Latest / Mama Baas Podcast / OUDERS KOMEN SAMEN VAN MARS: de realiteit van scheiden en een nieuw samengesteld gezin
Transcript
- 0:00SPEAKER_02: Je hebt geen kerngezin meer.
- 0:02SPEAKER_02: Je bent niet meer samen met de mama of papa van je kind of kinderen.
- 0:11SPEAKER_00: Welkom bij de Mann Basen tot als reeks ouders komen samen van Mars.
- 0:15SPEAKER_01: Du plik voor ouders naast het luisteren en ook ze ook tijd willen maken voor elkaar.
- 0:20SPEAKER_00: Wij zijn Jeff en Elke, oprichters van Moet, het Instagram account vol inspiratie voor date night en quality time.
- 0:26SPEAKER_00: Samen met experten en ervaringsdeskundigen duiken we in de grote uitdaging van ouderschap en relaties.
- 0:31SPEAKER_02: Inderdaad, verwacht geen perfecte blaadjes, maar echte verhalen, herkennaarstruugels en gelukkig ook veel humor.
- 0:41SPEAKER_02: Vorige keer hadden we het over tijd voor elkaar.
- 0:44SPEAKER_02: Vandaag gaan we het over een iets zwaarder thema, want we gaan het hebben over scheiden en niets aangezeld gezin.
- 0:50SPEAKER_00: Dus eigenlijk geen tijd meer voor elkaar.
- 0:54SPEAKER_00: Een heel ander thema.
- 0:56SPEAKER_02: Ja, inderdaad, het is iets moeilijker thema, denk ik.
- 1:00SPEAKER_02: Ik denk, we zijn er allebei doorgegaan.
- 1:03SPEAKER_02: Wat wel maakt dat we elkaar heel goed begrijpen op dat vlak.
- 1:08SPEAKER_00: Ja, ook al is dat we helemaal mee eens.
- 1:11SPEAKER_00: We beren elkaar heel goed.
- 1:13SPEAKER_00: Ook al hebben we dat eigenlijk op een heel eigen en andere manier doorgemaakt en meegemaakt.
- 1:18SPEAKER_00: Er is zeker overlap, maar er zijn ook heel veel verschillen.
- 1:21SPEAKER_00: Nog altijd wel.
- 1:22SPEAKER_00: Nog altijd, tuurlijk, zowel in het nieuw samengesteld gezinstukje, wat er komt er natuurlijk in ons geval ook bij.
- 1:28SPEAKER_00: Maar ook in het proces.
- 1:31SPEAKER_00: Want het is echt een proces waar je doorgaat.
- 1:33SPEAKER_00: En het is niet dat de ingrediënten hetzelfde zijn, of dat er zelfs een kookboek is die je kunt gebruiken.
- 1:38SPEAKER_00: Het is echt iets dat je denk dat we dat beide beleefd hebben, op een moment rolde daarin, in die keuze.
- 1:47SPEAKER_00: En staat voor het punt van oké, hier moet ik iets mee.
- 1:50SPEAKER_00: Maar wat er daarna gebeurt, je don't know.
- 1:54SPEAKER_00: Je hebt dat nog nooit gedaan, en liefst hoe je dat ook maar één keer in je leven.
- 1:58SPEAKER_02: Absoluut.
- 1:59SPEAKER_02: Ja en ook die kindjes, je kan wel zeggen van oké, ik ga mij daarop voorbereiden hoe ik dat ga vertellen tegen één kindje of meerdere kindjes.
- 2:10SPEAKER_02: Maar je hebt ook totaal geen idee van hoe die daarop reageren.
- 2:14SPEAKER_02: Hoe gaan ze daarmee om.
- 2:16SPEAKER_02: Want het is uiteindelijk heel zwaar.
- 2:18SPEAKER_02: Wij nemen die beslissing of je kiest daar niet voor.
- 2:21SPEAKER_02: Er zijn heel veel verschillende situaties waarom mensen uit elkaar gaan.
- 2:25SPEAKER_02: Maar kindjes kiezen daar zeker niet voor.
- 2:28SPEAKER_02: Die worden daarin gedwongen, laat maar zeggen.
- 2:32SPEAKER_02: In die situatie, en voor hen is dat natuurlijk nog zwaarder.
- 2:36SPEAKER_00: Ja, ik denk dat dat is wat ik persoonlijk heb onderschat, in de zin van je staat achter je keuze, op een gegeven moment haak je een knood door en je staat daarachter.
- 2:49SPEAKER_00: En dan komt de realiteit van, ik moet dat nu gaan zeggen tegen mijn kind.
- 2:54SPEAKER_00: En je weet totaal niet hoe je ga reageren.
- 2:56SPEAKER_00: Je weet totaal niet hoe gaan die daarmee omgaan.
- 3:00SPEAKER_00: Want in je eigen hoofd is dat dan deel.
- 3:04SPEAKER_00: Een kind ziet dat soms wel, maar ook soms helemaal niet aankomen.
- 3:08SPEAKER_00: En dat maakt het extra uitdagend, denk ik.
- 3:10SPEAKER_00: Ja, absoluut.
- 3:12SPEAKER_02: Ja, en ik denk ook wel, wat voor mij het een hele moeilijke was en is nog altijd, want we hebben het daar heel vaak over, en ik denk dat dat ook heel mooi is dat wij daar allebei heel open in kunnen zijn, net omdat we er allebei door zijn gegaan.
- 3:25SPEAKER_02: Voor mij blijft dat nog altijd heel moeilijk dat je geen kerngezin meer hebt.
- 3:31SPEAKER_02: Je bent niet meer samen met de mama of papa van je kind of kinderen.
