Latest / Nie-winna Sztuka / 109. Marika nie przyjeżdżaj do Kanady, nie ma tu sztuki!

Transcript

109. Marika nie przyjeżdżaj do Kanady, nie ma tu sztuki! · Nie-winna Sztuka

0:00
Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
0:03
Moi drodzy, to pierwszy odcinek w nowym 2025 roku, więc niech
0:08
nam się wiedzie i będzie obfity. On ma niezłą sztukę i niezłe
0:12
sztuki. No, ale nie byłabym sobą, gdybym
0:14
nie rozpoczęła tego roku tematem jeszcze z poprzedniego
0:18
chciałabym wam opowiedzieć o sztuce jaką widziałam będąc w
0:21
Kanadzie. Myślę, że to dla mnie miłe
0:23
podsumowanie i mam nadzieję, że i wam się spodoba.
0:26
Także dzisiaj nie pracujcie garsonek, raczej wygodny,
0:29
dresik, no bo wszyscy mamy jeszcze wolne.
0:31
Na sylwestrze. Stąd też takie lżejszy temat.
0:34
Poleciałam na 2 tygodnie do vancouver, bo moi przyjaciele
0:37
tam mieszkają od 2 lat i powiedzieli, że no nie mogę
0:39
przegapić takiej okazji, a to moja ostatnia szansa, bo się
0:42
wyprowadzają. No i muszę przyznać, że nigdy
0:46
nie kręciła mnie Kanada. Raczej byłam team u SA, ale to
0:49
moi wspaniali przyjaciele, więc im zaufałam.
0:52
Nawet jeżeli powiedzieli mi mariczka vancouver, nie ma
0:55
sztuki. No, niezbyt zachęcające, więc
0:58
musicie wiedzieć, jak bardzo kocham moich przyjaciół.
1:01
I wiecie, no jasne, że jest ta sztuka, tylko im chodziło o to,
1:06
że znając mój gust artystyczny, mało jest takiej sztuki, jaka by
1:10
mnie interesowała, bo ja chętnie niż jakiegoś rembrandta czy
1:14
matejko czy lokalnych artystów zobaczyłabym sobie obraz picassa
1:18
czy egona? Schille.
1:19
No ale spakowałam, walizeczkę, garsoneczkę i wyruszyłam w
1:23
daleko męczącą podróż. Notabene jak dzisiaj pisałam im
1:27
wiadomość, że robię ten odcinek, to napisali, no za wiele się nie
1:30
nagadasz. Zobaczymy, zobaczymy i wiecie co
1:35
chwilę po wylądowaniu, kiedy przyjaciel odebrał mnie z
1:38
lotniska i wysiedliśmy na stacji metra obok ich domu stały rzeźby
1:43
Magdaleny abakanowicz, rozumiecie przeleciałam?
1:47
8205 km, żeby zobaczyć rzeźby polskiej artystki.
1:52
Wspaniałe, bardzo abstrakcyjne, to muszę przyznać, ale lubię jak
1:56
życie zaskakuje. No i uradowało to moje art.
1:59
Serduszko od samego początku, więc wiedziałam, że ten wyjazd
2:02
będzie fajny. I musicie sobie wyobrazić jedno.
2:06
Znajdują się one na broadway i stojąc przed nimi na takim
2:11
wzniesieniu jest ulica, na której zawsze jest ogromny ruch.
2:14
Jest hałas, światła, wiecie? A w oddali widać całe downtown,
2:18
czyli bardzo dużo wieżowców, a za nimi piękne, majestatyczne
2:23
góry otulone tajemniczą mgłą. No co to jest za widok?
2:28
Naprawdę nigdy go nie zapomnę. No i w dzień i w nocy robi
2:31
ogromne. Wrażenie?
2:33
A miałam to szczęście, że widziałam go każdego dnia,
2:36
wychodząc eksplorować miasto, no bo za każdym razem musiałam
2:39
pójść na to metro, więc była codziennie i abakanowicz, i
2:42
piękne góry. Ja wam zaraz opowiem o tych
2:45
rzeźbach, ale chciałam dodać, że przed wylotem wysłałam
2:48
przyjaciołom zdjęcie z pinteresta, pytając, czy tak
2:52
wygląda faktycznie. Vancouver, czy to takie typowe
2:55
internetowe oszustwo? Wiecie, że na zdjęciach wow, a
2:58
przylatujesz jest no dupa? Nie?
3:00
No wiecie, jak bywa, ale okazało się, że właśnie ten widok, który
3:04
ja znalazłam na pintereście jako pierwszy będzie towarzyszył mi
3:07
codziennie przy zwiedzaniu vancouver, bo to był widok
3:12
miejsca, przy którym mieszkali moi przyjaciele mieszkają nadal.
3:15
No ale wracając już do rzeźby, bo podcast jednak jest o sztuce,
3:19
a nie o moich podróżniczych ekscesach.
3:22
No to Magdalena bakanowicz, myślę, że znana nam wspaniała
3:27
Polska artystka stworzyła wiele niesamowitych rzeźb.
3:31
Ale konkretnie ten rodzaj, który ja widziałam, czyli postacie bez
3:35
głów, ustawione w grupach. No to są realizacje, które
3:38
zazwyczaj tworzyła poza granicami polski, nazywała je
3:42
przestrzeniami doświadczeń albo emocji.
3:45
Bardzo ładnie, prawda? Za to vancouver Magdalena
3:49
stworzyła serię rzeźby. Jest to taka grupa bezgłowych
3:52
żeliwnych figur. Trochę wyglądają jakby szły bez
3:55
celu nie widząc, no bo przecież nie mają głów.
3:58
Fill pochodzą z takiej większej głównej serii pod tytułem.
4:01
Agora, która na stałe eksponowana jest w Grand park w
4:05
Chicago, więc jak będziecie to możecie zajść, Agora tak
4:08
generalnie była miejscem spotkań starożytnej Grecji, gdzie
4:12
narodziła się koncepcja demokracji, ponieważ żaden
4:15
obywatel nie stał ponad prawem, każdy miał prawo głosu, w tym
4:19
bezstronnym sposobie życia. No i cała historia tego, jak
4:22
rzeźby abakanowicz znalazły się w Kanadzie, sprowadza się do
4:25
faktu, że vancouver na biennale zlecił artystce stworzenie.
4:30
Właśnie rzeźb na wystawę w 2005 roku?
4:34
Było to 20 figur. Zostały one odlane indywidualnie
4:38
w odlewni przemysłowej w śremie, właśnie niedaleko Poznania.
4:41
Oczywiście abakanowicz przykładała dużą wagę do tego,
4:45
by każda rzeźba była mocno zróżnicowana, żeby była
4:49
indywidualna, no i powiem wam, że widać te unikalne ślady
4:54
zaznaczone na każdej jednej rzeźbie, ale muszę przyznać, że
4:58
jednak jak patrzymy na te rzeźby w grupie, no to.
