Latest / อิสลามอินไทยแลนด์ IslamInThailand / หะดีษ 40/2 จงอยู่ในโลกดุนยานี้ประหนึ่งคนแปลกหน้า

Transcript

หะดีษ 40/2 จงอยู่ในโลกดุนยานี้ประหนึ่งคนแปลกหน้า · อิสลามอินไทยแลนด์ IslamInThailand

• 0:23
  หมายเลข 40 ของบรรดาคอรี่ 50 ฮาร์ดิส
• 0:28
  พี่หม่ำหนูเราจะรีอะไรรวบรวม ไว้ละอธิบายไว้ในหนังสือไม่ควรจะเป็นรูปมีอะไรกับ
• 0:38
  ซึ่งรายงานโดยท่านรองพื้นมาเราว่า สมองเมาหออะไรอยู่ จับหน่อย
• 0:51
  ทั้ง 2 ข้าง 200 คุณผิดาโฮรีบ่น and i vlusabies
• 0:55
  ท่านจงใช้ชีวิตในโลกดุลญานี้เปรียบเสมือนท่านเป็นคนแปลกหน้า หรือเป็นคนเดินทางคืออาศัยอยู่
• 1:07
  เมดูยานี้ในฐานะเป็นผู้อาศัยชั่วคราว การสนับสนุนของมรายัง กู๊ดถนอม
• 1:14
  สุนทรมารีก็ ไก่ทอดคำสั่งสอนของท่านอธิบดี
• 1:22
  ด้วยวิถีปฏิบัติ โดยกล่าวว่า จะได้อยู่ในสภาพ คนแปลกหน้า
• 1:30
  คือเป็นคนที่อาศัยอยู่ในโลกนี้อย่างชั่วคราว ก็จะต้องมีจิตสำนึกว่า
• 1:40
  เมื่อถึงยามกลางคืนก็ไม่มีความหวังที่จะรอคอย มีชีวิตถึงช่วงเช้า แล้วในเมื่อ
• 1:53
  เลยมีชีวิตถึงยามเช้า ก็ยังมีความหวังว่า
• 1:57
  จะรอได้มีชีวิตถึงยามกลางคืน แล้วจงเอาส่วนหนึ่ง
• 2:03
  หรือโอกาสที่ท่านมีสุขภาพไพลแข็งแรง ทำความดี เผื่อไว้ว่ะ
• 2:14
  ช่วงที่ท่านจะเจ็บป่วย นั้นไม่มีโอกาสทำความดีก็ได้ทำความดีไว้สะสมไว้ในช่วงที่มีสุขภาพอ่อนไม่เป็นไรอะที่การเรียนมั่งหงุดหงิดแล้วจงฉวยโอกาสในช่วงที่ท่านได้มีชีวิตอยู่เผื่อไว้ความดีที่ทำไว้ในขณะมีชีวิตนั้นมีประโยชน์ช่วงที่
• 2:40
  ท่านอยู่ในสภาพ คนตาย คราวนี้นี่มันถึงโดยบุคคลิคอีหม่ามหาแสดงงานบางเรื่อง
• 2:44
  แต่สรุปแล้ว นี่ปัญหาที่สอยอีเหี้ย
• 2:44
  เราก็จะอธิบาย ตาม ลักษณะนี้นะ ไม่มีปัญหา
• 3:02
  บอกว่า ใครดิสนีย์ เป็นฮาดดิซ รากฐาน เป็นเนื้ออะ
• 3:15
  อืมคดีที่สำคัญที่สุดในบรรดาคดี ต่างต่างที่พูดถึงเรื่อง
• 3:15
  cystolution auman cystor แปลว่าสั้น มันแปลว่าความหวัง
• 3:28
  ความหวังสั้น แถบแลนเป็นสำนวนไทย ไอ้ที่ทำให้มนุษย์
• 3:44
  หลงอยู่กับดุลยานิ ก็คือเค้าเนี่ยจะมีความหวังอยู่นานในโลกนี้
• 3:51
  ความนั้นนี่ไม่ใช่ 18 18 10 ไปแล้ว ความนั้นนี่ก็หมายถึงว่า
• 3:54
  การันตีว่าตัวเองเนี่ยอยู่อีก 23 ชั่วโมงนี่ก็นี่ก็เป็นความหวังละ
• 4:03
  ไม่จำเป็นยุ่ง โอ้ย มีความหวังจะอยู่
• 4:07
  เหมือนคนชราญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้เนี่ยเค้าเหยียบร้อย20 และร้อย30อย่าง
• 4:12
  คนอย่างเราเธอมีอายุ 45 10 แล้วก็จะได้มีอายุเหมือนคนญี่ปุ่นอีกร้อย20
• 4:16
  อะนะ บางคนบอกว่าเบื่อ อยู่ในโลกนี้อะนะ โกวอีกคนนึงอะนะ
• 4:40
  ใครที่มีอายุถึง 80 ปีแล้วเนี่ยนะ เบื่อแน่ เหมือนก็คือไม่อยากอยู่
• 4:46
  ไม่อยากอยู่แล้ว อันนี้ผมเจอจริง อย่างบางคนเนี่ย อายุ 78 10
• 4:52
  ปีแล้ว เดินจะไหวเลย มึงขึ้นเดินดิ้งไม่เดินแล้วกูเดินมาเยอะแล้ว
• 5:05
  ไม่เดินแล้ว อ้าว กินข้าวไม่กินแล้วกูกินไม่
• 5:11
  กินมาเยอะแล้วกินกับข้าวอย่างเดียว ไม่กินข้าวแล้ว นี่เบื่อแล้ว 10
• 5:18
  ปี คนเรียนเพิ่งแต่20เท่าไหร่เท่าไหร่
• 5:20
  20 เอ้ย น้อยกว่านี้มั้ย น้อยที่สุดแล้ว มีใครมากที่สุด
• 5:31
  มันก็นานหน่อย ส่วนมากก็จะบอกกับคนที่มีอายุ 10
• 5:39
  ปีเนี่ยลูกอีกนานอีกนานอยู่โลกนี้อีกนานใช่มั้ย เราสิฮะ
• 5:40
  บางทีไปเราสิฮะวัยรุ่นลูกเอ๊ย เอ็งยังมีอายุอีกนานน่าจะ
• 5:54
  เหนียวก็ต้องไม่ใช่เลย สร้างความหวังให้วัยรุ่นไอ้เนี่ยเตือนผิดนะครับ
• 5:58
  ใครจะเตือนนี่บอกว่า เค้าบอกว่า ถ้าไม่ ทำไมคนที่ตายเนี่ย
• 6:11
  ส่วนมากเนี่ยเป็นคนแก่ใช่เปล่า ส่วนมากเนี่ย
• 6:15
  คนที่ตายนี่เป็นคนแก่ใช่มั้ย คนเข้าใจว่าโอกาสของคนอายุน้อยเนี่ยไม่ตายเพราะคนคนส่วนมากที่ตายเนี่ยเป็นคนแก่
• 6:27
  ไม่ใช่ไม่ใช่เพราะถ้าเทียบแล้วเนี่ย ตามอัตราความเส ตามอันตรายความเ4
• 6:34
  ยง คนที่ตายจากบรรดาเยาวชนหนุ่มสาว
• 6:35
  ซึ่งไม่น่าจะตาย จากโอกาสที่ไม่น่าจะตายนะกับคนเชื้อราที่น่าจะตายนะ
• 6:42
  จะพบว่าคนที่ตายมากกว่าตามอัตราความเ 4
• 6:43
  ยงนั้นคือเยาวชนไม่ใช่คนแก่ตามอัตราความเ4 ยง แต่ทั้ง 2
• 6:45
  ประเภทประเภทคนหนุ่มสาวกับประเภทผู้สูงอายุเนี่ยทั้ง 2 ประเภทเนี่ยนะไม่แก่
• 7:07
  คนหนุ่มสาวนี่ก็จะไม่แก่คนแก่ นี่ก็จะไม่แก่ในเรื่องความหวัง
• 7:16
  ยิ่งแก่ยิ่งมีความหวัง ยิ่งแก่ยิ่งอยากอยู่อีก
• 7:20
  เด็กแรกเกิดนี่ไม่คิดหรอก เด็กที่อายุ
• 7:20
  5ขวบนี่ไม่คิดหรอกว่าชั้นจะอยากจะอยู่สักสัก80 ปีร้อยปี
• 7:32
  แต่พอเริ่มเหี่ยวแล้วอะ ดูหนังนี่เริ่มเหี่ยวแล้วตาเนี่ย
• 7:34
  มองไม่เห็นชั้นจะอยู่นานอีกเท่าไหร่นี่ขออยู่อีกสัก 60 ปี ยังไม่อิ่ม
• 7:46
  มีหลักฐานเยอะแยะเลยคุณอาจจะหาที่พูดถึงประเด็นนี้ ประเด็นเรื่องความหวัง
• 7:52
  ซึ่งเป็นภัยอันตราย ที่ร้ายแรงที่สุด
• 7:58
  สำหรับความศรัทธา เพราะจะทำให้คนหลงอยู่กับความหวังเสมอและความหวังนี่แหละที่ทำให้เราเนี่ยไม่เตรียม
• 8:09
  ตัวสู่โลกหน้า ความหวังว่าจะมีสุขภาพแข็งแรง
• 8:12
  ทำให้เราเนี่ยสูบบุหรี่ต่อไป ความหวังที่จะทำให้ความหวังที่ว่าไม่มีใครจะจับเรา
• 8:17
  นี่เราเป็นโจรเป็นขโมย นี่ขโมยทรัพย์สินชาวทุจริตชาวบ้านนี่ความหวังว่าจะไม่มีใครรู้หลักฐา
• 8:18
  นอะทำให้เรานี่ โกอิ้งโกงไปอีกอย่า
• 8:30
  อย่าเพิ่งอย่าไม่พอ ความหวังที่ว่าเราอยากจะมีความสุข
• 8:38
  อยากจะยีน่าอยากจะกินเหล้าอยากจะอะไรแล้วก็ไม่เห็นว่ามันมีผลกระทบอะไร ความหวังนี่แหละที่ทำให้เราเนี่ยทำอีกแล้วก็ไม่ยอมเลิกซะทีก็หวังต่างหาก
