Latest / Mama Baas Podcast / Mama Baas Podcast: Wat is MPS en hoe herken je het?
Transcript
- 0:06SPEAKER_00: Welkom in de podcast van Mama.
- 0:08SPEAKER_00: Ik ben Tine de Donder en ik ben de gastvraag van deze podcast, wat mag je van deze aflevering verwachten?
- 0:18SPEAKER_00: Wel, iets anders dan anders.
- 0:20SPEAKER_00: Wanda gaan we het hebben over een gevoelig onderwerp, over een zeldzame ziekte.
- 0:25SPEAKER_00: Die ziekte die heet MPS.
- 0:27SPEAKER_00: Het is een ziekte waarmee sommige kinderen geboren worden, maar het duurt vaak een tijd eerder die herkend wordt, en eigenlijk is het zo: hoe sneller ze ontdekt wordt, hoe beter.
- 0:36SPEAKER_00: Dus luister zeker verder om alle symptomen te herkennen, want ook jij als ouder kan hierin een rol spelen.
- 0:43SPEAKER_00: Bij mij zit dokter Patrick Verlou, die is kinderneuroloog aan het UZ Gent.
- 0:48SPEAKER_00: Dag dokter.
- 0:49SPEAKER_00: Goedemorgen.
- 0:50SPEAKER_00: We gaan maar meteen met het moeilijkste beginnen.
- 0:52SPEAKER_00: Waarvoor staat die MPS?
- 0:55SPEAKER_01: MPS is een afkorting en dat staat voor Mucopolysacaridosis.
- 0:59SPEAKER_00: En wat voor soort ziekte is het?
- 1:01SPEAKER_01: Mucopolysachidosis en PS'en zijn een soort van aandoening: stofwisselingsziekte, waarbij er eigenlijk afbraakproducten in het lichaam of stoffen in het lichaam die goed kunnen afgebroken worden en die gaan opstapelen, en dat geeft problemen.
- 1:15SPEAKER_00: Stofwisselingsziekte klinkt heel abstract.
- 1:18SPEAKER_00: Welke zijn zo de symptomen van die ziekte?
- 1:21SPEAKER_01: De symptomen van NPS, je moet altijd denken dat er verschillende vormen van NPS, dus je kan die zeker niet altijd samenemen.
- 1:27SPEAKER_01: Maar de symptomen op zich zijn wel symptomen die vrij frequent van voorkomen.
- 1:32SPEAKER_01: Kinderen gaan vaak eerst op consultatie bij de Neuscelach, omdat er terugkerende oorinfecties zijn, op vallend aan die oorinfecties, is dat die vaak niet reageren op antibiotica en kan die zelfs onder antibiotica regelmatig blijven terugkeren.
- 1:45SPEAKER_01: Na aanleiding daarvan kan er ook sprake zijn van gehoorsverlies.
- 1:49SPEAKER_01: Gehoorstverlies dat dan wordt vastgesteld.
- 1:52SPEAKER_01: Bij sommige kinderen is er zelf al voordat de diagnose wordt gesteld van die MPS, dat ze een hoorapparaatje hebben.
- 1:59SPEAKER_01: Verder kan er sprake zijn van problemen met de gewrichten.
- 2:01SPEAKER_01: Die problemen met de gewrichten, dat is iets wat vaak duidelijk kan zijn ter hoogte van de rug, waarbij er in plaats van een holle onderrug eerder een bolle onderrug is.
- 2:09SPEAKER_01: Soms ook wel echt met een uitsteksel, een soort van uitsteksel naar achter toe op de rug, wat wel heel erg opvallend kan zijn voor ouders.
- 2:19SPEAKER_00: Kan je dat echt zelf zien?
- 2:21SPEAKER_01: Dat is iets wat heel erg duidelijk voor ouders aanwezig, en wat dat vaak ook de reden kan zijn voor ouders om al te gaan consulteren bij een orthopedist.
