Latest / True Crime 24 - Nederlands / Deel 1: Vijftig Minuten

Transcript

Deel 1: Vijftig Minuten · True Crime 24 - Nederlands

0:00
Speaker 2: In maart van het jaar 2021 was Londen een stad
0:04
Speaker 2: die haar adem inhield. Engeland zat in de derde lockdown
0:07
Speaker 2: van de pandemie. De pubs waren dicht, de restaurants waren dicht,
0:11
Speaker 2: de kantoren stonden leeg, de bussen reden, maar ze reden
0:14
Speaker 2: bijna leeg. Mensen werkten thuis, aten thuis, wachten thuis. En
0:19
Speaker 2: als ze de deur uitgingen was dat voor iets kleins.
0:22
Speaker 2: Een boodschap. Een wandeling. Eén vriendin bezoeken, wat officieel niet mocht.
0:28
Speaker 2: maar wat na een jaar van isolatie voor heel veel
0:30
Speaker 2: mensen de enige manier was geworden om het vol te houden.
0:33
Speaker 2: Het was tegelijk een winter waarin er voor het eerst
0:36
Speaker 2: in een jaar iets van hoop was. De vaccinatiecampagne was
0:39
Speaker 2: in januari op gang gekomen en liep hard. De regering
0:42
Speaker 2: had een paar weken eerder een routekaart gepresenteerd waarin stond
0:45
Speaker 2: wanneer alles weer open zou gaan. De scholen waren op
0:48
Speaker 2: 8 maart weer open gegaan, of stonden op het punt
0:51
Speaker 2: open te gaan. Mensen telden af, ze maakten plannen voor
0:54
Speaker 2: de zomer. Ze spraken over de eerste keer dat ze
0:57
Speaker 2: weer met vrienden aan een tafel zouden zitten. Het gevoel
1:00
Speaker 2: in die weken was dat het ergste voorbij was en
1:03
Speaker 2: dat het leven op het punt stond terug te komen.
1:06
Speaker 2: Het was ook een stad waarin lopen ineens weer normaal was.
1:09
Speaker 2: Wie geen zin had in het openbaar vervoer ging te voet.
1:12
Speaker 2: Vijftig minuten door de stad, met een telefoon in de
1:14
Speaker 2: hand en oordopjes in, langs gesloten winkels en verlichte woonkamerramen.
1:19
Speaker 2: Duizenden mensen deden dat elke avond. Het was de veiligste
1:22
Speaker 2: manier om je te verplaatsen in een tijd waarin je
1:25
Speaker 2: vooral bang was voor een virus. Op woensdagavond 3 maart
1:30
Speaker 2: 2021 was een van die mensen een vrouw van 33 jaar.
1:33
Speaker 2: Ze had bij een vriendin gegeten in Clapham, in het
1:35
Speaker 2: zuidwesten van de stad. Rond 9 uur ging ze weg.
1:39
Speaker 2: Ze had ongeveer 5 kilometer voor de boeg, een wandeling
1:42
Speaker 2: van een minuut of 50, naar haar eigen huis in
1:44
Speaker 2: Brixton Hill. Ze had die route al vaker gelopen. Ze
1:49
Speaker 2: belde onderweg met haar vriend. Ze maakte een afspraak voor
1:52
Speaker 2: de volgende dag. Ze kwam nooit thuis. Haar naam was
1:56
Speaker 2: Sarah Everard. Dit is haar verhaal. En het verhaal van
2:00
Speaker 2: wat er in Groot-Brittannië veranderde toen duidelijk werd wie haar
2:03
Speaker 2: had meegenomen. Dit is deel 1. Sarah Everard werd geboren
2:08
Speaker 2: op 14 juni 1987 in Surrey ten zuiden van Londen.
2:12
Speaker 2: Ze was de jongste van drie kinderen van Jeremy en
2:15
Speaker 2: Sue Everard. Haar vader was hoogleraar elektronica aan de Universiteit
2:20
Speaker 2: van York. Haar moeder werkte voor een goed doel. Het
2:23
Speaker 2: gezin verhuisde naar het noorden. Naar Geordie, Texas. Ga jaak.
