Latest / True Crime 24 - Nederlands / Belanglo deel 2 - Bill

Transcript

Belanglo deel 2 - Bill · True Crime 24 - Nederlands

• 0:00
  Speaker 2: B-E-L-A-N-G-L-O, deel 2, Bill. In deel 1 hoorde je wie
• 0:05
  Speaker 2: de zeven waren. Deborah Everest en James Gibson, allebei 19,
• 0:10
  Speaker 2: uit Frankston bij Melbourne, vertrokken op 30 december 1989 uit Sydney,
• 0:15
  Speaker 2: naar een festival bij Albury. Simone Schmidl, 21, uit Duitsland,
• 0:20
  Speaker 2: vertrok op 20 januari 1991 uit Sydney naar Melbourne. Gabor Neugebauer, 21,
• 0:28
  Speaker 2: en Anja Hapschiet, 20, eveneens Duits, verlieten op tweede kerstdag
• 0:33
  Speaker 2: 1991 een hostel in Kings Cross om naar Mildura te gaan.
• 0:36
  Speaker 2: Caroline Clark, 21, en Joanne Walters, 22, uit het Verenigd Koninkrijk,
• 0:41
  Speaker 2: werden op 18 april 1992 voor het laatst gezien in
• 0:45
  Speaker 2: Kings Cross. Ze gingen allemaal liften. Ze kwamen geen van
• 0:48
  Speaker 2: allen aan. Je hoorde hoe hun lichamen werden gevonden in
• 0:51
  Speaker 2: Belanglow State Forest, ten zuidwesten van Sydney. Clark en Walters
• 0:55
  Speaker 2: in september 1992 door twee hardlopers. Gibson en Everist in
• 1:00
  Speaker 2: oktober 1993 door een pottenbakker die negen maanden lang op
• 1:04
  Speaker 2: eigen houtje had gezocht. Schmidl op 1 november en Hapschiet
• 1:07
  Speaker 2: en Neugebauer op 4 november van dat jaar, tijdens grootschalige zoekacties.
• 1:12
  Speaker 2: Allemaal afgedekt met takken en varens. Allemaal meerdere keer gestoken.
• 1:16
  Speaker 2: Bij vele aanwijzingen van seksueel geweld. Bij elke vindplaats sporen
• 1:21
  Speaker 2: van een kampement. Je hoorde ook over een Britse rugzaktoerist
• 1:24
  Speaker 2: van 24, Paul Onyens, die op 25 januari 1990 langs
• 1:29
  Speaker 2: de Hume Highway een lift kreeg van een man die
• 1:32
  Speaker 2: zichzelf Bill Ngo emde en die vlak bij Belanglo een
• 1:35
  Speaker 2: revolver tevoorschijn haalde. Onyens rende weg, werd beschoten en werd
• 1:40
  Speaker 2: opgepikt door een voorbijrijdende automobiliste. Ze deden samen aangifte bij
• 1:44
  Speaker 2: de politie in Boral. Dat was in 1990. In november
• 1:50
  Speaker 2: 1993 had het onderzoeksteam zeven doden, geen naam en geen getuigen.
• 1:54
  Speaker 2: Dit is deel 2. Op 13 november 1993 ging bij
• 1:59
  Speaker 2: het onderzoeksteam de telefoon. Aan de lijn was een man
• 2:02
  Speaker 2: die belde vanuit het Verenigd Koninkrijk. Hij had het nieuws gevolgd.
• 2:06
  Speaker 2: Hij had gelezen over een bos ten zuidwesten van Sydney,
• 2:09
  Speaker 2: langs de Hume Highway, waar de lichamen van liftende rugzaktoeristen
• 2:12
  Speaker 2: waren gevonden. En hij herkende de plek. Hij heette Paul Onions.
• 2:17
  Speaker 2: Er werd een notitie van dat gesprek gemaakt. En toen
• 2:20
  Speaker 2: gebeurde er iets wat in elk groot onderzoek gebeurt en
• 2:22
  Speaker 2: wat achteraf bijna niet te verd. Ragenis. De notitie raakte ondergesneeuwd.
• 2:28
  Speaker 2: Taskforce R werd op dat moment overspoeld. Er was een
• 2:32
  Speaker 2: beloning van 500.000 dollar uitgeloofd. Er waren landelijke waarschuwingen uitgegaan.