- 3:37SPEAKER_02: Dus dat is eigenlijk ook een beetje zelfverhouden.
- 3:42SPEAKER_02: Er is geen kerngezin meer.
- 3:43SPEAKER_02: En je kunt dat zo goed mogelijk natootsen als nieuw samengesteld gezin, maar dat blijft altijd anders.
- 3:51SPEAKER_02: Ik kan dat echt zeggen dat jij een supergoede pluspapa bent en dat je dat super goed doet voor mijn jongens, maar dat blijft nog altijd wel wat anders dan dat je in een gezin zit waar de echte papa, bij zo'n spreken, mee in dat gezin zit.
- 4:05SPEAKER_02: Ik merk dat bij mijzelf dat jij zegt dat vaak, dat ik dat heel moeilijk vind om op je beroep te doen.
- 4:12SPEAKER_02: Al is het voor metime te hebben of is mijn vriendinnen weg te gaan.
- 4:17SPEAKER_02: Ja, als de biologische papa zeggen, van je kinderen in huis woont, dan zeg je gewoon, ik ben weg of ik ga dit of dat doen, of je stemt even af met elkaar.
- 4:29SPEAKER_02: Maar dat blijft altijd wel een drempel in een nieuwshamingstil gezien om aan je partner te vragen of te zeggen van oké, ik ga even meet aanpakken, geven ze eigenlijk op mijn kinderen.
- 4:42SPEAKER_02: Uiteindelijk is dat wij zien onze drie kinderen zoals onze kinderen, maar dat blijft altijd wel een drempel.
- 4:48SPEAKER_02: Ik denk dat dat voor mij een van de moeilijkste dingen was.
- 4:54SPEAKER_02: In heel het scheiden en nieuws aangezet gezien.
- 4:58SPEAKER_02: En dat maakt natuurlijk ook wel dat je weet van oké, voor je kinderen is dat ook niet zo gemakkelijk.
- 5:03SPEAKER_00: Nee, want die zien natuurlijk ook die dynamiek of voelen ook die een dynamiek.
- 5:09SPEAKER_00: Het is vanochtend nog gebeurd, waarbij er een van onze kinderen iets aan een van ons twee vraagt, om vijf minuten daarna aan een andere dat te vragen.
- 5:18SPEAKER_00: Wat dan de biologische ouder is, om zo.
- 5:20SPEAKER_00: En dat je denkt van ja, het is al afgesproken, we hebben dat al gevraagd.
- 5:24SPEAKER_00: En ik denk dat dat de kinderen zelf meegemaakt.
- 5:29SPEAKER_00: In mijn gezin, als ik jong was, ik denk dat een kind op een duur ook zijn weg wel in vindt en in gaat zoeken en dan net gaat bespelen.
- 5:35SPEAKER_00: Dus ik denk dat we dat ook al zien gebeuren bij onze kinderen.
- 5:38SPEAKER_00: Dat is soms al goed door hebben van dat lukt daar wel, dat lukt daar niet.
- 5:42SPEAKER_00: Maar wat je zegt, dat voel ik ook wel, zo dat kerngezin.
- 5:46SPEAKER_00: Soms denk je van ja, ik ben er door en dat is als je reed, en dan gebeurt er iets wat er daarvoor nog niet is geweest, een situatie waarbij dat je soms ook het gevoel hebt van ik sta precies toch ook even alleen door als houden, zonder dat je er eigenlijk alleen voor staat.
- 6:02SPEAKER_00: Nog niet zo lang geleden was er iets met mijn dochter, moest in allerlei bewijzen van spreken naar spoed gegaan worden, zonder er iets echt dringend aan de hand was, maar er moest iets gecheckt worden.
- 6:13SPEAKER_00: En op dat moment besef ook van ja, hoe pakte dit nieuw aan?
- 6:17SPEAKER_00: Ik heb dit nog nooit meegemaakt en dan gaat je hoofd ook ineens in een kram, terwijl dat eigenlijk niet zo complex moet zijn, maar door die laag dat daarop zit van ja, wij zijn hier samengesteld en dit is niet standaard, wordt dat op een of andere manier moeilijk, terwijl het eigenlijk niet hoeft, maar inderdaad, waar we daar vooral tegenaan liepen, was het feit, je eigen kinderen ken je supergoed.
- 6:40SPEAKER_02: Dus je kunt keihard inschatten van is het echt, is het niet echt, zit daar een beetje drama bij op?
- 6:50SPEAKER_02: Maar als plusmama in dit geval, bij mij, is dat heel moeilijk om in te schatten, omdat ik ken uiteraard je dochter supergoed, want die woont mee bij ons in huis, maar eigenlijk ook niet tot in detail, laat maar zeggen.
- 7:04SPEAKER_00: Zelfs ik leer die ook nog kennen.
- 7:07SPEAKER_00: Dat is wat logisch is, want die groeien mee op en dat is wel een nieuwe situatie.
- 7:13SPEAKER_00: Als het voor mij al moeilijk is, hoe moet dat dan voor u zijn?
- 7:15SPEAKER_02: Ja, inderdaad.
- 7:17SPEAKER_02: Maar ik kan mij inbeelden dat dat dingen zijn waar mensen een nieuw samensteld gezien ook wel vaak tegenaan lopen, dat dat niet alleen bij ons is.
- 7:25SPEAKER_02: En dat maakt het soms, inderdaad, zoals je zegt, complex.
- 7:28SPEAKER_02: En dat je daar effectief ga.
- 7:30SPEAKER_02: Het is niet dat je dat mist.
- 7:32SPEAKER_02: Want je hebt die keuze gemaakt voor een bepaalde reden in het verleden, maar toch heb je zo ergens van shit, een stukje houden en afscheid nemen.
