Latest / Zolang het leuk is / Michiel Romeyn: 'Ik hang de lolbroek uit, omdat ik niet tegen pijnlijke situaties kan'

Transcript

Michiel Romeyn: 'Ik hang de lolbroek uit, omdat ik niet tegen pijnlijke situaties kan' · Zolang het leuk is

• 0:05
  Speaker 1: Dit is een BNR-podcast.
• 0:34
  Speaker 2: Dit is Zolang het Leuk is, de podcast waarin ik,
• 0:36
  Speaker 2: Wilfred Genee... praat met een prominente gast. Zolang het Leuk is.
• 0:40
  Speaker 2: En wie dat is, dat weet ik pas zodra ik
• 0:42
  Speaker 2: de studio binnenloop. Geen format, geen script en geen klok.
• 0:45
  Speaker 2: Gewoon een onvoorspelbaar gesprek. Zolang het Leuk is. Eigenlijk ziet
• 0:57
  Speaker 2: dit er heel onprofessionel uit, waar ik steeds vandaan kom.
• 0:59
  Speaker 2: Dat is één grote tering, sorry. Maar we hebben wel
• 1:01
  Speaker 2: weer een aflevering van Zolang het Leuk is. En kijk,
• 1:03
  Speaker 2: ze staat alweer te glimmen. Dan wordt het leuk. Wie
• 1:06
  Speaker 2: rij je? Ja, ik denk dat die te makkelijk is.
• 1:08
  Speaker 2: Dat is altijd te
• 1:08
  Speaker 3: makkelijk. Dat
• 1:10
  Speaker 2: is
• 1:10
  Speaker 3: zo flauw. Oké, hier komt-ie
• 1:13
  Speaker 2: Deze typjeskoning is al jaren legendarisch. En er zijn er
• 1:16
  Speaker 2: zoveel van.
• 1:17
  Speaker 3: Ja, weet ik. Maar je hebt er dus ook al
• 1:19
  Speaker 3: een aantal gehad
• 1:20
  Speaker 2: Ruben van der Meer.
• 1:21
  Speaker 3: Nee, maar je had bijvoorbeeld André van Duin. Maar wie
• 1:24
  Speaker 3: is er nou nog meer echt waarvan je denkt,
• 1:26
  Speaker 2: wauw? Ton Kast vind ik ook geweldig, maar die heb
• 1:28
  Speaker 2: je waarschijnlijk nog niet bedacht.
• 1:29
  Speaker 3: Nee,
• 1:29
  Speaker 2: maar
• 1:30
  Speaker 3: bedankt daarvoor.
• 1:33
  Speaker 2: Typetjeskoning.
• 1:34
  Speaker 3: Dan moet je naar
• 1:34
  Speaker 2: binnen. Ja, dan moet je toch naar binnen. Je hebt
• 1:36
  Speaker 3: gefaald.
• 1:36
  Speaker 2: Ja, het komt omdat ik altijd maar denk bij mezelf...
• 1:38
  Speaker 2: deze persoon zal toch geen manager hebben? Daar ben ik
• 1:40
  Speaker 2: een beetje bang voor. Dat gaan we meemaken. Ja, dat
• 1:46
  Speaker 2: had ik natuurlijk kunnen weten. Ja, ik had het natuurlijk
• 1:48
  Speaker 2: kunnen weten, Michiel Romeijn. Ach, man. Michiel! Dan niet meteen
• 1:52
  Speaker 2: de flotte jongen uithangen...
• 1:54
  Speaker 1: Je hebt geen
• 1:55
  Speaker 2: manager, hoop ik
• 1:56
  Speaker 1: hè?
• 1:56
  Speaker 2: Ja
• 1:57
  Speaker 1: ik zag dat gisteren toevallig langskomen. En ik dacht, wat
• 2:01
  Speaker 1: is er allemaal aan de hand? Wat iemand keurt. Je
• 2:04
  Speaker 1: zit gezellig te babbelen en dan... En opeens is er
• 2:07
  Speaker 1: dan een manager
• 2:08
  Speaker 2: die roept dan... Ik wil ook zo'n manager. Ben je
• 2:12
  Speaker 2: bang
• 2:12
  Speaker 1: voor
• 2:13
  Speaker 2: jezelf nu? Ja,
• 2:14
  Speaker 1: ik ga rare dingen roepen. Dat heb ik niet zo bedoeld. Ja,
• 2:17
  Speaker 1: maar je hebt het toch echt
• 2:19
  Speaker 4: zo
• 2:20
  Speaker 1: gezegd. En
• 2:20
  Speaker 2: waarom ben je bruin? Ben ik bruin? Ja. Oh, omdat
• 2:25
  Speaker 2: ik gezond leef, denk ik. Ik weet het niet. Hardlopen
• 2:28
  Speaker 2: en dat soort dingen. Ja, veel in de sportschool. Niet
• 2:30
  Speaker 2: meer drinken. Veel tennis. Scorch. Nee, niet scorch. Padel, hoe
• 2:34
  Speaker 2: heet dat? Padel, ja. Ik woon hier om de hoek,
• 2:37
  Speaker 1: dus ik zit hiernaast op die sportschool vaak. En? Maar
• 2:40
  Speaker 1: zit je erop of doe je er ook wat? Ja,
• 2:42
  Speaker 1: doe ik wel wat. Ja? Niet te veel, want ik
• 2:44
  Speaker 1: zit er altijd enorm tegenop. Moet
• 2:47
  Speaker 2: je hier. Blijft zoiets doms. Ik vind het ook verschrikkelijk.
• 2:50
  Speaker 2: Ik vind het een nachtmerrie. Echt waar, elke keer als
• 2:52
  Speaker 2: ik er naartoe ga, waarom doe ik dit?
• 2:54
  Speaker 1: Ja, maar dat zal wel weer heel seksistisch zijn. Maar
• 2:57
  Speaker 1: er komen zo'n lange trap, daar komen die meisjes die
• 3:00
  Speaker 1: sports al in. Maar die hebben dan van die leggings aan.
• 3:04
  Speaker 1: En die gaan dan ook, als je zit te roeien,
• 3:06
  Speaker 1: ook pal voor je neus allerlei oefeningen gaan doen. Ja.
• 3:10
  Speaker 1: Het is een beetje raar. Ja. Ja, eigenlijk wel. Ja. Goed, ja,
• 3:16
  Speaker 1: daar heb ik een beetje moeite mee. Je krijgt gevoelens
• 3:20
  Speaker 2: Ja, die krijg je
• 3:21
  Speaker 1: wel?
• 3:22
  Speaker 2: Heel erg. Lekker zo'n kopje koffie trouwens.
• 3:25
  Speaker 5: Ja,
• 3:26
  Speaker 2: nou ja, als je het echt wil kunnen we dat regelen.
• 3:28
  Speaker 2: En wat heroïne. Dat is ook lekker, een beetje heroïne
• 3:32
  Speaker 1: op de
• 3:32
  Speaker 2: maandagochtend. In de sportschool, eerlijk. Of even hier in het park.
• 3:36
  Speaker 2: Maar is dat storend dan dat je die gevoelens krijgt?
• 3:39
  Speaker 2: Of zeg je nou nee laat lekker komen die gevoelens,
• 3:41
  Speaker 2: maak dat uit. Dan krijg je er weer
• 3:43
  Speaker 1: glazen over voor je weet dat je bij dat andere
• 3:45
  Speaker 1: programma van je dat... Nou die domein die...
• 3:50
  Speaker 2: Een beetje opgewonden in de sportschool te zijn
• 3:51
  Speaker 1: Ja, een beetje opgewonden in de sportschool te
• 3:54
  Speaker 2: zijn. Lekker. Nou, toch. Lekker een
• 3:59
  Speaker 1: kopje koffie
• 3:59
  Speaker 2: Even het heroïne-mirai als het kan. Of een klein krekje. Krekje, ja.
• 4:05
  Speaker 2: Dat is ook populair, hè? Ja
• 4:07
  Speaker 6: dat is heel
• 4:07
  Speaker 1: erg
• 4:07
  Speaker 2: Hier in
• 4:07
  Speaker 1: het park, dat
• 4:08
  Speaker 2: is de plek. Heb je veel gekke dingen gedaan in
• 4:11
  Speaker 2: je leven op dat gebied eigenlijk
• 4:12
  Speaker 1: Nee, niet echt, nee. Ik ben zo bang dat je inderdaad...
• 4:17
  Speaker 1: van die blikjes uit een vuilnisbak zitten jatten.
• 4:20
  Speaker 2: Ja, voor 15 cent per
• 4:21
  Speaker 1: stuk
• 4:23
  Speaker 1: Ik snap trouwens ook niet waarom ze die vuilnisbak nou
• 4:27
  Speaker 1: niet eens aanpassen. Die hele weesperzijde is helemaal opengetrokken. En
• 4:32
  Speaker 1: dan hebben ze het ook over ratten, over last. Ja,
• 4:34
  Speaker 1: het is oké, het is een cyclus. Ja, het is onbegrijpelijk.
• 4:39
  Speaker 1: Ik bedoel, als je een student... De vormgeving in Delft,
• 4:45
  Speaker 1: in Eindhoven, een opdracht geeft... maken ze een vuilnisbak die
• 4:48
  Speaker 1: je niet open kan trekken.
• 4:50
  Speaker 4: Nee
• 4:51
  Speaker 1: Michiel Romeijn. Ja, sorry. De centrale vraag is, wie ben jij?
• 4:56
  Speaker 1: Dat is een goede vraag. Daar probeer ik mijn hele
• 4:58
  Speaker 1: leven al achter te komen. Ik ben mezelf niet of
• 5:01
  Speaker 1: nooit geweest. Dat is het ook niet. Mijn hele leven
• 5:03
  Speaker 1: al nooit geweest. Ja, weet ik veel. Ja, wie is Gené?
• 5:10
  Speaker 1: Wie is Sinterklaas? Wie is...
• 5:15
  Speaker 2: Als je jezelf in de spiegel ziet, is het een
• 5:18
  Speaker 2: fijn gevoel? Nee, dat doe je niet. Ik
• 5:21
  Speaker 1: zweer het je
• 5:23
  Speaker 1: Jezus, wat een kop, man. Maar goed, daar ben ik
• 5:28
  Speaker 1: niet zo van. Ik ben niet zo ijdel. Of in
• 5:31
  Speaker 1: die zin niet.
• 5:33
  Speaker 2: Maar is het dan ijdelheid dat je jezelf gaat bekijken
• 5:36
  Speaker 2: in de spiegel? Is dat alleen? Nou, dat denk ik wel, ja.
• 5:39
  Speaker 2: Ik bedoel... Kun je jezelf nog wel in de spiegel aankijken?
• 5:43
  Speaker 2: Lukt dat toch wel? Jawel, het gaat nog wel. We
• 5:47
  Speaker 1: moeten eerst van die sportschool aan het padel gedaan hebben.
• 5:49
  Speaker 1: En dan een beetje douchen. Nou ja, het ziet er
• 5:53
  Speaker 1: best goed uit. Het is een beetje wat die voetballetjes
• 5:55
  Speaker 1: waarschijnlijk ook. Het ziet er wel goed uit. Of die
• 5:57
  Speaker 1: haartjes zo knippen. Dat meisje wat hier zat, met haar manager.
• 6:05
  Speaker 1: Jamie Fahs. Ja, die zou wel heel ijdel zijn. Die
• 6:08
  Speaker 1: zit zeven dagen per week in de sportschool. Ja, dat
• 6:10
  Speaker 1: zag je ook. Elke dag. Ja.
• 6:11
  Speaker 7: Ja.
• 6:12
  Speaker 1: Jezus, ja. Dat is veel, hè? Dat is verder geen
• 6:15
  Speaker 1: baan of iets wat echt interessant is.
• 6:17
  Speaker 2: Nee, op de vraag wat kun je, dan moest ze
• 6:19
  Speaker 2: diep over nadenken. Ja. Ze zei letterlijk, god, dat is
• 6:23
  Speaker 2: een goede vraag.
• 6:24
  Speaker 7: Ja
• 6:25
  Speaker 2: Ja. Ja,
• 6:27
  Speaker 1: dat is toch wel eerlijk dan.
• 6:28
  Speaker 7: Ja,
• 6:28
  Speaker 1: ja. En die was dus met Lil Klein. Ja. Juist, ja. Hm.
• 6:35
  Speaker 1: Ik moest wel lachen, ik heb ooit eens een serie,
• 6:39
  Speaker 1: heel lang geleden... in Van God Los, dat was toen
• 6:43
  Speaker 1: ook een tv-serie. En toen moest ik natuurlijk weer eens
• 6:46
  Speaker 1: een penose spelen... wat ik toen nog wel heel leuk vond.
• 6:51
  Speaker 1: En bij die griem komt er een heel klein mannetje
• 6:56
  Speaker 1: naast me staan... in een bruin pak... Of een pak
• 7:01
  Speaker 1: met een stropdasje, een soort klein, heel brutaal mannetje. Ja,
• 7:04
  Speaker 1: hij was gewoon een klein ventje. Hij zei, zo meneer Romeijn,
• 7:09
  Speaker 1: dit en dat, gaat u spelen? Ik zei, ja, wat
• 7:12
  Speaker 1: wil jij worden later? Nou, geen acteur zoals u, maar
• 7:16
  Speaker 1: ik wil... Ik zei, wacht even, wat een raar telefoontje.
• 7:20
  Speaker 1: Ik zal hem eens even uitzetten. Ik zei, nou ja,
• 7:23
  Speaker 1: de acteur. Nee, geen acteur. Ik vind het wel leuk
• 7:26
  Speaker 1: om het af en toe eens wat te doen. Maar
• 7:27
  Speaker 1: wat wil je dan? Rappertje, meneer. Oh, je wil een
• 7:30
  Speaker 1: rappertje worden. Nou, dat is leuk voor je. En waarom
• 7:33
  Speaker 1: wil je dan een rappertje worden? Om een bronskruilige Rolex
• 7:38
  Speaker 1: van mijn vader te kopen. En een Rolex voor mezelf.
• 7:42
  Speaker 1: Dus ik zweer het je. En dat bleek dus later
• 7:44
  Speaker 1: heel klein geworden te zijn. Is hem wel gelukt? Ja, absoluut. Ja,
• 7:48
  Speaker 1: met een enorme... Het heeft hem wel veel energie en
• 7:53
  Speaker 1: tijd en narigheid gekost, maar hij is er gekomen. Maar
• 7:55
  Speaker 1: hij is nu weer uitgelazen.
• 7:57
  Speaker 2: Nee, het gaat nu weer goed. De laatste tijd gaat
• 7:59
  Speaker 2: het weer goed. Maar die ellende en narigheid is toch
• 8:01
  Speaker 2: ook nodig als rapper? Anders hoor je er toch niet bij?
• 8:04
  Speaker 1: Je hebt toch in Nederland van die hele keurige rappertjes.
• 8:08
  Speaker 1: Je hebt toch van die kleine, snelle... Snelle, ja. Het
• 8:13
  Speaker 1: is allemaal wat het betreft wel erg afgemeten hier in Nederland, niet?
• 8:16
  Speaker 2: Ja, is dat zo?
• 8:17
  Speaker 1: Nou, dat vind ik wel. Die rappers hadden ook een
• 8:19
  Speaker 1: enorme vertrutting. Sowieso de hele Nederlandse muziek. Ja, de trutte
• 8:26
  Speaker 1: gaat volop. Waar is nou nog het echte rock'n'roll-bandje? Waar
• 8:31
  Speaker 1: is nog iets wat je echt denkt... In mijn tijd
• 8:35
  Speaker 1: had je dat gezicht. Toen je nog jong was. Ja,
• 8:37
  Speaker 1: ik ben Amsterdammer. Ja, het was alles... Ja, het was alles... Ja,
• 8:42
  Speaker 1: maar dat zie je, dat bestaat niet meer. Het is getrut.
• 8:47
  Speaker 1: Maar het leven is afgemeten geworden, is dat wat je
• 8:49
  Speaker 1: eigenlijk zegt? Ja, totaal. Ik ben helemaal niet van die...
• 8:52
  Speaker 1: Ik haal niet van telefoontjes, van computers. Dan lig je
• 8:56
  Speaker 1: er sowieso al uit. Maar van die mensen die de
• 8:58
  Speaker 1: hele dag op die telefoontjes zitten... en wat games spelen.
• 9:03
  Speaker 1: Het is helemaal geen reet. In die zin was ik
• 9:07
  Speaker 1: een jongetje van de straat. Ik vond het wel... Ik
• 9:10
  Speaker 1: heb alle concerten in de punk-tijd gezien van In Paradiso.
• 9:16
  Speaker 1: Daardoor zijn we ook een soort leuke club begonnen. Dat
• 9:20
  Speaker 1: was in die punk-tijd. Dat was geweldig, jongen. Daar ben
• 9:23
  Speaker 1: ik vaker nog geweest. Maar voor de tijd dat je
• 9:26
  Speaker 1: aan Padel zat. Dat vind je maar niks, hè? Je
• 9:33
  Speaker 1: ziet ook al die voetballetjes. Padel, Padel, Padel. Ik heb
• 9:38
  Speaker 1: nog wel squash gedaan,
• 9:39
  Speaker 2: maar dat is toch weer iets anders. Squash is echt
• 9:40
  Speaker 2: heel anders, maar dat heb ik ook heel veel gedaan.
