Latest / Black Hat Ultra / #02.Alaska. Rozmowy ze sobą - Audiobook -Kamil Dąbkowski

Transcript

#02.Alaska. Rozmowy ze sobą - Audiobook -Kamil Dąbkowski · Black Hat Ultra

0:05
Witajcie na kanale Black hat ultra.
0:07
Zabieram was dzisiaj w dziką i surową podróż do miejsc, gdzie
0:11
człowiek staje się częścią większej całości.
0:20
Przeczytam wam dzisiaj drugą część mojej książki, alaska,
0:22
rozmowy ze sobą książka opowiada historię wyprawy rowerowo
0:26
pacraftowej nad cieśninę beringa.
0:29
Część druga potrwa około godziny i usłyszycie w niej o mojej
0:33
podróży drogą szutrową z nonr o przeprawianiu się na pacrafcie
0:38
przez kanały wodne. O tym, jak przetrwałem sztorm na
0:41
plaży i o moich kontaktach z innu itami.
0:45
Serdecznie wam dziękuję za ciepły odbiór części pierwszej,
0:47
ale to teraz zaczyna się prawdziwa przygoda i niezła
0:51
jazda. Jeśli chcecie docenić moją
0:53
pracę, podzielcie się tym nagraniem ze znajomymi,
0:56
udostępniając link na swoich social mediach w postach i w
0:59
relacjach. Możecie też napisać krótką
1:01
recenzję lub komentarz z góry. Serdecznie dziękuję zanim
1:05
popłyniemy. Mam również ogromną prośbę o
1:07
wsparcie mojego kanału na patronite lub Spotify.
1:11
Dziękuję wszystkim niezwykłym osobom, które wspierają lub
1:14
wspierały mnie na patronite. PL ukośnik Black hat ultra to
1:17
dzięki wam mam motywację i środki do działania.
1:20
Bardzo również dziękuję firmie bikers cracov za finan.
1:23
Wsparcie produkcji tego audiobooka w książce odwołuje
1:26
się do wielu nas miejscowości, łańcuchów górskich i rzek.
1:29
Możecie ich nie znać, nie widzicie zdjęć ani map.
1:33
W opisie odcinka zamieściłem Link do aplikacji, w której
1:35
zebrałem trucki. Z mojej podróży.
1:37
Możecie dokładnie prześledzić moją trasę, zdjęcia natomiast
1:41
znajdziecie w ebooku na stronie alaska.
1:44
Rozmowy PL. Jeśli pojawią się u was jakieś
1:47
pytania lub komentarze? Napiszcie do mnie fill albo
1:51
zatrzymajcie ze sobą i być może zadacie mi to pytanie podczas q
1:54
and a które zorganizujemy? Niedługo możecie pisać na social
1:57
mediach lub mailowo pod adresem ultra małpa Black hat ultra
2:01
ultra PLA. Teraz zapraszam już na drugą
2:04
część książki alaska, rozmowy ze sobą posłuchajcie.
2:13
Alaska, rozmowy ze sobą. Czyli o tym, jak uciekłem z
2:18
pętli, codzienność, by ją docenić, o odkładaniu marzeń w
2:22
nieskończoność oraz o tym, jak wszystko jest ze sobą połączone.
2:29
Część druga w związku ze zmianą czasu i faktem, że w arktyce
2:33
latem światło się nie kończy. Wstałem wcześnie, musiałem
2:37
jeszcze założyć przedni bagażnik, zamontować sakwy,
2:39
sprawdzić wszystko 3 razy i ruszyć w drogę.
2:42
W sumie na nie wiadomo, jak długo poza jedzeniem.
2:46
Na tydzień miałem ze sobą gaz na 3 tygodnie spakowany pojechałem
2:50
do centrum noom, gdzie przed kościołem nagrałem pożegnalny
2:53
film. Cześć moi drodzy.
2:55
Korzystając z dobrej pogody ruszam z nom w moją trasę, którą
2:59
sobie zaplanowałem razem tutaj z ziomkami, którzy 130 lat temu
3:04
kopali tutaj złoto. Ja jadę szukać swojego złota.
3:10
Pozdrawiam was serdecznie i ruszam szukać czegoś.
3:14
Zobaczymy co znajdę strzała, zanim wjechałem na drogę do
3:18
teller pojechałem na lotnisko, aby zbadać kwestię lotów na
3:21
Little dayomity. Tę ostatnią amerykańską wysepkę.
3:25
Są na środku cieśniny beringa na drzwiach firmy paw finder, która
3:28
tam lata wisiała. Kartka zapukałem otworzył wysoki
3:32
gość, najwyraźniej wkurzony, że zawraca mu głowę na twarzy miał
3:36
wypisane, no, czego przecież na kartce na drzwiach wszystko masz
3:40
napisane, wziąłem głęboki oddech i zapytałem, kiedy jest
3:45
najbliższy wolny termin na lot do Little dayomi za miesiąc
3:49
odpowiedział, a ile kosztuje taki lot?
3:51
500 $ w jedną stronę? Wiem, że latacie przez wails czy
3:55
jest szansa? Wejścia tam na pokład nie
3:58
odpowiedział mój rozmówca i trzasnął drzwiami.
4:01
Zależało mi, aby dotrzeć na tę małą wysepkę, gdzie kończą się
4:04
Stany, a syberia jest na wyciągnięcie ręki, gdzie kultury
4:07
się mieszają, skąd lincoln przepłynęła na wyspę ratmanowa i
4:11
gdzie leży linia? Zmiany czasu?
4:14
Fajnie by było, ale nie mogłem z tego robić priorytetu, bo bym
4:17
poległ, nawet gdybym w tej sekundzie opłacił lot i dostał
4:20
termin odlotu, to ten termin jest przecież z gumy.
4:24
Loty ciągle są odwoływane ze względu na pogodę, więc to po
4:27
prostu nie miało sensu. Z drugiej strony być to pierwszy
4:30
i prawdopodobnie ostatni raz w życiu i tam nie dotrzeć.
4:34
Ciężka sprawa, a może jeszcze kiedyś tu wrócę?
4:37
Ruszyłem więc drogą szutrową w kierunku teller.
4:40
Pełna nazwa tej drogi to bob bloget, no teller memorial
4:43
highway bloget był przedsiębiorcą i politykiem
4:46
steller, ponieważ miał usposobienie energetyczne
4:49
waleczne i był rzecznikiem praw mieszkańców.
4:52
Teller znany był jako the healer from teller, czyli piekielnik
4:57
steller. Wyjechałem z nom, stoję przy
4:59
znaku tele 71, ciągle trochę nie wierzę, że.
5:03
Zaczynam tę przygodę będzie po prostu totalnie szalony i
5:08
porąbane. Wciskam was ta droga ma długość
5:11
115 km i jest na niej 1500 m przewyższenia.
5:13
Nie stanowiła dla mnie specjalnych trudności i
5:16
przebycie było tylko kwestią czasu.
5:18
Naturalnie przewyższenia dawały w kość, ale zjazdy to była
5:22
bajka, bo mój fat bajke cudownie rozkłada ciężar na swoich
5:26
dwunastocentymetrowych oponach. Banan nie schodził mi z twarzy
5:30
aż do kolejnego podejścia co chwila przejeżdżające samochody
5:34
i mosty na rzekach dawały poczucie, że Jestem w
5:36
cywilizacji często z samochodów, które mnie mijały.
5:39
Ktoś zadawał pytanie, czy wszystko jest w porządku i czy
5:42
nie potrzebuje pomocy. Podnosiłem kciuk, dziękowałem i
5:46
pociłem się dalej. Przy drogach jest również
5:48
bezpieczniej. Aktywność niedźwiedzi jest
5:50
znacznie niższa na widok pasących się karibu bądź piżmo
5:53
Wołów. Niestety.
5:55
Nie miałem szczęścia. Na początku miałem różne
5:57
zakłady, wielkie ciężarówki śmigały obok mnie przewożąc
6:00
jakieś kamienie, żwir, prawdopodobnie urobek z kopalni.
6:04
Dużo się tu działo i było trochę industrialnie im dalej od nom
6:08
tym donośniejszy był świergot ptaków nad głową latały samoloty
6:12
jeden za drugim rozwożąc towary i ludzi do breviction team city
6:16
i wales. Nie mogłem uwierzyć, że zaczynam
6:18
przygodę, do której szykowałem się pół roku.
6:21
Drogawiła się przez przepiękne wyrzynne łąki tundrowe schodząc
6:24
co jakiś czas do rzek, oferując wodę, to wspinając się wyżej,
6:27
prezentując widoki na surowe, wyrzeźbione przez lodowce pasmo
6:31
gór kigluic droga prowadzi przez jedne z najstarszych obszarów
6:35
wydobycia złota w kraju i kończy się.
6:37
W jedynej rdzennej wiosce na letnim systemie dróg teler nadal
6:42
pamiętajmy jednak, że te drogi wokół noum nie są połączone z
6:46
drogami, które wiodą potem do Kanady.
6:49
Pierwszego dnia w 9 godzin i 15 minut pokonałem 70 km i 1100 m
6:54
przewyższenia. Tyłek mnie bolał pod górę rower
6:57
prowadziłem zatrzymywałem się często na odpoczynek, herbatkę i
7:01
raz na obiad przerzuciłem możliwie jak najwięcej ciężaru z
7:04
plecaka na rower i zastosowałem patent, dzięki któremu jadąc
7:07
opierałem. Plecaka o mój berkanister, czyli
7:10
duży plastikowy pojemnik z anty niedźwiedziowym zamknięciem to
7:14
również odciążało moje plecy to był piękny słoneczny dzień na
7:18
noc zatrzymałem się na jednym ze wzniesień przy drodze rozbiłem
7:21
namiot. I padłem, no myślałem, że będzie
7:24
łatwiej. Powiem szczerze, myślę, że
7:28
dzisiaj nie dotrę do telery związku z tym co jest dla mnie
7:30
ogromnym zaskoczeniem, nie ma sensu się zajeżdżać.
