Latest / Black Hat Ultra / #01.Alaska. Rozmowy ze sobą - Audiobook -Kamil Dąbkowski

Transcript

#01.Alaska. Rozmowy ze sobą - Audiobook -Kamil Dąbkowski · Black Hat Ultra

0:05
Witajcie na kanale Black hat ultra.
0:15
Po pierwsze chcę powiedzieć, że bardzo miło mi do was mówić po
0:17
dłuższej przerwie, to, co stworzyłem tutaj przez lata z
0:20
wami z moimi gośćmi stało się ważną częścią mojego życia,
0:24
która bardzo mnie wzbogaca i cieszę się, że znów założyłem
0:27
czarną czapkę i że do was mówię. Nie oznacza to jednak, że
0:31
wszystko będzie po staremu. Wręcz przeciwnie, bardzo nie
0:34
lubię rutyny i podążania za sprawdzonymi schematami.
0:37
Nie lubię komfortu, zwłaszcza w działaniach hobbystyczno
0:40
artystycznych, jakim jest ten kanał.
0:43
To nie znaczy, że nie będę nagrywał już podcastów, ale
0:45
oprócz nich znajdą się tu również audiobooki.
0:48
Nie wiem, czy wiecie, ale w lipcu zeszłego roku udałem się
0:50
na solową wyprawę na alaskę, gdzie doświadczyłem
0:53
niesamowitych emocji. Poznałem ciekawych ludzi i
0:56
dotarłem za pomocą roweru i pacraftu nad cieśninę beringa na
1:00
sam koniuszek Zachodu. Gdzie dalej?
1:03
Już tylko wschód napisałem o tej wyprawie książkę, którą wydałem
1:06
w formie ebooka i możecie ją kupić na stronie alaska.
1:09
Rozmowy PL po wydaniu tej książki kontakt z wami uświadomi
1:13
mi dobitnie, że to jednak głównie moim głosem komunikuje
1:16
się z wami, a wy jesteście do tego słuchania przyzwyczajeni,
1:19
więc postanowiłem przeczytać dla was tę książkę lekko wzbogacając
1:23
tekst efektami dźwiękowymi, ale również nagraniami, które
1:26
zrealizowałem na dyktafonie w trakcie trwania wyprawy.
1:29
Chętnie przeżyję tę wyprawę z wami Jeszcze raz, bo
1:32
zaserwowałem sobie. Niezwykłe przeżycia i
1:34
doświadczenie przed wami część pierwsza, która potrwa godzinę,
1:38
a w której opowiem, dlaczego wybrałem się na alaskę, opowiem
1:42
trochę o swoich wcześniejszych doświadczeniach, podróżniczo
1:44
sportowych oraz o przygotowaniach do wyprawy i
1:47
podróży do małego miasteczka noom na półwyspie steward.
1:51
Skąd wystartowałem, zanim zaczniemy, mam ogromną prośbę o
1:54
wsparcie mojego kanału na patronite lub Spotify.
1:57
Bardzo dziękuję również firmie bikers Cracovia za finansowe
2:00
wsparcie tej produkcji oraz dziękuję wszystkim niezwykłym
2:03
osobom, które. Mają lub wspierały mnie na
2:05
patronajta PL ukośnik Black hat ultra to dzięki wam mam
2:09
motywację i środki do działania. W książce odwołuje się do wielu
2:12
nazw miejscowości, których możecie nie znać.
2:14
Nie widzicie zdjęć ani map, których ebook jest pełen.
2:18
W opisie odcinka zamieściłem Link do aplikacji, w której
2:20
zebrałem Truck. Jest mojej podróży.
2:22
Zdjęcia natomiast znajdziecie w ebooku na stronie alaska.
2:25
Rozmowy PL. Jeśli pojawią się u was jakieś
2:27
pytania lub komentarze odnośnie tego nagrania lub macie pomysły
2:30
na inne książki, które mógłbym przeczytać?
2:33
Napiszcie do mnie na social mediach lub mailowo pod adresem
2:36
ultra małpa Black hat ultra PL. W ramach wstępu to już wszystko,
2:40
a teraz posłuchajcie. Alaska, rozmowy ze sobą.
2:48
Czyli o tym, jak uciekłem z pętli codzienności, by ją
2:51
docenić, o odkładaniu marzeń w nieskończoność oraz o tym, jak
2:56
wszystko jest ze sobą połączone. Jako dzieciak, odkąd
3:04
przeczytałem historię leonida teligi, który samotnie opłynął
3:07
świat, chciałem to powtórzyć. Nie udało się, ale w końcu
3:10
przyszedł w moim życiu czas na zrealizowanie wizji o samotnej
3:14
dalekiej wyprawie w nieznane. Ta opowieść zawiera opis moich
3:18
przeżyć podczas wyprawy, by craftingowej, którą odbyłem w
3:21
lipcu 2024 roku na półwyspie steward na alasce.
3:26
Trasa wiodła z miejscowości none do wails miasteczka innuitów nad
3:31
cieśniną beringa spisałem. Aby pokazać wam, że warto wrócić
3:35
do odkładanych projektów, może to właśnie teraz jest najlepszy
3:39
moment, aby rozpocząć ich realizację.
3:41
Jest to też próba odpowiedzenia sobie na pytanie, gdzie jest
3:44
moje miejsce w świecie pięćdziesięcioletniego chłopaka
3:48
mieszkańca warszawskiego blokowiska, który nieustannie
3:51
próbuje zrozumieć życie świat i ludzi.
3:54
Żyjemy w uprzywilejowanym społeczeństwie i w czasach
3:57
względnego pokoju. Cieszmy się póki trwa
4:01
doceniajmy, że mamy ciepło i sucho, że mamy czystą wodę w
4:04
kranie, a jedzenie czeka w sklepie za rogiem.
4:07
To są podstawy życia w zdrowiu, których dostępność nie jest
4:11
czymś oczywistym dla wielu ludzi na świecie.
4:14
Teraz, kiedy wróciłem i kiedy życie staje się trudne, wracam
4:17
myślami do tamtych przeżyć. To wspomnienie pomaga mi
4:20
odzyskać równowagę na alaskę. Pojechałem po nowe
4:23
doświadczenia, emocje, złapanie innej, świeżej perspektywy to
4:28
coś, czego nie da się w pełni przekazać słowami, ale teraz
4:31
właśnie spróbuję to zrobić. Dlaczego alaska alaska w mojej
4:40
głowie jako idealny Koniec świata funkcjonuje od dawna
4:43
zimno, daleko małe zagęszczenie rdzennej ludności, brak dróg
4:48
łączących z cywilizacją, 1000 km przyrody, trwającej w czasie
4:53
znajdziecie tutaj wysokie góry, rzeki, lasy, bagna, tundrę i
4:57
ciągnące się po Horyzont wzgórza.
4:59
A to wszystko blisko koła podbiegunowego.
5:01
Jako dzieciak dorastający w komunistycznej i
5:04
postkomunistycznej Polsce. Byłem pod wpływem 2 sił
5:07
radzieckiej. Roli i amerykańskiej wolności,
5:10
która docierała do nas w postaci filmów pojawiających się z
5:13
dziesięcioletnim opóźnieniem lub w postaci paczek od znajomych,
5:16
którym udało się wyjechać. Zawsze lubiłem mapy, typowa mapa
5:21
świata, jaką znam z sali do geografii, zorientowana jest w
5:25
ten sposób, że w centrum jest Europa i Afryka daleko po prawej
5:28
stronie. Syberia daleko po lewej stronie
5:31
alaska, dlatego doceniam globusy, które nie narzucają mi
5:35
punktu patrzenia na ziemię, a przez to też interpreta.
5:39
Świata. Stańmy więc przed globusem i
5:42
obróćmy go tak, aby w centrum był pacyfik.
5:44
Po prawej stronie kalifornia, po lewej Japonia, gdy nasz wzrok
5:48
podąży na północ, zobaczymy, jak te 2 wielkie mocarstwa, Rosja i
5:52
u SA są tak naprawdę blisko siebie przedzielone tylko i
5:56
wyłącznie osiemdziesięciopięciokilometrową
5:58
cieśniną beringa. Takie obrazy napędzają moją
6:02
wyobraźnię. Co ciekawe, 11000 lat temu.
6:06
Nie było cieśniny beringa, a syberia i alaska były połączone
6:09
lądem o nazwie beringa. Który rozciągał się pomiędzy
6:13
rzeką leną w Rosji a rzeką mac kenzi w Kanadzie.
6:17
To tłumaczę występowanie podobnych roślin i zwierząt na
6:19
obu kontynentach. Jedna z najbardziej popularnych
6:22
teorii naukowych mówi, że to właśnie tędy dostali się na
6:25
teren Ameryki Północnej. Pierwsi ludzie roztapianie się
6:29
lodowców spowodowało, że poziom wód się podniósł i powstała
6:33
cieśnina beringa, a na jej środku pozostały 2 wysepki.
6:37
Rosyjska wyspa ratmanowa i amerykańska Little dayomity
6:41
oddalony od sie. Całe 4 km i co ciekawe 21 godzin
6:46
na zegarku, gdyż jest to również granica strefy czasowej.
