Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Dorwać Miau-SIX 🍩 Bajka dla dzieci (Lukrowy Przekręt III) | Felek Wafelek (PFW_057)

Transcript

Dorwać Miau-SIX 🍩 Bajka dla dzieci (Lukrowy Przekręt III) | Felek Wafelek (PFW_057) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

• 0:00
  Cześć tu radkowski. Wracamy do swarzędza po raz
• 0:04
  ostatni w tej sprawie 11 listopada.
• 0:07
  Godzina prawdy. Zapach rogali jest już tak
• 0:10
  gęsty, że można by go kroić jak marcepan, a na bruku zostają
• 0:14
  białe ślady, jakby miasto samo sypało cukrem pudrem.
• 0:19
  Uwaga. Słuchacie finału?
• 0:22
  Felek wafelek i lukrowy przekręt.
• 0:24
  Część trzecia dorwać miał siks. Po wielkim kabum na rynku wiemy
• 0:31
  już, że czerwony laser to tylko palec wskazujący patrz tam.
• 0:38
  A my dziś mamy zrobić coś odważniejszego sprawdzić co
• 0:42
  dzieje się obok. Bo reżyser jest potężny tylko
• 0:46
  tak długo, jak długo wierzymy w jego wersja, zanim wejdziemy w
• 0:50
  rynny, ustawimy przynętę i zrobimy to, o czym będą
• 0:54
  opowiadać wszystkie jamniki w powiecie.
• 0:57
  Dziękuję patronom mamie, darii róży i matyldzie.
• 1:02
  Dzięki wam ta historia ma tempo, serce i kakao, które nie stygnie
• 1:06
  w połowie prawdy gotowi? Obrożę prosto, łączność ogonowa,
• 1:11
  sprawdzona i po raz ostatni, 3 oddechy jamniczego jumpsisedo
• 1:16
  raz. 2. 3. Na czekoladowym tropie
• 1:22
  zaczynamy, jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym
• 1:26
  domu, zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.
• 1:30
  To dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie
• 1:34
  wesprzeć przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
• 1:38
  patronite. Ten mały gest daje nam wielką
• 1:41
  moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
• 1:45
  link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
• 1:49
  tego świata. Pod warsztatem stolarskim było
• 1:51
  ciepło i ciasno, jak w tajnej szufladzie pełnej trocin i
• 1:55
  sekretów. Schodki wysunęły się z nogi
• 1:58
  stołu. Cyk cyk.
• 2:00
  Najpierw zeszły jamniki z nisko, potem po krótkiej pauzie takiej
• 2:04
  czy na pewno weszły szczury z rad.
• 2:08
  Atmosfera była dokładnie taka, jak w windzie po kłótni.
• 2:12
  Nikt nie chciał się uśmiechać, ale wszyscy wiedzieli, że muszą
• 2:15
  dojechać razem. Na stole odpraw leżały mapy
• 2:18
  swarzędza, pineski karteczki i jeden wielki znak zapytania.
• 2:23
  Felek wafelek poprawił wafelkową czapeczkę i od razu zobaczył, co
• 2:27
  perła słyszała wcześniej szrama stał niby spokojnie, a oddychał
• 2:32
  jak po biegu. Co chwilę zerkał też na klips
• 2:36
  przy mundurze albo zegarek, jakby liczył czas do czegoś, co
• 2:40
  nie powinno liczyć się samo. Perła podeszła do felka ucho,
• 2:45
  drgnęła. On dziś oddycha, jakby biegł
• 2:48
  nawet gdy stoi szepnęła. Felek nie skomentował.
• 2:54
  Zamiast tego wszedł na niski stołek, żeby wyglądać choć
• 2:57
  odrobinę dowódczo. Jam sido powiedział krótko, Róża
• 3:03
  skinęła głową jak ktoś, kto lubi procedury. 3 oddechy.
• 3:09
  Wdech. Wydech.
• 3:12
  Wdech. Wydech.
• 3:15
  Wdech. Wydech.
• 3:18
  Niski przestał mielić łapami. Baryłka przestał udawać, że
• 3:22
  wcale nie udaje nawet szczury rad zrobiły się odrobinę mniej
• 3:27
  napięte jak drut szrama też jakby zwolnił oddech.
• 3:32
  Felek stuknął palcem w blat, reguła druga 3 fakty.
• 3:36
  Jedna hipoteza w tej kolejności. Szrama natychmiast uciął
• 3:41
  szorstko tylko szybko. I ścisnął swój guzikowy beret,
• 3:46
  tak jakby beret był wrogiem. Róża zmierzyła go wzrokiem,
• 3:52
  szybkość bez faktów to sprint do kałuży powiedziała.
• 3:56
  A dziś nie bierzemy kąpieli. Matylda parsknęła cichutko, bo
• 4:00
  śmiech był tu jak zapałka mały, ale potrzebny.
• 4:05
  Feleks sunął stołek treningowy na środek.
• 4:08
  Ale najpierw musimy sprawdzić, czy Short dok to była tylko
• 4:13
  iluzja. Sprawdzamy, czy szur szur
• 4:16
  jeszcze rządzi. Niski podszedł jak naważenie
• 4:20
  honoru. Długość to status mruknął.
• 4:24
  Długość to punkt honoru. A skok to dowód dopowiedziała
• 4:31
  Zosia spod wentylacji niski wziął wdech i hop wskoczył na
• 4:37
  stołek bez plask bez brzucha w roli dywanu.
• 4:41
  Miski zamarł na sekundę, po czym oczy mu zabłysły.
• 4:45
  Ja ja wróciłem niski, gotowy do wysokich skoków.
• 4:52
  Baryłka od razu wyszedł do przodu.