7:33
Myślę, że zacznę szukać jakiegoś miejsca na postu.
7:36
Jeszcze zrobię tutaj tylko 2 górki i trzeba odpocząć.
7:39
Nie ma się, co, nie ma się co zajeżdżać.
7:42
Ogólnie duże zachmurzenie, ale jest ciepło, ciepło i
7:47
przyjemnie. Buźka.
7:53
Dzień drugi. Dzięki opasce na oczy spałem
7:56
długo. Zbieranie się rano zajęło mi
7:58
około 2 godzin. Spacer po wodę, śniadanie,
8:01
składanie obozowiska pakowanieroweru wszystko trwało,
8:05
a że nigdzie mi się nie spieszyło, wszystko robiłem
8:07
powoli i z namaszczeniem korzystając z pięknej pogody nie
8:11
chciałem też nic zepsuć ani zgubić.
8:13
Robiłem jedną rzecz naraz, miła odmiana od codzienności, brak
8:17
social mediów, laptopa, rozmów telefonicznych, brak elementów
8:21
rozpraszających tylko wsiąkałem w przestrzeń i rozglądałem się,
8:25
czy nie widać niedźwiedzi. Była niedziela, ruch ciężkich
8:29
samochodów na drodze do teller ustał piękne widoki i mniejsze
8:32
przewyższenia powodowały, że podróż była szybsza i
8:35
przyjemniejsza. Przystawałem przy rzekach, które
8:38
malowniczo przecinały drogę, patrzyłem w dal i widziałem, jak
8:41
droga, którą podążam snuje się pomiędzy wzgórzami 15 km przed
8:45
końcem drogi wjechałem na wzniesienie, z którego
8:48
zobaczyłem jak na dłoni cały mój plac zabaw na następne kilka dni
8:52
zobaczyłem kanał, który miałem przekroczyć na pacrafcie brevit
8:55
Machine i góry jork. Wszystko to by.
8:57
Widoczny jak na dłoni to było niesamowite uczucie, zobaczyć to
9:01
wszystko na żywo w Realu to trochę tak jak zobaczyć wie, że
9:04
eiffla lub wierzę w pisie lub katedrę notre dame.
9:08
Po raz pierwszy widok tak dobrze znany, że nie wiesz do końca czy
9:12
patrzysz na zdjęcie, czy już jednak na rzeczywistość powiem
9:16
wam, że to jest niesamowite, być w miejscu, w którym byłem palcem
9:19
na mapie 100 razy. To jest troszeczkę nierealne,
9:24
jak człowiek dociera w takie miejsce, na którym mu zależy.
9:29
Tele jest większe niż podejrzewałem.
9:31
Chodźmy sprawdzić co tam jest. Jechałem przez leniwe,
9:35
zaniedbane i zagracone miasteczko teler po stronie
9:38
Grand the harbor stały drewniane konstrukcje do suszenia ryb.
9:41
Zaczepiła mnie pewna rodzina, która podjechała na kładzie z
9:44
dziećmi i zaczęliśmy rozmawiać, kim Jestem i co tu robię, skąd
9:48
jesteś z Polski? Wiecie gdzie to jest?
9:54
Nie w środku Europy uprościłem nasze położenie, ale nadal ich
9:58
twarzy nie dawały po sobie poznać, że lokalizują to
10:01
miejsce. Kończyła mi się woda, zauważyłem
10:04
na ganku domu pewną panią. Na początku rozmawialiśmy, jak
10:08
zwykle o to, kim Jestem i co tu robię.
10:10
Po czym zapytałem, czy nie mógłbym zaczerpnąć u niej wody.
10:13
Była lekko zakłopotana, czego do końca nie rozumiałem, ale po
10:16
chwili wyniosła z wnętrza domu na taras biały kubeł wypełniony
10:19
wodą wykazała zaniepokojenie, że w wodzie pływają jakieś
10:23
farfocle. Powiedziałem, że zupełnie mi to
10:25
nie przeszkadza. Napełniłem bukłak i na wszelki
10:28
wypadek wrzuciłem do niego 2 pastylki oczyszczające.
10:31
Zjadłem lunch i strzeliłem obowiązkową fotę przed budynkiem
10:35
teller Trade trading Corporation.
10:37
Które teraz stanowi wspomnienie miejsca niegdyś tętniącego
10:41
życiem. Na początku dwudziestego wieku w
10:47
tej innu pirackiej miejscowości mieszkało 5000 osób.
10:51
W tej chwili mieszka tu 229 osób.
10:54
Lokalne społeczności z weils dają midi, teller, mission,
10:58
merris, iglo i Kings Island. Przebywały tutaj, aby wymieniać
11:02
się towarami steller jest związana również ciekawa
11:05
historia arktycznych eksploracji. 11 maja 26 roku.
11:11
Z nial na asfalt bardziej wystartował sterowiec norrges
11:14
realdem amund amundsenem. Konstruktorem umberto nobile i
11:18
amerykańskim przedsiębiorcą i polar nikiem lincolnem elsortem
11:22
na pokładzie ekspedycja miała na celu przelecenie nad kołem
11:25
polarnym i dotarcie do mną następnego dnia amon sen dotarł
11:29
nad koło polarne, gdzie z wysokości 300 m zrzucił 3 flagi,
11:33
norweską, amerykańską i włoską i poleciał dalej w kierunku.
11:38
No jednak fatalna widoczność spowodowała, że ekspedycja
11:42
musiała zakończyć się wcześniej i wylądowali właśnie w tyler,
11:45
gdzie zostali gorąco przywit. Przez mieszkańców do końca nie
11:48
wiadomo, jak ekipa z norge dotarła z teller.
11:51
Dną prawdopodobnie wykorzystali do tego zarówno łodzie, jak i
11:54
sanie i psie zaprzęgi. W noom zostali przywitani jako
11:58
bohaterowie ekspedycja norge była znacząca nie tylko ze
12:01
względu na to, że dokonała pierwszego potwierdzonego
12:04
przelotu nad biegunem północnym, lecz także dlatego, że
12:07
przyczyniła się do rozwoju lotnictwa międzynarodowej
12:10
współpracy i rozszerzenia wiedzy o arktyce.
12:12
Wyprawa ta pozostaje kamieniem milowym w historii eksploracji.
12:16
Obecnie teler przeżywa. Przez transformacji związane z
12:19
coraz częściej występującymi silnymi sztormami i podnoszącym
12:23
się poziomem wód, miejscowość coraz bardziej jest przesuwana w
12:27
głąb lądu na wzniesienia. W latach 2005 9 11 sztormy
12:32
poważnie zniszczyły miasteczko. Prądy wywołane sztormami były
12:36
tak silne, że przerwały nawet solidne podwodne połączenie
12:39
elektryczne z brevic mission, idące pod kanałem, przez który
12:42
za chwilę zresztą miałem się przeprawić.
12:44
Deller jest na liście prawie 37 miejscowości zamieszkiwanych
12:48
przez rdzennych mieszkańców alaski.
12:50
Przeznaczonych do przesiedlenia z powodu zmian klimatycznych
12:53
pojechałem na koniec piaszczystej mierzei i zacząłem
12:55
przygotowywać się do zmiany. Trybuna pacrafting, aby
12:58
przekroczyć kanał spotkałem tam wielu wędkarzy.
13:01
Niektórzy z nich byli inuitami niektórzy białymi Amerykanami
13:05
pracującymi przy montowaniu zbiorników z paliwem, które
13:08
niedawno przepłynęło tutaj na statku.
13:10
Moja obecność wywołała zainteresowanie.
13:13
Gdzie jedziesz? Pytali do Wells.
13:16
Chwila namysłu narowerze no tak, ale tam są góry.
13:23
No tak wiem, mam Plan, żeby się przeze mnie przedostać, a jak
13:26
przepłyniesz przez kanał mam pacraft w tym momencie
13:30
następowały 2 różne reakcje, młodzi biali, napakowani,
13:34
monterzy mówili, ale z ciebie kozak i nukiaci patrzyli na mnie
13:39
jak pompuje pacraft i pytali z niedowierzaniem, ej, robiłeś to
13:43
już kiedyś wie, że tu giną ludzie, może poproś kogoś, żeby
13:46
cię przewiózł na drugą stronę. Zarówno jedni, jak i drudzy
13:49
stali na końcu cypla i łapali łososie.
13:52
Zauważyłem u nich ciekawą technikę łapania rybkarstwo,
13:55
jakie znam z Polski. Polega na tym, że rzucasz
13:57
spławik z przynętą lub błystkę na spinningu w obszar, gdzie
14:01
masz nadzieję, że będzie ryba i czekasz tutaj łosoś jest tyle,
14:05
że błystkę zarzuca się tuż pod samą gębę ryby.
14:08
Wędkarze wykonują bardzo wiele małych rzutów, idąc cały czas
14:12
wzdłuż plaży i cały czas widząc rybę.
14:15
Niektórzy nawet próbują wyszarpać rybę na brzeg za
14:18
dowolną część jej ciała, nie czekając nawet na to, czy ryba
14:21
połknie przynętę, rozmawiało mi się z nimi świetnie, ale
14:25
strzeliła co najmniej godzinę na tym cyplu.
14:27
Zanim się spakowałem i zbudowałem packard z rowerem,
14:30
jeszcze tylko poprosiłem pewnego chłopaka o podanie mi kamery,
14:33
którą zostawiłem na brzegu, bo chciałem nakręcić jak woduje
14:36
packard i odpływam zgodził się z niechęcią, bo złapał właśnie
14:40
łososia i wsiadał. Nakłada, aby swoją zdobycz
14:42
zawieźć prosto do mamy. Misja przekroczenia kanału
14:50
zakończono pomyślnie. Wiatr miałem w plecy w ogóle
14:54
przepchnęło mnie w ogóle bez żadnego problemu, nawet nie
14:57
poczułem, kiedy byłem już po drugiej stronie kanału, który
15:00
przy innych warunkach potrafi być zabójczy.