- 2:28SPEAKER_01: En er kunnen ook problemen zijn met de gewrichte droogte van de vingers en bij de ellebogen.
- 2:33SPEAKER_01: Dat is vaak iets wat op jonge leeftijd al heel erg kan opvallen bij de vingers, waarbij de vingers niet volledig kunnen gaan strekken.
- 2:38SPEAKER_01: En waarbij de kinderen op jonge leeftijd, op wat latere babyleeftijd, op jonge peuterleeftijd, als ze fijne dingen beginnen op te rapen en te nemen, dat opvalt, dat ze bij dat nemen de vingers niet volledig kunnen strekken.
- 2:52SPEAKER_01: Het belangrijkste symptoom wat dat ook wel aanwezig kan zijn, is dat doordat er een vergrote lever is in de buik, en de vergrote lever, dat is iets wat niet zo opvalt voor een ouder, dus is wel iets wat kan opvallen voor een arts, maar voor de ouder niet echt duidelijk is.
- 3:04SPEAKER_01: Maar doordat die lever groot is, dat er echt wel organen meer plaats moeten gaan innemen, en dat kan leiden tot de aanwezig van een liesbreuk of liesbreuken en een navelbreukje.
- 3:15SPEAKER_00: En navelbreuk bij baby's?
- 3:17SPEAKER_01: Een navelbreuk bij baby's, ja, dat is vaak iets wat al heel erg duidelijk aanwezig is bij de geboorte.
- 3:21SPEAKER_00: En zijn er zo nog symptomen?
- 3:24SPEAKER_01: Wat we soms wel kunnen zien, is dat die mucoporische charien, die MPS, die stoffen zelf, dat kan gaan opstapelen in andere onderdelen van het lichaam.
- 3:31SPEAKER_01: En vaak zien we dat wel opstapelen in de tong, waardoor er echt wel een grotere en dikkere tong is.
- 3:35SPEAKER_01: Wat dat soms kan leiden dat kinderen moeilijker leiden tot moeilijker sluiten van de mond, al gewoon door de grote tongdiawezes.
- 3:42SPEAKER_01: En wat we ook kunnen zien, is dat die stof kunnen gaan opstapelen in de amandelen, waardoor de grotere amandelen bij de kinderen aanwezig zijn, wat dan wel problemen kan gaan geven bij ademhaling, wat dat problemen kan gaan geven, nachtelijk, waarbij dan kinderen gaan snurken of soms ook wel regelmatig wakker worden, omdat ze naar adem gaan hapen.
- 3:59SPEAKER_00: Ja, en komt dat veel voor?
- 4:02SPEAKER_01: Symptoom op zich is iets wat wel vaak voorkomt, natuurlijk.
- 4:06SPEAKER_01: Amandelontsteking is iets wat heel erg frequent is bij kinderen, wat vaak veroorzaakt wordt door een infectie.
- 4:11SPEAKER_01: Maar het is een beetje hetzelfde verhaal als metsteking, als dat iets is wat altijd blijft terugkeren, desondanks het feit dat er behandeld wordt met antibiotica, desondanks het feit dat er behandeld wordt met de juiste medicatie, dan is dat wel iets wat je moet apart gaan zien als symptoom.
- 4:26SPEAKER_01: En belangrijk in heel verhaal, blijft ook om alle puzzelstukjes apart te blijven gaan zien, om echt wel die puzzelstukken samen te gaan nemen.
- 4:33SPEAKER_01: Het is niet één symptoom op zich wat dat belangrijk is.
- 4:35SPEAKER_01: Het zijn alle symptomen samen die je moet gaan zien en die tot de diagnose kunnen gaan leiden.
- 4:41SPEAKER_00: U zei mij daar net al dat de ziekte ook echt zichtbaar kan zijn in het gelaat van die kinderen.