• 4:55
  I ja od początku kontrolowałem sytuację i też wskoczył.
• 4:59
  Może nie tak lekko, ale z miną to było oczywiste drut prychnął,
• 5:05
  no proszę. Nisko znowu w trybie hop felek
• 5:09
  uniósł palec. Fakt, numer jeden ruch wraca,
• 5:13
  kiedy nie karmimy strachu, Róża położyła na stole fiolkę s 325,
• 5:19
  fakt numer 2 wanilia i cukier puder, nie żadne kanały.
• 5:25
  Perła dopięła spokojnie. Fakt, numer 3, reżyseria, laser
• 5:31
  makiety powtarzalne kadry. Szrama burknął.
• 5:36
  No to hipoteza po co? Felek przechylił głowę.
• 5:42
  Dokładnie najpierw pytanie, po co ktoś chciał, żeby nisko i rad
• 5:48
  skoczyły sobie do gardeł. Róża wskazała mapę.
• 5:52
  Zasłona. Ktoś chciał chaosu, żeby w
• 5:55
  spokoju zabrać łup. Szra ma mruknął ciężej.
• 6:00
  U nas też ginęły rzeczy zapasy, a dziś rogale.
• 6:06
  Słowo rogale usiadło na stole jak ciężka skrzynka.
• 6:10
  Felek uśmiechnął się tym pół uśmiechem.
• 6:13
  Kocimiętka to nie wszystko, jak ktoś posmakował pudru, to chce
• 6:17
  jeszcze i jeszcze. Matylda podniosła palec i
• 6:22
  jeszcze jeden skądś to znam. Róża zwinęła mapę, decyzja,
• 6:28
  zwiad niskoprofilowy. Sprawdzamy trasy rogali i pudru
• 6:32
  cicho bez sprintów w tłum bez wchodzenia w dachowe pole
• 6:36
  widzenia. Felek dopiął zasadę patrząc po
• 6:40
  wszystkich nawet posz ramie. Partnera nie zostawia się na
• 6:44
  otwartej podłodze nikogo. Niski dodał z powagą.
• 6:49
  Nawet jak ma wąsy. I ruszyli.
• 6:53
  Rozejm był mądry, ale perła nadal słyszała.
• 6:56
  Jedno ktoś tu oddychał za szybko.
• 7:00
  Swarzędz od spodu nie był miasteczkiem, był labiryntem
• 7:05
  krawężniki, rosły do rangi gór, rynny błyszczały jak ślizgawki,
• 7:10
  a płoty miały szczeliny tak idealne, jakby ktoś je
• 7:13
  projektował specjalnie dla niskoprofilowych agentów.
• 7:17
  Nad wszystkim unosił się zapach rogali ciepły, maślany, słodki,
• 7:23
  taki, że człowiekowi robiło się mmm, a jamnik owi podejrzliwie.
• 7:30
  Felek szedł pośrodku jak mały radar w wafelkowej czapeczce.
• 7:34
  Nos pracował mu szybciej niż myśli.
• 7:37
  Na czekoladowym tropie mruknął i na rogalowym też perła
• 7:42
  prowadziła spokojnie łapa za łapą jak kompas.
• 7:47
  Zosia trzymała się przy ścianach i kratkach.
• 7:50
  Miski szedł dzień, ale co chwilę zerkał na brzuch, jakby brzuch
• 7:55
  mógł znowu zacząć robić szur szur z czystej złośliwości.
• 7:59
  Baryłka maszerował szeroko, bo szerokość dodawała mu odwagi.
• 8:05
  Rad rozlał się cieniem po terenie.
• 8:08
  Cień był tak cichy, że wyglądał jak plama, która nie chce
• 8:11
  przeszkadzać opiłek liczył w oczach, gdzie ślisko, gdzie
• 8:16
  tłum, gdzie skrzynki drut niósł swój kabelek jak narzędzie do
• 8:21
  ratowania sytuacji, a nie do robienia hałasu.
• 8:26
  Szrama natomiast poganiał krokami, chociaż nikt nie biegł.
• 8:31
  Nie rozglądać się za długo burknął idziemy.
• 8:35
  Perła nie odpowiedziała tylko ucho jej drgnęło.
• 8:38
  Felek to zauważył i zapamiętał bez komentarza.
• 8:43
  Zatrzymali się przy tyłach piekarni.
• 8:45
  Tu zapach był inny wanilia i cukier puder, ale bardziej
• 8:49
  pracowniczy niż świąteczny. Jakby ktoś sypał pudrem nie dla
• 8:53
  smaku tylko dla śladów. Róża dała znak i nisko
• 8:58
  rozstawiło podsłuchy pod obrusowe takie małe, że
• 9:02
  wyglądały jak okruszki. Jeden przy skrzynkach, drugi pod
• 9:07
  parapetem, trzeci przy furtce, która skrzypiała jakby umiała
• 9:11
  mówić nagle w słuchawceróży zrobiło się ciche pik.
• 9:16
  Podsłuch złapał rozmowę. Najpierw był głos, mruczy sława
• 9:22
  teatralny, aksamitny jak kot w muszce na scenie.
• 9:27
  Och, cudownie, puder lukier, wreszcie coś dla wyższej kultury
• 9:33
  podniebienia. A zaraz po nim pojawił się drugi
• 9:37
  głos, zimny, krótki, policzony jak linijka.
• 9:42
  Nie miał czy tyle, szybciej przenoś jeszcze 100 skrzynek do
• 9:46
  przeładowania. Nie dotykaj znaczników.
• 9:50
  Felek zmrużył oczy. To nie on steruje mruknął.