5:01
Nie dostrzega się od razu tych niuansów, dlatego, że każda
5:04
wygląda bardzo podobnie, więc fajnie wiedzieć, że.
5:08
Ee. Magdalena bakanowicz każdą
5:10
próbowała odlać w inny sposób, także jak będziecie widzieć na
5:14
żywo, to możecie zobaczyć, czy dacie radę zobaczyć te małe
5:19
niuanse, które tam w nie wprowadziła.
5:22
W każdym razie w skrócie, vancouver było oskarżane o
5:25
bezduszność i brak stawiania na kulturę i sztukę w imię
5:28
inwestycji w nieruchomości. Więc właśnie w 2005 roku.
5:33
Zamówili u artystki te rzeźby za 2 miliony dolarów, także piękne,
5:37
a piękna kwota, jak na polską artystkę.
5:39
Generalnie, jak na artystkę. No i za pomocą tych rzeźb
5:42
abakanowicz podjęła temat transformacji i utraty jednostki
5:46
w grupie jako odniesienia do kondycji ludzkiej i
5:50
kształtowania takiego naszego świata na przestrzeni dziejów.
5:53
I trochę to było czuć vancouver, które jest tak niesamowitym
5:57
miejscem na ziemi. Że ja bym ośmieliła się
5:59
powiedzieć i stwierdzić, że to najwspanialsze miasto w jakim
6:03
byłam, a przypomnę, że zawsze to miejsce jednak zajmował Nowy
6:07
Jork. Nie wiem, czy się zmieniło
6:09
prawdopodobnie tak, ale też nie ukrywam, że vancouver jest
6:12
trochę ubogie w sztukę. I ten początek, jak moi
6:16
przyjaciele powiedzieli, że nie ma zbyt wiele sztuki.
6:19
To jest bardzo zrozumiałe, bo może i mówię to na wyrost, bo
6:23
spędziłam w vancouver tylko 2 tygodnie.
6:25
No, ale eksplorowałam ile wlezie, a wiecie, że dla mnie
6:28
wakacje? Eksplorowanie jakiegoś miejsca?
6:30
No to jest głównie skupiam się na sztuce, nie na na czymś
6:33
innym, ewentualnie też na dobrym jedzonku, ale i na to i na to
6:37
jest zawsze czas. Kolejnym miejscem, związanym
6:39
stricte ze sztuką było vancouver art gallery, które jest piękne
6:44
architektonicznie i trochę przypomina mi baby.
6:47
Wersje metropolian muzeum w właśnie w Nowym Jorku, ale z
6:50
zewnątrz w środku byliśmy na wystawie pod tytułem monokrom
6:54
journey, czyli monochromatyczna podróż.
6:57
Każda sala poświęcona była jednemu kolorowi.
7:00
I to mi się bardzo podobało, że było ich bardzo dużo i w każdej
7:04
sali na przykład nie wiem. Sala numer jeden, czyli czarna,
7:07
było bardzo dużo artystów, ale dzieła wszystkie były w czerni.
7:12
Fantastycznie się to oglądało. No i ja się zapytałam na
7:15
początku dla żartu, czy jest to malewicz, bo przecież nikt inny
7:19
nie może zrobić czarnego kwadratu na białym tle.
7:21
Ale nie i te wszystkie obrazy, które były identyczne i były
7:25
czarnym, po prostu płytem zawieszonym na ścianie.
7:28
Były autorstwa innych artystów. Zazwyczaj lokalnych,
7:32
kanadyjskich artystów bardzo dużo w tej galerii było sztuki,
7:36
właśnie kanadyjskiej cojest. Fajne, ale jednak myślę, że i
7:41
mniej wielu turystów bardziej przyciągnęły te światowe
7:45
nazwiska. No wiecie, mówię wam zawsze
7:49
prawdę. Poza tym sztukę trzeba oglądać
7:51
dokładnie tak, jak ma się na to ochotę, prawda?
7:54
No i tak pierwszym znanym artystą był Robert indiana i o
7:58
matko, ja bardzo bardzo. Uwielbiam indianę.
8:02
Wydaje mi się, że to właśnie ten przyjaciel, z którym byłam w tej
8:05
vancouver. Skiej art galerii.
8:07
To on mi wiele lat temu powiedział o montanie, bo on
8:10
bardziej się interesował designem niż ja.
8:13
No jest to artysta, którego zapewne kojarzycie z
8:15
zaprojektowania symbolu low albo hope.
8:18
Wiecie, są to takie rzeźby z tymi napisami, że u góry jest
8:21
LOA, na dole, VE to są takie bardzo insta, friendly rzeźby i
8:27
właśnie są autorstwa. Roberta, indiany i ja.
8:30
Jedną z takich rzeźb widziałam właśnie.
8:34
Pijąc kawkę w Nowym Jorku, ona sobie stała przede mną.
8:38
Akurat byłam w drodze do oglądania sztuki w momie, więc
8:42
to było miłe, ale za to w vancouver miałam okazję zobaczyć
8:45
sito drugiego autorstwa w czerni i bieli z napisem love.
8:50
Fantastyczne był też said łąbli. Bardzo mały obraz był tam
8:56
pokazany, ale piękny i mówi, że mały obraz, dlatego, że po
9:00
prostu tłąbli mi się zazwyczaj kojarzy z ogromną.
9:04
Wielkością płótna. I myślę, że to też
9:06
kontrowersyjny artysta, bo dosłownie bardzo brzydko to
9:10
powiem, ale są to, albo wygląda to jak bazgroły, które.
9:15
Wyglądają, jakbyście rozpisywali długopis w notatniku i wiem,
9:19
wiem no to jest infantylne porównanie, ale tak żeby wam go
9:22
określić jakbyście nie wiedzieli który to, no bo możecie kojarzyć
9:25
styl, a niekoniecznie na przykład jego nazwisko.
9:29
Ja jego wieloformatowe dzieła na pewno widziałam będąc w
9:32
galeriach w Wiedniu, bo pamiętam, że tam pierwszy raz go
9:36
zobaczyłam a ostatnio też wisiał w Los Angeles, jak byłam w The
9:40
broad właśnie w tym samym czasie, kiedy byłam w Kanadzie i
9:43
tam też był wielkoformatowy. O tym wam mówiłam w tym odcinku
9:47
o de broad. No i przyznam, że ja Jestem
9:50
wielką fanką. Uwielbiam ekspresję i jak
9:53
pierwszy raz zobaczyłam go na żywo, to ja nie mogłam oderwać
9:56
oczu. Ja nie wiedziałam jeszcze wtedy,
9:58
kim jest ten artysta, ale było to takie mocno przekorne i
10:03
odważne, szczególnie, że teraz już się dowiedziałam po tym
10:07
czasie, ale on tworzył w latach tam, pięćdziesiątych,
10:09
siedemdziesiątych. Więc jak na tamte czasy, no to
10:13
zapewne był określany trochę jak wiecie jak polok nie znaczy po
10:16
prostu każdy może sobie tak pomazać.
