Latest / Mama Baas Podcast / MamaBaas Podcast - Huilen
Transcript
- 0:00SPEAKER_00: Mama, welkom in de podcast van Mama Bas.
- 0:09SPEAKER_00: Mijn naam is Tine de Donder en ik ben de gastvrouw van deze podcast.
- 0:14SPEAKER_00: Wat mag je hier allemaal verwachten?
- 0:16SPEAKER_00: Je krijgt hier vooral een antwoord op de vraag: hoe doen andere mama's dat toch?
- 0:21SPEAKER_00: Want we maken een podcast vol echte verhalen van echte mama's.
- 0:25SPEAKER_00: En die vullen we aan met oplossingen, tips en hulp van specialisten.
- 0:29SPEAKER_00: Zo hopen we jouw verhalen te brengen waarin je jezelf of jouw situatie misschien herkent en waaruit je misschien troost of steun kan halen.
- 0:37SPEAKER_00: Want geef toe, het doet toch deugd om te weten dat je niet alleen bent en dat het bij andere mama's ook niet altijd gemakkelijk gaat.
- 0:44SPEAKER_00: Neem gewoon een half uurtje voor jezelf en jullie.
- 0:53SPEAKER_00: Dit is de allereerste aflevering van onze Mama Maas podcast.
- 0:58SPEAKER_00: En vandaag gaan we het hebben over iets wat elk kind wel eens doet.
- 1:03SPEAKER_00: Huilen.
- 1:04SPEAKER_00: De ene doet het al wat meer dan de andere, of al wat langer, of al wat luider, ook wel soms.
- 1:10SPEAKER_00: Maar elk kind waar dan ook ter wereld huilen.
- 1:13SPEAKER_00: Nu zie je dat meestal wel aankomen, hun gezichtje gaat dan zo'n beetje verkreukelen, hun mond gaat open.
- 1:18SPEAKER_00: Er komen soms traantjes bij.
- 1:21SPEAKER_00: En dan wil je ingrijpen natuurlijk, want dat doet iets met een mama.
- 1:24SPEAKER_00: Ook met een papa, maar dit is de Mamabaas Podcast, dus heb ik het alleen over de mama's.
- 1:29SPEAKER_00: En elke mama wil natuurlijk haar kindje troosten.
- 1:32SPEAKER_00: Meestal kan die dat ook heel goed.
- 1:35SPEAKER_00: Maar het kan ook heel uitputtend zijn om je kind constant te moeten troosten.
- 1:40SPEAKER_00: En nu vraag jij je misschien af of dat allemaal nog wel normaal is.
- 1:43SPEAKER_00: Of die van jou nu niet heel erg luid en lang huilt.
- 1:48SPEAKER_00: Of er misschien meer aan de hand is.
- 1:50SPEAKER_00: En daarom heb ik vandaag iemand uitgenodigd, want bij mij zit dokter Bino Sing.
- 1:55SPEAKER_00: Mag ik Bino zeggen?
- 1:56SPEAKER_00: Absoluut.
- 1:57SPEAKER_00: Goedemiddag, ik bent kinderpsychiater en ook babypsychiater, gespecialiseerd in ontwikkelings- en opvoedingsproblemen.
- 2:04SPEAKER_00: Dat klopt bij kinderen van 0 tot 6 jaar.
- 2:06SPEAKER_00: Dat klopt.
- 2:06SPEAKER_01: Mijn passie ligt bij de allerjongsten.
- 2:09SPEAKER_01: Omdat we zien dat als we daar dingen mogen mee ondersteunen en de goede baan op begeleiden, dat je heel wat dingen kunt voorkomen.
- 2:17SPEAKER_01: En daar heb ik het wel voor.
- 2:19SPEAKER_01: Beter voorkomen dan Genezen, zeg ik dan.
- 2:21SPEAKER_00: Dat klinkt heel tof.
- 2:22SPEAKER_00: We zijn heel blij dat jij vandaag onze eerste gast bent in de allereerste uitzending.
- 2:27SPEAKER_00: We hebben aan onze community verteld dat u zal langskomen vandaag.
- 2:30SPEAKER_00: En er zijn een massa vragen binnengekomen.
- 2:32SPEAKER_00: Dat is voor straks, maar eerst wil ik toch graag van u eens weten.
- 2:36SPEAKER_00: Kindjes huilen allemaal, en dat is normaal, toch?
- 2:39SPEAKER_01: Absoluut.
- 2:41SPEAKER_01: Huilen heeft een heel belangrijke functie.
- 2:44SPEAKER_01: Baby is heel afhankelijk van onze goede zorgen voor hem of voor haar.
- 2:49SPEAKER_01: En als er iets is dat hij nodig heeft of er is iets niet goed, dan is de enige manier waarop een kind iets kan laten weten, door te huilen.
- 2:58SPEAKER_01: Eigenlijk is dat signaalgedrag om te zeggen.
- 3:01SPEAKER_01: Ik ben hier, ik heb jou nodig, richt je aandacht eens op mij en zoek je samen met mij wat ik nodig heb en help mij eens vooruit.
- 3:07SPEAKER_01: Dus huilen is heel normaal, heel gezond, en is eigenlijk een vorm van communicatie voor baby's.
- 3:13SPEAKER_00: En is het ook zo dat echt alle baby's ooit wel eens krijzen, of zijn er ook baby's die gewoon hun hele kindertijd zachtje spelen?
- 3:22SPEAKER_01: Zoals je allerlei soorten volwassenen hebt met verschillende temperamenten, is dat met baby's niet anders.
- 3:27SPEAKER_01: De ene baby is al een stevige krijger, en de andere zal het wel stilletjes doen.
