełomowych obrazów.
6:52
No i Bernard zostało nazwane naśladowcom mogę, ale jak to
6:56
zawsze powtarzam, no życie nie jest sprawiedliwe w ogóle mega
7:01
zabawne, bo to jest Cytat z mojej książki, którą sobie
7:04
napisałam o polu Google. No super uczucie przynajmniej
7:07
wiedziałam, gdzie dokładnie szukać to tak.
7:09
Henry poznaje vango Bernarda, no i kilku też innych młodych
7:13
artystów tworzą taką art paczkę i mimo sympatii do siebie,
7:18
jednak rodzi się między nimi rywalizacja.
7:21
Jak to bywa wśród tak wielkich ego.
7:24
Początkowo wszyscy zachwycali się impresjonizm em, bo taka
7:27
była moda, ale szybko doszli do wniosku, że No miło, jakby
7:31
jednak byłoby przekroczyć te wszystkie schematy szkolnego
7:35
stylu. No i panowie zaczynają
7:38
eksperymentować z innymi stylami i w ogóle hendriks portretował
7:42
van Goga. To jest piękny obraz, wrzucę wam
7:45
na Instagram, żebyśmy mogli wszyscy razem go podziwiać, ale
7:49
to co najwspanialsze to fakt, że nie tylko odkrywa nowe style,
7:54
ale też jedno z moich może i naszych ulubionych miejsc we
7:58
Francji, czyli rozpustnym on manto i przenosi się z
8:03
mieszkania rodziców do jednej z kamienic.
8:05
Zresztą w pewnym momencie miał tam swoją pracownię.
8:08
Edgar, który dla Henriego był mistrzem, chociaż jakoś wielce,
8:13
nie zachwycał się henrim z tego, co wyczytałam.
8:16
Ja wiem, że ja nie Jestem normalna, jeżeli chodzi o
8:19
sztukę, ale czy wy sobie wyobrażacie mieszkać w
8:23
kamienicy, w której tworzy, to jest jakiś kosmos, chociaż ja
8:27
wolałabym być sąsiadką modiglianiego co art crash to
8:31
jednak art crash, przyznacie mi rację moi drodzy kremem no i
8:36
wyobraźcie sobie, że mamunia henriego.
8:39
Hrabina dl. Była przerażona, że jej syn
8:41
zamieszka wśród biedoty cyganerii rozpustnego Bochenki.
8:46
Bała się też, że no bez niej sobie nie poradzi, ale Henri
8:50
pisał do niej listy, które ją uspokajały.
8:53
Przeczytam wam fragment jednego kawiarnie mnie nudzą, nie mam
8:56
ochoty wychodzić z domu, pozostaje mi jedynie malarstwo i
9:00
sen. I wiecie, co wszyscy byliśmy
9:03
młodzi i metaforycznie pisaliśmy takie listy do naszych rodziców,
9:07
więc dobrze wiemy, że to ściema, by ich no po prostu uspokoić, a
9:12
też może ta pierwsze listy były autentyczne, ale.
9:16
Drodzy mantr wciąga, tyle wam powiem i wiecie, jest wiele
9:21
wzmianek w innych listach czy notatkach, że rozpustnym on
9:24
mantry szybko wszedł Henry'emu w Gryf zaczął dużo pić w listach
9:28
do mamy pisał nawet, że nie jedną noc spędził na bruku, a
9:32
swojej babce zwierzał się, że nie jest mu łatwo przyzwyczaić
9:36
się do życia bochenki. No tutaj w domyśle zapewne
9:39
właśnie Bailando Cox Igraszki jednak przyzwyczajony był do no
9:43
wysokiego poziomu życia bardzo kulturalnego i nie wiem, jak
9:47
intelektualnie sprawdzała się bohema.
9:49
Bo jednak bardzo dużo ćpali pili, więc mogli nie być tak
9:52
elokwentnie jak cały ten. Nie wiem.
9:54
No arystokratyczny ród Tuluzy lotek, prawda?
9:58
Wiecie już bardzo dobrze, że dziewiętnastowieczny Paryż, a
10:01
szczególnie Mon mantry, jest zaprzeczeniem wszelkich norm
10:04
ustalonych przez społeczeństwo. Mieszkała tam no kolorowa,
10:08
intrygująca mieszanka zdolnych i nietypowych ludzi, którzy
10:12
podważali na normy społeczne i wszelkie zakazy.