• 9:55
  Róża ściszyła dźwięk, żeby każdy usłyszał tylko sens, nie emocje.
• 10:01
  Kocimiętka to już przeszłość padło w słuchawce.
• 10:05
  Mruczysław zabrzmiał już mniej pewnie.
• 10:08
  Cukier, puder i lukier to jest przyszłość.
• 10:14
  Zimny głos odpowiedział bez cienia humoru.
• 10:17
  Dokładnie operacja Short dog i fat rat działają pracuj.
• 10:23
  Miski przełknął ślinę. Czyli tak jak podejrzewaliśmy.
• 10:29
  Bajka w luksze szepnął felek, a pod spodem kradzież.
• 10:35
  Felek poprawił czapeczkę. Fakty ponad hipotezy mruknął, a
• 10:40
  fakty prowadzą do pudru, wracamy do bazy.
• 10:44
  W bazie nisko świat zawsze brzmiał trochę ciszej niż na
• 10:48
  rynku, nawet gdy wszyscy byli w środku deski pod stołem tłumiły
• 10:52
  kroki tylko, że teraz Cisza była robocza taka, w której każdy
• 10:57
  szept ważył jak skrzynka rogali. Róża stanęła przy stole odpraw i
• 11:02
  wbiła pineska w mapę swarzędza. Pyk, mamy trop, mamy reżysera,
• 11:08
  mamy też coś, czego oni nie mają.
• 11:11
  Matylda uniosła rękę, jakby była w szkole.
• 11:14
  Mózg. Różanie, mrugnęła.
• 11:18
  Perła dopowiedziała spokojnie. I procedurę.
• 11:22
  Szrama stał obok szczurów blisko stołu i blisko wyjścia dołem i
• 11:27
  zbyt często zerkał na swoje coś przy mundurze, jakby sprawdzał,
• 11:32
  czy czas już dojrzał. Felek nie mówił nic zamiast tego
• 11:36
  obserwował. Przesunął na środek stołu małą
• 11:40
  deseczkę, na której zwykle lądowały smaczki.
• 11:43
  Teraz miała być tablicą planu. Zrobimy zasadzkę powiedział, ale
• 11:48
  taką, żeby nikt na rynku nie dostał chaosu do kieszeni,
• 11:52
  żadnych sprintów w tłum. Żadnego show, które wymyka się
• 11:55
  złap baryłka napompował policzki, a ja lubię show.
• 12:01
  Felek spojrzał na niego z uśmiechem.
• 12:04
  To będzie show kontrolowane jak posypka na rogaliku efekt jest,
• 12:10
  ale nie dławi. Róża kliknęła tablet i pokazała
• 12:14
  krótką notatkę z podsłuchu. Puder i lukier świeciło jak 2
• 12:19
  czerwone punkty na mapie. Oni chcą 3 rzeczy powiedziała
• 12:25
  rogale, cukier, puder lukier, czyli 3 razy l.
• 12:31
  Matylda aż podskoczyła, ale przypomniała sobie, że jest
• 12:34
  agentem ciszy, więc tylko zrobiła minę.
• 12:37
  Ja wcale nie podskakuje. Dostawa 3 razy l wyszeptała jak
• 12:42
  tajemnicę. Felek kiwnął głową podrzucimy
• 12:47
  informacje o super dostawie rogali z potrójną warstwą lukru
• 12:51
  w konkretnym miejscu i czasie tak, żeby mruczysław nie mógł
• 12:55
  się oprzeć, bo on lubi scenę, a kicia 0 1 lubi wynik perła,
• 13:00
  zmrużyła oczy. Skąd wezmą informację?
• 13:05
  Róża uśmiechnęła się raz krótko, to był uśmiech dowódcy, który
• 13:10
  lubi spryt. Przeciek kontrolowany
• 13:13
  przejmujemy na minutę. Ogłoszenie z lokalnego Radia
• 13:16
  matylda ma głos zbyt wiarygodny. Ja matylda wskazała na siebie
• 13:22
  zachwycona szeptem i ja mogę brzmieć, jak pani z apteki,
• 13:26
  która wie wszystko tylko bez wszystko ucięła Róża.
• 13:30
  Jedno zdanie jedna godzina i jedno miejsce.
• 13:34
  Drut już klęczał przy swoim sprzęcie.
• 13:37
  Nie wyglądało to jak super technologia, bardziej jak
• 13:40
  kieszeń pełna kabelków i pomysłów.
• 13:43
  I jeszcze jedno. Powiedział, dotykając kabla jak
• 13:46
  talizmanu oni będą chcieli skasować dowody.
• 13:50
  Kicia 0 1 jest od tego dobra. Dlatego musimy mieć coś, czego
• 13:55
  nie będą mogli się tak łatwo wyprzeć.
• 13:58
  Mruknął opiłek. Drut pokiwał głową.
• 14:02
  Felek położył na stole mały woreczek.
• 14:05
  A ja mam coś co jest dowodem i żartem w jednym baryłka aż się
• 14:10
  nachylił konfetti. Lepkie lukrowe konfetti poprawił
• 14:16
  felek z dumą bezpieczne, miękkie i jak ktoś wsadzi łapę do
• 14:20
  skrzyni to potem wszyscy wiedzą, że wsadził.
• 14:25
  Miski przełknął ślinę. Czyli znaku jemy kota jak rogal
• 14:30
  w cukrze. Dokładnie powiedziała Zosia.
• 14:34
  Róża rozłożyła dłonie nad mapą Plan warstwowy jak dobry rogal
• 14:40
  wbiła palcem punkt tu podstawiamy skrzynie.
• 14:44
  Tu jest strefa przejęcia z dala od tłumu.