2:28
Speaker 2: En daar groeide Sarah op. Ze ging naar Fulford School
2:31
Speaker 2: in York. Daarna studeerde ze sociale geografie aan de Universiteit
2:35
Speaker 2: van Durham, waar ze van 2005 tot 2008 was ingeschreven
2:40
Speaker 2: bij St. Cuthbert Society. Durham is een oude universiteitsstad in
2:44
Speaker 2: het noordoosten van Engeland. Klein en compact, met een kathedraal
2:48
Speaker 2: die boven alles uitsteekt. Het is het soort plek waar
2:50
Speaker 2: vriendschappen worden gesmeed die daarna decennia meegaan. Voor Sarah was
2:55
Speaker 2: dat ook zo. De vrienden die ze daar maakten waren
2:58
Speaker 2: twintig jaar later nog steeds haar vrienden. Sociale geografie is
3:02
Speaker 2: een studie die gaat over hoe mensen zich verhouden tot
3:04
Speaker 2: de ruimte waarin ze leven. Over steden, over migratie. Over
3:09
Speaker 2: hoe wijken veranderen. Over wie waar terechtkomt en waarom. Het
3:13
Speaker 2: is een van die studies waar je geen specifiek beroep
3:15
Speaker 2: mee wordt, maar waar je wel een bepaalde manier van
3:17
Speaker 2: kijken van overhoudt. Sada bleef in Londen wonen in precies
3:20
Speaker 2: zo'n wijk die in haar studieboeken had kunnen staan. Na
3:23
Speaker 2: haar afstuderen in 2008 verhuisde ze naar Londen. Ze ging
3:27
Speaker 2: werken in de marketing. Uiteindelijk werkte ze als marketingmanager bij
3:31
Speaker 2: een digitaal mediabureau in de stad. Ze woonde in Brixton Hill,
3:36
Speaker 2: een wijk in het zuiden van Londen die in twee
3:38
Speaker 2: decennia was veranderd van goedkoop en ruig in duur en gewild,
3:41
Speaker 2: maar die nog altijd het karakter had van een echte buurt. Markten, kerken, kapsalons,
3:46
Speaker 2: mensen die elkaar op straat groeten. Ze had daar 13
3:49
Speaker 2: jaar gewoond toen die avond aanbrak. 13 jaar Londen betekent
3:53
Speaker 2: dat je de stad kent, zoals alleen bewoners haar kennen.
3:56
Speaker 2: Welke straten je neemt en welke je niet neemt. Welke
4:00
Speaker 2: bus je waar kunt pakken. Hoe lang alles duurt. Waar
4:04
Speaker 2: je slotavonds langs loopt en waar je omheen gaat. Het
4:07
Speaker 2: is een vorm van kennis die je niet opschrijft en
4:09
Speaker 2: waar je niet bij nadenkt, maar die je elke dag gebruikt.
4:12
Speaker 2: Vrouwen in grote steden gebruiken haar het meest. Wat vrienden
4:16
Speaker 2: zich vooral herinneren, zijn de gewone dingen. Etentjes. Lange telefoongesprekken.
4:22
Speaker 2: Weekenden bij haar ouders in het noorden. Reizen. Ze was
4:26
Speaker 2: iemand die contact hield, die verjaardagen onthield, die belde als
4:30
Speaker 2: ze wist dat het niet goed ging met iemand. In
4:32
Speaker 2: de verklaringen die haar familie en vrienden later aflegden komt
4:35
Speaker 2: steeds datzelfde beeld terug van iemand die eerder gaf dan nam.
4:38
Speaker 2: De mensen die haar kenden beschreven haar allemaal in ongeveer
4:41
Speaker 2: dezelfde bewoordingen. Attent. Buitengewoon aardig. Iemand die altijd luisterde, een
4:48
Speaker 2: vriendin die met wie ze werkte, zei dat Sarah je
4:50
Speaker 2: het gevoel gaf dat je warm en veilig was. Een
4:55
Speaker 2: andere vriendin zei dat Sarah alles liet vallen als iemand
4:58
Speaker 2: haar nodig had en dat ze dat al zo lang
5:00
Speaker 2: deed als ze haar kende. Haar oom omschreef haar tegenover
5:04
Speaker 2: een krant als heel verstandig. Haar vriend noemde haar intelligent
5:07
Speaker 2: en met beide benen op de grond. Iemand die wist
5:11
Speaker 2: hoe de stad werkte. Dat detail komt in bijna elk
5:14
Speaker 2: verhaal over Sarah Everard terug, en het is belangrijk om
5:17
Speaker 2: te begrijpen waarom. Ze was niet onvoorzichtig. Ze was niet naïef.