- 7:45SPEAKER_02: Maar ik ben wel heel dankbaar dat we dat met elkaar kunnen bespreken.
- 7:49SPEAKER_02: Want ik kan mij ook wel inbeelden als je in een nieuw samengesteld gezien terechtkomt, waar er ene partner nog geen kindjes heeft, dat dat moeilijk te begrijpen is dat die rauw daar is om het kerngezin.
- 8:03SPEAKER_00: Ja, helemaal.
- 8:07SPEAKER_00: Er zijn ook zoveel parameters in zo'n verhaal en zoveel verschillende situaties.
- 8:12SPEAKER_00: Zoals ik zei, je kunt daar echt geen kookboek aanleggen of wat dan ook.
- 8:16SPEAKER_00: Dus wij vertellen dit nu ook gewoon vanuit ons perspectief, in de hoop dat sommige mensen daar misschien een aanrakingspunt zien of zich in kunnen herkennen.
- 8:27SPEAKER_00: Maar ja, even hoeren.
- 8:29SPEAKER_00: Er veel mensen die zeggen, oei, dat was bij mij helemaal anders.
- 8:32SPEAKER_00: Misschien toont net dat aan hoe complex dat dat eigenlijk is.
- 8:35SPEAKER_02: Ja, absoluut.
- 8:37SPEAKER_00: Misschien moet ook nog eens een stapje terugzetten, want we hebben een Roling gedroogen, zoals wij zijn.
- 8:41SPEAKER_00: Dat gaat altijd direct naar robot.
- 8:44SPEAKER_00: Maar natuurlijk, we nemen een beslissing op een bepaald moment als individu.
- 8:48SPEAKER_00: Want te zeggen van kijk, ik wil gaan voor mijn geluk, of we voelen dit werkt niet meer, of wat ook de reden mag zijn.
- 8:55SPEAKER_00: Maar je moet dat natuurlijk op een moment bij je kinderen op tafel leggen.
- 9:00SPEAKER_00: En ja, dat is echt geen gemakkelijk moment.
- 9:03SPEAKER_00: Ik weet niet of we het daar eigenlijk ooit al over gehad hebben, deels in twee richtingen: hoe hebben we dat aangebracht.
- 9:10SPEAKER_00: Maar misschien is dat wel tof om zo eens even te kijken wat heeft er gewerkt voor ons, van kinderen.
- 9:15SPEAKER_02: Ja, want ik denk dat bij ons allebei op een andere manier is gebeurd.
- 9:18SPEAKER_02: Misschien is het zo fijn, inderdaad, om beide kanten is te horen.
- 9:24SPEAKER_02: Ja, natuurlijk.
- 9:27SPEAKER_02: Wij hebben daarvoor gekozen om dat met een kinderpsycholoog aan te pakken, om daar echt te gaan kijken van oké, hoe kunnen we daar het beste aan ons oudste zoontje op dat moment, want het jongste zoonje was nog te klein om dat te beseffen, om dat hem op een goede manier te gaan vertellen.
- 9:50SPEAKER_02: Dat was een bewuste keuze om te zeggen van oké, we gaan dat mijn kinderpsycholoog doen.
- 9:55SPEAKER_02: Voor ons werkte dat goed.
- 9:57SPEAKER_02: Die heeft dat keigoed aangepakt.
- 9:59SPEAKER_02: En ja, dat maakt ook dat dat voor mijn zoonje wel echt oké was.
- 10:05SPEAKER_02: En in echt kindertaal heeft hij dat wel uitgelegd.
- 10:11SPEAKER_02: Maar ik kan mij inbeelden dat dat voor sommige kinderen ook helemaal niet nodig is.
- 10:15SPEAKER_02: Dat er inderdaad sommige kindjes voelen, van ik voel dat het niet meer oké is.
- 10:21SPEAKER_02: Ik denk ook wel, mijn zoontje was toen 4,5 ongeveer.
- 10:28SPEAKER_02: Dat misschien kinderen op een latere leeftijd die dat nog beter gaan begrijpen.
- 10:32SPEAKER_02: Ik had toen het gevoel bij mijzelf van oké, ik ga denk ik niet genoeg handvaten hebben om het op een goede manier over te brengen aan een 4-5-jarige.
- 10:42SPEAKER_02: En voor mij hielp dat enorm om daar iemand naast mij te hebben, die daarin opgeleid is en ook weet van hoe pak ik dat hier aan bij een 4,5-jarig.
- 10:53SPEAKER_00: Ik denk dat dat is een heel groot stuk overlap.
- 10:56SPEAKER_00: Ik denk dat bij mij was het net hetzelfde, dat is ook gewoon raad gaan vragen.
- 11:01SPEAKER_00: Niet met iemand erbij, maar wel raad gevraagd van hoe pakte dat in Gods naam aan.
- 11:07SPEAKER_00: En daar een tip die werd gegeven, was: zeg gewoon eerlijk, zeg gewoon heel duidelijk, geeft samen ook de boodschap, niet één ouder, dat dat duidelijk is, en geef daar ook direct in mee.
- 11:18SPEAKER_00: Het is nieuwe schuld.
- 11:20SPEAKER_00: Want het kind kan daar nooit aan doen, want hij is zijn eigen aan een kindbrein om dat naar zichzelf te trekken, om zelf dat schuld uit.
- 11:25SPEAKER_00: Om de schuld aan te pakken.
- 11:26SPEAKER_00: En dat is een boodschap die ik denk ik ondertussen 50 keer of meer heb herhaald.
- 11:33SPEAKER_00: Want die vraag durft nog wel eens terugkomen waarom of kan het niet toch terug.
- 11:39SPEAKER_00: Om dat terug elke keer boven te halen van, it's really not you.