10:15
I tutaj jest wiecie, historia w wielu artystów, o których już
10:18
rozmawialiśmy. No i oczywiście było to miejsce
10:20
rozpusty. Które mogło zszokować ułożonego
10:23
chłopca z dobrego domu. Zresztą Henri często w listach
10:27
opisywał swoje obrazy dzieci, żeby się po prostu podzielić, co
10:31
co namalował na przykład w danym miesiącu, ale w tamtym momencie,
10:34
kiedy coraz bardziej wchodził w świat MON mantr i rozpustnego
10:38
Paryża. No to on potrafił napisać
10:40
rodzinie, że tym razem nie może opowiedzieć im o nowych
10:43
obrazach, bo jak to sam nazwał, są zbyt.
10:48
Czyli zapewne malował jakieś lafiryndy z odsłoniętą nóżką,
10:52
ale on był nie wiem no na tyle pruderyjny albo lojalny, że na
10:56
wielu z dzieł podpisywał się pseudonimem, by nie
10:59
kompromitować honoru swojej rodziny.
11:02
Wiecie, ci arystokraci to zawsze mają jakieś takie dziwne zasady.
11:06
Zabawne dosyć, prawda? Szok, że nagie ciało Kobiety
11:10
uważane było za oburzające zjawisko, no nie dla wszystkich.
11:14
Oczywiście, ale na pewno nie dla malarzy i to mnie tak
11:17
zaciekawiło, że ja szukałam jego pseudonimu.
11:20
Ale nie znalazłam dokładnych informacji, ale za to znalazłam
11:24
ciekawą ciekawostkę, bo on miał tyle rodzajów podpisów, że aż
11:28
byłam w szoku, albo samo nazwisko, albo tylko nic jarały.
11:31
Miał też jakiś monogram w kółku i kilka ksyw, ale nie są
11:35
dopisane, jakby dopasowane do tamtych rozpustnik obrazów, więc
11:39
nie chcę was wprowadzać w błąd, ale dosyć ciekawy.
11:42
Jeszcze kiedyś się dowiemy jak z tą figurką z złotym fallusem od
11:46
Picasso wydaje mi się to w ogóle rzadkością.
11:49
Jednak no większość artystów podpisywała się po prostu
11:52
nazwiskiem. Ale w sumie no mało, który miał
11:55
takie długie nazwisko, ale mam kolejną ciekawą ciekawostkę, bo
11:59
prostytutki nazywały go tripod, czyli dzbanek do herbaty zapewne
12:05
przez jego niekonwencjonalne proporcje ciała szczegółów nie
12:09
znam. Henrik w tamtym momencie nadal
12:11
uczył się w Akademii, ale mało skupiał się na akademickim
12:14
rysunku, bo on jakby jeszcze wtedy nie zrywał z klasycznymi
12:19
metodami, nadal stosował wycie no techniki impresjonistyczne i
12:23
dzięki temu tego rysunki mocno nawiązują do tamtego nurtu.
12:27
Ale też skupiał się na tematach, które były no drogie dla
12:32
naturali listów, czyli klasyka malował prostytutki alkoholików.
12:36
Jest tam dużo tematów i scen związanych z kabaretem z
12:39
cyrkiem, spektaklami takimi okolicznymi, dokładnie tak jak
12:43
wielu nam znanych artystów, jak chociażby Picasso, który miał
12:47
fazę na tych wszystkich ulicznych artystów cyrkowych.
12:51
No i wyobraźcie sobie, że przychodzi czas, w którym Henryk
12:53
całkowicie odcina się od tego, skąd się wywodzi, bo moment
12:58
trego pochłonął on wtedy, jakby. No jakby to określić, głównie
13:03
żyje nocą uczestniczy w tych wszystkich kabaretach.
13:06
Wiecie, te kabarety to takie teatry?
13:08
Nie, to nie jest ten kabaret, który my znamy z Polsatu.
13:11
On przyjaźnił się z beemką, ma nawet swoją miłość, która mu
13:15
towarzyszy przy tych wieczornych eskapadach w poszukiwaniu
13:18
inspiracji ona nazywa się suzan Waldon i była modelką de Guire
13:23
Nua, a później sama stała się malarką, bo Suzan zaczęła być
13:27
modelką w wieku 15 lat i podczas pozowania często przyglądała się
13:32
no tym najwybitniejszym malarzem.
13:33
Paryża więc sama zaczęła malować, bo okazało się, że ma
13:37
naturalny talent ku temu podobno też przyjaźniła się z Dega,
13:41
który ją wspierał i motywował w tworzeniu i ja nie znalazłam
13:45
dokładnych informacji, by oni byli razem w sensie.