10:19
Co już wiemy z niewinnej sztuki? Że wcale nie jest prawdą, ale
10:23
jak będziecie mieli okazję do obcowania z jego sztuką na żywo,
10:28
to proszę mi napisać jakie są wasze wrażenia?
10:30
Czy robi to na was wrażenie? Boże, ile powtórzeń, czy czy
10:34
jakoś wiecie, jara was toczy. Możecie przejść obojętnie koło
10:39
takiej pracy? Ja myślę, że oczywiście format
10:42
robi robotę, ale bardzo mi się podobają jego dzieła.
10:45
Zastanawiam się, może trzeba zrobić o nim podcast?
10:48
Kolejnym dziełem sztuki, które stało na środku sali była
10:52
rzeźba, która wyglądała jak model architektoniczny, taki
10:55
jakby z białej. Nie wiem, sklejki, jak
10:58
zobaczyłam nazwisko, to już wiedziałam gdzie Jestem.
11:02
Bo jej autorem jest Agnieszka pur, o którym wam opowiadałam w
11:05
podcaście. Chyba o kolorach, albo
11:07
kontrowersjach. Ponieważ to on zaklepał sobie
11:11
używanie najczarniejszej czerni na świecie, ona się nazywała wam
11:16
ta Black bodajże i tam była ta afera, że inny artysta stworzył
11:20
najbardziej różowy kolor w kontrze właśnie do capura i
11:25
oficjalnie napisał, że tej różowej farby może używać każdy
11:29
na całym świecie. Tylko nie ani szkapur, po czym
11:32
ani szkapur wstawił zdjęcie na Instagrama, jak macza swój
11:36
środkowy palec w tej różowej farbie.
11:40
Więc to jest zabawne, no po prostu chodziło o to, że nikt
11:43
nie ma prawa zastrzec sobie używania jakiegoś koloru.
11:46
No znaczy, ma prawo w sensie, bo anisz sobie to zrobił, bo miał
11:51
znajomości, bo miał pieniądze, ale to dosyć nieetyczne i
11:54
brzydkie zachowanie. No Karny ziemniaczek dla nisza.
11:58
Ewidentnie także ta rzeźba nie była niczym zaskakującym, raczej
12:03
nie zwróciłaby mojej uwagi. Gdybym nie zobaczyła nazwiska
12:07
autora, no bo ja wtedy się uśmiechnęła.
12:10
Na samą myśl, że anisz jest ciekawą postacią w świecie
12:13
sztuki. Jak nie pamiętacie, to on też
12:16
zaprojektował fasolkę w Chicago, więc fajnie, że umilił mi mój
12:19
pobyt w Kanadzie także wcześniej bym, gdybym nie czytała o tej
12:24
czarnej najczarniejszej farbie, to bym nawet nie wiedziała, że
12:27
to on projektuje takie wspaniałe historie.
12:31
Może tak powiem. Były site, druki n Diego
12:33
warhola. Z tego co pamiętam, Merlin
12:36
monroe, autoportret warhola i jackie Kennedy, wszystkie w
12:40
odcieniach szarości, bo tak powoli już przechodziliśmy.
12:44
Ee. Do innych sal przestrzennych i
12:47
warhola, widziałam w swoim życiu bardzo dużo.
12:50
W wielu miejscach na świecie, ale szczerze, nigdy nie za wiele
12:54
dobrego poparł tu, chociaż już wam to mówiłam po wizycie w
12:58
eleiu, w odcinku odebrał drze na tle innych artystów już warhol
13:02
nie robi na mnie takiego wrażenia, jednak dojrzałam.
13:05
Zmieniła się moja wrażliwość i emocjonalność.
13:08
No i tak generalnie chyba powiększenie wiedzy na temat
13:10
historii sztuki. Zrobiło swoje i też już ten
13:13
popart nie jest dla mnie. A jakimś wielkim wyznacznikiem
13:18
fill, jeżeli chodzi o fill jakiś ranking moich ulubionych nurtów
13:23
w sztuce i powiem wam, że to też ciekawie się obserwowało, jak
13:26
byłam we wszystkich miejscach związanych ze sztuką.
13:29
W tym roku, jak mój gust się zmienił.
13:32
I tu zrobię wielką dygresję, bo powiem wam, że chodzenie teraz
13:35
po muzeach i galeriach fill dla mnie jest trochę jak gra, w
13:38
sensie z jaką łatwością teraz potrafi rozpoznać artystę, nie
13:42
znając na przykład tego dzieła, ale.
13:44
Znając kreskę czy technikę. I wiem, że na na przykładzie
13:48
warhola nie jest trudno go odróżnić od kogoś randomowego.
13:52
No ale jest wiele nazwisk faktycznie, którymi mogę
13:54
zaskoczyć osoby, z którymi sobie oglądam sztukę.
13:57
No i sama siebie. Przede wszystkim, bo to o to
13:59
chodzi, że mogę jakby zgadnąć, czyje jest to dzieło.
14:05
Wiecie, myślę, że wiele osób nadal nie rozróżnia mone od
14:08
mane, gdzie mają 2 różne style, tylko te podobne nazwiska.
14:13
No ale była to ogromna przyjemność i fajna zabawa.
14:17
Więc zawsze będę powtarzała, że wolę wiedzieć i znać kontekst,
14:21
niż lecieć na spontanie wiele lat.
14:23
Chodziłam do galerii z podstawową wiedzą o sztuce i
14:25
teraz muszę do nich wrócić, bo no tamto, to było bez sensu.
14:29
Nie, bo tylko zobaczenie dzieła sztuki to tak naprawdę mi mi
14:33
mówię o sobie, nic teraz nie robi.
14:36
Ja jednak muszę wiedzieć więcej. Wtedy jest to przyjemne.
14:39
No ale to wiecie, bo już o tym wam biadoliłam.
14:41
Pewnie w niejednym odcinku. Ale moi drodzy, dzisiaj jest
14:44
dzień po sylwestrze, a nie możemy być wymagający.
14:47
No moje elokwencji dziś. Ale staram się.
14:50
Obok warhola był też lichtenstein, piękne sitodruki w
14:54
kolorze indygo. Chabrowym uczy Królewskim
14:57
niebieskim, jak kto woli, w każdym razie niebieskie.
15:01
Bardzo ciekawe z racji tego, że to był mono kolor, bo z tej
15:04
czerni przyszliśmy już na niebieski i chyba dużo bardziej
15:07
podobały mi się, niż wielki kolorowy, komiksowy
15:11
liechtenstein, którego widziałam i w Nowym Jorku, i w LAU.
15:16
On robił też wrażenie, ale to co?
15:18
Powieliło się w tym z tym lejem to seria chyba katedry notre
15:22
dame, bo w vancouver art gallery w kilku salach w każdym kolorze
15:27
wisiała jedna praca danego koloru.
15:30
Właśnie ten sam ta sama katedra notre dame.