• 2:38
  Speaker 2: Het hele land keek mee en het hele land belde.
• 2:41
  Speaker 2: Er kwamen duizenden tips binnen. Namen van buren, van ex-mannen,
• 2:45
  Speaker 2: van collega's, van mensen die iemand niet mochten. Eén telefoontje
• 2:49
  Speaker 2: uit Engeland verdween daarin. Ondertussen deed het onderzoeksteam iets anders,
• 2:54
  Speaker 2: en dat was voor die tijd vernieuwend. Ze hadden een
• 2:57
  Speaker 2: profiel opgesteld van de dader. Iemand uit de streek. Iemand
• 3:01
  Speaker 2: met een terreinwagen. Iemand met toegang tot vuurwapens. Iemand die
• 3:06
  Speaker 2: het bos kende. En ze hadden een enorme hoeveelheid gegevens.
• 3:11
  Speaker 2: Wat ze deden was die gegevens aan elkaar koppelen. Ze
• 3:14
  Speaker 2: legde voertuigregistraties van de wegenautoriteit naast wapenvergunningen, naast lidmaatschappen van sportscholen,
• 3:20
  Speaker 2: naast hun eigen politieregisters. Dat klinkt vandaag vanzelfsprekend. In 1993
• 3:27
  Speaker 2: was het dat niet. Dit is een van de eerste
• 3:29
  Speaker 2: grote moordonderzoeken ter wereld, waarin op deze schaal met gegevenskoppeling
• 3:34
  Speaker 2: is gewerkt. Het werkte. De lijst met mogelijke verdachten werd
• 3:38
  Speaker 2: teruggebracht tot 230 namen. En daarna tot 32. Op 13
• 3:43
  Speaker 2: april 1994 kwam de notitie over het telefoontje uit Engeland
• 3:48
  Speaker 2: weer boven water. Rechercheurs gingen op zoek naar de oorspronkelijke
• 3:52
  Speaker 2: aangifte uit 1990, bij de politie van Boral. Die was weg.
• 3:57
  Speaker 2: Het originele rapport over een gewapende overval op een Britse
• 4:01
  Speaker 2: liftende toerist, vlakbij Belanglo State Forest, was niet meer te vinden.
• 4:06
  Speaker 2: Wat er nog wel was, was het notitieboekje van een
• 4:08
  Speaker 2: agenten die destijds bij de zaak betrokken was geweest. Zij
• 4:11
  Speaker 2: had de details opgeschreven. Dat notitieboekje is het scharnier van
• 4:15
  Speaker 2: deze hele zaak. Er kwam meer binnen dat dezelfde kant
• 4:19
  Speaker 2: op wees. Joanne Berry, de vrouw die Paul Onions in
• 4:23
  Speaker 2: 1990 had opgepikt, nam zelf contact op met het onderzoeksteam.
• 4:27
  Speaker 2: En er belde iemand anders. De vriendin van een man
• 4:30
  Speaker 2: die samenwerkte met een wegwerker uit de streek. Ze vond
• 4:33
  Speaker 2: dat die man ondervraagd zou moeten worden over deze zaak.
• 4:36
  Speaker 2: De naam die zij noemde stond op de lijst. Ivan Milat.
• 4:40
  Speaker 2: Op 26 februari 1994 was de politie begonnen met observatie
• 4:45
  Speaker 2: van een huis aan Cinnabar Street in Eaglevale, in het
• 4:48
  Speaker 2: zuidwesten van Sydney. Daar woonde hij. Wie was hij? Ivan
• 4:53
  Speaker 2: Robert Marco Milat was geboren op 27 december 1944 i.
• 4:57
  Speaker 2: Overen Guildford, een voorstad van Sydney. Zijn ouders waren Kroatische immigranten.
• 5:05
  Speaker 2: Het gezin was groot. Hij had veel broers. Hij was
• 5:08
  Speaker 2: 49 jaar oud toen de observatie begon. Hij werkte voor
• 5:11
  Speaker 2: de wegenautoriteit van New South Wales. Hij was wegwerker. Dat
• 5:16
  Speaker 2: is een detail dat ertoe doet. En niet alleen omdat
• 5:19
  Speaker 2: het hem in het systeem van diezelfde wegenautoriteit zette waaruit
• 5:22
  Speaker 2: de politie haar gegevens haalde. Een wegwerker langs de Hume
• 5:26
  Speaker 2: Highway is iemand die die weg kent zoals niemand anders.