- 3:33SPEAKER_01: Dus temperament is wel iets dat mee bepaalt hoe een baby huilt, maar ook waar ze last van hebben.
- 3:39SPEAKER_01: Ik denk als de typische krampjes waar alle baby's wel doorgaan, dat doet ook gewoon echt pijn.
- 3:45SPEAKER_01: En dan gaan de meeste baby's toch echt wel krijzen.
- 3:47SPEAKER_01: En dat is ook normaal.
- 3:49SPEAKER_01: Die laten dan echt horen dat het zeer doet.
- 3:52SPEAKER_00: Ja, nu zijn er ook baby's die vanaf hun geboorte al heel veel huilen.
- 3:57SPEAKER_00: Zo was het bij Lore.
- 3:59SPEAKER_00: Dat is een mama uit Roosdaal, 35 jaar is, ze heeft een nieuw samengesteld gezin.
- 4:04SPEAKER_00: Haar partner had al twee jongens uit een vorige relatie, acht en vijf zijn die.
- 4:08SPEAKER_00: En samen hebben ze nu een baby van 11 maanden, Casper.
- 4:12SPEAKER_00: En daarover gaat het.
- 4:13SPEAKER_00: Want zodra Casper geboren was, begon hij te wenen.
- 4:16SPEAKER_02: Ja, dat was van bij het begin.
- 4:18SPEAKER_02: Dus dat is eigenlijk begonnen.
- 4:19SPEAKER_02: Die eerste nacht in het ziekenhuis, maar hij is s'nachts geboren om midden.
- 4:24SPEAKER_02: En dan heeft hij niet geslapen die nacht en de volgende nacht heeft hij ook niet geslapen.
- 4:30SPEAKER_02: En dan heeft hij niet geslapen.
- 4:36SPEAKER_02: Dus ik was toen eigenlijk al niet kunnen slapen.
- 4:40SPEAKER_02: Ik heb op de camera met twee personen.
- 4:49SPEAKER_02: En dan heb ik eigenlijk een beetje wel beginnen.
- 5:04SPEAKER_02: Redelijk snel ik denk dat ze een week of tien dagen.
- 5:09SPEAKER_02: Die hebben twee kinderen gehad.
- 5:12SPEAKER_02: Het is niet normaal dat die weten dat gebeurt.
- 5:15SPEAKER_02: Maar zo langzitik en zo ontroostbaar zijn, dat kan niet.
- 5:19SPEAKER_02: En we zaten op dit moment allebei compleet door.
- 5:22SPEAKER_02: Dus we zijn naar de hazard gegaan en we zijn daar gewoon allebei beginnen wenen.
- 5:27SPEAKER_02: We wisten het gewoon echt niet mee en we konden allebei niet meer.
- 5:33SPEAKER_00: Ja, Bino, is dat een herkenbaar verhaal?
- 5:36SPEAKER_01: Ja, absoluut.
- 5:39SPEAKER_01: Ik ben blij voor deze mama, dat hij een papa in de buurt heeft gehad.
- 5:43SPEAKER_01: En ik hoop dan voor andere mama's dat er ook zo iemand in de buurt is die erkent dat dat niet normaal is.
- 5:49SPEAKER_01: Want ik heb ooit lesgehad van professor Watchekovski.
- 5:54SPEAKER_01: Dat was mijn professor Pediatrie, als ik nog student geneeskunde was.
- 5:58SPEAKER_01: En die begon zijn eerste les nog op een bord te schrijven, zo'n krijgbord, weet je wel, we hadden geen smartboard toen.
- 6:04SPEAKER_01: In koeien van letters, moeder hebben gelijk tot het tegendeel bewezen is.
- 6:08SPEAKER_01: En dat is mij zo bijgebleven omdat het zo waar is.
- 6:12SPEAKER_01: Als een mama zegt dat dit voelt echt niet oké, dit is niet normaal, en er is iets met mijn kindje, dan moet je dat serieus nemen.
- 6:19SPEAKER_01: Ik hoop vooral dat die mama zichzelf serieus genoeg neemt.
- 6:22SPEAKER_01: En als ze twijfelt aan zichzelf dat er iemand in de buurt is die zegt: Nee, als jij vindt dat het niet oké is, is het niet oké.
- 6:28SPEAKER_01: Dan gaan we samen kijken waar het mee te maken heeft.
- 6:31SPEAKER_01: Ik ben blij dat deze mama stap heeft gezet naar een hulpverlener.
- 6:36SPEAKER_01: Een huisarts is een goede eerste stap.
- 6:37SPEAKER_01: Of iemand bij kind en gezin kan ook een goede eerste stap zijn.
- 6:41SPEAKER_01: Of je vroetvrouw die misschien nog aan huis komt voor postnatale opvolging.
- 6:47SPEAKER_01: Om het daar toch mee te bespreken als je inderdaad een baby hebt die heel veel krijgt.
- 6:52SPEAKER_01: Want dat is niet normaal.
- 6:53SPEAKER_01: En zeker als je het gevoel hebt dat hij ontroostbaar is, dan moet je toch kijken of er iets meer aan de hand is.
- 6:58SPEAKER_01: Want baby geeft eigenlijk signalen dat hij me iets ziet waar hij niet zelf doorheen geraakt.
- 7:04SPEAKER_01: En als de mama het niet vindt, moeten we samen met mama zoeken, hoe we het kindje kunnen helpen.
- 7:10SPEAKER_01: En heel vaak, en dat is een logische eerste stap, gaan de ouder naar een huisarts of naar een pediater.
