Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / A DËSHIRON TË SHËROHESH? #Gjoni5

Transcript

A DËSHIRON TË SHËROHESH? #Gjoni5 · Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania

• Biri që jep jetë Gjoni 5:1–47 Ilustrim hapës Është një burrë që blen një biletë lotarie çdo javë. Ai e ka bërë këtë për njëzet vjet. Çdo të shtunë ai ulet para televizorit dhe pret numrat. "Ndoshta këtë herë," thotë ai. "Nëse fitoj, e gjithë jeta ime do të ndryshojë." Por javë pas jave, asgjë nuk ndryshon. Shumë njerëz jetojnë kështu. Ata presin fatin, momentin e duhur ose dikë që të vijë dhe t'i ndihmojë. Vitet kalojnë dhe ata janë ende në të njëjtin vend. Në Gjonin 5 takojmë një burrë që kishte pritur për tridhjetë e tetë vjet pranë një pellgu, duke shpresuar për shansin e tij. Pastaj Jezusi i afrohet. Burrit nuk i duhet më fat. Ai ka nevojë vetëm për fjalën e Jezusit. Vargu i Temës së Kapitullit Një varg që do të përdornim është: “Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: Kush e dëgjon fjalën time dhe i beson atij që më dërgoi, ka jetë të përjetshme. Ai nuk vjen në gjyq, por ka kaluar nga vdekja në jetë.” — Gjoni 5:24 (ESV) Hyrje Në kapitullin 4, Jezusi shëroi djalin e një zyrtari me një fjalë, nga larg. Në kapitullin 5, Ai shëron një burrë që kishte qenë i sëmurë për tridhjetë e tetë vjet, përsëri vetëm me një fjalë. Kjo është shenja e tretë në Ungjillin e Gjonit. Por këtë herë mrekullia shkakton telashe. Jezusi e shëron burrin të shtunën, ditën e pushimit hebraik. Udhëheqësit fetarë janë të zemëruar. Nga ky kapitull e tutje, ata fillojnë të kërkojnë një mënyrë për ta vrarë Jezusin. Kapitulli ka tre pjesë. Së pari, shërimi në pellg (vargjet 1–15). Pastaj Jezusi shpjegon se kush është Ai: Biri që punon me Atin, që jep jetë dhe që do të gjykojë (vargjet 16–30). Së fundmi, Jezusi përmend dëshmitarët që flasin për Të: Gjon Pagëzori, veprat e Tij, Ati, Shkrimet e Shenjta dhe Moisiu (vargjet 31–47). Vargjet kryesore "Kur Jezusi e pa shtrirë dhe duke ditur se ai kishte qenë aty prej shumë kohe, i tha: "A do të shërohesh?" — Gjoni 5:6 Tingëllon si një pyetje e çuditshme. Sigurisht që një njeri i sëmurë dëshiron të shërohet! Por pas kaq shumë vitesh, disa njerëz pushojnë së shpresuari. Disa madje mësohen me problemin e tyre. Pyetja e Jezusit ia zgjon zemrën burrit. "Ju i shqyrtoni Shkrimet sepse mendoni se keni në to jetë të përjetshme; dhe ato dëshmojnë për mua." — Gjoni 5:39 Udhëheqësit e lexonin Biblën çdo ditë, por nuk e kapën pikën kryesore. E gjithë Bibla tregon Jezusin. Është e mundur ta njohësh mirë Biblën dhe prapë të mos i afrohesh Atij. Konteksti Historik dhe Kulturor Pellgu i Bethesdës. Ky pellg ndodhej në Jerusalem, pranë Portës së Deleve. Kishte pesë veranda të mbuluara përreth tij. Për një kohë të gjatë disa njerëz menduan se Gjoni e shpiku. Por arkeologët e kanë gjetur atë, me verandat e tij, pikërisht siç e përshkruan Gjoni. Uji që lëvizte (vargjet 3-4). Shumë njerëz besonin se kur uji lëvizte, personi i parë që hynte brenda do të shërohej. Disa Bibla kanë vargun 4, i cili thotë se një engjëll e trazoi ujin. Kopjet më të vjetra të Gjonit nuk e kanë këtë varg, kështu që shumë Bibla moderne e vendosin atë në një shënim në fund të faqes. Sidoqoftë, pika është e qartë: burri po priste ujin, por Ai që e shëroi ishte Jezusi. Tridhjetë