- 11:43SPEAKER_00: En dat heeft mij wel geholpen om dat inderdaad als handvaten mee te krijgen.
- 11:49SPEAKER_00: Mijn dochter heeft dat ook ongelooflijk sterk binnengepakt.
- 11:53SPEAKER_00: Ik vind dat nog altijd van onder de indruk.
- 11:55SPEAKER_00: Ik dacht, ik trek dat kind daar wereld uit elkaar.
- 12:00SPEAKER_00: Wat niet zo naarvaart is gelopen.
- 12:02SPEAKER_00: Ik denk dat ook de leeftijd daar wel een rol in speelt, bij ons beide.
- 12:06SPEAKER_00: Dat de kindjes op een leeftijd zijn waar ze nog kneedbaar zijn, misschien het foute woord.
- 12:13SPEAKER_02: Veerbaar.
- 12:14SPEAKER_00: Veerbaar, want kneedbaar klinkt een beetje manipuleren.
- 12:17SPEAKER_00: Dat is absoluut niet wat ik wil bedoelen.
- 12:19SPEAKER_00: Maar inderdaad, het weerbaar en flexibel daarin.
- 12:24SPEAKER_00: En ik denk dat we dat van geluk mogen spreken ook.
- 12:28SPEAKER_00: Die dat alle drie ongelooflijk goed doen.
- 12:33SPEAKER_02: Maar zoals je zegt, dat er inderdaad soms wel nog gemissies of nog vragen van.
- 12:39SPEAKER_02: Maar waar we ook wel heel vaak merken dat dat heel mooi is dat ze alle drie beide situaties echt ontarmen.
- 12:50SPEAKER_02: Want bij mijn kant zijn er bij beide kanten een nieuwe partner.
- 12:55SPEAKER_02: Die zien beide kanten als een normale leefwereld nu.
- 13:03SPEAKER_02: Maar in hun ogen zou het mooiste zijn dat wij gewoon allemaal in één huis.
- 13:07SPEAKER_00: Één gigantisch huis zouden worden.
- 13:09SPEAKER_00: En eigenlijk is dat het mooiste compliment dat je kunt geven.
- 13:11SPEAKER_00: Ja, inderdaad.
- 13:12SPEAKER_02: Want daar merk je wel dat ze inderdaad wel echt oké zijn met de situatie, maar het is inderdaad het gemis dat het moeilijkste is.
- 13:19SPEAKER_00: Ik heb je er altijd grappen gevonden dat zo kinderen aansturen op een driehoeksverhouding.
- 13:28SPEAKER_00: Kan dat niet?
- 13:29SPEAKER_00: Allemaal samen, inderdaad, altijd heel grappig gevonden.
- 13:33SPEAKER_00: Dan moeten we zeggen ja, nee, dat ga ik wel even.
- 13:36SPEAKER_02: Maar ook wel schattig, het feit dat ze de andere, de plusmama of de pluspapa, of whatever, echt aanvaarden en ook deel van hun gezien zien.
- 13:50SPEAKER_00: En alles wat daarbij komt kijken, dus ook de aanhangels.
- 13:56SPEAKER_00: Het Nederlands is geweldig van de aanhangsels van de plusouders en hele familie daarin eens bij betrekken, maar dat hoort daar ook bij.
- 14:04SPEAKER_00: That is part of our bubble.
- 14:06SPEAKER_00: Dat vind ik wel heel mooi.
- 14:07SPEAKER_00: Dat hebben ze alle drie heel.
- 14:09SPEAKER_02: Absoluut.
- 14:11SPEAKER_02: We nu bezig zijn, inderdaad, over pluspapa en plusmama.
- 14:14SPEAKER_02: Ik denk een vraag die wij heel veel al gekregen hebben, is qua introductie.
- 14:21SPEAKER_02: Hoe pak je dat aan om de andere plusmama of pluspapa te introduceren aan de kinderen.
- 14:31SPEAKER_02: Ten dat ook wel een tof topic is om even op terug te komen.
- 14:35SPEAKER_02: Maar we hebben daar zelf inderdaad heel hard bij nagedacht.
- 14:39SPEAKER_02: Hoe gaan we dat doen?
- 14:39SPEAKER_02: Want we hadden zeker niet het scenario creëren als zin van hallo, hier is een pluspapa of hier is een plusmama.
- 14:48SPEAKER_02: We hebben dat op een heel toffe manier aan.
- 14:51SPEAKER_00: En zo, by the way, the koffers zijn mee.
- 14:53SPEAKER_00: Jij gaat niet daar slapen, want je pakt je kamer.
- 14:55SPEAKER_00: That's not gonna happen.
- 14:57SPEAKER_02: Daar hebben we van het begin ook afgesproken, dat gaan we zo niet doen.
- 15:01SPEAKER_02: We hebben daar echt al ons een tijd genomen.
- 15:04SPEAKER_02: Maar ik denk wel, wij willen bijvoorbeeld graag met Airworld en een springkastelenpark.
- 15:12SPEAKER_02: Waar we eigenlijk allebei.
- 15:13SPEAKER_00: Letterlijk luchtig gehouden, dat zou ik moesten kunnen maken, dat is dat gehaald.
- 15:18SPEAKER_02: Ik denk dat we daar vooral gekeken hebben naar.
- 15:21SPEAKER_02: Ik was daar met mijn twee jongens.
- 15:25SPEAKER_02: We waren al te aan het amuseren, jij was daar dan ook.
- 15:28SPEAKER_02: En zo elkaar leren kennen.