5:23
Speaker 2: Ze was een vrouw die 13 jaar in Londen had
5:25
Speaker 2: gewoond en die precies deed wat vrouwen wordt aangeraden te doen.
5:28
Speaker 2: Ze liep over een verlichte hoofdweg. Ze belde met iemand.
5:32
Speaker 2: Ze droeg felle kleuren. Ze had haar route gepland. Ze was,
5:36
Speaker 2: in de woorden van haar vriend, streetwise. Het jaar dat
5:39
Speaker 2: aan die avond vooraf ging, was voor haar geen makkelijk
5:41
Speaker 2: jaar geweest. Net als voor miljoenen anderen had de pandemie
5:45
Speaker 2: haar leven omgegooid. Een langdurige relatie was uitgegaan. Het bedrijf
5:51
Speaker 2: waar ze werkte kwam in zwaar weer en ze raakte
5:53
Speaker 2: haar baan kwijt. Ze zat maandenlang grotendeels binnen, zoals iedereen.
5:59
Speaker 2: Maar wie haar in de weken voor maart 2021 sprak,
6:02
Speaker 2: merkte dat het beter ging. Ze had zich vastgebeten in
6:05
Speaker 2: online sportlessen. Ze bleef in contact met de vrienden die
6:09
Speaker 2: het zwaar hadden en ze bleef voor hen zorgen. Ze
6:12
Speaker 2: had een nieuwe baan gevonden. Ze had iemand nieuws leren kennen,
6:15
Speaker 2: een man met wie ze aan het daten was. En
6:18
Speaker 2: ze keek uit naar wat er zou komen als de
6:19
Speaker 2: lockdown eenmaal voorbij was. Ze wilde weer reizen. Ze wilde
6:23
Speaker 2: naar haar familie in York. Ze wilde haar vrienden weer zien,
6:27
Speaker 2: echt zien, niet op een scherm. Dat was de vrouw
6:30
Speaker 2: die op die woensdagavond in maart bij een vriendin aan
6:33
Speaker 2: tafel zat. Het huis van de vriendin stond aan Lethwait Road,
6:37
Speaker 2: in de buurt van Clapham Junction, ten westen van Clapham Common.
6:41
Speaker 2: Sarah was er die avond op bezoek. Ze aten samen.
6:45
Speaker 2: Het was de kleine, alledaagse, licht illegale ontsnapping, die zoveel
6:50
Speaker 2: mensen zich in die winter permitteerde. Rond negen uur, s'avonds
6:55
Speaker 2: vertrok ze. Ze ging via de achterpoort naar buiten. Haar
6:59
Speaker 2: route ging in oostelijke richting, over de A205, de Zuidelijke Ringweg,
7:04
Speaker 2: en dwars over Clapham Common naar Brixton Hill. Het is
7:08
Speaker 2: een wandeling van ongeveer vijftig minuten. Een deel van de
7:11
Speaker 2: route loopt langs een groot open park. Een ander deel
7:14
Speaker 2: loopt langs een brede, drukke verkeersader met flatgebouwen aan weerszijden.
7:19
Speaker 2: Clapham Common is een van de grootste openruimtes in het
7:22
Speaker 2: zuiden van Londen. Overdag is het er vol. Hardlopers, honden, kinderwagens, men.
7:29
Speaker 2: Laat de zend die op het gras liggen zodra de
7:31
Speaker 2: zon schijnt. Duftavonds is het er anders. Het park is
7:35
Speaker 2: groot en donker en de paden die er dwars doorheen
7:38
Speaker 2: lopen hebben weinig verlichting. Daarom kiezen veel mensen ervoor om
7:42
Speaker 2: er niet doorheen te gaan, maar eromheen, over de weg,
7:45
Speaker 2: waar auto's rijden, en waar lantaarns staan. De weg die
7:48
Speaker 2: Sarah nam, Poinders Road, is precies zo'n weg. Breed, recht,
7:53
Speaker 2: twee rijstroken in elke richting. Aan de ene kant het park,
7:57
Speaker 2: aan de andere kant flatgebouwen uit de jaren dertig, met
8:00
Speaker 2: tuinen ervoor. Er rijden bussen, er rijden auto's, er branden
8:05
Speaker 2: lampen achter de gordijnen. Het is niet druk, maar het
8:08
Speaker 2: is ook niet verlaten. Het is precies het soort route
8:11
Speaker 2: dat je kiest als je de veilige weg wilt nemen.