6:50
W 1867 roku alaska należała jeszcze do Rosji ze względu na
6:55
ciężką sytuację finansową, trudne do obrony teren i jak
6:58
wtedy uważano niską wartość ziemi.
7:00
Rosjanie zdecydowali się sprzedać alaskę stanom
7:03
Zjednoczonym za bezcen. Rosjanie nie mogli się bardziej
7:07
pomylić 30 lat później, w 1896 roku.
7:13
Blisko terytorium alaski, czyli wdowson city i wygląda jak
7:17
znaleziono złoto, co zapoczątkowało przesiedleń czy
7:20
szał w te rejony. Kilka lat później znaleziono
7:23
również złoto wną. Przypomnijmy, że pierwsza
7:26
gorączka złota wybuchła w 1848 roku na terenie Kalifornii i to
7:30
wydarzenie było główną motywacją, dla której ludzie
7:33
przyjeżdżali i zresztą przyjeżdżają do Stanów nadal.
7:38
Czyli aby się wzbogacić styl, w jakim ludzie tutaj się bogacą,
7:42
też pozostał bez zmian. Do dziś masz radzić sobie sam,
7:46
dopóki możesz kopiesz złoto i żyjesz, a jak zachorujesz lub
7:50
zestarzejesz się zanim się dorobisz, odpadasz z gry od
7:53
czasu do czasu pojawiają się pomysły, jakoby Rosja rościła
7:56
sobie prawa do alaski. I doniesienia, że transakcja z
7:59
1867 roku była nielegalna. Gdy siedziałem wną w barze dla
8:04
weteranów i zadałem mojemu rozmówcy pytanie, co myśli na
8:07
ten temat roszczeń Rosji odpowiedział, zapraszamy.
8:10
Putin chyba sobie nie zdaje sprawy, ile broni jest tutaj w
8:15
rękach prywatnych. Niektórzy mają nawet po 60
8:17
sztuk. Alaska jest 5,5 razy większa od
8:21
Polski, a jej zaludnienie to zaledwie 750000 osób.
8:23
Tym, co mnie fascynuje i przyciąga w alasce.
8:28
Jest brak rozwiniętego systemu dróg.
8:30
Owszem, wokół anco ryż i fer bangs znajdziecie kilkanaście
8:34
autostrad i są to miasta dobrze połączone z Kanadą, ale na
8:38
północ od fair bangs wiedzie już tylko jedna szutrowa droga o
8:41
nazwie dalton highway o długości 400 mil, która została
8:45
wybudowana w celu obsługi rurociągu biegnącego do prad
8:48
hoy. Jest to jedna z
8:50
najniebezpieczniejszych dróg na świecie ze względu na jej
8:52
niepewną nawierzchnię i ciągnące nią wielkie tiry, których
8:56
kierowcy w ogóle nie zwracają uwagi na to, co.
8:59
Albo kto znajduje się na drodze, gdy myślę o alasce, zastanawiam
9:04
się tak naprawdę, co się dzieje na zachód od tej drogi, tam,
9:07
gdzie jest już tylko dzicz, gdzie transport odbywa się
9:10
jedynie małymi samolotami lub łodziami.
9:12
Wzdłuż 1000 rzek ten obszar wydaje mi się być bezkresnym
9:16
placem zabaw. Dla spragnionych przygód za
9:19
laską wiąże się wiele fascynujących historii, które
9:22
inspirują i głęboko zapadają w podświadomość, przypominając
9:26
nam, że betonowe dżungle miast nie są naturalnym środowiskiem
9:30
życia. Człowieka, a zerwany więzi z
9:32
naturą, które towarzyszą nowoczesnemu stylowi życia,
9:35
pozostawiają trudną do zapełnienia pustkę.
9:43
Po zakręceniem globusem i fascynacją odległymi
9:46
niedostępnymi lądami nie myślałem o alasce za dużo, aż do
9:50
roku dziewięćdziesiątego trzeciego w telewizji pojawił
9:53
się wówczas serial przystanek alaska.
9:55
Historia była przednia, a jeśli ktoś jest wrażliwy na opowieści
9:58
i ma duszę romantyka, to przepadł.
10:01
Zszonym serialu jest historia żydowskiego lekarza wysłanego do
10:04
pracy na alasce. Joel jako student nowojorskiej
10:08
uczelni musiał się odpłacić rządowi za pomoc w finansowaniu
10:11
studiów pracom w wyznaczonym miejscu.
10:14
Padło na miasteczko sisley na alasce.
10:17
Joe z bólem serca przyjął tę pracę i czuł się tam jak na
10:21
zesłaniu, ale po latach tęsknoty za nowym jorkiem i romansie z
10:25
megi piękną pilotką awionetki odcina się od cywilizacji
10:29
mieszkańców miasteczka cci i dołącza do indiańskiego
10:32
plemienia, by żyć w wiosce łowców i zbieraczy.
10:35
Piękna historia pojawia się w niej również postać Chrisa o
10:39
poranku artysty i radiowca. Myślicie, że to on był
10:42
inspiracją dla mojej działalności podcasterskiej?
10:45
Idąc tropem kulturowym znany film wszystko za życie z 2007
10:49
roku nigdy nie był moją inspiracją.
10:52
Prawda jest taka, że gdy słyszę od kogoś, że chciałby tak jak
10:55
Aleksander supertramp wyrwać się i pobyt z dala od cywilizacji,
10:59
zastanawiam się, czy oglądał ten film do końca.
11:01
Bohater filmu bowiem umiera zatruty rośliną, której nie
11:04
powinien był spożywać człowiek, więc nie jest stworzeniem
11:07
przystosowanym do życia w dzikiej naturze, a już na pewno
11:10
nie współczesny człowiek, który stracił umiejętności polowania,
11:14
zbierania i przechowywania pożywienia bez dóbr cywilizacji,
11:17
takich jak chociażby lodówka. To po prostu nas przerasta into
11:21
the wild nie jest więc dla mnie opowieścią o wolności.
11:25
Ale o Wielkiej stracie, jaką ponosimy w wyniku utraty wiedzy
11:28
o życiu z lasu. Ale owszem, tęsknotę za tym
11:31
życiem po obejrzeniu filmu odczuwam w dwójnasób.
11:36
Nie ukrywam jednak, że teraz przed wyjazdem przeszła mi przez
11:39
myśl idea, żeby pojechać na alaskę, z małym plecakiem, na
11:42
lekko, bez przygotowania i zobaczyć, jak będzie.
11:47
Na szczęście ten Plan pozbawiony szacunku dla siebie dla rodziny.
11:51
Dla środowiska dla ludzi, którzy ewentualnie będą ratować mi
11:54
tyłek, wyleciał mi z głowy bardzo szybko.
11:59
Myślę, że wtedy w wieku 20 lat na serio zacząłem myśleć o tym,
12:02
aby pojechać na alaskę i poczuć, jak tam jest.
12:05
Zapewne też tak macie, że wymyślamy sobie projekty w
12:08
głowie, snujemy wizję, po czym spychamy ich realizację na Plan
12:11
dalszy, aż w końcu taki projekt kończy gdzieś głęboko na dnie
12:15
plecaka, a plecak leży na strychu.
12:17
Zakurzony. Moja alaska czekała na
12:20
realizację 30 lat. Najwyraźniej tak miało być.
12:30
Było jednak kilka innych projektów w moim życiu, które
12:33
realizacji się nie doczekały. Dużym projektem, który kiełkował
12:37
kiedyś w mojej głowie, bo samotne upłynięcie świata na
12:40
jachcie żaglowym między dziesiątym a dwudziestym
12:43
pierwszym rokiem życia, intensywnie angażowałem się w
12:45
działalność wodniackiej drużynie harcerskiej zaczytywałem się w
12:49
historii leonida teligi, który na jachcie opty opłynął świat w
12:53
tamtym czasie, gdy byłem młody i jako harcerz, miałem dostęp do
12:56
sprzętu i szkoleń, mogłem obrać tę drogę.
13:00
Zabrakło mi jednak odwagi, by przeciwstawić się narracji
13:02
narzucanej przez standardowe życie w społeczeństwie.
13:05
I temu co powinno się robić, pomysł przepadł, a dziś już po
13:10
prostu nie chcę tego robić. Bardziej cenię sobie czas
13:12
spędzany z żoną, córką i psami. Tak właśnie umierają niektóre
13:16
wizje, kiedy czas na ich realizację mija.
13:19
Na marginesie kilka lat temu zobaczyłem na netflixie film
13:22
maiden trip, w którym młodziutka alora decker pomiędzy
13:25
czternastym a szesnastym rokiem życia samotnie upłynęła świat.
13:30
Powalił mnie ten film i pokazał, że czasem może zbyt
13:33
asekuracyjnie podchodzę do niektórych tematów.
13:36
Czasem może warto uciszyć wszystkie głosy i po prostu
13:39
działać. Potem pojawiły się w moim życiu
13:41
Latawce. Oczywiście w wersji sportowej,
13:44
kitesurfing, snow kiting i trochę land kitingu sn, chociaż
13:47
ta ostatnia forma przyniosła mi najmniejszą satysfakcję i
13:50
największe kontuzje, Latawce pełniły funkcje tematu
13:53
zastępczego dla dużych projektów. 5 lat angażowałem się
13:56
bardzo w społeczność i produkcję filmów kitowych sn.