13:48
Henryk z suzan prawdopodobnie Henry się po prostu w niej
13:51
podkochiwał, ale ze względu na swoją niepełnosprawność nie
13:55
wierzyłby ktoś mógł go pokochać, więc no namiastkę takiej pseudo
13:59
miłości jakiejś intymności dostawa właśnie w burdelach.
14:05
Ale do tego jeszcze dojdziemy i nie ma co ukrywać, bo on mam tr
14:10
musiał być niesamowity miejscem. Wyobraźcie sobie ciepły wieczór,
14:15
podczas którego całe wzgórze rozbrzmiewa.
14:18
Po prostu taką głośną muzyką, graną na żywo, śmiechem i
14:22
hałasem, gdzieś tam potańcówki, rozmowy, plotki.
14:26
Wszędzie kręcą się ludzie, którzy no tak naprawdę mają
14:29
gdzieś zasady. Są zuchwali z wielkim ego pewni
14:32
siebie. No jest takim lekkim podejściem
14:35
do życia. No coś niesamowitego.
14:37
Ja wiem, że ja się jaram, ale moi drodzy ja sobie kiedyś tam
14:40
zamieszkam i zobaczymy, czy chociaż jakieś okruszki z tego
14:43
rozpustnego dziewiętnastowiecznego Paryża
14:46
zostały na tym wzgórzu w ogóle henri bardzo lubił być w dobrych
14:50
kontaktach ze wszystkimi i miał takie zasady, że na przykład
14:54
rano sobie malował. Potem miał przerwę na obiad,
14:57
który zawsze jadał w jednym miejscu o tej samej porze,
15:00
dzięki czemu mógł być blisko z właścicielami.
15:03
Dokładnie tak samo jak u mnie w Zielonej Górze, gdzie wszyscy
15:06
się znamy. No i on wieczorem sobie chadzał
15:08
do baru na szklaneczkę jakiegoś wycinka czy absyntu.
15:12
Często też gościł siebie ludzi lubił bardzo towarzystwo, bo on
15:17
wtedy jakby oddawał się z nimi długim rozmowom o życiu sztuce.
15:22
No nie ma nic lepszego. Moim zdaniem, więc Henry,
15:25
rozumiemy Cię bardzo dobrze, że lubiłeś takie klimaty.
15:29
No i tutaj moi drodzy trochę się przeniesiemy do 1889 roku, bo
15:32
zaczyna się mulą róż, czyli kankan kolorowe stroje, piękne
15:36
tam terki, te klimaty. I właśnie wtedy poznaje wiele
15:41
swoich móz wiecie, gwiazdy tamtejszych.
15:46
No powiem wam, że to ogólnie jest temat na totalnie oddzielny
15:51
odcinek, bo te muzy z mulem róż. Wspaniała rozpustna historia
15:56
były 3 muzy bardzo kontrowersyjnej, frywolne, młode
16:00
dammem wiecie? No bardzo ciekawy element świata
16:03
Paryża, jego przyjacielem był też.
16:06
To jest nawiązanie, to nie jest dygresja.
16:08
Właściciel tego teatru tego kabaretu o nazwie Mir Litton,
16:12
chociaż chyba oni nazywali to bardziej właśnie kabaretem niż
16:16
teatrem. Ale to tak chcę.
16:18
Chcę wam po prostu zobrazować, a tego może o Henrym mnie wiecie,
16:23
ale już wam mówię, ale był fanem spektakli, więc dogadał się z
16:27
tym przyjacielem, że będzie robił mu plakaty, sztuk i
16:30
wydarzeń, a w zamian będzie mógł wystawiać tam swoje prace.
16:34
Zrobił tam też swoją pierwszą wystawę, ale też te prace
16:37
wisiały, żeby mogły być widoczne dla kupców.
16:40
I to był genialny ruch, że tak powiem biznesowy, bo mocno go to
16:45
rozsławiła wśród bochenki i myślę, że jak?
16:48
Macie przed oczami dzieła Henriego?
16:50
No to widzicie te piękne plakaty, które stworzył, bo
16:54
jakby one trochę, no dobra, mocno różnią się od jego
16:58
obrazów, ale są też spójne. Od razu widać, że to jest jego
17:03
stylówa i on kiedy malował te plakaty do występów, no to
17:06
malował tam te panny z tych sukniach do kankana spora z
17:11
wystawiały nogi w pończoszkach, no i wyobraźcie sobie, że ojciec
17:16
zarabia, który tak dużo mówił o wolności z tą dedykacją tych
17:20
sokołach. Zobaczył te ilustracje i od tego
17:23
czasu już nigdy nie odezwał się do własnego syna.