8:14
Speaker 2: Onderweg belde ze met haar vriend. Ze spraken ongeveer een
8:17
Speaker 2: kwartier met elkaar. Ze maakte een afspraak voor de volgende dag.
8:22
Speaker 2: Het gesprek eindigde om 28 minuten over 9. Er was
8:26
Speaker 2: niets bijzonders aan dat gesprek. Het was het soort telefoongesprek
8:30
Speaker 2: dat mensen voeren terwijl ze lopen. Achterloos, alledaags, overmorgen. Op
8:36
Speaker 2: datzelfde moment, om 9 uur 28... werd ze vastgelegd door
8:40
Speaker 2: een deurbelcamera aan Poinders Road. Het beeld is korrelig en
8:44
Speaker 2: van boven afgenomen. Een vrouw in een felgekleurde jas die
8:47
Speaker 2: alleen over de stoep loopt, met haar telefoon bij haar oor.
8:51
Speaker 2: Het is het beeld dat later de hele wereld over
8:53
Speaker 2: zou gaan. Vier minuten later reed er een politieauto langs.
8:57
Speaker 2: De deskcam van die auto legde haar opnieuw vast. Ze
9:00
Speaker 2: liep nog steeds. Ze was toen ongeveer halverwege. Om 9
9:04
Speaker 2: uur 34 stond er een witte auto met twee wielen
9:07
Speaker 2: op de stoep, Voor een flatgebouw dat Poinders Court heet,
9:10
Speaker 2: aan diezelfde weg. De man die er uitstapte, liet Sarah
9:13
Speaker 2: Everard zijn politiepas zien. Wat hij precies tegen haar zei,
9:17
Speaker 2: is nooit met zekerheid vastgesteld. De rechter die later over
9:21
Speaker 2: de zaak oordeelde, zei dat hij waarschijnlijk had beweerd dat
9:24
Speaker 2: hij haar aanhield omdat ze de coronaregels had overtreden. Dat
9:28
Speaker 2: was op dat moment een volstrekt geloofwaardige claim. In maart
9:31
Speaker 2: 2021 was het in Engeland bij wet verboden om zonder
9:35
Speaker 2: geldige reden je huis te verlaten. Mensen kregen boetes voor
9:38
Speaker 2: het zitten op een bankje. Mensen kregen boetes voor het
9:41
Speaker 2: rijden naar een park. Een man met een politiepas die
9:44
Speaker 2: je op straat aanspreekt over een overtreding van de lockdownregels,
9:48
Speaker 2: was in die weken geen vreemd verschijnsel. Het was iets
9:51
Speaker 2: wat elke avond ergens in het land gebeurde. Hij deed
9:54
Speaker 2: haar handboeien om. Om 9 uur 35 legde de camera
9:58
Speaker 2: van een passerende bus. hen beide vast, naast de witte auto.
10:03
Speaker 2: Drie minuten later, om 9 uur 38, legde een tweede
10:06
Speaker 2: buscamera het kenteken van diezelfde auto vast. Ergens tussen die
10:10
Speaker 2: twee opnames stapte ze in. De auto reed weg in
10:13
Speaker 2: oostelijke richting, de stad uit, richting het graafschap Kent. Er
10:18
Speaker 2: reden die avond auto's langs. Er reden bussen langs. Er
10:22
Speaker 2: woonden honderden mensen in de flats aan die weg. En
10:25
Speaker 2: toch heeft niemand ingegrepen, want er was voor een buitenstaander
10:29
Speaker 2: niets te zien wat om ingrijpen vroeg. Een man met
10:32
Speaker 2: een pas houdt een vrouw aan op straat. Ze protesteert niet,
10:35
Speaker 2: want ze denkt dat ze wordt aangehouden door de politie.
10:38
Speaker 2: Ze stapt in de auto, want dat is wat je
10:40
Speaker 2: doet als je wordt aangehouden. Vanaf de stoep aan de
10:43
Speaker 2: overkant zag het eruit als het gewoonste tafereel ter wereld.
10:47
Speaker 2: Dat is precies wat deze zaak later zo moeilijk verteerbaar maakte.
10:50
Speaker 2: Er was geen moment waarop iemand iets had kunnen zien
10:53
Speaker 2: wat verkeerd was. De handboeien waren echt, de pas was echt,
10:57
Speaker 2: de bevoegdheid was echt. Alleen de aanhouding was dat niet.