13:59
Najpierw robiłem filmy dla społeczności kite forum PL jako
14:03
Kamil kite, potem dla Red Bulla z zawodów keitowych.
14:06
Rowerowych był to czas wypadów nad morze, bywałem w rewie i w
14:10
chałupach. Kris z kolegą Łukaszem
14:12
przepłynęliśmy, nawet z rewy do jastarni z powrotem fajny czas,
14:16
ale sam sport był zbyt zależny od warunków wiatrowych i często
14:20
nasze wypady kończyły się siedzeniem na plaży.
14:23
Dlatego zdecydowanie bliższy memu sercu był sowcating.
14:26
Kiedy zalew zegrzyński jeszcze zamarzał, mogłem bezpiecznie
14:29
latać po zalewie zegrzyńskim, a wiatr nie musiał być bardzo
14:32
silny, aby wejść w ślizg na nogach.
14:34
Miałem wtedy w zależności od zapotrzebowania albo snowboard.
14:37
Albo narty pewnego razu pojechaliśmy z kolegami do
14:40
Francji niedaleko szamonii, skąd udało mi się przywieźć materiał
14:44
do filmu szasta show, nagrodzonego potem na festiwalu
14:47
filmów ekstremalnych. Zaangażowałem się również w
14:50
sprzedaż latawców. Najmocniejszym wydarzeniem tych
14:54
kilku lat była miesięczna wyprawa do Pakistanu, razem z
14:57
zawodnikami jeżdżącymi profesjonalnie nastąpią bardziej
15:00
nartach z fotografem z przewodnikiem i tragarzami.
15:03
Udaliśmy się na płaskowyż deosai w karakorum.
15:06
To była moja pierwsza duża wyprawa, która głęboko siedziała
15:09
potem we mnie przez lata. Najpierw spędziłem kilka dni w
15:12
busie na karakorum highway, potem w skardo, gdzie kupiliśmy
15:15
zapasy, tam dołączyli do nas lokalni tragarze oraz kucharze i
15:19
ruszyliśmy dżipami w góry, gdy droga się skończyła,
15:23
wskoczyliśmy na skitury i wdrapaliśmy się na płaskowyż, by
15:26
przez 2 tygodnie siedzieć w chacie z pięknymi widokami.
15:30
Był maj, a śnieg znikał w oczach filmowałem profesjonalnych
15:34
zawodników snowca sponsorowanych przez ozon i.
15:37
To mocne doświadczenie. Miałem tam również pierwszy raz
15:41
kontakt z sytuacją, która miała w sobie potencjał zagrożenia
15:44
życia. Pewnego dnia, gdy wracaliśmy z
15:46
wycieczki na jakieś pięciotysięcznik, bardziej
15:49
doświadczona narciarsko ekipa utrzymała wysokość i szybko
15:52
trawersowała zbocze, podczas gdy ja zjechałem za wcześnie i
15:56
skończyłem w płaskiej, jak się wydawało dolinie.
16:04
Musiałem tuptać na tekstki torach.
16:06
Nagle usłyszałem tępy huk i zobaczyłem, że dookoła mnie w
16:09
promieniu 100 m. Pojawiło się pęknięcie w śniegu,
16:13
starając się być leciutkim i unosząc się niemalże nad
16:16
śniegiem. Wyszedłem z zagrożonego obszaru,
16:19
ale wiedziałem, że niewiele brakowało pode mną.
16:21
Mogło być kilkanaście metrów w dół.
16:31
W 2006 roku zmarł mój ojciec, który miał wtedy 57 lat.
16:36
Pomyślałem, że muszę coś zrobić, aby nie odejść tak jak on w tak
16:39
młodym wieku nie miałem na szczęście kontaktu z papierosami
16:42
poza tymi, które palili przy mnie mama i tata, ani problemów
16:46
z sercem, które ma cała męska linia dąbkowskich.
16:50
Ale powiedziałem sobie, że nie chcę tak skończyć.
16:53
Myślę, że śmierć mojego taty w dużym stopniu stworzyła potrzebę
16:57
bycia zdrowym i aktywnym. Stąd się wzięło bieganie ultra.
17:00
Szukałem z jednej strony. W jakiś pokręcony sposób
17:03
odkupienia, z drugiej zaś chciałem żyć ile się da.
17:06
Pewnego razu w wieku 39 lat kupiłem pismo dla mężczyzn i
17:11
pomyślałem, teraz się ubiorę i będę się znał na męskich
17:15
sprawach, kupię zegarek i zacznę w końcu wyglądać.
17:19
Pomyślałem, pech chciał, że w tym samym piśmie trafiłem na
17:22
artykuł o adventurer Racing i przepadłem.
17:25
Chciałem się tym zająć natychmiast.
17:28
Czytałem z zapartym tchem team 360 PLI chyba na orientaring
17:32
wave PL znalazłem informację o nowym rajdzie na orientację pod
17:35
tytułem. Wszystkie tropy był to rok 2013
17:38
i wziąłem udział w pierwszej edycji tej imprezy, zaliczając
17:42
zresztą totalną porażkę, bo na 10 lampionów znalazłem 6 no
17:47
trasę o długości 50 km. Wziąłem ze sobą gaz, kuchenkę i
17:51
liofila, po czym dotarłem na metę po 12 godzinach.
17:55
Jako przedostatni. Nie miałem zespołu umiejętności
17:58
i sprzętu, aby wystartować w prawdziwym rajdzie przygodowym,
18:01
więc zacząłem po prostu biegać. Wypada, powiedz maraton,
18:06
pomyślałem. Mając nadzieję, że to tylko
18:09
trening, zanim wejdę w świat multisportu bieganie jednak
18:12
weszło głębiej niż myślałem w moje ręce wpadł, jedz i biegaj z
18:17
kota Jurka i właściwie z dnia na dzień zostałem weganinem i
18:20
ultrasem, szykując się do pierwszego maratonu ulicznego.
18:23
Zacząłem równolegle szykować się do maratonu górskiego, który był
18:27
2 tygodnie później. Uliczny poszedł nieźle 3 godziny
18:30
35 minut, a ultramaraton bieszczadzki mnie poturbował.
18:35
Chyba rok później zrobiłem rzeźnika.
18:37
Pod okiem Artura kurka i na 3 lata bieganie ode mnie odeszło.
18:42
Gdy wróciło głównym celem stało się wzięcie udziału w kultowym
18:46
amerykańskim stumil owcu hard rock one hand.
18:49
Aby tego dokonać czekało mnie kilka lat pracy, bo musiałem
18:53
najpierw zdobyć punkty i aby móc pobiec bieg kwalifikacyjny, a
18:57
potem spróbować swoich sił w loterii.
18:59
Zacząłem od 115 kilometrowego KBLW ramach dolnośląskiego
19:03
festiwalu biegowego, a zaraz potem pobiegłem 130 km podczas
19:08
beskidy ultra Trail. Wszystko w tym samym roku pod
19:11
okiem Marcina świerce. Potem powtórzyłem mój model
19:14
działania Skype, surfingu, zaangażowałem się w społeczność,
19:18
tym razem biegową podcast firmy, relacje z biegów, założenie
19:22
teamu i tak dalej. Najwyraźniej już tak mam i
19:26
wszystko byłoby fajnie, ale znowu bieganie i społeczność
19:28
ultra odsuwało mnie od moich prawdziwych zachcianek.
19:32
To było bliskie, łatwe, osiągalne, angażujące plany
19:35
trudne związane z solowymi wyprawami w nieznane, wymagające
19:39
większych nakładów czasowych, finansowych i rozstania z
19:42
rodziną. Zeszły po raz kolejny na Plan
19:44
dalszy, ponieważ nie dostałem się na ultra Trail dumą Brown
19:48
musiałem na bieg kwalifikacyjny do hard rocka jechać poza
19:51
Europę. Padło na japonię, którą z żoną
19:54
zresztą bardzo lubimy. Wystartowałem w u TMF dookoła
19:58
masywów fudżi, ale bieg przerwano, gdy byłem na 100
20:01
czterdziestym kilometrze kwalifikacji.
20:03
Nie dostałem. W kolejnym roku stanąłem w
20:06
Szwajcarii na starcie u TMR, czyli stumilowego biegu dookoła
20:10
monterozy, który ukończyłem i. W loterii do hard rocka.
20:15
Już wtedy miałem świadomość, że aby być wylosowanym w loterii,
20:19
trzeba nie lada szczęścia. Nie udało się, trochę tracąc
20:23
cel, ale szukając wyzwań wystartowałem w 2 norweskich
20:26
biegach w trudnym terenie na słabo oznakowanych trasach.
20:30
Pierwszy z nich standa o długości 100 km.
20:33
Wykończył mnie fizycznie i po 24 godzinach napierania na
20:37
osiemdziesiątym kilometrze mój organizm po prostu się wyłączył.