- 15:30SPEAKER_02: En we hebben dat eigenlijk in de tweede fase, om dan alle kindjes aan elkaar voor te stellen, hebben we dat ook op die manier gedaan dat jij daar met je dochter maakt en ik met mijn twee jongens.
- 15:39SPEAKER_02: En zo zijn we het telkens van korter bij elkaar gekomen en uiteindelijk.
- 15:43SPEAKER_00: En letterlijk als spelenderwijs in contact gebracht met elkaar.
- 15:47SPEAKER_02: En nooit de uitspraak gedaan van hallo, hier is je plusus, of hier zijn je plusbroers.
- 15:54SPEAKER_02: Maar die inderdaad eerst kennis laten maken, superleuk laten spelen.
- 15:57SPEAKER_02: En zo is dat eigenlijk aan de weg qua gekomen.
- 16:00SPEAKER_00: Ja, want dat label is er ook pas.
- 16:02SPEAKER_00: Ik kan eigenlijk bijna die pinpointen wanneer we dat gedaan hebben, maar dat label van plus mama, plus papa of plus broer plus zus, is eigenlijk pas veel later dan opgeplakt.
- 16:13SPEAKER_00: Omdat dat ook totaal nog niet aan de orde was en dat ook voor ons even aftasten was van hoe gaan de kinderen reageren op elkaar.
- 16:28SPEAKER_00: Als wij merkten van dat matcht echt niet.
- 16:30SPEAKER_00: En dat ga echt niet voor de kinderen.
- 16:33SPEAKER_00: Ja, dat wilde ook echt niet in zo'n situatie.
- 16:37SPEAKER_02: Dan merkte je inderdaad wel dat je op een bepaald punt in je leven komt.
- 16:41SPEAKER_02: Als je voelt van oké, het kliekt met mijn partner.
- 16:45SPEAKER_02: Of het klikt niet tussen mijn partner en tussen mijn kindjes.
- 16:48SPEAKER_02: Ja, dat dat iets is dat je inderdaad wel kan berekenen.
- 16:52SPEAKER_00: Ja, tuurlijk.
- 16:53SPEAKER_00: Dat is ook niet zo raar is, want je neemt de beslissing om met een verhaal te stoppen vanuit een bepaalde plaats.
- 17:02SPEAKER_00: Dan ga je niet naar een situatie die mogelijk nog erger is dan ervoor.
- 17:07SPEAKER_00: Want uiteindelijk, je hebt wel ooit met iemand beslist van we gaan het leven op de wereld zetten.
- 17:16SPEAKER_00: Dan wil je wel dat dat leven op een goede manier wordt verder gezet, in een situatie waar dat kind zich goed voelt.
- 17:24SPEAKER_00: Dat is echt bijna een no-brainer, dat dat de grootste criteria, of criterium is van succes in zo'n verhaal.
- 17:32SPEAKER_00: Ja, absoluut.
- 17:32SPEAKER_02: Wat niet wegneemt dat er ook echt gekibel is tussen de kinderen.
- 17:37SPEAKER_02: Wij zeggen dat heel vaak: dat is dezelfde haatliefde relatie als in een echte broerzusrelatie.
- 17:44SPEAKER_02: Maar dat zien wij hier ook.
- 17:45SPEAKER_02: Ja, tuurlijk.
- 17:47SPEAKER_02: Op het ene moment kunnen ze niet zonder elkaar.
- 17:50SPEAKER_02: En op een ander moment kunnen ze elkaar in de haren vliegen.
- 17:52SPEAKER_00: Dat is helemaal waar.
- 17:54SPEAKER_02: Dus ja, dat is denk je, waar je bewust van moet zijn, het kan niet altijd gewoon heel de tijd rode geuremanen schijn zijn, het blijft gewoon soms een moeilijke situatie.
- 18:07SPEAKER_02: En ook bij ons, wij merken dat ook, dat dat veel moeilijker is in een nieuw samengesteld gezin.
- 18:14SPEAKER_02: Als er bijvoorbeeld eens commentaar komt op de kindjes van je partner.
- 18:19SPEAKER_02: Of jij hebt commentaar op de kindjes van je partner of omgekeerd, dat dat veel gevoeliger ligt dan dat dat in een traditioneel gezin is.
- 18:28SPEAKER_00: Ja, want je gaat automatisch.
- 18:30SPEAKER_00: En ik denk dat dat echt absoluut niet vreemd is.
- 18:33SPEAKER_00: Want zoals gezegd, we hebben dat beide.
- 18:35SPEAKER_00: Dat je in een soort defensieve houding gaat, terwijl dat absoluut ook niet nodig is.
- 18:40SPEAKER_00: We zijn zelf ook aan het experimenteren nog altijd: hoe pakken we dat aan, en hoe was de juiste manier om dat te doen.
- 18:46SPEAKER_00: En de ene keer lukt dat deel gewoon.
- 18:47SPEAKER_00: De andere keer merken we, oh, dat was toch niet de juiste manier om dat aan te pakken.
- 18:53SPEAKER_00: Maar dat is ook niet onlogisch.
- 18:55SPEAKER_00: We hebben alle twee een eigen stijl, sowieso al als persoon.
- 19:00SPEAKER_00: Je voelt een kind ook op vanuit een eigen stijl.
- 19:03SPEAKER_00: Dus je komt al in een verhaal waarbij een kind al deel zijn opvoeding heeft gekregen en je zet dat dan samen in een situatie waar het al een andere opvoeding is.
- 19:13SPEAKER_00: En niet te vergeten, er is ook nog een andere co-ouder die ook nog aan het opvoeden is.
- 19:21SPEAKER_00: Dat ook nog een andere stijl is, met andere zelfsnormen en waarden.
- 19:24SPEAKER_00: Want mogelijk kan dat een reden zijn waarom dat niet liekte.