- 7:17SPEAKER_01: Maar uit onderzoek weten we dat maar in 5% van de gevallen van baby's die veel huilen een medische oorzaak wordt gevonden.
- 7:25SPEAKER_01: Heel vaak den dan aan reflux of allergie of koomelk die niet verdragen en dergelijke meer.
- 7:32SPEAKER_01: Maar dat in een minderheid van de gevallen brengt dat zoelaas eigenlijk.
- 7:37SPEAKER_01: Maar het is een goede eerste stap om het uit te sluiten, natuurlijk.
- 7:40SPEAKER_00: Het is niet toevallig dat u dat zegt, maar zo hebben we ook een verhaal binnengekregen van een mama.
- 7:45SPEAKER_00: Jasmijn heeft ze 39.
- 7:47SPEAKER_00: Zij heeft twee kindjes, Ninette en Odil.
- 7:49SPEAKER_00: Odil was haar tweede kindje die huilde heel veel.
- 7:51SPEAKER_00: Maar Jasmijn had natuurlijk al een dochter.
- 7:54SPEAKER_00: Die had al door dat er iets aan de hand was, die is heel snel begonnen aan een reeks doktersbezoeken.
- 7:59SPEAKER_00: En dat is toch wel een beetje een leidensweg geweest, al die dokters die zij gezien heeft.
- 8:05SPEAKER_03: We zijn dan meteen naar de Periater geweest en is er direct gekeken naar het geven van andere voeding, dus voeding voor kinderen met allergieën, metteringsproblemen.
- 8:20SPEAKER_03: We zijn echt een problematiek met de redelijk moedingsproblemen eigenlijk.
- 9:11SPEAKER_03: Er zijn nog twee keer spoedigheden met hem, omdat er echt niet meer zijn gezeten.
- 9:18SPEAKER_03: Dat zijn ook opgenomen geweest.
- 9:20SPEAKER_03: Er zijn er nog onderzoeken gevolgd.
- 9:21SPEAKER_03: Heeft hij nog extra americatie bijgekregen, motilium, om zijn spijsvertering te helpen.
- 9:29SPEAKER_03: Maar ook daar was er eigenlijk geen verbetering meer.
- 9:33SPEAKER_00: Ja, Bino, is dat de gebruikelijke medische weg bij baby's, alles wat we nu gehoord hebben?
- 9:39SPEAKER_01: Ja, helaas wel.
- 9:40SPEAKER_01: Of toch de kinderen die ik vaak zie, omdat we in België nog niet doordrongen zijn, zeker niet de ouders, maar ook de hulpverleners, dat ook baby's last kunnen hebben van stress, trauma of andere problemen die de oorzaak kunnen zijn van overmatig en ontroostbaar huilen.
- 10:00SPEAKER_01: Dus wat doen we om mas in Vlaanderen is als er een baby te veel huis is, is al ons geschud van medische kennis erop loslaten.
- 10:08SPEAKER_01: En vooral vanuit dat perspectief er naar gaan kijken.
- 10:12SPEAKER_01: En in 5% van de gevallen vind je iets en dan zijn ze geholpen.
- 10:16SPEAKER_01: Maar die andere 95% vind je heel vaak niets.
- 10:19SPEAKER_01: En dan krijgen de ouders te horen, ja, we vinden niets, dus er is niets.
- 10:23SPEAKER_01: Dus ja, ga naar huis, alle baby's huilen wel en zelf wel overgaan, wat een heel spijtige zaak is.
- 10:28SPEAKER_01: Want we weten wel waar die andere 95% last van kan hebben, en hoe we die kunnen helpen.
- 10:35SPEAKER_01: Maar het is omdat heel veel hulpverleners zijn, heel veel huisartsen, pediaters, vroetvrouwen dat soort kennis nog niet hebben, is dat ze er dan ook niet aan denken.
- 10:47SPEAKER_01: En die ouders blijven dan gewoon de ene arts na de andere aflopen of gaan naar osteopaten.
- 10:53SPEAKER_01: En alles brengt dan even verbetering, want het is altijd een stukje van de puzzel die ze dan aanreiken, maar niet het volledige plaatje en dan keert ze terug.
- 11:02SPEAKER_01: Wat de ouders heel vaak welhopig maakt.
- 11:04SPEAKER_01: Maar wat ik nog veel erger vind, is dat het heel veel ouders heel wat schuldgevoel geeft.
- 11:11SPEAKER_01: Want die denken, ja, er is niets.
- 11:13SPEAKER_01: En mijn kind huilt en alle ouders kunnen hun kind troosten en ik kan het niet, dus er scheelt iets met mij.
- 11:19SPEAKER_01: Terwijl het daar niet allemaal op af te schuiven valt.
- 11:22SPEAKER_01: Dat vind ik heel spijtig aan het feit dat we in Vlaanderen toch nog primair gefocust blijven op medische problemen.
- 11:30SPEAKER_01: Ik zie vooral dat we een beetje nahinken op onderzoek, dat nu van de laatste 30 jaar dat toch wel aantoont, en nu ga ik een knaller zeggen, is dat baby's mensen zijn.
- 11:48SPEAKER_01: Hoe stom klinkt dat?
- 11:50SPEAKER_01: En toch denken we vaak niet zo over baby's.
- 11:53SPEAKER_01: Om de een van de reden, kijken we naar baby's alsof het geen mensen zijn, die ook ervaringen kunnen hebben en ook gevoelens kunnen hebben en daar last van kunnen hebben.
- 12:05SPEAKER_01: Wij denken dat baby's zo niet echt mensen zijn, maar dingetjes die nog moeten opgroeien en nog mensen moeten worden.