20:42
Dało mi to jednak wyobrażenie, jak satysfakcjonujące jest
20:44
poruszanie się po słabo oznakowanych trasach.
20:47
Gdzie nie ma przygotowanychścieżek pod ruch
20:49
turystyczny w porównaniu z Polską Francją, Szwajcarią czy
20:52
Japonią było to zupełnie nowe doświadczenie.
20:55
Kolejny norweski start odbył się rok później na 100
20:58
trzydziestokilometrowym xtrade. Czułem, że biegowy ultras we
21:02
mnie umarł, głównie była to kwestia braku wyższej motywacji,
21:06
ale i fizycznie bardzo trudno było mi poruszać się lekko po
21:09
trudnym, technicznym terenie, co wyczerpywało moje siły.
21:12
Powróciły też problemy ze snem, chociaż tym razem miałem się
21:15
gdzie zdrzemnąć. Po dobie napierania zadzwoniłem
21:17
do Justyny, która odebrała mnie, straszy biegu nie ukończyłem.
21:21
Ale jednak znów okazało się, że brodzenie 24 godziny w mokrej
21:25
tundrze i przekraczanie rzeki, wchodzenie po wielkich głazach
21:28
na szczyty kolejnych gór niesie inny pokręcony poziom
21:32
spełnienia. Wiedziałem, że nie potrafię się
21:35
po takim terenie poruszać szybko, ale że lubię w nim być.
21:38
Biegowy 2023 rok zakończyłem startem na chudym wawrzyńcu, na
21:41
którym przebiegłem 50 km z dużą radością, zdobywając najwięcej
21:45
punktów i traw mojej biegowej historii, czyli 592.
21:48
No ale jak wiadomo? Kilometrów to nie ultra, a chudy
21:54
jest trasą łatwą i biegową w sam raz na poprawienie sobie
21:57
nastroju pięćdziesiąte urodziny. Kosztowały mnie trochę energii
22:00
na podsumowania. Tym razem powiedziałem dość
22:04
stop, Teraz ja jadę, a świat musi poczekać.
22:12
Planowanie. Bywam samolubny jak każdy, ale
22:16
są granice, aby taki projekt mógł się odbyć jak najmniejszym
22:19
kosztem dla otoczenia. Musiałem kierunek wyprawy,
22:21
ustalić z żoną, mogłem jechać jedynie tam, gdzie moja żona
22:25
niekoniecznie musi. A ponieważ Justyna chce być
22:27
wszędzie, odpadły Ameryka południowa, Australia, Nowa
22:31
Zelandia, azja, Islandia i tym podobne alaska.
22:35
Zapytałem o, widzisz tam nie muszę jechać od parłała.
22:39
Justyna w grudniu 2023 roku odkopałem te wszystkie
22:43
alaskańskie. Z mojego życia zacząłem im się
22:46
przyglądać i stwierdziłem, że ciągle są żywe i pulsują
22:49
pozostawało ustalić, którą część alaski wybrać i co będę tam
22:53
robił. Wtedy zrobiłem listę rzeczy,
22:55
których oczekuje od tej wyprawy. Chciałem spędzić czas w dzikiej
22:59
naturze, odpocząć, oderwać się, zresetować, spotkać rdzennych
23:04
mieszkańców alaski, zobaczyć jak żyją i co myślą, zmęczyć swoje
23:08
ciało, bo dyskomfort fizyczny wspiera dotarcie do sedna,
23:12
pomaga zobaczyć życie takim, jakie ono jest.
23:15
Pomysł ewoluował, rozkwitał i nabierał rumieńców.
23:18
Pomyślałem sobie, że kilka lat wcześniej mój przyjaciel, kuba
23:21
mieszkający w Stanach, namawiał mnie do udziału w kursie
23:24
bycrafting owym, czyli połączeniuroweru i pacraftu,
23:27
czyli takiego profesjonalnego pontonu dmuchanego można go
23:30
nazwać kajakiem tratwą. Jak się chce na zdjęciach
23:34
wyglądało to zupełnie idiotycznie.
23:36
W głowie pojawiały się takie hasła jak dużo sprzętu, mało
23:39
talentu, przerost formy nad treścią i tym podobne, ale gdy
23:43
zacząłem myśleć o możliwościach połączenia. 2 aktywności.
23:46
Moja wyobraźnia zaczęła pracować.
23:48
Ten sport pasował idealnie do alaski, a jak się potem okazało
23:52
pionierzy tego sportu właśnie stamtąd pochodzili z krainy,
23:56
gdzie niekończące się przestrzenie tundry i gór
23:58
poprzecinane są rzekami. Tacy ludzie jak Roman diale,
24:02
eksplorowali możliwości tego sportu od 30 lat, a książka the
24:06
bicraft guide napisana przez leasis calyie i Steve
24:09
fastbaindera zwanego domem. Wychowała wielu szalonych
24:12
napieraczy, ale jak to rowerem bez druki szlaków?
24:17
Owszem, da się, jeśli masz odpowiedni rower.
24:20
Fat bike został wymyślony właśnie na alasce.
24:23
Jeśli rower ma opony szerokości 12 cm.
24:26
Uwierzcie mi, można robić cuda w terenie nieprzystosowanym nawet
24:30
do chodzenia do tego fat bike unosi się na wodzie, czyli nie
24:33
idzie na dno przy ewentualnej wywrotce na pocrafcie, gdy
24:36
postanowiłem, że będzie to wyprawa byc raftingowa
24:39
wiedziałem, że powstaje ciekawy projekt, tylko musiałem znaleźć
24:42
dla niego odpowiednią trasę. Z początku odrzuciłem pomysł
24:46
podróży na półwysep suwardt. Popatrzyłem na mapę i
24:48
stwierdziłem, że jest tam zbyt podmokło i zbyt.
24:52
Cieśnina beringa nadal mnie pociągała, ale pragnąłem
24:55
górskiej przygody. Moje założenie było takie, że
24:58
chciałem udać się na zachód od dalton hey, tam, gdzie kończą
25:01
się drogi. Na początku miałem pomysł na
25:04
przejście 100 km przez góry bruksa doliną ula do miasteczka
25:08
anaktowok pas, potem spłynięcie rzeką john do miejscowości
25:13
beatles i wrócenie samolotem. Kluczowe było dla mnie
25:16
sprawdzenie, czy ten pomysł nie jest zbyt szalony.
25:18
Nie miałem z kim o tym pogadać, więc zapisałem się na kurs do
25:22
lucamela. Który od 20 lat po alasce chodzi
25:26
jeździ, pływa pa kraftem i co ciekawe ślizga się na łyżwach
25:30
delikatnie wybił mi z głowy rower na tej trasie, którą
25:33
planowałem, jak to powiedział. Czyli wredne kępy Travel zabiorą
25:38
ci chęci do życia bardzo szybko. Kamil napisałem również do
25:42
Romana dial, guru alaskańskiego, multisportu i wspinaczki, który
25:46
zna bruks ranger jak własną kieszeń i on również odradził mi
25:49
rower w tym terenie uwierzyłem mu na słowo.
25:52
Dla mnie te wszystkie autostrady w stronę Kanady i dostępna z
25:55
systemu dróg turystyczna laska oraz okolice dennali, na którą
25:59
wszyscy chcą wejść nie były zbyt interesujące.
26:02
Chciałem udać się tam, gdzie nikt nie jeździ w trend, gdzie
26:05
nie zapuszczają się nawet ludzie, którzy lata spędzają na
26:07
alasce, którzy tam mieszkają. Zacząłem więc szukać innych
26:11
rozwiązań i powysep Stewart znów pojawił się w mojej głowie.
26:15
Szukałem informacji na temat tego, czy ktoś tam był i czy w
26:18
ogóle da się tam zrobić coś ciekawego, co nie będzie czystym
26:20
szaleństwem. A będzie spełniało wymogi stylu,
26:23
jaki sobie założyłem. Wpadł mi w ręce artykuł na byke
26:26
parking dot. Com jak pewien gość börn olson
26:28
olson z dziewczyną. Dotarli steller do Wells, wioski
26:32
in nuitów, leżącej nad cieśniną beringa na samym krańcu półwyspu
26:37
Stewart. Pomyślałem, że to dobry pomysł.
26:39
Ta trasa zapewniała wiele atrakcji.
26:41
Super ciężkie warunki pogodowe, spotkania z innymi tami,
26:45
rzetelne wykorzystanie zarówno roweru, jak i pacraftu i w
26:48
dodatku ktoś przede mną to zrobił, czyli da się były góry
26:52
niewielkie, ale były były rzeki. Co prawda okresowe, ale może
26:56
będę miał farta i spłyny kawałek była plaża, po której fat bike
27:00
porusza się. Większych problemów do tego było
27:02
względnie bezpiecznie, bo nie byłem bardzo daleko od ludzi z
27:05
każdego punktu w ciągu jednego lub 2 dni napierania mogłem
27:09
przytulić się do jakiegoś pieca, czy to w miasteczku górniczym,
27:12
czy w wioskach innoidów bądź w chatach myśliwych.