- 4:47SPEAKER_01: Zo kan er ook stapeling zijn van die stoffen in het gelaat onder de huid, waardoor soms de wangen wat boller gaan zien, dat neusje iets boller kan gaan zien, en dan de lippen soms wel in iets andere vorm hebben bij kindjes, maar een PS dan bij de broertjes of bij de zusjes.
- 5:01SPEAKER_01: En er is ook afwijkingen aan het kraakbeen in het gelaat, zo net als het kraakbeen kan zijn in de hevrichten.
- 5:07SPEAKER_01: En kraakbeen is iets wat heel erg belangrijk is voor de groei van skelet.
- 5:10SPEAKER_01: Daardoor gaat de schedel misschien net iets anders gaan groeien bij andere kinderen, wat dat soms ook wel wat afwijkingen kan geven aan de vorm van het gelaat.
- 5:17SPEAKER_00: Dus het is een typisch gezicht iets wat u zou herkennen?
- 5:20SPEAKER_01: Voor de arts die de aandoening kennen, hebben de kinderen heel erg typisch gelaat.
- 5:25SPEAKER_01: En ze zien er bijna allemaal als broertjes en zusjes van elkaar uit.
- 5:28SPEAKER_00: Ja, dat zijn allemaal uiterlijke kenmerken, zijn er ook op andere vlakken symptomen vast te stellen.
- 5:36SPEAKER_01: Bij sommige vormen van die MPS is er ook wel aantasting van de hersenen, dat er stapeling is in de hersenen.
- 5:42SPEAKER_01: En dat betekent ook wel dat er problemen kunnen gaan zijn met de ontwikkeling van de hersenen.
- 5:46SPEAKER_01: Die problemen zijn vaak niet echt aanwezig, al op heel erg jonge leeftijd.
- 5:50SPEAKER_01: De baby's zijn qua ontwikkeling, perfect normaal.
- 5:52SPEAKER_01: Maar als ze wat ouder worden, als ze tegen dan zijn jaar gaan worden, dat er zien dan bepaalde aspecten, zoals zitten, dat dat misschien wel wat later ga gaan komen dan bij andere kinderen.
- 6:02SPEAKER_01: Zaken zoals stappen, dat dat iets is wat later gaat komen dan bij andere kindjes.
- 6:06SPEAKER_01: En soms ook de eerste woordjes, dat er iets is wat er wel later kan komen bij hun.
- 6:10SPEAKER_00: En is het iets wat even veel voorkomt bij jongens als bij meisjes?
- 6:13SPEAKER_01: De ziektes is iets wat bij jongens en meisjes kan voorkomen, afgezien van één subtype, dat vooral bij jongens voorkomt.
- 6:21SPEAKER_01: Maar in zijn totaliteit is bij beide evenveel mogelijk.
- 6:26SPEAKER_00: U heeft een aantal symptomen opgezond.
- 6:29SPEAKER_00: Is het altijd een soort puzzel van symptomen?
- 6:32SPEAKER_01: Ja, ik denk de diagnosestels van zeldzame ziektes is altijd een beetje puzzelen.
- 6:36SPEAKER_01: Je mag nooit echt één symptoom op zich gaan bekijken.
- 6:39SPEAKER_01: Zeker oorinfecties, iets wat heel erg frequent voorkomt.
- 6:42SPEAKER_01: Frichtsproblemen iets wat ook frequent kan voorkomen en wat veel andere oorzaken heeft.
- 6:47SPEAKER_01: Maar als je al die symptomen apart beginnen voor te komen, dat je die puzzelstukjes wel samen moet gaan nemen en dat er moet over nagedacht worden van die puzzelstukken samen niet deel uitmaken van één groter geheel, in dit geval dus een NPS.
- 6:59SPEAKER_00: Is dit iets wat mensen dan thuis kunnen checken of bijvoorbeeld de vingers van hun baby volledig gestrekt kunnen worden?
- 7:05SPEAKER_01: Ik denk dat het niet de bedoeling is om bij alle baby's zelf te gaan checken, zodat de vingers volledig kunnen gestrekt worden.