15:03
Na drugiej stronie czekało mnie zaskoczenie.
15:05
Złożyłem cały sprzęt i znów byłem na 2 kółkach.
15:09
Wsiadłem na rower, a ten nie chciał ruszyć z miejsca.
15:13
Kamienie na plaży były różnych rozmiarów, od malutkich
15:16
powiększa, ale główny problem polegał na tym, że były
15:19
rozjeżdżone wkładami i luźno ze sobą zmieszane.
15:22
Nie two. Spójnego podłoża kołaroweru
15:24
boksował w miejscu. Przypomniałem sobie wtedy, że
15:27
muszę spuścić powietrze z kół, aby tarcie było większe.
15:31
Rower zaczął jechać, ale nadal powoli musiałem znaleźć takie
15:34
miejsce na plaży, gdzie śladu wkładów było mniej.
15:37
Znalazłem takie miejsce, ale po 2 3 kilometrach stwierdziłem, że
15:41
zakończę ten dzień, bo słońce było piękne i zapowiadał się
15:44
jeden z tych wspaniałych, letnich, arktycznych,
15:47
niekończących się wieczorów. Które dopiero zaczynałem
15:50
poznawać, a które pod koniec tak bardzo polubiłem.
15:53
Mój wieczorny rytuał wyglądał następująco.
15:57
Rozbijam namiot, przygotowuję spanie idąc z wiatrem 200 m,
16:01
wynoszę kuchnię, zalewam liofilizat.
16:04
Przeżywam najdłuższe 10 15 minut czekając, aż będzie gotowy do
16:08
spożycia. Jem, przenoszę zabezpieczone
16:11
przed niedźwiedziami jedzenie w inne miejsce, wracam do namiotu,
16:15
gdzie okazuje się, że zapomniałem zdjęć sakwę ze
16:17
smakołykami zroweru i wsadzić je do już oddalonego od miejsca
16:21
spania pojemnika na jedzenie. Pomimo wszystko robię to, wracam
16:24
do namiotu, padam i zasypiam. Dzień trzeci obudziłem się
16:33
bardzo późno, chyba po dziewiątej do brevik mission
16:36
miałem 7 km i ciągle po plaży jechało mi się ciężko, ale w
16:40
pewnym momencie nakładzie podjechała do mnie starsza
16:42
kobieta i zadając standardowe pytania o to, co planuje.
16:45
Powiedziała, że za chwilę zacznie się utwardzona droga.
16:48
Gdy dotarłem do tej drogi w okolicy pasa startowego
16:52
spotkałem kolejne 2 osoby, tym razem 2 panów w pickupie, którzy
16:55
zatrzymali się i spytali, czy nie zabrałem znow jakiegoś piwa,
16:59
uśmiali się i pojechali dalej. Break mission zaskoczyła mnie
17:03
swoim rozmiarem sporo domów nowych bądź wyglądających na
17:06
nowe. Z wymienionym saidingiem,
17:08
ułożone równo i we względnym porządku.
17:11
Jednak podobnie jak w teler zauważyłem spory bałagan wokół
17:14
tych domostw. Nowy budynek szkoły, plac zabaw,
17:16
klub dla dzieci i sklep, który akurat zamknęli, bo była pora
17:20
lunchu. Nie dało się również nie
17:21
zauważyć charakterystycznych stelaży, na których stoją domy.
17:25
Ostatnie lata to nasilenie się topnienia wieloletniej zmarzliny
17:28
i erozji gleby. Kiedyś zmarzlina była tak
17:31
twarda. Beton i budowano na niej
17:34
wszystko. Niestety teraz domy zaczynają
17:36
tracić poziom i zapadać się co roku dokonywana jest korekta i
17:40
domy są poziomowane do tego właśnie służą te stelaże, które
17:44
mają specjalne podstawy z regulowaną wysokością.
17:47
Arktyka odczuwa zmiany klimatu najboleśniej, a sytuacja
17:50
mieszkaniowa ludności lokalnej jest niepewna i w jakiejś
17:54
perspektywie czasu są gotowi na przeniesienie się na wyższy
17:57
teren lub zupełne przesiedlenie w inne miejsce.
18:00
Brevig myślnik, pierwotnie znana jako tyler mission lub teller
18:03
rainder station. Została założona jako osada pod
18:07
koniec dziewiętnastego wieku. Obszar ten był tradycyjnie
18:10
zamieszkiwany przez ludność i nupia, która żyła z ziemi dzięki
18:14
polowaniu rybołówstwu i zbieractwo polegali na ssakach
18:17
morskich, takich jak foki i wieloryby, a także na karibu,
18:20
rybach i jagodach, które stanowiły podstawę ich
18:23
wyżywienia. W latach dziewięćdziesiątych
18:25
dziewiętnastego wieku rząd Stanów Zjednoczonych zainicjował
18:27
projekt hodowli reniferów na półwyspie suward, aby zapewnić
18:31
trwałe źródło żywności i możliwości ekonomiczne dla
18:34
rdzennych społeczności. Renifery zostały sprowadzone z
18:37
Syberii. Projekt miał znaczący wpływ na
18:40
lokalną gospodarkę i sposób życia, wprowadzając nowy
18:43
przemysł i zmieniając tradycyjne wzorce subsystencji.
18:46
Subsystencja, czyli gospodarka naturalna polega na tym, że
18:50
ludzie wytwarzają tylko tyle, ile jest potrzebne do przeżycia
18:53
z niewielkim nadmiarem lub bez nadmiaru do wymiany handlowej.
18:57
Takie społeczeństwa często opierają się na rolnictwie,
19:00
łowiectwie, zbieractwie czy rybołówstwie, a ich produkcja
19:03
jest ograniczona do zaspokajania własnych potrzeb rodziny lub
19:06
społeczności. Totalny minimalizm, wioska
19:10
breviction została oficjalnie założona w 1891 roku przez
19:13
norweskich misjonarzy ewangelicko luterańskich.
19:18
Nazwa brevik pochodzi od tole fallarsena breviga luterańskiego
19:22
duchownego, który był jednym z pierwszych misjonarzy w tej
19:25
okolicy. Misja została założona, aby
19:27
zapewnić miejscowej ludności i nupia naukę religii, edukacji
19:31
oraz opiekę medyczną. Oczywiście jak każda misja ta
19:34
również była przejawem kolonializmu.
19:37
W 1918 roku grypa rozprzestrzeniła się po całym
19:40
świecie i po alasce zniszczycielskimi skutkami.
19:44
Miała katastrofalny wpływ na brevik mission, prawie cała
19:48
populacja wioski zginęła, ocalało zaledwie kilka osób.
19:52
To samo wydarzyło się w teler i w merys iglo, o czym miałem się
19:55
dowiedzieć przy innej okazji. Wbrew ich myśli są 2 sklepy.
20:04
Jeden z nich był otwarty, więc pojechałem zobaczyć, jak jest
20:07
zaopatrzone i powiem szczerze, kopara mi opadła opowieści na
20:10
temat lichego zaopatrzenia sklepów w wioskach rdzennych
20:13
społeczności okazały się fałszywe.
20:15
Mogłem tam dostać wszystko po Red Bulla i wegańską zupę w
20:19
puszce. Kupiłem produkty na obiad i
20:21
pojechałem pod drugi sklep, który jak nie mówili był jeszcze
20:24
lepiej zaopatrzony i był bliżej centrum miasteczka.
20:28
Usiadłem pod sklepem i czekając na otwarcie przyrządziłem sobie
20:31
obiad. Reakcje mieszkańców na moje
20:33
pojawienie się były różne. Część przychodziła
20:36
zainteresowana tym, co tu robię, część przechodziła ze
20:39
spuszczonym wzrokiem, część robiła kółka, zanim podeszła,
20:43
dzieciaki biegały, patrzyły się i wygłupiały nastolatki
20:46
chichrały. Pewna dziewczyna podeszła z mamą
20:49
i zapytała, czy mam żonę. Grzecznie odpowiedziałem.
20:52
Że owszem, sklep został otwarty i rzeczywiście był zaopatrzony
20:56
lepiej niż poprzedni świeżych warzyw.
20:58
Oczywiście nie było bez przesady.
21:01
Ale znalazłem tam jeden produkt, który miał mi bardzo pomóc w
21:04
dalszej drodze. Suszone ziemniaki puree z serem
21:07
nie ma co ukrywać. Jestem gościem, który umie i
21:10
lubi zjeść, a większość liofilizat ów, którym miałem,
21:13
mimo że zapewniały relatywnie wysoki poziom kalorii, nie
21:17
dawały poczucia nasycenia. Wziąłem na drogę trochę tych
21:20
torebek z ziemniakami i dosypywał m, potem do liofilizat
21:23
UE na dalszy etap podróży musiałem zdobyć też wodę, bo
21:27
kolejne kilometry to była tylko plaża bez dostępu do rzek.
21:30
Miejscowi polecali mi kupić wodę w plastikowych butelkach.
21:33
Ujęcie wody słodkiej było bardzo daleko.
21:36
A miejscowi nie chcieli, żebym się zatruł, bo oni sami obawiali
21:39
się gorączki spowodowanej zatruciem przez padlinę bobrów.
21:42
Tak też zrobiłem i wypełniłem bukłak oraz pozostałe butelki,
21:46
które miałem. Nawiązałem rozmowy z pewną panią
21:49
w wieku około 60 lat urodziła się wną, gdy jej rodzice się
21:53
rozwiedli, walczyli ze sobą o opiekę nad dziećmi, w końcu
21:56
została z mamą, którą wysłano dobre wiek myszy na odwyk.
22:00
Gdy skończyła 18 lat, stwierdziła, że nie chcę tu
22:02
siedzieć i tylko sprzątać i gotować wyjechała.