17:26
No hipokryta zresztą przypomniała mi się teraz
17:28
historia, której nie umieściłam w podkaście, ale gdzieś tam pod
17:32
koniec życia Henriego to chodziła taka Legenda, że jego
17:36
rodzina zniszczyła kilkanaście obrazów, które spalili przed
17:39
domem, potem się tego wypierali, ale no są jakieś na to dowody,
17:44
więc oni absolutnie byli zdegustowani tym, co ich syn
17:48
tworzy w tym Paryżu. Ale tu jest ciekawie, bo wiele
17:51
modelek. Się skarżyło na jego
17:53
perfekcjonizm, bo kazał im godzinami stać w bezruchu.
17:57
Wiecie to nic dziwnego, to jest ich praca, ale on im to kazał,
18:01
żeby co do milimetra namalować swoją wizję i z tego co wiem, to
18:05
nawet jedna dostała poparzenia słonecznego, bo zabronił jej
18:09
schodzić do słońca i nie mogła nawet wziąć sobie.
18:12
Nie wiem parasol poleczki, by uchronić się przed słońcem, ale
18:15
to nie tylko tyczyło się kobiet, bo z męskimi modelami też miał
18:19
różne przeboje. Raz jego model przyszedł na
18:22
kolejną sesję, ale nie zabrał ze sobą kamizelki, w której
18:25
poprzednio pozował. I Henry się Wkurzył, no bo jak
18:28
miał namalować, skoro nie było głównego elementu?
18:30
No i on go wyrzucił ze studia. Zresztą Henryk często tracił
18:34
zainteresowanie obrazem. Bardzo szybko się denerwował, bo
18:37
jak coś nie do końca mu pasowało, to on po prostu
18:40
porzucał to płótno i nigdy do niego nie wracał.
18:43
I ja tutaj mu się nie dziwię, bo ja mam podobnie jak nie skończę
18:46
mojego obrazu w emocjach, w których zaczęłam, no to mam
18:50
ochotę po prostu rzucić go w kontakt i już nigdy do niego nie
18:54
wracać, a już na pewno nie po kilku miesiącach.
18:57
No to jest totalnie inny temat niż Edward Munk, o którym teraz
19:02
piszę książkę, bo ten to robił milion po prostu.
19:05
Wersji jednego obrazu, ale co do portretów to nie tylko
19:09
uwieczniał mieszkańców wzgórza, ale też swoją mamę.
19:13
Jest taka dziwna historia, że hrabina Adel, czyli mamunia
19:17
miała pierścień, który zamówiła na własne życzenie, który miał w
19:20
sobie 4 mleczne zęby Henriego. Okropieństwo, prawda?
19:25
No także tamta relacja. Matka syn była bardzo mocna, ona
19:28
gdzieś tam też przy nim mieszkała.
19:30
Jak ona wyjechała, to on był w ogóle zdruzgotany, ale to nie
19:33
jest istotne. Mówimy o Henrym mnie, o mamuni,
19:35
ale mam Cytat, co do tego obrazu z mamą.
19:38
Ze wszystkich jej portretów chyba najlepszy jest
19:40
przedstawiający adl przy śniadaniu w malarone.
19:43
Nie ma na nim w sobie nic hrabiny, pastelowe kolory
19:47
rozcieńczonej farby olejnej uwydatniają starannie narysowane
19:50
rysy zatroskanej twarzy twarzy Kobiety, skromnej, łagodnej,
19:55
smutnej, która spogląda bez uśmiechu w dół na filiżankę
19:58
kawy. Jej głowę otacza blada aureola.
20:02
No i tutaj widzicie, że po prostu na piedestale stawiał te
20:05
swoją mamunią? Ja wiem, że mamy są bardzo
20:08
ważne, ale tutaj Henry. Ewidentnie miał jakiś problem,
20:13
dzisiaj byśmy pewnie nazwali to, że był maminsynkiem, ale za to
20:17
plakaty, o których wam wspominałam z tego teatru
20:22
tudzież kabaretu pokrywały całe wzgórze MON mantr i tak jak wam
20:27
powiedziałam, no to rozsławiła henriego plus normalnie, kiedy
20:31
one były przyklejane gdzieś tam nakamury, to nocą szybciutko
20:35
kolekcjonerzy sztuki jest rywali, by mieć je tylko dla
20:38
siebie. Fajnie, prawda?
20:40
No, powiedzcie, no bo one były tworzone grafiką warsztatową.