- 7:11SPEAKER_01: Maar ik denk dat het problemen als die aanwezig zijn, dat dat wel iets is wat er duidelijk opvalt.
- 7:15SPEAKER_00: En heeft u enig idee vanaf hoeveel symptomen zou u ongerust worden?
- 7:19SPEAKER_01: Het is een beetje moeilijk om te gaan zeggen.
- 7:21SPEAKER_01: De symptomen zijn meestal in grote hoeveelheid en duidelijk aanwezig bij jonge kinderen die een ernstige vorm hebben van de aandoening.
- 7:28SPEAKER_01: Bij kinderen die een minder ernstige vorm hebben, dat betekent dan automatisch dat de symptomen pas gaan komen op oudere leeftijd.
- 7:34SPEAKER_01: Zijn de symptomen vaak veel minder duidelijk samen aanwezig.
- 7:38SPEAKER_01: Dus bij jonge kinderen zou ik zeggen, als er drie, vier symptomen samen aanwezig zijn, dat er toch wel een reden is om met de kinderen daarover te gaan spreken.
- 7:46SPEAKER_00: En welke zijn zo de meest voorkomende symptomen?
- 7:48SPEAKER_00: Of is er iets wat elke NPS-patiënt heeft?
- 7:51SPEAKER_01: Nee, jammer genoeg is er niet echt een heel erg specifiek symptoom voor NPS.
- 7:55SPEAKER_01: En er is ook niet echt een symptoom waarvan we weten dat dat iets is wat enkel en alleen bij NPS gaat voorkomen en wat duidelijk aanwezig is voor ouders.
- 8:02SPEAKER_00: En is het iets wat je ook kan checken in bloed of urine?
- 8:07SPEAKER_01: Het zijn ziektes als er aan gedacht wordt dat bij die NPS, de stoffen die opstapelen in het lichaam, de mucopolisacaride, kunnen we gaan opsporen in de urine.
- 8:16SPEAKER_01: Dat is best wel iets wat dan mogelijk is.
- 8:18SPEAKER_01: En we kunnen ook in het bloed gaan kijken wat de ziekte aan of afwezen is.
- 8:21SPEAKER_01: Maar dan moet er echt wel specifiek over die ziekte nagedacht worden.
- 8:25SPEAKER_01: En het is niet iets wat routinematig in elke labo, in elk ziekenhuis kan uitgevoerd worden.
- 8:29SPEAKER_00: Nee, komt de ziekte niet zo vaak voor of?
- 8:32SPEAKER_01: De ziekte is een uiterzeldzame aandoening.
- 8:34SPEAKER_01: Ik denk dat het totaal aantal patiëntjes met mucopolie haridoses, met NPS'en, in België beperkt is tot een twintigtal maximum.
- 8:43SPEAKER_01: Dus dat betekent dat het echt wel heel erg zeldzaam is.
- 8:45SPEAKER_00: Ja, dat is niet zo vaak, maar toch wil u nu sensibiliseren?
- 8:48SPEAKER_01: Ja, dat is een heel erg belangrijke reden om de diagnose vroeg te gaan stellen.
- 8:52SPEAKER_01: Want hoe vroeger we de diagnose stellen, hoe minder hersenschade er aanwezig is en hoe vroeger we kunnen gaan starten met de behandeling.
- 8:59SPEAKER_01: En met de behandeling hopelijk ook verder gaan vermijden dat er iets van hersenschade optreedt.
- 9:04SPEAKER_00: En daarom die campagne, legdepuzzel.be.
- 9:08SPEAKER_00: Voor wie is die juist bedoeld?
- 9:10SPEAKER_01: De campagne is bedoeld om jonge ouders te gaan sensibiliseren.
- 9:14SPEAKER_01: Om de ouders te gaan kijken van er toch wel verschillende problemen bij een kindje kunnen aanwezig zijn.
- 9:19SPEAKER_01: Omdat we wel merken dat bij zeldzame aandoeningen dat het niet gemakkelijk is om voor de artsen apart allemaal de puzzelstukken samen te gaan leggen.