• 9:44
  Speaker 2: Frans Otterstadion was dat toen nog. Oude, weet je wel.
• 9:48
  Speaker 2: Ik weet niet hoe fanatiek jij bent in dingen, maar
• 9:50
  Speaker 2: toen heb ik lesgenomen van de Nederlands kampioen Lucas Buit,
• 9:52
  Speaker 2: kan ik me nog herinneren. En ik verloor altijd van
• 9:54
  Speaker 2: Wim Kieft met 9-1, 9-2, 9-1. En toen nam ik les,
• 9:56
  Speaker 2: want toen ging ik zo nu aan winnen. Dat vond
• 9:58
  Speaker 2: Wim niet leuk. En die ging dan die ballen... Die
• 10:00
  Speaker 2: is toen aan de doop gegaan. Maar
• 10:02
  Speaker 1: die
• 10:03
  Speaker 2: ging dan ballen tussen je schouderbladen slaan. Of die sloeg
• 10:05
  Speaker 2: je gewoon met zijn rek. Dat sloeg je gewoon op
• 10:07
  Speaker 2: je rug of zo. Dat is een ei-ei-klootzak. Doe even normaal,
• 10:10
  Speaker 2: weet je wel. En dan kreeg je weer een klap zo.
• 10:13
  Speaker 2: Heel hard op je rug met een rek. Als je
• 10:15
  Speaker 2: dan ging verliezen.
• 10:17
  Speaker 1: Er was niemand die hem een rode kaart vond. Nee,
• 10:18
  Speaker 1: niemand die hem kon aanspakken. Er lag ook altijd bloed
• 10:22
  Speaker 1: op de grond. Ik zat daar ergens bij de Haarlemmerstraat.
• 10:27
  Speaker 1: Bikkers Eiland, Prinsen uit Joost. Ja, daar heb ik vaak gespeeld.
• 10:30
  Speaker 1: Als je zo'n hok binnenkwam, lag er altijd bloed tussen.
• 10:33
  Speaker 1: Ik vond het allemaal veel te link. Het is wel gevaarlijk, ja.
• 10:36
  Speaker 1: Net zoals hockey, daar ben ik ook afgegaan omdat ik
• 10:38
  Speaker 1: het te gevaarlijk vond. Hockey? Ik heb heel lang gehockeyd.
• 10:41
  Speaker 1: Heb jij gehockeyd
• 10:42
  Speaker 8: Ja, man.
• 10:44
  Speaker 1: Bij Hurley. Dat vond ik hartstikke leuk. Maar dat was
• 10:47
  Speaker 1: ook altijd met... Het was altijd een rommeltje met fietsen
• 10:51
  Speaker 1: daar voor het hek. Maar dat hek moest absoluut altijd
• 10:54
  Speaker 1: open blijven... omdat de ambulance er dan in
• 10:57
  Speaker 5: kon
• 10:58
  Speaker 1: En ik heb nog eens gezien bij het Wagnerstadion... dat
• 11:01
  Speaker 1: er iemand een bal op zijn hartstikke dood neerviel. Nee. Ja, man.
• 11:06
  Speaker 1: Wat ook bij dat hockey, daar moest je uitlopen als back.
• 11:10
  Speaker 1: Maar toen had je nog geen maskertje, dus zo is
• 11:12
  Speaker 1: het nu nog steeds niet... Maar ze hebben nu van
• 11:15
  Speaker 1: iets gekregen? Ja, maar dat was vroeger, mocht je er
• 11:18
  Speaker 1: een op doen, maar je lag gewoon altijd bij de doeldaag.
• 11:22
  Speaker 1: Maar toen was het nog helemaal niet verplicht, en dan
• 11:23
  Speaker 1: krijgt iemand zo'n kogel op zijn smoer. Ik
• 11:26
  Speaker 2: snap er ook helemaal niets van. Helemaal niets. Maar hoe
• 11:28
  Speaker 2: kom jij nou... Je zegt, ik ben een jongen van
• 11:29
  Speaker 2: de straat, zeg je net...
• 11:31
  Speaker 1: Ja, maar als je uit Zuid komt, kan je ook
• 11:32
  Speaker 1: van de straat... Oh, ben je dan ook van de straat?
• 11:34
  Speaker 2: Ja,
• 11:34
  Speaker 8: is dat zo?
• 11:36
  Speaker 1: Die wel
• 11:36
  Speaker 2: op hockey zit
• 11:37
  Speaker 1: ondertussen. Ja, ik kwam wel uit Zuid, maar ik paste
• 11:43
  Speaker 1: daar niet zo bij. Ik ben ook later helemaal niet
• 11:44
  Speaker 1: naar het Amsterdams Lyceum... of weet ik veel wat gegaan.
• 11:48
  Speaker 1: Ik ben naar de Graafische School gegaan
• 11:51
  Speaker 1: Dat zat hier in de Dintelstraat. En dat waren echt
• 11:54
  Speaker 1: jongetjes van de straat.
• 11:55
  Speaker 2: Ja. Maar hoe was die jeugd dan? Was dat wel
• 11:58
  Speaker 2: een beetje oké, of zeg je nou... Traumatisch.
• 12:01
  Speaker 1: Verschrikkelijk. Oh ja, nee, ik hield niet van scholen. Wordt
• 12:03
  Speaker 1: het al snel traumatisch. En padel bestond nog helemaal niet.
• 12:07
  Speaker 1: En kickboksen ook nog niet. Squash volgens mij toen ook nog.
• 12:09
  Speaker 1: Sportschool helemaal niet. Dan was je toch wel een soort
• 12:11
  Speaker 1: watjes in een sportschool. Ga naar de sportschool, maar niet
• 12:13
  Speaker 1: de verdoemde hal. Nee, dat bestond eigenlijk nog niet. Schermen
• 12:19
  Speaker 1: heb ik ook nog gedaan. Ja, kijk aan. En wat
• 12:21
  Speaker 1: heb ik nog niet? Judo en... Jong van de straat,
• 12:23
  Speaker 1: ik hoor het al. Jong van de straat, ik hoor
• 12:25
  Speaker 1: het al. Gewoon een kakker, weet je. Want die probeert
• 12:28
  Speaker 1: een beetje hip te doen. Ik heb die Jack van
• 12:31
  Speaker 1: Gelder nog wel eens gehoord. Die ging dan echt het
• 12:34
  Speaker 1: jongetje van de straat spelen. Ja, dat is gewoon een
• 12:37
  Speaker 1: straatschoffie en dit en dat. Ja, gewoon kattenkwaad in de straat.
• 12:42
  Speaker 1: Die jongen kwam daar ook uit Amsterdam-Zuid, een heel keurig jongetje.
• 12:47
  Speaker 1: Maar het heeft natuurlijk wel iets om te zeggen, ik
• 12:49
  Speaker 1: kom van de straat. Dan hoor je er ook een
• 12:51
  Speaker 1: beetje bij. En dat vind je belangrijk? Nou, in dat
• 12:54
  Speaker 1: milieu van de grafische school was dat wel belangrijk, ja. Ja?
• 12:58
  Speaker 1: Nou ja, ik liep dan in van die... Ja, van
• 13:00
  Speaker 1: een profopak, weet je wel. Een beetje toch... En toen
• 13:04
  Speaker 1: zag ik die jongens altijd een beetje mompelen en dit
• 13:06
  Speaker 1: en dat. Waarop eentjes wel durfde zich uit de groep
• 13:10
  Speaker 1: los te maken. En zei van... Romein, ben jij een
• 13:15
  Speaker 1: homo of zo? Hoezo? Nou, omdat je dat altijd zo
• 13:17
  Speaker 1: eruit ziet, man. Laat pakken. Terwijl zo'n jongen die dat
• 13:22
  Speaker 1: dan tegen je zei... die had van die wijde pijpenbronken
• 13:25
  Speaker 1: van dat... ja, leverkleurige... en van die lakschoentjes en van die...
• 13:29
  Speaker 1: Ik denk, nou, wie vraagt dat aan me? Smeerlammen. Dus ja,
• 13:35
  Speaker 1: het was eigenlijk een ongedraaide wereld. Maar trok je je
• 13:38
  Speaker 1: dat dan aan, of was je niet gevoelig? Nou, wel
• 13:40
  Speaker 1: in die zin gevoelig, want het was echt een heel
• 13:42
  Speaker 1: andere club mensen. Dus ja, ik denk dat je als mens,
• 13:45
  Speaker 1: of als kind helemaal... toch wel aanpast aan de situatie.
• 13:50
  Speaker 1: Dus het waren wel jongens die, weet ik wel, zo'n
• 13:53
  Speaker 1: jaar 13, 14... die lagen al te neuken en zo.
• 13:55
  Speaker 1: Ik denk, jezus Christus, wat is dit? Waar ben ik
• 13:58
  Speaker 1: in terechtgekomen? Jij neukte nog niet? Nee. Je was een
• 14:03
  Speaker 1: later neuker? Nee. Toen ik padel ging spelen en de
• 14:06
  Speaker 1: sportschool ging... enorm geneuken. Dat deed je dan gewoon in
• 14:10
  Speaker 1: de kleedkamers. Ja. Het is er een beetje om vragen.
• 14:16
  Speaker 2: Ja, maar goed. Jij roept het zelf
• 14:19
  Speaker 1: Zijn vader er vroeg bij. Een ander milieu. Maar het
• 14:23
  Speaker 1: heeft me altijd wel gefascineerd. Dat milieu. Die jongens kwamen
• 14:28
  Speaker 1: op de Mercatorstraat. Van die buurt waar je eigenlijk nooit kwam.
• 14:33
  Speaker 1: En ja... Maar je bent dus verwend opgevoed? Ja, nou ja,
• 14:38
  Speaker 1: in die zin. Nee, het was meer... Mijn ouders waren
• 14:42
  Speaker 1: meer van de dokterspok, als je dat wat zegt. De
• 14:46
  Speaker 1: vrije opvoeding. Nou, dat heb ik geweten
• 14:48
  Speaker 1: Oh man, zo'n emotionele rollercoaster. Je moet je eigen weg zoeken. Ja,
• 14:54
  Speaker 1: je had geen padel, dat zeg ik net. Je kon
• 14:57
  Speaker 1: je ei niet kwijt. Maar
• 14:59
  Speaker 2: hoe was je met je ouders dan? Leuk. Leuke mensen? Ja.
• 15:04
  Speaker 1: Maar ja, wat ik je zei, ik had geen zin
• 15:07
  Speaker 1: om naar school te gaan. En mijn vader was architect
• 15:10
  Speaker 1: en die stimuleerde dat ook. Hij zei, heb je dan
• 15:14
  Speaker 1: les van mevrouw Verf? Ik zei, ja, dat is een
• 15:18
  Speaker 1: verschrikkelijk mens, man. Nou ja, ik zeg het niet om
• 15:20
  Speaker 1: het een of ander, maar ik moet... Morgen moet ik
• 15:23
  Speaker 1: naar een bouwwerk. Ik heb een zwembad gebouwd in Maassluis.
• 15:27
  Speaker 1: Dat is een heel mooi zwembad. Het is net klaar.
• 15:31
  Speaker 1: Er zit water in. Ik zeg verder niks. Misschien wel
• 15:34
  Speaker 1: leuk als je hem... Dus zij stelde me om te
• 15:38
  Speaker 1: lullen met hem mee te gaan naar dat zwembad. Waar
• 15:40
  Speaker 1: je dan in je eentje kon zwemmen. Een beetje dat... Ja, nee,
• 15:45
  Speaker 1: ik had er geen fiduzie in met school. Het is
• 15:47
  Speaker 1: wel gestimuleerd om er ook geen fiduzie in te hebben.
• 15:49
  Speaker 1: Dat werd eigenlijk aangemoedigd. Nou, aangemoedigd was een beetje laf ook.
• 15:55
  Speaker 1: Mijn vader zei, dan krijg je een windbuks. En hij zei,
• 15:58
  Speaker 1: één ding, dan krijg je een contract. Je mag nooit
• 16:00
  Speaker 1: daarop schieten, nooit daarop schieten. En altijd... Dus dat moest
• 16:05
  Speaker 1: je ook ondertekenen. En we woonden daar op die stadion weg...
• 16:09
  Speaker 1: en er zaten altijd een beetje wat burgerlijke mensen achter
• 16:11
  Speaker 1: het raam te eten. Dat was toch wel een afstand van,
• 16:15
  Speaker 1: nou zeker wel, 60, 70 meter. Ik zeg, god, moet
• 16:18
  Speaker 1: je die mensen nou een beetje lullig zien. God, wat
• 16:20
  Speaker 1: zou dat leuk zijn als er een enorme tik daar
• 16:23
  Speaker 1: tegen die ruit aan zou komen. Die mensen helemaal de
• 16:25
  Speaker 1: pleuris lokken. Nee, maar je doet het niet, hè? Nee,
• 16:28
  Speaker 1: je gaat niet met die... En dan inderdaad zo'n beetje
• 16:31
  Speaker 1: kijken of we dus inderdaad het raam moeten pangen. En
• 16:34
  Speaker 1: dan de volgende dag zegt hij een enorme scheur. Nou,
• 16:39
  Speaker 1: wat heb ik nou? Ja, een beetje hypocriet, maar toch
• 16:42
  Speaker 1: wel weer leuk, ja.
• 16:43
  Speaker 2: Ja, maar had je iets met hem? Kon je gelukkig
• 16:44
  Speaker 2: met hem praten?
• 16:45
  Speaker 1: Ja, ja, ja. Nee, wat ik al zei. Veel over ik.
• 16:49
  Speaker 1: Dat interesseert me nog steeds bouwkunst. Ja, dat is met
• 16:54
  Speaker 1: de paplepel ingegaan. Dit was namelijk waar jij nu zit hier.
• 16:58
  Speaker 1: Dat was de Renault garage vroeger. Ja, dat is waar,
• 17:00
  Speaker 1: ja
• 17:00
  Speaker 2: En ze
• 17:01
  Speaker 1: hebben het helemaal naar de kloot geholpen... want ze hebben
• 17:03
  Speaker 1: het gerestaureerd of gerenoveerd. Maar ze hebben eenvoudig gemaakt. De
• 17:08
  Speaker 1: ruiten die liepen vroeger, en dat was veel mooier... liepen
• 17:12
  Speaker 1: dus een beetje in. Het is een beetje of je
• 17:15
  Speaker 1: een oog hebt waar mascara om. Het was een veel
• 17:17
  Speaker 1: mooier soort gebouw. Het is nu plat, vlak. Het is
• 17:21
  Speaker 1: van Dijkhuis ook, hè. De vrouw van Holleder. Is dat zo? Ja,
• 17:26
  Speaker 1: geneen
• 17:27
  Speaker 1: Je hebt toch met Holleder nog een paar delta in
• 17:29
  Speaker 1: die TBS? Hou
• 17:32
  Speaker 2: je ze nou even op, want het is gevaarlijk. Dat
• 17:33
  Speaker 2: het uitlekt natuurlijk. Dat mag niet uitlekken natuurlijk. Nee, natuurlijk niet.
• 17:38
  Speaker 2: Waar woon je zelf? Soest. Goes. Soest. Ik heb 15
• 17:44
  Speaker 2: jaar in Amsterdam gewoond, maar ik woon nu in Soest.
• 17:47
  Speaker 8: Nou
• 17:47
  Speaker 2: dat is wel op stand. Nou, nee, dan moet je
• 17:50
  Speaker 2: in Baarn wonen of in Laren of in Blarikum. Zoest
• 17:52
  Speaker 2: is een boerendorp. Nee, Zoest is een boerendorp. Nee, het
• 17:58
  Speaker 2: is niet op stand. Maar waarom woon je dan in Soest?
• 18:00
  Speaker 2: Ik wilde als jochie een paar dingen. Ik wilde ooit
• 18:02
  Speaker 2: zondagavond 7 uur presenteren. Eigenlijk wilde ik vader worden. Zondagavond
• 18:05
  Speaker 2: 7 uur Studio Sport presenteren. En ik wilde heel graag
• 18:07
  Speaker 2: in een rietgedekte boerderij wonen. En toevallig kwam je daar net...
• 18:14
  Speaker 2: Je woont in een boerderij?
• 18:15
  Speaker 5: Ja
• 18:15
  Speaker 2: Dat is wel mooi. Met
• 18:19
  Speaker 1: van die koperen pannen en een
• 18:20
  Speaker 2: kookheiland. Ja, dat soort dingen. En dan een corneille aan
• 18:26
  Speaker 2: de muur. Nee, daar ben ik niet zo van. Open haard?