20:44
To było to nie był plakat drukowany drukareczka, tylko
20:46
litografia. No ja, ja wiem, że latam trochę
20:49
z ciekawostkami, ale nie spodziewałam się, że pan Henryk
20:52
będzie tak ciekawy poważnie. Myślałam, że to będą flaki z
20:54
olejem, a Jestem zachwycona, ale to chyba nawet nie połowa.
20:57
Jeszcze ja oczywiście nie pominę faktu, o którym często
21:01
wspominam, czyli domy publiczne artyści.
21:04
No nie ukrywajmy, chętnie z nich korzystali tak samo jak Hendrix.
21:08
On to potrafił w burdelu siedziec nawet kilka tygodni.
21:11
Wyobrażacie to sobie? Szkoda, że nie dotarłam do
21:14
notatek, bo mam nadzieję, że jakieś istnieją i będę mogła o
21:17
nich Wam wspomnieć w jakiś tam trzeciej części.
21:20
Olaf ryndak w sztuce, no ale o tym przekonamy się w
21:23
przyszłości, ale najbardziej znane domy publiczne to były tak
21:27
jeden przy ulicy ramblas albo taki luksusowy przy ulicy D mula
21:34
jakby zainteresował. Mało jakbyście mieli ochotę
21:37
sprawdzić, czy nadal istnieją i tak dla jasności henri nie tylko
21:41
chadzał tam, by zaspokoić swoje żądze i uciechy cielesne, ale
21:46
również żeby malować ludzi, którzy tam pracowali, czy
21:49
wpadali na igraszki, nawet jego przyjaciel powiedział.
21:52
Niektóre domy publiczne stały się jego kwaterą.
21:54
Główną lotek malował tam bez wytchnienia, oddając każdy
21:58
szczegół z życia mieszkanek tych miejsc.
22:00
No ale zdradzę wam mały sekret, bo Henryk stracił swoje
22:03
prawictwo z pewną panną, która była modelką nie prostytutką.
22:07
Ale często sypiała z malarzami, bo lubiła i mogła także moi
22:11
drodzy. Przedstawiam Wam Marii, nie
22:15
będzie o niej więcej, ale chciałam Wam o tym powiedzieć,
22:17
bo myślę, że to ciekawa postać ze wzgórza.
22:20
No to tak w gwoli. Po prostu ciekawostki Henri
22:23
zaczął wystawiać powoli swoje prace i w końcu, kiedy zdobył
22:27
skromny rozgłos właśnie dzięki tym plakat Tom no i przebywaniu
22:30
w tym kabaretowi teatrze w liście do mamuni pisze, że musi
22:35
jak najwięcej się wystawiać. Gdzie się da dosłownie, bo jest
22:38
to tak naprawdę jedynym sposobem na zostanie zauważonym.
22:42
No i nie ma co się z nim kłócić. Tyle że to, no duży skrót
22:46
myślowy, bo droga nie była aż tak łatwa, ale to pominiemy.
22:49
No bo raczej idę chronologicznie i mi o tego, że nie wystawiał
22:54
się na salonie jesiennym, czyli na najważniejszym artystycznym
22:57
wydarzeniu. To wystawiał się wielokrotnie na
23:01
salonie niezależnym. Poznał tam też artystę Kamil
23:04
Pissarro Opowiadałam wam o nim przy podcaście ogół czy sezonie
23:07
i dzięki temu wpisał się w bohem kę awangardową.
23:11
No ale mimo jakby należenia do awangardy nie chciał całkowicie
23:16
stracić swojej niezależności. Statystycznej on nie lubił, jak
23:18
się go wpisywało w ramę i w 1891 roku, czyli w wieku 27 lat.
23:23
Dla mnie to jest jeszcze bardzo młody facet.
23:25
On osiągnął tak zwaną dojrzałość twórczą już wtedy i krytycy się
23:29
w ogóle nim zachwycali. Zgłaszali się do niego marszand
23:33
i i dostał też sporo zaproszeń na wystawy także Powolutku
23:36
dobrze mu się wiodło. Henry doświadczył wielu nurtów
23:40
swojej sztuce, ale był wierny temu, co najbardziej go dotykało
23:45
mimo wszystko, że. Jakby korzystał z wielu prądów w
23:51
sztuce dziewiętnastego wieku, to nie można jednoznacznie
23:53
przypisać go do jakiejś grupy. No bo nie są to obrazy ani w
23:58
duchu naturalizmu, ani w maniery zimie, ani w impresjonizm, ani
24:02
symbolizuje. Patrząc w ogóle na jego dzieła,
24:05
muszę przyznać, że naprawdę potrafił oddać ducha tamtej
24:08
epoki, w której żył, a trochę o tym, bo mam tr wiem i miał taką
24:13
najważniejszą zasadę malować i przedstawiać to, co ważne, nawet
24:17
gdyby się miało malować rzeczy ulotne.