• 5:29
  Speaker 2: Elke afslag, elke brandgang, elk stuk waar niemand komt. Mensen
• 5:34
  Speaker 2: die hem kenden vertelden de politie over zijn obsessie met wapens.
• 5:38
  Speaker 2: En er kwam nog iets naar boven. Kort na de
• 5:41
  Speaker 2: vondst van de lichamen van Caroline Clark en Joanna Walters
• 5:44
  Speaker 2: in september 1992, had Ivan Milat zijn zilverkleurige terreinwagen verkocht.
• 5:50
  Speaker 2: De politie ging ook na of hij op de dagen
• 5:52
  Speaker 2: van de verdwijningen aan het werk was geweest. Dat was
• 5:55
  Speaker 2: hij niet. Op geen van die dagen. Er werd nog
• 5:58
  Speaker 2: iets anders duidelijk. Hij gebruikte regelmatig de identiteit van zijn
• 6:02
  Speaker 2: broer Bill voor werk en voor voertuigregistraties. Bill Dat was
• 6:07
  Speaker 2: de naam die de man in de auto in januari
• 6:10
  Speaker 2: 1990 aan Paul Onions had gegeven. Toen het verband tussen
• 6:13
  Speaker 2: Belanglo en de aanval op Paul Onions eenmaal was gelegd,
• 6:16
  Speaker 2: werd hij gevraagd naar Australië te komen. Hij ging. Op
• 6:20
  Speaker 2: 5 mei 1994 wees Paul Onions de man aan die
• 6:24
  Speaker 2: hem vier jaar eerder had opgepikt en op hem had geschoten.
• 6:27
  Speaker 2: Het was Ivan Milat. Op zondag 22 mei 1994 werd
• 6:29
  Speaker 2: hij in zijn huis aangehouden. Er waren 50 politiemensen bij betrokken,
• 6:37
  Speaker 2: onder wie zwaar bewapende leden van de tactische eenheid. Ze
• 6:41
  Speaker 2: omsingelden het pand. Hij werd op dat moment niet aangehouden
• 6:44
  Speaker 2: voor moord. De aanhouding gebeurde op verdenking van overval en wapenbezit,
• 6:49
  Speaker 2: met betrekking tot de aanval op Paul Onions. Dat was
• 6:52
  Speaker 2: een tactische keuze. Je hebt voor een aanhouding genoeg nodig
• 6:55
  Speaker 2: om iemand vast te houden, en daarna kun je zoeken.
• 6:58
  Speaker 2: Wat er bij die doorzoeking werd gevonden is de reden
• 7:01
  Speaker 2: waarom deze zaak uiteindelijk rondkwam. In het huis lagen wapens.
• 7:05
  Speaker 2: Onder meer een geweer van kaliber 22 van het merk
• 7:08
  Speaker 2: Anschutz en onderdelen van een geweer van kaliber 22 van
• 7:12
  Speaker 2: het merk Ruger, van het type dat bij de moorden
• 7:14
  Speaker 2: was gebruikt. Er lag een pistool, er lag een groot mes.
• 7:18
  Speaker 2: En er lag iets anders. Buitenlandse valuta. Kleding. Een tent. Slaapzakken. Kampeeruitrusting. Camera's.
• 7:29
  Speaker 2: Die spullen hadden toebehoord aan Ven. Verschillende van de slachtoffers.
• 7:34
  Speaker 2: Op datzelfde moment werden ook de huizen van zijn moeder
• 7:36
  Speaker 2: en van vijf van zijn broers doorzocht, door meer dan
• 7:39
  Speaker 2: 300 politiemensen. Daar werd in totaal nog eens 24 wapens gevonden,
• 7:45
  Speaker 2: 250 kilo munitie en meer spullen van de slachtoffers. Op
• 7:48
  Speaker 2: 23 mei verscheen hij voor de rechter. Hij legde geen
• 7:52
  Speaker 2: verklaring af over schuld of onschuld. Op 31 mei 1994
• 7:57
  Speaker 2: werd hij aangeklaagd voor de zeven moorden. Hij ontkende alles.