• 18:29
  Speaker 2: Open haard, zeker ja. Houtkachel. Is het vervuilend? Ja, ik
• 18:35
  Speaker 2: steek hem ook niet zo heel vaak aan. Ik heb
• 18:38
  Speaker 2: dan zo'n, in mijn werkkamer, het is een monument. Er
• 18:41
  Speaker 2: zitten allemaal van die schilderijtjes die in de muur zijn gemaakt.
• 18:44
  Speaker 2: Van die tegels, die mogen er ook niet uit. Dat
• 18:47
  Speaker 2: is echt... Oud-Hollandse tegels. Ja, dat is wel oud, ja.
• 18:53
  Speaker 1: En dat is dan heel groot? Nou, redelijk groot. En
• 18:56
  Speaker 1: is dat dan zo'n plat, zo'n heel lang dak?
• 19:00
  Speaker 2: Zo'n mooi rieten dak erop
• 19:02
  Speaker 1: In Laren en in... Hier architectuur. In Laren en in...
• 19:07
  Speaker 1: Aan de overkant is het ook heel mooi bij het IJsselmeer.
• 19:11
  Speaker 1: Spakenburg of zo? Nee, als je bij Baren oversteekt naar
• 19:15
  Speaker 1: het IJsselmeer... dan is het een heel lang lintdorp. Spakenburg-Wunschoten
• 19:20
  Speaker 1: volgens mij toch, of niet? Nee, maar goed, in ieder
• 19:22
  Speaker 1: geval in die contour hebben ze die hele mooie... Eemnes.
• 19:25
  Speaker 1: Die hele lange daken, een lage boerderij
• 19:30
  Speaker 2: Het mij is ietsje hoger dan iets steiler, ja. Van
• 19:35
  Speaker 2: streek tot
• 19:36
  Speaker 1: zee scheelt
• 19:37
  Speaker 2: dat. Je beeldde niet een school, maar eigenlijk trok architectuur
• 19:40
  Speaker 2: je wel. Ik probeer nu toch ook een beetje... Ik merk,
• 19:42
  Speaker 2: het human interest is altijd goed. Ik doe ook mee.
• 19:46
  Speaker 2: Hoe is de ruzie daar nog bij jullie, bij Inside?
• 19:48
  Speaker 2: Dat kan vanavond anders zijn. Dat weet je bij ons nooit.
• 19:52
  Speaker 2: Het sluimert altijd. Echt waar? Het is zo'n heidebrand, die
• 19:55
  Speaker 2: opeens leidt hier weer op. Opeens gaat alles weer in
• 19:58
  Speaker 2: de hens. Ik
• 20:00
  Speaker 1: vind dat zo geestig. De man, godheer Derksen. Derksen, ja.
• 20:04
  Speaker 1: En die is toch altijd behoorlijk rechts. En voor mij
• 20:08
  Speaker 1: ook een beetje... Nou ja, goed, daar houden we niet
• 20:10
  Speaker 1: zo van. Maar dan is hij wel manager van Quby
• 20:13
  Speaker 1: in de blisters geweest. Dan denk je, Quby, dat is
• 20:18
  Speaker 1: een beetje potten ook. Linsen eten, communen, weet je wel.
• 20:23
  Speaker 1: Dat is toch heel alternatief. Was zijn beste vriend. Ja,
• 20:25
  Speaker 1: maar het is zo raar. Het lijkt mij dat Quby
• 20:27
  Speaker 1: nou niet zo'n rechtse knakker zou zijn.
• 20:30
  Speaker 2: Nee, maar Johan was vroeger ook heel links, was hij vroeger, ja.
• 20:33
  Speaker 2: Toch raar, veel mensen pimpen voor tuin. Opeens maken ze
• 20:36
  Speaker 2: een overslag. Winston Churchill heeft dat toch al een keer uitgelegd.
• 20:39
  Speaker 2: Dat als je jong bent en nog niet tot bij
• 20:42
  Speaker 2: zinnen bent, dan ben je links. En als je op
• 20:43
  Speaker 2: een gegeven moment ziet hoe het leven in elkaar zit,
• 20:45
  Speaker 2: dan word je rechts. En hoe? Er zitten ook gradaties in. Ja,
• 20:49
  Speaker 2: het neigt redelijk naar de rechterkant. Hoe
• 20:52
  Speaker 1: is dat bij jou dan? Ja, ik weet het niet.
• 20:55
  Speaker 1: Ik ben niet zo links of rechts. Maar ik ben
• 20:57
  Speaker 1: wel een humaan. Ik vind het wel dat je met
• 21:01
  Speaker 1: de mensen rekening moet houden. Ja. En dat doe jij? Ja, absoluut.
• 21:05
  Speaker 1: En hoe merk je dat, dat je dat doet? Liddy,
• 21:08
  Speaker 1: mijn vrouw, die geeft ontzettend veel aan. Ik trouwens ook,
• 21:10
  Speaker 1: aan goede doelen. En als er iemand met zijn fiets
• 21:17
  Speaker 1: onder de tram komt... dan pluk ik hem als eerste eruit.
• 21:19
  Speaker 1: Dat doe je wel? Ja. Maar niet dat ik nou
• 21:22
  Speaker 1: een held ben. Maar ik vind het zo raar, die verrechtsing.
• 21:25
  Speaker 1: Het heeft alleen maar met geld te maken en narigheid.
• 21:29
  Speaker 1: Ik vind de humaniteit nog ineens over het geld. Maar
• 21:31
  Speaker 1: het is zo vreemd dat mensen elkaar niet meer prettig vinden.
• 21:35
  Speaker 1: Dat verbaast
• 21:35
  Speaker 5: me
• 21:37
  Speaker 1: Zeg ik het goed? En dat komt door het grote
• 21:38
  Speaker 1: verschil tussen
• 21:39
  Speaker 2: armen en rijken? Ja,
• 21:39
  Speaker 1: dat weet ik niet. Maar het heeft ook te maken met...
• 21:44
  Speaker 1: Vroeger ging het om de kerk om humaan te zijn.
• 21:46
  Speaker 1: Niet dat ik kerkelijk ben. Maar ik vind het een
• 21:50
  Speaker 1: vreemde ontwikkeling. Zelfs een doodengel ontwikkeling. Mijn vrouw heet trouwens
• 21:56
  Speaker 1: ook Lily. Echt waar? Nou, dan gaan wij zo direct
• 21:58
  Speaker 1: met z'n vieren padellen. Ja, dat is gezellig. Lekkere koffie. Ja?
• 22:01
  Speaker 2: Goeie koffie? Nog even terug naar dat arm rijk. Jij
• 22:08
  Speaker 2: plukte misschien wel mensen van een tramrail zelf als overleden zij.
• 22:11
  Speaker 2: Maar je zou niet de barricades opgaan. Actievoer.
• 22:15
  Speaker 1: Ik heb wel met die rode mars meegelopen. Ik ben
• 22:20
  Speaker 1: niet zo'n huilenbalk. Maar ik kon het nieuws gewoon niet
• 22:22
  Speaker 1: meer aanzien. Dat al die mensen hier aan elkaar geknald werden.
• 22:27
  Speaker 1: Ik vind het ook totaal krankzinnig dat er niet aan
• 22:31
  Speaker 1: gedaan wordt. Maar goed. Ja, toen heb ik voor het
• 22:34
  Speaker 1: eerst van mijn leven met een rode lijn meegelopen. Ik denk,
• 22:37
  Speaker 1: dan doe ik tenminste nog wat
• 22:39
  Speaker 1: Maar goed, niet dat dat helpt, blijkbaar. Nee. Maar goed.
• 22:43
  Speaker 1: Een rode lijn. Dat
• 22:46
  Speaker 2: is ook een rode lijn, ja. Een rode lijn. Dat
• 22:48
  Speaker 2: is het nieuwe decor. Wat vind je ervan? Is het idioot?
• 22:50
  Speaker 2: Is het mooi of niet? Ja, het is wel leuk. Ja?
• 22:52
  Speaker 2: Maar mijn vader had het
• 22:53
  Speaker 1: anders gedaan
• 22:55
  Speaker 2: Hoe had je vader het gedaan dan? Mooi
• 22:56
  Speaker 1: heel strak. Heel strak en... Een goede architect? Ja, mijn
• 23:02
  Speaker 1: vader is een goede architect. Maar goed, om de rode lijn...
• 23:07
  Speaker 1: Om jezelf qua betrokkenheid iets groter te maken? Ja, best
• 23:11
  Speaker 1: een enorme... Nee, meegelopen. Maar vroeger hier toen, ja, dat
• 23:16
  Speaker 1: was Amsterdamse... Dat ging natuurlijk wel met de koningsrellen, deed
• 23:22
  Speaker 1: je dan mee
• 23:23
  Speaker 2: Ja
• 23:24
  Speaker 1: Ja.
• 23:24
  Speaker 2: Dan vocht je
• 23:25
  Speaker 1: ook mee, zeg maar. Nee, ben je geen veel te
• 23:26
  Speaker 1: laf voor. Ja? Geen steen gegooid? Nou, het is een
• 23:29
  Speaker 1: beroemd verhaal. Want een keer was ik op het Rokin.
• 23:33
  Speaker 1: En toen dus van die ME aan. En dan inderdaad van...
• 23:37
  Speaker 1: ME voorwaarts. Met zo'n spiekertje. En dan probeer je inderdaad
• 23:41
  Speaker 1: die speaker van die wagen af te knallen met een steen.
• 23:43
  Speaker 1: Dat lukt er nooit
• 23:45
  Speaker 2: Dat deed je nog
• 23:45
  Speaker 1: wel? Ja, maar wel achter de voorste linies. Dus wel
• 23:49
  Speaker 1: de tweede... En toen uiteindelijk... Ja, het is heel gemeen,
• 23:54
  Speaker 1: maar toen rolden we dus over de Rokin heen... en
• 23:58
  Speaker 1: er stond een heel oud vriendelijk vrouwtje... die liep daar
• 24:03
  Speaker 1: met een stokje. Het was ook een beetje treurig, die vrouw.
• 24:05
  Speaker 1: Dus ik zei, mevrouw, zou ik u even helpen? Dus
• 24:08
  Speaker 1: ik heb haar ietsje naar de kant van de etalages getrokken.
• 24:12
  Speaker 1: En er was een steeg. En dan kwam die ME
• 24:15
  Speaker 1: ook die steeg binnen. Maar toen heb ik die vrouw
• 24:16
  Speaker 1: maar voor me gehouden, dat oude vrouwtje. Nee. Ja, goed,
• 24:20
  Speaker 1: dat was een soort... Als een soort schild. Als een
• 24:22
  Speaker 1: soort schild. En toen hebben ze me niet te grazen genomen.
• 24:26
  Speaker 1: Maar dat schrouwt je wel. Nee, nee, nee. Dat deurde
• 24:29
  Speaker 1: ze natuurlijk niet. Of een van die ME's zei mama, mama.
• 24:33
  Speaker 1: Dus die denken, ja, dat was zijn moeder waarschijnlijk. En
• 24:36
  Speaker 1: ik heb een keer bij de Kloveniersburg wel toen... maar
• 24:38
  Speaker 1: dat was niet mijn schuld. Dat heb je tegenover de universiteit.
• 24:44
  Speaker 1: Waar laatst ook nog die rellen waren met die Palestijns.
• 24:47
  Speaker 1: Dat ze het hele meubilair eruit getrokken hebben. Dat was
• 24:50
  Speaker 1: zo'n hoekje en daar kon je niet weg. En die
• 24:55
  Speaker 1: ME had ons ingesloten. Ik zat echt als een rat
• 24:57
  Speaker 1: in de val. En die ME begon zelf met spullen
• 25:00
  Speaker 1: te smijten en te gooien. Met traangas, weet ik veel.
• 25:03
  Speaker 1: Ik vind daar een steen en ik gooi een steen.
• 25:08
  Speaker 1: En ik zie toch, ja, tot mijn vreugde toch ook
• 25:10
  Speaker 1: wel zo'n M.E.R. in elkaar. Want ik had hem precies
• 25:13
  Speaker 1: op z'n kniebeschermers. Dus ik zie hem zo in elkaar donderen.
• 25:18
  Speaker 1: Ik denk, ja, dat is toch een koekje van eigen deeg.
• 25:21
  Speaker 1: In allebei de gevallen had ik toch wel een soort gelijk.
• 25:23
  Speaker 1: Oh ja? Vind ik wel.
• 25:25
  Speaker 2: Ja, geweld, kun je goed praten op het moment dat
• 25:28
  Speaker 1: Ja
• 25:28
  Speaker 2: de staafgooier
• 25:29
  Speaker 1: ben ik ook geweest. Ja, bij Austrië-Wien. Nee, ik heb een... Nee,
• 25:34
  Speaker 1: maar god, daar hou ik helemaal niet van. Het was zo, ja, toeval.
• 25:39
  Speaker 2: We gaan nog heel even tussenuit, maar we zijn natuurlijk
• 25:40
  Speaker 2: zo weer terug met dit gesprek met Michiel Romeijn. Welkom
• 25:50
  Speaker 2: terug bij Zolang het Leuk is, vandaag met Michiel Romeijn.
• 25:54
  Speaker 2: Zou je dat je leven ook zou kunnen omschrijven? Alles
• 25:56
  Speaker 2: is toeval
• 25:57
  Speaker 1: Alles is liefde. Eh... Ja, ik vind het wel een
• 26:02
  Speaker 1: oud toeval. Ik ben inderdaad een soort bobslee, ga ik
• 26:06
  Speaker 1: door het leven heen. Ik word nu wat ouder, dus
• 26:08
  Speaker 1: dat wordt wat rustiger. Maar ik heb alles wel zo'n
• 26:11
  Speaker 1: beetje gedaan,
• 26:14
  Speaker 2: ja. Maar met toeval of met een idee erachter? Kijk,
• 26:17
  Speaker 2: je wilde niet naar school. Architectuur vond je leuk, maar
• 26:20
  Speaker 2: dat zat er niet in als je niet naar school gaat.
• 26:22
  Speaker 2: Dan wordt het
• 26:23
  Speaker 1: een beetje lastig. Wat deed je dan elke dag? Ik
• 26:27
  Speaker 1: zat op de grafische school. Toen heb ik een heel
• 26:29
  Speaker 1: lang niks gehad. Maar ik zat altijd te tekenen en
• 26:31
  Speaker 1: te schilderen. En toen ben ik via een cursus op
• 26:36
  Speaker 1: de Rietveld. Een zaterdagmiddagcursus op de Rietveld. Dat deed ik
• 26:39
  Speaker 1: heel keurig. En toen ben ik van de Rietveld naar
• 26:41
  Speaker 1: de avondschool gegaan. Van de Rietveldacademie en later naar de dagschool.
• 26:46
  Speaker 1: En dat was wel het hoogst haalbaar. Maar die avondschool
• 26:49
  Speaker 1: was veel leuker. Er waren mensen die zaten daar heel gemotiveerd.
• 26:52
  Speaker 1: Die hadden een baan. Ik ging daar s'avonds naartoe. En
• 26:56
  Speaker 1: op die dag was het toch een beetje wat Derksen
• 27:00
  Speaker 1: heel naar GroenLinks zou noemen. Een beetje, inderdaad, dat QB
• 27:04
  Speaker 1: en de Blizzard spelen. Een beetje kiefrook. Wel dingen met
• 27:08
  Speaker 1: dingen willen vereenigen. Dat je een bepaalde kleur, een dialoog
• 27:13
  Speaker 1: aangaat met een andere kleur. Van dat artistiek geneuzel. En
• 27:19
  Speaker 1: daar ben ik toen ook weer afgegaan. En toen... Even
• 27:23
  Speaker 1: de matzo opgericht. Of vergeet ik nu wat. Weet ik
• 27:28
  Speaker 1: eigenlijk niet. Maar goed. Het was toen wel heel geestig.
• 27:31
  Speaker 1: Met al die bandjes. En een beetje doorzakken met Bono.
• 27:35
  Speaker 1: Die hadden dan gespeeld voor 300 man in Paradiso. En
• 27:39
  Speaker 1: dan gingen ze altijd afterparty in de matzo. Of met Prince.
• 27:45
  Speaker 1: En ik geloof dat is Toonstra ook wel eens geweest.
• 27:47
  Speaker 1: Maar dat was toen eigenlijk de club van Amsterdam. Later
• 27:51
  Speaker 1: is het pas de Roxy gekomen. En al die andere
• 27:55
  Speaker 1: hippe tenten.
• 27:56
  Speaker 2: Maar je richtte het echt op met een aantal
• 27:57
  Speaker 1: jongens? Ja, ik was er echt verantwoordelijk voor. Nou, nee, ja, verantwoordelijk.
• 28:02
  Speaker 1: Ik vond het leuk om daar de decors te bouwen...