e tetë vjet. Kjo është një kohë shumë e gjatë, më e gjatë se sa jetonin shumë njerëz në ato kohë. Burri ndoshta kishte qenë i sëmurë për pjesën më të madhe të jetës së tij. Rregullat e Sabatit. Perëndia i tha popullit të Tij të pushonte ditën e shtatë. Me kalimin e kohës, mësuesit hebrenj shtuan shumë rregulla shtesë rreth asaj që konsiderohej si "punë". Mbajtja e rrogozit ishte një nga gjërat që ata nuk e lejonin. Jezusi nuk e shkeli ligjin e Perëndisë. Ai shkeli rregullat shtesë që njerëzit i kishin shtuar atij. Dy ose tre dëshmitarë. Në ligjin hebraik, fjala e një personi nuk mjaftonte për të vërtetuar diçka në gjykatë. Duheshin dy ose tre dëshmitarë (Ligji i Përtërirë 19:15). Kjo është arsyeja pse në vargjet 31–47 Jezusi rendit dëshmitarët që flasin për Të. Shpjegimi i Tekstit 1. Shërimi në pellg (vargjet 1–15) Një vend plot me njerëz të sëmurë (1–5). Në pellg shtrihen shumë njerëz të verbër, të çalë ose të paralizuar. Midis tyre është një burrë që ka qenë i sëmurë për tridhjetë e tetë vjet. Nga të gjithë ata, Jezusi shkon tek ai. "A do të shërohesh?" (6-7). Burri nuk thotë po. Ai jep një justifikim: "Nuk kam askënd që të më fusë në pellg. Dikush gjithmonë arrin atje para meje." Ai ndihet i vetmuar dhe pa shpresë. Ai po shikon ujin dhe njerëzit e tjerë. Ai ende nuk e di se kush po qëndron përpara tij. "Ngrihu, merr shtratin tënd dhe ec" (8-9). Jezusi nuk e çon atë te pellgu. Ai vetëm flet. Menjëherë burri shërohet. Ai merr shtratin e tij dhe ecën. Tridhjetë e tetë vjet sëmundjeje mbarojnë në një çast. "Është Sabat!" (10–13). Në vend që të gëzoheshin për burrin, udhëheqësit ankohen: është kundër rregullave të mbash dyshekun tënd sot. Ata kujdesen më shumë për rregullat e tyre sesa për një burrë që sapo është shëruar. Burri as nuk e di se kush e shëroi, sepse Jezusi është larguar nga turma. "Mos mëkato më" (14-15). Më vonë Jezusi e gjen në tempull dhe i thotë: "Ja, ti je shëruar! Mos mëkato më që të mos të ndodhë asgjë më e keqe." Jezusi interesohet për më shumë sesa vetëm për këmbët e tij. Ai interesohet për shpirtin e tij. Pastaj burri shkon dhe u tregon udhëheqësve se ishte Jezusi. 2. Biri dhe Ati (vargjet 16–30) "Ati im po punon" (16–18). Udhëheqësit e sulmojnë Jezusin për shërimin e tij në Sabat. Jezusi përgjigjet: "Ati im po punon deri më tani, dhe unë po punoj". Perëndia nuk ka pushuar kurrë së kujdesuri për botën e Tij, madje as në Sabat. Duke e quajtur Perëndinë "Ati im" në këtë mënyrë, Jezusi po thotë se Ai është i barabartë me Perëndinë. Udhëheqësit e kuptojnë këtë qartë dhe tani duan ta vrasin Atë. Biri bën atë që bën Ati (19-20). Jezusi shpjegon se Ai nuk vepron kurrë vetëm. Ai bën atë që sheh Atin duke bërë, sepse Ati e do Birin dhe i tregon Atij gjithçka. Ati dhe Biri punojnë së bashku si një. Biri jep jetë dhe gjykon (21–23). Vetëm Perëndia mund të japë jetë dhe vetëm Perëndia mund ta gjykojë botën. Jezusi thotë se Ati ia ka dhënë të dyja këto Birit. Pra, të gjithë duhet ta nderojnë Birin ashtu siç nderojnë Atin. Nëse nuk e nderoni Jezusin, nuk e nderoni Perëndinë. Nga vdekja në jetë (24). Ky është thelbi i kapitullit. Kushdo që e dëgjon fjalën e Jezusit dhe beson se Ati që e dërgoi Atë, ka tashmë jetë të përjetshme. Ai nuk do të dënohet. Ai tashmë ka kaluar nga vdekja në jetë. Të vdekurit do ta dëgjojnë zërin e Tij (25–30). Jezusi thotë se njerëzit që janë të vdekur shpirtërisht do ta dëgjojnë zërin e Tij tani dhe do të jetojnë. Dhe një ditë, të gjithë ata që janë në varre do ta dëgjojnë zërin e Tij dhe do të dalin prej tyre. Ata që bënë mirë do të ringjallen në jetë dhe ata që bënë keq do të ringjallen në gjykim. Jezusi e ka këtë autoritet sepse Ai është Biri i Njeriut. 