• 8:52
  ราคาต่างต่างจึงมาหักล้างความหวังนี้ให้เราแทนที่จะมีความหวังสูงให้มีความหวัง กรรมภาษาแบบเค้า ไม่ใช่คำว่ากรรม
• 9:04
  เค้าเรียกคำว่าสั้นที่ 2 ถ้ามันเวลาแปลเป็นภาษาเป็นภาษานะเค้าใช้ไม่เหมือนกันไม่เป็นไรภาษาใดที่เราบอกว่าคนไม่มีความหวังสูง
• 9:19
  ถ้าภาษาอังนี่คนนี้มีความหวังยาวเกาหลี ลุ้นอามัน ความหวังยาวมึนเลย
• 9:31
  มึนเลย อันนี้ข้อแตกต่าง ข้อแตกต่าง เป็นหลักฐานหลัก
• 9:38
  เป็นตัวบทสำคัญของเรื่อง ความหวังต่ำที่ศาสนาอบรม
• 9:48
  ขัดเกลาให้เราเนี่ยมีความหวังต่ำในโลกลูเนียนี่ เพราะฉะนั้นผมมีอะไรเมื่อกี้ว่าตอนนั้นมัสเกินอะ
• 9:57
  ซึ่งมี เนื้อหาสั่งสอนให้มุกมินนั้นไม่ควรที่จะยึดเอาโลกดุลยานี้เป็นแผ่นดินถาวร
• 9:58
  วัฒนาวรดันเป็นวันแผ่นดิน ข้อมูลวัตตำนักแผ่นดิน
• 10:14
  เป็นแผ่นดินถาวร ถาวรก็คือบ้านเกิดอยู่ตลอดอะ
• 10:17
  หรือเป็น เป็นบ้านถาวรที่อาศัยอยู่ตลอด
• 10:31
  จึงมีความสงบใจว่าโลกดุลยานี้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงสภาพยูนี่ยูอีกนาน เนี่ย ศาสนา
• 10:42
  นี่มาปราบความรู้สึกแบบนี้วันแรกเตรียม You ha yeo y have a h whole big
• 10:51
  แต่ควรที่จะเป็นผู้ศรัทธาควรที่จะเป็นในโลกนี้เปรียบเสมือนคนอยู่ในสภาพที่กำลังเดินทางอยู่ คนที่กำลังเดินทางอยู่นี่นะ
• 10:55
  ก็เตรียมสัมภาระเสมอ เดินทางไปประเทศนึง
• 11:10
  สมมติว่าไม่ใช่บ้านเราอ่ะ สมมติว่าไปพม่าเงี้ยไปทำธุรกิจไปขายของไปเปิดสาขา20
• 11:11
  สาขาเจ้านายบอกว่าไปเปิดสาขา20สาขาให้ ให้ 20 วันวันละสาขา ทำยังไงอะ 20
• 11:30
  เมือง 20 สาขา 20วัน สัมภาระที่ต้องเอาไปยังไง
• 11:38
  เอาน้อยที่สุด ทำไมอะมันอุตลุดเลยเนี่ย
• 11:39
  มันดิ้นไม่ได้เลย ไปทำงานทั้งวัน เข้าโรงแรมนอนอีกวันนึงต้องไม่มีเวลาเตรียมกระเป๋าสัมภาระอะไรเยอะแยะน่ะไม่มีนะ
• 11:40
  หรือว่าเตรียมกระเป๋าไปสัก45ใบ ทุกชั่วโมงเปลี่ยนเสื้อผ้า
• 11:59
  อาบน้ำทุกครึ่งชั่วโมงอะไรเงี้ยมันไม่ใช่ มันไม่ได้ไปเที่ยวนะเนี่ย
• 12:04
  ต้องเปิดวันละสาขาอย่างเนี่ยเห็นมั้ย อุปกร ณ ์ ที่ ก กฏ ฐ และ
• 12:16
  คำสั่งสอนว่า ซอยอะคำสั่งสอนของ บรรดานาบี้ ระเบียวัส ทูบายอิม
• 12:19
  และคนที่ปฏิบัติตามบันไดนาบี้นี่นะคำสั่งสอนของเค้าทั้งหมดเลยนะเอกฉันท์กัน มีความเห็น
• 12:33
  พร้อมเพรียงกันในเรื่องนี้ ศรัทธาทีที่มูซ่าในเครือญาติของฟิลาอุณ
• 12:47
  ที่อยู่ในบริบท วางของที่เราเนี่ยญาติพี่น้องชื่อเราแล้วก็เชื่อเรามีมุส่าพอเนวี
• 12:49
  มูซามาเตือนแล้วเอาประวัติศาสตร์อะภินิหารมาเตือนแล้วที่เรานี่ไม่เชื่อใช่มั้ย อุตสา6รรมซ้ำซ้ำจะช่วยยังไงไม่ได้ที่มีผู้ศรัทธาคนนึงนั่งฟังอยู่
• 13:07
  เพื่อนมาเตือน ชนของชั้นเอ๋ย ทำแฟนง่ายง่ายนะพี่น้องเอ๋ย
• 13:20
  พระคั่วเอ๋ย แท้จริง ชีวิตในโลกดุลยนี้เพียงเป็นสัมภาระที่เราต้องใช้ชั่วคราวมาตรา
• 13:36
  เป็นความสุขที่เราใช้ชั่วคราว และแท้จริง อาเฮียเรานั้น
• 13:46
  วันมรโลกนั้นวันสุดท้ายนั้น คือ บ้า นที่ยั่งยืน
• 14:01
  แปลว่ายั่งยืนไม่ไปไหนอีกแล้วอยู่ที่นั่นอย่างนิรันดร์ พออยู่มักจะพูดด้วยซ้ำได้ฟังว่า
• 14:14
  ฉันจะว่าอะไร จากดุลยานี้ อุปมาฉันกับดูเนียร์และมีบอกอุปมาฉันกับดุนยา
• 14:27
  นี่ดังอุปะไม่ พาหนะ ตัวหนึ่งเดินทางอยู่แต่ไม่เคยรอคิดขี่วาระแล้วก็เดินทางอยู่
• 14:46
  ขอเดินทางไกลแล้ว ทั้งวันนั้นก็เหนื่อยตัวเองก็เหนื่อยก็เลยเอาขวา
• 14:47
  นะนี่มาให้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้แล้วตัวเองนี่ก็พักผ่อนใต้ต้นไม้ พอรู้สึกสดชื่นแล้วเนี่ย
• 14:48
  ก็เลยลุกขึ้นขี่มา นะ แล้วก็เดินทางต่อ
• 15:06
  ดุลย นี่คือต้นไม้ หิวจนไม่ตลอด ไม่คนที่เดินทางเอาล่ะต้นไม้นี่แจ๋วแล้วโดนตัดจริงแล้วก็ทำบ้านละกูอ
• 15:09
  ยู่นี่แล้วไม่ไปไหนแล้ว อ่าวแล้วก็นู่นกลับบ้านเมียลูกอยู่นู่น
• 15:18
  ธุรกิจอยู่นู่นทิ้งหมดเลยอะพี่ต้องไป ส่งใบต่อ คำสั่งสอนของท่านนาเบีย
• 15:35
  อิซาให้ลูกศิษย์โหบอกว่าบู่นะฮะ หัวหน้าวันนั้นเจ้าอาบูมู่อะฮะ
• 15:46
  ให้ผ่านผ่านไปวันละเจ้ามู่รั่วและบูรณะตลอดไป มันมันมาจากกริยา
• 15:55
  อันนี้เป็นสำนวนสวยหรือภาษาอังกฤษ มาจากกริยาอะบารากล่าวฮะ
• 16:02
  คล้ายคล้ายกันต่างกันอักษรเดียวก็คือตัวบากะตัวมีน เอ้าเปล่า เราไปว่าผ่าน อยู่ตลอด
• 16:12
  เค้าก็เรียกว่าบูลู่ แฮ่เฮ้ย ผ่านมั้ย อย่าเฮ้ย
• 16:14
  หัวแรกจังอะโมลู่เหร่ แล้วก็อย่าอย่าอยู่ตลอด
• 16:23
  แล้วก็มีอีกคำสั่งสอนจากขั้นระเบียบ สิ่งนี้ก็ถูกรายงานจากการพีโออี
• 16:27
  นนะ ส่วนมากก็เอามาจากคัมภีร์เก่าคัมภีร์รุ่นเก
• 16:34
  ซึ่งคำสอนแบบนี้ พอเค้าอ่านแล้วในเมเบิลเลนโตร้อนนี่มันไม่ขัด
• 16:40
  คุณอาจเขาก็เอามาในงาน นี่ก็อีกงานนึง
• 16:51
  แต่ศิลู่ฮะก็ใครเล่า ที่มีปัญญาไปสร้างบ้านบนท้องทะเล
• 16:59
  เคยเจอมั้ยไอ้บล็อกนี้เยอะแยะนี่ไม่เอาพายเรือไปแล้วก็นี่แหละสร้างบ้านตรงนี้ ไม่ได้ทำไมอะโพทะเลเพราะน้ำริมั้ง
• 17:11
  มันไม่เหมาะกับการสร้างบ้า นที่ถาวรไม่มั่นคง ทะเลนี่นะ
• 17:19
  นี่แหละนะ ความไม่มั่นคงของมันน่ะความเหลวไหลของมันเนี่ย
• 17:20
  นั่นน่ะ คือดุลยตอนแรกก็รอด ดังนั้นพวกพวกท่านจงอย่ายึดเอามันเป็นที่มั่น
• 17:35
  พี่ถาวร คือทั้งหมดนี้ กระตุ้นจิตสำนึกนะ
• 17:39
  ให้เรานี่ปรับความรู้สึก เค้าจะไปปะละเลย
• 17:44
  ความรู้สึกของเรานี่มันจะเกิดความหวังสูงในโลกนี้ ซึ่ง
• 17:53
  การที่เราไม่มีความหวังสูงในโลกดุลยานี้ ก็จะมีหลายระดับระดับคนที่ไม่หวังอะไรในโลกดุลยานี้หลายระดับ