• 28:04
  Speaker 1: en de spullen in elkaar te zetten. Die andere jongens
• 28:07
  Speaker 1: waren veel handiger met geld. Ik had ook nog nooit
• 28:10
  Speaker 1: één dubbeltje verdiend. Maar het was meer voor de keetje. Bijvoorbeeld,
• 28:16
  Speaker 1: ik had een oude auto doormidden gezagd. Die stond erachter
• 28:19
  Speaker 1: in een garage. En die had ik met papier misschien
• 28:21
  Speaker 1: in zo'n... Grote Olsmobiel, wat was dat van gemaakt? En
• 28:26
  Speaker 1: dan kon je laten doodschieten als Kennedy naast Jackie. Dan
• 28:30
  Speaker 1: hadden we een figurante die had een model in een
• 28:33
  Speaker 1: roze pakje. En dan hadden we iemand die achter op
• 28:37
  Speaker 1: de achterkap sprong... om dan nog het schedeldak van meneer
• 28:41
  Speaker 1: Kennedy op te maken. En dan kon je dus laten doodschieten.
• 28:46
  Speaker 1: Net zoals in Volendam je een pak aandoet
• 28:48
  Speaker 2: En dan zit je enorm te lachen. Om te denken, nou,
• 28:52
  Speaker 2: het is wel leuk, we gaan iets namaken... waarin mensen
• 28:54
  Speaker 2: zich kunnen
• 28:55
  Speaker 1: identificeren. Ik ben altijd gefascineerd geweest door aanslagen. Ik denk
• 29:00
  Speaker 1: dat dat de eerste was. Nou ja, het was het
• 29:02
  Speaker 1: op zich. Ja, er waren mensen in mijn toe bijna gekeld...
• 29:05
  Speaker 1: omdat je dat niet kon maken
• 29:08
  Speaker 1: Oh, toch wel. Er waren wel mensen die er moeite
• 29:10
  Speaker 1: mee hadden. Dat ik
• 29:12
  Speaker 2: toen niet zo flauw kon op zich moeten gekunnen. Dat
• 29:14
  Speaker 2: was niet tijd. De moordaanslag van die eeuw, zeg maar,
• 29:19
  Speaker 2: van dat moment... Ja, maar het is toch een
• 29:22
  Speaker 1: vergulde moment. Ik bedoel, ik heb dat Zapruder-film als jongetje
• 29:26
  Speaker 1: al zesduizend keer bekeken. Het is ook zo mooi met die,
• 29:31
  Speaker 1: of mooi, ja, krankzinnig maar. Die acht millimeter en dan
• 29:35
  Speaker 1: inderdaad dat je... En dat inderdaad dat hele gesprek daarover,
• 29:39
  Speaker 1: die man die slaat met zijn hoofd ook echt naar acht.
• 29:42
  Speaker 1: Dus het kan niet anders dat er een kogel van
• 29:43
  Speaker 1: voren is gekomen in het gras. kan dat helemaal niet.
• 29:47
  Speaker 1: En die reactie van Jackie Kennedy ook. Die er overheen duikt. Ja, overheen.
• 29:52
  Speaker 1: Die man zegt er ook overheen. Een bewaker. En dan
• 29:56
  Speaker 1: die man die Kennedy zo tegen haar aan ligt. Ja,
• 30:00
  Speaker 1: ik vind het fascinerend. Maar goed, die hele onderwereld van
• 30:03
  Speaker 1: Amsterdam heeft me ook al totaal gebiologeerd. Die eerste liquidatiesplaat,
• 30:09
  Speaker 1: want het was toch ook wel heel bijzonder. Ze gingen
• 30:12
  Speaker 1: bij bosjes toen in Amsterdam-Zuid. Zeker. Maar dat voor je dan...
• 30:17
  Speaker 1: Ja man, ik vind het sowieso altijd natuurlijk fascinerend dat een...
• 30:24
  Speaker 1: Daar maakte ik daar foto's van. Die vergroot ik dan
• 30:28
  Speaker 1: heel groot aan. Een hele mooie stalen lijst eromheen. Precies
• 30:32
  Speaker 1: de plek waar degene lag met zijn hoofd. Van Hout,
• 30:36
  Speaker 1: van Kleef, Hingst, Enstra. Ik heb zo'n vijf reeksen gemaakt.
• 30:42
  Speaker 1: Of vijf plekken. Dat zag altijd wel fascinerend uit. Dat
• 30:47
  Speaker 1: was van dichtbij gemaakt en uitvergroot. Je ziet de stenen. En...
• 30:53
  Speaker 1: Dan geef ik me nog ineens om het bloed wat
• 30:55
  Speaker 1: er nog lag. En dan zegt God, zo'n vrouw die dan...
• 31:00
  Speaker 1: Ik heb die dingen al eens geëxposeerd. God, wat prachtig,
• 31:03
  Speaker 1: zo die structuur van die stenen. Het is bijna een
• 31:06
  Speaker 1: soort Mondriaan-achterschilderij. Die stenen gaan dan over in klinkers. God,
• 31:12
  Speaker 1: het is zo bijzonder dat je dat ziet. Ik zei...
• 31:20
  Speaker 1: Het werd iets heel anders opeens, wat mij ook al fascineerde.
• 31:23
  Speaker 2: Kun je dat uitleggen, wat die fascinatie is dan? Nou
• 31:26
  Speaker 2: ja
• 31:26
  Speaker 1: gewoon heel simpel. De ene moment sta je er en
• 31:31
  Speaker 1: het andere moment ben je er niet meer. Het feit
• 31:34
  Speaker 1: dat je denkt, nou ja, dan moeten we zo direct
• 31:36
  Speaker 1: even aan zijn. Afgelopen. En dat daar omheen zit natuurlijk allemaal...
• 31:42
  Speaker 1: Dat zijn allemaal lijnen en sporen van een hitman. In
• 31:46
  Speaker 1: dat tijd haalde ik nog niet een jongetje van veertien...
• 31:48
  Speaker 1: maar een hitman uit Albanië. En de verhalen daarom, bij
• 31:54
  Speaker 1: de Multifly, die verzint dus cabaret... daar is toen Hinks neergeknallen.
• 32:00
  Speaker 1: En die man van de Multifly vertelde me dat hij...
• 32:03
  Speaker 1: dus hij hoort een paar schoten en door zijn etalage
• 32:07
  Speaker 1: ziet hij daar... ziet hij daar die hinksel in elkaar
• 32:12
  Speaker 1: zakken en die gaat liggen... of die ligt op de
• 32:14
  Speaker 1: grond en doet zijn handen zo... of hij als een
• 32:17
  Speaker 1: kussentje onder zijn hoofd... of hij ging slapen. Dus ik
• 32:21
  Speaker 1: denk misschien geeft hij je hersens door dat je gaat slapen...
• 32:24
  Speaker 1: of een soort feuten zouden. Ja, en die Enscher en
• 32:30
  Speaker 1: dat bankje vind ik nog altijd fascinerend... waar hij dan
• 32:32
  Speaker 1: die beroemde foto's maakt van die rolleder. En... Ja, ik
• 32:37
  Speaker 1: weet niet. Die hele buurt heeft er ook mee te maken.
• 32:41
  Speaker 1: John Lennon lag er nog in bed. Die hebben ze
• 32:42
  Speaker 1: toen niet te grazen genomen. Bruinsma. Hingst. Enstra. God, zo'n
• 32:50
  Speaker 1: hele club van die punten. Jij leefde op als er
• 32:53
  Speaker 1: weer eentje omviel? Nou, op. Ja, ik wel, hun niet.
• 32:57
  Speaker 5: Ja
• 32:58
  Speaker 1: En... Nou ja, dat hoorde je dan. Nou ja, nogmaals,
• 33:04
  Speaker 1: ik vind het zo vreemd dat er iets is en
• 33:05
  Speaker 1: het is weg. Zoals die Van Gogh, Theo Van Gogh,
• 33:08
  Speaker 1: die daar ook dan... Elke keer als je daar fietst,
• 33:10
  Speaker 1: ga je toch even anders fietsen. Dan zie je toch een... Ja,
• 33:13
  Speaker 1: dit is precies die plek waar die Van Gogh om
• 33:16
  Speaker 1: zeep is geholpen. En dat idiote beeld met dat mes
• 33:19
  Speaker 1: in zijn pensel. En daar hadden ze dan zo'n kleedje
• 33:22
  Speaker 1: met een wit laak overheen gelaten, zeg ik. Het is
• 33:25
  Speaker 1: inderdaad of je een soort camping... Het zag er krankzinnig
• 33:27
  Speaker 1: uit met zo'n tent van de gamma daarover. Bij een
• 33:32
  Speaker 1: soort sneeuwlandschap voor een Merklin-terreintje. En daar heeft hij dan
• 33:35
  Speaker 1: de hele dag ook gelegen. Ben je ook weleens gekeken
• 33:39
  Speaker 1: toen dan? Ja, het is weer om de hoek. Ja, absoluut.
• 33:47
  Speaker 1: Ik vind het beeld zo wonderlijk dat het wasrent is
• 33:50
  Speaker 1: en niet meer.
• 33:52
  Speaker 2: Maar de dood interageert dan? Ja, vind
• 33:54
  Speaker 1: ik wel. Of de overgang die je dan doormaakt? Ja,
• 33:56
  Speaker 1: de overgang naar de dood, ja. Dus laatst ook in
• 33:59
  Speaker 1: de zomer gasten, Tom in Wirga... en ik had het
• 34:02
  Speaker 1: al gezien, dat is dan... gaan ze met zo'n dashcam-camera
• 34:05
  Speaker 1: gaan ze in die... in Oekraïne gaan die soldaten, die
• 34:09
  Speaker 1: gaan de Russische kant op. Het is gewoon met een dashcam,
• 34:12
  Speaker 1: dus je ziet echt voor het... eigenlijk voor het eerst
• 34:16
  Speaker 1: de echte... Ja, hoe het gaat. Dat zie je dus inderdaad.
• 34:20
  Speaker 1: Dood en doodeng. En die jongens... Thomas
• 34:26
  Speaker 2: Erdbrink had dat ook in een van die demo-documentaires die
• 34:28
  Speaker 2: hij maakte laatst. Dat hij ook in Rusland was geweest.
• 34:30
  Speaker 2: En dat hij ook zo'n gevecht tussen twee man, dat
• 34:32
  Speaker 2: ze met elkaar aan het vechten waren. En dat hij
• 34:34
  Speaker 2: een en ook op een gegeven moment zegt, oké, laat
• 34:36
  Speaker 2: me nu maar gaan. Dat hij hem ook zo, heel rustig,
• 34:38
  Speaker 2: een mes zo... En dat zag je gewoon allemaal. Dat... Ja,
• 34:42
  Speaker 2: het is een positief, leuk, vrolijk gesprek, ik weet het
• 34:45
  Speaker 1: Ja, maar het is zo, inderdaad, je leest er wel over.
• 34:46
  Speaker 1: Maar als je het echt ziet, denk je, jezus, crisis, jongens.
• 34:49
  Speaker 1: Het is gruwelijk, echt. Ja, of je ledenmaat alleen maar goed.
• 34:53
  Speaker 2: Maar daar kijk je graag naar
• 34:55
  Speaker 1: Nee, niet graag, maar ik vind het wel fascinerend, ja.
• 34:58
  Speaker 1: Of ik denk, ja, zo gaat dat dus. Oh mijn god,
• 35:01
  Speaker 1: mensen moeten het toch eens beter weten. Dan zou je
• 35:03
  Speaker 1: het toch niet echt snel gaan doen
• 35:04
  Speaker 2: Maar zou je zelf zo willen gaan dat het opeens
• 35:06
  Speaker 2: voorbij is? Nee, het
• 35:08
  Speaker 1: is niet meer... Waarschuw me even. Nee, ik vind het
• 35:11
  Speaker 1: meer fascinerend. Maar goed, ik heb ook hele geestige en
• 35:15
  Speaker 1: lollige kanten. Dat weet ik, daar sta je aan bekend. Ja,
• 35:19
  Speaker 1: ik ga met een hele club dan ook een paar
• 35:22
  Speaker 1: delen in. Nou, niet in Oekraïne, maar in Letland. Een
• 35:27
  Speaker 1: hele club met een bus erheen.
• 35:29
  Speaker 2: Vind je het lastig om mensen in de buurt te
• 35:31
  Speaker 2: laten komen eigenlijk
• 35:32
  Speaker 4: Vind
• 35:32
  Speaker 2: je het lastig om mensen in je buurt te laten komen?
• 35:35
  Speaker 2: Als het persoonlijk wordt
• 35:37
  Speaker 1: Het ligt eraan wie. Maar het is een bekende Nederlander.
• 35:43
  Speaker 1: Zo afdoende ik, Jezus, mensen, kinderen. Er komt nooit eens
• 35:46
  Speaker 1: een mooie meid op jou staan. Dat zijn meestal jongens
• 35:48
  Speaker 1: met een acné uit de provincie. Kijk, de handtekening is
• 35:52
  Speaker 1: niet meer. Het is meer, even fotomaken. Mooie voormaak, maak
• 35:56
  Speaker 1: het mooi, man. Dan zeg ik, Jan, Jan, Jan. Jan, Jan,
• 36:01
  Speaker 1: kom even bij me. Jan, Jan, Jan. Kijk, kom even
• 36:04
  Speaker 1: bij me, ik wil een foto maken. Oké. En dat
• 36:08
  Speaker 1: dan niet één keer, maar vaak. Vooral in de provincie
• 36:11
  Speaker 1: is dat toch wel veelvuldig, Jan. Dat wordt dus wel
• 36:14
  Speaker 1: een beetje... Ja, mensen dichtbij laten komen.
• 36:18
  Speaker 2: Je deed laatst ook... Op de begrafenis hoor ik van René...
• 36:22
  Speaker 2: Nog even van Maarten Spanje. Over de dood gesproken, ja.
• 36:26
  Speaker 2: Hij zei dat dat hilarisch was. Was dat gebaseerd op
• 36:29
  Speaker 2: die Amsterdamse trainer? Ja, precies. Op het bed
• 36:32
  Speaker 1: van Malcolm. Ja, Maarten heb ik veel bezocht... Toen hij
• 36:39
  Speaker 1: uiteindelijk op sterven lag. En toen... Ja, dat vond hij
• 36:44
  Speaker 1: wel prettig. Als ik even langs was met zijn vrouw,
• 36:46
  Speaker 1: die vroeg haar even langs. Dat voelt Maart zich wel prettig.
• 36:48
  Speaker 1: En dan, ja, voor je het weet, zat ik daar twee,
• 36:51
  Speaker 1: drie uur alleen maar een beetje te keten. En dan
• 36:55
  Speaker 1: was het zo, ik heb ooit eens een sketch gedaan
• 36:57
  Speaker 1: bij Jiskevet. En dat was een homoseksuele broeder in een ziekenhuis.
• 37:03
  Speaker 1: En dan was Arjen van der Grijn de grimeur, die
• 37:05
  Speaker 1: was iemand die had... Hoe heet dat, als je dat
• 37:08
  Speaker 1: grote banner niet goed uit kan krijgen? Indigestie, wat nou... Ja,
• 37:12
  Speaker 1: ik begrijp wat je bedoelt. Het zit vast. Op de wc, zogenaamd,
• 37:18
  Speaker 1: die zag je dan niet... maar dan deed ik elke
• 37:19
  Speaker 1: keer mijn arm door de wc... en dan riep ik,
• 37:22
  Speaker 1: we krijgen hem er wel uit hoor, meneer de Frits.
• 37:25
  Speaker 1: En toevallig was dat net een gang verder waar Maarten Spanjela...
• 37:30
  Speaker 1: Dat vond hij zo'n geweldige scène. Dan liep ik door
• 37:34
  Speaker 1: dat ziekenhuis met een grote kan koffie. We krijgen hem
• 37:38
  Speaker 1: er wel uit hoor, meneer de Vrie. Dan moest ik
• 37:41
  Speaker 1: dat pasje doen, dat loopje. Uiteindelijk zaten we te keten,
• 37:45
  Speaker 1: een beetje oude grappen. Ik ken Maarten weer via Rijk
• 37:48
  Speaker 1: te gooien. Ik ken hem daarvoor wel. Dat was eigenlijk
• 37:52
  Speaker 1: met Rijk en Maarten en mij altijd wel veel plezier.
• 37:56
  Speaker 1: Dat geloof ik, ja. Maar het was ook, ja, dan
• 37:58
  Speaker 1: lag hij daar in zijn huis, zie je, en dan
• 38:00
  Speaker 1: met van die, nou ja, allemaal nargen met stoma's en
• 38:03
  Speaker 1: weet ik veel. En uiteindelijk had hij dus gevraagd aan
• 38:06
  Speaker 1: zijn weduw van, ik zou het wel heel erg prettig
• 38:09
  Speaker 1: vinden als Michiel iets zou zeggen op mijn begrafenis. Terwijl, ja,
• 38:13
  Speaker 1: ik vind het wel interessant om nou daar te staan
• 38:16
  Speaker 1: in zo'n aula en te denken, gadverdamme Maarten, please, had
• 38:20
  Speaker 1: dat nou niet gevraagd, man. Ik zei, ja, maar je
• 38:24
  Speaker 1: kan ook niet terug als dat het verzoek is van iemand...
• 38:28
  Speaker 1: Om dat te doen, dan heb je al te respecteren.
• 38:31
  Speaker 1: En mijn milieu zegt ook, heb je te respecteren, Michiel.