11:01
Speaker 2: De hele route van die auto is later teruggevonden. Niet
11:04
Speaker 2: door getuigen, maar door techniek. Groot-Brittannië heeft een dicht netwerk
11:08
Speaker 2: van camera's die automatisch kentekens registreren. Elk knooppunt, elke snelweg,
11:14
Speaker 2: elke tolweg. Als een auto van Londen naar de kust
11:17
Speaker 2: van Kent rijdt, laat hij een spoor achter van tientallen
11:20
Speaker 2: registraties met tijdstippen plaats. Dat spoor lag er die nacht ook.
11:25
Speaker 2: Alleen keek er op dat moment nog niemand naar. Kent
11:28
Speaker 2: is het graafschap dat het dichtst bij het vasteland van
11:31
Speaker 2: Europa ligt. Het wordt in Engeland de tuin van Engeland genoemd,
11:35
Speaker 2: vanwege de fruitboomgaarden en de hopvelden. Het is een landschap
11:39
Speaker 2: van kleine dorpen, hoge heggen, smalle wegen en oude bossen. Dover,
11:44
Speaker 2: aan de kust, is de veerhaven naar Frankrijk, met de
11:47
Speaker 2: beroemde witte krijtrotsen erboven. Vanaf Londen rijd je er in
11:50
Speaker 2: ruim anderhalf uur naartoe over de snelweg. Voor de meeste
11:54
Speaker 2: Britten is Kent vakantieland en doorreisgebied. Voor de man achter
11:57
Speaker 2: het stuur was het thuis. Hij was er geboren, hij
12:00
Speaker 2: was er opgegroeid, hij woonde er, en hij kende er
12:03
Speaker 2: de wegen en de bossen zoals je die alleen kent
12:05
Speaker 2: als je die alleen kent als je er je hele
12:06
Speaker 2: leven hebt gewoond. Om drie minuten voor twaalfs nachts was
12:10
Speaker 2: de auto in Dover aan de zuidoostkust, ruim honderd kilometer
12:13
Speaker 2: van Londen. Daar stapte de man over in zijn eigen auto,
12:17
Speaker 2: een grijze wagen die hij daar eerder had achtergelaten. Tussen
12:20
Speaker 2: drie minuten voor twaalf en zeven minuten voor één maakte
12:24
Speaker 2: zijn telefoon verbinding met zendmasten in de omgeving van Shepherdswell.
12:28
Speaker 2: Een dorp in het heuvelland ten noordwesten van Dover. Het
12:31
Speaker 2: is daar donker en leeg. Smalle wegen, akkers, een enkele boerderij.
12:37
Speaker 2: De rechter heeft later vastgesteld dat hij Sarah Everard ergens
12:41
Speaker 2: tussen middernacht en kwart voor twee heeft verkracht. Om 34
12:45
Speaker 2: minuten over twee Saars kocht hij iets te drinken bij
12:47
Speaker 2: een tankstation in Dover. Op dat moment had hij haar,
12:51
Speaker 2: naar alle waarschijnlijkheid, al gewurgd. Hij gebruikte daarvoor zijn politieriem.
12:56
Speaker 2: Daarna reed hij noordwaarts. Zijn auto werd tussen 22 minuten
13:00
Speaker 2: over drie en 32 minuten over zes vastgelegd op camera's
13:04
Speaker 2: in de buurt van Hootswood. Een dicht bebost gebied bij Ashford,
13:07
Speaker 2: ongeveer 40 kilometer. Ter van Dover. Hij kende dat bos.
13:12
Speaker 2: Hij had er een stuk grond gekocht. Om 26 minuten
13:15
Speaker 2: over acht gelekt ochtends bracht hij de witte auto terug
13:17
Speaker 2: naar het verhuurbedrijf in Dover. Het was een huurauto. Hij
13:21
Speaker 2: had hem vier dagen eerder gereserveerd, op 28 februari. En
13:25
Speaker 2: hij was hem gaan ophalen na een dienst van twaalf
13:27
Speaker 2: uur bij de Amerikaanse ambassade in Londen, die om zeven uur,
13:31
Speaker 2: ochtends op. Drie maart was geëindigd. Om 21 minuten over
13:35
Speaker 2: negen ochtends reed hij naar Sandwich, een stadje verderop aan
13:39
Speaker 2: de kust, en gooide hij de telefoon van Sarah Everard
13:42
Speaker 2: in het water. En toen ging hij naar huis. Later,
13:45
Speaker 2: diezelfde donderdag 4 maart, wachtte de vriend van Sarah Everard
13:48
Speaker 2: op haar. Ze hadden de avond ervoor aan de telefoon afgesproken.