• 18:05
  คนไม่หวังอะไรเลย คนอย่างท่านจะมี บางหนึ่งท่านนี่ไม่มีอะไร
• 18:12
  เข้าบ้านอันนี้ไม่มี มีผมไม่มีกระบื้อไม่มีมาก
• 18:13
  ไม่มีอะไร ชนะที่ท่านมีชัย นี่ก็ถ้วย23ใบไปกินน้ำกินแกง
• 18:25
  ตัวนี้ กินนมกินน้ำกินแกงตีกันในถ้วยนี้แหละ
• 18:32
  เสื้อตัวเดียว และอีกตัวนึงไว้วันสำคัญสำคัญวันอีกวันศุกร์นี่อีกตัวนึง
• 18:41
  แล้วมีมีกระจกนะ หัวหยีหัวหมวย ดูหน้าดูอันนี้ กระจก วิทยจบ 2
• 18:49
  อยู่นิดเดียว หน้ากระจกนี้คงไม่มีนะครับ
• 18:57
  โลชั่นถ้ามือโลชั่นทาหน้า โลชั่น ทา จมูก โลชั่น ทาสิว โลชั่น
• 19:11
  แอนด์นาบี 5 มั้ย พวกนี้ทั้งหมดพวกนี้ไม่ 5
• 19:15
  มันขัดกับความ ความหวังต่ำกับลูกดุนยานี้มั้ยเดี๋ยวก็จะมีการอธิบาย
• 19:26
  ตัวแปรเนี่ยหมายถึงว่า คนเราเนี่ยคือสร้างบ้านแกคือสร้างวังอย่างเงี้ยได้มั้ย
• 19:33
  มันขัดกับความ ความหวังต่ำต่ำที่เราต้องมีต่อดุลยานี้มั้ย
• 19:36
  การสร้างบ้านสร้างคอนโดสร้างวังใหญ่โต มันขัดกับคำสั่งสอนนี้ไว้ว่าเออ
• 19:37
  อย่าไปอย่าไปอะไรมากหรอก เพราะอยู่ไม่นานมันขัดมั้ย
• 19:52
  ตัวเปรย์ไม่ฉีดแม่ชีตัวสิ่งที่จะเอามาใช้ตัวแปร ไม่ใช่สิ่งที่เรามาใช้อย่างเช่น
• 20:02
  คนมีตังค์เลย ขายที่หรือมีคนไล่ตังค์มาได้ตังค์มาเยอะเหรอ
• 20:13
  จะสร้าง สร้างบ้านสัก23ชั้น ซื้อรถสัก23คัน เอาล่ะ โอ๊ย
• 20:17
  ออกสึกกัดอะไรนี่ อ้าว ทุกทุกอย่างหน้าที่สมมุติหน้าที่เขาทำทุกอย่างเลย
• 20:18
  การสร้างบ้านใหญ่โตกัน มีรถหลายคัน
• 20:30
  การใช้ชีวิตในโลกนี้แบบมีความสุขสบาย ไม่ขัดกับความหวัง ครับ
• 20:38
  ถ้าหากว่าเกิดความรู้สึกเรื่องเดียว สร้างบ้านแล้ว ซื้อรถมาแล้ว 2
• 20:46
  สำคัญ แล้วก็ อุปกร ณ ์ อะไรมี บ้าง นี่ เยอะแยะ เลย
• 20:53
  แต่พอบ้านนี่พัง พอ รถเสีย พอ รถหาย พอ สัมภาระ อุปกร ณ ์
• 21:00
  เสียหาย เสียใจ อันนี้นี่นะ แสดงว่าหวังสูง หวังอยู่นาน
• 21:09
  อยากจะอยู่นาน แต่สมมติเราสร้างบ้านใหญ่โต
• 21:15
  ดีคืนดี แผ่นดินไหว บ้านนี้พังยับเลยหัวใจของเค้านี่หนักแน่นครับ
• 21:23
  มันจะมันยิวอย่างงี้ก็ไม่ยู่อย่างงี้เพราะอันเนี้ยมันส้มสั้นสั้นสำคัญกว่าชั้นยังมีอีหมากบุ้งไปวนเทียมไปแบบเนี่ย เขาจะสั่งวันจะมีรถกี่คันจะมีบัญชีกี่พันล้านน่ะน่ะ
• 21:34
  หัวเด้งของเค้านี่หนักแน่น แล้วจะมีการอธิบายถึงชั้นไม่มีซุ้มมาม่ามีโอกาสที่จะฉวยความสุข
• 21:48
  บางอย่างในโลก วิญญา ณนี้คุณอ่านสอนหน่อยดิ สิ่งดีดี
• 21:59
  ประดับประดาต่างต่างความความสุข ต่างต่างที่เอามาให้ในลูกใครลูกที่จะห้ามที่จะบอกว่า
• 22:07
  แล้วพี่ก็กินน้ำผึ้ง กินผลไม้ บางครั้งบางทีก็ใส่เสื้อผ้าดีดี
• 22:11
  มีบางครั้งก็ขี่ม้าสวยสวย สามารถบางท่านนี่ก็สร้างบ้านใหญ่โต
• 22:22
  สามารถบางท่านนี่ก็เป็นเศรษฐีเศรษฐีเศรษฐี สิทธิ แบบไม่ธรรมดา
• 22:29
  แต่เค้าเหล่านั้นไม่ได้หวังว่า จะใช้
• 22:35
  สิ่งที่เราไม่ให้นี่จะใช้อยู่ในโลกนี้เนี่ย อย่างถาวรเปล่า
• 22:36
  เพราะถ้าใครเรารับอยู่ตรงไหนอ่ะ เค้าริว บอซารุ
• 22:43
  ผีไม่ดีชายคนหนึ่งไปเยี่ยมอาบูร เอ๊ะนาวี
• 22:43
  เป็นคนที่มีความสมถะมากที่สุด เป็นคนที่ใกล้ชิดกับกระบี่และสนิทมาก
• 22:57
  แล้วเป็นคนที่ปฏิบัติความสะของท่านอย่างมีแม่นที่สุด จนกระทั่งมันมีเสียชีวิตแล้ว
• 23:03
  ไม่มีใครที่แม่นในเรื่องสมถะ เรื่องเรื่องแบบง่ายง่าย
• 23:08
  ไม่ต้องยุ่งยากอะไรมากในเรื่องนี้ จนกระทั่งอาบูซับนี่ไปเห็นสหบะบอกว่าแต่สมัยท่านนาบีเนี่ยจำไม่ได้ด้วยชีวิตของเราอยู่ยังไง
• 23:16
  นาบีอยู่แบบไหน แต่พวกเจ้านี่เพราะดุนญานี่มาเยอะแล้ว
• 23:16
  โอ๊ย พวกเจ้านี่ก็ลืมอะลื้อมาทีท่านน่ะสิ
• 23:31
  คือตำหนิสหบานอะไรคุณตำหนิ ตำหนิคุณสหภาพบางท่านเนี่ยทนไม่ไหวไปฟ้องรูสมาร์ท
• 23:40
  มันก็บอก คือสังคมมันเปลี่ยนไปไงแล้วเจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะไปบังคับบัญชาหัวใจของชาวบ้านเค้า
• 23:49
  ฉันทนไม่ไหว ทนไม่ไหวเห็นบ้า นนะพี่
• 23:54
  ตอนนั้นพี่เดินนี่แหละจะเข้าบ้านนี่ต้องก้มหัวนี่ พอ ประตูนี่เตี้ยว่ะ
• 23:54
  ความสูงของเดอะบี ทนไม่ไหวว่าซาบ้าที่หินน่ะ
• 24:01
  มีนี่ตอนเข้าบ้านนี่บ้านนี่มีแต่ชายแถวนี้เราสร้างบ้านกัน ภูหินอ่อน
• 24:02
  ปูตำนวดประดับประดาภาษาว่าไปพิชิตเมืองต่างต่างนี่นะ โอ้ย เฉลยทรัพย์เฉลย
• 24:02
  ต่างต่างเพียบเลย แต่ก่อนนู้นน่ะ นวดแป้งกันเอง
• 24:20
  ทำอะไรกันเอง เดี๋ยวนี้ทุกคนมีทาสมีลูกน้องอยู่ในบ้านน่ะ
• 24:20
  10คน 5คน ฉันทนไม่ไหวเห็นแบบนี้ทนไม่ไหว
• 24:30
  ฉันเพิ่งเตือนฉันเห็นแบบนี้แล้วก็นึกถึงแบบนี้ฉันต้องเตือน ถ้าท่านไปเตือนเค้า
• 24:42
  แล้วมันจะเกิดปัญหา แนะนำ ถ้าท่านทนไม่ได้เนี่ย
• 24:48
  ถ้าท่านทนไม่ได้เนี่ยก็มีตำบลนึงอยู่นอกมาดีนัก ชื่อ unrobless และ
• 24:56
  มันเป็นตำบลมีแต่สวนสวนอิ่มพลังไม่มีบ้านหรูหรา ไม่มีอะไรเลย สังคมที่เล่นน่ะ
• 25:03
  มันใกล้เคียงกับสังคมอดีตรัชสมัยนั้น มันก็แนะนำท่านจะไปอยู่ที่นั่นแล้วท่านจะสบายใจ
• 25:16
  แล้วก็ออกมาอยู่ที่โน่นแล้วท่านเลือกที่จะเสียชีวิตที่นี่ ไอ้พวกที่ไม่หวังดีก็ไปใส่ร้ายถ้าโดสมาเนาะเอ็นไมโอ๊ตมาเนรที
• 25:28
  นี่มันลี้นิดนึงอ่ะนะ ถ้าจะมาตีความในการบิดเบือนทำร้ายคนอื่นนี่นะ
• 25:32
  มันมันอธิบายแบบนี้แหละเค้าแนะนำให้ออกมาอยู่ทั่วโลก จะได้สบายใจกว่า
• 25:44
  คนระดับเคอร์รีมั้ยแบบนี้เนี่ย ไม่ต้องไม่ต้องมามาประสานงานเรื่องแบบนี้
• 25:52
  อาวุโสแล้วก็มีความขัดแย้งกับท่านอุสมานี้ก็ยอมลงมาไกล่เกลี่ยแนะนำไอ้คนนี้หวังดีกับพวกกบฏพวกเขาอาลิสต์เห็นมั้ย โอมา นิก hearty สามารถที่ดี