3. Dëshmitarët (vargjet 31–47) Gjon Pagëzori (31–35). Gjoni ishte si një llambë që digjej. Për njëfarë kohe njerëzit shijuan dritën e tij. Dhe Gjoni tregoi qartë nga Jezusi. Veprat e Jezusit (36). Mrekullitë që bën Jezusi janë gjithashtu një dëshmi. Asnjë njeri i zakonshëm nuk mund të shërojë kështu. Veprat e tij tregojnë se Ati e dërgoi Atë. Ati (37–38). Vetë Perëndia Atë flet për Jezusin. Por udhëheqësit nuk e kanë fjalën e Perëndisë të gjallë në ta, kështu që ata nuk i besojnë Atij që Ai dërgoi. Shkrimet e Shenjta (39–40). Ata e studiojnë Biblën me shumë kujdes, duke shpresuar të gjejnë jetën e përjetshme atje. Por Bibla tregon Jezusin dhe ata refuzojnë të vijnë tek Ai për të pasur jetë. Moisiu (41–47). Udhëheqësit e duan më shumë lavdërimin nga njerëzit sesa lavdërimin nga Perëndia. Kjo është një arsye pse ata nuk mund të besojnë. Jezusi përfundon me një paralajmërim të fortë: Moisiu, njeriu të cilit i besoni, do të jetë ai që do t'ju akuzojë. Nëse do t'i besonit vërtet Moisiut, do të më besonit edhe mua, sepse ai shkroi për Mua. Fjalë kyçe I shëruar — ὑγιής ( hygiēs , I shëndetshëm, mirë, përsëri i plotë. Jezusi e pyet burrin nëse dëshiron të shërohet (5:6, 9). Sabat — σάββατον ( sabbaton , Dita e shtatë e javës, dita e pushimit hebraik. Udhëheqësit kishin shtuar shumë rregulla rreth asaj që njerëzit nuk mund të bënin në të (5:9–10). Vepra — ἔργα ( erga , Gjërat që bën Jezusi, si shërimi dhe dhënia e jetës. Ato tregojnë se Ati e dërgoi Atë (5:20, 36). I barabartë me Perëndinë — ἴσον τῷ θεῷ ( ison tō theō . Kur Jezusi e quajti Perëndinë "Ati im" në këtë mënyrë, udhëheqësit e kuptuan se Ai po thoshte se është i barabartë me Perëndinë (5:18). Gjykimi — κρίσις ( krisis , Perëndia vendos se kush ka të drejtë dhe kush është fajtor. Ati ia ka dhënë këtë Birit (5:22, 24). Jeta e përjetshme — ζωὴ αἰώνιος ( zōē aiōnios ). Jeta me Perëndinë që fillon tani dhe nuk mbaron kurrë (5:24, 39). Bir i Njeriut — υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ( huios tou anthōpou , Një emër që Jezusi e përdor për Veten. Vjen nga Danieli 7, për një Mbret qiellor që merr pushtet për të sunduar (5:27). Dëshmitar — μαρτυρία ( martyria ,). Dikush ose diçka që tregon të vërtetën për Jezusin. Në këtë kapitull, Jezusi përmend pesë dëshmitarë (5:31–47). Shkrimet e Shenjta — γραφαί ( graphai). Shkrimet e shenjta të Dhiatës së Vjetër. Jezusi thotë se të gjitha tregojnë për Të (5:39). Lidhja me Dhiatën e Vjetër dhe Zbulesën e Krishtit Pushimi i Perëndisë dhe vepra e Perëndisë. Në Zanafillën 2:2-3, Perëndia pushoi ditën e shtatë pasi krijoi botën. Por Ai nuk pushoi së mbajturi botën gjallë. Dielli ende lindte, foshnjat ende lindnin dhe shiu ende binte. Kur Jezusi thotë "Ati im po punon deri më tani", Ai po ua kujton atyre këtë. Dhe Ai po bën të njëjtën punë si Perëndia. Tridhjetë e tetë vjet. Moisiu shkroi se Izraeli u end në shkretëtirë për tridhjetë e tetë vjet pasi refuzuan t'i besonin Perëndisë (Ligji i Përtërirë 