• 14:47
  Tu mamy wyjście awaryjne dla ludzi.
• 14:50
  W tej chwili szrama wszedł pół kroku bliżej i od razu
• 14:53
  zaproponował i ja stanę najbliżej skrzyń i przy wyjściu
• 14:58
  dołem na wypadek, gdyby akcja miała niekontrolowany przebieg.
• 15:03
  Urwał jakby powiedział o jedno słowo, za dużo matylda spojrzała
• 15:08
  na rurze Róża na felka. Perła miała ucho, które drgnęło
• 15:12
  jak ostrzeżenie. Felek udawał, że nie widzi, ale
• 15:17
  w środku zrobił sobie małą notatkę.
• 15:20
  Perła odetchnęła raz zaczynamy punktualnie amatylda agent ciszy
• 15:27
  wyszeptała do siebie ledwie słyszanie.
• 15:30
  Dostawa 3 razy, l no to będzie. Dowodowo.
• 15:37
  Na końcu Róża Jeszcze raz przejrzała mapę, jakby czytała
• 15:40
  ją jak przepis. Tu szczypta tu minuta tu Cisza.
• 15:46
  Wszystko jest zapytała, drut podniósł kabel, jakby to był
• 15:51
  medal gotowe. Matylda wzięła głęboki wdech
• 15:56
  agent ciszy, ale z sercem jak głośnik.
• 16:00
  To ja mam teraz mówić do Radia. Róża podała jej słuchawkę z
• 16:05
  miną, nie rób teatru, zrób precyzję.
• 16:10
  Felek wszedł między nie i położył palec na przycisku jak
• 16:13
  kucharz na timerze. Pamiętaj szepnął jedno zdanie,
• 16:19
  jedna godzina, jedno miejsce, reszta to lukier dla reżysera.
• 16:25
  Matylda pottaknęła głową felek uśmiechnął się tym swoim pół
• 16:29
  uśmiechem, który oznaczał teraz zaczyna się prawdziwe
• 16:32
  przedstawienie. O k.
• 16:35
  Powiedział cicho nadaj transmisje.
• 16:39
  I matylda nacisnęła przycisk. Boczna uliczka przy rynku
• 16:44
  wyglądała niewinnie 2 skrzynki trochę wilgotnego bruku, rura
• 16:49
  spustowa cień pod gzymsem takie miejsce, gdzie człowiek widzi
• 16:54
  tylko no skrzynki stoją, a agent widzi scena gotowa, kurtyna
• 17:00
  zaraz pójdzie w górę. Nisko i rad ustawili się
• 17:04
  dokładnie tak jak ustalili bez sprintu, bez pchania się w tłum.
• 17:09
  Zosia trzymała bok plecy przy murze, niski i baryłka siedzieli
• 17:14
  nisko jak 2 korki w butelce zamykali przejścia przy ziemi,
• 17:19
  drut przykucnął przy swoim kabelku gotowy na tryb offline.
• 17:24
  Perła była hamulcem, spokojem, oddechem.
• 17:28
  Róża miała mapę i czas. Felek natomiast stał tak, żeby
• 17:33
  widzieć wszystko naraz i żeby samemu nie dać się wciągnąć w
• 17:37
  szybciej głośniej ostrzej. Nagle na dachu coś drgnęło
• 17:43
  mruczysław. Wynurzył się z góry jak kot,
• 17:47
  który zawsze uważa, że kamera go kocha.
• 17:50
  Czarny, elegancki muszka. Plamka przy szyi stanął na
• 17:55
  gzymsie i spojrzał w dół z miną proszę państwa, oto ja.
• 18:00
  Ach, dostawa 3 razy, l mruknął teatralnie lukier, puder i
• 18:06
  rogalowa poezja. Cóż za dzień, żeby być mną.
• 18:10
  Zsunął się poróże spustowe jak po czerwonym dywanie, lądując
• 18:15
  cicho cichutko. Aż felek pomyślał, że koty
• 18:18
  naprawdę mają w łapach sprężynki, tylko udają, że nie
• 18:22
  mruczysław podszedł do skrzyni, obejrzał ją jak krytyk sztuki,
• 18:27
  mmm pachnie jak sukces szepnął felek.
• 18:31
  Nie ruszył się ani o centymetr. Teraz powiedział tylko do perły
• 18:36
  perła skinęła minimalnie. Mruczysław wsadził łapę pod
• 18:41
  wieko. Klik.
• 18:43
  Wieko drgnęło i puf z wnętrza buchnęła, lepkie lukrowe
• 18:48
  konfetti bardzo bardzo przyklejające jak lukier, który
• 18:54
  postanowił zostać przy tobie na zawsze o nie syknął mruczysław
• 18:59
  szarpiąc łapą to nie jest dekoracja, to jest zdrada
• 19:03
  cukiernicza. Konfetti przykleiło mu łapy
• 19:07
  Futro na piersi i nawet muszkę zahaczyło także wyglądał jak kot
• 19:11
  po spotkaniu z rogalem w wersji turbo.
• 19:15
  Spokojnie powiedziała Róża nie szarp się tylko pogorszysz
• 19:19
  fryzurę. Mruczysław prychnął, ale był
• 19:23
  złapany, był wręcz przyklejony do ziemi i wiedział o tym.
• 19:28
  W tej samej chwili jego komunikator zapiszczał cichym
• 19:32
  pyk. Na ekranie pojawił się zimny
• 19:35
  komunikat krótki, bez emocji jak linijka.
• 19:40
  Powodzenia. Podpisano kicia 0 1.
• 19:44
  Mruczysław zamarł jego teatralna mina pękła o milimetr.
