Latest / Danielle Staring / Mag ik er eigenlijk wel zijn als ik niet non-stop aansta?
Transcript
- Danielle | Happy met: Hey, lieve jij. Mijn vrachtpredigt ligt nog steeds in het ogen, maar dan mag het pret niet drukken want natuurlijk wil ik weer dolgraag een podcast opnemen. Want ik moest denken aan een quote die ik echt al jaren meeneem. En dat is een quote die Margaret Thatcher gezegd zou hebben. Ik heb niet van Margaret Thatcher zelf gehoord. Maar if you want something sad, ask a man. If you want something done, ask a woman. Dus als je wil dat er gepraat wordt, je beter een man vragen. En als je wilt dat er iets gedaan wordt, vraag dan een vrouw. En heel eerlijk, ik heb echt gelachen toen ik het voor het eerst hoorde. En ik dacht precies, dit klopt helemaal. Precies hoe het werkt. Maar ergens had er natuurlijk ook iets fout. Want als dit al dezenia lang de realiteit is, als vrouwen altijd degene zijn die het regelen, het oplossen en het dragen, zijn we dan ook echt trots op? Of zijn we er gewoon moe van? En dat is de vraag die ik vandaag wil stellen. ik heb dit van het ding bij gezien. Bij anderen, ⁓ maar ook bij mezelf. En ik zie het iedere dag bij de vrouwen waarmee ik werk. Maar laten we beginnen bij het begin, en dat is natuurlijk mezelf. Ik ben opgegroeid als meisje. Shocking. ⁓ Dat klinkt logisch, maar is het meer dan je denkt. opgroeien als meisje betekent opgroeien met een bepaalde set aan verwachtingen. ⁓ Onuitgesproken, soms overigens ook wel uitgesproken, maar heel duidelijk aanwezig. Mijn broertje mocht naar vriendjes. Ik moest aan mijn zusje passen. Hij mocht soms dingen die ik niet mocht. Hij mocht naar de film. Ja jongen, hij mocht daarheen. Ik niet. Ik had nog meer huishoudelijke taken. En als ik vroeg waarom, was het antwoord super simpel. Ja, maar jij bent een meisje. Ik herinner me dat ik het als kind al super oneerlijk vond. Het was gewoon zo. En je moet wel. Maar je zou bijna een jongen willen worden, toch? Maar ja, goed, het wordt van je verwacht. Dus je regel je, je doet, je zorgt. Dat is wat meisjes doen. Onder alle interne gevechten die ik op dat moment voelde en ook wel saai. Maar het wordt gewoon van je verwacht. Maar wat er dan echt gebeurt en wat ik pas later ben gaan zien is dat je op die manier een overtuiging bouwt. Stilletjes, laagje, verlage je en die overtuiging klinkt zo. Als ik zorg, ben ik waardevol. Als ik problemen oplos, verdien ik mijn plek. En als ik aansta, altijd beschikbaar ben, altijd iets bijdragen, dan hoorde ik erbij. En dan word je een volwassen vrouw. Dan begin je een onderneming. Dan ga je werken. die overtuiging neem ik gewoon mee. Die zet je in rugzak. Zwaar, maar zo vertrouwd dat jij hem niet eens meer voelt. Ik werkte in de financiële wereld al meer dan 20 jaar. Ik heb een master of science in accounting. Ik weet waar ik over praat. Maar zelfs met die achtergrond heb ik het gewoon meegemaakt. Dat je niet serieus genomen wordt. ⁓ werk omdat je een vrouw bent. Ik herinner me een hele specifieke situatie. Ik was bezig met een interne controller bij een prijs. de receptie was helemaal niemand, niemand te bekennen. heb mezelf toen door het magazijn geloofd op zoek naar iemand, hallo hallo is er iemand? Heel het gebouw door. Ik was er nog nooit eerder geweest, maar had ik gevonden wie ik moest hebben, namelijk de vestigingsdirecteur, een man. hij keek me aan alsof ik zijn tijd stond te verspillen. Ja, kom maar. En ik keek me aan of er zijn tijd stond te verspreiden. Ha, hij had totaal geen zin in mij. Ik was iemand van de hoofdkantoor. Iemand die hem kan controleren. Dus die zei, nou kom maar. En het eerste wat hij zei, bij mij is