• 26:07
  ออกนอกมาดีนัก และเอาประเด็นนี้เนี่ยมาเป็นเหตุผลจะได้มาล้อมมาทีนะ
• 26:08
  แล้วก็บุกข้ามถนนมัน เดี๋ยวเราจะเข้าใจว่า รัฐศาสตร์
• 26:21
  ที่จะต้องมีความ มีให้มีวิทยาปัญญาในการใช้คำสั่งสอนตามบทบัญญัตินะมันก็เริ่มโทรมอลหรือเปล่า
• 26:24
  รัฐศาสตร์ เรามีคำสั่ง แต่ในการลงรายละเอียดลงปฏิบัติคำสั่งเนี่ย
• 26:37
  มันต้องมีวิจารณญาณ เป็นคนชัดมั้ย เคยเห็นคนชัดมั้ย
• 26:53
  พอเห็นคนชัดนึงอะชุบหนีจะกัดลิ้นเลยนะ บางทีเค้าเอาเอาช้อนเนี่ยให้
• 27:00
  จะได้ไม่กัดลิ้นเนี่ย ดันไปกัดช้อ น นะช้อนนึง
• 27:07
  บิดไปเลยเบี้ยวไปเลยเห็นนี่เราเห็นคนชักอย่างงี้นะ หรือว่า เป็นยังไงครับท่าน
• 27:16
  ท่านรู้สึกยังไงครับท่าน ขอบคุณหมอ เออ แล้วแบบเป็นยังไง
• 27:21
  ปวดหัวไม่อยู่ คนชักนี่ไม่ฟังครับ คนชักนี่ก็ไม่รู้เรื่อง ทำยังไงอะ
• 27:28
  มีอีกวิธีนึงในการรักษาคนคนมีวิธีนึง พี่เคยเห็นคนผีเข้ามั้ยหินเข้าเคยเห็นตอนอาละวาด
• 27:42
  เคยเคยเห็นคนเนี่ยเรื่อยเหมือนวู่เลยอะ เคยเห็น
• 27:52
  ทำยังไงอะเห็นคนแต่คนน่ะคนนี่มีมือมีแขนนี่นะ ทำเป็นจระเข้ทำตัวเป็นจระเข้
• 27:59
  ทำเป็นลิงอะ คุยกันมันน่ะ คุยเรื่องมั้ย มีอีกวิธีนึง
• 28:07
  รัฐศาสตร์เนี่ย เวลาเอาคำสั่งสอนนี่มาบริหาร
• 28:13
  ไม่ใช่คำสั่งที่เราจะเอามาใช้บริหารในกรณีเดียว ในในหลายกรณีที่มันเกิดขึ้นกับผู้คน
• 28:24
  คนกำลังอาละวาดอยู่ คนกำลังกินเหล้าอยู่
• 28:24
  ใช้คำพูดที่นิ่มลวนไม่ได้หรอก คนกำลังด่าทอ
• 28:31
  เอาล่อด่าทอนาบี้จะไปเอาเรื่องกับมันนี่มันดูมันเอาอีกเอายิ่งกว่านั้นอีก มีอะไรหลายอย่าง สุดยอดอะไร กูก็
• 28:47
  ที่บ้านเค้าหนึ่งมองในบ้านอะบูซา ก็อะไรอะเอ้ย มันจะอบอุ่น
• 28:54
  สัมภาระอยู่ไหนอะมันไม่มีอะไรเลย โนโลยีไม่มีภาชนะก็ไม่มี 5
• 29:04
  ตู้เสื้อผ้าซื้อตู้ทำไมอะไอ้เสื้อตัวเดียว ไม่มีซูบาร้าอะไรเลย
• 29:10
  เค้าเป็นคนสัมภาระในบ้านนี่อยู่ไหนหมด ก็แล้วนะ ไม่ชนวน you
• 29:16
  อะไรอย่างนี้ ก็บอกว่า พอดี เรามีบ้านอีกหลังหนึ่ง
• 29:18
  มีสัมภาระเท่าไหร่เนี่ย เราก็ส่งไปบ้านนั้นอะบูโรนิก็ตอบตอบเฮ้ย
• 29:29
  แต่ไม่ให้เค้ารู้สึกว่าอาบูซ้ำนี่เหนือกว่าอาปูซ่าไม่ได้บอกว่าเฮ้ย ก็พวกคุณนี่แหละไอ้พวกที่ขีข้าของตัวนี้
• 29:41
  สะสมในคุณยายอย่างเดียว แต่ของชั้นนี่ชั้นเอาเพลียมาอย่างเดียว
• 29:42
  เอ้า ฉันไม่ได้ตอบแบบนี้เอาคุณสมุทรตอบให้คุณส่งออกให้เค้ามีอีกบ้านนึงให้เค้ารู้สึกว่าเออแสดงว่ามีบ้านหลายหลังพี่
• 29:56
  ทำให้หนะ ธรรมชาติจริงจริง เค้าบอกว่าปาก
• 30:01
  คือไม่ต้องรู้สึกไม่ต้องคิดอะไรมากนะป่าว มันมีพระเจ้ามีบ้านอีกหลังนึงอะเนอะ
• 30:01
  เรามีสัมปาละ เก็บที่นู่นมันมันใหญ่กว่า
• 30:11
  ก็เลยพูด delight in mot the in motom the who una
• 30:18
  ผมก็เอายังไงก็ตามนี่บ้านหลังนี้เนี่ยยังอยู่ที่นี่เนี่ยก็ต้องใช้สัมภาระบ้างเฮ้ย ส่งไปนู่นเค้าเหมือนกับเชื่อจริงนะ
• 30:29
  เขายังไม่เข้าใจ เห็นมั้ย มีคำสั่งสอนดีดี แต่เขา
• 30:34
  นี่ไม่ได้บังคับไง ไม่ได้บังคับว่าเอ็งจะต้องเชื่อว่าฉันมีสัมปทานนะ
• 30:37
  แต่เอ็งนี่ขี้ข้าทำงาน มากเลย บ้านอีกหลังนึง
• 30:46
  สมสัมภาระให้นุ่นเค้าบอกว่าก็ได้ส่งลงมือก็ได้ แต่อยู่บ้านนี้เนี่ยเค้าต้องมีสัมภาระบ้างสิครับ
• 31:00
  ก็ยังมุกอีกมั้ย ก็แล้ว interacy มันมัน yield leard youth
• 31:05
  เค้าบอกว่าบางทีเจ้าของบ้านนี้เนี่ยเค้าไม่ใช่เราเก็บสัมผัสอะ จริงน่ะ จะ mulhu
• 31:14
  ทั้งหมดนี่จริงบ้านได้อีกหลังนึงที่เราส่งสัมภาระคืออะไร อาคิราะอะไรอะไรที่มีตังค์นี่เราทำบุญแล้วก็ส่งไปนู่นเราไม่เก็บไว้ที่นี่
• 31:26
  แต่ก็พูดสำนวนให้คนให้คนรู้รู้สึกว่าอาปูซ้ำนี่ไม่นิมิมาโอ้อวดอะไรกับเค้า และนี่ก็ยังลองเชื่ออีกมันก็ต้องมีบ้างอะนะ
• 31:33
  บ้านนี้เนี่ยถ้ามี2บ้านก็ไม่ว่าชั้น ถ้าบ้านนี้ก็ต้องมีสักหน่อยนึงเอามือสักก็ยัง
• 31:45
  เค้าก็พอดีเจ้าของบ้านนี้นี่นะ มีเงื่อนไขข้อไม่ให้เก็บสัมผัสที่บ้าน
• 31:51
  ก็จริงใช่มั้ย ก็อ้าวแล้วสอนกันว่า เออ
• 31:53
  โลกดวงยานี้อย่าเหยียดเก็บสะสมอะไรเยอะแยะไป คนก็ไปเที่ยวของซอยแล้วคนนึงก็ระบุ
• 32:10
  คนที่ไปเยี่ยมเนี่ย ก็มองบ้านคนซ้อน วัยมอง
• 32:14
  ก็รู้และหู in the one beackague make your monthing อ่นใจ
• 32:21
  ผมบอกว่าบ้านฉันนี่เหมือนเหมือนเป็นบ้าน นักเดินทางคือมาเช่าบ้านชั่วคราว
• 32:29
  เค้าเรียกอะไรนะ โฮมสเตย์ เออ คืออยู่อยู่ประเดี๋ยวประด๋าวแล้วไปละก็ไม่ได้เตรียมอะไรเยอะแยะเลยนะ
• 32:41
  ท่านกำลังจะเดินทางใช่มั้ย ซาก้อนน่ะ แหม
• 32:46
  เพราะว่าไม่ใช้เลยวันแรกเรากินอุ๊ตระดูดต้นบ่อ เปล่าเลย
• 32:52
  ข้าพเจ้าไม่เป็นคนที่อยู่ชั่วคราวแล้วจะเดินทางต่อนะ ข้าพเจ้าอยู่ในบ้านนี้แล้วจะถูกไล่อย่างเดียวเลย
• 33:04
  ถูกไล่ แกหมายถึงว่าเราอยู่ในโลกนี้เนี่ยให้เข้าใจนะ
• 33:11
  ไม่มีเวลาแห่งความตายที่เรามีสิทธิ์จะเลือกมันอะ ชั้นอยากจะเลือกตายตรงนี้
• 33:19
  ไปจองห้องไอซียูให้ฉัน ชั้นจะตายห้องไอซียู
• 33:26
  แล้วก็ทำเพียงให้ดี ร่ำเกลือ เรื่องน้ำเกลือให้มีอะแบบนี้มีอะไม่เอาอะฉันชอบเล่นน้ำชอบว่ายน้ำฉันจะตายในน้ำอะ
• 33:40
  ไปนี่ทะเลนี่อาบน้ำเล่นน้ำมีหรือ บางคนเลือกเลือกบางคนเลือกจะตายในสมรภูมิ
• 33:45
  แล้วก็ไปตายในห้องน้ำก็มีบางคนเลือกจะตายนี่มาซิต จะไปได้ในบ้าก็มีบางคนเลือกจะตายขณะ
• 33:54
  อ่านคุณอ่านจะตายขณะ สูบบุหรี่ก็มี เนี่ย ความหมายของ
• 34:08