• 38:34
  Speaker 1: Dus ik denk, nou ja, godszegende geber. En ik had
• 38:36
  Speaker 1: niet zo'n zin om me te verbergen achter een figuur.
• 38:38
  Speaker 1: Dat vind ik ook een beetje slap. En toen dacht ik, nou,
• 38:43
  Speaker 1: weet je wat ik misschien kan doen? Dat je gewoon
• 38:45
  Speaker 1: heel normaal begint. Ja, het was wel met een gestrekt
• 38:50
  Speaker 1: been erin. Want je weet nooit hoe het valt. Dus
• 38:52
  Speaker 1: het was, ja, dat hele zaaltje zat hem vol. Dus eerst, ja,
• 38:56
  Speaker 1: het is een soort, je hebt het bekende toespraak of zo,
• 38:58
  Speaker 1: en Maarten ook, en dan zit je daar zo'n beetje,
• 39:06
  Speaker 1: nou ja, je kan nou niet meer terug, Romein. Dus
• 39:09
  Speaker 1: ik begin ook maar van, ja, nou ja, Maarten die
• 39:12
  Speaker 1: ken ik dus, babbeldebabbeldebabbeldebabbel. Ja, en ik, ja, ik weet
• 39:15
  Speaker 1: het niet, ik vind het ook een beetje een, het
• 39:17
  Speaker 1: blijft gewoon een beetje een dom gezicht zo, dat Maarten
• 39:20
  Speaker 1: dan hier in zo'n kist ligt en denkt, ja, nou ja,
• 39:22
  Speaker 1: hoe dom kan het allemaal zijn? Ja, naar mijn idee.
• 39:27
  Speaker 1: Ik heb het niet teruggekeken of ik kan het geen
• 39:29
  Speaker 1: eens terugzien. Weet je wat ik doe? Dames en heren, ja, ik...
• 39:35
  Speaker 1: ik zit vast, ik kom er niet uit. Ik weet
• 39:37
  Speaker 1: niet eigenlijk wat ik hier doe, wat hier staat te doen.
• 39:41
  Speaker 1: Ik heb het idee dat ik het helemaal anders moet aanpakken.
• 39:44
  Speaker 1: Ik heb heel snel een gebitje ingedaan, zo'n voorzetgebit... Flinke bril,
• 39:50
  Speaker 1: en toen zijn
• 39:51
  Speaker 6: godverdomme maat en vuile zusken op het feit dat ik
• 39:54
  Speaker 6: wil kijken, met al die wijven in flinke veen, met
• 39:56
  Speaker 6: al die afvallige suikers, met zo'n hierisit, iedereen die gaat dood!
• 40:04
  Speaker 1: Dat is uiteindelijk het meest gore verhaal ook. Maar het
• 40:09
  Speaker 1: is wel zo slim. Een paar dingen aantikken als een keilsteentje.
• 40:13
  Speaker 1: En Ria Valk met die verklefte voet. Met een natte
• 40:15
  Speaker 1: reet op die witte leer van
• 40:18
  Speaker 6: die smerige boesboten. Finkenveen, goed drankje. En de chardonnay heb je.
• 40:22
  Speaker 6: Chardonnay kun je krijgen. Wordkaartje.
• 40:26
  Speaker 1: Iedereen. Dus een beetje toch ook de penose sfeer. Waar
• 40:29
  Speaker 1: Maarten zich ook al in begaf.
• 40:31
  Speaker 5: Ja,
• 40:32
  Speaker 1: dat was waar. En ik hoorde dus die zaal, waar
• 40:36
  Speaker 1: ik zo langs moest. Ja, uiteindelijk had ik het idee
• 40:39
  Speaker 1: dat iedereen in zijn broek stond te pissen. Want ja,
• 40:41
  Speaker 1: het was natuurlijk nog niet echt de bedoeling dat je
• 40:42
  Speaker 1: dit op een begraafd... Zo zei René Tokie, je probeert
• 40:45
  Speaker 1: je best te doen. Ja, je probeert je in te houden.
• 40:47
  Speaker 1: Maar ik hoorde dus, een vrouw die zat in de zaal,
• 40:49
  Speaker 1: die zei... Ja, zo'n Hans Theo was geloof ik van
• 40:51
  Speaker 1: zijn stoel afgeflikkerd. Ja, dit doe je niet, Romijn, dit
• 40:54
  Speaker 1: kan niet. Maar je kan niet meer terug. En uiteindelijk
• 40:58
  Speaker 1: ben ik... Want ik had als vangnet een hele mooie
• 41:00
  Speaker 1: muziek van Tiny Tim... Strawberry Fields, nee, Strawberry Tea. Het
• 41:06
  Speaker 1: is een heel mooi soort musical-achtig nummer. En toen ben
• 41:08
  Speaker 1: ik achter de kist gaan staan en heb een saluut gemaakt.
• 41:12
  Speaker 1: En toen heb ik een vogel gedaan die opsteeg. En
• 41:15
  Speaker 1: mooi dat licht van bovenin, dat oulaatje naast die kist,
• 41:18
  Speaker 1: achter die kist. En toen heb ik, ik had glittertjes gekocht,
• 41:22
  Speaker 1: die heb ik heel hoog de lucht in gegooid. En
• 41:24
  Speaker 1: die dwarrelden dan zo. op de kist van Maarten. En
• 41:27
  Speaker 1: toen ben ik heel gedweenkeurig... ben ik door het gangpad verdwenen.
• 41:30
  Speaker 1: En toen zag ik allemaal mensen huilen. Ja, de lach
• 41:35
  Speaker 1: en de traan. Nou, dat werd me... godsdank zeer in
• 41:40
  Speaker 1: dank afgenomen. Ja, het kan ook helemaal misgaan. Ja, zeg
• 41:43
  Speaker 1: er om mij wat het is. Dat kan je niet maken, man.
• 41:46
  Speaker 1: Dus godsdank viel het goed
• 41:49
  Speaker 2: Maarten zal er tevreden over zijn geweest.
• 41:51
  Speaker 1: Ik denk dat hij het heel erg prettig had gevonden.
• 41:53
  Speaker 1: In ieder geval zijn weduwe vond het geweldig. Maar hij
• 41:56
  Speaker 1: was jarig die dag. Hij was net getrouwd. En zijn
• 42:02
  Speaker 1: begraafd is de drieënheid. De aardigste Maart is... Die komt
• 42:08
  Speaker 1: uit de Wakkerstraat. Die is geboren tegenover de begraafplaats... Ingang
• 42:17
  Speaker 1: van de begraafbaars. En Johan Cruijff dus aan de achterkant.
• 42:20
  Speaker 1: Van het betondorp. Dus zij doet gewoon. De Bermida. Het
• 42:27
  Speaker 1: grootste talent was Romein. Toen had je Cruijff. En daarna
• 42:30
  Speaker 1: heel ver. Dan had je Spanje. Dat soort narigheid. Nou ja.
• 42:36
  Speaker 2: Dit
• 42:36
  Speaker 1: is fout. Maar meneer Van der Gijp had het erover.
• 42:38
  Speaker 2: Ja, die heeft in de uitzending besproken. Toen heb je
• 42:40
  Speaker 2: een stukje laten zien. Volgens mij was dat Ton Ooyers
• 42:42
  Speaker 2: die je dan nadeed. Zo'n matje had je dan. En
• 42:44
  Speaker 2: dan was je volkomen onverstaanbaar met die stukjes die je
• 42:47
  Speaker 2: nu net ook deed. En dat je er zo heel
• 42:48
  Speaker 2: nu dan één woord van herkende. En verder herkende je
• 42:50
  Speaker 2: er helemaal niks van. Ja, als je uit de
• 42:52
  Speaker 1: kunstwereld zou komen... dan zou je zeggen dat het een
• 42:55
  Speaker 1: dadaïstisch is. Het is eigenlijk iets... Ik heb het al
• 43:00
  Speaker 1: een paar keer bij het vermogen. Het zijn eigenlijk twee types.
• 43:02
  Speaker 1: Eigenlijk een ander praatje, maar goed. En die Beb van
• 43:06
  Speaker 1: Moken was geënt op de materiaalknecht van Ajax in dat tijd.
• 43:11
  Speaker 1: Hoe heet die man? Bobby Harms bedoel je? Bobby Harms, ja. Ja,
• 43:16
  Speaker 1: Shaki Wolfs was dat. Shaki Wolfs, dat was hem inderdaad. Ja,
• 43:19
  Speaker 1: daar had hij al zo'n praat. Ik denk, jezus, wat
• 43:20
  Speaker 1: een jaar ben ik. Heb ik nu al gehoorschad? Ik
• 43:22
  Speaker 1: vind die... Ja, gewoon een beetje alles door elkaar. Het
• 43:24
  Speaker 1: leuke is dat natuurlijk bij de Jiskeveld ook al in
• 43:27
  Speaker 1: de zaal gaan. Dat mensen gewoon... Totaal gebiologeerd blijven luisteren.
• 43:37
  Speaker 1: Ik zeg helemaal niets. En je kan je ook heel
• 43:39
  Speaker 1: veel permitteren. Dirk zou ook godverdomme... op hun bed klaar
• 43:44
  Speaker 6: te komen. Met een bloerspeler, dat zou ik eigenlijk wel.
• 43:48
  Speaker 6: Door de zaken te krijgen
• 43:51
  Speaker 1: Nee, ook. Voor de geipers, ik wil vertellen, een clubje.
• 43:54
  Speaker 1: Benieuwd naar die hoeveelheid. Zegt Nederland. Ik heb nog niks gezegd.
• 44:00
  Speaker 1: Ik ben er ook niet te pakken erop. Haha.
• 44:04
  Speaker 2: Lekker, die koffie. Is dat ook je streven in het leven, Michiel,
• 44:07
  Speaker 2: om niet te pakken te zijn? Je vlucht van typetje
• 44:10
  Speaker 2: naar typetje
• 44:11
  Speaker 1: in je gesprekken. Ja. Ik heet Michiel Aardpiet, dus dat
• 44:18
  Speaker 1: zal in mijn aard zitten. Ik moet je eerlijk zeggen,
• 44:22
  Speaker 1: ik vind het ook wel fascinerend... om situaties, mensen te bekijken... Ja,
• 44:30
  Speaker 1: en ik vind het leuk om te oefenen op iemand.
• 44:33
  Speaker 1: Je kan uitleggen over iemand hoe hij zich gedraagt... of
• 44:35
  Speaker 1: wat hij zei, of weet ik veel wat. En dat
• 44:40
  Speaker 1: leer je dan ook. Het is veel beter om iemand
• 44:43
  Speaker 1: zijn houding te laten doen... of je loopt en dan
• 44:45
  Speaker 1: een stem erbij. Ja, het is hem. Het is hem.
• 44:50
  Speaker 1: Zoals je hem noemt, het is hem. Dus het is
• 44:52
  Speaker 1: altijd een veel betere
• 44:54
  Speaker 2: Maar is het voor jou makkelijker om iemand anders te
• 44:56
  Speaker 2: zijn dan om jezelf te zijn
• 44:56
  Speaker 1: Absoluut. Ja? Ja. En waar
• 44:59
  Speaker 2: komt dat
• 44:59
  Speaker 1: door dan? Ik denk toch een soort... Nou ja, verlegenheid
• 45:02
  Speaker 1: vind ik een beetje een woord, maar... Ik vind dat ingewikkeld.
• 45:06
  Speaker 1: Ik moet je eerlijk zeggen, ik weet ook vaak niet
• 45:07
  Speaker 1: wat het... Daarom vind ik tekenen en schilderen ook lekker.
• 45:10
  Speaker 1: Dan ben ik... Eigenlijk is het een moment dat ik...
• 45:14
  Speaker 1: Klinkt cliché, maar dat is nou helemaal zo. Dan voel
• 45:16
  Speaker 1: ik me er het prettigst bij. Want dan zit je
• 45:18
  Speaker 1: in een andere wereld of zo? Ja, nou ja, goed,
• 45:20
  Speaker 1: dus een type doet ook, maar... Ja, dat vind ik een...
• 45:24
  Speaker 1: Maar hoe voel je je dan als je daarmee bezig bent?
• 45:26
  Speaker 1: Dan ben ik ongehoord rustig en kan ik ook uren
• 45:29
  Speaker 1: dat doen. Vroeger veel meer dan nu. Want ik vind
• 45:33
  Speaker 1: het leven ook wel behoorlijk ingewikkeld. Ja, waarom? Want al
• 45:37
  Speaker 1: die informatie die je de hele dag binnenkrijgt. Ik geloof
• 45:39
  Speaker 1: dat ze in de middeleeuwen één seconde aan informatie binnenkrijgen...
• 45:43
  Speaker 1: die wij een jaar of een stukje informatie doen... twee
• 45:50
  Speaker 1: seconden krijgen we de hele dag. Toch
• 45:54
  Speaker 2: is het ook zo lul, je weet
• 45:54
  Speaker 1: niet
• 45:54
  Speaker 2: wat je ermee moet. Ik las een keer wat jij
• 45:57
  Speaker 2: zegt inderdaad. Volgens mij hadden mensen in de middeleeuwen in
• 45:59
  Speaker 2: hun hele leven... wat wij in één dag meemaken qua informatie,
• 46:02
  Speaker 2: qua impulsen. Die hersen stelden het op hun
• 46:04
  Speaker 1: last. Het is gewoon Cassie's kleding in het hoofd. Ik bedoel,
• 46:08
  Speaker 1: en het is al niet meer normaal. En het is
• 46:10
  Speaker 1: natuurlijk ook verslaafd. Mensen die de hele dag op die
• 46:13
  Speaker 1: informatie op die telefoon... er knettergek van worden. Ik vind
• 46:18
  Speaker 1: het al een enorme wereldreis om van de Amstel hierheen
• 46:21
  Speaker 1: te fietsen. Ik vind het leven een hele gebeurtenis. Dat
• 46:23
  Speaker 1: kun je wel stellen, ja. Maar ik vind het ook
• 46:26
  Speaker 1: wel prettig om dan te denken... dat hoofd is er
• 46:28
  Speaker 1: ook niet voor gemaakt. Als je uit je moeder komt,
• 46:30
  Speaker 1: dan denk je ook... voor je dat weet heb je
• 46:32
  Speaker 1: al een mobieltje in je handen... en een computertje en
• 46:34
  Speaker 1: een krant in je... Het is eigenlijk natuurlijk krankzinnig. Dat
• 46:38
  Speaker 1: zie je ook aan zo'n Trump. Ik weet ook niet
• 46:40
  Speaker 1: meer waar hij aan toe is. Dat is zo'n krankzinnige man.
• 46:47
  Speaker 1: Dat hij op die positie zit. Dan maakten wij absurdistische
• 46:51
  Speaker 1: programma's met je. Ik dacht, dit is me. als ze
• 46:57
  Speaker 1: leven overheen. Wat was de laatste? De Atlantische Amerikaanse oceaan?
• 47:02
  Speaker 1: Of als het nog erger wordt, de Trump-oceaan?
• 47:05
  Speaker 2: Ja, en de Golf van Mexico is inderdaad de Golf
• 47:07
  Speaker 2: van Amerika, de United States. Lake Ontario is nu ook
• 47:10
  Speaker 2: Lake USA, volgens mij, of Lake Trump
• 47:12
  Speaker 2: Het gaat allemaal neer
• 47:14
  Speaker 1: Nou ja, de ritsen maken, de balzalen. En dat zo'n
• 47:18
  Speaker 1: man niet opgepakt wordt of opgehangen op het dorpsplein. Jezus, crisis.
• 47:23
  Speaker 1: En het gaat maar door. Ik ben benieuwd wat er
• 47:26
  Speaker 1: volgende week dinsdag, wanneer gaat het. Ik ben benieuwd wat
• 47:29
  Speaker 1: er gaat gebeuren. Met midterms, die zijn morgen. En jij
• 47:31
  Speaker 1: heeft natuurlijk zijn, oh morgen is het, ja verdomd ja. Ja,
• 47:35
  Speaker 1: dat is vanmorgen. Ja, dit wordt tijdloos dit programma. Oké,
• 47:39
  Speaker 2: jij
• 47:39
  Speaker 1: maakt
• 47:40
  Speaker 2: de aantekeningen. Heb je ook lekkere koffie? Die rij je.
• 47:44
  Speaker 2: Die maakt altijd aantekeningen. Maar neem je die informatie dan
• 47:47
  Speaker 2: wel tot je? Of laat je veel van de wereld
• 47:48
  Speaker 2: aan je voorbij trekken dan
• 47:50
  Speaker 1: Nee, ik ben totaal gefascineerd door het Amerika. Je hoeft
• 47:53
  Speaker 1: het
• 47:54
  Speaker 2: niet te doen, hè
• 47:55
  Speaker 1: Nee, maar het is toch ook weer een soort... Ja,
• 47:57
  Speaker 1: het is een soort stripboek. Of wat is het? Een soop?
• 48:01
  Speaker 1: Het is inderdaad, ik denk, jezus, het kan nog erger.