- 12:14SPEAKER_01: En van daaruit gaan we op een heel bepaalde manier naar baby's kijken.
- 12:19SPEAKER_01: En ik denk dat het daar vooral mee te maken heeft.
- 12:22SPEAKER_01: Terwijl ik weet, bijvoorbeeld als een baby een heel traumatiserende geboorte heeft meegemaakt.
- 12:29SPEAKER_01: Bijvoorbeeld dat de gynaecoloog heeft moeten helpen door een zuignap te gebruiken, of het is een spoedkeizersneden gebeurd, of ze hebben heel veel moeten duwen op de buik van mama, of het heeft allemaal heel lang geduurd en het babyje heeft lang vastgezeten.
- 12:42SPEAKER_01: Het wordt geboren en we denken wauw, de baby is gezond en het is goed en wel.
- 12:48SPEAKER_01: We staan er niet bij stil dat de baby ook een ervaring heeft opgedaan van de geboorte, en dat die daar mogelijk last van kan hebben.
- 12:56SPEAKER_01: Dus die kan de geboorte als traumatisch ervaren en we willen van een posttraumatische stress overmatig gaan huilen.
- 13:03SPEAKER_01: Net als dat volwassenen die een vliegtuigcrash meemak en het overleven.
- 13:08SPEAKER_01: En als de eerste shock voorbij is, gaan die ook ontladen door te huilen.
- 13:12SPEAKER_01: Dat vinden wij heel normaal, want wij snappen dat je daarvan onder de indruk kunt zijn.
- 13:17SPEAKER_01: Maar gezien dat baby's geen echte mensen zijn, staan we bij hen niet stil dat die misschien onder de indruk kunnen zijn, door zo'n piepklein kanaal gedrukt te worden en dan zo'n zuignap op je hoofd te krijgen als eerste ervaring van aanraking.
- 13:32SPEAKER_01: Ja, je moet u eens inleven hoe je dat allemaal moet voelen.
- 13:36SPEAKER_01: Maar we staan daar weinig bij stil.
- 13:37SPEAKER_00: Ja, het is ook niet de gewoonte in onze maatschappij of onze ouders hebben het ook anders gedaan.
- 13:42SPEAKER_00: Of mensen zeggen ook al snel, je moet die laten wenen.
- 13:45SPEAKER_00: Je kan geen kwaad, alle baby's.
- 13:48SPEAKER_01: Nee, we weten intussen uit zoveel onderzoek, en zeker baby's onder de zes maanden, moet je niet laten huilen.
- 13:55SPEAKER_01: Als baby's huilen, omdat er een reden is waarom ze huilen.
- 13:58SPEAKER_01: Dat is echt communiceren.
- 14:01SPEAKER_01: Dus daar moet je iets mee doen.
- 14:03SPEAKER_01: Het advies is echt wel achterhaald.
- 14:06SPEAKER_01: Je gaat ze verwennen, je moet ze niet te veel oppakken, is allemaal niet waar.
- 14:10SPEAKER_01: En dat is geen persoonlijke mening, dat is echt onderbouwd door al heel veel onderzoek.
- 14:16SPEAKER_01: Want het is juist heel belangrijk dat als baby's huilen, dus een of andere vorm van spanning of stress ervaren, dat we dat helpen reguleren.
- 14:25SPEAKER_01: Dat is het magische woord van de babytijd.
- 14:28SPEAKER_01: We moeten een kindje helpen om terug tot rust te komen.
- 14:31SPEAKER_01: Dat kan die nog niet zelf.
- 14:33SPEAKER_01: En dat leert hij alleen maar doordat wij het samen met de baby doen.
- 14:37SPEAKER_00: En hoe moeten we dat doen?
- 14:38SPEAKER_00: Vertel het ons.
- 14:40SPEAKER_01: Oppakken, als hij weet.
- 14:41SPEAKER_01: Is altijd weer zoeken.
- 14:43SPEAKER_01: Het is altijd weer zoeken wat er aan de hand is.
- 14:45SPEAKER_01: En dat is met real error.
- 14:47SPEAKER_01: Maar toch, mama's, we gingen het alleen over mama's hebben, want ik heb ook heel veel respect voor papa's.
- 14:52SPEAKER_01: En die kunnen heel veel dingen is echt heel goed.
- 14:56SPEAKER_01: Maar om het nu bij mama's te houden, mama's hebben gewoon zo'n fantastische moederlijke instinct.
- 15:01SPEAKER_01: Die weten telepathisch heel vaak in hun buik, wat hun kindje nodig heeft en heel intuïtief gaan die het juiste wel doen.
- 15:10SPEAKER_01: Dus wat heel belangrijk is, dat mama's daarop durven vertrouwen.
- 15:13SPEAKER_01: En dat we mama's helpen om dat gevoel te volgen, door vooral naar haar te luisteren en haar goed te ondersteunen.
- 15:20SPEAKER_01: Want een mama die natuurlijk moeilijk, zoals de eerste mama die je vertelde, als je baby de eerste dagen al de nacht je wakker houdt.
- 15:27SPEAKER_01: En jij moet ook herstellen van een bevalling, wat ook een mega prestatie is van je lichaam.
- 15:33SPEAKER_01: En als je te moe bent, dan is het heel moeilijk om naar je gevoel te luisteren, want je bent gewoon te moe daarvoor.
- 15:39SPEAKER_01: Dus ik denk, als je mij vraagt, hoe moeten we dat doen bij baby's, dan moeten we vooral de mama's goed zwanëren.
- 15:46SPEAKER_01: Zodat de mama's uitgerust zijn, zich goed voelen en vanuit hun buikgevoel goed vertrouwen en de baby geven wat hij nodig heeft.