- 9:26SPEAKER_01: Zoals ik vertelde, het is moeilijk voor een orthopedist of een bodspecialist om te gaan kijken naar de neus en de keel.
- 9:33SPEAKER_01: En vaak worden die problemen ook door de bodsspecialist een beetje geneheerd, of zelfs niet genoemd tegen de arts.
- 9:40SPEAKER_01: Dus het is wel van belang om alles samen te blijven zien?
- 9:44SPEAKER_01: En denk dat de boodschap vooral moet zijn om als ouder, als je verschillende problemen opmerkt bij je kind, verschillende problemen die op het eerste zicht niet samen lijken te horen, van toch te zien, of dat we die symptomen apart kunnen gaan samelen.
- 9:58SPEAKER_01: En dat zijn niet allemaal verschillende symptomen van één andere of één grotere aandoening kan zijn.
- 10:02SPEAKER_00: En denkt u dan dat er zo nog veel rondlopen in Vlaanderen?
- 10:05SPEAKER_00: Ondekte MPS-patiënten?
- 10:08SPEAKER_01: Het is niet zo makkelijk om daar een antwoord op te gaan geven.
- 10:11SPEAKER_01: Mogelijk zijn er wel een aantal ongediagnosticeerde patiënten die rondlopen in Vlaanderen.
- 10:16SPEAKER_01: Maar dan zal vooral gaan over patiënten met een heel erg milde vorm van de aandoening.
- 10:21SPEAKER_01: Langs de andere kant kan het wel zijn dat er momenteel kindjes zijn die zes maanden, zeven maanden zijn, die al toch wel verschillende duidelijke symptomen aanwezigen hebben, maar waarbij er nog geen enkele acht is, die als een puzzelstukjes al samengenomen heeft om zo tot de diagnose te gaan komen.
- 10:35SPEAKER_00: Ja, heeft u zo al patiënten gend die eigenlijk vroeger geholpen hadden kunnen worden?
- 10:40SPEAKER_01: Ja, er zijn zeker wel patiënten bekend die vroeger hadden kunnen geholpen worden.
- 10:44SPEAKER_01: Maar er zijn ook verschillende voorbeelden die ik mij kan bedenken met mijn patiëntenpopulatie, waarbij we eigenlijk de diagnose min of meer toevallig gesteld hebben of waarbij de diagnose toevallig te horen is gekomen bij ons.
- 10:56SPEAKER_00: Kan ik u zo eentje vertellen?
- 10:57SPEAKER_01: Een patiëntje wat we recent gediagnosticeerd hebben, is eigenlijk iemand die toevallig een mama die daar ongerust maakte met verschillende problemen die er bij het kindje aanwezig was.
- 11:08SPEAKER_01: Die had echt al vanaf jonge leeftijd verschillende orenfecties.
- 11:11SPEAKER_01: Die had wel duidelijk rugproblemen die al aanwezig waren, waarvoor er al consultaties waren geweest bij een orthopedist.
- 11:17SPEAKER_01: En ook een baby die al vanaf heel erg jonge leeftijd voedingsproblemen had.
- 11:22SPEAKER_01: Maar de verschillende artstienden hadden naar gekeken, dat hadden nooit echt de puzzelstukken kunnen samenrapen.
- 11:28SPEAKER_01: Die mama was heel erg ongerust.
- 11:30SPEAKER_01: En die voelde ze op een bepaald moment ook dat ze zich te ongerust maakte, waarvoor ze contact had genomen bij de psycholoog.
- 11:36SPEAKER_01: Of bij een psycholoog.
- 11:37SPEAKER_01: En dat was toevallig ook een psycholoog die bij ons hier in ons centrum werkt.
- 11:41SPEAKER_01: En die psycholoog had dat dan even besproken: ja, er zijn toch wel verschillende medische problemen aanwezig bij dat kindje.