2:14). Ata mbetën të bllokuar, duke pritur, të paaftë të hynin në tokën e premtuar. Burri te pellgu mbeti i bllokuar për të njëjtin numër vitesh. Me një fjalë, Jezusi e liron atë të ecë. Biri i Njeriut. Në Danielin 7:13-14 profeti sheh "një si një bir njeriu" që vjen me retë e qiellit. Perëndia i jep Atij fuqi, lavdi dhe një mbretëri që nuk do të mbarojë kurrë. Kur Jezusi thotë se Ati i ka dhënë Atij autoritet për të gjykuar "sepse ai është Biri i Njeriut" (5:27), Ai po thotë: Unë jam Ai që Danieli pa. Të vdekurit do të ringjallen. Danieli shkroi gjithashtu se shumë nga ata që flenë në pluhur do të zgjohen, disa për jetë të përjetshme dhe disa për turp (Danieli 12:2). Jezusi thotë se kjo do të ndodhë kur të vdekurit të dëgjojnë zërin e Tij (5:28–29). Ai që flet është Zoti i ringjalljes. Moisiu shkroi për Mua. Moisiu tha se Perëndia do të ngrinte një profet si ai dhe njerëzit duhet ta dëgjonin Atë (Ligji i Përtërirë 18:15). E gjithë historia që shkroi Moisiu, flijimet, qengji i Pashkës, gjarpri në shkop, premtimi i një Profeti, të çon përpara te Jezusi. Të besosh vërtet te Moisiu do të thotë të vish te Jezusi. Aplikim për Ne Sot A dëshiron të shërohesh? Jezusi ende e bën këtë pyetje. Ndonjëherë mësohemi me mëkatin tonë, frikën ose trishtimin tonë dhe ndalojmë së prituri që diçka të ndryshojë. Jezusi dëshiron të na zgjojë përsëri shpresën. Mos prit më ujin. Burri mendoi se shpresa e tij e vetme ishte pishina dhe dikush që ta ndihmonte të hynte brenda. Ne gjithashtu kërkojmë personin, vendin ose shansin e "duhur". Por përgjigjja ishte pikërisht përpara tij. Shiko te Jezusi, jo te fati. Njerëzit kanë më shumë rëndësi se rregullat. Udhëheqësit kujdeseshin më shumë për një rrogoz në Sabat sesa për një njeri që sapo ishte shëruar. Kishat mund të bëjnë të njëjtën gjë. Le të mos i duam kurrë rregullat dhe zakonet tona më shumë sesa njerëzit që Perëndia na sjell. Jezusi kujdeset për të gjithë personin. Ai shëroi trupin e njeriut, pastaj u kthye për shpirtin e tij: "Mos mëkato më." Jezusi nuk dëshiron vetëm të zgjidhë problemet tona. Ai dëshiron të na bëjë të rinj nga brenda. Mund ta dish me siguri. Vargu 24 jep një premtim të fortë. Nëse e dëgjon fjalën e Jezusit dhe beson, ke jetë të përjetshme tani dhe nuk do të dënohesh. Nuk ke pse të jetosh me frikën e gjykimit. Lexo Biblën për të gjetur Jezusin. Është e mundur ta lexosh Biblën dhe prapë ta humbasësh Jezusin. Kur ta hapësh Biblën tënde, pyet: Çfarë më tregon kjo për Jezusin? Pastaj eja tek Ai. Çfarë mësojmë nga ky kapitull 1. Jezusi i sheh njerëzit që të tjerët i harrojnë, edhe pas tridhjetë e tetë vjetësh. 2. Jezusi shëron vetëm me fjalën e Tij; Ai nuk ka nevojë për një pellg apo ndonjë gjë tjetër. 3. Rregullat e bëra nga njerëzit nuk duhet të bëhen kurrë më të rëndësishme se njerëzit. 4. Jezusi është i barabartë me Perëndinë dhe punon së bashku me Atin. 5. Biri jep jetë dhe do të gjykojë botën, prandaj ne duhet ta nderojmë Atë ashtu siç nderojmë Atin. 6. Kushdo që e dëgjon fjalën e Jezusit dhe beson, ka kaluar tashmë nga vdekja në jetë. 7. Shumë dëshmitarë tregojnë për Jezusin: Gjoni, veprat e Tij, Ati, Shkrimet e Shenjta dhe Moisiu. 8. Është e mundur ta njohësh mirë Biblën dhe prapë të refuzosh të vish te Jezusi. VARG PËR T'U MBAJTUR MEND "Jezusi i tha: 'Çohu, merr shtratin tënd dhe ec!'" Gjoni 5:8