- 19:30SPEAKER_00: Waarbij je dan ook soms een impact van ziet.
- 19:32SPEAKER_00: Als er na een vakantie die langer is of zo, dat je ineens een kind terug in het gezin hebt.
- 19:37SPEAKER_02: Ja, die helemaal andere gedrag vertoont.
- 19:40SPEAKER_00: Dat je denkt van ja, remember, wij doen dat hier niet zo.
- 19:44SPEAKER_00: En dat je daar soms, ik merk dat bij mezelf, bij mijn eigen dochter, dat ik daar al van in een kramp schiet.
- 19:50SPEAKER_00: Dus ik kan me al niet inbeelden hoe dat bij je moet zijn, omdat ik dan denk van ja, maar we hebben al twintig keer gezegd, dat maakt het niet makkelijker.
- 19:59SPEAKER_00: En ik denk dat dat ook iets is dat vaak wordt vergeten.
- 20:02SPEAKER_00: En eigenlijk kun je daar niet kwaad voor aan op een kind, want een kind is letterlijk op dat moment een pingpongen tussen twee gezinnen en moet zich maar gewoon van de ene dag op een andere gaan aanpassen.
- 20:14SPEAKER_00: Ik heb het zelf meegemaakt en ik herinner mij nog heel goed, dat als ik naar mijn papa terugging, dat ik mijn hoofd van het breken was van shit, waar stond dat nu weer?
- 20:23SPEAKER_00: Of moet ik dat nu weer doen?
- 20:24SPEAKER_00: Of dat je soms het gewoon als kind niet meer weet.
- 20:28SPEAKER_00: En dat zou mijn bewust kind zijn van als ik al veel ouder was.
- 20:31SPEAKER_00: Dus ik denk dat soms jonge kinderen dat die letterlijk te sporen kwijt zijn.
- 20:35SPEAKER_02: Ja, inderdaad.
- 20:36SPEAKER_02: Maar al merken we wel dat kinderen daar ook wel heel makkelijk in switchen of zo.
- 20:42SPEAKER_02: Dat die echt heel goed weten, en dat hebben onze psycholoog ook wel gezegd, dat die heel goed weten van oké, bij mama zijn er regels zo, bij papa zijn er eens zo.
- 20:50SPEAKER_02: En dat merk je ook wel, dat je ook merkt dat ze daar aan het experimenteren zijn en kijken tot hoe ver kan ik gaan.
- 20:59SPEAKER_02: Maar dat dat wel iets is dat ze heel goed kunnen onthouden, van daar moet ik mij zo gedragen en daar zo.
- 21:07SPEAKER_02: Maar daarop verder gaan, wat mij eigenlijk het meeste geholpen heeft, want we hebben zelf ook al met mensen gaan praten, wat voor mij zowel een ey-opener was, was dat je niet moet proberen om eigenlijk een nieuw samengesteld gezien, op dezelfde manier te zien of te proberen te laten organiseren zoals een traditioneel gezin.
- 21:31SPEAKER_02: Dat het niet allemaal heel tijd roze en manag moet zijn, dat niet iedereen altijd op dezelfde golflengte zit.
- 21:38SPEAKER_02: En dat het heel oké is dat ik bijvoorbeeld met mijn jongens dingen doe of mijn focus op mijn jongens.
- 21:45SPEAKER_02: En jij bijvoorbeeld op je dochter, en dat het niet moet zijn van het moet hier nu allemaal samen zijn.
- 21:51SPEAKER_02: En dat was voor mij wel een eye-opener aan het moment dat ik mij daar ben naar gaan gedragen.
- 22:00SPEAKER_02: Merk ik wel dat sommige zaken veel makkelijker gingen of zo.
- 22:04SPEAKER_00: Ja, dat volg ik wel.
- 22:05SPEAKER_00: En ik denk dat je die lijn nog kunt doortrekken, want dat gaat over het dagelijkse soms.
- 22:09SPEAKER_00: Gewoon in het klaarmaken, of en ook al helpen we elkaar daarin en dat is logisch.
- 22:14SPEAKER_00: Maar je merkt daar toch wel in dat daar een andere dynamiek soms in zit.
- 22:18SPEAKER_02: Of je verwachting dat je anders gaat liggen.
- 22:20SPEAKER_00: Exact.
- 22:22SPEAKER_00: Maar ook gewoon het af en toe gewoon nog eens tijd nemen om eens iets alleen te doen met je biologische kinderen alleen, is ook enorm waardevol.
- 22:31SPEAKER_00: Al is dat een uur, twee uur, maar het is nu niet het nieuws samensteldstuk.
- 22:37SPEAKER_00: Echt is gewoon jullie, jij, wat ik ook wel heel waardevol zie.
- 22:44SPEAKER_00: Dat we ook wel hebben bewust gezegd van we moeten daar tijd voor maken of tijd voor voorzien, dat dat kan.
- 22:50SPEAKER_00: Ook al zijn we denk ik alle twee van de mening, waar we ook wel veel graag samen doen.
- 22:55SPEAKER_00: Anders missen we elkaar ook.
- 22:56SPEAKER_00: Maar dat is gewoon belangrijk om voor de kinderen.
- 22:58SPEAKER_00: We merken dat denk ik beide dat die daar heel klein me zijn en echt van kunnen genieten.
- 23:07SPEAKER_02: Ja, maar ook hetzelfde bij, bijvoorbeeld en mijn twee jongens, dat ik ook regelmatig iets met één van de twee van zijn.
- 23:14SPEAKER_02: Omdat ik dat ook heel belangrijk vind, en jij hecht daar ook wel belang aan.