22:06
Nie wiem dokładnie gdzie, ale powiedziała, że pojeździła po
22:08
Stanach, teraz ją znowu przyciągnęło do brevik i zajmuje
22:11
się wnukiem. Powiedziała, że ona też kiedyś
22:14
prowadziła życie pełne przygód i trochę mi zazdrościła.
22:17
Na koniec zadałem jej pytanie, czy hodują sami warzywa?
22:20
Powiedziała, że czasami niektórym coś się uda, ale w
22:23
zasadzie to nie wiedzą po prostu jak to robić.
22:27
Po zakupach, jedzeniu i rozmowach byłem gotów do drogi.
22:30
Wiedziałem, że za kilka kilometrów będę musiał przejść w
22:33
tryb pacraftingowy, żeby pokonać przerwany fragment plaży, przez
22:36
który wody morza beringa. Wdzierały się do brevitle.
22:40
To był trzeci dzień na rowerze. Tyłek był ciągle obolały,
22:43
postanowiłem więc spędzić tego dnia więcej czasu na po 2
22:47
kilometrach znalazłem dobre miejsce i zbudowałem cały mój
22:50
dobytek na wody. Brevit lagune to była czysta
22:53
przyjemność, świeciło słońce, słuchałem ptaków, pływałem wokół
22:58
małych trawiastych wysepek rozrzuconych po lagunie.
23:01
Gdy Jestem na patracie gębami się śmieje, jazda na rowerze
23:04
jest w miarę naturalna, ale to, że siedzę z rowerem na pacrafcie
23:08
już mniej i ciągle mnie bawi, że to działa.
23:11
Przypomniało mi się jak kilka miesięcy wcześniej trenowałem do
23:14
tej eskapady na zalewie mietkowskim.
23:16
Siedząc na środku zalewu i patrząc na ślężę miałem to samo
23:19
uczucie dziecięcej radości i dziwnej satysfakcji z nauczenia
23:23
się nowych umiejętności, głowę przepełniał mi potencjał
23:27
możliwości. Po 3 godzinach płynięcia
23:29
zszedłem na ląd i znowu przetransformowałem wszystko na
23:32
tryb rowerowy do ujścia rzeki lost River.
23:35
Miałem około 20 km. Nie miałem w planach tam dzisiaj
23:38
dotrzeć, zwłaszcza, że według relacji montera steller byli tam
23:42
górnicy, a ja chciałem zostać sam przynajmniej na chwilę.
23:45
Przez kolejne kilka kilometrów plaży spotykałem jeszcze jakieś
23:47
zabudowania z drewna, namioty, rdzewiające, stare maszyny
23:50
spalinowe o nieznanymi zastosowaniem.
23:53
Potem już tylko bardzo dużo suchego, wyrzuconego przez morze
23:56
drewna wiedziałem, że śpię dzisiaj na plaży, więc szukałem
23:59
miejsca, które mogłoby mnie osłonić od potencjalnego wiatru.
24:02
Na razie było spokojnie, ale zbliżał się wieczór i zaczynało
24:05
mocniej wiać. Miałem około 15 km do lost
24:09
River, gdy zauważyłem na plaży duże drzewo z wystającym do góry
24:12
konarem. Postanowiłem się zatrzymać,
24:14
obłożyć go pozostałymi leżącymi luzem gałęziami i zapewnić sobie
24:18
spokojny sen. Wiało wtedy z południowego
24:20
Zachodu. Jak pomyślałem, tak zrobiłem,
24:23
upewniłem się jeszcze, czy w okolicy nie ma zdechłych fok, bo
24:25
ich sweter potrafi ściągnąć niedźwiedzie na plażę, zjadłem
24:28
kolację. Niestety zaczynało wiać coraz
24:31
mocniej i się rozpadało. Poszedłem spać.
24:37
Dzień czwarty sztorm przyszła zapowiadana zła pogoda obudziło
24:43
mnie w nocy szamotanie się z namiotu na wietrze z piachu
24:46
wyrwało większość szpilak wiatr odkręcił na południowy wschód, a
24:50
z tej strony nie miałem ochrony. Odpaliłem garmina i sprawdziłem
24:54
prognozę pogody. Miało wiać i padać cały kolejny
24:57
dzień i następne też w porywach prędkość wiatru dochodziła do 55
25:01
km/h. Na razie chciałem trochę pospać
25:04
i zebrać siły. Włożyłem suchy kombinezon, aby
25:06
nie moczyć rzeczy i wyszedłem z. Może było już konkretnie
25:10
rozbujane wyglądało jak wkurzony Bałtyk było szaro i wilgotno,
25:14
rozejrzałem się za snujący mi włochatymi stworzeniami, ale
25:18
chyba ta pogoda. Też nie przypadła im do gustu.
25:21
Postanowiłem przenieść namiot niżej i dalej nie mogłem oddalić
25:25
się znacznie od morza, bo byłem na mierzei, a za nią brevic
25:29
laguno, na której poziom wraz z morzem podnosił się.
25:32
Musiałem uważać, aby przypływ nie wdarł mi się do namiotu.
25:36
Dane o przepływach sprawdziłem oczywiście wcześniej przed
25:38
wyprawą wiedziałem. Poziom wody będzie podnosił się
25:41
nieznacznie od 30 do 50 cm. Między ósmą wieczorem a ósmą
25:45
rano, więc to nie był duży problem, którym musiałem się
25:48
jakoś przyjmować. Niemniej jednak brałem go pod.
25:50
Uwagę sn zabezpieczyłem szpilki od namiotu, kładąc na nich kłody
25:54
drewna i mocując część winek do roweru namiot furczał trochę
25:58
mniej i zasnąłem. Spałem długo po przebudzeniu.
26:02
Sprawdziłem pogodę, ale prognoza nie dawała nadziei.
26:04
Postanowiłem, że jeszcze poczekam.
26:06
Nic nie jadłem, żeby nie pozbawiać się zapasów jedzenia.
26:09
Miałem jednak problem z wodą. Zostały mi 2 l najbliższa rzecz.
26:13
I trasie to właśnie lost River 15 km.
26:15
Dalej alternatywą był powrót do brevik.
26:18
Zacząłem rozważać tę opcję i znowu przysnąłem.
26:22
Zobaczcie jak wali. Gdy się obudziłem, zauważyłem,
26:29
że zaniedbałem ochronę śpiwora przed kondensacją, czyli
26:32
skraplaniem się wody na powierzchni namiotu od środka
26:36
poły mojego minimalistycznego. Jedno masztowego
26:39
jednopowłokowego namiotu przylegały do mojego puchowego
26:42
śpiwora. Który zaczął niebezpiecznie
26:45
nasiąkać, a jak wiadomo mokry puch nie grzeje i powoli się
26:49
suszy. Zapaliła mi się czerwona lampka,
26:52
wyjąłem folię nrc i owinąłem dolną część śpiwora, bo tam
26:55
przemógł najbardziej, ale to nie gwarantowało suszenia na
26:59
awaryjne sytuacje. Tego typu miałem zapas gazu, ale
27:02
na razie nie suszyłem nic, tylko starałem się przespać.
27:05
Tę pogodę postanowiłem wyjść na zewnątrz, żeby sprawdzić, czy
27:08
nie ma niedźwiedzi i czy namiot jest dobrze przymocowany.
27:11
Wskoczyłem w suchy kombinezon i wyszedłem z namiotu.
27:14
Zauważyłem małe pęknięcie na poszyciu.
27:16
Wyjąłem z zestawu naprawczego taśmy tajweck i nakleiłem.
27:20
Łaty. Utwór kurczącego na wietrze
27:22
walczącego o przetrwanie namiotu znowu przysnąłem.
27:26
Gdy się ocknąłem, dół śpiwora był już bardzo mokry.
27:29
W trakcie snu zsunąłem się z karimaty, więc leżałem
27:32
praktycznie na ziemi, niby materiał nieprzemakalny, ale
27:35
kondensacja robi swoje, aby unikać dotykania ścianek,
27:38
namiotu, obłożyłem się dodatkowo torbami, plecakiem, pacraftem i
27:42
wszystkim co miałem, ale moja sytuacja nie wyglądała.
27:45
Dobrze pogoda się jeszcze bardziej pogarsza.
27:48
Jeszcze w zwiad się wzmógł, deszcz leje jeszcze bardziej.
27:55
Mam przemoczony i śpiwór na stopach.
27:59
Wydaje się dlatego, że że leżał poza kary, mapą i przemógł od.
28:06
Dna namiotu. Ja tak nawala, że cały namiot
28:10
właściwie na mnie leży, więc to jest.
28:14
Słabe, mam nadzieję, że rano to się wszystko uspokoi i uciekam
28:17
stąd. Nie czułem się w namiocie
28:25
bezpiecznie. Byłem pewien, że chcę wracać,
28:27
ale chciałem poczekać na zmianę pogody.
28:29
Na to było mniej jeszcze stać. Z teorii wiedziałem, że wypadki
28:32
w górach czy ogólnie na świeżym powietrzu nie biorą się z
28:35
pojedynczych błędów, ale z serii małych, które finalnie prowadzą
28:38
do kryzysowych sytuacji, z których nie ma wyjścia.
28:42
Poczułem, że mokro, śpiwór i brak nadziei na poprawę pogody.
28:45
Jest właśnie tym małym czymś, co może wpłynąć na moje zdrowie i
28:49
życie. Obiektywnie.
28:50
Moja sytuacja nie była dramatyczna, ale zupełnie
28:53
inaczej odczuwa się takie niedogodności jak mokry śpiwór.
28:56
Gdy jest się samemu na nieznanym terenie na końcu świata.
28:59
Podczas swojej pierwszej samotnej wyprawy w dzicz tu i
29:02
teraz nie wyglądało kolorowo. Moje myśli krążyły wokół żony i
29:05
córki domowego ciepła i spokoju spędzania weekendów na jedzeniu,
29:09
rozmowach, spacerach i oglądaniu filmów.