- 15:55SPEAKER_01: Met mama worden, een van de grootste uitnodigingen die ook mee geboren worden als je mama wordt, is leren hulp vragen en leren hulp ontvangen.
- 16:07SPEAKER_01: Dat is niet gemakkelijk, want in onze maatschappij moeten we het allemaal zelf doen en staan we zelf in voor ons succes.
- 16:13SPEAKER_01: Moeten we zo zelfstandig mogelijk zijn.
- 16:16SPEAKER_01: En toch, als je een kind krijgt, je moet zoveel geven.
- 16:19SPEAKER_01: Je moet echt zoveel geven.
- 16:21SPEAKER_01: En eigenlijk heb je heel veel nood aan ook ontvangen en ook krijgen.
- 16:27SPEAKER_01: Dus anders dan in andere fases in je leven is dat eigenlijk een periode in je leven waarin je het gewoon nodig hebt dat andere mensen aan jou geven en dat je bereid bent om het te ontvangen.
- 16:37SPEAKER_01: En dan doe je niet van hulpverleners, maar.
- 16:40SPEAKER_01: Nee, gewoon van je eigen mama, van je zussen, van je tantes, van je buurvrouw, je vriendin, je man, de vrienden van je man.
- 16:49SPEAKER_01: Noem maar op, alle mensen om je heen.
- 16:52SPEAKER_01: Dat zijn de mensen.
- 16:53SPEAKER_01: Een van mijn favoriete quotes, is een Noord-Afrikaanse quotes: dat is: it takes a village to raise a child.
- 17:00SPEAKER_01: En tegenwoordig moeten we het eenmaal alleen doen, dat klopt langs geen kanten.
- 17:05SPEAKER_01: Dus we zitten nu in ons eigen huisje, die lekker gezellig nesje, helemaal zoals wij het willen.
- 17:11SPEAKER_01: Maar het is wel fijn als daar een village is rondom, die een aantal taken van je kan overnemen, omdat een babytje krijgen en een baby'tje leren kennen en die leren reguleren, leren herkennen van wanneer heeft hij wat nodig en hoe doe ik dat, dat is een hele intensieve taak.
- 17:30SPEAKER_01: Dat eist al je aandacht op.
- 17:32SPEAKER_01: En dan is het fijn dat je dan even kunt zeggen van nu even geen werk, geen huishouden, wat minder andere dingen, gewoon slapen, eten en voor dat kind zorgen.
- 17:41SPEAKER_01: Dat is al fantastisch.
- 17:42SPEAKER_01: Dan ben je al heel veel aan het doen als mama.
- 17:45SPEAKER_00: In sommige gevallen kan de village alleen niet helpen, moet je toch verder gaan.
- 17:50SPEAKER_00: Ga je bij dokters, of komen ze dan uiteindelijk soms bij jullie terecht.
- 17:54SPEAKER_00: Dat is een beetje jouw levenswerk, als ik dat mag zeggen, de Kleine K in Leuven.
- 17:58SPEAKER_00: Kan je zelf eens kort vertellen wat dat is?
- 18:00SPEAKER_01: Ja, Kleine K is een dagziekenhuis, waar ouders naartoe kunnen komen met hun baby.
- 18:06SPEAKER_01: Eén keer één dag per week gedurende de dag.
- 18:10SPEAKER_01: En dan zijn ze samen eigenlijk in een soort loft, een soort, of een appartement.
- 18:16SPEAKER_01: Dus een heel huiselijke omgeving met nog drie andere ouders en drie andere baby's.
- 18:22SPEAKER_01: En we ontvangen ouders daar om ze echt letterlijk te omringen met een village, met een professionele village.
- 18:29SPEAKER_01: Om ze te ondersteunen en het samen zoeken in wat heeft je baby nodig heeft.
- 18:34SPEAKER_01: En dat schijnt heel goed te werken.
- 18:36SPEAKER_01: We bestaan intussen vier jaar.
- 18:38SPEAKER_01: In het begin was dat een heel nieuw concept.
- 18:42SPEAKER_01: Maar we zien intussen dat dat toch wel heel helpend is vindt.
- 18:46SPEAKER_00: Ja, het klinkt nu wel als iets waar je je moet overzetten om daar naartoe te gaan, naar babypsychiater.
- 18:53SPEAKER_00: Je bent een babypsychiater.
- 18:54SPEAKER_01: Ja, wij noemen dat professioneel, een inventpsychiater.
- 19:00SPEAKER_01: Dat klopt.
- 19:02SPEAKER_01: Dat is een taboe en een stigma die ook in onze samenleving bestaat en waar we niet omheen kunnen.
- 19:10SPEAKER_01: En toch leg ik aan heel veel ouders uit dat hoewel we ontstaan zijn uit de kinderpsychiatrie, dat het een heel preventief project is.
- 19:18SPEAKER_01: Het is net de bedoeling door kleine K op te richten en dit soort hulpverlening aan te bieden, is dat we voorkomen dat kinderen evolueren naar wel kinderpsychiatrische problemen, waarvoor ze wel een kinderpsychiater gaan nodig hebben.
- 19:32SPEAKER_01: Omdat we uit heel veel onderzoek weten, als kinderen overmatig huilen.
- 19:37SPEAKER_01: En ouders en kinderen geraken daar samen niet door.
- 19:41SPEAKER_01: Dat een deel daarvan door evolueert naar echt ernstige problemen.
- 19:45SPEAKER_01: En we weten als we daar vroeg bij zijn, dat we met veel minder intensieve hulp heel wat leed kunnen voorkomen.