24:20
Można go nazwać w ogóle, no swego rodzaju portrecistą życia
24:23
Mon matchu i właśnie te ulotność potrafił uchwycić, ponieważ jego
24:29
rysunki nigdy nie było odwzorowaniem takiej
24:31
rzeczywistości, zawierały w sobie oczywiście i element no
24:35
nie ma co ukrywać, że jakby stworzył też bardzo dużo
24:37
karykatur. Dzięki tej łatwości
24:39
odwzorowywania tej rzeczywistości.
24:42
No ale on to robił tylko w jakimś pewnym procencie, bo
24:45
krytycy też bardzo chwalili jego karykatury.
24:48
Jego taką ostrość obserwacji, codzienności.
24:51
Bo nie wydaje mi się, żeby to było bardzo łatwe, żeby w taki
24:55
przerysowany sposób przedstawiać rzeczywistość z tak, jakby
24:59
trafnym komentarzem. No, ale jeszcze wrócę do tych
25:01
plakatów, bo wyobraźcie sobie, że no nie było drukarek, już to
25:06
ustaliliśmy, ale istniała właśnie grafika warsztatowa,
25:09
czyli litografia, którą uwielbiał właśnie Henri.
25:13
Wydaje mi się, że opowiadałam wam kiedyś o tej technice.
25:16
To jest odbijanie na kamieniu w największym skrócie i Henri
25:20
musiał dobrze kombinować, żeby ograniczyć się tylko do kilku
25:24
kolorów, ale. No, ja nie wiedziałam, że on
25:27
pomógł w ogóle w rozwoju tej grafiki warsztatowej, więc to
25:30
jest niesamowita sprawa, bo w tamtym momencie zapewne w
25:34
ogromnej części ze względu na pieniądze i jakby
25:37
komercjalizację swoich prac, zdecydował się na litografię.
25:41
No bo malarstwo wtedy zeszło nam boczny Plan i Henryk skupił się
25:45
po prostu na litografii, co też zdecydowanie pozwalało mu na
25:49
rozpowszechnienie swoich prac szybciej i w większym nakładzie.
25:54
Ale wiecie, no nie są to zwykłe plakaty, to są dzieła sztuki.
25:58
Wielu, którzy zamieszkiwali MON mantr chciało je mieć i też
26:02
potwierdzało, że są to dzieła sztuki.
26:05
Nawet jakiś krytyk powiedział, że to wspaniały pomysł, że on
26:09
zostawił na jakiś czas te złote, zakurzone ramy.
26:12
To oczywiście metafora i zaczął tworzyć sztukę, którą można było
26:17
pokazać na ulicy pod gołym niebem i to była sztuka dla
26:20
wszystkich. Generalnie też ta jego sztuka
26:22
była jednym wielkim poszukiwaniem, bo on uwielbiał
26:25
używać jakby wielu technik w wielu mediów malował nie tylko
26:29
olejami, ale też groszami, tuszami kredkami.
26:32
Kochał właśnie litografię, pewnie jakiś węgiel tam się
26:35
znalazł, więc on się nie nudził lubił kombinować i poszukiwać w
26:41
tej sztuce. Był też okres, w którym Henri
26:43
interesował się sztuką japońską. No tam to się naprawdę dużo
26:47
działo. On kupował peruki, kimono się
26:49
przebierał, ja nawet zdjęcia jakąś przebrany, tak jakiś
26:53
klasyczny nie wiem ludowy strój japoński, a kiedy nie miał
26:58
pieniędzy, to on oddawał, no powiedzmy, wymieniał swoje
27:01
obrazy za drzeworyty. Pokusa ja tego otwar kojarzycie
27:06
i moi drodzy jak zwykle ciekawostek w bród, a już czas
27:09
zmierzać ku końcowi, bo Henri często mówił, że J.
27:13
Jest pewne, że nie dożyje tej czterdziestki, więc tutaj
27:17
jeszcze chwilkę wam poopowiadam. Przed końcówką, bo Henry dużo
27:22
pił. W pewnym momencie.
27:24
Jednak no jak większość artystów na montmartre nie ma co ukrywać,
27:28
jedni pili, bo lubili to robić w towarzystwie.