29:12
Czułem, że sięgając do dyskomfortu, który był tak
29:15
niezwykle namacalny, jak nigdy wcześniej, w moim życiu odkrywam
29:18
coś niezwykle ważnego i prostego, przypomniały mi się
29:21
słowa ldzydaton bohaterki filmu 1883.
29:26
Nie ma nieba, do którego można uciec, bo już w nim jesteśmy.
29:30
Piekło też tu jest one współistnieją tutaj obok siebie,
29:35
a bóg? To ziemia.
29:46
Dzień piąty odwrót. O pierwszej w nocy obudziła mnie
29:50
Cisza, wyszedłem na zewnątrz, wieje, ale nie pada.
29:53
Sprawdziłem prognozę pogody, zmieniła się przez kolejne kilka
29:56
godzin. Miał być słabszy wiatr i 20%
29:59
deszczu. Dokładnie takie warunki, jakie
30:01
były prognozowane na godzinę 8:00.
30:03
Szybko podjąłem decyzję, że to jest moment na odwrót.
30:06
Wskoczyłem w suchy kombinezon, coś zjadłem zacząłem.
30:08
Zwijać obóz i pakować rower. Cieszyłem się, że nie pada.
30:12
Co prawda wszystkie rzeczy pakowałem w namiocie w worki
30:14
wodoszczelne, więc od biedy mogłem wszystko wyjąć z namiotu
30:18
i tak by nie. Ale po prostu jest trochę
30:21
przyjemniej, bez deszczu, gdy byłem już gotowy do drogi, znów
30:24
poczułem się komfortowo. Było mi ciepło, bezpiecznie.
30:28
Byłem wewnętrznie nakręcony do akcji ratunkowej, wiedziałem, co
30:31
robić. Znałem drogę powrotną i w
30:33
dodatku wiatr wiał mi w plecy. Po kilku kilometrach dojechałem
30:36
do porządnego namiotu, który wcześniej widziałem, wszedłem do
30:40
środka, łóżko, woda, piecyk, drewno.
30:43
Czego chcieć więcej? Na pewno zatrzymałbym się tu w
30:46
bardziej kryzysowej sytuacji, ale znając amerykańskie Prawo i
30:49
ich przywiązanie do własności, nie chciałem zostać nieproszonym
30:53
gościem tylko ruszyć dalej. Zwłaszcza, że czułem się dobrze,
30:56
niosła mnie adrenalina. Przede wszystkim byłem bardzo
30:59
ciekaw, co mnie czeka w brevic mission, jak mnie tam przyjmą i
31:03
czy uda mi się znaleźć dach nad głową.
31:05
Przede mną jednak było najtrudniejsze, a przynajmniej
31:08
wtedy tak mi się wydawało. Przeprawa przez brwik lagun w
31:11
miejscu, gdzie może beringa przycina plażę.
31:14
To miejsce, przez które wcześniej przepłynąłem
31:16
pogwizdując przy pięknej pogodzie, teraz wyglądało
31:18
zupełnie inaczej. Zobaczyłem 2 prądy, które
31:23
ścierają się i tworzą niebezpieczne wiry na
31:26
powierzchni wody. Nasłuchałem się o tym, że taki
31:28
wir potrafi wciągnąć pakt raft pod wodę.
31:31
Jeden prąd pochodził od wpycha do laguny wody z morza, drugi to
31:36
rozpędzona wiatrem woda laguny po debatowałem, w którym miejscu
31:39
zwodować pacraft i w końcu znalazłem dla siebie drogę.
31:42
Chciałem spędzić na wodzie jak najmniej czasu kilkadziesiąt
31:45
metrów ode mnie była mała łacha kamieni, która była poza
31:48
zasięgiem tych wirów, zwodowałem się i zaczęły mocno wiosłować w
31:52
stronę tej wysepki, jak tylko przestawałem wiosłować,
31:55
zaczynało mną obracać. Wbiłem się w wysepkę z całym
31:59
impetem, jaki miałem. Wyszedłem i przyciągnąłem z
32:03
całym ładunkiem na drugą stronę łachy.
32:06
Część pierwsza zakończona oddaliłem się od miejsca, w
32:09
którym może wpadało do laguny. Teraz czekała mnie druga
32:12
przeprawa już na właściwy brzeg, gdzie mogłem kontynuować podróż.
32:15
Narowerze miałem 2 opcje albo popłynąć na prawą stronę laguny,
32:21
gdzie była mi dobrze znana plaża, którą jechałem wcześniej
32:24
albo na lewą, gdzie widziałem wcześniej układy.
32:27
Oczywiście bardziej interesowała mnie plaża.
32:29
Oznaczało to jednak płynięcie w poprzek silnego nurtu.
32:33
Po chwili płynięcia okazało się, że nie jest to możliwe.
32:36
Kręciło mną i spychało z wiatrem.
32:38
Byłem więc skazany, aby wylądować po lewej, zielonej
32:41
stronie laguny, dobiłem do brzegu i wyciągnąłem cały sprzęt
32:45
na wysoką trawę, pakuje rower, zwijam.
32:48
Graty i lecę do brevik to tylko 3 km wiedziałem, że żyję, ulżyło
32:52
mi, ale to nie był koniec trudności, gdy już byłem gotowy
32:56
do drogi, sprawdziłem mapę brzeg, na którym stałem był cały
32:59
zielony, co oznaczało jedno tundrę zauważyłem ślady układów
33:03
i poszedłem w ich stronę, ale istniały tylko na kawałku
33:06
podejścia z brzegu laguny na tundrę.
33:09
Która rozciągała się około 5 m. Wyżej podejście było strome i
33:13
błotniste. Ślizgałem się próbowałem trawers
33:16
ować w końcu wdrapałem się i zobaczyłem przed sobą zieleń
33:19
tundry, była Mgła i padał deszcz klimatycznie.
33:30
Przyszedł moment, aby zmierzyć się z legendami o chodzeniu po
33:34
tundrze. Na początku widziałem jeszcze
33:36
ślady wkładów, które rozgarnęły trawy podmokłej do wysokości
33:39
kostek tundry, a ja zostałem z ciężkim plecakiem irowerem na
33:43
polu wielkich kęp traw, tak zwanych tasaksów nie znalazłem w
33:48
języku polskim żadnego trafnego odpowiednika, ale wyobraźcie
33:51
sobie, że to jest tak, jakbyście już na mokrej tundrze z wysoką
33:54
trawą postawili. Bańki, które kiedyś stawiały nam
33:57
matki. Różnica jest taka, że te bańki
34:00
zostały na powierzchni tundry na zawsze i obrosły trawą i nie za
34:04
bardzo są stabilne. Jeśli staniecie na nich, to nie
34:07
utrzymacie się. Stopa zacznie zjeżdżać.
34:09
Ta soky są od siebie oddalone, czasem o pół metra, a czasem 2
34:13
nie było przed nimi ucieczki. Przerzuciłem część bagażu
34:16
zroweru na plecy i zacząłem się przedzierać, gdy podnosiłem
34:19
przednie koło, żeby przenieść je nad ta soksem tylne koło
34:23
blokowało mi się o ten stojący za mną, a gdy rower się
34:26
blokował, brałem go na ramię i przenosiłem.
34:29
Ciężka harówka od czasu do czasu pole tundry było przycinane
34:32
strumieniami wpadającymi do laguny, co oznaczało konieczność
34:36
zejścia w dół do strumienia i powrót na tundrę oraz omijanie
34:41
krzaków rosnących. Wzdłuż strumienia, upewniając
34:43
się, że tam nie ma niedźwiedzi, tak jak nie.
34:46
No przejście przez tundrę było mocnym doświadczeniem fizycznym
34:49
i duchowym fizycznym, bo to było jak wizyta na siłowni i tak też
34:53
tę czynność traktowałem kilka powtórzeń, przerwa, kilka
34:57
powtórzeń, przerwa duchowym. Bo zostawiłem na tym polu
35:02
kawałek duszy. Wiedziałem, że w końcu dojdę do
35:12
brevik, ale kilka razy chciałem porzucić rower albo przenieść
35:16
cały mój dobytek w częściach. Były momenty, że zamierałem w
35:19
poczuciu beznadziei i niemocy, po prostu stałym pośrodku i się
35:23
nie ruszałem, tylko patrzyłem na to światełko pasa startowego.
35:27
Potrafiłem tak stać kilkadziesiąt sekund, myślałem
35:29
wtedy, co ja tu, do cholery robię, dotarło do mnie, dlaczego
35:33
człowiek wydeptuje ścieżki, że nie pakuje się wszędzie gdzie
35:36
popadnie. Człowiek nie jest przecież
35:38
sarenką, kozicą czy karibu nawet zwierzęta wyde.
35:41
Swoje własneścieżki, a mi się wydaje, że ja dam radę do tego
35:45
zrowerem żałosne to breviction dotarłem o ósmej rano,
35:51
miasteczko było wymarłe dla mieszkańców, to wczesna pora.
35:54
Latem funkcjonują do północy i wstają późno.
35:57
Podjechałem podoba sklepy, zamknięte żywej duszy, nie było
36:01
na ulicach, jedynie w centrum medycznym paliło się światło i
36:04
stały zaparkowane pod nim 2 kłady.
36:07
Wszedłem do środka, wyglądałem jak kosmita w kurtce kasku,
36:11
kamizelce ratunkowej i okularach.
36:13
Cały uciekałem wodą, więc nie chciałem wchodzić na korytarz
36:17
przychodni zawołałem wyszła pani doktor, której opowiedziałem
36:20
moją sytuację i spytałem się, czy nie wie, czy ktoś jest w
36:23
stanie udzielić mi dachu nad głową.
36:26
Pani doktor nie była stąd i nikogo tu nie znała, ale zanim
36:29
wyszła pacjentka, która słyszała naszą rozmowę i powiedziała, że
36:32
mogę spróbować zapytać księdza w kościele, rozmowa z kobietami
36:36
się przedłużała. Zapytała mnie, czy aby nie
36:38
Jestem uciekinierem z Rosji, który chce nielegalnie
36:41
przekroczyć granicy. Zapewniłem, że mam paszport i
36:44
wizę. Po chwili wszedł policjant.