- 19:54SPEAKER_01: En het is eigenlijk van daaruit dat we ontstaan zijn.
- 19:58SPEAKER_00: Nu hebben we ook wat vragen binnengekregen van mama's van al dat oudere kinderen die zich afvragen.
- 20:03SPEAKER_00: Ik had een huilbaby, nu is dat een huilkleuter geworden.
- 20:07SPEAKER_00: Gaat dat gewoon voor altijd een huilig kind blijven?
- 20:10SPEAKER_01: Wel, het is dat wat ik daar net op probeerde uit te leggen.
- 20:13SPEAKER_01: Maar dit is misschien een mooi concreet voorbeeld om het wat uit te diepen.
- 20:19SPEAKER_01: Ik ga het over reguleren.
- 20:22SPEAKER_01: Tussen 0 en 6 maanden is een van de eerste ontwikkelingstaken van een baby, is eigenlijk leren.
- 20:29SPEAKER_01: Er kan van alles zijn, waardoor een spanningsopbouw is in je lijf.
- 20:34SPEAKER_01: En je moet leren gedrag stellen om weer een spanningsafbouw te doen.
- 20:38SPEAKER_01: Ik ga dat concreet maken.
- 20:40SPEAKER_01: Dus als je een babytje bent, je moet nog leren herkennen wat honger is.
- 20:45SPEAKER_01: Een baby voelt gewoon ongemak en die gaat gewoon huilen.
- 20:48SPEAKER_01: En het is doordat de ouder die eten gaat geven, dat die gaat leren aan dat ongemak gaat voorbij door te eten.
- 20:56SPEAKER_01: Dus een spanningsopbouw door honger, leren naar een spanningsafbouw te brengen door het gedrag te stellen van eten, dat leert een baby, doordat een ouder dat eerst samen met de baby doet.
- 21:08SPEAKER_01: En zo heb je ook bijvoorbeeld een ouder herkent aan, je bent mooi.
- 21:13SPEAKER_01: Dus een baby huilt omdat hij moe is, want die heeft een lijf die moe is, dat voelt onaangenaam, dus die huilt daarvan.
- 21:19SPEAKER_01: En doordat een ouder die helpt slapen en dan ontspant hij daar weer terug door en leert een baby van ja, als je moe bent, moet je gaan rusten.
- 21:29SPEAKER_01: Dat zijn een aantal voorbeelden van leren reguleren.
- 21:32SPEAKER_01: Er is een spanningsopbouw, dat ook te herkennen, het gedrag stellen, en naar een spanningsafbouw te komen.
- 21:38SPEAKER_01: Dat hebben wij levenslang nodig.
- 21:41SPEAKER_01: Heel onze ontwikkeling en ons welzijn baseert zich daarop.
- 21:44SPEAKER_01: Daarom is ook het begin van de eerste ontwikkeling staken.
- 21:47SPEAKER_01: En als een baby dan niet goed leert tussen 0 en 6 maanden, blijft hij daar last van hebben.
- 21:53SPEAKER_01: Want alle ontwikkeling bouwt zich daarop voort en daar komen nog altijd volwassenen tegen die een heel En zeggen, ik ben vergeten naar het wc te gaan.
- 22:03SPEAKER_01: Oh, ik ben eigenlijk vergeten te drinken vandaag.
- 22:05SPEAKER_01: Of ik heb te weinig gegeten, ik was zo druk bezig.
- 22:08SPEAKER_01: Dat is eigenlijk een regulatieprobleem.
- 22:11SPEAKER_01: Namelijk, je hebt de signalen van je lijf niet meer gevoeld en een hele spanningsopbouw gedaan.
- 22:18SPEAKER_01: En er zijn mensen die gewoon altijd zo werken en die dan afstevenen op een burn-out, omdat ze zichzelf niet meer goed reguleren.
- 22:26SPEAKER_01: Of die dan in vakantie gaan en dan ziek worden.
- 22:30SPEAKER_01: Omdat ze al die spanningsopbouw en dan gaat een grote spanningsafbouw komen.
- 22:35SPEAKER_01: En zodanig groot dat je moet ziek worden om het echt te gaan ontladen.
- 22:40SPEAKER_00: En kan je het dan nog het tijd nog keren bij zo van?
- 22:42SPEAKER_01: Ja, je kunt altijd leren reguleren.
- 22:46SPEAKER_01: Altijd.
- 22:46SPEAKER_01: Zelfs op volwassen leeftijd kunnen we je dat nog altijd helpen.
- 22:51SPEAKER_01: Je moet mama zelf aan je kind leren.
- 22:52SPEAKER_01: Ja, absoluut.
- 22:54SPEAKER_01: Dat is eigenlijk ook de basis van alle therapie die we op kleine K aanbieden, is eigenlijk de ouder helpen om te co-reguleren, dus het kindje te helpen, zodat het kindje in die zelfregulatie gaat groeien.
- 23:07SPEAKER_01: Maar heel vaak beginnen we bij de ouder.
- 23:10SPEAKER_01: Want je kunt niet iemand co-reguleren als je zelf niet goed gereguleerd bent.
- 23:14SPEAKER_01: En als je zelf heel weinig slaapt en heel stress hebt van een krijger in huis, raak je zelf ook gedisreguleerd, zoals we dat noemen, omdat je zelf veel stress hebt.
- 23:24SPEAKER_01: Maar ook de oudere kinderen, daar ging je vraag over.
- 23:27SPEAKER_01: Die oudere kinderen die gedragsproblemen gaan stellen, omdat ze bijvoorbeeld gevoelens van frustratie niet goed gereguleerd krijgen en daar de ene woede op de andere opdoen.