alles in orde hoor, alles picobello. Ik heb hem toen vriendelijk aangekeken, rustig gebleven, omdat ik echt wel wat voelde. En toen zei ik tegen hem, oké, maar hoe denk jij dat ik hier ben binnengekomen dan? Toen moest hij wel even denken. Want hij vond het eigenlijk ook wel raar dat ik niet met iemand mee was gekomen lopen, want dat is gebruikelijk toch? receptie die was leeg, niemand opende de deur. Ik ben gewoon zelf naar binnen gelopen. door het magazijn heen, langs alle kantooren en ik had alles kunnen meenemen, alles kunnen zien, alles kunnen doen en niemand had me tegengehouden. Hij schrok heel even, maar het bleef hangen. Want ik was toch maar dat kleine meisje en wat moest ik hem nou gaan vertellen? En zo wordt er naar heel veel vrouwen gekeken. ⁓ Oprah zei het ooit ook heel simpel. vrouw moet twee keer zo hard werken om half zo goed gevonden te worden als een man. ga hem nog een keer herhalen. Een vrouw moet twee keer zo hard werken om half zo goed gevonden te worden als een man. En ik geloof dat ze gelijk heeft. Maar hier is wat ik ook interessanter vind dan die ongelijkheid zelf. daar kan ik een hele dag gaan klagen en ik zou gelijk hebben. Maar wat doet dat met ons? Met jou? Wat doet het met je gevoel dat je altijd meer moet bewijzen? De meeste vrouwen die ik ken, en zeker de ondernemers in mijn omgeving, die doen het volgens mij. Ze werken meer, ze regelen meer en ze zijn altijd beschikbaar. Zet ik zichzelf op de laatste plek en ergens diep van binnen fluisteren een stemmetje. Als ik even niks oplos... Als ik even stilval, doe ik het dan nog toe. En dat is de vraag die ik wil uitspreken. want ik denk dat heel veel vrouwen die vragen nooit hard opstellen. Maar hij leeft wel, iedere dag. Mag ik er ook zijn als ik even niets oplos? Kijk, Luna heeft het makkelijk. Die ligt hier naast me te slapen terwijl ik dit opneem. Zij loopt niks op, ze regelt niks. gewoon en ze neemt zonder haar twijfel haar plek in op de bank. Ze voelt niet de behoefte om eerst iets te moeten Ze is er gewoon en dat is ook genoeg. En eerlijk gezegd vind ik dat bewonderend waardig. Wij mensen, vrouwen... We hebben ergens langs de weg geleerd dat dat niet genoeg is. Dat er altijd meer moet, meer bijdragen, meer bewijzen, meer regelen. En ik zie dat patronen terug op een hele specifieke plek. De plek waarvan jij misschien niet denkt dat er iets mee te maken heeft. En dat is je geld. Want wat ik als expert op het gebied van geld en gedrag iedere dag zie is dit. Vrouwen die omzet hebben, klanten hebben, vol in de vak staan en toch blijft er aan het einde van de maand structureel te weinig over. Ze weten vaak ook niet precies wat er eigenlijk beschikbaar is. Ze hebben hun privégeld en zakelijke geld door elkaar heen lopen. Ze stellen geldzaken uit en ze betalen zichzelf als alle laatste. En dat is niet toevallig. Dat is hetzelfde patroon, alleen in een ander jasje. Als jij als meisje hebt geleerd dat jouw taak is om te zorgen, te regelen en verantwoordelijkheid te dragen voor anderen, dan neem je dat mee in je onderneming. Dan zorg je voor je klanten. Dan los je problemen van anderen op. Dan werk je door terwijl je eigenlijk al lang genoeg hebt gedaan voor vandaag. En geld, je eigen geld, dat is het meest persoonlijke wat er Dat gaat over wat je baard bent, over wat je verdient, over hoeveel jij mag hebben. En precies daar zie ik het petroon het sterkst. Vrouwen die moeite hebben hun tariefen te vouwen. Want wie ben ik om meer te vragen? Vrouwen die investeren in een bedrijf, maar nooit in zichzelf. Vrouw die geld najagt om te weten wat er daarna mee moet. Vrouw die de rekeningen van anderen betalen voor die