- 11:47SPEAKER_01: Moeten we dan niet verder gaan denken.
- 11:48SPEAKER_01: En het is gewoon door topsommen van de symptomen van de psycholoog dat we eigenlijk al die puzzelstukken samen kunnen nemen en zo tot de diagnose komen van de Muco-polycerose.
- 11:57SPEAKER_01: Dat is uiteraard niet aan de bedoeling om zo tot diagnoses te gaan komen.
- 12:01SPEAKER_01: Ik denk dat het belangrijk is, en dat is ook een beetje het doel van deze campagne, om echt wel meer gestructureerd te gaan denken en meer te gaan denken, hoe iedereen kan gaan helpen en kan gaan bijdragen tot maken van een diagnose.
- 12:12SPEAKER_00: En vertelt u eens, hoe kunnen mensen dat doen?
- 12:14SPEAKER_01: Ik denk dat het belangrijk is als de verschillende van deze kenmerken aanwezig zijn, als je dat ziet bij uw kindje, de verschillen van die kenmerken samen, om dat toch een keer te gaan bespreken met de kinderarts in eerste instantie.
- 12:24SPEAKER_01: Ik denk dat de kinderarts, de meest geschikte arts, is om te gaan kijken van die symptomen echt wel apart staan, zijn er toch wel een duidelijke uitleg.
- 12:33SPEAKER_01: Waarom als de ene kant die verschillende ogeninfecties optreden, als de andere kant misschien toch ook wel wat problemen zijn met hij vrichten.
- 12:39SPEAKER_01: Of is er daar geen duidelijke uitleg voor?
- 12:41SPEAKER_01: En moeten we toch die verschillende symptomen samen gaan zien als de puzzelstukjes van één groter probleem.
- 12:48SPEAKER_00: Stel dat het ontdekt wordt, zoals dat meisje waarover u daar net vertelde, wat gebeurt er dan?
- 12:52SPEAKER_00: Wat is de behandeling?
- 12:54SPEAKER_01: Het is heel erg afhankelijk van het type van NPS, wat er is.
- 12:57SPEAKER_01: Er bestaan verschillende types, voor sommigen hebben we echt wel een goede behandeling, waarbij we echt wel de ziekte kunnen gaan stoppen.
- 13:04SPEAKER_01: Dat kan zijn door middel van een heel intensieve chemotherapie en een beenmergransplantatie, wat dat heel erg zwaar is, maar wat wel levensrijdend kan zijn voor zo'n kinderen.
- 13:15SPEAKER_01: Andere kinderen kunnen gaan behandelen met iets wat we enzyme replacement therapie noemen, enzymvervangende therapie, waarbij we eigenlijk het enzyme wat er afwezen is bij de kindjes, omwille van de genetische aandoening, dat we dat gewoon door infusies eenmaal per week, eenmaal per twee weken kunnen gaan toedienen.
- 13:32SPEAKER_01: En zo eigenlijk de symptomen van de ziekte belangrijk kunnen gaan verbeteren.
- 13:36SPEAKER_00: En is het dan beter nadien?
- 13:38SPEAKER_01: Het is een ziekte die toeneemt in ernst als ze niet behandeld worden.
- 13:44SPEAKER_01: Het is iets wat we noemen een stapelingsziekte.
- 13:46SPEAKER_01: Dat betekent dan eigenlijk afvalstoffen, die mucopolysaccharine, die gaan opstapelen in het lichaam.
- 13:51SPEAKER_01: Als we die opstapeling niet gaan aanpakken, dan wordt die opstapeling altijd maar meer en meer en meer, dan gaat dat leiden tot grotere problemen.
- 13:59SPEAKER_01: Door een therapie te gaan geven, kunnen we die opstapeling verminderen en kunnen we daarmee de symptomen gaan stabiliseren.
- 14:07SPEAKER_00: Ja, heeft u zo succesverhalen gekend in de behandeling?