• 19:49
  Felek podszedł bliżej spokojnie jak detektyw, który nie lubi,
• 19:54
  gdy dowody uciekają. Byłeś tylko narzędziem
• 19:58
  powiedział cicho. A reżyser siedzi wyżej.
• 20:02
  Drut już trzymał, sprzęt mruczy sława.
• 20:05
  Nagle perła zesztywniała nie dlatego, że coś widać było w
• 20:09
  powietrzu tylko dlatego, że coś przestało pasować.
• 20:14
  Ucho jej drgnęło raz drugi. Róża szepnęła perła Róża
• 20:21
  odruchowo chciała odpowiedzieć ostrzej, ale hamulec zadziałał.
• 20:25
  Perła nie podniosła głosu, tylko spojrzała w bok w miejsce, gdzie
• 20:30
  jeszcze chwilę temu stał major szrama, ale jego już tam nie
• 20:34
  było. Została po nim pustka, jak
• 20:36
  wycięty kadr na bruku widać było rozmazany ślad.
• 20:40
  Łapy w luksze, a tuż obok guzikowy beret.
• 20:45
  Porzucone jakby spadł w pośpiechu.
• 20:49
  Felek nie krzyknął, nie pobiegł, nie dał reżyserowi satysfakcji.
• 20:55
  Wciągnął powietrze i wskazał na beret.
• 20:58
  Fakt, ktoś nam wyciął dowódcę rad z kadru i to nie jest
• 21:02
  przypadek. Miski przełknął ślinę.
• 21:06
  Ale jak? Baryłka przysiadł niżej gotów
• 21:10
  blokować przejścia i po co? Felek spojrzał na mruczy sława,
• 21:16
  który już nie udawał, że to tylko w występ.
• 21:20
  Bo teraz mają nadzieję, że zaczniemy panikować i zrobimy im
• 21:23
  kolejną scenę. Róża zacisnęła palce na mapie.
• 21:28
  Ale nie damy. Perła skinęła.
• 21:31
  Mamy dowody, mamy kota, a teraz mamy nową sprawę.
• 21:36
  Felek poprawił czapeczkę na czekoladowym tropie.
• 21:40
  Mruknął. To jeszcze nie koniec.
• 21:44
  Schowali się tuż obok w bezpiecznej noże pod rynkiem.
• 21:48
  Wlot do kratki, kawałek rynny, przepust, miejsce gdzie echo nie
• 21:53
  robi z każdego słowa widowiska. Trociny z poprzednich akcji
• 21:57
  jeszcze gdzieś siedziały w zakamarkach, a lukrowe konfetti
• 22:00
  na mruczy sławia błyszczało jak dowód, który nie ma zamiaru
• 22:04
  odpaść. Mruczysław siedział na mokrym
• 22:07
  bruku i próbował wyglądać dumnie zlizując z siebie.
• 22:10
  Resztki upokarzającego lukru nie wychodziło, jedna łapa była
• 22:15
  przyklejona do futra, druga do muszki.
• 22:19
  To było nieprofesjonalne syknął skrzynia powinna być skrzynią.
• 22:26
  Baryłka prychnął, a ty powinieneś być niewinny.
• 22:31
  Róża już chciała wejść w tą dowódczy, ale felek zrobił krok
• 22:35
  do przodu i podniósł palec tak jakby uciszał nie kota, tylko
• 22:39
  cały hałas w głowach. 3 oddechy powiedział spokojnie.
• 22:45
  Niski aż odetchnął z ulgą, jakby powietrze wróciło mu do brzucha.
• 22:50
  Felek przykucnął przymruczy sławie na wysokości jego oczu.
• 22:54
  Nie jak ktoś, kto chce wygrać, jak ktoś, kto chce fakty.
• 22:59
  Dobra, robimy to po fotel owemu oznajmił.
• 23:04
  Fakty. Jedno nazwisko, jedno miejsce.
• 23:08
  Mruczysław prychnął. Ja nie sypie.
• 23:13
  Felek uśmiechnął się łagodnie, już sypiesz tylko jeszcze o tym
• 23:18
  nie wiesz. Drut, który stał obok pokazał
• 23:21
  cienki kabelek podpięty do aparatu reżysera.
• 23:25
  Na końcu kabelka mignęła dioda. Wszystko się nagrało mruknął.
• 23:31
  Jak chcesz, możemy odsłuchać twoje, ach i och w zwolnionym
• 23:35
  tempie. Mruczysław zbladł, to znaczy z
• 23:39
  szarzał, bo Czarny kot nie blednie, on po prostu robi się
• 23:43
  mniej Czarny. Wy nie rozumiecie wysyczał, ale
• 23:48
  już bez teatralnej pewności. Ja miałem scenariusz, ja miałem
• 23:53
  znaki. Ja ja tylko robiłem co mi
• 23:55
  kazano. Róża zacisnęła palce na mapie.
• 24:00
  Znaki od kogo? Mruczysław spojrzał w bok, jakby
• 24:04
  liczył, że reżyser go wytnie z kadru.
• 24:07
  Kicia 0 1 powiedział w końcu cicho zimna perfekcyjna jak
• 24:13
  linijka. Perła aż minimalnie uniosła
• 24:16
  brwi. Ucho jej drgnęło.
• 24:20
  Czyli sterowanie było zdalne powiedziała.
• 24:23
  Mruczysław kiwnął głową, a lukier na jego łapie zrobił
• 24:27
  mlas. Dobrze tego już się domyśliliśmy
• 24:32
  teraz miejsce. Róża wtrąciła ostro, gdzie
• 24:37
  znikają rogale. Mruczysław zadrżał tym razem nie
• 24:41
  ze strachu z zawodu, że musi mówić prawdę, która nie jest
• 24:45
  ładna. Punkt przerzutowy wyszeptał tam,
• 24:50
  gdzie skrzynie nie pachną już świętem, tylko magazynem.