van zichzelf. Vrouw die daar hun cijfers kijken alsof het gevaarlijk terrein is. Ken je dat? Dan bedoel ik dat moment dat je je belastingaangifte twee maanden uitstelt. Dat je geen duidelijk beeld hebt van wat er werkelijk beschikbaar is. dat je zelf uitbetaalt wat er overblijft in plaats van wat je hebt besloten te verdienen. Dat is gedrag. En dat gedrag begint niet op de dag dat je onderneming startte. Dat begon veel eerder. Ik vrouwen gesproken die zeiden ik voel me schuldig als ik geld houd. Als er aan het einde van de maand meer over is dan verwacht, dan is er een onbewust stemmetje dat zegt dat kan niet kloppen en dat kan niet voor mij zijn en dan gaat het weg. Aan nieuwe kosten, aan een investering die eigenlijk niet per se nodig was. En iets voor een ander. dat is je geldterm bestaat. Onbewust afgesteld op een bepaald niveau. Zodra je daar boven komt voelt het onveilig En die thermostaat die is gebouwd in jaren, niet in maanden. En je stelt hem bij door heel concreet te gaan kijken wat er met jouw geld gebeurt. Wat er binnenkomt, wat er uit gaat, wat er beschikbaar is, maar ook waarom je sommige keuzes maakt die jouw structureel klein houden. Dat is wat ik doe in Geldflow. We gaan niet alleen naar de cijfers kijken. We kijken ook naar het gedrag wat er achter zit. Want cijfers vertellen een verhaal. En dat verhaal gaat bijna altijd over meer dan alleen geld. Maar laat me eerst dit zeggen. Je bent niet kapot. Je termestaat, die doet het nog gewoon prima. Je moet hem even anders instellen. En dat is zeker niet fout. door nuttig te zijn. En dat leer je niet op één dag af. Maar je kunt het wel gaan zien. En zodra je het ziet, dan begint er iets te veranderen. Ik had een klant die in ons eerste gesprek zei... Ik schaam mei dat ik dit niet beter begrijp. Ze had een succesvol bedrijf, klanten die dol op haar waren. En toch zat ze elke maand te schuiven met geld En wisten niet precies wat er nu werkelijk van haar was. Maar het had niks met haar vak te maken. En het had te maken met hoe ze zichzelf had geleerd te zien. Als iemand die pas mag stoppen als alles gedaan is. En alles is nooit gedaan. Niet als je ondernemer bent. Dus het antwoord Maar ze hadden nooit toegestaan zichzelf te zijn zonder dat ze iets deed. Dan is de wond en die wond heeft een gevolgen voor je geld. Als jij jezelf structureel op de laatste plek zet, dan zet je jezelf financieel ook op de laatste plek. En dan wordt het een patroon. En dan wordt het ook een gewoonte. En dan wordt het voor jou dus ook gewoon super normaal. Totdat je stopt, kijkt en zegt wacht, hoe zit dit nu eigenlijk? Dus één ding wil ik je absoluut meegeven voor vandaag, één concrete vraag die je voor jezelf kunt beantwoorden. zonder schuldgevoel of twijfel iets voor jezelf besloten? ⁓ Financieel. Een aankoop, een drief, salaris, iets waarbij je denkt dit klopt, dit verdien ik en dit is van mij. Als je lang moet nadenken dan weet je al iets. Dan ligt er werk te doen. En ik bedoel niet meer werken, ik bedoel gewoon kijken naar wat er daadwerkelijk met jouw geld gebeurt. Naar welke patronen er zitten in de keuzes die jij maakt. Nou wat er beschikbaar is, als je het echt zou willen weten. Dat is de eerste stap. En die stap hoef je echt niet alleen te zetten. ik drop de link hieronder in de show als je denkt dit gaat precies over mij, dan weet je waar je me kunt vinden. Wil je nog vragen stellen, stuur me gerust een DM, stuur me sowieso een mail of een DM, vind ik super leuk om iets van je te horen. Dus dankjewel voor het luisteren, lieve Jouw. En ons houdt, geld is gedrag. En als jij je gedrag verandert, verandert je hele geldleven. Tot de volgende keer!