- 23:19SPEAKER_02: Dus ja, in het niet, samen zelfs gezien, is dat dan sowieso al extra uitdaging.
- 23:25SPEAKER_02: Want zoals in dit geval moeten we met drie kinderen niet apart doen.
- 23:30SPEAKER_02: Maar ja, dat is wel een heel fijn gevoel voor de kinderen zelf, om te voelen van oké, het is hier even lies on me, en wij gaan iets doen dat ik leuk vind.
- 23:41SPEAKER_02: Dat vind ik wel fijn om daar even wat aandacht aan te steren.
- 23:46SPEAKER_00: Ja, want ik denk dat naast eigenlijk een groot deel van de dagdagelijkse zaken, ik denk dat veel mensen dat ook onderschatten, niets aan het geld gezien, is een logistieke ramp.
- 23:58SPEAKER_00: Want de kans dat die kinderen op dezelfde school zitten, is in heel veel gevallen heel klein.
- 24:03SPEAKER_00: Dat die naar dezelfde plaats moeten, is heel klein.
- 24:05SPEAKER_00: Dus ook daar s'morgens.
- 24:06SPEAKER_00: Het is niet om te zeggen, een ouder, soms kan dat misschien, bij ons niet.
- 24:10SPEAKER_00: Een ouder gaat ze naar school doen.
- 24:12SPEAKER_00: Ja, dat lukt dus al bijvoorbeeld niet.
- 24:15SPEAKER_00: Maar doordat je ook al automatisch daar een bepaalde structuur in moet gaan zoeken.
- 24:20SPEAKER_00: Hoe pak je daar de logistiek slim aan en wat is nu de beste manier om te doen.
- 24:24SPEAKER_02: Ja, want dat blijft ook wel een moeilijke, bijvoorbeeld op werkgebied of zo.
- 24:30SPEAKER_02: Ik ben eigenlijk geen alleenstaande mama met elkaar.
- 24:34SPEAKER_02: Maar voor het werk bijvoorbeeld, ben ik wel nog een alleenstaande mama in die zin.
- 24:40SPEAKER_02: Ik ben wel diegene die mij jongens moet wegdoen en halen.
- 24:44SPEAKER_02: Wat maakt dat ik geen dagen kan hebben uit als je in een traditioneel gezin zit, dan heb je vaak iemand die de kindjes gaat wegdoen en iemand gaat de kindjes halen.
- 24:55SPEAKER_02: Dus je kunt ofwel voor beginnen, ofwel blijf je langer op het werk.
- 24:59SPEAKER_02: Maar vaak in een nieuwstamingsteld gezien, zoals bij ons, inderdaad, kindjes zitten niet op dezelfde school zit echt wel een half uurtje tussen de scholen.
- 25:08SPEAKER_02: Wat maakt dat je niet kunt zeggen van oké, schat ik, ga je een keer de drie kindjes gaan halen, waardoor mijn dagen altijd wel beperkt zijn.
- 25:17SPEAKER_02: En dat merk ik wel dat dat iets is waar je keer tegenaan loopt, bijvoorbeeld op het werk, dat je zegt van ja, ik ben eigenlijk geen allierzaam, maar eigenlijk op dat vlak wel.
- 25:29SPEAKER_02: Dat blijft een struggle, zeker, zoals ik in de vorige aflevering ook gezegd, in ons geval is het niet week om week, bij mij is het niet week om week.
- 25:39SPEAKER_02: Dat overlapt ook een stukje wel een stukje niet.
- 25:43SPEAKER_02: Dus je zit daar wel altijd met opvangregelen brengen en halen.
- 25:51SPEAKER_02: Dus ja, dan wordt dat wel het moeilijke.
- 25:54SPEAKER_02: Dan moet je eigenlijk ook al op het werk veel begrip hebben of mogelijkheden hebben om je te kunnen organiseren of echt een village hebben die dat mee ga zorgen voor je kindje.
- 26:06SPEAKER_00: Ja, klopt.
- 26:08SPEAKER_00: We hebben nu heel veel dingen gezegd waar je waar we eigenlijk mee antwoorden van als ouder gekiest voor je geluk, en dat is denk ik het mooiste dat je kinderen kunt geven, is tonen dat je ouders gelukkig zijn.
- 26:20SPEAKER_00: En ik denk dat we dat vorige keer heel duidelijk gemaakt dat we daar heel veel op inzetten.
- 26:25SPEAKER_00: Dat is ook wel wie dat wij zijn en dat wij zelf willen.
- 26:28SPEAKER_00: Maar dat het wel niet voor niks komt.
- 26:31SPEAKER_00: Dat het wel echt werken is.
- 26:33SPEAKER_00: En dat dat nog etelijke jaren zo is.
- 26:37SPEAKER_00: Dat je daar gewoon moet rekening mee houden.
- 26:39SPEAKER_00: Dat het niet zomaar makkelijk is.
- 26:45SPEAKER_00: Ik heb wel vaak gedacht van hoe sommige mensen dat doen in nog complexere situaties en meerdere scheidingen, dan denk ik soms echt van hoe krijg je het rond.
- 26:53SPEAKER_00: Logistiek ontploft mijn hoofd nu soms al.
- 26:57SPEAKER_02: Ja, of de opmerking, ik heb die in het begin wel een paar keer gekregen van jij chance, want je hebt dagen zonder kinderen.
- 27:07SPEAKER_02: En dat is ook zo.
- 27:09SPEAKER_02: Ik heb een viertal dagen per maand, inderdaad, zonder de kindjes.
- 27:14SPEAKER_02: Maar dat is niet voor mijn plezier dat ik daarvoor gekozen heb.
- 27:19SPEAKER_02: En uiteindelijk zijn al die andere dagen inderdaad pittiger, want je staat er voor veel dingen alleen voor.