• 24:54
  Przeładunek robią szybko lukier i puder idą osobno, rogale
• 24:59
  osobno, żeby trudniej było udowodnić.
• 25:03
  Gdzie dociągnął felek spokojnie. Mruczysław westchnął jak aktor,
• 25:08
  który właśnie przegrał casting. Za starym składem, przy uliczce
• 25:13
  z tyłu tam gdzie jest metalowa brama i 2 kontenery, jeden ma
• 25:17
  naklejkę z rogalem śmieszne nie. Róża już wbijała pineska w matę
• 25:23
  pyk. Mamy to.
• 25:27
  Niski zrobił krok do przodu. Aż rama.
• 25:31
  Wyrzucił z siebie, gdzie jest szrama?
• 25:35
  Mruczysław za mrugał szybko. Szrama.
• 25:39
  Powtórzył szczerze zdziwiony ja. Ja go nie widziałem.
• 25:45
  Ja mam swoje instrukcje. Perła spojrzała na felka.
• 25:50
  Czyli zniknięcie nie było częścią jego scenariusza?
• 25:54
  Felek skinął głową. Fakt.
• 25:58
  Powiedział cicho. Mruczysław nic o tym nie wie?
• 26:02
  To znaczy, że ktoś zrobił drugi ruch równolegle.
• 26:07
  Róża wzięła głęboki oddech, tym razem nie z procedury, tylko z
• 26:11
  emocji, które musiała schować do kieszeni.
• 26:15
  Ruszamy do punktu powiedziała cicho z dowodem po nowe dowody
• 26:21
  baryłka podniósł głowę. A jak będzie pułapka?
• 26:25
  Felek uśmiechnął się sprytnie i poprawił czapeczkę.
• 26:29
  To my będziemy pułapką, słodkie myślenie to rozwiązanie.
• 26:34
  Drut odłączył kabel z kamery i schował zapis tak jakby chował
• 26:37
  skarb. Materiał mamy.
• 26:40
  Teraz potrzebujemy tylko ujęcia przerzutu na gorącym uczynku.
• 26:45
  Perła skinęła partner zbiera partnera.
• 26:49
  Zosia ruszyła pierwsza jak cień przy murze nisko i rad ruszyły
• 26:53
  za nią nisko profilowo w cieniu i bez paniki.
• 26:57
  A mruczysław przyklejony i obrażony został z jedną myślą,
• 27:02
  którą musiał przełknąć jak gorzkie kakao, że to nie on
• 27:06
  prowadził przedstawienie i że teraz reżyser może się zdziwić,
• 27:11
  bo publiczność wreszcie przestała klaskać na zawołanie.
• 27:14
  Punkt przerzutowy nie pachniał świętem.
• 27:17
  Nie było tu rogali na ciepło, nie było śmiechu, dzieci i nie
• 27:21
  było tego miękkiego powietrza, które mówi. 11 listopada można
• 27:26
  się uśmiechnąć. Był za to metal, chłód
• 27:30
  kontenerów, mokry asfalt i Cisza, w której każdy dźwięk
• 27:35
  brzmi jak zbyt głośny dowód. W ciemniejszym miejscu za starym
• 27:40
  składem stały 2 kontenery. Jeden miał naklejkę z rogalem.
• 27:44
  Jakby ktoś próbował zrobić żart, drugi był czysty bez znaku.
• 27:49
  Najbardziej podejrzane rzeczy zawsze są bez znaku.
• 27:54
  Zosia była pierwsza plecy przy murze, oczy jak 2 czujniki perła
• 27:59
  policzyła oddechy, zanim ktokolwiek zdążył podnieść
• 28:02
  emocje. 3 oddechy szepnęła. Niski i baryłka przysiedli nisko
• 28:09
  przy ziemi gotowi domknąć przejście tak, żeby nikt nie
• 28:13
  uciekł pod brzuchem świata. Drut sprawdził kabel jakby
• 28:17
  sprawdzał czy prawda jest dobrze podpięta opiłek i cień ustawili
• 28:22
  się po bokach szczurza precyzja bez popisu Róża trzymała mapę i
• 28:27
  czas matylda, choć była agentem ciszy, patrzyła tak uważnie,
• 28:32
  jakby jej oczy krzyczały za nią. A felek.
• 28:36
  Felek zrobił detektywistyczną rzecz najtrudniejszą nie wyszedł
• 28:41
  na środek, zamiast tego wsunął się w cień.
• 28:44
  Obok rury postawił małą kamerę, tak, żeby złapać wejście,
• 28:48
  skrzynie, łapy, twarze i każdy drobny ruch poprawił wafelkową
• 28:54
  czapeczkę i mruknął cicho. Nagrywamy fakty.
• 29:00
  Minęła chwila dłuższa niż w bajkach, bo w prawdziwym świecie
• 29:04
  pułapki nie wyskakują na komendę, aż wreszcie klap.
• 29:09
  Metalowa brama drgnęła niczym klaps filmowy sceny finałowej.
• 29:13
  Pierwsza weszła kicia 0 1. Nie skradała się, nie
• 29:18
  rozglądała, nerwowo chodziła jak ktoś kto ma Plan tak prosty, że
• 29:23
  nawet strach jest w nim tylko narzędziem.
• 29:26
  Jej ruchy były krótkie, czyste, prawie komputerowe.
• 29:31
  Podeszła do kontenera z naklejką rogalika i dotknęła skrzyni,
• 29:35
  jakby sprawdzała, czy lukier ma odpowiednią lepkość.