• 8:01
  Speaker 2: Hij hield vol dat hij er niets mee te maken had,
• 8:04
  Speaker 2: En hij beweerde dat hij door de politie erin was geluisterd.
• 8:07
  Speaker 2: Op 28 juni ontsloeg hij zijn advocaat en vroeg hij
• 8:10
  Speaker 2: om gefinancierde rechtsbijstand. Ondertussen liepen er andere zaken. Twee van
• 8:15
  Speaker 2: zijn broers, Richard en Walter, werden vervolgd voor wapens, drugs
• 8:19
  Speaker 2: en gestolen goederen die op hun terreinen waren aangetroffen. De
• 8:23
  Speaker 2: inleidende procedure over de moorden begon op 24 oktober 1994
• 8:25
  Speaker 2: en duurde tot 12 december. Er verschenen meer dan 200 getuigen.
• 8:33
  Speaker 2: Begin februari 1995 werd besloten dat er voldoende was. Hij
• 8:38
  Speaker 2: bleef in voorarrest. Op 26 maart 1996 begon het proces
• 8:43
  Speaker 2: bij het Hoge Rechtshof van New South Wales. De aanklager
• 8:47
  Speaker 2: was Mark Tedeschi, een van de bekendste openbaar aanklagers van Australië.
• 8:51
  Speaker 2: Het proces duurde 18 weken. Er werden 145 getuigen gehoord.
• 8:57
  Speaker 2: Er werden meer dan 600 foto's als bewijs ingebracht. De
• 9:00
  Speaker 2: verdediging voerde twee lijnen. De eerste was dat er geen
• 9:04
  Speaker 2: direct bewijs was. Alles was indirect. Er was niemand die
• 9:08
  Speaker 2: het had zien gebeuren. Er was geen bekentenis. De tweede
• 9:12
  Speaker 2: was dat iemand anders het had gedaan en die iemand
• 9:14
  Speaker 2: werd gezocht binnen de familie. De verdediging wees vooral naar
• 9:18
  Speaker 2: zijn broer Richard. Er verschenen familieleden als getuigen die alibis
• 9:22
  Speaker 2: probeerden te geven. Op 18 juni 1996 nam Ivan Milad
• 9:27
  Speaker 2: zelf plaats in de getuigenbank. Hij bleef ontkennen. Op 27
• 9:31
  Speaker 2: juli 1996 deed de jury uitspraak. Schuldig aan alle zeven moorden.
• 9:37
  Speaker 2: Hij was toen 51 jaar oud. Hij kreeg voor elke
• 9:41
  Speaker 2: moord een levenslange gevangenisstraf. Zonder mogelijkheid van voorwaardelijke invrijheidstelling. Zeven
• 9:47
  Speaker 2: keer levenslang. Achter elkaar. Daarnaast werd hij veroordeeld voor de
• 9:51
  Speaker 2: poging tot moord op Paul Onions. Voor wederrechtelijke vrijheidsberoving en
• 9:56
  Speaker 2: voor overval. Daarvoor kreeg hij telkens zes jaar. En teftiko citraja? Oen,
• 10:03
  Speaker 2: zei de rechter. David Hunt, iets wat in Australië nooit
• 10:06
  Speaker 2: meer is weggegaan. Hij zei dat het naar zijn oordeel
• 10:10
  Speaker 2: onvermijdelijk was dat de gevangenen bij die criminele onderneming niet
• 10:13
  Speaker 2: alleen had gehandeld. Dat staat in het vonnis. De rechter
• 10:18
  Speaker 2: die hem zeven keer levenslang oplegde, schreef erbij dat hij
• 10:21
  Speaker 2: niet geloofde dat één man dit had gedaan. Er is
• 10:24
  Speaker 2: nooit iemand anders aangeklaagd. De leider van het onderzoeksteam is
• 10:28
  Speaker 2: er altijd bij gebleven dat Ivan Milad alleen handelde. Maar
• 10:31
  Speaker 2: de vraag bleef. En ze is nooit beantwoord. Hoe houd
• 10:35
  Speaker 2: je twee volwassen mensen tegelijk onder controle in een bos?