27:31
Po prostu innych to bodźców, a wielu było, którzy cierpieli po
27:35
prostu biedę, cierpiało ich ego, więc musieli jakoś tłumić te
27:40
swoje emocje myśli, które mieli. No najlepiej się to sprawdzało u
27:44
nich właśnie poprzez picie ćpanie palenie opium to były te
27:50
klimaty. A nie ukrywajmy, że artyści są
27:53
nader po prostu wrażliwi, potrzebują czasami oderwać się
27:57
od tej rzeczywistości, a w tamtych czasach tak sobie z tym
28:00
niestety radzili. Zdarzało się w ogóle, że on
28:03
zasypiał gdzieś na schodach. Złamał też obojczyk, jak upadł
28:07
po pijaku podobno w ogóle krążyła taka Legenda, bo on
28:10
chodził o lasce przez te swoje bóle nóg i że on miał ją
28:14
specjalnie pod ciebie spersonalizowaną, że tak to ujmę
28:18
i miał tam wylaną porcję brandy, ale wiecie, po co?
28:21
Bo często dłużyło mu się droga z baru do baru.
28:25
Także. No tutaj już nachodzi nas pewna
28:27
refleksja, może tak alkoholizm na przykład, ale trzeba
28:31
przyznać, że był no odpowiedzialny, bo mimo nocnych
28:35
wędrówek po barach zawsze zjawiał się na czas w drukarni
28:38
czy w pracowni. Jednak sztukę traktował bardzo
28:41
poważnie i wiecie, to już był mocny, zaawansowany alkoholizm,
28:45
nawet jego przyjaciele próbowali mu jakoś z tym pomóc, a myślę,
28:48
że widzieli wielu pijaków na wzgórzu, więc Henryk musiał
28:51
ostro tam szaleć. No bo jak jest pełno pijaków, no
28:54
to za bardzo się nie wyróżniasz. Chyba, że już trochę spadasz na
28:58
dno, prawda? I wiecie, no musicie sobie
29:00
wyobrazić, że on w pewnym momencie był agresywny, bardzo
29:03
zaniedbany. Pamiętajmy, chłopiec naprawdę
29:07
dobrego domu skarżył się w ogóle na ogromny ból i brak sił.
29:11
On gdzieś tam w jakimś liście pisał, że najmniejszy wysiłek
29:15
staje się prawie niemożliwy. Cierpi na tym moje malarstwo, a
29:19
mam przecież tyle do zrobienia, więc on był świadomy, no czasami
29:23
nie może wyjść po prostu z dołka sam.
29:26
Siebie, wiecie no, wydaje mi się, że on był inteligentnym
29:29
facetem i był świadomy, że to, co się z nim dzieje, to nie jest
29:33
normalne, ale czasami jesteś w takim momencie, że nie wiesz jak
29:39
sobie samemu dać z tym Radę i nie dajesz sobie pomagać.
29:42
On miał nawet w pewnym momencie takie alkoholowe paranoje i
29:47
halucynacje. Nie wiem czy to od absyntu czy
29:49
zbyt dużej ilości alkoholu, ale dochodziło do takich rzeczy, że
29:53
on strzelał z rewolweru do pająków, które widział na
29:56
ścianie swojego domu, które niby chciały go zaatakować.
29:59
Nawet nie wiadomo, czy te pająki tam były.
30:01
Wydaje mi się, że raczej nie, że to były halucynacje, ale wiecie
30:04
to nie tylko przez alkohol, bo zapewne też przez te toksyczne
30:09
składniki farb czy tuszy, ale też moi drodzy wyszły lata
30:13
chodzenia do burdeli. No ponieważ Henry miał syfilis
30:17
kiła jak kto woli i ona była bardzo zaawansowana nieleczona
30:21
wiecie, no w tamtych czasach w ogóle ona była nieuleczalna, no
30:25
co również dawało swoje objawy w zaburzeniach psychicznych, bo to
30:29
było jakieś trzecie chyba stadium.
30:30
On miał Stany Depresyjne. Paranoje uważał, że jest
30:33
śledzony, że ktoś chce go skrzywdzić.
30:36
On miał lęki, że ktoś przyjdzie do niego w nocy i go skrzywdzi.
30:39
Tam też była akcja z Kuzynką, którą poprosił o rękę, bo on w
30:43
końcu chciał mieć rodzinę i dzieci, ale ona odmówiła.