  ถูกไล่เป็นคดีถูกไล่อย่างเดียว ขณะที่ลิมชอบเตือนสั่งสอน
• 34:21
  คำสั่งสอนหนึ่งมีสำนวนว่าแท้จริง ดุลยามาแล้วชั่วคราว เดี๋ยวก็ไป
• 34:29
  หมกนี่แหละดุลยาที่มันมาแล้วชั่วคราวแล้วจะไปอะนะที่จะมาแทนมันนี่ก็คือว่ามันมาใกล้ละดุลยมันมาแล้วจะไปเถอะค่ะ คณะก็ต้องมาละ โมเลกุล ลิมมิน
• 34:42
  human bano thank rashola จะมีลูกค้า ลุงข้าวดูเฮีย
• 34:45
  ลูกค้าอาชีพวะสักครู่หนูไม่แน่เลย จงเป็นลูกค้าของอาชีล็อคเทอม
• 34:54
  วันแล้วจะกู้นู่นนี่ api แล้วจงอย่าเป็นลูกค้าของจูเนียร์
• 34:55
  i in the real mount moon whole i sav เพราะวันนี้นะ ลูกดุลยา
• 35:03
  นี้มีแต่การงานไม่มีการคิดบัญชี หัวข้อดันพิซซ่ามึงเวลาแล้วในวันหน้าคือวันวันโลกคุณเขียนว่าตอนนั้นมีแต่การคิดบัญชีแต่ไม่มีการงาน
• 35:19
  ไม่มีสะสมว่านั้นแล้ว ปราชญ์ บางท่านบอกว่า ข้าพเจ้าแปลกใจมาก
• 35:39
  สำหรับคนบางคนที่ บุญญาริหันหลังให้เค้าเนี่ยไปแล้ว
• 35:46
  ที่แท้จริงของเรากับดุลญาณดุลยา กำลังเดินข้างหน้า
• 35:47
  และเรานี่เดินอยู่ข้างหลังแล้วเราวิ่งตามดุนเฮียดุนยาวิ่งไป เราก็ยิ่งตามอะ
• 35:47
  เรานี่กำลังหาดิ่งใหญ่ มีสภาพของคนส่วนมากในโลกนี้
• 36:05
  อ่ะคือเรากำลังไล่ๆ ไปไหนเนี่ย คิดรถแกจับสุดท้ายนี่ก็ต้องวันนึงก็ต้องตะครุบตาย
• 36:08
  แล้วก็ถึงถึงแก่กรรม เค้ารู้ว่าข้าพเจ้าแปลกใจไอ้ทีเนี้ยที่มันหันหลังหนีไปเนี่ย
• 36:20
  เรากลับวิ่งตามมัน หันหน้ามาหาเราเนี่ยตามเราน่ะ
• 36:23
  เรากลับหันหลังให้มัน พอน้องมาร่วมน้อมที่เรา
• 36:37
  มีความยุติธรรมมากที่สุดในมณีมายังได้ฉายาว่า เป็นคอร์ลีฟัคหมายเลขที่5
• 36:46
  เพราะมีคุณลักษณะการปกครองยุติธรรมเหมือนคอริว่าซีท่านแรกอนุรักษ์ หลังจากนั้นก็มีคอริว่าหลายท่านนะ
• 36:56
  แต่ไม่มีไม่มีลักษณะเหมือน4ท่านแรก จนถึงหลังจาก ข้อมูลหลังจากอารี
• 37:07
  ก็ ฮาซา นี ก็ยอมให้วาเวียร์ หลังจากวาเวียก็อย่าซีน
• 37:16
  หลังจากเดิมอาทิตย์ก็ เมื่อวานอีก 15 กรัม หรืออาเดลไม้ลิค อิม
• 37:20
  หรือมะรัว อันนึงก็ is i'm i'm i'm i'm i'm i'm หลังจาก yes i
• 37:28
  main the i'm i money sour i money love i'm is เนี่ย commoxis
• 37:36
  10 ประมาณที่ 10 หรือ 10 กว่า แต่ได้ฉายาว่า
• 37:40
  เป็นคอรีนิฟลอซีดีนที่ 5 ก็มีความรู้สึกแล้ว
• 37:41
  บังเอิญก็เป็นหลานของ เพราะมาถึงทรัมป์ด้วย
• 37:53
  ลูกใช้อาวุธเสียดายคอต ตั้ม มี 50 เนี่ยไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนึง
• 38:01
  แล้วก็ลูกของอาเซียน ที่เป็นผู้หญิงเนี่ยได้เป็นภรรยาของอาฟติลอยด์
• 38:05
  40 อันเวลาที่นี่เป็นบิดาของ มอเตอร์ยาม vila is
• 38:16
  ก็เป็นหลานทางศก หลานเป็นหลินเหรอ เวลาคุณว่า นายกฯ
• 38:25
  อะประธานาธิบดีดูผู้นำมาแล้วเค้าขึ้นคนมาเค้า In apple year l i ada เนี่ย
• 38:34
  corhory googu ดุลย นี่ไม่ใช่บ้านถาวรของพวกเจ้าเราได้
• 38:41
  คอลิฟะ มาเตือนชาวบ้านว่าอย่าหลงทำอย่างเงี้ย
• 38:48
  ควยแล้วเนี่ย อยู่ไม่นานต้องสิ้นสุด
• 38:54
  จงล่มสลายมันก็จะร้อนอะไร ใจที่กรวยเลวกว่าชาวดุลยานี้
• 39:00
  วันนึงก็จะต้องจอด วันนึงก็จะต้องเดินทางต่อไปนู่นอะเคปแล้วล่ะ
• 39:02
  สายการบินมัวร์ซับตินอันต่อลีลิเนียเค้าระบุ มีกี่มีกี่ไม่น้อย คือจำนวนมาก
• 39:17
  อะมิรินคนที่คนที่บูรณะโลกนี้มัวซินมั่นใจมั่นคงว่าอย่างนี้ยังยังทำได้อีกเยอะอังกฤษลินอีกไม่นาน อย่าขอระบุเดี๋ยวก็
• 39:36
  ก็ล่มสลายหมด บิวติน และมีกี่คนเยอะมากมากมาย
• 39:46
  ที่พักอาศัยอยู่ในโลกนี้ moctomutin ด้วยความสุข
• 39:52
  ในความสนุกสนาน อีกไม่นาน อีกไม่นานก็จะลุกขึ้นเดินทางต่อยุติความสนุกสนาน
• 40:00
  สาซิโนราหิมะกลุมนี่แหละ ดังนั้นพวกเจ้าจงเดินทางในโลกนี้อย่างสวัสดิภาพ
• 40:14
  เดินทั้งยังสง่างามเดินทางเหมือนนักเดินทางที่รู้ตัว เตรียมใช่มั้ย
• 40:23
  เตรียมแผนที่เตรียมไกด์เตรียมคนแนะนำเตรียมเสบียงที่จะเป็นนักเดินทางที่ ที่ไม่รู้เรื่อง
• 40:35
  จะเดินทางผ่านกิโลไม่มีไกด์ ไม่มีแผนที่ไม่มีใครบอก
• 40:41
  ทำธุรกิจที่คุมมี่นั่นลุกหลานโดยเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดที่ดีที่สุด พิวในมือของพวกท่าน
• 40:51
  จากเสบียงที่จะเอาไปใช้ขณะเดินทาง มาเดี๋ยวทำธุรกิจกลุ่มที่อยู่ใน
• 40:59
  โครงการครอบครองพวกท่านนี่นุบลานก็คือสัมภาระเสบียง หยิบตะกั่ว
• 41:08
  และจงเตรียมเสบียงให้เพียง พอ ซึ่งเสบียงที่ดีที่สุดเนี่ยคือเสบียงแห่งตะกั่ว
• 41:09
  ความอยู่ประเภทต่อบอล หากดุลยา นี้ไม่ได้
• 41:27
  เป็นบ้านถาวรไม่ได้เป็นแผ่นดินถาวรสำหรับผู้ทานเฟรมบันที่ โมมิน ก็ต้องอยู่ในโลกนี้ในสภาพ
• 41:38
  1/2 ให้เลือกโมมิน นึกให้เลือก 1/2 อิมมาอันเนีย กูนะคะนวู
• 41:40
  อรี่มูบี้มุนฟีบี้ ก็เป็นสภาพคนแปลกหน้า
• 42:01
  อาศัยอยู่ในแผ่นดินในประเทศ ในประเทศที่เค้าไม่รู้จักใคร
• 42:09
  แฮมมูเตอร์ วู๊ดดู your rougy raily
• 42:10
  แล้วว่าตอนนี้จุดมุ่งหมายของเค้าเตรียมเสบียงจะได้กลับบ้าน คนแปลกหน้าอยู่ในแผ่นดินที่ไม่รู้จักใครนั้นคุณจะอยู่นานมั้ยเนี่ย
• 42:19
  จะรอดมั้ยเนี่ย บ้านก็มีความสุขเลย
• 42:30
  บางทีนั่งคิดอะนะ อะไรบางอย่างเนี่ย
• 42:31
  มันเป็นสัญญาณชีวิตของเรา อยู่ในบ้านเราอะฮะ
• 42:36
  ห้องน้ำก็ไม่ใช่หรูหราเลย นะห้องน้ำก็ธรรมดา
• 42:43
  พอไปเดินทางไปไปเข้าบ้านห้องน้ำคนอื่นนั่นน่ะเดินตาม ไม่มีความสุขเลยแค่เข้าห้องน้ำที่อื่นเนี่ยไม่ใช่บ้านเรานี่
• 42:55
  ไม่สะดวกเลย บางทีมีโอกาสเข้าโรงแรมหรูหรู 5
• 42:58