27:15
Wspominam tutaj o inuitach opowiem wam o nich, jest to
27:19
szersza Kategoria, która obejmuje różne grupy
27:21
zamieszkujące arktykę, podczas gdy innupiaci to specyficzna
27:25
grupa inuitów, żyjąca w Północnej i północno zachodniej
27:28
alasce, w tym na półwyspie steward.
27:31
Te grupy mają wspólne korzenie, lecz różnią się pewnymi
27:34
aspektami kulturowymi i geograficznymi.
27:37
W książce tych słów inuicie i nupiaci używam wymiennie.
27:42
Jest to poprawne, chociaż nie mam gwarancji, że dana
27:45
miejscowość jest w 100 procentach zamieszkiwana tylko i
27:47
wyłącznie przez innupiatów w kulturze zachodniej. również w
27:51
Polsce mówimy na grupy zamieszkujące arktykę eskimosi,
27:55
ale powiem wam szczerze, oni bardzo tego nie lubią, także
27:59
nazywajmy ich inuitami, a wraca. Do artykułu, który znalazłem na
28:03
bajkę parking com autor tego artykułu niestety nie odpisał mi
28:07
na żadną wiadomość a było w tekście i w zdjęciach kilka
28:10
nieścisłości, które chciałem wyjaśnić pozostało mi samemu
28:14
skonstruować trasę i jednocześnie porzucić myśl o
28:17
utrzymaniu diety wegańskiej. Po pierwsze dlatego, że chciałem
28:20
mieć ze sobą dobre kaloryczne dania, a lubię ser i wspaniale
28:24
sprawdza się w liofilizatach po drugie dlatego, że chciałem
28:27
spędzić trochę czasu z innymi, którzy jedzą albo w łososie albo
28:32
karibu. Nie chciałem stanąć przed nimi,
28:34
powiedzieć, że ja to tylko spożywam roślinki.
28:36
Nie sądzę, aby spotkało się to ze zrozumieniem.
28:39
Jak pokazało życie. Dobrze zrobiłem największą
28:43
miejscowością na półwyspie steward jest noom, która
28:46
współcześnie najbardziej znana jest z tego, że kończy się to
28:49
wyścig identa bardzo popularny na alasce wyścig psich
28:53
zaprzęgów, którego start jest w angorycz, a dystans to 1500 km.
28:58
Raz do roku miasto wypełnia się kibicami wiwatującymi na mecie,
29:01
na którą wpadają zaprzęgi. Pokoje w całym mieście wykupione
29:05
knajpy pełne mija kilka dni totalnego szału po czym mną
29:09
znowu spowrotem zamienia się w ciche i niezwykle urokliwe
29:13
miasteczko ze śladami dawnej świetności, w którym mieszkają
29:17
niezwykłe osobowości i postrzelańcy szukający złota na
29:21
dnie morza beringa, none było bardzo obleganym miastem na
29:25
początku dwudziestego wieku, kilka kilometrów dalej na
29:28
wzgórzu Anwil odkryto ogromne złoża złota i miasto szybko
29:32
nawiedziło wielu poszukiwań. Do dziś można to zobaczyć wiele
29:36
śladów z tamtego okresu, głównie w postaci zardzewiałych maszyn
29:39
do przesiewania piasku. Złoto jest tu wydobywane do dziś
29:42
i to w bardzo niekonwencjonalny sposób specjalnymi maszynami
29:46
ręcznie składanymi, które służą do przesiewania piasku z dna
29:50
morza beringa. Ruch turystyczny jest tu mały i
29:53
skupia się głównie wokół miasta i 3 stukilometrowych dróg, które
29:57
odchodzą od norm w różnych kierunkach.
29:59
Tak naprawdę niewiele osób za laski tu przyjeżdża, a jeśli
30:02
przyjedzie to rzadko opuszczana noom wiele osób myli powysep
30:06
suward z miejscowością suward niedaleko anglorycz zresztą mogę
30:10
tu przytoczyć pewien dialog z właścicielem hostelu
30:12
vancouritch, gdzie jedziesz? Zapytał kris na półwysepart
30:17
odpowiedziałem o, byłem tam wiele razy piękne, dzikie
30:21
górskie szlaki, możesz pooglądać wieloryby i popływać łódką łódką
30:25
po fiordach wspaniałe doświadczenie, autentycznie
30:28
dzikiej natury powiedział. Pis zapewne mówisz o
30:32
miejscowości Stewart i parku Narodowym kenaj odpowiedziałem,
30:36
bo czytałem o tej miejscowości, która jest dostępna szeroką
30:38
autostradą na południe od angorycz tak przytaknął kris.
30:42
Właśnie o tym mówię, ja jadę na półwysep suwardt, kojarzysz
30:46
miejscowość? No spytałem.
30:49
A ten suward tam jedziesz, a po co?
30:54
Zapytał kris, wtedy wiedziałem, że dobrze wybrałem.
31:03
Przygotowania. Zanim przejdę do opowieści o
31:07
szczegółowym planowaniu wyprawy i tworzeniu tras, a potem o
31:10
emocjach towarzyszących samej wyprawie, warto opowiedzieć o
31:13
całym procesie przygotowawczym. Oczywiście szczegółowa logistyka
31:17
wyjazdu to jedno, ale wiele miesięcy wcześniej, gdy
31:19
wiedziałem, że będzie to wyprawa bycraftingowa, rozpocząłem
31:23
gruntowne przygotowania, nie wiedząc jeszcze, w jaki obszar
31:25
alaski. Finalnie pojadę.
31:28
Jedno było dla mnie jasne, sam wyjazd będzie tylko wisienką na
31:31
torcie, ale to przygotowania do wyjazdu będą tym, czym będę żył
31:34
przez następne pół roku. I na to cieszyłem się
31:37
najbardziej. Nie wiedziałem nic o bajce
31:40
pingu, nie miałem żadnego sprzętu, wszystko musiałem
31:43
wybrać, kupić, przetestować wiele rzeczy.
31:46
Musiałem sobie przypomnieć, wielu się nauczyć.
31:49
Wiedziałem również, że muszę ustawić na przygotowania wysoki
31:52
priorytet, więc w odstawkę poszły treningi biegowe, a prace
31:56
na rzecz społeczności biegaczy ograniczy wam do minimum.
31:59
Miałem bardzo konkretne podejście do przygotowań, prawie
32:02
tak jak do treningu, codziennie po trochu, a co jakiś czas coś
32:06
większego. To codziennie po trochu to było
32:08
wyszukiwanie informacji o sprzęcie, rozmawianie z ludźmi,
32:11
szukanie informacji, planowanie tras.
32:14
Natomiast co jakiś czas coś większego to było branie udziału
32:17
w kursach albo wyjazdy, na których testowałem sprzęt.
32:21
Muszę powiedzieć, że niesamowite było obserwować, jak każda
32:24
godzina spędzona na przygotowaniach miała na mnie
32:26
wpływ za każdym razem odkrywałem coś nowego, a ta nowa wiedza
32:30
przynosiła mi wewnętrzny spokój. To właśnie strach powoduje, że
32:35
większość ludzi nie podejmuje się trudnych wyzwań, jednak nic
32:39
nie niweczy strachu lepiej niż zdobywanie wiedzy i
32:42
weryfikowanie jej w działaniu. Im więcej wiesz, tym mniej się
32:46
boisz. Zaczęłam od wyszukiwania
32:48
informacji, jaki model pacraftu będzie dla mnie najlepszy.
32:51
W sumie są 2 firmy, które robią lekkie pacrafty, wykorzystywane
32:55
w trudnych projektach, alpaka, raft i coco.
32:58
Zdecydowałem się na model caribo firmy alpaka raft.
33:01
Z uwagi na to, że jest to model przeznaczony typowo pod
33:04
bycrafting ma odpowiedni rozmiar, udźwig i mocowania.
33:09
W dodatku pacrafty tej firmy wykorzystują wszyscy wspaniali
33:11
Szaleńcy, których cenie tacy jak borge outland Roman dialekt i
33:16
krisborgart oczywiście. Sam pacraft to nie wszystko
33:20
pełny komplet do pokonywania rzeki jezior zawiera jeszcze
33:23
wiosła, kamizelkę, kask, paski mocujące rower do pacraftu worek
33:28
do dmuchania, siedzisko i oczywiście zestaw naprawczy,
33:32
czyli kleje taśmy zapasowy korek using i igłę do łatania
33:36
większych dziur. Starałem się, by te same rzeczy
33:39
miały więcej niż jedną funkcję. Dlatego wiosło posłużyło mi jako
33:42
maszt do namiotu. Kask do pływania był również
33:45
kaskiem rowerowym paski nocowały zarówno sakwy do roweru, jak i
33:49
rower. A kleje mogłem wykorzystać do
33:51
łatania dętki czy zaklejania dziur w karimacie lub suchym
33:54
kombinezonie? Przyszedł czas na rower.
33:57
Zawsze podobał mi się fat bike, zarówno pod względem wyglądu,
34:00
jak i funkcjonalności. Lubię przydzierać się przez
34:03
ciężki teren. Dla mnie to znak przygody i
34:05
czegoś lekko szalonego. Człowiek.