• 48:05
  Speaker 1: Met zo'n aas, dat is gewoon zo'n privéleger. Ik bedoel,
• 48:08
  Speaker 1: die mensen. En de mensen gaan vijfduizend dollar gegevens op
• 48:12
  Speaker 1: hem stemmen. Nou ja, de krankzinnigheid is gewoon niet op
• 48:16
  Speaker 1: te noemen, ik bedoel. Eigenlijk zeg je, er is eigenlijk
• 48:17
  Speaker 1: geen ruimte meer voor een programma als Jescavet. Dat lukt
• 48:20
  Speaker 1: gewoon niet meer. Nou ja, wij werden een absurdist. Maar
• 48:23
  Speaker 1: wat je zegt, dat is al lang ingehaald. En dat
• 48:27
  Speaker 1: is tot daar en toe, maar het is ook levensgevaarlijk
• 48:30
  Speaker 1: en doodeng wat er gebeurt. Ik zie nog wel gebeuren
• 48:33
  Speaker 1: dat Europa gewoon als een soort Big Mac geplet wordt
• 48:38
  Speaker 1: tussen twee broodjes. China, Rusland, weet ik veel. Nou ja,
• 48:43
  Speaker 1: noem het maar op. Mijn god, ja. Maak je dan
• 48:46
  Speaker 1: zorgen of zeg je na mij de zon vallen? Nou nee,
• 48:48
  Speaker 1: ik heb bijna zo'n soort fatalisme. Jezus, jongen, gooi dan
• 48:52
  Speaker 1: die bommen erop. Dan zijn we in ieder geval van
• 48:54
  Speaker 1: de mensheid af. En dan kunnen we weer een leuke
• 48:57
  Speaker 1: bezig wereld ontwikkelen. Kijken wat eruit komt. Kijken wat eruit komt, ja.
• 49:00
  Speaker 1: Heb
• 49:00
  Speaker 2: je zelf kinderen?
• 49:01
  Speaker 1: Nee
• 49:01
  Speaker 2: Nee?
• 49:02
  Speaker 1: Goeie reden om geen kinderen te hebben
• 49:04
  Speaker 2: Is dat bewust ook, dat je daarom ook geen kinderen
• 49:06
  Speaker 1: wilt? Nee, ik heb dat nooit geambieerd, nee. Maar goed, ja.
• 49:10
  Speaker 1: Ook omdat je naar jezelf keek, of niet? Dat zou
• 49:12
  Speaker 1: best eens kunnen, ja. Ik vind het te verwarrend vaak.
• 49:18
  Speaker 1: Dan moet je zo'n kind ook, die angst heeft... dan
• 49:21
  Speaker 1: moet je het allemaal weer begeleiden. En dan denk ik, god...
• 49:25
  Speaker 1: Ik denk dat mijn vader zich ook zorgen maakte over mij.
• 49:29
  Speaker 1: Het lijkt me een enorme opdracht.
• 49:33
  Speaker 5: Je
• 49:34
  Speaker 1: hebt ook van die kinderen die 9's en 10's halen.
• 49:37
  Speaker 1: En doorfluiten. En dan gewoon een bal afroepen. Of gaan padellen.
• 49:41
  Speaker 1: Of gewoon zeggen. Op vakantie. Sorry dat ik het verantwoord heb.
• 49:47
  Speaker 1: Het is het laatste ding van die kids die dan
• 49:51
  Speaker 1: daar in Parijs... die al die raten eruit knallen en
• 49:54
  Speaker 1: de boel staan eruit te trekken. En zo'n meisje zegt, ja, Jezus,
• 49:59
  Speaker 1: ik wil niet Björn Borg. Het is mijn maat helemaal. Jezus,
• 50:03
  Speaker 1: ga dan even terug, lul. Nee, ik dacht gewoon die
• 50:06
  Speaker 1: schoenen van Prada. Nee, maat, eigen en dertig klauwzaak. Het
• 50:11
  Speaker 1: is gewoon inderdaad die verwende kutkinderen... Dan knippen we het eruit.
• 50:18
  Speaker 1: Je
• 50:18
  Speaker 2: hebt geen manager, daar hoef je niet op te rekenen.
• 50:20
  Speaker 1: Heel
• 50:20
  Speaker 2: klein gaat het eruit knippen. Ja, dat denk ik ook.
• 50:23
  Speaker 2: Maar kinderen, dat vond Lily ook, die had er ook
• 50:24
  Speaker 2: nooit behoefte aan.
• 50:25
  Speaker 1: Die had dat wel leuk gevonden, ja. Takes two to tango,
• 50:29
  Speaker 2: hè? Ja, dat is waar
• 50:30
  Speaker 2: Maar jullie hebben het wel goed, toch? Ze kwamen een
• 50:35
  Speaker 2: keer mee laatst, volgens mij zijn jullie goed stel. Ja,
• 50:38
  Speaker 2: al veertig jaar. Veertig, vijfentwintig
• 50:41
  Speaker 1: heb je hem alweer. Verdomme, schiet je erin. Is er
• 50:44
  Speaker 1: nou nog wat koffie, een lekkere? Mirai, er is iets
• 50:48
  Speaker 1: met jou, een koffie.
• 50:52
  Speaker 2: Het lukt toch wel, Mirai, nog een kopje koffie? Maar
• 50:54
  Speaker 2: wel lekkere dan? Of een dubbel? Toen je de laatste
• 50:59
  Speaker 2: keer bij de uitzending was, zag ik jullie samen. Ik dacht,
• 51:01
  Speaker 2: dat is een goed stil, dat zie je. Maar ja,
• 51:03
  Speaker 2: dat is
• 51:04
  Speaker 1: inderdaad heel lang. Misschien wel omdat het een goed stil is,
• 51:08
  Speaker 1: omdat het geen kinderen zijn. Dan kan je ook nog denken,
• 51:10
  Speaker 1: ik kan het ook omdraaien. Ja. En je kan in
• 51:13
  Speaker 1: wezen doen waar je zin in hebt. Je zit niet
• 51:15
  Speaker 1: aan allerlei restricties vast
• 51:19
  Speaker 2: Wat is er dat jullie bindt
• 51:22
  Speaker 2: Ja, dat
• 51:23
  Speaker 1: is een goede vraag. We vinden elkaar altijd wel prettig. Ja,
• 51:29
  Speaker 1: we komen natuurlijk ook... Die generatie van nu, dat is
• 51:32
  Speaker 1: sowieso al... Jezus, mina. Ja, maar het is misschien ook wel...
• 51:38
  Speaker 1: We hebben natuurlijk... Ik weet niet hoe oud jij bent. 59.
• 51:42
  Speaker 1: We hebben toch wel echt de leukste tijd meegemaakt, volgens mij.
• 51:45
  Speaker 1: Het is wel heel pijnlijk als je kinderen hebt en
• 51:47
  Speaker 1: je moet gaan uitleggen... van ja, in onze tijd... Ja,
• 51:50
  Speaker 1: dat weten we. We hadden tenminste nog QB de Blizzards
• 51:54
  Speaker 1: en de Outsiders. Het
• 51:55
  Speaker 2: belangrijke is, je hebt geen kinderen, maar je moet bedenken...
• 51:59
  Speaker 2: hoe hun tijd eruit gaat zien. Je ziet in wat
• 52:00
  Speaker 2: voor wereld we nu leven. Ja,
• 52:02
  Speaker 1: dat moet je dus gaan zeggen. Dat moet je gaan uitleggen. Man.
• 52:05
  Speaker 2: Jij hebt al kinderen? Ik heb een zoon en een dochter,
• 52:08
  Speaker 1: ja. Hoe oud zijn die?
• 52:09
  Speaker 2: 14 en 17
• 52:10
  Speaker 1: Jezus Christus. Toi, toi,
• 52:13
  Speaker 2: toi.
• 52:14
  Speaker 1: Er zit geen licht in de tunnel, heb ik het idee.
• 52:17
  Speaker 1: Op
• 52:18
  Speaker 2: dit moment zit er weinig licht in de tunnel, denk
• 52:19
  Speaker 2: ik inderdaad. Dank je. Ziet hij er lekker uit, deze koffie? Ja,
• 52:23
  Speaker 2: hij
• 52:23
  Speaker 1: ziet er wel lekker uit.
• 52:24
  Speaker 2: Maar nu gaan we nog eens even proeven
• 52:26
  Speaker 1: Yes, maar dit is gewoon slotaderen. Ja, ga er maar
• 52:32
  Speaker 1: aan staan
• 52:33
  Speaker 2: Ze deugen wel, ze is niet te blowen. Nou ja,
• 52:36
  Speaker 2: ze hebben natuurlijk allemaal hun dingetjes. Ik klop af voor
• 52:39
  Speaker 2: de nadelen die eraan kunnen zitten. Maar ik denk dat
• 52:41
  Speaker 2: het allemaal goed gaat op dit moment. Dus dat is
• 52:43
  Speaker 2: heel fijn. Maar 40 jaar is best lang. Maar verstop
• 52:46
  Speaker 2: je je dan ook steeds? Of ben je bij haar
• 52:47
  Speaker 2: wel meer aanwezig? Ik ben bang dat ik daar een
• 52:49
  Speaker 2: heel schrijnig vervelende bankzitter ben. Een soort artsje bunker. Nee hoor.
• 52:56
  Speaker 2: Het voelt alsof ik aan het paintballen ben. Heb je
• 52:59
  Speaker 2: al eens gepaintballed? Dat doet echt heel veel pijn. Maar
• 53:03
  Speaker 2: dan zitten mensen steeds achter allerlei beschuttingen. Dan gaan ze
• 53:08
  Speaker 2: van de ene beschutting naar de andere. Dan kun je
• 53:09
  Speaker 2: je achter beschermen de hele tijd. En dan moet je
• 53:11
  Speaker 2: ze proberen te raken als ze van de ene plek
• 53:12
  Speaker 2: naar de andere plekken. En zo voel ik me een
• 53:14
  Speaker 2: beetje vandaag. Ik heb zo'n pistool waar ik je probeer
• 53:17
  Speaker 2: te raken. Maar je probeert zo snel mogelijk steeds achter
• 53:20
  Speaker 2: een beschutting te duiken. Zo lijkt het een beetje. Kom op,
• 53:22
  Speaker 2: vraag maar. Nee, maar zonder gekheid. Ik vroeg helemaal in
• 53:25
  Speaker 2: het begin ook of je naar jezelf... Kun je naar
• 53:27
  Speaker 2: jezelf kijken? Mensen, ik had ooit Rienus Ischel. Misschien ken
• 53:31
  Speaker 2: je Rienus. Die kwam dan bij ons in de studio.
• 53:36
  Speaker 2: En dan interviewde hij hem zo bij ons in het programma.
• 53:38
  Speaker 2: En dan moesten alle monitoren afgedekt worden. Want dan kon
• 53:41
  Speaker 2: hij anders zichzelf zien. En dan werd
• 53:43
  Speaker 7: hij zo
• 53:43
  Speaker 2: onpasselijk van als hij zichzelf zag. Dus dan werden er
• 53:46
  Speaker 2: allemaal zwarte doeken over alle monitoren gelegd. Omdat hij niet
• 53:50
  Speaker 2: naar zichzelf kon
• 53:51
  Speaker 1: kijken
• 53:51
  Speaker 2: Die werd gewoon heel erg onpasselijk van zichzelf. Maar zo
• 53:54
  Speaker 2: sterk zal het bij jou toch niet zijn? Nee, ben
• 53:56
  Speaker 2: je gek.
• 53:58
  Speaker 1: Het gaat wel heel ver. Maar het is natuurlijk niet
• 54:00
  Speaker 1: voor niets dat je je verschuilt in een ander iemand.
• 54:05
  Speaker 1: Pieter Sellers, die man las ik ook. Dat was ook ongrijpbaar.
• 54:09
  Speaker 1: Die schoot altijd in een rol. Maar ook thuis. Die
• 54:13
  Speaker 1: is zichzelf niet en nooit geweest.
• 54:17
  Speaker 2: Maar zo erg... Ik neem aan dat je dat thuis...
• 54:20
  Speaker 2: Dat het ook niet eens lukt dat je vrouw dan
• 54:21
  Speaker 2: op een gegeven moment ook zegt... Hallo, contact, waar zijn we? Ja, nee,
• 54:24
  Speaker 2: natuurlijk niet. Ik
• 54:25
  Speaker 1: bedoel, het is een... Ja. Nee, maar
• 54:30
  Speaker 2: Kan jij gewoon als Michiel Romeijn thuis zeggen, ik hou
• 54:33
  Speaker 2: van je
• 54:33
  Speaker 1: Nee, dat lukt mij niet. Dat lukt je niet? Om
• 54:37
  Speaker 1: te zeggen, ik hou van je?
• 54:38
  Speaker 7: Nee.
• 54:43
  Speaker 1: GELACH Ja, maar wat bedoel je? Ik hou van je,
• 54:46
  Speaker 1: wat leuk
• 54:47
  Speaker 2: Gewoon om je te tonen, om je gevoelens
• 54:49
  Speaker 1: te laten zien. Nou en nog... Ik ben nogal emotioneel
• 54:54
  Speaker 1: mens in die zin. En naarmate je ouder wordt, wordt
• 54:56
  Speaker 1: het alleen maar erger. Wat ik zei, ik kan nergens
• 54:58
  Speaker 1: meer naar kijken. Ik vind het heel prettig om met
• 55:00
  Speaker 1: mijn hond en Liddy... een beetje naar die tv te kijken.
• 55:04
  Speaker 1: Dat vind ik wel prettig, ja. Maar een beetje oudbollig,
• 55:07
  Speaker 1: of een beetje...
• 55:09
  Speaker 2: Het lijkt net alsof je daar zo ver mogelijk bij
• 55:11
  Speaker 2: weg wil blijven. Kijk, laatst zaten we met iemand te praten...
• 55:14
  Speaker 2: en achter alle grappen zit altijd ook pijn. Ervaar je
• 55:17
  Speaker 2: dat zelf ook zo? Of is het niet pijn die
• 55:18
  Speaker 2: je ervaart? Is het iets anders dan
• 55:20
  Speaker 1: Ik heb altijd wel de neiging om een pijnlijke situatie...
• 55:24
  Speaker 1: een beetje de lolbroek uit te hangen, omdat ik daar
• 55:25
  Speaker 1: niet tegen kan. Daarom heb ik natuurlijk ook wel mijn tv-dinges.
• 55:31
  Speaker 1: Dan kan je dat gewoon gaan spelen. Ik heb diezelfde
• 55:36
  Speaker 1: figuur waar je het over had... met die man die
• 55:37
  Speaker 1: zelfs zo praat. We hebben ooit een scène gemaakt met kerstmis.
• 55:40
  Speaker 1: Ik vind kerstmis geloof ik de ergste periode van het jaar.
• 55:45
  Speaker 1: Maar dat had Kees Prins en Herman ook. En Annick
• 55:47
  Speaker 1: Vijver die erin meede. We zaten om in zo'n Jordaanse interieur.
• 55:53
  Speaker 1: We zaten met kerstmuziek, met zo'n kerststukje... om de tafel heen.
• 56:00
  Speaker 1: Het was dan de kunst om... Zeker drie, vier minuten
• 56:04
  Speaker 1: niks te zeggen. Dus inderdaad, je krijgt namelijk als kijker
• 56:09
  Speaker 1: ook een soort plaatsvervangende schaamte... in godsnaam zeg wat om
• 56:12
  Speaker 1: het te doorbreken. Dus dat is inderdaad zo'n... En dan
• 56:18
  Speaker 1: inderdaad met je dat gekraak op zo'n leren stoel. Dus ja,
• 56:23
  Speaker 1: je hoopt in godsnaam te zeggen iets dat het mooi
• 56:26
  Speaker 1: weer is... of verschrikkelijk weer en gewoon niks zeggen. Totdat
• 56:29
  Speaker 1: Kees Prins zegt... Yes, this is wine from South Africa.
• 56:36
  Speaker 1: By the Lidl. By the Lidl. Dat was zo'n... Annick
• 56:42
  Speaker 1: Verst is een Poolse hoer waar hij net mee getrouwd is.
• 56:45
  Speaker 1: From the Lidl. They got him in the white too.
• 56:48
  Speaker 1: Dus een glaasje wijn inschenken en dan weer... Dan weer
• 56:53
  Speaker 1: zeker een halve minuut
• 56:54
  Speaker 4: stil.
• 56:54
  Speaker 1: Alsof iemand met een grasbritje in je neus zit te peuren.
• 57:02
  Speaker 1: Dat zijn situaties die ontstaan natuurlijk wel uit het feit...
• 57:05
  Speaker 1: dat je denkt, jezus, al die stiltes die hier vallen. Nou,
• 57:11
  Speaker 2: ja... Herman Koch heeft hier ook gezeten. Die beschreef het
• 57:13
  Speaker 2: ook een beetje hoe jullie soms in alle spontaniteit allerlei
• 57:16
  Speaker 2: dingen bedachten. Dat gebeurde eigenlijk gewoon ter plekke vaak, zei hij.