13:52
Speaker 2: Ze kwam niet. Ze reageerde nergens op. Hij belde de politie.
13:57
Speaker 2: Voor de familie in York begon op dat moment de
13:59
Speaker 2: week die geen enkele familie ooit wil meemaken. Ze reisde
14:03
Speaker 2: naar Londen. Ze gaven interviews. Haar ouders zeiden tegen de
14:07
Speaker 2: pers dat Sarah altijd contact hield, met hen en met
14:10
Speaker 2: haar vrienden, en dat het volstrekt niet bij haar paste
14:12
Speaker 2: om zo te verdwijnen. Haar oom smeekte in een krant
14:15
Speaker 2: of degene die haar vasthield alsjeblieft menselijk wilde zijn en
14:18
Speaker 2: haar naar huis wilde laten gaan. Haar tante zei dat
14:21
Speaker 2: de familie kapot was. Wie wel eens met de vermiste
14:24
Speaker 2: te maken heeft gehad, weet hoe die dagen eruit zien.
14:28
Speaker 2: Je blijft bellen naar een telefoon die niet meer opneemt.
14:31
Speaker 2: Je stuurt berichten die niet worden gelezen. Je bedenkt onwaarschijnlijke verklaringen,
14:36
Speaker 2: omdat de waarschijnlijke verklaring ondraaglijk is. En je praat met journalisten,
14:41
Speaker 2: niet omdat je dat wilt, maar omdat het het enige
14:43
Speaker 2: is wat je nog kunt doen. De ouders van Sarah
14:45
Speaker 2: Everard deden dat allemaal in de eerste week van maart,
14:48
Speaker 2: terwijl het hele land meekeek. Ondertussen ging de man die H.
14:52
Speaker 2: Drop had meegenomen, verder met zijn week. Op 5 maart,
14:56
Speaker 2: kort na 11 uur, kocht hij een jerrycan en vulde
15:00
Speaker 2: hij die met benzine bij een tankstation in Whitfield, vlakbij Dover.
15:04
Speaker 2: Om 37 minuten over 12 stond zijn auto weer op
15:07
Speaker 2: camera bij Hootswood. Daar verbrandde hij het lichaam van Sarah
15:11
Speaker 2: Everard in een oude koelkast. Om 47 minuten over 1
15:15
Speaker 2: die middag kocht hij bij een bouwmarkt twee grote afvalzakken
15:18
Speaker 2: van het soort dat aannemers gebruiken. Op 7 maart keerde
15:22
Speaker 2: hij terug naar het bos en gebruikte hij een van
15:24
Speaker 2: die zakken om haar resten in een vijver achter te laten.
15:27
Speaker 2: In de dagen daarna vertelde hij leidinggevende collega's dat hij
15:31
Speaker 2: last had van stress en dat hij geen wapen meer
15:33
Speaker 2: wilde dragen. Op 8 maart meldde hij zich ziek. Hij
15:37
Speaker 2: leverde zijn uitrusting in, waaronder zijn politieriem en zijn handboeien.
15:42
Speaker 2: De verdwijning van Sarah Everard werd binnen enkele dagen het
15:45
Speaker 2: grootste nieuws van het land. De Metropolitan Police, de politie
15:49
Speaker 2: van Londen, gaf de zaak al snel aan het Specialist
15:51
Speaker 2: Crime Command, de eenheid die moord en zware misdrijven onderzoekt.
15:56
Speaker 2: Officieel was het nog steeds een vermissing. In de praktijk
15:59
Speaker 2: wist iedereen wat die overdracht betekende. De politie deed wat
16:02
Speaker 2: de politie in zo'n zaak doet. Ze doorzochten de vijvers
16:06
Speaker 2: op Clapham Common. Agenten in waadpakken stonden op zondagochtend in
16:10
Speaker 2: het water terwijl fotografen toekeken. Ze gingen langs de deuren
16:14
Speaker 2: in de wijk. Ze vroegen bewoners om hun deurbelcamera's terug
16:17
Speaker 2: te kijken. Ze vroegen automobilisten die die avond in de
16:20
Speaker 2: buurt hadden gereden om hun dashcambeelden in te leveren. Het
16:23
Speaker 2: was een operatie van een omvang die zelden voorkomt bij
16:26
Speaker 2: een vermissing van een volwassene. In de eerste dagen werden
16:29
Speaker 2: duizenden uren beeldmateriaal opgevraagd en bekeken. Elke bus die die
16:33
Speaker 2: avond over die route was gereden, had camera's aan boord.