- 27:26SPEAKER_02: Maar toch kiest je voor een bepaalde situatie of ga je voor je geluk, zoals dat je zegt.
- 27:33SPEAKER_02: Dus ja, het is niet altijd roziger en mijn schijn, maar het is wel het.
- 27:40SPEAKER_00: Ja, tuurlijk.
- 27:42SPEAKER_00: Je gemaakt die keuzes met een reden, dat een paar keer gezegd.
- 27:47SPEAKER_00: Maar het is absoluut niet evident om alles zomaar rond te krijgen.
- 27:54SPEAKER_02: We zijn heel blij met de keuze en dan elkaar hebben.
- 27:58SPEAKER_00: Ja, dat is waar.
- 27:59SPEAKER_00: Even toch zo met die ogen tijdens nemen en een check van: je bent toch gelukkig.
- 28:04SPEAKER_02: Je ziet toch zeker.
- 28:05SPEAKER_00: Net geen mes achter die rug vasthouden van.
- 28:07SPEAKER_00: Nee, nee, nee.
- 28:08SPEAKER_00: Ik ben zeer gelukkig met de keuze gegaan.
- 28:11SPEAKER_00: En met ons gezin gewoon.
- 28:13SPEAKER_00: Want we hebben alle paar keer zeggen: het is uitdagend en zo, maar het brengt ook zoveel vreugde en geluk en meerwaarde, ook voor de kinderen.
- 28:22SPEAKER_00: Ik vind het niets zo fijn als.
- 28:25SPEAKER_00: Bij een wissel moment thuiskomen en dat jongens al thuis zijn, dat mijn dochter daarbij komt en dat die mij gewoon niet meer ziet staan.
- 28:33SPEAKER_00: Want haar twee plusbroers zijn daar en ze gaan spelen.
- 28:37SPEAKER_00: En I don't exist anymore, dat komt ergens binnen, want ik heb die kapot hard gemist en ik wil die gewoon een hele avond eigenlijk knuffelen.
- 28:44SPEAKER_00: En tegelijkertijd heb ik zoiets van.
- 28:46SPEAKER_00: Maar wauw, dit is wel zalig.
- 28:49SPEAKER_01: Ja, dat is heel mooi.
- 28:50SPEAKER_00: Ja dat is echt super.
- 28:52SPEAKER_00: En omgekeerd is dat ook, ik denk dat je je zoontje dat ook heel hard hebben, dat die op een wisselmoment, als ik dan thuis binnenkom, en mijn dochter is er niet bij, dat hij zoiets heeft van waar is die?
- 29:05SPEAKER_00: Waarom is die er niet bij?
- 29:07SPEAKER_00: En ik ben dan zo apatant worden van.
- 29:10SPEAKER_00: Dat is wel niet de bedoeling.
- 29:12SPEAKER_02: Ja, vooral de kleinste leeftijd.
- 29:14SPEAKER_02: Die heeft echt zo nog een paar dagen na dat je dochter weg is, dat die elke ochtend echt haar plekje vrij had.
- 29:22SPEAKER_00: En soms zelfs echt een bordje daarop zet als ze helft, dat je denkt van.
- 29:26SPEAKER_02: Dat is al zoveel uitgelegd, maar het blijft voor hem echt deel van het gezin.
- 29:32SPEAKER_02: En de normale situatie dat ze met drie neus zijn.
- 29:36SPEAKER_02: Het is al gezegd, super mooi.
- 29:39SPEAKER_02: We konden het eigenlijk niet liever hebben dan de situatie nu is.
- 29:46SPEAKER_00: Misschien is dat ook wel gewoon een hele mooie om mee af te sluiten.
- 29:51SPEAKER_02: Helemaal afsluiten, want het is de laatste.
- 29:53SPEAKER_02: Exact.
- 29:54SPEAKER_00: Ik wou het net zeggen, het is van onze eerste podcastreken.
- 29:58SPEAKER_00: Ik ga het gewoon zo zeggen: of de eerste, dat zet de deuren open om ooit misschien nog iets te doen.
- 30:03SPEAKER_00: Het hangt ervan af mensen hier überhaupt naar luisteren of het leuk vinden.
- 30:08SPEAKER_00: Voor degenen die hebben geluisterd, ook wel merci.
- 30:12SPEAKER_00: Om mee te volgen met ons verhaal en onze ideeën en experten.
- 30:18SPEAKER_02: Dat ze heel veel tips eruit kunnen halen en dat ze daarmee aan de slag kunnen.
- 30:23SPEAKER_00: En dat we kunnen inspireren.
- 30:24SPEAKER_00: Want uiteindelijk is dat is waarom we alles doen, waarom we onze boeken schrijven, waarom we onze Instagram profielen hebben, waarom we deze podcast opnemen, is dat inspireren en hopen dat mensen er iets uit halen.
- 30:37SPEAKER_00: Af en toe is kunnen lachen met mijn tijd jokes, dat je eerst krijg zoveel publiek hebt, dus ik probeer altijd.
- 30:46SPEAKER_02: In ieder geval, dieke mercie om hier te zijn.
- 30:49SPEAKER_02: En misschien tot binnenkort.
- 30:51SPEAKER_00: Tot binnenkort.
- 30:56SPEAKER_00: Deze aflevering van onze moed podcast zit er spijtig genoeg op maar ben je getriggerd om verder te duiken in herkenbare struggles en fijne momenten van het ouderschap dan zeker ons boek ouders komen samen van Mars op in de betere boekhandel of online.
- 31:10SPEAKER_02: Wil je trouwens meer inspiratie voor alle design en details voer ons dan zeker op Instagram via hetmoot.l.