  ดาวเลยนะครับ โถส้วม อย่างดีเลยนะ อยู่ห้องน้ำบ้านเรา
• 43:15
  นี่บ้านถาวรของเราอะนะ คือมันมันคิดและคิดกับทุกอย่าง
• 43:22
  อ้าวถ่ายทุ่งเสร็จแล้วอะนะ จะล้างเงินจะใช้ใช่มั้ย?เอ้าตักตัวมันอยู่ด้านนี้อะ
• 43:24
  หรือมันอยู่ด้านนี้ ฮะมันอยู่ด้านนี้ไงเพราะเราจะมือขวาแล้วก็ใช้มือซ้ายกี่ล้าน
• 43:37
  เธอไปโรงแรมอะนะครับ ไม่มี จะแล้งไม่มีหนี้มันอยู่ด้านนี้อ่า
• 43:41
  อยู่ด้านนี้จับมือใช้แล้วจะแล้งใช้มือมือขวาเห็นมั้ย นี่แค่เนี้ย อืม
• 43:52
  อันนี้นี่แค่บ้านเรากับบ้านคนอื่นอะนะ ถ้าเรามีความทรงจำดีดีนะ
• 44:00
  ตอนที่อยู่สวรรค์กันเนี่ย แต่เรามีความจำดีตอนอยู่สวรรค์นี่สบายกว่าโลกวิญญาณ
• 44:07
  ใช่ไม่สบายกว่าเรื่องยานี้แต่ทำไมไม่เข้าห้องน้ำนะลูกดุนยา นี่รู้สึกว่า เอ๊ะ
• 44:08
  ดีกว่าดีกว่าสวรรค์สวรรค์ อ้าว บางคนเนี่ย
• 44:19
  เสียความจำมันจะจำไม่ได้ จำได้มั๊ย
• 44:23
  ตอนอยู่สวรรค์ไม่สบายเหนื่อย ก็ไม่ได้ ถ้าจำไม่ได้หนิ
• 44:31
  คนที่เสียความจำจะทำยังไงอะก็ไม่ให้คนอื่นทบทวนสิ คนที่เป็นอัลไซเมอร์นะ
• 44:39
  ลองขอดูอะไร เค้าบอกว่าที่อังกฤษเนี่ยที่อังกฤษ
• 44:42
  ประเทศที่เจริญมากเลยนะ คนที่เป็นอัลไซเมอร์เนี่ย 300,000
• 44:43
  กว่าคน 300,000 300,000 กว่าคนเนี่ยนะครับ
• 44:56
  ลูกเนี่ยไม่รู้นี่ว่าเป็นลูกใครเนี่ย ลูกเค้า3อ่ะแค่3คนใครเนี่ย
• 45:05
  รอยยิ้มแล้ว นี่ใครนี่รู้กะเยอะนี่นี่
• 45:11
  บอกเลยนะบอกแล้วอีกสักพักนึงก็เอาขนมมาให้กินนี่ใครเนี่ย ถ้าจำไม่ได้เนี่ยก็ต้องมีคนบอกใช่มั้ย?เอ้า
• 45:18
  เราจำไม่ได้ต้องมีใครมาบอกมีใครมาบอกเฮ้ย ว่ามาบอก
• 45:27
  แล้วส่งนายบีมาบอกเราสวรรค์น่ะมีอะไรอาเซรอนเนี่ย มีอะไรให้ทบทวนว่า
• 45:27
  นี่คือบ้านเดิมของเรา เพราะฉะนั้นใครที่มีบ้านเดิมอย่างสวรรค์เนี่ย
• 45:38
  แล้วก็มีบ้านชั่วคราวด้วยโลกวิญญาณนี้เริ่มยานี้อะไร ที่ในโลกดุลยานี้เนี่ยส่งไปบ้านถาวรมั่นคงที่สุด
• 45:49
  อะไรที่ขาดในโลกดุลย นี่เสียใจคำตอบเนี่ย
• 45:50
  มันปลอบใจทุกอย่างเหมือนคนแต่งหน้าอยู่ในแผ่นดินแปลกหน้า เฟียม มุ่งหมายอย่างเนี่ยแหละ
• 46:00
  เตรียมที่จะไปไหนกลับบ้านดื่ม บ้านเดิม
• 46:06
  พอคนที่เดินทางเข้าห้องน้ำก็ไม่สะดวก เอ้าเดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยวกลับบ้านเดี๋ยวกลับบ้านแล้วอยู่ห้องน้ำนอน3วันแล้วห้องน้ำไม่ต้องไม่ต้องกลัว
• 46:08
  เฮ้ย กินปกติไม่เหมือน รสชาติที่บ้านเลยอ่ะ
• 46:09
  ตั้งแต่กลับบ้านเดี๋ยวก็ไปกินปกติที่บ้านเนี่ยแล้วปลอบใจ เวลาเวลาเหงาเนี่ยก็อยู่ต่างจังหวัดจะไปมีคนดูแลเดี๋ยวกลับบ้านเดี๋ยวมีคน
• 46:34
  ทุกอย่างนี่เราก็ปลอบใจตัวเองว่าอีกสักวันนึงเราก็จะกลับบ้านแล้วก็จะอยู่ในสภาพที่ดี นี่ก็เหมือนกันอยู่ในโลกนี้ลำบากแค่ไหนเนี่ยล่ะครับ
• 46:34
  ปลอบใจได้เลยว่าไม่ไม่ต้องเสียใจ เดี๋ยวกลับบ้านเดิมแล้วจะมีดีกว่านี้
• 46:51
  สำหรับเนี่ยจะเป็นคนแปลกหน้าอยู่ในแผ่นดินเสมือนเป็นคนแปลกหน้า เอ้า อย่ากู้ลูกกะ under who
• 46:53
  mulhu savirun เฮ้ย you rounoy mini beckab มะรู้อะไร รู้อะรู้
• 46:57
  yeazy rou e lan builand อีกสักภาพนึง
• 47:00
  สภาพคนเดินทางไม่ได้เป็นคนแปลกหน้าอาศัยอยู่ในเมืองชั่วครา วนะ ไม่เดินทางขับรถอยู่ตลอด
• 47:19
  ขับรถอยู่ตลอด ชี้ว่ามีใครคิดไม่วางแผนไว้ เอ๊
• 47:22
  รู้สึกว่าบ่าะรถนี่ไม่ดี เดี๋ยวจะซื้อโซฟามัน หืม
• 47:30
  กินน้ำมันไม่เย็นอ่ะ แต่ก่อนซื้อตู้เย็น 2 ประตู
• 47:31
  นี่มันมันวางในรถหน่อย เอ๊รู้สึกว่าแอร์ของรัติมันไม่เย็นละ
• 47:36
  เดี๋ยวซื้อแอร์ซัก สัก 23 คิว นี่ใช้ยังไงก็เนี่ย รู้สึกว่า
• 47:48
  จอทีวีในรถที่มี แต่มันเล็กไปอะนะ แต่ไปซื้อจอทีวีสัก50นิ้วน่ะ
• 47:55
  ไม่เคยคิดแบบนี้ ขับรถสิ่งที่ขับรถอยู่อิเหี้ย
• 47:58
  ทำไมซื่อสมอะ จะเป็นคนแปลกหน้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินแปลกหน้าเนี่ย
• 48:09
  อีกหน่อยนึงก็จะเข้าบ้านหรือเสมือนเป็นคนเดินทางขี่พาหนะอยู่ขีโอยูมุ่งจะไปจุดหมายของท่าน ทั้งกลางวันและกลางคืนเดินทางอยู่นั่นน่ะ
• 48:20
  เอียดซี่โรอีแลนด์ มุ่งที่จะไปสู่เมืองถาวร
• 48:27
  บ้านเดิมของตัวเอง คู่แต่มีทุเรียนอะไร ah huthy
• 48:41
  hear thinking a hilly heam your ว่าจะอยู่ในสภาพ 1/2
• 48:44
  สภาพเหล่านี้เป็นคนแปลกหน้า หรือเป็นคนเดินทางเสมอ อ่ะ
• 48:53
  อันแรกเนี่ยอันนี้ สู้กับ undery moon thuniania the kaho your
• 48:58
  yearuncome อะ และ gimphy billay อุ๊ดมา h woy you montha uniquilo
• 48:59
  online bemunlation สภาพของ what your
• 49:02
  แรกนี่เป็นคนแปลกหน้าที่ไม่ยึดติดกับบ้านชั่วคราว ที่แปลกหน้าอยู่ในขณะนั้น
• 49:14
  มันบ่วงวงจร หรือคุณ beoothony ladia แต่หัวใจของเค้าเนี่ย
• 49:17
  ยึดติดกับบ้านเดิมทีนี่ฐี่คิดถึงตลอดเว้ย mokie mones do yeahereia we ama
• 49:20
  the yeah have year vo up it'a who thanne it
• 49:25
  เค้าอยู่ในโลกดุนญานี้ โดยมีภารกิจชั่วคราวที่จะต้องปฏิบัติไว้เพื่อกลับไปบ้านเรือนก็คือ
• 49:36
  อิสระ อ๋อ Mon hasey one hum moh more mutho yeah hai hashy moh
• 49:54
  moment ในโลกดุลยานี้ช่างเศร้าและเสียใจเหลือเกิน
• 50:01
  ภารกิจของเขาจุดมุ่งหมายของเขา นี่นะดูแลสัมภาระของเขาซ่อมแซมปรับปรุง
• 50:09
  ไปซื้อใหม่ อันนี้อุปมาทไม่ซื้อใหม่ทำไมอะ
• 50:10
  ไม่ต้องซื้อใหม่ ถาวร อย่าไปซื้อของใหม่
• 50:16
  ทั้งนี้ชั่วคราวอันนี้คือจริงเรื่องจริง เอ้ย ถามพี่น้อง
• 50:27
  พี่เอาของมาจากเมืองไทยเนี่ย ไม่ใช่เมืองกล้ามา นี่นะ