16:36
Speaker 2: Elk kruispunt in de omgeving had camera's. Elke winkel, elk tankstation,
16:41
Speaker 2: elke parkeergarage. In een stad als Londen wordt bijna niets
16:44
Speaker 2: niet gefilmd. Het probleem is nooit dat er te weinig
16:47
Speaker 2: beeld is. Het probleem is dat er te veel is,
16:50
Speaker 2: en dat iemand het allemaal moet bekijken. Ondertussen ging het
16:53
Speaker 2: gesprek in het land al niet meer alleen over Sarah Everard.
16:57
Speaker 2: In de dagen dat ze vermist was, begonnen vrouwen op
16:59
Speaker 2: sociale media hun eigen verhalen te delen. Over de sleutels
17:03
Speaker 2: tussen de vingers. Over de route die langer duurt maar
17:05
Speaker 2: beter verlicht is. Over de keer dat ze werden gevolgd.
17:09
Speaker 2: Over de vriendin die ze een berichtje sturen zodra ze
17:11
Speaker 2: thuis zijn. Wat begon als een vermie. Singszaak, werd binnen
17:15
Speaker 2: een week een nationaal gesprek over hoe vrouwen zich verplaatsen
17:19
Speaker 2: door een stad. En ze vroegen de hulp van het publiek.
17:22
Speaker 2: Ze publiceerde het beeld van de deurbelcamera. Een vrouw in
17:26
Speaker 2: een felgroene jas, alleen op de stoep, om 9 uur 28, s'avonds.
17:31
Speaker 2: In heel Londen keken vrouwen naar dat beeld en zagen
17:33
Speaker 2: ze zichzelf. Dat was de reden dat deze zaak, nog
17:37
Speaker 2: voordat iemand wist wat er precies gebeurd was, iets losmaakte
17:40
Speaker 2: wat groter was dan één vermissing. Het probleem waar de
17:44
Speaker 2: recherche mee zat, was dat er een gat zat in
17:46
Speaker 2: de tijdlijn. Ze hadden haar op beeld om 9 uur 28.
17:50
Speaker 2: Ze hadden haar op beeld om 9 uur 32. En
17:53
Speaker 2: daarna niets meer. Ze was niet thuisgekomen, want daar was
17:56
Speaker 2: ze niet gezien en daar was niets aangelaakt. Ze was
17:59
Speaker 2: ergens tussen die twee camera's en haar voordeur uit beeld verdwenen.
18:03
Speaker 2: Dat gat was minder dan een kilometer lang. Als iemand
18:07
Speaker 2: op een verlichte hoofdweg verdwijnt in een stuk van minder
18:09
Speaker 2: dan een kilometer, dan is er maar een beperkt aantal mogelijkheden.
18:13
Speaker 2: Ze is een zijstraat ingegaan. Ze is een gebouw binnengegaan.
18:17
Speaker 2: Of ze is in een voertuig gestapt. Rechercheurs richtten zich
18:20
Speaker 2: daarom niet op mensen maar op auto's. Elke auto die
18:24
Speaker 2: in dat kwartier op dat stuk weg was geweest, moest
18:26
Speaker 2: worden geïdentificeerd, gecontroleerd en uitgesloten. Wat het onderzoek uiteindelijk oploste
18:32
Speaker 2: was geen tip en geen getuigen. Het was de auto.
18:36
Speaker 2: De laatste bevestigde beelden van Sarah Everard kwamen van een
18:39
Speaker 2: deurbelcamera en van de dashcam van een passerende politieauto. Daarmee
18:43
Speaker 2: had de recherche een tijdstip en een plek. Vervolgens vroegen
18:47
Speaker 2: ze alle camerabeelden op van bussen die die avond over
18:50
Speaker 2: die route hadden gereden. Op twee van die opnames stond
18:53
Speaker 2: een witte auto die met de wielen op de stoep
18:55
Speaker 2: geparkeerd stond, precies op het moment dat zij daar liep.
18:58
Speaker 2: Op een van die opnames was het kenteken leesbaar. Dat
19:02
Speaker 2: kenteken hoorde bij een huurauto. Het verhuurbedrijf zat in Dover,
19:07
Speaker 2: in Kent. En het verhuurbedrijf hield bij wie er huurde.