• 29:39
  Szybko pospiesz się, zanim ten kocur mnie wsypie powiedziała
• 29:43
  chłodno do nikogo i do wszystkich naraz.
• 29:47
  Wtedy zza kontenera wyłonił się ktoś drugi szrama bez beretu,
• 29:53
  bez swojej Wielkiej, twardej pozy.
• 29:56
  Zobaczyli go w świetle lampy, jak niesie skrzynie z rogalami,
• 30:00
  a jego barki są napięte. Nie jak u zwycięzcy.
• 30:03
  Tylko jak u kogoś, kto dźwiga coś jeszcze felek poczuł w
• 30:08
  środku swoje czekoladowe klik. To nie była współpraca z
• 30:12
  radości. To był przymus szrama postawił
• 30:15
  skrzynie, rozejrzał się i zerknął na małe urządzenie w
• 30:18
  łapie kici 0 1. Na ekranik, który błysnął jak
• 30:22
  migawka. Kicia 0 1 nachyliła się do niego
• 30:26
  i powiedziała cicho prawie szeptem.
• 30:29
  Ale kamera felka złapała to idealnie.
• 30:32
  Pamiętasz ten materiał? Wystarczy jeden klik i będzie po
• 30:37
  tobie. Szrama zacisnął szczękę w
• 30:41
  oczach, miał Wstyd, który nie pasował do majora i strach,
• 30:45
  który nie pasował do weterana. Dobra, warknął, bierz to i
• 30:50
  kończymy hicia 0 1 uniosła pyszczek z minimalnym uśmiechem.
• 30:56
  Jeszcze chwila, najpierw kontrola łupu, cukier, puder,
• 31:00
  lukier, rogale kocimiętka to tylko przedsmak.
• 31:04
  Teraz mam paliwo na cały sezon. Matylda aż przygryzła wargę,
• 31:09
  żeby nie wybuchnąć. Róża była blada, ale stała jak
• 31:13
  skała. Perła nie ruszyła się ani o
• 31:15
  milimetr trzymała wszystkich na hamulcu.
• 31:19
  Jeszcze sekundę szepnęła do felka, pełny dowód.
• 31:24
  Felek nie mrugnął, kamera nagrywała jak kicia 0 1 otwiera
• 31:28
  skrzynie, dotyka lukru, sprawdza znaczniki, przesuwa pudełka.
• 31:33
  Jak szrama przenosi kolejne skrzynie?
• 31:35
  Jak w tej pięknej reżyserii? Nagle robi się bardzo brudna,
• 31:39
  prawda? I wtedy felek skinął ledwo
• 31:42
  zauważanie to nie było wielkie teraz jak w filmach to było
• 31:47
  krótkie, spokojne teraz, które działa jak zamykane drzwi.
• 31:53
  Zosia przesunęła się bokiem i domknęła wyjście niski z baryłką
• 31:57
  zrobili niską blokadę przy ziemi tak sprytnie, że nawet kot nie
• 32:02
  prześlizgnął by się bez zostawienia śladu, drudzy z
• 32:05
  opiłkiem zablokowali drogę techniczną kabelkiem po prostu
• 32:09
  przejścia nie ma. Kicia 0 1 odwróciła się
• 32:13
  błyskawicznie jakby miała w środku sprężynę.
• 32:16
  To nie jest zgodne ze scenariuszem powiedziała
• 32:19
  lodowato. A to właśnie najlepsze mruknął
• 32:23
  felek i wyszedł z cienia. Zosia wskazała na kamerkę.
• 32:28
  Zostawiasz dowody? Przykro mi.
• 32:32
  Szrama cofnął się odruchowo, jakby chciał zniknąć tak jak
• 32:35
  wcześniej, ale tym razem blokady już były domknięte.
• 32:39
  Spojrzał na perłę na rurze na swoich ludzi.
• 32:43
  I pękł o milimetr. Nie chciałem, warknął, ale to
• 32:48
  brzmiało bardziej jak nie umiałem inaczej.
• 32:52
  Kicia 0 1 uniosła urządzenie. I wtedy matylda, agent ciszy,
• 32:58
  który w kryzysie potrafi być głośny, nawet bez dźwięku,
• 33:01
  wyciągnęła z kieszeni rogalika. Niewielkiego takiego na później
• 33:07
  spojrzała na felka, jakby pytała oczami można.
• 33:11
  Felek nie zdążył odpowiedzieć, bo matylda już zrobiła zamach
• 33:15
  posmakuj tego syknęła rogal poleciał łukiem scena jakby na
• 33:20
  chwilę zwolniła wszystkie pary oczu podążały zakołującym w
• 33:24
  powietrze rogalem leciał pięknie zuchwale prosto do celu i i.
• 33:31
  I nie trafił. Przeleciał obok kici 0 1 cmoknął
• 33:36
  jej tylko lukrem po wąsie i pognał dalej jak złoty księżyc w
• 33:40
  stronę kontenera. Kicia 0 1 uśmiechnęła się
• 33:44
  minimalnie. Triumfalnie.
• 33:47
  Tak jak uśmiecha się ktoś, kto już widzi napis.
• 33:50
  Koniec. Jej palec zawisł nad
• 33:53
  przyciskiem. No to klik.
• 33:56
  Szepnęła pewna, że za sekundę cały świat pozna prawdę o
• 34:00
  majorze, tylko że rogal nie był zwykłym rogalem był rogalem z 11
• 34:05
  listopada, a rogale mają charakter.
• 34:10
  Odbił się od krawędzi kontenera miękko, ale sprężyście zakręcił
• 34:15
  za kołował w powietrzu, jakby nagle przypomniał sobie, po co
• 34:18
  został rzucony i wrócił. Wrócił takim łukiem, że
• 34:23
  wyglądało to jak rogalowa bumerangowa kometa, która
• 34:27
  zawraca, bo zapomniała cukru pudru.