- 23:37SPEAKER_01: Of heel veel angst voelen bij van alles en dat niet goed gereguleerd krijgen en daardoor nogal controlevig worden, dus heel bepalend en tyraniek worden.
- 23:47SPEAKER_01: Dus waar een jong baby veel gaat huilen, gaat een peuter ander soort gedrag tonen omwille van hetzelfde probleem en een lagere schoolkind weer een ander soort gedrag.
- 23:58SPEAKER_01: Hun gedrag evolueert meer met hun ontwikkeling.
- 24:01SPEAKER_01: Maar het basisprobleem is vaak hetzelfde.
- 24:04SPEAKER_01: Het is daarom dat we altijd weer gaan werken.
- 24:06SPEAKER_01: Dus ook oudere kinderen kunnen daar perfect helpen.
- 24:08SPEAKER_01: Ik ben een kleine kaar begonnen tussen 0 en 6 jaar, zowel baby's als peuters als kleuters.
- 24:15SPEAKER_01: En tussen nu dat we uitgebreid zijn, werk ik alleen nog maar met baby's en peuters.
- 24:19SPEAKER_01: Maar de kleuterafdeling is door een collega overgenomen en daar helpen ook kleuters bij, die moeilijk slapen, die veel boede buien hebben, die sociaal het moeilijker doen, enzovoort.
- 24:33SPEAKER_00: Ik heb ook een vraag gekregen van Mama Julie, die zegt: ik heb een baby, zes weken oud, en die lijkt wel constant huid honger te hebben, en anders heen die.
- 24:43SPEAKER_00: Wat moet ik daar niet mee doen?
- 24:45SPEAKER_01: Ik denk als ze voelt dat het baby nodig heeft om dicht bij mama te zijn, van dat vooral te volgen.
- 24:51SPEAKER_01: En alle soorten kritiek of commentaar van je gaat die verwennen, en dat mag niet na zich neer te leggen.
- 24:59SPEAKER_01: Als mama zegt van ik vind het lastig, en het is over vermoeiend en er klopt iets niet, dan kan ze beter toch wel eens met iemand daarover praten, waar dat dan mee te maken kan hebben.
- 25:08SPEAKER_01: Maar jonge kinderen kun je echt niet verwennen.
- 25:11SPEAKER_01: Michaamscontact, is juist enorm helpend voor baby's om je heel dichtbij en nabij te voelen.
- 25:17SPEAKER_00: Ja, ik heb nog een vraag die daar een beetje bij past.
- 25:19SPEAKER_00: Een zoontje dat overdag heel happy is, maar s'nachts dan altijd begint te huilen en hele nacht lang, tenzij dat er iemand bij hem komt zitten.
- 25:26SPEAKER_00: En hij is twee jaar.
- 25:28SPEAKER_01: Ja, daar klopt iets niet.
- 25:31SPEAKER_01: En dan moet er eigenlijk gezocht worden naar wat er daar niet, of wat maakt dat het kindje er niet in slaagt om zich gerust genoeg te voelen om zelf in slaap te vallen en diep genoeg te slapen om voldoende ook door te slapen.
- 25:48SPEAKER_01: Daar is geen kant-en-klaar antwoord op.
- 25:50SPEAKER_01: Trouwens, sowieso.
- 25:51SPEAKER_01: Voor geen enkel huilbaby of slechte slaper, heb ik een kant-en-klare antwoord.
- 25:55SPEAKER_01: Anders had ik al lang een bestseller geschreven, omdat het net om dat reguleren gaat.
- 26:01SPEAKER_01: Dat is eigenlijk het leerproces dat een kind moet doorgaan.
- 26:03SPEAKER_01: En om een of andere reden heeft dat kindje de slaapregulatie niet goed onder de knie.
- 26:11SPEAKER_01: Welke oorzaak dat daar tegonden ligt, moeten we dan gaan zoeken.
- 26:15SPEAKER_01: En dat kan heel uiteenlopend zijn.
- 26:18SPEAKER_01: Dat kan echt zijn dat hij echt een slecht slaap-waakritme heeft ontwikkeld en daarin is blijven hangen.
- 26:25SPEAKER_01: Er kan ook een medische oorzaak zijn, dat er echt neurologisch misschien iets is.
- 26:31SPEAKER_01: Er kan een angstproblematiek zijn, er kan een hechtingsproblematiek zijn, er kan van alles zijn.
- 26:36SPEAKER_01: Dus dat is echt uitzoeken waarom het bij dit kindje zo loopt en dan op geënt een goede antwoord bieden, waarmee ik ook heel vaak tegen ouders zeg wat we op kleine kaal doen, samen met je zoeken.
- 26:50SPEAKER_01: We hebben geen kant-en-klare oplossing.
- 26:53SPEAKER_01: A, die doe dat, doe maar dat.
- 26:54SPEAKER_01: Het zal wel voorbij gaan.
- 26:55SPEAKER_01: Ik denk dat die fase heel veel ouders zal doorlopen hebben voor ze bij mij komen.
- 27:00SPEAKER_00: Dat is wel een vraag die we heel vaak binnenkregen.
- 27:02SPEAKER_00: Heeft ze misschien drie handvaten die mensen kunnen gebruiken om te doen met een huilbaby, maar het is niet zo simpel.
- 27:08SPEAKER_01: Het is niet zo simpel.
- 27:10SPEAKER_01: Voor mij, slechte slapers en ontroostbare huilers, zijn gestreste kinderen.
- 27:17SPEAKER_01: Dus als ik dan toch een one-liner zou moeten meegeven, is gaan kijken van hoe kun je overdag een meer ontspannen dag voor je kind maken.