36:47
Nie wiem czy mnie zobaczył, czy został wezwany przez panie
36:50
okazał się bardzo miłym człowiekiem, który powiedział,
36:52
że zabierze mnie do multi i żebym za nim jechał.
36:55
Nie miałem pojęcia, czym jest multi, ale pojechałem.
36:58
Policjant jechał przede mną nakładzie, a ja śledziłem go na
37:00
rowerze. Podjechaliśmy pod spory budynek
37:03
i weszliśmy do środka. Znalazłem się w dużej sali.
37:07
W czymś w rodzaju świetlicy było tu ciepło i sucho.
37:10
Jak się później dowiedziałem, w budynku była łazienka z
37:13
prysznicem i kuchnia oraz duży piec elektryczny.
37:16
Czy mogłem sobie wymarzyć coś lepszego?
37:18
Okazuje się, że mogłem, bo gdy do pracy zeszli się pracownicy
37:22
rady miasta, która miała w tym budynku swoje biuro, okazało
37:25
się, że udostępnili mi jeden z malutkich pokoi z łóżkiem, więc
37:29
nie musiałem spać na podłodze. To wszystko było trochę
37:32
nierealne. Jak się okazało, multi to multi
37:36
purpus building, czyli budynek różnorakiego zastosowania.
37:40
Oprócz biur rady miasta była to poczta i jakaś serwerownia, w
37:44
której jak się okazało spał teo. Teodor pochodził z Saint Michael
37:50
i był nadzorcą ekipy budowlanej, która prowadziła pracę przy
37:53
usuwaniu skutków topnienia wieloletniej zmarzliny.
37:56
Pracownicy wyrównywali poziom domów i naprawiali je do tego.
37:59
Teodor był świetnym kucharzem. Poczęstował mnie kawą, jak się
38:03
możecie domyślać. Była to jedna z najlepszych kaw
38:06
w życiu. Wziąłem prysznic, przebrałem
38:08
się, usiadłem do stołu, teodor, poczęstował mnie jajecznicą na
38:12
boczku. Przez chwilę pogłaskałem mojego
38:14
wewnętrznego weganina i zabrałem się za jedzenie, siedziałem
38:18
uśmiechałem się do siebie i z namaszczeniem przeżywałem każdą
38:22
chwilę ciepła i bezpieczeństwa. Jak niewiele nam potrzeba,
38:26
ciepło, dach nad głową, posiłek, cała reszta to jest szum
38:31
pomyślałem. Wyobraziłem sobie całe pokolenia
38:38
ludzi na ziemi, którzy w zimnie i chłodzie budowali najpierw
38:40
proste schronienia, potem chaty początkowo wędrowali aż
38:44
wyczerpywali zasoby w okolicy wybili zwierzęta, zjedli jagody,
38:48
a gdy dla wszystkich już nie starczało, ruszali dalej.
38:51
Potem osiedli, gdy nauczyli się uprawiać pszenicę, budowali
38:54
wsie, miasteczka, miasta. Aż w końcu doszli do bloków
38:56
centralnego ogrzewania, kanalizacji, Transportu
38:59
Miejskiego i lotniczego. Mamy wszystko, a im więcej mamy,
39:04
tym więcej problemów sami sobie stwarzamy, próbując nieustannie
39:07
poprawiać nasz byt i komfort. Podnosimy nasz status obok, nie
39:11
ma akceptacji uwagi i zapominamy, jak niewiele nam
39:14
potrzeba do szczęścia. Cywilizacja przyniosła nam
39:18
bezpieczeństwo i dłuższe życie, ale też stała się narzędziem
39:21
wzrostu populacji, która teraz odseparowana od natury
39:24
funkcjonuje trochę jak pasożyt na własnej planecie, cierpiąc na
39:28
globalną skalę. Człowieczeństwo skrywa w sobie
39:31
wiele paradoksów, z których jeden wybija się znacząco to, co
39:34
czyni nas potężnymi, może również doprowadzić do upadku,
39:38
jeśli zostanie nadużyta lub niezrozumiane w każdej sile tkwi
39:42
potencjał w słabości. Wyobraziłem sobie również
39:48
całkiem niedawne czasy tutaj, w Ameryce Północnej początek
39:52
dziewiętnastego wieku i ekspansję terytorialną ludności
39:54
napływowej z Europy i wschodnich Stanów usa.
39:58
Wyobraziłem sobie trudy, z jakimi pionierzy musieli zmagać
40:01
się podczas drogi na zachód. Ich motywacja była silna ziemia,
40:05
złoto, przekonanie o Boskiej misji, jednak przejście na
40:08
przykład szlaku o regulskiego było wyzwaniem, któremu niewiele
40:11
osób było w stanie sprostać, chorowali na cholerę, czerwonkę
40:14
bądź tonęli w rzekach przygnieceni przewróconym wozem.
40:18
Możecie również sobie wyobrazić, jakie figle płatała pogoda przez
40:21
3200 km podczas pięcio sześciomiesięcznej podróży.
40:25
Oczywiście nie zapominajmy, że tej ekspansji towarzyszyła
40:28
obrzydliwa kolonizacyjne ideologia manifest testyni,
40:32
która leży u podstaw tożsamości Amerykanów, a która doprowadziła
40:35
do ludobójstwa rdzennych indiańskich plemion.
40:38
Manifest Destiny, czyli objawione przeznaczenie.
40:41
To ideologia, która ukształtowała amerykańską
40:43
ekspansję na zachód w dziewiętnastym wieku.
40:46
Zakładała, że Stany Zjednoczone mają boskie przeznaczenie do
40:49
rozszerzania swoich granic od Wybrzeża Atlantyku po pacyfik.
40:53
Ideologia ta opierała się na przekonaniu o wyjątkowości
40:56
amerykańskiego narodu, wyższości jego wartości, takich jak
40:59
demokracja i wolność oraz moralnym obowiązku szerzenia
41:02
tych wartości. Manifest destiny's służył jako
41:06
uzasadnienie dla agresywnej polityki terytorialnej, w tym
41:09
przymusowych przesiedleń rdzennych Amerykanów i wojen,
41:12
które miały na celu zdobycie nowych ziem.
41:15
Ideologia ta odzwierciedlała. Również głęboko zakorzeniony
41:18
amerykański indywidualizm i poczucie misji cywilizacyjnej,
41:22
które miałby wpływ na kształtowanie tożsamości
41:24
narodowej. I tak sobie siedzę i myślę w
41:31
świetlicy w brevic maszyn, będąc świadomym, że Jestem częścią
41:35
tego całego systemu jako uprzywilejowany przedstawiciel
41:39
rasy białej, rdzenny mieszkaniec warszawskiego blokowiska
41:42
wykorzystuje dokonania cywilizacji, aby przeżyć
41:45
wspaniałą przygodę i spełnić marzenie o alasce.
41:49
Jestem tu bez żadnego celu, poza chęcią bycia tu i doświadczenia,
41:53
czysta fanaberia. Siedzę przy stole z teodorem i
41:56
słyszę pytanie, po co chcesz dotrzeć do waliz?
42:00
Nie mam specjalnego powodu poza tym, że mam słabość do cieśniny
42:03
beringa i że chciałem tam kiedyś dotrzeć odparłem.
42:07
Chwila zakłopotania, dlaczego narowerze słyszę, lubię poruszać
42:11
się z użyciem własnych mięśni i lubię się męczyć.
42:14
Szukałem też czegoś nowego, więc postanowiłem zrobić to, by
42:17
craftingowo, czyli w stylu, który powstał na alasce.
42:21
Chwila zakłopotania. Ale po co to robisz?
42:24
Pyta ponownie, jakby ciągle nie rozumiał.
42:27
Zbierasz w ten sposób pieniądze na jakiś cel okrążasz ziemię
42:30
padło. Pytanie, nie robię to tylko dla
42:33
siebie naprawdę to, co robię, nie ma większego sensu.
42:36
Ma go tylko dla mnie. Skończyłem w tym roku 50 lat i
42:39
postanowiłem, że zrobię coś nietypowego.
42:42
Pomyślałem też o tym moim egoizmie, że robię to dla siebie
42:45
i trochę głupio się poczułem. Może rzeczywiście mógłbym
42:48
wykorzystać ten trip do zbierania funduszy na jakiś cel?
42:51
Ale z drugiej strony, czy muszę robiłem coś ważnego dla siebie i
42:54
w moich oczach to było coś, czy to było egoistyczne?
42:58
Na pewno czy było egoistycznie złe?
43:02
Nie sądzę. Czy chcieliby być na moim
43:04
miejscu? Niektórzy pewnie tak, ale jakie
43:06
to ma znaczenie, jakie w ogóle ma znaczenie?
43:09
Zastanawianie się nad tym, co pomyślą inni?
43:12
Długo rozważałem, czy w ogóle z wami dzielić się tym, co
43:14
przeżyłem. Myślałem, może nie brać kamery?
43:17
Nie zawracać sobie głowy opowieścią, tylko skupić się na
43:20
byciu tam wiem dobrze, ile kosztuje bycie w drodze i
43:24
dokumentowanie jej. Ja mam tak, że trochę lubię to
43:27
robić. Ale szybko trudy i jednoczesnego
43:30
dokumentowania i napierania przytłaczają mnie, nie mówiąc
43:34
już o tym, że jak się robi ciężko, czyli naprawdę ciekawie
43:37
od strony historii. To wtedy w ogóle zapominam o
43:40
kręceniu czegokolwiek. Najważniejsza jednak zaleta
43:42
dokumentowania to fakt, że znosi ze mnie trochę egoizm.