15:33
Za to wy, the broad były takie same katedry notre dame w
15:38
różnych kolorach, ale powieszone obok siebie w całej serii, więc
15:42
fajnie, że jakby można trochę inaczej było to odczuwać.
15:45
Aczkolwiek też no zobaczyć 2 te same dzieła sztuki.
15:49
Nie wiem, czy to jest się czym zachwycać, no ale przyznaję, że
15:52
lichtenstein jest mocno popartowe.
15:54
A po part kojarzy nam się z intensywnymi kolorami.
15:57
Prawda? Więc naprawdę była to miła
16:00
odmiana, dużo spokojniejsza, minimalistyczna, najbardziej
16:04
podobał mi się sito dróg z krówką jest.
16:07
Zresztą wstawię wszystkie zdjęcia w post podkastowy na
16:09
Instagramie, tak, że zapraszam, żebyście mogli sobie zobaczyć o
16:12
jakich dziełach sztuki. Mówię, idziemy po kolei po
16:16
każdym kolorze, bo jak powiedziałam każda sala
16:19
przedstawiała inny, ale byli tam różni artyści.
16:23
No i moi drodzy kolejnym artystą, do którego przechodzimy
16:27
w sali niebieskiej był i w sklein artysta, którego ja
16:31
lubię. Jego sztuka robi wrażenie na
16:33
żywo. Fajne jest to, że ten odcień
16:35
niebieskiego jest przeznaczony tylko dla ich skrajna, trochę
16:39
jak odcień tego miętowego kultowego koloru tiffaniego,
16:42
którego tylko oni mogą używać jest dla nich zarezerwowany, ale
16:47
dobra, poczekajcie, bo jak teraz to mówię, to to przyznacie, że
16:49
ciekawe jest to, że artyści tak lubią sobie przywłaszczać jeden
16:53
kolor. Nie dziwi mnie to taki ten brak
16:57
inkluzywności, bo to zawsze ma wydźwięk czegoś niedostępnego
17:00
dla mas, czyli luksusowego, oryginalnego wręcz takiego
17:04
boskiego tylko dla nich, ale ciekawe też, że takie zabiegi
17:08
głównie wprowadzają mężczyźni jakby mało im było przywilejów.
17:13
Nie no ale dobra, nieważne. W każdym razie nie było tam
17:17
stricte dzieła usaclina i wiem, że może was to zaskoczyć.
17:20
Mnie też zaskoczyło, bo mój przyjaciel się chichrał, jak mi
17:23
to pokazywał. Ponieważ był tam pokoik, który
17:26
był pomalowany farbą i wsadzi na było puste małe pomieszczenie,
17:32
całe niebieskie podłoga, ściany i sufit.
17:36
Wybitne doświadczenie wisiała tam mała plakietka z napisem, że
17:40
to ta sala została saleczka. Została pomalowana przy użyciu
17:44
farby i w sucliana. No ale ja naprawdę przyznam, że
17:48
to mnie rozbawiło, ale mi się podobało, jakby ciekawy zabieg,
17:52
poważny coś innego. Nigdy w życiu czegoś takiego nie
17:55
było. Mnie jesteś w galerii, nie ma
17:57
dzieła sztuki, jest sala pomalowana farbą i w sucliana
18:01
nawet nie przez niego. Teraz przechodzimy rozbawieni do
18:05
czerwonej sali i w czerwonej znowu wisiał lichtenstein z
18:09
katedrą. Notre dame były też jakieś
18:12
neony, wiecie, bardzo fajnie wyglądała ta czerwona sala, w
18:16
ogóle fajnie się przechodziło z koloru do koloru i nie w każdej
18:20
były ciekawe dzieła sztuki. Po prostu to robiło wrażenie, że
18:24
wszystko jest tam danego koloru, czyli wszystko jest czerwone.
18:27
W czerwonej sali również widziałam dziewczynę, która była
18:30
ekstrawagancko ubrana. A albo cała na czerwono od
18:33
rajstopek po jakieś kokardki we włosach.
18:37
Więc pięknie się komponowała tam w blasku tych neonów i na tle
18:41
tych czerwonych obrazów, ale też zrobię od razu dygresję, bo
18:45
kiedy przeszłam do żółtej sali, również nie było tam zbyt wielu
18:48
ciekawych dzieł sztuki. Ale tam była pani tak około 50,
18:54
może 60 lat, która była ubrana cała na żółto i jejku.
18:58
Ona tak fantastycznie wyglądała, że ona pasowała do tych żółtych
19:02
dzieł sztuki. I ja bardzo lubię to robić, w
19:05
sensie oczywiście patrzę na sztukę, skupiam się na sztuce.
19:09
Ale też obserwuję ludzi w galerii sztuki.
19:11
W ogóle lubię obserwować ludzi. Kiedyś globstory miała taką
19:15
serię na YouTubie, pogadamy się na ludzi.
19:18
Uwielbiałam to robić, że pokazywała zwykłych ludzi z
19:21
danego miejsca na świecie i było pokazane, jak oni na przykład
19:25
wyglądają, czy mają jakieś cechy wspólne.
19:27
Fajna seria. Ja na przykład patrząc właśnie w
19:29
tej galerii, to sobie lubię spojrzeć jak.
19:31
Kto. Obcuje z tą sztuką, czy ktoś to
19:34
olewa, czy po prostu jest zafascynowany?
19:36
Które dzieło najbardziej jara? Ludzi, więc polecam wam też,
19:41
chociaż myślę że to nic odkrywczego tak naprawdę.
19:44
Ale były też obrazy w kolorach cmyk i od razu to zauważyłam, no
19:49
bo wiecie, no, byłam studentką grafiki między innymi, no, ale
19:53
tam też była ta żółta pani i ona stanęła akurat koło żółtego
19:57
koloru smyka. Ja nie wiem, czy ona robiła to
19:59
specjalnie, czy po prostu ten żółty.
20:01
To jest jej kolor, który ją do do siebie przyciąga.
20:05
To bardzo możliwe, ale najciekawszą rzeczą były
20:09
słuchawki w tej galerii. Było takie miejsce, gdzie
20:12
siadało się brało te słuchawki, bo to było tylko jedno
20:14
stanowisko. I był mały, ekranik z różnymi
20:18
piosenkami. Rozumiecie, siadacie, słuchajcie
20:20
sobie muzyki, ale te piosenki musiały być o kolorze w sensie z
20:24
tytułem jakiegoś koloru i z polskich były jedna była,
20:28
znaleźliśmy czerwone korale. A jakie wy byście w ogóle
20:32
wymienili piosenki z kolorami w tle?
20:34
Bo ja tak na szybko, teraz spontanicznie, no to jakieś
20:36
yellow submarine nie wiem, purple rain albo backing Black.
20:41
Nie wiem, czy jeszcze coś by mi przyszło do głowy, ale pobawcie
20:44
się i dajcie znać czy jest jakaś piosenka, która przychodzi wam
20:47
do głowy z kolorem? W tytule teraz nie będę mogła
20:51
się skupić, bo będę o tym myślała.