• 34:29
  Kicia 0 1 zdążyła tylko mrugnąć klap.
• 34:33
  Rogal w drodze powrotnej musnął jej łapę dokładnie w tym
• 34:37
  miejscu, gdzie trzymała urządzenie.
• 34:40
  W sam punkt jakby znał przycisk, wypuść urządzenie wypadło jej z
• 34:44
  łapy, zakręciło w powietrzu i poleciało wprost do felka.
• 34:50
  Felek złapał je odruchowo oboma czekoladowymi dłoni.
• 34:54
  Dziękuję powiedział spokojnie, jakby właśnie dostał rachunek do
• 34:58
  podpisu, przyjmuje dowód do akt. Matylda złapała rogalika w
• 35:03
  locie, jak gdyby to była najnormalniejsza rzecz na
• 35:06
  świecie, po czym przytuliła go do brzucha, a kicia 0 1 po raz
• 35:10
  pierwszy wyglądała, jakby zabrakło jej scenariusza.
• 35:16
  Felek bez oglądania urządzenia nacisnął boczny przycisk.
• 35:20
  Klik odwrócił się do szramy i podał mu urządzenie, tak jak
• 35:25
  podaje się coś ciężkiego nie w rękach, tylko w sercu.
• 35:29
  To twoje powiedział cicho, nie będziemy budować sprawiedliwości
• 35:34
  na cudzym strachu. Szrama zacisnął szczękę przez
• 35:38
  sekundę. Wyglądał jakby chciał
• 35:40
  powiedzieć, nie biorę, a potem jednak wziął ostrożnie, jakby to
• 35:45
  parzyło. Dzięki wydusił i to jedno słowo
• 35:51
  było bardziej chropowate niż jego głos w Radiu.
• 35:54
  Perła zrobiła 3 oddechy i powiedziała rzecz najprostszą na
• 35:58
  świecie. Kończymy tą bajkę.
• 36:02
  Wieczorem, gdy rynek znów pachniał spokojem, nisko i rad
• 36:06
  usiedli razem. Rogale były ciepłe, kakao
• 36:10
  parowało, a jamniki wskakiwały na stołek jakby nigdy nic.
• 36:16
  Obok nich trochę z boku, ale jednak przy stole siedział też
• 36:20
  mruczysław. Udawał, że patrzę gdzie indziej,
• 36:23
  jakby tylko przypadkiem znalazł się w tej ekipie, ale rogal w
• 36:27
  jego łapie mówił prawdę. Został niski, zrobił hop,
• 36:32
  wylądował i aż się rozpromienił widzieliście, Jestem peł.
• 36:40
  Baryłka od chrząknął. I ja od początku byłem
• 36:43
  pełnowymiarowy tylko w wersji strategicznej matylda podsunęła
• 36:49
  felkowi rogalika bumerang bohater wraca oznajmiła.
• 36:55
  Felek uśmiechnął się i powiedział ciepło jak puentę do
• 36:58
  całego dnia. Słodycz to nie wszystko, liczy
• 37:02
  się spryt, a najlepsza drużyna taka co nie daje sobie wmówić
• 37:07
  bajki w luksze i pamięta o 3 oddechach zanim zrobi ruch, a
• 37:11
  gdzieś dalej już poza stołem i poza śmiechem kicia 0 1 pierwszy
• 37:16
  raz naprawdę posmakowała sprawiedliwości i odkryła, że to
• 37:20
  smak, którego nie da się polać lukrem, bo sprawiedliwość nie
• 37:24
  smakuje słodko. I gdzieś nad stołem odpraw w
• 37:28
  bazie nisko motto na ścianie jakby świeciło odrobinę jaśniej,
• 37:34
  im niżej mierzysz tym więcej widzisz?
• 37:38
  A w swarzędzu 11 listopada znów pachniało rogalami.
• 37:42
  Tym razem bez podstępu. I tak domyka się lukrowy
• 37:47
  przekręt, a kiedy kurz opada, zastaje coś ważniejszego niż
• 37:52
  zwycięstwo. Lekcja, którą felek nosi w
• 37:55
  kieszeni jak najmniejszą, ale najpotężniejszą miarkę, bo
• 38:00
  zaufanie działa jak lukier, łatwo je rozsmarować jednym
• 38:04
  ruchem, ale jeśli ktoś wciśnie do niego piasek strachu zaczyna
• 38:09
  trzeszczeć między zębami i wtedy ratuje nas nie krzyk, tylko 3
• 38:14
  proste rzeczy, stop oddech. I fakt, jeśli ta historia
• 38:20
  zostawiła wam w głowie ciepłą myśl, to niech będzie nią
• 38:23
  puenta. Felka słodycz to nie wszystko.
• 38:27
  Liczy się spryt. Najlepiej rośnie w drużynie, a
• 38:32
  jeśli chcecie pomóc felkowi tropić dalej, zostawcie po sobie
• 38:36
  ślad. Oceńcie kanał napiszcie
• 38:38
  komentarz, kliknijcie Obserwuj i jeśli macie ochotę wyjść do
• 38:43
  ekipy od spodu, zajrzyjcie na patronite.
• 38:47
  Tam dzięki takim osobom jak mama, Daria, Róża i matylda.
• 38:52
  Te przygody mogą powstawać regularnie.
• 38:55
  Bo felek już czuje kolejny zapach i ja też go czuję.
• 39:01
  Na czekoladowym tropie do usłyszenia w następnej sprawie.
• 39:05
  Cześć.