34:07
Jak wiadomo, nie jest fizycznie predestynowany do przymierzania
34:10
dzikich odstępów. Zazwyczaj szukamy ścieżek
34:13
miejsc, gdzie można bezpiecznie odpocząć i ogrzać się po ciężkim
34:16
dniu oraz zjeść celem mojej wyprawy było sprawdzenie, jak to
34:19
jest. Przedzierać się przez dziki
34:21
teren, przez który sam wyznaczyłem sobie trasę, a trasa
34:24
musiała pobudzać moją wyobraźnię, bo to z kolei
34:27
napędza motywację, by nie odpuścić.
34:29
Gdy zrobi się ciężko. Pierwsze testy roweru i pacraftu
34:32
wykonałem w Warszawie nad Wisłą poprzedzierałem się przez krzaki
34:36
tam, gdzie wcześniej biegałem dziesiątki razy na treningach do
34:39
ultra. Wisła była wysoka, więc
34:41
okoliczne tereny były podmokłe. Zauważyłam, jak opony kapitalnie
34:45
unoszą rower na wodzie. Efekt był taki, jakby ktoś
34:48
ciągnął za opony do góry, co sprawiało, że.
34:50
Zestaw stawał się lżejszy. To było cenne doświadczenie.
34:54
Te pierwsze testy pokazały, jak dobrze się czuję na tych
34:56
grubych. O panach pewnie stabilnie i
34:59
wolno, ale mi nie zależało na prędkości na rowerze.
35:03
Czułem się świetnie. W lutym zapisałem się na kurs do
35:05
lucana, o którym już wspomniałem.
35:07
Przy wyborze nauczyciela kluczowe było dla mnie to, że
35:10
look działa na alasce od 20 lat i ze zdjęć satelitarnych jest w
35:13
stanie wyczytać, jakiego terenu mogę się faktycznie spodziewać
35:17
na miejscu. Czy tundra da się przejść, czy
35:19
lasy nie są zbyt gęste, czy podejścia są do zrobienia z
35:22
rowerem? Niesamowicie dużo nauczyłem się
35:25
i nawiązałem kilka cennych kontaktów.
35:27
Kolejne przygotowania dotyczyły diety.
35:30
Postanowiłem zaprosić do współpracy martynaczyk, która
35:33
przede wszystkim pomogła mi oswoić się z myślą, że 3,5
35:36
tysiąca kalorii, podczas gdy będę palił 2 razy więcej,
35:39
powinno mi wystarczyć. Głównym pożywieniem miały być
35:42
liofilizaty 2 dziennie. Zdecydowałem się na dietę
35:46
wegetariańską, gdyż oferowała większą zawartość białka niż
35:49
wegańska i smak, który podreperowywał mój mental.
35:53
W ogóle rozumieliśmy się z martą.
35:54
Dosyć dobrze. Byliśmy świadomi, że tego
35:56
jedzenia mogłoby być jeszcze mniej, ale że zapas daje mi
35:59
niezależność i bezpieczeństwo. Zostać w jednym miejscu i
36:04
przeczekać pogodę, albo w razie problemów iść 2 3 dni dłużej.
36:07
Tnąc rację waga zapasów też nie była zbyt duża, bo 3,5 tysiąca
36:11
kalorii. Wraz z opakowaniami ważyło 900
36:13
g, ale i tak w końcu wziąłem trochę mniej.
36:16
Następnie zapisałem się na kurs raftingu.
36:18
Pojechałem na tor kajakarski rivent w wietrznicach, gdzie
36:21
przy 8°C. Najpierw pływałem na kajaku
36:25
sportowym, a potem to samo odtwarzałem na pacrafcie.
36:28
Odkryłem, że pacraft wybacza bardzo wiele błędów.
36:31
Pływanie na kajaku jest bardzo techniczne, a na pacrafcie
36:34
pozycja ciała i technika wiosłowania nie jest aż tak
36:36
ważna. Patrat jest również mniej
36:38
wywrotny, ale znacznie wolniejszy.
36:41
Oczywiście dunajec jest bardzo prostą rzeką, przynajmniej na
36:43
odcinku, na którym ja się uczyłem.
36:46
Narwących górskich rzekach prowadzenie jest nie lada
36:49
sztuką, a kontrola nad nim jest trudna.
36:51
Trzeba dbać o to, aby cały czas mieć prędkość własną, a nie
36:55
wozić się tylko z prądem. Pamiętać trzeba również o tym,
36:58
że płynąc z rowerem na pacrafcie nie możemy zapuszczać się na
37:02
bystrza trudniejsze niż te o klasie 3 3 plus jeśli się takie
37:06
bystrza przytrafią na rzece, trzeba je obchodzić, co czasem
37:09
może być bardzo trudne. Jeśli trafimy na teren obfite w
37:12
tundrę porośniętą roślinność. Kolejnym etapem przygotowań było
37:17
przypomnienie sobie, jak serwisować rower, gdy byłem
37:20
dzieciakiem, rozkręcałem swoje Wigry wielokrotnie zmieniałem
37:23
opony, wymieniałem klocki smarowałem support, wymieniałem
37:26
łożyska i dbałem o łańcuch, nawet sąsiadom reperowałem
37:29
rowery. Jednak technologia poszła trochę
37:31
do przodu. Przez ostatnie 35 lat, a ja nie
37:34
serwisowałem nigdy ani hamulców hydraulicznych, ani przerzutek,
37:37
bo pomoc zwróciłem się najpierw do specialist Warsaw, a potem do
37:41
otwartego warsztatu rowerowego, gdzie poszedłem na zajęcia
37:44
grupowe, a potem indywidualne. I nauczyłem się podstaw oraz
37:47
zostawiłem rower w serwisie, aby pomogli mi przygotować go do
37:50
wyprawy. W sumie od momentu zakupu byłem
37:52
w serwisie zrowerem wielokrotnie zmieniałem opony, pedały, płyn
37:56
hamulcowy, wymieniałem łańcuch cały czas trenowałem z rowerem i
38:00
traktowałem go średnio dobrze, to znaczy dużo moczyłem i to nie
38:04
zawsze w słodkiej wodzie. W ramach przygotowań czytałem
38:07
również książki żelazna pozycja to the craft guide napisana
38:11
przez duma fazbandera oraz the pacraft handbook autorstwa luca
38:15
mela. To książka bardziej lifestylowa
38:18
znajdziecie tam trochę wiedzy technicznej, ale głównie chodzi
38:21
o to, żeby człowiek po jej przeczytaniu nie miał wyjścia i
38:23
musiał po prostu zacząć uprawiać tę wspaniałą dyscyplinę.
38:27
Druga pozycja to kopalnia wiedzy o tym, jak czytać rzekę, jak
38:31
przygotować pacraft i siebie do spływania trudnymi rzekami i jak
38:34
początkujący mogą minimalizować błędy.
38:37
Lukmel jest wspaniałym nauczycielem jednej ważnej
38:41
rzeczy. Nie zrobiłem, nie odświeżyłem
38:43
sobie wiedzy o pierwszej pomocy z czasów harcerskich poszedłem
38:46
natomiast. W stanie survival owców i
38:48
bushcraft owców na którym była prelekcja dotycząca tematu
38:51
podtrzymywania życia osób poszkodowanych.
38:54
Po prelekcji podszedłem do prowadzącego z pytaniem, jak
38:57
Jestem w stanie sobie pomóc w przypadku obrażeń ciała.
38:59
Powiedział mi, że gdy Jestem sam, powinienem zmówić zdrowaśki
39:03
i wezwać pomoc. Postanowiłem nie dramatyzować i
39:06
po prostu kupiłem standardową apteczkę w RI ango ryż, gdzie
39:10
miałem proszki przeciwbólowe, plastry, bandaże, coś na
39:13
odciski, zatrucia, ukąszenia. Wrzuciłem tę ultra lekką, bo 100
39:17
gramową, wodoodporną apteczkę, apteczkę do plecaka.
39:21
I na szczęście nie musiałem do niej nigdy zaglądać.
39:24
Wiem jednak, że porządny kurs medyczny mam przed sobą.
39:28
Nieodłącznym elementem mojego szkolenia były również rozmowy,
39:31
które przeprowadziłem w podcaście Black hat ultra,
39:34
między innymi z kamilą kielar, Agnieszką zebrą, dziadek dorotą
39:38
szparagą, Marcinem korzonkiem, Mateuszem waligórą i Łukaszem
39:42
superganem. Próbowałem poznać mentalność
39:45
tych niesamowitych wyrypiarzy. Te wszystkie przygotowania były
39:48
przeplatane godzinami spędzonymi nad mapami i w internecie.
39:52
Szukając skrawków informacji o miejscach, przez które
39:55
przechodziła moja trasa. Głównym celem eskapady było
39:58
dotarcie z nom. The wales małego miasteczka nad
40:00
cieśniną beringa. Chciałem napisać wioski, ale
40:03
pani burmistrz czyni zapewne poczułaby się urażona.
40:06
Tak jak już mówiłem we wstępie między weils a stałym lądem
40:09
Syberii jest tylko 85 km nieprzyjaznych wód.
40:14
Dotarcie do Wells miało być testem.
40:16
Czy Jestem w stanie poruszać się bezpiecznie po tym terenie?