20:52
No, no ale tak. Podsumowując wystawa ogólnie
20:56
była bardzo duża, ciekawa moim zdaniem i przyjemna do
21:00
oglądania, to muszę przyznać, bo właśnie był ten miks znanych
21:03
artystów, razem z lokalnymi artystami, więc można było po
21:06
prostu sobie zająć się tym, co nas tak naprawdę interesuje.
21:10
Więc to nie do końca prawda, że nie było ciekawej sztuki, jak
21:14
ostrzegali mnie moi przyjaciele, tylko.
21:16
Było bardzo dużo lokalnej tej kanadyjskiej, które niestety no
21:20
dla mnie była dosyć mdła i nie, nie chcę tutaj nikogo obrażać,
21:24
po prostu mam prawo, żeby mi się coś podobało, a coś nie.
21:27
Jeszcze było najwyższe piętro, na którym była wystawa
21:31
native'ów, albo o nativ ach, z Kanady.
21:33
Aczkolwiek ja nie znając historii rdzennych mieszkańców,
21:37
trochę nie mogłam wejść w to wszystko, co tam było.
21:40
Było dużo tekstów, dużo kontekstu, więc no szybko przez
21:45
nią przelecieliśmy była jedna ciekawa praca fotograficzna, ale
21:49
historia generalnie tak rdzennych mieszkańców jest
21:51
tragiczna, więc było to mocne dzieło, które chciałabym
21:56
zobaczyć. Dopiero poznawszy właśnie
21:58
szczegóły tego, czego oni doświadczyli.
22:01
Oczywiście trochę wiem, ale nadal wydaje mi się, że jest to
22:04
za mało, żeby móc odczuwać tak poważny temat w sztuce.
22:09
Była też wystawa tam jakiejś jednej z najbardziej znanej
22:11
malarki w Kanadzie była jedna sala poświęcona jej dzieło.
22:15
Ale pominę trochę ten fragment, bo lepsze obrazy malarsko i
22:19
konceptualnie i technicznie. No to ja widziałam na uczelniach
22:23
w Polsce artystycznych nie. Mój przyjaciel też zapytał, co
22:26
sądzę? I czy myślę to samo co on?
22:29
Studiowaliśmy w tym samym miejscu, więc zapewne to samo
22:32
myśleliśmy, ale moi drodzy czas już wyjść z tej galerii, bo
22:36
idziemy do kolejnej. Tutaj moi przyjaciele byli
22:39
podekscytowani, bo galeria nazywa się poligon i znajduje
22:42
się w Północnej części vancouver na wodą.
22:46
Ani niesamowita sprawa. No i oni czekali specjalnie na
22:50
mnie, żebyśmy poszli tam razem, jak ja już przylecę do Kanady.
22:53
Przed tą galerią jest zrobiony jakby to kurczę, nazwać taki, to
22:58
nie jest pomościk, to nie jest ławka, to jest taki jakby
23:01
wielkie legowisko z takich drewnianych żeberek.
23:03
Taka też trochę rzeźba, że ludzie mogą sobie na niej się
23:07
położyć albo usiąść, coś zjeść i my też tak zrobiliśmy patrząc
23:12
gdzieś tam w dal na miasto i na statki popijając kawę z tima
23:16
hortonsa i sobie. Rozmawiając, co widzieliśmy
23:18
przed tą galerią, trochę przypomniały mi się czasy Nowego
23:22
Jorku, kiedy zbóż week parku na brooklinie spoglądaliśmy na
23:25
panoramę manhattanu. Wspaniałe w ogóle.
23:29
No muszę przyznać, że vancouver jest miastem, które jest
23:33
idealnie stworzone dla człowieka.
23:34
To jest miasto, w którym ci się chce robić dużo rzeczy.
23:38
Jak ja bym tam mieszkała, moi drodzy, nie wiem, czy bym miała
23:40
czas na nagrywanie podcastu. Ale sama w ogóle.
23:44
Galeria ma piękną, nowoczesną bryłę, jest mocno oszklona z
23:48
jednej strony, więc jak stoimy wewnątrz?
23:51
Jest tam też taki bardzo fajny balkon.
23:53
No to możemy obserwować sobie przystań i to, co dzieje się
23:56
przed nią. Więc dosyć relaksująca.
24:00
Dosyć relaksujący zabieg może tak ładniej powiem.
24:03
Główna wystawa, na którą się wybraliśmy była autorki.
24:06
Martin gout years nazywała się anti ikon apokalipsis i autorką
24:12
jest kobieta transpłciowa, która stworzyła serię 17
24:15
autoportretów. Genezą tej wystawy jest pytanie
24:19
autorki, co oznacza być ikoną kobiecą w patriarchalnym
24:23
społeczeństwie, czyli. Mmm, bardzo ciekawy temat.
24:26
Bardzo głośny i istotny do podnoszenia przez artystki,
24:32
ponieważ bez względu na ich osiągnięcia postacie kobiece
24:36
sfeminizowane były oceniane lub mitologizować ne na podstawie
24:40
ich atrakcyjności lub skromności, albo ekstrawagancji.
24:44
Jakby zawsze Kobiety mają przesrane, bo zawsze są
24:46
oceniane. Myślę, że zawsze to jest dobre
24:49
słowo, nie muszę tutaj w ogóle dodawać jakieś gwiazdki.
24:53
Zawsze są oceniane przez pryzmat wyglądu i na tych swoich
24:58
portretach uosabia panteon legendarnych boskich lub
25:01
świętych postaci. To, co ważne, to oczywiście też
25:05
to zagadnienie, że ona jest kobietą transpłciową.
25:09
No bo nawiązuje do tego, że na całym świecie boskość generalnie
25:13
ujęta boskość była często przedstawiana jako posiadająca
25:17
aspekty. Wszystkich płci rodzaju.
25:20
I powiem wam tak, że nie znałam tej artystki, pewnie też w dużej
25:25
mierze dlatego, że po pierwsze jest to sztuka, nowoczesna, no i
25:28
dlatego, że jest to fotografia. A ja jednak bardziej interesuje
25:31
się sztuką dziewiętnastego dwudziestego wieku.
25:34
Jednak bardziej malarstwem niż czymkolwiek innym.
25:37
Ale to była wystawa, która zrobiła na mnie największe
25:42
wrażenie, mimo że w tym roku widziałam największe nazwiska ze
25:46
świata sztuki. W pięknych okolicznościach, ale
25:49
to była magiczna wystawa. Coś.
25:52
Bardzo wyjątkowego. Już wam opowiadam, opiszę wam od
25:56
początku, chociaż ci, co są na Instagramie, pewnie widzieli, co
26:00
wrzucałam będąc w Kanadzie. Nadal są te relacje zapisane,
26:03
więc możecie sobie zobaczyć tak dosadnie.