43:46
Tej wyprawy byłem, przeżyłem i dzielę się tym, dając wam
43:50
rozrywkę lub inspirację, zawsze coś dzieląc się z wami rzeczami
43:54
bardzo osobistymi i prostymi. Wiem, że narażam się na
43:56
śmieszność, ale uważam, że tylko wtedy ma to sens, gdy dzielimy
44:00
się czymś tak osobistym, że czujemy się przy tym lekko
44:02
zażenowani. To, co nagrywam teraz ten
44:05
audiobook. Ebook, który napisałem.
44:08
Postęp social mediach to jest coś co daje wam.
44:11
Coś co daje też sobie jako pamiętnik, przeżyłem tutaj coś
44:14
ważnego i pięknego dla mnie, nawet jeśli było egoistyczne, to
44:18
z dobrych powodów potrzebowałem tego.
44:20
To nie była tylko i wyłącznie fanaberia.
44:23
Co? Odkryłem.
44:25
Co jest moim złotem? Malarski prawdy tak proste i
44:28
banalne, że ich wypowiedzenie wydaje się nie zmieniać niczego,
44:31
a jednak we mnie zmieniły wszystko, bo doświadczyłem ich
44:34
na własnej skórze. To bardzo intensywnie.
44:38
Moc intensywnego doświadczania jednocześnie ciałem i umysłem
44:42
jest niezwykle silna. Tej nocy udało mi się dotknąć
44:49
istoty życia, oddzielić szum od tego, co ważne tej niebywałej
44:52
prostoty, którą można zamknąć w jednym zdaniu.
44:55
Sensem życia jest życie, chociaż słyszałem te słowa wielokrotnie
44:59
i wy na pewno też dopiero tam, stojąc po środku wilgotnej
45:03
tundry i przepychając przez nią rower w pełni.
45:06
Ja zrozumiałem, gdy opadałem z sił tęskniąc za domem patrzyłem
45:10
na mgłę, siąpiący deszcz, trawy, wszystko, co mnie otaczało.
45:15
Zafascynowało mnie trwanie natury, jej czyste, istnienie,
45:19
pozbawione emocji jakby. W nieskończonym stanie nirwany.
45:23
O. Znowu zaczynam szukać słów jak o
45:26
tym wszystkim opowiedzieć. Człowiek niesie ze sobą ogrom
45:30
emocji, z których wiele jest zupełnie niepotrzebnych, gdy
45:33
mamy zapewniony byt, zaczynamy komplikować sobie życie w
45:36
niebywały sposób wynajdujemy problemy, spieramy się,
45:39
zastanawiamy się, czy ebook jest ważniejszy, dzielimy wspólną
45:43
ziemię, granicami, bo inaczej nie potrafimy ogarnąć tego, co
45:45
mamy i wydaje nam się, że jest to klucz do przetrwania, a
45:49
przecież tak naprawdę nie posiadamy nic.
45:51
Jedyne co mamy, to chwila, w której żyjemy i połączenie serca
45:54
ze swoją świadomością. Uwielbiam ludzi, ale
45:57
jednocześnie uważam, że jako gatunek jesteśmy bardzo
45:59
niedojrzali. A może nigdy nie dorośniemy być
46:03
może niczego tutaj nie zdążymy się nauczyć.
46:06
Obserwowanie natury uczy mnie, że życie jest trwaniem bez
46:09
emocji. To tylko upływający czas i
46:11
zmiany rozciągnięte w czasie tak rozległym, że nie jesteśmy w
46:14
stanie tego pojąć natura w swoim trwaniu nie popełnia błędów, po
46:19
prostu jest to niezwykła inspiracja dla nas, ale jednak
46:22
to właśnie przeżywanie emocji czyni nas ludźmi.
46:27
Dlatego jako człowiek, istota emocjonalna, powiedziałbym,
46:30
natura niczego nie pragnie, nie boi się, nie wstydzi.
46:33
Można by powiedzieć, że nikogo nie kocha, ale podskórnie czuję,
46:37
że w tym trwaniu jest zaszyta ogromna dawka miłości i ciepła
46:41
dla wszystkich istot. Życie ludzkie jest jednym
46:44
wielkim paradoksem. Z jednej strony jesteśmy piękni
46:46
wewnętrznie i potrafimy tworzyć niezwykłe dzieła plastyczne,
46:49
muzyczne, opowiadać historię naszymi ciałami i umysłem,
46:53
sięgając wydawałoby się niemożliwego.
46:55
Z drugiej strony żyjemy w kłamstwie, pyszne, powodowani
46:59
niskimi żądzami władzy pieniędzy i uznania.
47:01
Mówi się, że historia lubi się powtarzać i że powielamy te same
47:04
błędy cały czas, a jednak w tym wszystkim ciągle jesteśmy
47:08
kompletnie nieprzewidywani. Przypomina mi się tutaj dialog z
47:12
książki problem 3 ciał odbywający się między
47:14
człowiekiem a przedstawicielem rasy pozaziemskiej.
47:17
Tricolorianami człowiek, chcąc dowieść, jak łatwo jest zwieść
47:21
rasę ludzką, świadomie opowiada bajkę o czerwonym kapturku,
47:24
oszukanym przez wilka, który udaje babcia, aby zbliżyć się do
47:28
dziewczynki i zaatakować, kiedy obcy zorientowali się, że jedna
47:31
z podstawowych bajek ludzkości, jaką jest czerwony kapturek,
47:34
opiera się na kłamstwie. Zareagowali z niepokojem i
47:37
zdumieniem zinterpretowali to jako dowód na to, że ludzka
47:40
cywilizacja funkcjonuje w świecie, gdzie kłamstwo i
47:43
oszustwo. Czyli opowieści, a nie czysta,
47:46
prawda są integralnymi elementami kultury i
47:49
komunikacji. Bajka ta ujawniła im, że ludzie
47:53
są zdolni do oszukiwania nawet swoich dzieci, co czyni ich
47:56
nieobliczalnymi i trudnymi do zrozumienia tricolarianie,
48:00
którzy sami żyją w społeczeństwie opartym na pełnej
48:02
transparentności. Uznali to za oznakę
48:05
potencjalnego niebezpieczeństwa. Doszli do wniosku, że jeśli
48:08
ludzkość jest w stanie żyć w świecie pełnym kłamstw i
48:11
paradoksów, może być niezwykle trudna do przewidzenia i
48:14
kontroli. Podważyło ich początkowe plany
48:16
dotyczące inwazji i dominacji nad ziemią.
48:20
Obcy zrezygnowali z podboju naszej planety.
48:30
Mięso do świetlicy zaczęli schodzić się.
48:33
Pracownicy rady miasta zaprosili mnie na kawę i powiedzieli, że
48:36
mogę korzystać z ich ekspresu do woli.
48:39
Na stole pojawiły się jakieś przysmaki, które przynieśli z
48:42
domu. Spróbowałem pastę rybnej z
48:43
łososia z majonezem i kukurydzą. Podobnie jak wszystko tego dnia,
48:47
to były najlepsze rzeczy, jakie jadłem w życiu.
48:50
W pewnym momencie ktoś przyniósł tekturowe pudło i postawił na
48:53
podłodze. Tak sobie stało, aż w końcu
48:55
postanowiłem do niego zajrzeć. Nie było zamknięte.
48:59
W środku znajdował się wielki udziec karibu i piła.
49:04
O dziwo nie odrzuciło mnie to patrzyłem na ten wielki kawał
49:06
mięcha, lekko zafascynowany jego pięknym.
49:10
Mięso nie wydzielało żadnego zapachu, podeszła do mnie
49:13
dziewczyna o imieniu mery. To była spokojna i zrównoważona,
49:16
tak jakby moje przybycie nie stanowiło żadnej zmiany w jej
49:19
codziennym życiu, ale zadawała te same pytania, co wszyscy, po
49:23
co? Dlaczego rozmawiało nam się
49:25
nieźle, więc wziąłem ją na spytki, kiedy zostało upolowane
49:28
do caribus pytałem ruchem głowy, wskazując pudło dzisiaj w nocy
49:33
dopiero co go poćwiartowali i przywieźli odparła.
49:36
Co będziecie robić z tego mięsa? Drążyłem zupę, czy macie sezony
49:40
łowieckie czy polujecie cały rok polujemy bez ograniczeń.
49:44
Od tego zależy nasza egzystencja tutaj, czy polujecie na
49:47
niedźwiedzie? W tym momencie twarz mery
49:50
zamarła. Była inteligentną dziewczyną i
49:52
chwilę zastanawiała się, co mi odpowiedzieć.
49:54
W końcu zdecydowała się na najszczerszą odpowiedź, jakiej
49:57
mogła udzielić. Nie polujemy na niedźwiedzie,
50:01
zabijamy je. Czyjecie ich mięso nie jest zbyt
50:06
twarde i gotowanie wymaga zbyt dużo energii.
50:10
Czy były przypadki, że niedźwiedzę atakował człowieka?
50:14
Nigdy jeszcze tego by brakowało. Pomyślałem sobie wtedy, po co
50:19
zabijają te niedźwiedzie dla mnie białasa z Europy, który
50:22
jest faszerowany zasadami liną, trace i informacjami, i o tym,
50:26
jak poruszać się w terenie niedźwiedziowym, żeby zarówno
50:28
im, jak i sobie nie szkodzić przez niezaplanowane spotkania.
50:32
Ta odpowiedź była trudna do przyjęcia.
50:35
Nie miałem jednak wyboru. Wiedziałem, że ich podejście
50:37
jest podyktowane chęcią przetrwania, tradycją, prawem i
50:40
małą skalą takich ubojów. My też wybijamy dziki jak
50:43
wchodzą do miast lub na żyzne pola, Norwegowie i Szwedzi
50:46
utrzymują populację niedźwiedzi i wilków na bardzo niskim
50:48
poziomie, po tym jak na przełomie dziewiętnastego i
50:50
dwudziestego wieku prowadzili politykę wytępienia tych
50:53
zwierząt ze względu na ochrony trzody i ludzi na alasce rdzenni
50:58
mieszkańcy mogą polować, kiedy chcą mieszkają zazwyczaj w
51:01
obszarach mało zaludnionych i stosunek liczby ludzi do
51:03
zwierząt. Nie zagraża tym drugim dynamika
51:07
w obszarach gęściej zaludnionych.