- 27:27SPEAKER_01: Want wij vergeten heel vaak dat wij als volwassenen in onze maatschappij aan een heel hoog ritme leven.
- 27:34SPEAKER_01: En baby's zijn niet gemaakt om aan zo'n hoog ritme te leven.
- 27:37SPEAKER_01: Dus wat heel vaak al helpt, is als ik tegen de ouders zeg: hoe zou jij beter voor jezelf kunnen zorgen?
- 27:44SPEAKER_01: Hoe zouden we je daarbij kunnen helpen?
- 27:46SPEAKER_01: Want dat vind ik ook een doodtoener.
- 27:47SPEAKER_01: Zorg maar beter voor jezelf.
- 27:49SPEAKER_01: Slaap maar wat meer.
- 27:50SPEAKER_01: Maar eigenlijk moet je een ouder ondersteunen om dat te kunnen doen.
- 27:53SPEAKER_01: Want een ouder wil niet lever dan beter voor zichzelf zorgen en slaapt, maar die heeft hulp nodig om dat te kunnen doen.
- 27:59SPEAKER_01: Dat is één.
- 28:00SPEAKER_01: En het tweede, dat ik dan ook aan de ouders zeg, hoe zou je eigenlijk kunnen downsizen?
- 28:04SPEAKER_01: Hoe zou je je leven wat kunnen downsizen, zodat het leefritme wat vertraagt, zodat de baby je wat kan volgen?
- 28:12SPEAKER_01: Ik ga het meest extreme voorbeeld vertellen als je in een tweeverdieners gezin zit.
- 28:18SPEAKER_01: En je moet je baby wakker maken om half zeven.
- 28:22SPEAKER_01: Om die tegen half acht op de crash af te zetten om door de file naar je werk te gaan en dan s'avonds door de vulle weer terug te rennen en die op te halen om zes uur en dan naar huis te gaan, en te koken en te eten te geven, een bjeven en in bed te leggen.
- 28:37SPEAKER_01: Dat is een heel hoog ritme voor een baby.
- 28:40SPEAKER_01: Die heeft heel veel indrukken opgedaan.
- 28:43SPEAKER_01: Die zijn eigen ritme wordt niet altijd gevolgd, kan ook niet altijd gevolgd worden.
- 28:49SPEAKER_01: Die zien dat de volwassenen dat slecht bedoelen.
- 28:52SPEAKER_01: Maar dat maakt dat hij al heel veel input heeft gehad in de dag, dan moet hij ook ergens verwerkt krijgen.
- 28:59SPEAKER_01: En dan willen we dat die knip na een badje gaat slapen.
- 29:02SPEAKER_01: En er zijn baby's die dat echt niet kunnen, die eerst nog moeten ontladen, net als wat wij doen.
- 29:07SPEAKER_01: Dat wij s'avonds, nadat we alles gedaan hebben, lui in de zetel gaan hangen en gaan zappen.
- 29:12SPEAKER_01: En als we genoeg gezapt hebben en nog wat gescrold hebben door Instagram en al die sociale media, dat we dan denken.
- 29:19SPEAKER_01: Nu kan ik naar bed.
- 29:20SPEAKER_01: Dus wij hebben ook onze window nodig om te ontladen en dan tot rust te komen.
- 29:24SPEAKER_01: Maar van baby's verwachten we dat ze dat in één keer snel snel kunnen.
- 29:29SPEAKER_01: Dus ik denk, als je een slechte slaper hebt en een huiler, hoe kan het meer ontspannen zijn?
- 29:38SPEAKER_01: In plaats van te focussen hoe ik die nu minder doen huilen en beter doen slapen, zeg ik dan focus even van hoe jullie allemaal samen iets minder stress hebben.
- 29:48SPEAKER_01: Omdat dat vaak al heel helpend is.
- 29:51SPEAKER_00: Dat vind ik een heel mooi en waardevol advies om mee af te sluiten.
- 29:55SPEAKER_00: Ik wil je graag van harte bedanken om erbij te zijn.
- 29:58SPEAKER_00: Ik vond het super interessant, heb heel veel verteld.
- 30:00SPEAKER_00: Ik hoop dat de luisteraars er ook iets aan hebben.
- 30:03SPEAKER_00: Ik hoop het ook.
- 30:04SPEAKER_01: En dankjewel voor jullie uitnodiging en om dit thema onder aandacht te brengen.
- 30:08SPEAKER_00: Met heel veel plezier, we zullen er nog uren kunnen over verder.
- 30:11SPEAKER_00: Dankjewel, Vienozin.
- 30:14SPEAKER_00: Je luisterde naar de podcast van Mama Bas.
- 30:17SPEAKER_00: Interviews en montage waren in handen van mezelf tien het donder.
- 30:20SPEAKER_00: Ben je benieuwd naar de volgende aflevering of wil je niets van deze podcast missen?
- 30:25SPEAKER_00: Surf dan zeker naar Mamabaas.be of beter.
- 30:30SPEAKER_00: Abonneer je nu meteen op deze podcast.
- 30:32SPEAKER_00: Dat kan je helemaal gratis doen via Spotify of via een andere podcast app.
- 30:37SPEAKER_00: Vond je het een fijne podcast?
- 30:38SPEAKER_00: Vel het dan zeker door aan andere mama's en geef ons alsjeblieft een goede review.
- 30:43SPEAKER_00: Want dat zorgt ervoor dat nog meer mensen deze podcast kunnen terugvinden.
- 30:46SPEAKER_00: Heel graag tot de volgende keer.