26:05
Ale na razie możecie sobie po prostu wyobrazić.
26:09
Były 2 sale, bardzo ciemne ściany były praktycznie czarne,
26:14
był tam taki mrok, że widzieliśmy.
26:17
Tylko oświetlone, ogromne zdjęcia, które włożono w srebrne
26:22
ramy. Takie te ramy były.
26:26
Czymś fantastycznym. One były z dziwnego materiału,
26:29
bo w nich odbijało się wręcz magicznie światło, które
26:32
delikatnie grało na podłodze przed zdjęciem, no to robiło
26:37
wrażenie. Na niektórych ścianach były też
26:40
lustra ogromne, aż do sufitu tak ozdobnie zakończoną szczytu,
26:44
więc no było to dosyć nietypowe, wręcz takie mistyczne doznanie,
26:49
kiedy się tam błądziło pomiędzy portretami Martin, bo nie do
26:52
końca przez te lustra wiedziałaś, czy jest tam sztuka,
26:55
czy to jest tylko odbicie. Zdjęcia zapewne są
26:57
kontrowersyjne. Oczywiście również i ja dostałam
27:01
bana niejednego, jakie wam pokazywałam, ponieważ prawie na
27:05
każdym portrecie artystka była nago i nie dość, że eksponowała
27:09
swoje piersi, no to jeszcze penisa, więc ewidentnie dla
27:12
Instagrama to było za dużo. Ale zdjęcia, o matko, jakie ja
27:17
nie mogłam oderwać od nich wzroku.
27:20
Skala w ogóle robiła wrażenie, ale te emocje, które ona w nich
27:23
pokazywała, odkrycie w ogóle siebie dosłowne.
27:27
Aforyczne, ale i też pokazanie takiej niewiarygodnej siły na
27:31
tych zdjęciach. Sama artystka jest też piękna,
27:35
więc no tam wszystko grało. Tam naprawdę nie można było
27:38
oderwać od niej wzroku. Od tych zdjęć.
27:40
Poza tym były one tak dobrej jakości, że było widać gęsią
27:44
skórkę na jej ciele. Jakieś załamania w skórze, a
27:48
nawet pory na twarzy, wspaniałe doświadczenie.
27:51
Poważnie najpiękniejsza wystawa fotograficzna, jaką widziałam w
27:55
życiu. Mam nadzieję, że w nowym roku po
27:57
prostu. Będzie miała jeszcze więcej
27:59
zachwytów i zaskoczeń. Przede wszystkim artystycznie ta
28:03
wystawa miała mocne przesłanie, ale też po prostu była pięknie
28:06
zrealizowana i nie ukrywajmy, że to jest bardzo ważne.
28:10
Ja byłam na kilku wystawach, które były bardzo źle.
28:14
Stworzone pod względem instalowania tej sztuki albo
28:18
eksponowania tej sztuki całość tutaj, w tym poligon galerii,
28:22
była doświadczeniem. To jest piękne słowo po
28:26
angielsku, byśmy powiedzieli experience, bardzo fajny
28:28
experience i to doświadczenie po prostu do teraz, jak o tym
28:33
opowiadam, wywołuje gęsią skórkę na moim ciele.
28:36
No na pewno ona nie jest tak. Tak intensywna jak na tych
28:40
zdjęciach w na wernisażu i też wam powiem, że dla mnie te
28:44
portrety, mimo że mówiły o transseksualności.
28:48
To one dla mnie nie były transseksualne w sensie, dla
28:52
mnie one pokazywały silną kobietę, były mocne, sensualne,
28:56
wrażliwe w odbiorze. Jeżeli mogę to tak ująć naprawdę
29:01
cudo. Tam wszystko się zgadzało.
29:04
W sensie. No nie umiem nawet tego chyba
29:06
słowami opisać, a bardzo szkoda. No chciałabym, żebyście to
29:10
zobaczyli na żywo. Proszę sobie sprawdzić, to jest
29:13
wasze zadanie domowe od mariki. Artystkę Martin gothire s.
29:17
Bo ja za wiele wam nie powrzucam?
29:20
Oczywiście spróbuję. Ale boję się, że nawet z cenzurą
29:23
na wszystkich częściach jej ciała Instagram po prostu
29:25
usunięte relacje, ale musicie mi obiecać, że spełnicie to zadanie
29:30
domowe, bo inaczej się obrazimy. Mhm i już ostatnim spotkaniem ze
29:36
sztuką stricte sztuką w vancouver było pójście do
29:40
starego motelu, który został przerobiony na pracownię dla
29:44
artystów. Fantastyczne miejsce.
29:47
Model wyglądał jak te wszystkie hotele przy drodze w
29:50
amerykańskich filmach, czyli bardzo kul, tylko że on jest
29:54
pomalowany na bardzo, bardzo kolorowo.
29:56
I nie tylko budynki, a wiecie, one mają takie fajne balkoniki,
30:00
drewniane natomiast mega klimat jak z dzikiego Zachodu tylko
30:03
bardzo kolorowego, ale też cała ta powierzchnia w sensie droga
30:08
parking wszystko jest na kolorowo i oczywiście jak się
30:11
tam stoi to też jest widok na góry, na magiczną mgłę obok
30:14
jeżdżą wielkie trucki. No i no to jest.
30:17
Klimat, którego nie da się po prostu opisać.
30:19
Albo ja chyba nie potrafię opisywać słowami, ale staram
30:21
się, moi drodzy, ale poza tym, że sobie tam chodziłam i wiecie,
30:26
oglądałam jak to wygląda. No to jeszcze poszłam poszukać.
30:29
Pracownik, która byłaby otwarta, bo bardzo chciałam porozmawiać z
30:33
jakimś artystą czy artystką. Zrobiłam też o tym rolkę na
30:36
Instagramie, więc możecie sobie zobaczyć, jak to faktycznie tam
30:39
wygląda, bo to jest kolorowe i bardzo przyjemnie się to.
30:43
Ogląda, ale wtedy poznałam artystkę kate, która jest
30:47
ceramiką i malarką. Nota bene, jej prace ceramiczne
30:50
można było też kupić w tej galerii poligon, w której
30:52
oglądaliśmy zdjęcia. No więc było to takie miłe
30:55
zaskoczenie, jak to odkryłam, bo my do poligonu poszliśmy po moim
30:59
spotkaniu właśnie z kate. I wiecie, ja nigdy nie mam
31:03
problemu z poznawaniem nowych osób.
31:06
Wiedzą to wszyscy całe szczęście, bo kate okazała się
31:10
fantastyczną babeczką. Myślę, że w takim moim wieku 30
31:13
kilka lat i ona opowiedziała mi historię tego motelu.
31:17
Dlaczego on powstał, czym kiedyś był i zaprosiła mnie też do
31:20
środka, do swojej pracowni. Powiedziała mi, ile płaci za tą
31:24
malutką pracownię. Było to 600 $ kanadyjskich.