• 50:31
  เอาเครื่องอุ่นน้ำเอาอะไร คนไทยนี่ไม่ได้นะ ไปที่ไหนเนี่ย
• 50:36
  จงรู้สึกอยู่ตอนดึก ผมไปเรียน ต่างประเทศกับนักเรียน
• 50:48
  จะต้องเรียนเรียนบ้านเรา นี่แหละ มันต้องมีเสื้อผ้าใช่มั้ย
• 50:54
  เสื้อผ้าก็มี อันนี้จะไม่ต้องมีเสื้อผ้า
• 50:58
  หนังสือเป็นนักศึกษาต้องมีบ้าง จากที่แปลกใจนะครับ กระเป๋า
• 51:05
  นี่นะครับ 70% บะหมี่สำเร็จรูปบูดูสาตอดอกปลาเค็ม
• 51:12
  ปลากระป๋อง นมข้น น้ำปลาเนี่ย น้ำปลา ซีอิ๊ว ขาวซีอิ๊วดำอ่ะ
• 51:23
  สารพัดยัง จะซื้อกระเป๋า นี่ 70% นะครับ ใช่เปล่าเฮ้ย หรือ80
• 51:37
  อันนี้อันนี้อันนี้สัจจะทำอะครับ ทำไมอะกินกินอาหารเอลบับไม่ได้อะ
• 51:41
  ไม่ได้ไม่ถูกปาก ไม่ดูปากกล้องแป๊บนึง
• 51:51
  นี่คนเขาจะไปเรียนไปอยู่ที่นู่น 10ปีน่ะ เค้าก็เป็นเหตุผลไอ่นี่
• 51:57
  ใช่มั้ยครับ คุณรอดที่มา นี่แค่ 15 วันเนี่ย อัลลอฮยอนว่า ของ
• 52:07
  มีอยู่ปีนึงผมตัดสินใจไม่เอาอะไร ไม่ซื้อไม่อะไรเลย กว่า
• 52:16
  จะถึงสนามบินนี่กระเป๋าผมนี่เต็มและ ญาติพี่น้อง
• 52:22
  น้ำพริกเผากระป๋องหนึ่ง เนื้อหยองกิโลหนึ่ง เนื้อสวรรค์
• 52:24
  น้ำพิษนรก และหม่าม้าหมดเลย ไม่ต้องไปหาสวรรค์นรกที่ไหนอะครับ
• 52:35
  กระเป๋าเต็มไปหมดเลย อาหารแล้วไปที่นู่นอ่ะนะ
• 52:39
  คิดเป็นคนคิดได้ไง อ้าวแล้วหยองมา2กิโล ผมจะกินยังไง
• 52:45
  แล้วไม่แล้วก็ทำไมสุดวิสัยไง ญาติไม่รู้จะซื้ออะไรอะ
• 52:46
  ไม่รู้จะทำอะไรอะนะคนนี้กับเนื้อหยองคนนี้กับเนื้อหยองคนนี้กับเนื้อหยองสุดท้ายนี่นะ เนื้อหยองนี่ 5 โหนด
• 52:56
  เล่นไงบางรอบแล้วทุกคนนี่ก็พักจัด มันเป็นของกลาง เค้าเชิญเลย
• 53:04
  วันกราฟหนึ่งมีซาบิลเลย ใครจะหยิบก็อยู่ให้กินก็กินอัลเลาะห์แกไปอมร15
• 53:05
  ผมถึงบอกบางทีก็ไม่กล้าอบรมพี่น้องที่ไปอบรมร้อนนี่มากเกิน ความรู้สึกไง เห็นแล้วไป 15
• 53:21
  วันนี่ไม่3ารถไปทำหัวร้อนเนี่ย รู้สึกบ้างนี้แบบเนี้ยสัมปทาน
• 53:27
  ไอ้ประดิษฐ์ประดาว ผมวางแผนมาหลายปีแล้ว
• 53:30
  ท่านจะไปอมรคอะเป้ตัวเดียว ไม่สำเร็จ ไม่สำเร็จ ไม่ใช่
• 53:40
  แต่มีอยู่ครั้งนึง ความดูแลนี่ก็ถือว่า
• 53:40
  เป็นเรื่องที่ ความรู้สึกแบบครั้งที่กลับมาจากโมร็อกโก
• 53:47
  ขอให้น้ำหนักขอให้น้ำหนักพวกเรา เค้าก็ไม่เห็นใจนักศึกษาเลยนะ
• 53:53
  ค่อยน้ำหนัก เรา 25 กิโล 30 โลอะไรแบบเนี้ย
• 53:58
  หนังสือตำราอย่างเดียว นี่ก็ 80 โลแล้ว เกือบร้อยโลอะ
• 54:03
  ส่วนมากนี่เป็นตำราเป็นหนังสือ เกือบเกือบ 80 โลที่เหลือ
• 54:11
  นี่ก็เสื้อผ้าของกินอะไรเล็กน้อยของผักอะไร เล็กน้อยก็ไปขอไปขอเจ้าหน้าที่เนี่ยมีหนี้ต้องจ่ายจ่ายเท่ารายเป็นหมื่นเละจากโมร็อกโกมาเมืองไทยนี่แหละคนละขั้วโลกเลยนะ
• 54:27
  ต้องจ่ายอย่างเดียว จ่ายไม่มีตักอะ ทำยังไง เอ้า
• 54:29
  ไปคุยกับเจ้าหน้าที่คนนั้นเค้าบอกก็ไปคุยกับมนุษย์ คุยกับคนนู้นคนนั้นก็จะแซกันไปแซกันมา
• 54:30
  นี่นะครับ จนเที่ยวบินจะขึ้นจะขึ้นแล้ว
• 54:42
  เครื่องจะขึ้นแล้ว เจ้าหน้าที่ก็บอก คือมันจะขึ้น
• 54:50
  ส่วนมากนักศึกษา ที่จบที่จบสุดท้ายเนี่ยก็จะก็จะเจอปัญหาแบบนี้
• 54:57
  กล่าวคือเราเวลาเดินทางไปไหนเนี่ย มีโอกาสที่จะฝึกฝนตัวเอง
• 54:58
  เอาว่าตอนไปต่างจังหวัดเนี่ย เอาเสื้อผ้าตัว2ตัว
• 55:08
  ให้รู้สึกว่าเราเราไม่ได้อยู่บ้านเดิมของเรา เราเราลำบากจริงอะ
• 55:14
  ความลำบากนี้เนี่ยจะทำให้เราเนี่ย นึกนึกถึงสภาพของโรคดวงดวงยา
• 55:15
  นี่เป็นเค้าบอกว่า เครื่องมือเครื่องไม้ที่พาไปอะนะ
• 55:25
  ไม่ซื้อใหม่ ถ้าเสียแล้วเนี่ยส้ม ไปอมรเอาเครื่องเครื่องอุ่นน้ำอย่างเงี้ย
• 55:31
  ต้องจมน้ำเซี๊ยะ ไปซื้อใหม่ซอก ทำไมอะลูกเล่นเดี๋ยวก็กลับบ้านแล้วทำอะไรเฮ้ย
• 55:38
  ชั่วคราวเพราะว่ามันแก้อะไรผิดดัวเนีย กระดาษนี่ก็ใครที่อยู่ในดัวเนียตามสภาพนี้
• 55:53
  เป็นดาวน์ดีแล้ว นี่เค้าจะไม่มีจุดหมาย นอกจากว่า
• 55:55
  จะเตรียมเสบียงให้กับบ้านบ้านเดิมไฟล่าอยู่ในที่สุด ไอซีย
• 56:05
  คนแปลกหน้านี่จะไม่แข่งขันกับชาวเมืองในการบูรณะชีวิตของตัวเองให้ร่ำรวยมั่งคั่ง คนแบ่งหน้านี่จะไม่แข่งกับคนเศรษฐีในเมืองนี่เค้ามีวังหนูฉันจะต้องสร้างวังใหญ่กว่าเค้าอีกคนแปลกหน้าเดี๋ยว
• 56:16
  เอ๊ะ อีกหน่อยนึงก็ไปแล้ว ถ้าตั้งใจว่า
• 56:25
  จะไม่อยู่ที่นี่อย่างถาวรน่ะนะ ซึ่งอะไรจะไปแข่งกับชาวบ้านเค้า
• 56:30
  รุ่นเรียล อินเตอร์ แล้วคนที่แปลกหน้านี่ก็มาอยู่ในแผ่นดินแปลกหน้านี่เค้าจะไม่รู้สึกต่ำต้อยคนรวยนะ
• 56:43
  เวลามาอยู่แผ่นดินที่เค้าแปลกหน้า นี่ไม่มีบ้านไม่มีที่อยู่นอกที่มัดสิทธิ์นี่ยอมนอนมั้ย
• 56:49
  มีเตียงไม่มีหมอไม่มีพวกผมนี่ยอมมั้ย แล้วรู้สึกจำได้มั้ย
• 56:50
  ไม่ต้องรู้สึกหรอก มีแค่นี่ก็แค่นั้นแหละก็ต้องยอมอะครับ
• 57:00
  เราไม่รู้สึกเราไม่รู้สึกเสียฟอร์ม เพราะไม่มีใครรู้จักเข้า
• 57:04
  ที่บ้านเค้าเนี่ยเป็นคนร่ำรวย มีบารมี มีฐานะ
• 57:10
  สภาพที่แปลกหน้าหนีไม่มีเค้าจะมาถาม อ๋อ
• 57:11
  นี่เศรษฐีคนนั้นไม่มีใครรู้จัก เหมือนคนแปลกหน้าก็อยู่ในสภาพที่ต่ำต้อยก็จะไม่สะเทือนใจ
• 57:25
  หัวหน้าเวลาพิสูจน์ที่เอาเอ็มซีฮะ แล้วจะไม่แข่งขันชาวดุนญา
• 57:39
  ในในเกียรติยศของดุนญา ดุนญา นี่มี มียศมีอะไรสูงสูง
• 57:45
  นี่เค้าก็จะไม่วิ่งตามมา ลุ้นเวอร์ลินนาซีชะลอ นุ่นโมเมนต์
• 57:50
  นี่จะมีกิจการการงานในโลกนี้ ต่างจากกิจการการงานของชาวอุดย่าง
• 57:50
  ยังไงเดี๋ยวจะมีอธิบายมากกว่านี้ แล้วมันฮู้ ลี่ก็ athment
• 58:08
  indology บอกว่าแล้ว maoly co ah them พอเราสร้าง api adoml