51:09
Jest taka, że naukowcy rozpatrując ekosystem z
51:11
szerokiej perspektywy, mówią, jak dzikie zwierzęta są dla tego
51:14
ekosystemu kluczowe. Tymczasem rolnicy boją się o
51:18
siebie swoją trzodę i dochody ciężko tutaj o porozumienie.
51:22
Pamiętam, jak przed wyjazdem obawiałem się o mój wpływ na
51:25
środowisko naturalne, które zastanę na alasce.
51:28
Jednak zobaczyłem na własne oczy.
51:29
To, że współczesne technologie, takie jak kłady, znacząco
51:33
zmieniły sposób, w jaki ludzie na alasce polują i
51:36
przemieszczają się po trudnym terenie.
51:38
Układy pozostawiają trwałe ślady na delikatnych ekosystemach
51:41
tundry, co może prowadzić do erozji gleby i degradacji
51:45
naturalnych siedlisk. Niestety, wiele osób nie zdaje
51:48
sobie sprawy z długoterminowych skutków takich działań.
51:51
Wciąż aktywne kopalnie odkrywkowe, choć.
51:53
Mają miejsca pracy i przyczyniają się do rozwoju
51:55
gospodarki, mają znaczący wpływ na środowisko.
51:58
Naturalne. Działalność Górnicza prowadzi do
52:01
zmian krajobrazu, zanieczyszczenia wód i
52:03
degradacji ekosystemów. Pozostałości po gorączce złota,
52:07
takie jak stare maszyny, są częścią dziedzictwa
52:09
historycznego alaski. Dla niektórych są one zabytkami
52:12
przeszłości, ale dla innych, w tym dla mnie symbolami
52:15
degradacji środowiska. Alaska jest bogata w różnorodne
52:19
złoża naturalne, w tym ropę naftową, gaz ziemny, złoto mieć
52:23
cynk, ołów i węgiel, ropa naftowa i gaz ziemny są kluczowe
52:27
dla gospodarki stanu, zwłaszcza na północnym wybrzeżu i w Zatoce
52:30
kółka. Alaska ma także znaczne zasoby
52:33
złota, szczególnie w okolicach ferbenx i none, a także metali,
52:36
takich jak miedź i cynk w regionie doliny red dog.
52:40
Dodatkowo odkrywane są złoża grafitu, co staje się coraz
52:43
ważniejsze w kontekście rosnącego zapotrzebowania na
52:45
surowce do produkcji baterii litowo jonowych.
52:48
I to właśnie o graficie jest głośne na półwyspie Stewart 59
52:52
km od noom pod górami kiglo aik, tuż przy immurk basic jest
52:57
planowany projekt grafight creek, który obejmuje wydobycie
53:01
największego złoża płatkowego grafitu w Stanach Zjednoczonych.
53:04
Do tej pory u SA importowało grafit, głównie z Chin i są tym
53:07
już trochę zmęczeni. Chcą zadbać o własne źródło tego
53:09
surowca. W sumie nic dziwnego, ale i od
53:12
razu myślę o potencjalnych zagrożeniach dla środowiska
53:14
naturalnego. Wrażliwego ekologicznie obszaru
53:17
i moruk basic i łososia królewskiego, który jest głównym
53:20
źródłem utrzymania wielu lokalnych społeczności.
53:24
Zapytałem mery, co sądzi o tym projekcie?
53:26
Powiedziała, że nie mogą się doczekać startu projektu.
53:30
Wszyscy chcą pracy, nie chcą słyszeć o potencjalnych
53:33
zanieczyszczeniach. Przyjeżdżałem tu po części w
53:35
nadziei, że kontakt z rdzenną społecznością da mi wgląd w to,
53:39
co ważne, zapomniane, istotne w relacji człowiek natura.
53:44
To prawda, że byłem to krótko i moje relacje z mieszkańcami
53:46
bravek myszyn były powierzchowne.
53:49
Ale znalazłem tutaj zgoła coś innego.
53:51
Informacja w dzisiejszych czasach przelotuje z prędkością
53:53
starlinka, którego tutaj można dostrzec na wielu dachach.
53:56
Dzieciaki siedzą w biurze rady miasta w gapionych tiktoka.
53:59
Z jednej strony społeczność miasta wie, jak wygląda życie
54:02
poza. Z drugiej strony ciągle zmaga
54:05
się z podstawowymi problemami, jak jedzeniem, ubrania czy
54:08
środki na ogrzewanie. Zimą, mimo że te podstawowe
54:11
produkty są dostępne, to są jednak drogie.
54:14
Coraz bardziej liczy się zasobność portfela niż
54:16
umiejętność polowania czy szycia ubrań ze skór zwierząt.
54:20
Gdy będzie możliwość pracy nawet w kopalni odkrywkowej, która
54:23
wyrwie połowę wzgórza i zmieni otoczenie, na które patrzyli
54:25
całe życie w kopalnie nie będą opanować inną piacie, których
54:29
poznałem, są ludźmi jak my, wszyscy, mając podstawowe wygody
54:33
dążymy do większych. Wydaje się to naturalne, jednak
54:36
naiwnie liczyłem, że spotkam chociaż namiastkę prostego życia
54:40
i głębokich wartości przekazywanych z pokolenia na
54:42
pokolenie przez starszyznę. Szczątkiem dawnego stylu życia
54:46
było jedynie udo karibu w kartonowym pudle.
54:51
Jak już wspomniałem, sklepy są dobrze zaopatrzone również w
54:54
przetworzone produkty, więc dieta mieszkańców brevic Machine
54:57
to nie tylko caribosie i jagody. To również przemysłowo hodowane
55:01
kurczaki, przetworzone mięso hamburgerów.
55:03
To również chipsy, udawane kola i ciasteczka.
55:05
Możecie się domyślać, jak to wpływa nie tylko na ich zdrowia,
55:07
ale również na mental. Aha, czyli nie trzeba już
55:11
polować oprawiać przechowywać? Wystarczy pójść do sklepu, kupić
55:16
i wrzucić do mikrofali jakie to łatwe, ale gdzie mam na to
55:19
zarobić? Skąd wziąć gotówkę?
55:21
No dajcie mi pracę. Tak właśnie bardzo powoli, ale
55:25
wyraźnie umiera ich subsystencja gminy.
55:28
Styl życia, wiedza, tradycje, język, taniec, sztuka.
55:32
Mimo że wielu twórców, filmów dokumentalnych, działaczy
55:35
fundacji i organizacji non profit stara się podtrzymywać
55:38
romantyczną wizję ciągle żywych kultur rdzennych inuitów, to
55:41
niestety te subtelne różnice powoli się zacierają.
55:45
Rozmydlają tracą zapach i kształt erodują jak grunt pod
55:49
nogami. Być może niedługo eskimodence
55:51
będzie tańczony tylko na pokazach dla turystów, którzy
55:54
latem setkami wypełzają ze statków wycieczkowego wną.
55:59
To był długi dzień pełen rozmów i zaspokajania ciekawości coraz
56:02
to nowych osób, które przechodziły do multi.
56:05
Były to osoby w różnym wieku i różnej profesji, nie wszyscy
56:09
byli otwarci, mili i przyjemni dzieci zazwyczaj męczące, nie
56:13
przepadam za byciem w centrum uwagi, ale to była cena za
56:17
wejście i poznawanie małej społeczności.
56:19
Wewnętrznie czułem się jak uratowany rozbitek.
56:22
Cały czas doceniałem, że Jestem bezpieczny, że jest mi ciepło,
56:25
że moje rzeczy się suszą, że nie Jestem głodny.
56:29
Czułem, że to ważny moment, że muszę zebrać siły przed
56:31
wyruszeniem dalej. Jednak nie wiedziałem, kiedy to
56:34
nastąpi. Na razie prognozy pokazywały, że
56:37
przez tydzień pogoda mnie nie puści.
56:44
Na tym kończy się druga część mojej książki alaska, rozmowy ze
56:47
sobą w trzeciej odsłonie tej historii usłyszycie więcej o
56:50
czasie spędzonym z inną i tami w brevision, o trudnościach
56:54
związanych z przekroczeniem gór jork, o spotkaniach z caribu i o
56:58
cytrynie dowiecie się również, czy w weil zostałem przyjęty z
57:02
taką samą otwartością, co wbrew icksion.
57:05
Na zakończenie bardzo dziękuję firmie bikers cracov za wsparcie
57:08
produkcji tego audiobooka oraz wszystkim patronom podcastu
57:11
Black hat ultra. Jeśli chcecie dołączyć do grona
57:14
osób wspierających. Tych moją działalność zapraszam
57:16
na patronite PL ukośnik Black hat ultra, natomiast książkę
57:20
którą czytam możecie kupić na stronie alaska.
57:22
Rozmowy PL. Dziękuję również wszystkim
57:25
firmom, które wsparły mnie przy organizacji wyprawy JMP bikers
57:29
Kraków, ale pallada ubezpieczenia oraz
57:32
miesięcznikowi dzikie życie podcastowi rowerowemu magazynowi
57:36
ultra i podcastowi race pace za pomoc w promocji mojej książki.
57:42
Jeśli pojawią się jakieś pytania lub komentarze w waszej głowie,
57:45
zapiszcie je, wyślijcie do mnie, może wpadnie wam do głowy jakaś
57:49
książka, którą chcecie, żebym przeczytał?
57:51
Odpowiem chętnie na każde pytania.
57:53
Piszcie do mnie na social mediach.
57:55
Możecie też do mnie odezwać się mailowo na adres, ultra małpa
58:00
Black hat ultra PL. Na dziś to wszystko do
58:04
zobaczenia za tydzień, do usłyszenia za tydzień buśka.