31:27
Jak was to interesuje, co faktycznie jest niewielką kwotą,
31:32
bo. Ona ma jeszcze inne miejsce.
31:34
Nazywała to galerią, którą prowadzi i mówiła, że za tamten
31:38
lokal, który jest trochę większy, faktycznie, ale w innym
31:41
miejscu. No to płaci 1500 $.
31:43
Z tego co wiem, co mi opowiedziała co przeczytałam.
31:46
No to zamysłem miasta vancouver byłoby stworzyć miejsce dla
31:50
artystów. Które nie byłoby horrendalnie
31:54
drogie. A vancouver?
31:55
No to jedno z najdroższych miast do życia na świecie, więc miła
31:59
inicjatywa, zważywszy na to, że artysta, przynajmniej
32:03
początkujący, zazwyczaj ma mniej pieniędzy.
32:06
No i a jednak fajnie mieć przestrzeń, w której można
32:09
tworzyć, prawda? Jak chodziłam tam, to było sporo
32:13
tych pracowni. Były na pierwszym piętrze i na
32:16
parterze. Ale głównie widziałam, że były
32:18
ceramiczne albo malarskie. Niestety wszystkie były
32:22
zamknięte, chyba że jakieś u góry były otwarte, ale kate
32:25
miała pracownię na dole. Miała wystawiony stół i tam
32:29
swoje rzeczy, więc łatwo było ją zagadać.
32:32
Tam był też jej piesek. Więc wiecie, to było bardzo
32:35
proste do załatwienia i powiem wam, że gdybym została dłużej w
32:40
Kanadzie albo poznała kate szybciej, bo to były jakieś moje
32:44
ostatnie dni, albo ja leciałam wtedy do LA.
32:47
No to bym poznała dużo więcej artystów zobaczyła więcej sztuki
32:51
takie lokalnej, ponieważ kate. Zapraszała mnie na sporo
32:55
eventów. Był też event właśnie wtedy,
32:57
kiedy ja wyleciałam na Weekend z vancouver, który właśnie
33:02
znajdował się w jakiejś Wielkiej galerii.
33:03
To był jakiś przedstawienie Fashion, jakiś super projektów i
33:08
powiedziała, że jak coś to mnie wciśnie na lewo bo już nie ma
33:10
biletów. No ale niestety nie mogłam tego
33:13
zrobić, bo fajne było to nadal jest, że kate mocno siedzi w tej
33:18
socjacie artystycznej vancouver, więc no przyznam, że szkoda, że
33:22
tak późno ją poznałam, ale to nie będzie koniec naszej
33:26
historii, bo mówiła, że kiedyś była na rezydenturze w Berlinie.
33:30
To jest taki wyjazd artystyczny i tam poznała dwójkę ludzi z
33:34
Polski, którzy są jej naprawdę bliskimi znajomymi i bardzo chce
33:38
wpaść do Polski. Także mamy kontakt, obserwuję i
33:41
poczynania artystyczne. Instagramie.
33:43
No i mam też nadzieję, że na wiosnę uda jej się do mnie
33:47
wpaść. Czy tam, do nas i po prostu
33:50
opowiem wam coś więcej o niej i tak naprawdę jak na 2 tygodnie
33:54
bycia w Kanadzie z przerwą na te eleje, no to było bardzo
33:58
przyjemnie pod względem artystycznym.
34:00
No ale przyznam, że mało. Chyba też sami to czujecie, bo
34:04
inne atrakcje były genialne, ale no nie o tym dzisiaj jest tak,
34:07
bo jednak ja chcę mówić w tym podcaście o sztuce, a nie o tym,
34:10
jak fantastycznie. Było w z oczy w akwarium?
34:14
No. Więc o co chodzi?
34:16
Na pewno też cały wyjazd był aż tak wspaniały dla mnie.
34:21
Bo gościna moich przyjaciół to jest coś, co bym chciała, żeby
34:25
każdy w życiu doświadczył naprawdę.
34:27
Absolutnie po prostu myślę, że ten wyjazd tak dobrze mi się
34:31
kojarzy, bo te 2 tygodnie mieszkania z nimi były.
34:34
Ja się obawiałam tego, bo ja od lat mieszkam sama.
34:37
Ja uwielbiam spokój, a po prostu o Jezus mogłabym po prostu
34:40
zostać adoptowana, więc jak tego słuchacie, to ja wam bardzo
34:43
dziękuję. Chociaż wiecie, że to był
34:45
najbardziej magiczny wyjazd, jak na razie w moim życiu.
34:48
Dzięki właśnie. Wam moi drodzy przyjaciele.
34:52
No dobra, ale już kończę te prywatę, bo faktycznie to miasto
34:56
vancouver skupiony jest na innych przyjemnościach.
35:00
Tam ludzie uprawiają bardzo dużo sportów.
35:02
To jest miasto, gdzie możesz uprawiać sport górskie i wodne i
35:07
w ogóle miejskie. Wszystko to jest fantastyczne
35:10
miasto dla człowieka. Ja nigdy nie byłam w takim
35:13
mieście, które, gdzie ludzie woleli, by żyć na na zewnątrz,
35:17
niż chować się w swoich domach. No to miasto jest dla.
35:20
Ludzi. Nie wiem, czy to nie brzmi
35:22
głupio, o jejku, a teraz mi się przypomniała jeszcze jedna
35:24
rzeźba, którą wam pokazywałam, to było nad wodą.
35:28
Tam były rzeźby takich dziwnych strasznych dzieci z mosiądzu.
35:34
Ale no dobra, nie przygotowałam, nie pamiętam, co to był za
35:37
artysta, więc dobra, wytnę to, nieważne, ale były piękne,
35:41
naprawdę i teraz jak był koncert?
35:43
Taylor Swift vancouver, to właśnie przyjaciele mi wysyłali
35:47
zdjęcia, że te wszystkie rzeźby są obwieszone.
35:50
Tymi takimi bransoletkami przyjaźni czy tymi, co Taylor
35:53
zawsze wiecie z tych koralików robi także był to performance na
35:58
prawdziwej sztuce. Fajne.
35:59
No dobrze, dodam jeszcze, że po prostu w tym vancouver życie
36:03
płynie totalnie. Inaczej jest intensywne
36:06
fizycznie, ale głowa absolutnie odpoczywa.
36:10
Ja zakochałam się w vancouver, już to mówiłam 100 razy i
36:13
chciałabym kiedyś w nim pomieszkać.
36:17
Nie wiem, czy to się uda, ale jak będę miała okazję, to na
36:19
pewno wrócę z ogromną przyjemnością i ciekawe jest to,
36:23
że jak tak zachłysnęłam się Kanadą i mówię o niej takie,
36:27
wiecie peany, a tak naprawdę większość moich znajomych czy
36:31
przyjaciół pyta się mnie o Weekend w LAU, no bo wiecie, LA
36:36
takie kul na pewno lepsze niż vancouver, bo ja bym szczerze
36:39
powiedziała, że nie dla mnie. LA to miasto z kartonu i bez
36:44
duszy, a vancouver uwaga. Vancouver jest najpiękniejszym
36:48
obrazem clodamone przyciąga świeci w ogóle ma niezwykły
36:52
klimat i chce się na niego patrzeć, a LA dla mnie to taka
36:57
trochę sztuka, spin cresta. A powielana przez masy.