- 14:11SPEAKER_01: Er zijn zeker verschillende andere kinderen waarbij we vroegtijdig die diagnose kunnen stellen hebben, waarbij we echt wel thapie hebben kunnen instellen op een jonge leeftijd.
- 14:19SPEAKER_01: En dat dat geleid heeft tot echt wel stabilisatie van de aandoening, waarbij er verschillende kinderen zijn die toch wel met succes middelbaar hebben afgerond Latijn Wiskunde gedaan hebben en anderen zijn die volwassen zijn geworden, een werk gevonden hebben en daar echt wel tevreden mee zijn en echt een kwaliteitsvol en gelukkig leiden.
- 14:36SPEAKER_00: En dat waren dan kinderen die vroeg gediagnosticeerd werden.
- 14:40SPEAKER_01: Dat waren kinderen die gediagnosticeerd werden op het moment dat er nog maar weinig symptomen aanwezig waren.
- 14:45SPEAKER_01: En hoe minder symptomen er aanwezig zijn op het moment van diagnose, hoe succesvoller onze therapie is.
- 14:50SPEAKER_00: En hoe oud waren zij bijvoorbeeld toen het ontdekt werd?
- 14:53SPEAKER_01: De klassieke vorm van de aandoening zou je echt wel graag willen ontdekken voor de leeftijd van 12 maanden.
- 14:58SPEAKER_01: Dan zien we vaak wat andere symptomen duidelijk aanwezig zijn vanaf de leeftijd van zes maanden.
- 15:03SPEAKER_01: Dus ideaal voor 12 maanden een diagnose hebben, wat dat bijdraagt tot een succesvolle therapie.
- 15:09SPEAKER_01: Maar bij mildere vormen van de aandoening.
- 15:12SPEAKER_01: Kan dat zijn dat dat tot de leeftijd van 5, 7 jaar duurt, dat wij duidelijk een diagnose kunnen herstellen en dat we toch nog altijd succesvol kunnen zijn met de thapie.
- 15:20SPEAKER_00: Ja, en nu als het bij iemand ontdekt is, we gaan nog even terug bij dat meisje van 10 maanden.
- 15:26SPEAKER_00: Als het ontdekt is, hoe verandert die haar leven dan kan zij nog gewoon naar de krasje bijvoorbeeld, gaat zij naar school kunnen gaan?
- 15:33SPEAKER_01: Dat meisje van 10 maanden hebben dan behandeld met een beenwegtranatie.
- 15:38SPEAKER_01: Dat meisje naar leven stond even onhold.
- 15:41SPEAKER_01: Ik denk dat alles op dat moment echt wel in staat op het gaan stabiliseren op het medische aspect van de aandoening.
- 15:48SPEAKER_01: Waardoor ik dat op zo'n moment eigenlijk wel de medische behandeling voorop staat op alle andere aspecten van de aandoening.
- 16:02SPEAKER_01: Want we weten wel dat we heel erg snel moeten gaan ingrijpen om die behandeling of om die ziekte te gaan stabiliseren.
- 16:09SPEAKER_01: En waarbij we eigenlijk alles wat een uitstel van behandeling zou kunnen gaan betekenen, en bijvoorbeeld ziekten, ziek zijn, infectieziektes, waarbij dat risico natuurlijk in krasjes wat groter is, dat dat een uitstel van weken of maanden van de behandeling kan betekenen.
- 16:23SPEAKER_01: Dus dat willen we echt wel vermijden.
- 16:25SPEAKER_00: Ja, zou je het een ernstige ziekte noemen of valt er perfect mee te leven en oud te worden?
- 16:31SPEAKER_01: Het gaat zeker wel over ergstige aandoeningen.
- 16:34SPEAKER_01: Het zijn ergste aandoeningen waarbij we met de behandeling een verbetering kunnen gaan brengen naar het leven toe, maar waarbij we zeker niet alle problemen kunnen gaan oplossen.