• 10:38
  Speaker 2: Waarom werd de een gestoken en de ander geschoten? Waarom
• 10:41
  Speaker 2: lagen ze apart begraven? In zijn eerste jaar in de
• 10:44
  Speaker 2: gevangenis deed hij een ontsnappingspoging. Die mislukte. Daarna werd hij
• 10:49
  Speaker 2: overgebracht naar de zwaarst beveiligde gevangenis van de staat, in Goulburn.
• 10:53
  Speaker 2: Daar zat hij ruim twintig jaar. En vanaf dat moment
• 10:57
  Speaker 2: begon het tweede deel van deze zaak. Dat nooit is afgesloten.
• 11:00
  Speaker 2: De politie is er altijd van uitgegaan dat er meer
• 11:03
  Speaker 2: slachtoffers zijn. Er zijn in de jaren daarna verschillende oude
• 11:06
  Speaker 2: zaken naast de zijnen gelegd, op grond van overeenkomsten in werkwijze.
• 11:10
  Speaker 2: Keir Froland, twintig jaar oud, verdween op 26 februari 1971.
• 11:16
  Speaker 2: en werd in mei van dat jaar gevonden in een dennenaanplant.
• 11:19
  Speaker 2: Peter Letcher, 18 jaar oud, verdween in november 1987, en
• 11:24
  Speaker 2: werd in 1988 gevonden in het Geneland State Forest. Diane Penacchio,
• 11:30
  Speaker 2: 29 jaar oud, verdween op 6 september 1991, en werd
• 11:34
  Speaker 2: in november van dat jaar gevonden in het Talaganda State Forest.
• 11:37
  Speaker 2: In 2001 moest hij getuigen bij een gerechtelijk onderzoek naar
• 11:41
  Speaker 2: de verdwijning van drie jonge vrouwen in de omgeving van Newcastle.
• 11:44
  Speaker 2: Liana Goodall, 20, verdween op 30 december 1978. Robin Hickey, 18,
• 11:51
  Speaker 2: verdween op 7 april 1979. Amanda Robinson, 14, verdween op
• 11:57
  Speaker 2: 21 april 1979. Hij werkte in die periode in dat gebied.
• 12:03
  Speaker 2: Er is nooit een zaak tegen hem aangespannen, wegens gebrek
• 12:06
  Speaker 2: aan bewijs. Er volgden nog meer onderzoeken. In 2003, naar
• 12:11
  Speaker 2: de verdwijning van twee verpleegkundigen. In 2005, naar de verdwijning
• 12:15
  Speaker 2: van een liftende vrouw. Geen van die onderzoeken heeft tot
• 12:18
  Speaker 2: aanklachten geleid. Op 18 juli 2005 deed zijn voormalige advocaat,
• 12:23
  Speaker 2: John Marston, een verklaring op zijn sterfbed. Hij bij. Eweerde
• 12:27
  Speaker 2: dat Ivan Milat bij de moorden op de twee Britse
• 12:30
  Speaker 2: rugzaktoeristen was geholpen door zijn zus, Shirley Sware, die in
• 12:34
  Speaker 2: 2003 was overleden. Die beschuldiging is nooit bewezen, en er
• 12:38
  Speaker 2: is nooit iemand voor vervolgd. In 2004 gaf Ivan Milat
• 12:42
  Speaker 2: een televisie-interview. Daarin ontkende hij dat iemand uit zijn familie
• 12:46
  Speaker 2: bij de zeven moorden betrokken was geweest. Hij bleef ontkennen
• 12:49
  Speaker 2: dat hij het zelf had gedaan. Er is nog één
• 12:51
  Speaker 2: ding in deze zaak dat vermelding verdient, en het gaat
• 12:54
  Speaker 2: over de man die het had overleefd. Paul Onions kreeg
• 12:57
  Speaker 2: voor zijn aandeel in de veroordeling een beloning toegekend van 200.000 dollar.