37:02
No, ale w tym roku znowu planuje wrócić do.
37:05
Miasto z kartonu, żeby je sobie odczarować, bo lubię dawać
37:08
drugie szanse. No i to na tyle, ze sztuki jaką
37:12
widziałam w Kanadzie. Mam nadzieję, że wam się
37:15
podobało odcinek taki mocno relaksujący.
37:19
Bo wiecie, no, wczoraj był Sylwester, nie mam siły, nie mam
37:22
już 18 lat. Ale a propos, 18 stycznia mam
37:26
urodziny i lecę z dziewczynami do malagi odwiedzić rodzinne
37:30
strony Picasso na 2 dni. Dosłownie wiecie, żeby tylko
37:33
poświętować urodziny. Więc szykujcie się na kolejny
37:36
art. Podróżniczy podcast, ale już mam
37:39
przygotowane inne zaczęte, 3 podcasty jeden już są
37:45
notateczki, ale nie wszystkie. Kolejny jest o tym, Dlaczego nie
37:49
było wielkich artystek, a trzeci to jest niespodzianka.
37:52
Nie do końca związana z ze sztukami wizualnymi.
37:57
No jeszcze chciałam wam powiedzieć, że zapraszam was też
37:59
do zostania patronką lub patronem niewinnej sztuki, żebym
38:03
mogła tworzyć dla was fajne treści.
38:06
Zresztą moi patroni dostali pocztówki z vancouver.
38:10
To była super sytuacja, bo pocztówki, wybrałam, mam
38:13
nadzieję, bardzo ładne. No i też mam nadzieję, że wam
38:16
się podobały, bo wiem, że wszystkie doszły, ale jak ja
38:18
kupiłam znaczki, moi drodzy ja, wydałam 100 $ na same znaczki,
38:22
prawie się przeżegnałam sn. Ale to była frajda i dla mnie, i
38:27
mam nadzieję, że dla moich patronów będę starać się z
38:31
każdych podróży po prostu wysyłać.
38:33
Fill pocztówki, bo wiecie, ja Jestem wielką, fanką wysyłania
38:37
pocztówek i dostawania pocztówek sn fill i zawsze będę to
38:40
powtarzała, więc. Jak coś, to gdzieś, będziecie na
38:44
fajnej wycieczce, to proszę do mnie napisać ja chętnie otrzymam
38:47
pocztów beczkę. No ale jeszcze chciałam wam
38:50
powiedzieć, że wiecie. Podcast niewinna.
38:53
Sztuka to jest taki dodatek, który zajmuje dużo czasu, ale ja
38:57
to uwielbiam, bo ja nie kocham chyba niczego bardziej niż
39:00
sztuki. W życiu Jestem totalnie jak
39:02
Picasso i tego pokroju artyści, że sztuka ponad wszystko.
39:06
No ale jednak moją główną pracą jest prowadzenie firmy, gdzie
39:09
sprzedaje moją sztukę, więc jak macie ochotę na.
39:13
Innego i niewinnego. I nie jest to mercz, tylko
39:16
sztuka komercyjna. No to wpadajcie na moją stronę
39:19
marikaschwal.com i zawsze jest to jakieś dla mnie wiecie,
39:24
wsparcie, które pozwala mi poświęcić więcej czasu na
39:26
podcast i będę od teraz o tym wspominała, bo wiem, że wiele
39:30
osób o tym nie wie, bo na przykład nie śledzi mnie na
39:32
Instagramie, gdzie to pokazuje, a ja zachęcam, bo na Instagramie
39:36
nie ma tylko moich art rzeczy, ale są również art.
39:39
Ciekawostki. Których tutaj nie wrzucam, tylko
39:42
są jakieś. Wiecie, krótsze mniej.
39:45
Wymagające niż na podcast, a w sklepie na przykład są świece o
39:48
zapachu słodkie laferendy albo rozpustnego Paryża czy koszulki
39:53
z napisem sztuka, wino. Złe decyzje i tak w ogóle, ja
39:56
was zachęcam do wspierania polskich małych twórców,
39:59
artystów, rzemieślników. Ja mam całą kolekcję wielką
40:03
kolekcję ceramiki, czy na przykład plakatów kilka,
40:07
oryginałów również mam. Uważam, że to jest.
40:10
Wiecie, nie ma nic wspanialszego, jakby pewnie, że
40:13
chciałabym mieć jakiegoś oryginalnego Picasso na ścianie,
40:16
ale mam dużo oryginalnych, pięknych.
40:19
Rzeczy od polskich młodych artystek.
40:22
Głównie jednak skupiam się na kobietach.
40:25
No ale to tyle na dzisiaj. Sorry za długie ogłoszenia art.
40:28
Pasterskie, ale to dla mnie jest bardzo ważne.
40:30
Mam nadzieję, że wam takie nie będą zbytnio przeszkadzały w
40:34
kolejnych odcinkach i z racji, że mamy już nowy rok, to
40:39
spisałam sobie miejsca, które chciałabym odwiedzić i zobaczyć
40:42
sztukę na żywo. Więc zacznę od tej malagi,
40:45
wiecie, bilety teraz są strasznie tanie typu 300 zł,
40:48
więc można sobie polecić i zobaczyć na żywo picassa, ale
40:53
Jestem ciekawa, gdzie wy byście chcieli?
40:56
Albo czy macie już zaplanowane jakieś ar 2?
40:59
Kiki może mnie to zainspiruje. Chciałabym więcej zobaczyć
41:04
sztuki na żywo, bo myślę, że też wtedy całkiem inaczej mogę o
41:07
niej mówić w. Podcaście.
41:10
I bardzo chciałabym w tym roku zaliczyć Paryż.
41:12
Ale Paryż nie może być na 3 dni. Paryż musi być, przynajmniej
41:16
wiecie na 2 tygodnie, żeby zobaczyć i poszlajać się tymi
41:20
uliczkami rozpustynnymi, gdzie chodził model jani i picassa.
41:24
Bardzo bym chciała, także trzymajcie za mnie kciuki,
41:27
dajcie mi znać, gdzie wy się wybieracie?
41:29
Ja wiem, że jest dopiero styczeń, ale ja zazwyczaj gdzieś
41:31
w styczniu lecę na swoje urodziny, więc, bo jest cieplej
41:36
niż w Polsce, wszędzie jest cieplej niż w Polsce.
41:38
Także dziękuję wam za słuchanie. Mam nadzieję, że się nie
41:41
wynudziliście słyszymy się niebawem w czwartek.
41:45
Także co do usłyszenia pa.