• 57:19
  Speaker 2: Nou
• 57:19
  Speaker 1: ja, we gingen wel echt heel gedisciplineerd zitten in de
• 57:23
  Speaker 1: Angelierstraat om tien uur. En dan inderdaad met een paar papiertjes. Ja,
• 57:29
  Speaker 1: wat zullen we eens gaan doen? Want vrijdag kwam de cameraploeg.
• 57:35
  Speaker 1: En dan Ellen Jens, mijn grote vriendin, een oude zus...
• 57:39
  Speaker 1: die godsdenkend zei, jezus, jongens, het is helemaal niks wat
• 57:43
  Speaker 1: we hebben. Ik bedoel, in godsnaam, godsnaam. Zou dit wel kunnen, Ellen? Ja, natuurlijk,
• 57:48
  Speaker 1: hartstikke goed. Het is heel erg leuk, godsnaam, zei ze
• 57:50
  Speaker 1: dat dan. Toen je stond te shaken van ellende, denk je, jezus, jongens...
• 57:54
  Speaker 1: dit is echt voorkomend, het is helemaal niks. Want ja,
• 57:58
  Speaker 1: je hebt dus maandag, dinsdag, woensdag... nee, ga maar door,
• 58:00
  Speaker 1: en dan vrijdag. Woensdag wisten we nog niet wat we
• 58:03
  Speaker 1: gingen doen. En dan denk ik, oh jezus Christus. Moeten
• 58:07
  Speaker 1: we jongens komen op die cameraploeg? Die staat erover en
• 58:09
  Speaker 1: dacht van, nou ja. Iets in elkaar prutsen en doen.
• 58:13
  Speaker 1: Je hebt natuurlijk geen leidraad zoals jullie hebben. Je hebt
• 58:16
  Speaker 1: natuurlijk altijd de actualiteit om je... Wij hebben geen referentie.
• 58:22
  Speaker 1: Dat is best lastig lijkt me. Behoorlijk. En dan moet
• 58:24
  Speaker 1: het nog geestig zijn, want dan ligt je lat vrij hoog.
• 58:26
  Speaker 1: Dan voel je niet zoveel aan. Dus... Nou ja, godzijdank
• 58:31
  Speaker 1: ging het dan vaak wel goed of niet. Maar dan
• 58:34
  Speaker 1: maak je weer een andere. Daarom hebben we uiteindelijk ook
• 58:37
  Speaker 1: die series in de studio genomen. Dan kon je dus twee,
• 58:39
  Speaker 1: drie van die dingen opnemen op een avond. En dat
• 58:42
  Speaker 1: was natuurlijk wel lekker. Want dan kon je gewoon met
• 58:43
  Speaker 1: die lulloos wat het kantoor dingen. Dan weet je tenminste
• 58:46
  Speaker 1: waar je aan toe bent. Je komt binnen, zegt goeie smorgens.
• 58:49
  Speaker 1: En dan heb je de boel al plat.
• 58:53
  Speaker 2: Ja, maar als je succes hebt, dan is het opeens
• 58:54
  Speaker 2: een stuk makkelijker, toch?
• 58:56
  Speaker 1: Nou ja, of juist niet, omdat de lat dus hoger ligt. Ja,
• 58:59
  Speaker 1: dat vond ik erg terechtgevallen. Maar waar ik dus inderdaad
• 59:06
  Speaker 1: altijd van hield, was eigenlijk dat ja, die lullo's en
• 59:09
  Speaker 1: die dingen, dat wist ik op een gegeven moment. Ik
• 59:11
  Speaker 1: vond het altijd veel leuker om die, ja, de meest
• 59:13
  Speaker 1: wonderlijke films te maken. Dan denk ik, wat is dit?
• 59:16
  Speaker 1: In godsnaam, jongens. Slaat dit op? Het publiek is natuurlijk verwend.
• 59:22
  Speaker 1: Ik denk, nou, dus ja... Iedereen vindt zo'n kantoor geweldig.
• 59:27
  Speaker 1: Of die lullo's. Het was namelijk gemaakt tegenover. Wij haten
• 59:31
  Speaker 1: die lullo's. En hier op de Amstel gooien ze elkaar
• 59:34
  Speaker 1: alweer de gracht in. Met een roetkapje. Die verschrikkelijke jongetjes allemaal.
• 59:39
  Speaker 1: En ja, je wordt natuurlijk net zoals bij Juventus. Je
• 59:41
  Speaker 1: wordt omarmd. Juist door de club die je belachelijk maakt. En,
• 59:48
  Speaker 1: nou ja, goed, het was een groot effect, maar... Ja,
• 59:51
  Speaker 1: ik hoef veel meer van de wonderlijke filmpjes. Absurdistisch. Ja,
• 59:56
  Speaker 1: nou ja, absurdistisch nog geen eens. Een beetje weird, ja.
• 59:59
  Speaker 1: Absurdistisch ook, maar het is cabaret. Dat probeert een absurdistisch
• 1:00:04
  Speaker 1: vaak te zijn. Dat vind ik dan net niet leuk. Ja,
• 1:00:06
  Speaker 1: wat is absurdistisch? Ik vond een... Herman heeft ooit eens
• 1:00:11
  Speaker 1: een scène gespeeld. Ik kwam een man tegen... Trouwens, in
• 1:00:14
  Speaker 1: het Amsterdamse bos was er ook zo'n man... die op
• 1:00:16
  Speaker 1: die hele grote... Ik weet niet of je er wel
• 1:00:18
  Speaker 1: eens kon. Zo'n hele grote nagemaakte kruiwagen. Dat was een
• 1:00:22
  Speaker 1: man die op dat hele grote veld waar die kruiwagen stond...
• 1:00:26
  Speaker 1: dan met een bal in zijn eentje stond te trappen.
• 1:00:30
  Speaker 1: Dus met niemand erbij en dan heel hoog. En dan
• 1:00:32
  Speaker 1: ging hij erachteraan rollen. En dat deed hij dan echt
• 1:00:35
  Speaker 1: uren achter elkaar. Het was een soort prachtig landschap met zo'n...
• 1:00:39
  Speaker 1: Met z'n manier in z'n eentje staat te voetballen. En
• 1:00:42
  Speaker 1: had hij ook z'n bootrampjes bij zich. En z'n fiets
• 1:00:46
  Speaker 1: stond er tegen een boompje. Nou ja, daar kunnen we
• 1:00:48
  Speaker 1: nu weer naar kijken. En toen kwam ik toevallig met
• 1:00:51
  Speaker 1: Herman op het strand in Spanje. Ook een man tegen het,
• 1:00:55
  Speaker 1: ook een soort brommertje... waar dan allerlei strandspulletjes uitkwamen. Dus
• 1:01:00
  Speaker 1: met zo'n bedje, zo'n padelbedje... het balletje proberen urenlang vol
• 1:01:06
  Speaker 1: te houden... en dan met een frisbee gaan gooien en
• 1:01:08
  Speaker 1: die dan weer proberen op te vangen. Ja, dan krijg
• 1:01:11
  Speaker 1: ik bijna de tranen over je wangen van plezier... maar
• 1:01:15
  Speaker 1: ook denk je, jezus, wat een treurigheid. Want toch iemand
• 1:01:18
  Speaker 1: die probeert iemand te vinden die met hem mee wil spelen, toch? Ja,
• 1:01:22
  Speaker 1: dat vind ik altijd honderd keer interessanter dan die lulles. Ja,
• 1:01:28
  Speaker 1: ik weet niet, het is natuurlijk een absurdisme... wat het
• 1:01:31
  Speaker 1: absurdisme
• 1:01:31
  Speaker 2: zelf al maakt... Ik herken het wel. Mijn vader was tegenwoordiger.
• 1:01:36
  Speaker 2: Die kwam heel vaak s'avonds thuis. En dan ging hij
• 1:01:38
  Speaker 2: opeens tijdens het eten heel hard zitten lachen. En dan
• 1:01:41
  Speaker 2: zei ik, waarom zit je te lachen? Hij zei, nee, nee,
• 1:01:42
  Speaker 2: ik heb vandaag weer iets gezien. Ja, ik kan het
• 1:01:44
  Speaker 2: ook niet uitleggen. En dan begon hij weer heel hard
• 1:01:46
  Speaker 2: door te lachen. En dat ging soms een kwartier door.
• 1:01:47
  Speaker 2: Want dan zag hij gewoon die scène weer voor zich.
• 1:01:49
  Speaker 2: Van die mensen die dan in een discussie waren geraakt.
• 1:01:52
  Speaker 2: Of met een klant waar hij mee moest werken. En
• 1:01:54
  Speaker 2: heel vaak... Stoot hij maar ergens aan, dan zaten we
• 1:01:57
  Speaker 2: in een restaurant of zo... of liepen we in een supermarkt. Kijk,
• 1:01:59
  Speaker 2: moet je even kijken, daar gaat hij, zegt hij dan.
• 1:02:01
  Speaker 2: En dan inderdaad precies wat jij een beetje beschrijft... van
• 1:02:03
  Speaker 2: die mensen waarvan je denkt, wat gebeurt hier allemaal? Verschrikkelijk, ja.
• 1:02:05
  Speaker 2: Hij kon daar zo verschrikkelijk hard om lachen.
• 1:02:07
  Speaker 1: Ja, dat heb ik dus ook. Dat deel ik natuurlijk met...
• 1:02:10
  Speaker 1: vooral met Herman deel ik dat enorm. Want jullie zijn
• 1:02:13
  Speaker 1: nog steeds heel goed, hè, samen? Ja, ik heb met Herman...
• 1:02:15
  Speaker 1: Maar god, die ken ik ook al van, weet ik veel...
• 1:02:18
  Speaker 1: De Laafere
• 1:02:19
  Speaker 2: School. Ja, kwam ook uit een goede buurt. Een korte
• 1:02:22
  Speaker 2: onderbreking in dit programma, zolang het leuk is. Maar blijf
• 1:02:25
  Speaker 2: vooral luisteren, want zometeen zijn we er weer met Michiel Romeijn.
• 1:02:33
  Speaker 2: Leuk dat je nog luistert. En blijf het vooral doen,
• 1:02:35
  Speaker 2: want het is zeker de moeite waard. Want hij is
• 1:02:36
  Speaker 2: vandaag aanwezig, Michiel Romeijn. Herman vertelde een prachtig verhaal. Maar
• 1:02:41
  Speaker 2: die vertelde het verhaal dat zijn vader op een dag
• 1:02:42
  Speaker 2: thuis kwam met een foto. Van een vrouw. En die zei, kijk,
• 1:02:47
  Speaker 2: dit is mijn nieuwe vriendin. Zei hij tegen zijn vrouw
• 1:02:49
  Speaker 2: en zijn zoon toen. En dat moesten ze dan maar
• 1:02:51
  Speaker 2: gewoon accepteren... dat hij nu ook een vriendin had. En
• 1:02:55
  Speaker 2: dan liep je soms met zijn moeder hand in hand
• 1:02:56
  Speaker 2: door een straat... en zei ze, daar heb je dat teringwijf. Doorlopen,
• 1:02:59
  Speaker 2: weet je wel. Maar dat was zo'n geweldig verhaal. Maar
• 1:03:02
  Speaker 2: ook wel weer treurig, ja. Het was supertreurig. Maar tegelijkertijd,
• 1:03:06
  Speaker 2: zoals je het vertelde ook... was ook weer zo'n scène
• 1:03:08
  Speaker 2: dat je denkt... zo ongemakkelijk, maar
• 1:03:10
  Speaker 1: ook weer zo echt. Dat zijn ook de leukste scènes
• 1:03:13
  Speaker 1: in het leven. Ja, ik noem dat wij maken altijd meer... Ja,
• 1:03:16
  Speaker 1: ik heb nooit zoveel met cabaret gehad... Ja, ik bedoel,
• 1:03:21
  Speaker 1: ik had meer met... Die ken ik dan ook goed,
• 1:03:23
  Speaker 1: Peter van Straten, die tekeningen. Ja, geweldige tekeningen. Ja, ik bedoel,
• 1:03:26
  Speaker 1: dat zijn eigenlijk gewoon één tekening met een tekst. En
• 1:03:28
  Speaker 1: dan denk je, ja, dat is vertegenwoordigd met een
• 1:03:31
  Speaker 2: hele wereld. Het is meer levenskunst dan, hè? Het is
• 1:03:34
  Speaker 2: niet eens cabaret, ook wat jullie deden soms niet. Het
• 1:03:36
  Speaker 2: was meer zo dicht bij de werkelijkheid... dat je eigenlijk
• 1:03:38
  Speaker 2: de pijnlijkheid soms kon voelen. Ja,
• 1:03:40
  Speaker 1: wat Herman, de beroemde scène dat hij... Jeukers en reet heeft.
• 1:03:45
  Speaker 1: En dan een hele scène dat die man... Ja. Nou ja, goed,
• 1:03:51
  Speaker 1: het is een bekende scène. En dan zie je hem
• 1:03:54
  Speaker 1: gewoon met de camera de straat op. En dan bij
• 1:03:57
  Speaker 1: zo'n krul slaat hij een fles af. En dan gaat
• 1:04:00
  Speaker 1: hij dus over die glasscherven in zijn blote reet. Om
• 1:04:04
  Speaker 1: maar van die jeuk af te zijn. Het gaat van
• 1:04:07
  Speaker 1: kwaad tot erger dus ook. Uiteindelijk stopt hij er een
• 1:04:10
  Speaker 1: rotje in zijn reet. En er zijn zelfs nog een was...
• 1:04:15
  Speaker 1: Ik had het laatst over, had je nog een wasstraat ingewisseld...
• 1:04:17
  Speaker 1: die met z'n reet, dus die wasstraat bij het stadion...
• 1:04:20
  Speaker 1: met van die borstels door die. En uiteindelijk... Ja, hoeveel
• 1:04:24
  Speaker 1: situatie hadden we er in? En uiteindelijk bij Café de Reiger...
• 1:04:29
  Speaker 1: waren we met de camera... en dan hebben we dat
• 1:04:32
  Speaker 1: meisje weggeroepen... die daar achter de bar stond. Z'n telefoon,
• 1:04:36
  Speaker 1: godslank ging dat niet meer precies. Dus ik zei, Herman,
• 1:04:39
  Speaker 1: het moet er wel goed uitzien... als je zo direct
• 1:04:41
  Speaker 1: die spoelbak ingaat over die borstel. Dus Herman doet zijn
• 1:04:46
  Speaker 1: witte onderbroek uit. Zo'n blote reet gaat hij bovenop die
• 1:04:50
  Speaker 1: borstel zitten. Van die spoelbak. En op het juiste moment
• 1:04:55
  Speaker 1: komt de meisje weer terug. Die glaas ook weer gaat
• 1:04:58
  Speaker 1: staan spoelen. Ja, dat is een gedenkwaardige scène. Absurdisme, nee,
• 1:05:03
  Speaker 1: realiteit
• 1:05:05
  Speaker 2: GELACH Of heeft hij het toen niet aan je verteld?
• 1:05:13
  Speaker 2: Mijn moeder was heel goed bevriend met zijn moeder. Dat
• 1:05:15
  Speaker 2: had er
• 1:05:15
  Speaker 1: ook nog wel mee te maken. Die
• 1:05:18
  Speaker 2: overleed
• 1:05:18
  Speaker 1: vrij vroeg
• 1:05:19
  Speaker 2: natuurlijk. Dat was
• 1:05:19
  Speaker 1: wel verdrietig. Zijn vader ook. Toen heeft hij nog heel
• 1:05:22
  Speaker 1: lang in dat huis gewoond. In zijn eentje. Wat ik
• 1:05:25
  Speaker 1: toch ook wel weer moedig vind. Ik zou dat nooit kunnen.
• 1:05:28
  Speaker 1: Maar goed, het zit er weer anders.
• 1:05:31
  Speaker 2: Was hij toen al een goede vriend?
• 1:05:33
  Speaker 1: Nou, niet echt. Want ik heb hem ook jaren niet gezien.
• 1:05:35
  Speaker 1: Ik zat ook een heel ander... Op het spiennoos en
• 1:05:39
  Speaker 1: ik zat niet... Ja, ik zat op de grafische schoon.
• 1:05:41
  Speaker 1: Een hele andere handen. Een broek aantrekken met beide pijpen
• 1:05:44
  Speaker 1: en lakschoentjes. Ja, lakschoentjes. Ja, dat is belangrijk. Ja, daar
• 1:05:48
  Speaker 1: hield ik dan ook niet van. Ja, die jongens op
• 1:05:51
  Speaker 1: de grafische schoon waren allemaal... Dat was zo vaak. Toen
• 1:05:54
  Speaker 1: was dat zo kikkers, weet je dat? Een soort telekabroek
• 1:05:57
  Speaker 1: met van die bandjes opzij.
• 1:05:59
  Speaker 2: Maar ben je toen ook gaan dragen? Of heb je
• 1:06:00
  Speaker 2: dat toch niet gedaan? Nee, helaas. Je liet je niet meeleiden? Nee,
• 1:06:03
  Speaker 1: zo'n homo, dat wilde ik helemaal niet. Nee. Het was
• 1:06:06
  Speaker 1: mijn beschuldiging van homo.