- 16:43SPEAKER_01: En zijn ziektes bij de vormen die we niet kunnen behandelen, waarbij de riestapeling echt wel iets is wat dat verder en verder toeneemt, dan de problemen ook naarmate ouder worden alleen maar blijven toenemen, dan vraag ik mij toch af, moet je dat als ouder zelf herkennen?
- 16:56SPEAKER_00: Is dat niet iets wat artsen moeten herkennen?
- 16:59SPEAKER_01: Ik denk dat we momenteel met een heel erg goed probleem zitten dan er heel erg veel zeldzame ziektes zijn.
- 17:05SPEAKER_01: En MPS is maar één van de duizenden en duizenden zeldzame ziektes die bestaan.
- 17:11SPEAKER_01: Voor sommige van die zeldzame ziektes bestaan er behandelingsopties, en ik denk dat dat heel erg belangrijk is om die ziekte worden herkend.
- 17:18SPEAKER_01: Maar het is uiteraard moeilijk voor alle artsen om al die duizenden ziektes te kunnen gaan herkennen.
- 17:23SPEAKER_01: En we zitten ook een beetje dat heel erg veel artsen gespecialiseerd zijn in een wel bepaald orgaan, soms gericht zijn op één orgaan, zoals een orthopedist vaak ook alleen maar ga gaan kijken naar de botten.
- 17:35SPEAKER_01: Maar een orthopedist niet zal gaan kijken of er vaak oorontstekingen gaan zijn, of vaak er vergrote leven gaan zijn.
- 17:42SPEAKER_01: Hetzelfde zal zijn ook voor de neuscalera's, die gaan niet gaan kijken of er skeletproblemen gaan zijn.
- 17:47SPEAKER_01: En ik denk dat daarvoor van heel groot belang is, dat er voor elk kindje, en zeker voor kindjes die verschillende problemen hebben, dat er toch wel een kinderarts is die een overzicht kan gaan houden van alle problemen die er zijn.
- 17:58SPEAKER_01: En zo echt de verschillende puzzelstukjes kan gaan samenleggen en gaan denken aan de diagnose van de zeldzame ziekte.
- 18:04SPEAKER_00: Ja, dus stel dat iemand luistert en dit toch allemaal heel herkenbaar vindt, wat zou je die aanraden?
- 18:09SPEAKER_00: Waar moet die als eerste naartoe?
- 18:11SPEAKER_01: Ik zou aanraden om in eerste instantie toch te gaan spreken met de kinderartsen, omdat de kinderarts toch wel de arts is die de verschillende symptomen samen moet gaan zien, kan kijken dat er verklaring goed te vinden is voor elk apart symptoom.
- 18:22SPEAKER_01: En als die verklaring voor die verschillende aparte symptomen niet zo duidelijk aanwezig, om toch te kijken om die symptomen samen te gaan nemen.
- 18:29SPEAKER_01: Voor veel kinderartsen zijn zeldzame ziektes ook heel erg moeilijk om te gaan diagnosticeren.
- 18:35SPEAKER_01: Er zijn heel erg veel technieken in de diagnose die continu gaan verschillen.
- 18:38SPEAKER_01: Genetische technieken gaan vooruit verschillende technieken die wij hebben om onderzoek te doen in bloed en urine, dat is iets wat dat vooruit gaat.
- 18:45SPEAKER_01: Maar kinderartsen weten ook wel de artsen van de SEA's, voor de Centra voor Egelijke Metabolen Aandoeningen, die gespecialiseerd zijn in dit soort aandoeningen te contacteren.
- 18:55SPEAKER_01: En wij zijn altijd open voor overleg van elke kinderarts op elk moment.
- 18:59SPEAKER_00: Oké, dat is een duidelijke boodschap, dokter Verlo.
- 19:01SPEAKER_00: Hartelijk dank voor dit interview over de zeldzame ziekte MPS.
- 19:05SPEAKER_00: Wie daar thuis meer wil over weten, check dan zeker eens de website www.legdeputel.pe