19:11
Speaker 2: Vanaf dat moment ging het snel. Met het kenteken konden
19:15
Speaker 2: rechercheurs het hele traject van die auto reconstrueren via kentekencamera's
19:19
Speaker 2: en beveiligingsbeelden. Londen uit. Over de snelweg naar het zuidoosten.
19:25
Speaker 2: Naar Dover. En terug de volgende ochtend om 26 minuten
19:29
Speaker 2: over acht naar het verhuurbedrijf. De man die de auto
19:32
Speaker 2: had gehuurd woonde in Diehl, een kustplaatsje in Kent, ongeveer
19:36
Speaker 2: 10 kilometer ten noorden van Dover. Hij was politieagent. Op
19:40
Speaker 2: 9 maart 2021... Zes dagen na de fair. Twijning reed
19:45
Speaker 2: de rechercheurs naar zijn huis. Ze arriveerden rond kwart voor zes, middags.
19:50
Speaker 2: maar ze belden niet aan. Ze bleven eerst op afstand.
19:53
Speaker 2: Wat er in die twee uur precies is besloten en waarom,
19:56
Speaker 2: is een van de vragen die later in het onderzoek
19:58
Speaker 2: nog uitvoerig zou terugkomen. Kort na zeven uur s'avonds zette
20:02
Speaker 2: de man in dat huis zijn telefoon terug naar de fabrieksinstellingen.
20:06
Speaker 2: Alles wat er opstond werd gewist. Het huis in Diehl
20:09
Speaker 2: was een gewoon rijtjeshuis in een gewone straat in een
20:11
Speaker 2: gewoon kustplaatsje. Er woonde een gezin. De buren kenden hem
20:16
Speaker 2: als de buurman die bij de politie werkte. Er was
20:19
Speaker 2: in die straat op die dinsdagavond in maart niets te
20:21
Speaker 2: zien wat erop wees dat daar iemand woonde die iets
20:24
Speaker 2: te verbergen had. Om kwart voor acht liepen twee rechercheurs
20:27
Speaker 2: naar de voordeur. Om 47 minuten over zeven werd hij
20:31
Speaker 2: aangehouden op verdenking van ontvoering. Zijn naam was Wayne Cousins.
20:35
Speaker 2: Hij was 48 jaar oud. Hij was in dienst bij
20:38
Speaker 2: de Metropolitan Police, bij de eenheid Parliamentary and Diplomatic Protection,
20:43
Speaker 2: de afdeling die het parlement, regeringsgebouwen en ambassades bewaakt. Hij
20:47
Speaker 2: was bevoegd om een vuurwapen te dragen. Zes dagen eerder
20:51
Speaker 2: had hij nog een volledige dienst gedraaid bij de Amerikaanse
20:53
Speaker 2: ambassade in Londen. Op datzelfde adres werd ook een vrouw
20:57
Speaker 2: van in de dertig aangehouden, op verdenking van medeplichtigheid. Zij
21:02
Speaker 2: werd later zonder aanklacht vrijgelaten. De volgende ochtend gaf de
21:06
Speaker 2: politie een verklaring uit die het land op zijn kop zette.
21:09
Speaker 2: Assistent-commissaris Nick F. Grave stond voor Scotland Yard en zei
21:13
Speaker 2: dat het feit dat de aangehouden man een dienstdoend agent
21:16
Speaker 2: van de Metropolitan Police was, schokkend en diep verontrustend was.
21:20
Speaker 2: Het was op dat moment nog een vermissingszaak. Het lichaam
21:23
Speaker 2: van Sarah Everard was nog niet gevonden. Haar familie wist
21:26
Speaker 2: nog niet wat er met haar was gebeurd. De rechercheurs
21:29
Speaker 2: die in Kent aan het zoeken waren, wisten nog niet
21:31
Speaker 2: waar ze moesten kijken. Dat zou de volgende dag veranderen.
21:34
Speaker 2: In deel 2. De vondst in Hootswood. De leugens die
21:37
Speaker 2: Wayne Kozens in de verhoorkamer vertelde, wie hij werkelijk was
21:41
Speaker 2: en hoe hij ondanks alles agent had kunnen worden, de
21:43
Speaker 2: avond op Kleppum kommen die. Terry uitliep op een nationaal schandaal,
21:47
Speaker 2: en de rechtszaak die eindigde met een straf die in
21:49
Speaker 2: Engeland maar zelden wordt opgelegd. Dankjewel voor het luisteren.