• 58:11
  มนุษย์คนแรกเลยอ่ะ hubholy yeahn นะ usk kina house ushow itulhu
• 58:15
  yean นะ จำกับภรรยาเข้านี่อาศัยอยู่ในสวนสวรรค์
• 58:27
  สุ่มมาอุ้ม debook minna และหลังจากนั้นถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ว่า
• 58:29
  what ither arougholy ah uharlia they make make
• 58:42
  แล้วได้รับสัญญาจากอมาวะ สักวันนึงก็จะต้องกลับมาบ้านเดิม
• 58:50
  ทั้ง 2 ท่านอาดัมและมารยาห์ แล้วก็คนดีในบรรดาลูกวิหารของท่าน
• 59:02
  ดังนั้น ผู้ศรัทธาจะต้องมีความคิดถึงเสมอ
• 59:06
  เยี่ ยม บ้านดื่ม มนุษย์ทุกคนนะคิดถึงบ้านดื่ม
• 59:15
  พูดแท้ก็จะคิดถึงบ้านดื่มมนุษย์ทั่วไป บ้านเดิมของเค้าเนี่ยที่ไหน
• 59:23
  ดูเหงา นี่มนุษย์ทั่วไปป่านนี้อยู่แค่นี้
• 59:29
  ไม่นึกถึงสวรรค์หรอก แกพูดศรัทธา รู้ว่านี่บ้านเดิมของเค้านี่ไม่ใช่ที่นี่
• 59:34
  บ้านของเค้า นี่ก็คือสวนสวรรค์ พอ ก็มาตีดังที่มีบทกลอนหลายบทนะครับ
• 59:36
  กรรมาที่ เค้าบอกว่ามนุษย์เรานี่มีที่อาศัยอยู่มากมายในโลกนี้
• 59:56
  บ้านหน้าบ้านอาน จังหวัดนู่น ก็มีบางอย่างจังหวัดนั่นก็มีบ้านเพื่อนเคยไปอยู่หมดเลย
• 59:56
  กว่านี่หนูแต่เค้าจะมีความสงบ มีความคิดถึงบ้านเดี่ยวคือบ้านดื้อ
• 1:00:10
  บ้าน เค้าบอกว่าสำหรับซูโยของเรา อาจารย์ของเราบางท่าน
• 1:00:21
  ของเราบางท่าน ได้มีบทกลอนเกี่ยวกับเรื่องสวรรค์
• 1:00:26
  ไม่ได้เอ่ยว่ะอาจารย์ของท่านนี่คือใคร แต่กลอนนี่เนี่ย
• 1:00:33
  เป็นที่รูปกันรัวเป็นกลอนของท่านอิห่ามเอี่ยม ลุงขยิว มีกลอนประมาณ 2000
• 1:00:39
  บดพูดถึงเรื่องสวรรค์อย่างเดียว เล่มหนึ่ง เรื่องสวรรค์อย่างเดียว
• 1:00:47
  แล้วทำไมอิมเดี๋ยวแล้วจะไม่ได้เอ่ยชื่อ อิ หนูครีม เพราะช่วงนั้นอี mark
• 1:00:55
  intermeer i'm no key ติดคุกบ่อย ติดคุกบ่อย แล้วทำไมติดคุกบ่อย
• 1:01:06
  พระเจ้าเมืองผู้ปกครอง แล้วอุ่นมะ ของข้าวเหนียวอุละม่าอุซุอุลมาเร็วเร็วในยุคนั้นน่ะ
• 1:01:17
  เอะอะอะไรไม่เห็นด้วยกับพวกเค้านี่นะ สั่งอีกสั่งกลับเข้าคุกเลย
• 1:01:25
  เค้าบอกว่าตลาด 3 ครั้ง อืม ถือว่าขาด 3
• 1:01:32
  ครั้งยังไงอะก็ฉันหย่าเธอ 3 อย่างงี้แหละ ตาม 3 ฉันหย่าเธอ 3
• 1:01:35
  แสดงว่าได้หมดแล้ว โควต้าหมดใช้โควต้าหมดแล้ว
• 1:01:45
  บอกว่าไม่ใช่ฉัน อย่าเจอถามถือว่าครั้งเดียว อ้าว
• 1:01:48
  แล้วก็สามอะไม่มีความหมาย บอกว่าคุณอาจบอกว่าอย่าเป็นครั้งครั้งไป
• 1:01:59
  ครั้งครั้งนี่จะใช้ฉัน หย่าเธอล้านครั้งมันก็ถึง
• 1:02:00
  ครั้งนี้มันจะเป็นล้านครั้งยังไงอะ คือมันเพิ่งบักฮะชั้นหย่าเธอ
• 1:02:07
  ฉันหย่าเธอ และก็นับไปสิ ล้านครั้ง
• 1:02:13
  แกเล่นกระจ่างก็มีบางคนบอกว่าขอให้กล่าวหลายครั้งมันก็เป็นครั้งเดียวใช่มั้ยครับ เพราะคำว่า ครั้งนี่แปลว่า
• 1:02:23
  อย่าให้อยาก 3 ถี่ เค้าแปลมั้ย คำว่า อัตลักษณ์ กูมาตรการ
• 1:02:31
  ชั้นตรงนี้ไม่ว่า แค่นี้พูดเลยมา สั่งเข้าคุกเหล็ก aml เตมิยะ
• 1:02:38
  ไม่เห็นด้วยกับว่า กีฬา achia ในยุคนั้น เห็นด้วยกราบใส่คุกเลย
• 1:02:49
  ฉะนั้น i'm utamier im to gime ก็แล้วก็ i'm you
• 1:02:54
  ก็มีก็เป็นอาจารย์ของ innovation มันจะคงไม่กล้าเปิดเผยชื่อของอาจารย์นี่กลัวหนูกลัวโดนโดนโดนสันติบาลในยุคนั้นน่ะดูเหมือนกัน
• 1:03:08
  ดักต่อมิได้เนี่ย ป้ายังพูดถึงสวรรค์นะ johan you
• 1:03:16
  you yeah in a ยินดีต้อนรับสู่สวรรค์ เอแดน
• 1:04:07
  นี่คือบ้านเดิมของเรา และนี่คือที่พำนักถาวรของเรา
• 1:04:13
  เสมือนเป็นเชลยศึกถูกยึดไป แล้วไปอยู่ที่ไหนอะไปอยู่ในค่ายแล้วไม่รู้
• 1:04:19
  เราจะกลับบ้านเดิมของเรา สภาพเรานี่ตรงเนี่ย
• 1:04:19
  นี่เหมือนเธอเลยสึด กับเมื่อไหร่เอ๋ย
• 1:04:30
  ความรู้สึกที่เค้าอ้างกันว่าคนแปลกหน้านั้นเมื่อห่างไกลจากบ้านเดิมของเค้า ห่างไกลเสร็จแผ่นดินของเขาเขาก็จะเกิด
• 1:04:41
  เกิดความรัก เกิดความคิดถึงจริงเปล่า จริง
• 1:04:48
  ยิ่งห่างไกลจากแผ่นดินห่างไกลจากบ้านเดิมห่างไกลจากคนที่เรารัก มันยิ่งเกิดความคิดถึงเรายิ่งหาผู้สถานียิ่งห่างไกลจากสวรรค์
• 1:04:49
  นี่มันน่าจะยิ่งเกิดความรักความคิดถึง ส่วนสวรรค์
• 1:05:06
  แล้วมันจะแปลกหน้าอะไรมากกว่าที่เรากำลังประสบอยู่ ใครบอกเราอยู่ในสภาพที่ช่างแปลกหน้าเหลือเกินแปลกหน้าถึงขั้นที่ศัตรูของเราอะนะ
• 1:05:07
  คือบางทีคนเราเป็นคนแปลกหน้าไปอยู่ในแผ่นดินก็ยังอิสระ สักครู่นี้
• 1:05:27
  กำลังบริหารปกครองชีวิตของเรา ศัตรูตรงนี้มันก็หมายถึงว่าชื่อ
• 1:05:31
  ปล เอาเป็นเชลลุยของเชฟรอน ใช้ตอนครอบคลุมครอบงำ
• 1:05:42
  ควบคุมชีวิตของเรา ดูอาร์ก็บอกว่าตอนเค้าขอดูอาร์ก็บอกว่า
• 1:05:59
  ได้โปรดเมตตาฉันด้วยในลักษณะ ในลักษณะคนแปลกหน้าในโลกดวงอย่างนี้
• 1:06:10
  โปรดเมตตาฉันด้วยขณะที่ชั้นเงียบเหงาอยู่ในกูโบว์วรทำพี่เฟียร์ก็ดันได้ได้โปรดเมตตาฉันด้วยขณะที่ชั้นจะต้องยืนถูกคิดบัญชีต่อหน้าพระองค์ท่าน 3 อันเป็นโรคดุมยา
• 1:06:29
  นี้ก็มีความลำบาก ใช้ชีวิตเสมือนเป็นคนแปลกหน้า
• 1:06:29
  อ่อและเมตตาชั้นด้วย ให้ชั้นรอดจากดุลยนี้ นะ
• 1:06:38
  สำหรับที่ 2 บุ๊คอยู่คนเดียว ไม่มีใครช่วยอำนาจช่วยไม่ได้สักครั้ง
• 1:06:45
  มึงช่วยไม่ได้ ขึ้นฟิตไม่ได้นะ เซนติ้งตัวเองในคุณบอล หมด 10
• 1:06:58
  แล้วก็ตอนที่ยืนต่อหน้ามาคิดบัญชีนี่ถ้าผ่าน 3
• 1:06:58
  เรื่องนี่ผ่านดุลยานี้ผ่านกูโบว์ผ่านสำหรับการยืน อะ นั่นก็คือรอดแล้วขอให้เราก็
• 1:07:14
  ไม่ นิยามก็ต้องยกยอดไปสักอันนั้นนะครับ
• 1:07:16
  สุภาณัม อะไรเลย