30:46
No i wiecie, no jakby te wszystkie rzeczy się tam mocno
30:48
nawarstwiły w jego głowie, on w ogóle jak ta kuzynka mu
30:52
odmówiła, to on wpadł w jakiś szał, zaczął niszczyć swoje
30:55
płótna, podpalił dom, naprawdę tam się działo i w końcu w
31:00
jednych źródłach mówią, że ktoś go wziął do szpitala
31:03
psychiatrycznego, w innych się mówi, że On sam się tam zgłosił,
31:07
no w każdym razie w liście z ze szpitala psychiatrycznego pisze
31:11
Tak, Jestem zamknięty, a w zamknięciu się umiera, to pisał
31:16
akurat do swojego ojca, który miał z nim nie rozmawiać.
31:19
No ale może się nad nim zlitował.
31:21
Jego stan się poprawił. Po tym czasie w szpitalu on
31:24
wrócił trochę do normy, No i znów mógł malować.
31:27
Wtedy powstał taki cykl obrazów cyrk, więc faktycznie no dał
31:33
Radę wrócić do tego, co kochał najbardziej, ale nie trwało to
31:37
długo, bo. Jak często bywa z
31:39
uzależnieniami, po prostu wrócił do złych nawyków i znów zaczął
31:43
pić chodzić po burdelach i TPITDIW 1900 roku dostał
31:46
pierwszego wylewu, rok później kolejnego.
31:48
Wtedy był już sparaliżowany i powiedział, cholernie trudno się
31:53
umiera i w wieku 36 lat, czyli przed Czterdziestką, jak
31:57
przewidział, zmarł na rękach swojej matki 9 Września 1901
32:01
roku przyjaciele w ogóle wspominali go jako wspaniałego i
32:05
wesołego człowieka. Trochę rozpustnika z takimi
32:09
manierami. Hrabiego, ale też despotę, kiedy
32:15
coś nie szło po jego myśli. No bo był też perfekcjonistą.
32:19
Widać w ogóle w jego twórczości, jak zmieniała się wraz ze stanem
32:22
jego zdrowia psychicznego, bo ostatnie obrazy były coraz
32:26
bardziej mroczne i melancholijne i moi drodzy no powiem wam, że
32:30
to jest już koniec historii. Henriego, tak jak wspominałam,
32:34
zaskoczyła mnie jego biografia. Naprawdę przyznaje, a chyba nie
32:37
często mnie zaskakują, chociaż może jest tak zazwyczaj jaram
32:42
jako dewiant na sztuki. Ale naprawdę poruszające i
32:46
intrygujące były te wszystkie historie, o których
32:50
przeczytałam. Ani minuty mnie nie nudziło
32:53
czytania o jego życiu, a czasami tak bywa, jak czytam o jakieś
32:56
historie artystów i mam nadzieję, że wam też się
32:59
podobało. I na koniec przeczytam wam Cytat
33:02
z książki Tulu Zlotowek, który którego autorem jest Henrie Peru
33:08
sho. Jego życie było dramatem, krótką
33:11
tragedią, rozegraną aż do końca zupełnie świadomie, lecz z taką
33:15
dyskrecją z taką z gardą dla litości.
33:18
Ten pokraczny karzeł był bowiem w całym znaczeniu tego słowa
33:22
Wielkim no zachwycające. A wiecie co jest najlepsze, że w
33:26
ogóle ten temat jeszcze nie jest wyczerpany o o tym się
33:30
przekonacie jeszcze w jakimś podkaście?
33:32
Zostawiłam kilka lat i endowych też ciekawostek moi drodzy
33:36
dajcie mi znać czy znaliście historię henriego, czy lubicie
33:39
jako obrazy, bo ja naprawdę jak zaczynałam o nim pisać, to
33:42
stwierdziłam naprawdę pewnie będzie nudne.
33:46
Kto by się spodziewał? Jednak widzicie nie bez powodu
33:49
ciągnie mnie do tego rozpustnego Paryża.
33:52
A ja zaczynając podcast, nie wiedziałam, że on zamieszka nam
33:55
on mantr także to ewidentnie było przeznaczenie.
33:59
Także jak zwykle dziękuję mojej niewinnym słuchaczom i
34:02
pozdrawiam moich wspaniałych, niewinnych patronów.
34:05
Moi drodzy najwspanialsi zapraszam nadal na arty.
34:10
Klab grupę tajną moich patronów i patronki.
34:13
Jak jeszcze nie Dołączyliście? No i co wznosimy dzisiaj czy
34:17
rysik za Henriego i za to, żeby jego sztuka żyła na zawsze nie
34:23
tylko na rozpustnym Mon mantr Chir sic.
34:27
Słyszymy się już niedługo wy. Za 2 czwartki pa.