• 13:01
  Speaker 2: Hij nam die aan. Hij heeft het geld niet voor
• 13:04
  Speaker 2: zichzelf gebruikt. Wat dat zegt, laat ik aan jou. Hij
• 13:07
  Speaker 2: is de enige... die in een auto heeft gezeten met
• 13:10
  Speaker 2: de man die zeven jonge mensen naar dat bos heeft gebracht,
• 13:13
  Speaker 2: en die er weer uit is gekomen. Hij herkende de
• 13:15
  Speaker 2: plek toen hij er in een Engelse krant over las,
• 13:18
  Speaker 2: hij pakte de telefoon, en hij vloog terug naar het
• 13:20
  Speaker 2: land waar het hem was overkomen om de man aan
• 13:22
  Speaker 2: te wijzen. Zonder dat telefoontje, en zonder dat notitieboekje van
• 13:26
  Speaker 2: een agent in Boral, had dit onderzoek misschien anders geëindigd.
• 13:30
  Speaker 2: In de familie kwam het geweld nog één keer terug,
• 13:32
  Speaker 2: en op de meest verbijsterende plek die je kunt bedenken.
• 13:35
  Speaker 2: In 2010 vermoorde een achterneef van hem, Matthew Milat, een vriend.
• 13:39
  Speaker 2: Hij deed dat in belangloos State Forest. Hij was toen
• 13:42
  Speaker 2: 17 jaar oud. In 2012 werd hij veroordeeld tot 43 jaar.
• 13:47
  Speaker 2: Hij had bij die moord naar de misdaden van zijn
• 13:50
  Speaker 2: oud-oom verwezen. In het begin van 2019 werd bij Ivan
• 13:53
  Speaker 2: Milat kanker vastgesteld, in de slokdarm en de maag. Hij
• 13:57
  Speaker 2: werd vanuit Goulburn overgebracht naar een beveiligde afdeling van een
• 14:00
  Speaker 2: ziekenhuis in Sydney, en daarna naar de medische vleugel van
• 14:03
  Speaker 2: de gevangenis Long Bay. Op zondag 27 oktober 2019 overleed
• 14:08
  Speaker 2: hij daar. Hij was 74 jaar oud. Hij had 23
• 14:12
  Speaker 2: jaar vastgezeten. Hij heeft nooit bekend. Niet voor de zeven
• 14:15
  Speaker 2: moorden waarvoor hij was veroordeeld. En niet voor enige andere
• 14:18
  Speaker 2: verdwijning waarin hij als hoofdverdachte gold. Dat is de laatste
• 14:22
  Speaker 2: en misschien de belangrijkste zin van dit verhaal. Er zijn
• 14:25
  Speaker 2: in Australië families die nog steeds niet weten wat er
• 14:27
  Speaker 2: met hun kind is gebeurd. En die weten dat de
• 14:30
  Speaker 2: enige man die het kon vertellen inmiddels dood is. Ik
• 14:32
  Speaker 2: wil eindigen bij de zeven. Want zij zijn de reden
• 14:35
  Speaker 2: dat dit verhaal bestaat. Deborah Everest was 19, James Gibson
• 14:39
  Speaker 2: was 9, Omelettine Sars. Ze kwamen uit Frankston en ze
• 14:43
  Speaker 2: gingen naar een festival. Simone Schmidl was 21. Ze kwam
• 14:48
  Speaker 2: uit Duitsland en ze was op weg naar Melbourne. Gabor
• 14:51
  Speaker 2: Neugebauer was 21. Anja Hapschiet was 20. Ze kwamen uit
• 14:56
  Speaker 2: Duitsland en ze waren op weg naar Mildura. Joanna Walters
• 15:00
  Speaker 2: was 22 en kwam uit Wales. Caroline Clark was 21
• 15:05
  Speaker 2: en kwam uit het noorden van Engeland. Ze hadden elkaar
• 15:09
  Speaker 2: onderweg leren kennen. Ze deden allemaal hetzelfde. Ze waren jong,
• 15:14
  Speaker 2: ze hadden weinig geld, ze wilden een land zien dat
• 15:16
  Speaker 2: aan de andere kant van de wereld lag en ze
• 15:18
  Speaker 2: gingen aan de kant van de weg staan met hun
• 15:20
  Speaker 2: duim omhoog. Dat was in die jaren in Australië een
• 15:23
  Speaker 2: volstrekt normale manier om je te verplaatsen. Na Belanglo was
• 15:27
  Speaker 2: het dat niet meer. Dank je wel voor het luisteren.