40:18
Czy wyruszenie w dalszą drogę będzie przyjemne, bezpieczne i
40:21
czy założony Plan będzie wykonalny?
40:23
Sn, a Plan zakładał przybycie jeszcze 160 km na wschód do
40:28
serpentine hotsprings, co mnie czekało w drodze sn z non the
40:32
ways. Pomiędzy noma tyler jest
40:34
przeprowadzona droga szutrowa o długości 115 km i 1500 m
40:38
przewyższenia. Nie spodziewałem się tam
40:40
wielkich niespodzianek. W taler czekała mnie pa kraftowa
40:44
przeprawa przez mały, bo 500 metrowy kanał łączący 2
40:48
zbiorniki, port clarens i grandly harbor.
40:51
Następnie plażą docieram do małej miejscowości brevik
40:54
mission i mam nadzieję spotkać się tam z innymi, jak się miało
40:58
okazać kontakt był całkiem intensywny i raczej przyjemny.
41:02
Kolejny etap to dotarcie plażą do ujścia rzeki w lost River, 32
41:05
km od brevic mission. Na tym odcinku czekała mnie
41:08
pacraftowa przeprawa przez kolejny kanał łączący może
41:12
beringa i brevik lagun. Oraz przekroczenie rzeki lost
41:15
River o wielkości, której niewiele wiedziałem.
41:17
Następnie miałem przed sobą najtrudniejszy odcinek,
41:20
przejście przez góry jork. Zaczynało się łatwo, bo 12
41:23
kilometrową doliną wchodzącą w środek pasma największą
41:27
niewiadomą było przejście przez góry, a potem zejście korytem
41:29
rzeki kanału gok. Pokonanie niewielkiego pasma
41:32
wzgórz pokrytych tundrą i ponowne dotarcie do morza
41:35
beringa. Ostatni etap to dotarcie plażą
41:38
do team city, a potem drogą do waliz taki był Plan.
41:42
Odległości niewielkiej i wszystko to może wydawać się
41:44
lekko śmieszne i mnie też się takie wydawało, jednak nic w tej
41:48
eskapadzie nie było takie łatwe i oczywiste.
41:51
Czekało mnie w sumie 226 km. Bułka z masłem, prawda?
41:56
Robicie taki dystans w jeden dzień narowerze z obiadem i
41:59
lodami. No tak, tylko dlaczego mi to
42:03
zajęło 11 dni? No właśnie.
42:09
Podróż. Musiałem jakoś spakować te
42:12
wszystkie graty ze sklepu specialist Warsaw.
42:15
Wziąłem pudło na rower, które spakowane mogło ważyć
42:18
maksymalnie 32 kg na samolot nadawałem 2 torby, w których
42:22
było jedzenie pacraft i ciuchy. Każda mogła ważyć do 23 kg, ale
42:27
tutaj nie groziło mi przekroczenie limitu na okęcie
42:29
podrzuciła mnie Justyna. Poruszałem się z tym moim
42:32
towarem po hali odpraw jak niezgrabny krążownik, pudło
42:35
zahaczało o wszystko i o wszystkich.
42:37
Na szczęście nadanie bagażu i roweru poszło bez problemu,
42:41
najpierw leciał. Warszawy do frankfurtu, a potem
42:43
bezpośrednio do angkor, to dziwiło wielu Amerykanów.
42:46
Macie bezpośrednie loty z Europy do angorycz zazwyczaj do Stanów
42:50
Zjednoczonych lecisz wielkim lobem na zachód, ale do
42:53
angkorycz leci się na północ, minąłem z prawej strony
42:57
islandię, przeleciałem nad Północną grenlandią i Kanadą.
43:00
Wylądowałem w angorycz. Jeśli spojrzycie na globus,
43:04
okaże się, że alaska wcale nie leży tak daleko od Europy.
43:07
Jak nam się wszystkim wydaje. Postrzegamy alaska jako Koniec
43:10
świata, ale geograficznie to nie są antypody.
43:14
Chciałoby się powiedzieć, że rzut beretem lot trwa 9,5
43:17
godziny w angkorycz wynająłem na lotnisku samochód, zdecydowałem
43:21
się na pickup Toyoty tundra, bo gdzieś to pudło z rowerem
43:25
musiałem wrzucić zameldowałem się w hostelu base camp unclear
43:29
załatwiłem kartę w a TNT zjadłem obiad skosztowałem wybornego
43:33
napoju chmielowego i położyłem się do łóżka.
43:36
Ze względu na jet lag wstałem o trzeciej w nocy, wskoczyłem w
43:40
samochód i jeździłem w kółko, sprawdzając co rycz ma do
43:43
zaoferowania o tej porze, a środek nocy blisko koła
43:46
arktycznego jest jasny jak u nas w wieczór w godzinę po zachodzie
43:49
słońca. O dziesiątej rano odwiedziłem
43:51
zoo, żeby zobaczyć, jak wyglądają niedźwiedzie gryzli na
43:54
żywo, oczywiście co innego na zdjęciach, a co innego w Realu,
43:59
co innego w środowisku naturalnym, a co innego w zoo,
44:02
ale i takie chciałem zobaczyć. Poczuć i powiedzieć cześć.
44:06
Około południa przeleciał z denver mój przyjaciel kuba, z
44:08
którym widuje się rzadko. Bo na co dzień dzieli nas sporo
44:12
kilometrów i o CM. Kuba miał mi przywieźć rzeczy,
44:15
które kupiłem w Stanach 2. Bardzo ważne plecak i namiot
44:19
firmy hyperlight o plecak się nie martwiłem, ale wybór namiotu
44:23
był nieoczywisty. Pamiętam, że jeszcze w Warszawie
44:26
stałem w studiu i debatowałem, czy zabrać mój ponad kilogramowy
44:29
big agnes, Tiger wall i na spokojnie w unclear zdecydować,
44:33
czy zabieram właśnie ten, czy 400 gramowy hyperlight mid one,
44:37
który miał mi przywieźć kuba, postanowiłem zaryzykować i
44:40
zabrać na wyprawę. Hyperlight, pomimo, że finalnie
44:43
nie przypadł mi do gustu, nie żałuję, że go zabrałem, bo
44:46
okazało się, że był bardzo lekki i bardzo szybko się rozstawiał
44:50
jeśli chodzi o plecak, wybrałem znany i lubiany w świecie
44:53
multisportu hyperlight porter 70 i tu nie mogłem się pomylić.
44:58
Klasa, sprzęt, cześć, słuchajcie, wylądowałem w nom,
45:02
czekam na taksówkę. Pogoda jak na załączonym
45:05
obrazku. 28 czerwca rano wsiadłem w samolot z unclear do
45:09
noneum. Lot był krótki lotnisko w noom
45:12
malutkie, ciekawe było, że osobny budynek i pas startowy
45:15
miała alaska Airlines, a osobny. Który obsługuje mniejsze loty
45:20
awionetkami w obrębie lotniska było jeszcze biuro firmy p
45:24
finder, która organizuje loty turystyczne helikopterem na
45:27
Little dayo midi, leżącą pośrodku cieśniny beringa, a z
45:31
którą miałem mieć kontakt później na lotnisku zobaczyłem
45:35
mężczyznę w czapce noom outfitters, czyli lokalnego
45:38
sklepu, w którym miałem kupić gaz i wziąłem od niego numer do
45:41
lokalnej firmy przewozowej scup. Halo, usłyszałem, gdy wykręciłem
45:46
numer Jestem na lotnisku. Chciałbym się dostać na 601
45:50
North. Powiedziałem, będziemy na
45:52
lotnisku. Wkrótce padła odpowiedź.
45:55
Połączenie zostało przerwane. Głos w słuchawce brzmiał, jakby
45:58
pochodził z krótkofalówki i tak rzeczywiście było, gdy taksówka
46:01
podjechała, okazało się, że na szczęście jest to duży bus.
46:05
Wrzuciłem do środka wszystkie swoje graty i zauważyłem jak
46:08
kierowczyni właśnie przez taki mikrofon ogłośnik rozmawia z
46:11
kimś innym. Ciekawa technologia.
46:14
Jak oni to połączyli z komórką? Na pewno też czasami tak macie,
46:21
że czujecie więź albo sympatię do jakiegoś miejsca.
46:25
Ja tak miałem zną i poczułem to od razu, gdy wysiadłem na
46:29
lotnisku i potem, gdy jechałem taksówką przez ulicę, lubię
46:33
takie małe zasypiałe miasteczka, z którymi wiąże się ciekawa
46:36
historia i które przyciągają do siebie wyjątkowe indywidua.
46:40
Taksówka rozwoziła kilka osób na raz po kolei najpierw wysiadł
46:43
młody chłopak w naget in znanego drewnianego hotelu, w którym jak
46:47
się potem okazało, stać mnie było tylko na małe piwo.
46:50
Potem pewna pani wysiadła na skrzyżowaniu czwartej i h.
46:54
A na końcu ja pod moim airbnb na 601 North.
46:57
Otworzyła mi gospodyni tracy, pokazała mój pokój oraz
47:00
łazienkę. Oba pomieszczenia były blisko
47:03
siebie i blisko wyjścia idealnie.
47:06
Pokażę wam mały pokoik, który tutaj mam.
47:09
Zaraz będę składał rower, to się już rozpakowuje i to mam taki
47:14
widok. Jestem dosłownie na końcu na
47:17
końcu tego miasteczka ostatnia ulica.
47:20
Tego dnia miałem sporo do załatwienia, więc zostawiłem
47:23
bagaże i wsiadłem na rower. Po pierwsze wpadłem do wizyt or
47:26
Center. Poznałem tam natana, który gdy
47:28
się dowiedział o moim planie, najpierw popukał się w głowę.
47:31
Potem zobaczył mój rower, po czym stwierdził, że jakby miał
47:34
sprzęt, to by wybrał się ze mną wydrukowałem mu natana, mój
47:38
wilderness tripplan, czyli Plan wycieczki i potem pojechałem do
47:42
nom outfitters kupić gaz wcześniej z Polski dzwoniłem do
47:46
nich 2 razy, aby upewnić się, że mają odpowiednie butle i że będą
47:50
na stanie. Przyjadę zamówienie czegoś do
47:53
nom z innej części Stanów to minimum tydzień czekania, gdy
47:56
dzwoniłem telefon odbierał zawsze ten sam smutny głos to te
48:01
butle z gwintem takie. Tak czy są dostępne, czy trzeba
48:05
zamówić? Potrzebuję 5 sztuk, upewniam
48:08
się. Tak są na stanie, czy to
48:11
wszystko padało? Z drugiej strony słuchawki tak,
48:15
dziękuję, odpowiadałem, ale nie byłem przekonany, że te butle
48:19
tam będą. Teraz będąc już w noom wszedłem
48:22
do noom outfitters i spytałem o butle z gwintem takie doget
48:27
boy'a. Zapytał pan tym samym smutnym
48:30
głosem, który słyszałem wcześniej przez telefon, tak
48:33
leżą tam i wskazał palcem. Ale na półce leżały tylko 2
48:37
sztuki i moje serce zamarło. Zapytałem, czy ma ich więcej?
48:42
Nie wiem odpowiedział. Może są na zapleczu jego smutny
48:46
i powolny głos? Dobijał mnie na szczęście.
48:50
Po chwili zszedł obładowany butlami zarówno dla mnie, jak i
48:53
dla przyszłych klientów. Dokupiłem jeszcze gaz pieprzowy
48:56
na niedźwiedzie i poleciałem na pocztę.
48:59
Na poczcie musiałem nadać jedzenie do na drugą część
49:03
wyprawy, żeby nie było na pocztę.
49:05
Też dzwoniłem wcześniej, żeby się upewnić, czy taka wysyłka
49:08
jest w ogóle możliwa. Jak długo paczka do wails będzie
49:11
lecieć? Zostałem zapewniony przez
49:13
rezolutnego młodzieńca, że tak mój Plan się powiedzie ze
49:17
śmietnika pod pocztą wyjąłem spory kartonowe pudło, aby
49:20
spakować tam żarcie. To się wiąże z krótką
49:22
historyjką. Noum ma około 10 etatowych
49:26
bezdomnych. Którzy sporą część czasu
49:28
spędzają w okolicy wizytor Center, wcześniej siedząc przed
49:32
laptopem w Warszawie, na którym uruchomiona była kamerka
49:35
internetowa. Widziałem, jak kilka osób
49:37
przesiaduje nad ranem pod wizytą Center.
49:40
Wtedy myślałem, że to robotnicy, którzy czekają na autobus, aby
49:43
pojechać do pracy. Dzisiaj zauważyłem, że była to
49:46
właśnie ta ekipa bezdomnych, więc gdy wyciągałem to pudło ze
49:50
śmietnika, spojrzeli się na mnie.
49:53
Z pytaniem w oczach, a ja im powiedziałem, spokojnie, biorę
49:57
tylko pudło. W sumie miałem zapasów na 20
50:03
dni. Zostawiłem sobie jedzenia na 7,
50:05
a resztę wysłałem do weils. Niestety na poczcie nie było
50:09
rezolutnego młodzieńca, tylko troszkę zagubiona, młoda
50:12
dziewczyna ciężko mi się z nią rozmawiało.
50:14
U SPS amerykańska poczta generalnie nie ma w ofercie
50:18
usługi polegającej na tym, że paczka może poczekać na
50:21
odbiorcę. Na poczcie trzeba wykupić
50:23
skrytkę, moje jedzenie zajmowało tyle miejsca, że w żadnej
50:26
skrytce się nie mieściło, więc musiałem przedstawić panie w
50:29
okienku moją sytuację i poprosić o.
50:32
Nie uwagi proszę o nie odsyłanie paczki do noą, jeśli nikt nie
50:36
odbierze jej w łez. Przed 1 sierpnia możecie paczkę
50:40
otworzyć i zjeść jej zawartość. Jest pyszna.
50:44
Ostatnim punktem programu było poinformowanie lokalnej policji
50:47
State tropez o tym, że będę się szwendał po ich terenie.
50:50
Nie musiałem tego robić, a oni nie musieli mnie słuchać, ale i
50:54
tak postanowiłem spróbować. A co mi tam w końcu ważnym
50:56
elementem tej wyprawy był kontakt z ludźmi.
50:59
Poza tym mogło być zabawnie. Niestety nie było.
51:02
Stałem pod wielkim budynkiem, bez żadnych napisów z dużymi
51:05
metalowymi. O tym, że jest to budynek State
51:08
tropers, wiedziałem tylko z Google maps.
51:11
Zadzwoniłem, Cisza ponownie Cisza, zrobiłem kółko na
51:16
rowerze, widziałem gdzieś radiowozy.
51:18
Pojechałem tam z budynku, przed którymi stały akurat wychodziła.
51:21
Pewna pani zapytałem o trupersów, a ona skierowała mnie
51:24
do tego samego budynku, w którym już byłem.
51:26
To ten budynek naprzeciwko subwaya powiedziała, wróciłem
51:30
tam, zadzwoniłem ponownie, tym razem usłyszałem jakiś ruch za
51:34
drzwiami. Nadal nic odczekałem chwilę
51:37
zadzwoniłem ponownie drzwi na moment otworzyły się i
51:40
dynamicznie zamknęły i to był koniec rozmowy ze statetropers
51:45
wróciłem na kwaterę, zdecydować, co finalnie ze sobą zabieram na
51:49
wyprawę. Resztę spakowałem do pudła
51:51
rowerowego i dogadałem się z właścicielem, że za 50 baksów
51:54
przytrzymam i pudło razem z rzeczami przez 3 tygodnie w
51:57
garażu. Mój pierwotny Plan był taki, że
51:59
najpierw ruszę na mały testowy trip w stronę i odwiedzę Las
52:04
train to nowhere, ostatni pociąg donikąd, czyli wrak pociągu
52:07
stojący pośrodku tundry, pozostawiony po próbie
52:10
połączenia koleją głównych ośrodków górniczych w regionie,
52:14
czyli Council city i salomon River.
52:17
Jednak wraz z wygasaniem gorączki złota projekt stał się
52:20
nieopłacalny i po 5 latach budowy linia została przedłużona
52:23
jedynie o 35 mil. Projekt został porzucony w 900
52:27
siódmym roku, a lokomotywy? Pozostawione na pastwę losu i są
52:32
teraz tematem zdjęć turystów. Piękne, zardzewiałe lokomotywy
52:37
na środku tundry brzydactwo. Chciałbym tam pojechać, bo tu
52:41
zaledwie jeden dzień jazdy i zobaczyć to cudo, ale
52:44
sprawdziłem prognozę i okazało się, że mam 3 dni ładnej pogody,
52:47
a potem idzie pogorszenie, więc postanowiłem to wykorzystać i
52:51
ruszyć w stronę. Teller od razu nie mogłem się
52:54
również doczekać rozpoczęcia. Mojej głównej przygody.
53:00
Na tym kończy się pierwsza część książki alaska, rozmowy ze sobą
53:05
w części drugiej usłyszycie o pierwszych kilku dniach podróży
53:08
o przeprawianiu się na przez kanały wodne.
53:11
O tym, jak przetrwałem sztorm na plaży i o moich kontaktach z
53:14
innymi w miejscowości Brexit, mysl na zakończenie dziękuję
53:18
bardzo firmie bikers Kraków za wsparcie produkcji tego
53:21
audiobooka oraz wszystkim patronom podcastu Black hat
53:24
ultra. Jeśli chcecie dołączyć do grona
53:26
osób wspierających moją działalność, zapraszam na
53:28
patronite pl ukośnik plag hat ultra, natomiast książkę, którą
53:33
czytam możecie kupić na stronie alaska rozmowy PL.
53:38
Dziękuję również wszystkim firmom, które pomogły mi
53:40
zorganizować samą wyprawę i o TMP bikers Kraków, ale i pallada
53:46
oraz miesięcznikowi dzikie życie podcast owi rowerowemu
53:49
magazynowi ultra i podcastowi race pace za pomoc w promocji
53:54
mojej książki, a kolejny odcinek ukaże się już za tydzień.
53:57
Do usłyszenia buźka pa.