• 1:06:07
  Speaker 2: Ja
• 1:06:08
  Speaker 1: Nou ja, ik kan me voorstellen als je homo bent...
• 1:06:14
  Speaker 1: dat je er buiten ligt op een of andere manier.
• 1:06:17
  Speaker 1: Nu slaat het zo enorm door. Ja, jongens, ik bedoel...
• 1:06:22
  Speaker 1: dan moet je ook niet je nagels gaan lakken of
• 1:06:23
  Speaker 1: in een jurk gaan lopen. Het is toch een beetje
• 1:06:27
  Speaker 1: carnaval af en toe. Ik vind alles prima, maar...
• 1:06:30
  Speaker 2: Over de top. Over de top, ja. Maar je bent
• 1:06:33
  Speaker 2: nog steeds wel goed met Herman, toch? Ja, ik spel
• 1:06:36
  Speaker 2: Herman om de dag even en bellen we altijd even.
• 1:06:39
  Speaker 1: Ja.
• 1:06:42
  Speaker 2: Ja. Want hij vertelde me dat jullie Kees eigenlijk helemaal
• 1:06:44
  Speaker 2: niet meer spreken. Nee.
• 1:06:46
  Speaker 1: Kees, dat is... Maar in die zin is dat natuurlijk
• 1:06:49
  Speaker 1: wat iedereen denkt. Jullie zijn een vriendengroep, maar... Ja, net
• 1:06:52
  Speaker 1: zoals wij dat zijn bij VI. Ja, maar dat is
• 1:06:55
  Speaker 1: tenminste wel duidelijk hoe de verhoudingen liggen.
• 1:06:57
  Speaker 2: Ja. Herman zei wel, hij zei... ik zou het best
• 1:07:03
  Speaker 2: leuk vinden als we hier op de gracht lopen... en
• 1:07:04
  Speaker 2: ik loop hem zo tegen het lijf. In een keer
• 1:07:06
  Speaker 2: vind ik het ook wel een beetje jammer... dat je
• 1:07:07
  Speaker 2: elkaar helemaal nooit meer spreekt. Er is natuurlijk wat misgegaan. Ja,
• 1:07:11
  Speaker 2: maar het is ook een heel andere iemand. En
• 1:07:14
  Speaker 1: dat is natuurlijk ook wel de chemie geweest van het Jiskevet.
• 1:07:17
  Speaker 1: Herman komt uit de literaire wereld. Hij is schrijver. Kerst
• 1:07:23
  Speaker 1: komt uit de Kleinkunstacademie. En... En ik kom uit de, ja,
• 1:07:29
  Speaker 1: de grafisch ook, de beelden doen. Dus die drie bij
• 1:07:32
  Speaker 1: elkaar was natuurlijk inderdaad wel nog van drie... Uitersten. Ja,
• 1:07:36
  Speaker 1: drie uitersten, maar... Zo'n orkestie kon bijvoorbeeld helemaal niet improviseren.
• 1:07:41
  Speaker 1: En ik kan geen tekst onthouden, dat is ook alweer goed.
• 1:07:44
  Speaker 1: Dus ik zei van, louter om... Ik kan wel tekst onthouden,
• 1:07:47
  Speaker 1: maar dat duurt 600 dagen... voordat ik een tekst uit
• 1:07:50
  Speaker 1: mijn hoofd heb. Dus Kees kon dat wel heel goed.
• 1:07:53
  Speaker 1: En Kees had ook veel meer overzicht. Want Herman en
• 1:07:56
  Speaker 1: ik kwamen over de radio. Dus ze improviseerden ook altijd alles.
• 1:08:00
  Speaker 1: En dat hielp natuurlijk weer dat hij dat praktische kant
• 1:08:03
  Speaker 1: in die zin veel meer beheerste. En dat was de Bermuda-driehoek.
• 1:08:10
  Speaker 1: En er verdwijnt er natuurlijk eentje. Het is weg. Maar
• 1:08:14
  Speaker 1: zo erg. Jullie spreken we gaan nooit meer. Nee, maar
• 1:08:16
  Speaker 1: Kees had ook een interview in de Volkskrant. Toen zei
• 1:08:18
  Speaker 1: hij dat ook. Nee, ik ken hem dus in die
• 1:08:21
  Speaker 1: zin ook wel. Want hij gooit de deur achter zich
• 1:08:23
  Speaker 1: dicht en begint dan totaal iets nieuws. Maar wat doet
• 1:08:26
  Speaker 1: hij nu eigenlijk dan? Geen idee. Ik hoorde dat hij
• 1:08:29
  Speaker 1: in Spanje woonde gedeeltelijk. En hij ging toen van die... Ja,
• 1:08:34
  Speaker 1: dat moet je net bij mij zijn. De musicals schrijven
• 1:08:36
  Speaker 1: voor Joop van der Ende. Moet je nagaan dat wij
• 1:08:40
  Speaker 1: nog een keer een musicalje in de Heineken Musical hebben gedaan.
• 1:08:43
  Speaker 1: Zeven keer. Ja. Goedemorgen is de musical. Van de Ende
• 1:08:48
  Speaker 1: zat alles te vermusicalen. Dus wij dachten, kom op, we
• 1:08:51
  Speaker 1: gaan nu ook de musical. Of heb je nog een neuktoer?
• 1:08:54
  Speaker 1: Hebben we ook nog gedaan. Een beetje baldadig, hè? Nou ja,
• 1:09:01
  Speaker 1: daar zat Kees de Messer strikt als bij Joop van
• 1:09:03
  Speaker 1: den End aan de musicals te schrijven. Ja, weet niet.
• 1:09:07
  Speaker 2: Tja, moet hij weten, maar... Ja, wel bijzonder als je
• 1:09:09
  Speaker 2: erover nadenkt. Het was zakelijk uiteindelijk, toch? Dat het een
• 1:09:12
  Speaker 2: beetje tussen jullie ook misliep, toch, aan het einde?
• 1:09:14
  Speaker 1: Ja, maar het is natuurlijk karakters. Die kunnen natuurlijk heel
• 1:09:16
  Speaker 1: goed op één plek... Het samen vinden, omdat je één
• 1:09:20
  Speaker 1: doel hebt. Maar als je iemand individueel hebt, dan denk je... ja,
• 1:09:23
  Speaker 1: maar man, ik zit heel anders in elkaar dan jij.
• 1:09:25
  Speaker 1: Ik bedoel, dat is nou precies waarom het jou zo
• 1:09:27
  Speaker 1: leuk is... om die elementen bij elkaar te voegen. Nou ja,
• 1:09:31
  Speaker 1: kijk dan op Voetbal Inside.
• 1:09:32
  Speaker 2: Ja, nee, goed. Ik denk
• 1:09:33
  Speaker 1: wel dat
• 1:09:33
  Speaker 2: je niet op skivakantie gaat met de rest. Nee, we
• 1:09:35
  Speaker 2: hebben gewoon een moeite met elkaar zelfs. Maar goed, ik
• 1:09:38
  Speaker 2: probeer inderdaad grote lijnen te houden... zodat zij met z'n
• 1:09:40
  Speaker 2: tweeën kunnen freewheelen. Nou ja, goed, dat heb je al
• 1:09:43
  Speaker 2: een soort formule ook gevonden.
• 1:09:44
  Speaker 5: Ja.
• 1:09:44
  Speaker 2: Maar dat ging wel natuurlijk, zeg maar. Dat is niet
• 1:09:47
  Speaker 2: bedacht of zo. En ook, kijk, jij zegt, wij hebben
• 1:09:50
  Speaker 2: de actualiteit... maar verder doe ik ook maar wat. Ik
• 1:09:52
  Speaker 2: kijk gewoon wat er voorbij komt en dan roep ik wat...
• 1:09:54
  Speaker 2: en dan kijk ik wat het oplevert. Nou
• 1:09:56
  Speaker 1: ja,
• 1:09:56
  Speaker 2: goed, dat wil dus... Ja, ik neem aan dat je
• 1:09:58
  Speaker 2: hem niet verjaardag geldt... bij elkaar over te vloeren. Nee,
• 1:10:01
  Speaker 2: dat heb ik één keer gedaan, maar dat is daarna
• 1:10:03
  Speaker 2: weer helemaal
• 1:10:03
  Speaker 1: gest.
• 1:10:03
  Speaker 2: De politie ziet een paard voor de deur. Maar jij
• 1:10:06
  Speaker 2: zou het ook leuk vinden om Kees nog een keer
• 1:10:07
  Speaker 2: tegen te komen. Het maakt het je helemaal niets uit. Nee,
• 1:10:09
  Speaker 2: het maakt eigenlijk niets uit. Nee, het zet je niks meer. Nee, nee.
• 1:10:13
  Speaker 1: Nee, maar het is ook een heel andere iemand. Ik bedoel, ja. Ja,
• 1:10:17
  Speaker 1: hallo daar. Wat wel raar is. Maar goed, dat is
• 1:10:22
  Speaker 1: het gegeven. Ik bedoel, ik hoorde van die eagles dat die...
• 1:10:27
  Speaker 1: Als ze hier optreden, ik weet niet of ze nog optreden,
• 1:10:29
  Speaker 1: maar goed. Het was dan die, die hadden allemaal aparte hotels.
• 1:10:32
  Speaker 1: Dan gingen ze met apart allemaal naar de Ziggo Dome,
• 1:10:37
  Speaker 1: weet ik veel. En apart speelden ze dan gewoon. En
• 1:10:40
  Speaker 1: daarna gingen we ook elkaar, op die goede dag zijn
• 1:10:42
  Speaker 1: we weer weg geweest.
• 1:10:43
  Speaker 2: Ebony Brothers kwamen allebei van de andere kant van het
• 1:10:45
  Speaker 2: podium op. Die gingen naast elkaar zitten, pakten allebei hun gitaar,
• 1:10:47
  Speaker 2: speelden hun nummers. En liepen dan allebei de andere kant
• 1:10:49
  Speaker 2: van het podium op. Dus die spraken helemaal niet meer
• 1:10:52
  Speaker 2: met elkaar. Ze deden alleen nog maar hun ding en
• 1:10:54
  Speaker 2: dan liepen ze weer weg. We hebben wel dingen gedaan
• 1:10:58
  Speaker 2: in het land, we hadden zo'n slaande ruzie weer. Maar
• 1:11:00
  Speaker 2: jullie beukten er ook echt op, met de spullensmijt? Nou,
• 1:11:03
  Speaker 2: dat viel nog mee, maar het ging wel echt heel extreem.
• 1:11:06
  Speaker 2: En als je naar achter de schermen ook zag hoe
• 1:11:09
  Speaker 2: dat ging, dat nou, nou, nou. Maar dan moest je
• 1:11:11
  Speaker 2: bijvoorbeeld wel iets doen in het land. En dan kwamen
• 1:11:13
  Speaker 2: we ook alle drie van de andere kant, gingen we zitten.
• 1:11:15
  Speaker 2: En dan was het echt het leukste van het leukste. Ja,
• 1:11:21
  Speaker 2: dat was zo apart. Zou je eigenlijk eens inderdaad een
• 1:11:23
  Speaker 2: film of een... Nou ja, dat hebben we een paar
• 1:11:25
  Speaker 2: keer voorgesteld. Dat als je gewoon achter de schermen zou filmen...
• 1:11:29
  Speaker 2: wat er ook allemaal geroepen wordt en wat daar gebeurt...
• 1:11:32
  Speaker 2: dat zou echt fantastisch zijn. Als je dat zou uit
• 1:11:35
  Speaker 2: kunnen zenden. Ja, maar ook wat er allemaal... Kijk, wat
• 1:11:38
  Speaker 2: je dan ook... Kijk, dat hebben jullie ook gehad natuurlijk.
• 1:11:40
  Speaker 2: Je doet dingen waarvan je zegt, dit kan echt niet
• 1:11:42
  Speaker 2: uitgezonden worden. Maar dan moet je wel heel hard om
• 1:11:43
  Speaker 2: lachen
• 1:11:44
  Speaker 2: Dus dat gebeurt achter de schermen natuurlijk ook heel vaak.
• 1:11:46
  Speaker 2: Dat je allerlei dingen bespreekt over de actualiteit. Even als
• 1:11:49
  Speaker 2: je al met elkaar praat. Die zo extreem zijn dat
• 1:11:51
  Speaker 2: je denkt, dit kunnen we echt niet gaan roepen. Ja,
• 1:11:53
  Speaker 2: of wel. Kijk wat er gebeurt. Ja, maar we zijn
• 1:11:55
  Speaker 2: al steeds verder gegaan. We zijn natuurlijk ergens hier begonnen.
• 1:11:58
  Speaker 2: We zitten nu daar. En dat je denkt, hoe komen
• 1:12:00
  Speaker 2: we ermee weg zo nu en dan? Maar dat komt
• 1:12:01
  Speaker 2: omdat dat glijdende schaal, denk ik... dat het langzaam maar
• 1:12:04
  Speaker 2: zeker zich ontwikkelt. Dat is toch wel... Het kaarsincident, toch?
• 1:12:07
  Speaker 2: Daar ben je niet. Ja. Ja. Dat heb ik toen
• 1:12:10
  Speaker 2: ook live nog wel proberen recht te trekken. Maar dat
• 1:12:13
  Speaker 2: werd er gelijk allemaal uitgelegd. Die kaars recht te trekken. Ja,
• 1:12:15
  Speaker 2: eigenlijk probeerde ik de kaars nog een beetje recht te trekken.
• 1:12:18
  Speaker 2: Dat ik zei, dit is verjaard en zo bedoel je
• 1:12:20
  Speaker 2: het niet. En je overdrijft wat, het is humor. Het
• 1:12:21
  Speaker 1: zijn
• 1:12:21
  Speaker 2: een beetje van die studenten, ja. Die lullegrappen
• 1:12:24
  Speaker 1: van de uichels. Doe een kaars gewoon. Wijgenuik en zo.
• 1:12:28
  Speaker 1: We hebben nog eens een scène, dat zou ik te denken.
• 1:12:30
  Speaker 1: Opeens van dat Herman. Bij die lulles met dat figurant.
• 1:12:35
  Speaker 1: Die vrouw wist van niks. Een vrouw een beetje half BA-los.
• 1:12:40
  Speaker 1: En dat Herman dan met een soort opgewonden hoofd... achter
• 1:12:43
  Speaker 1: die bank komt met zijn vrouw. En dan tegen mij
• 1:12:47
  Speaker 1: of Kees, weet ik niet meer... ze geeft mij even
• 1:12:49
  Speaker 1: de telefoon. Hallo, Mariette, ik heb nu aan je moeder genuikt.
• 1:12:53
  Speaker 1: En dat was de afspraak, nu mag ik jou nuiken.
• 1:12:57
  Speaker 1: En dan gewoon denk je, ja jongens, kom op. Kan
• 1:12:59
  Speaker 1: dit nou? En die vrouw die van niks weet, die
• 1:13:01
  Speaker 1: kreeg dan weer 25 gulden. Dan denk je, jezus Christus,
• 1:13:04
  Speaker 4: die
• 1:13:05
  Speaker 1: vrouw. Ja, dat gaat wel ver. Maar ja, dat verzin
• 1:13:08
  Speaker 1: je dan ja, of een pizzakourier uit het raam donder.
• 1:13:12
  Speaker 1: Maar ja, dat is natuurlijk als rol. Maar ja, als
• 1:13:14
  Speaker 1: je een nee zelf bent... dan worden natuurlijk weer drums
• 1:13:18
  Speaker 1: spelen van een rol wel prettig. Maar ga je alles
• 1:13:20
  Speaker 1: permitteren
• 1:13:21
  Speaker 2: Ja, dat was lastig. We hebben dan wel eens wat
• 1:13:23
  Speaker 2: grappen gemaakt. Achter de schermen. En dan ging je de
• 1:13:26
  Speaker 2: uitzending in. En dan moesten we alle drie tegelijk aan
• 1:13:28
  Speaker 2: dat moment denken. Terwijl het was best heftig waar het
• 1:13:30
  Speaker 2: dan over ging. En dan kregen we alle drie te
• 1:13:33
  Speaker 2: slaplachten wat een heel serieus onderwerp was. En dan dacht ik,
• 1:13:37
  Speaker 2: het is toch heel erg wat er gebeurd is. Ik
• 1:13:39
  Speaker 2: heb het indruk dat je begint te lachen. En dan
• 1:13:41
  Speaker 2: kregen we allemaal te slappen lachen. Terwijl we over iets
• 1:13:43
  Speaker 2: heel verschrikkelijk zaten te praten dan. Maar dat kon je
• 1:13:45
  Speaker 2: dan ook niet uitleggen. Dat is dan pijnlijk. Nou pijnlijk,
• 1:13:50
  Speaker 2: het is verschrikkelijk eigenlijk, maar goed.
• 1:13:52
  Speaker 1: Ja. Ik bedoel, op een kantoor heb je natuurlijk ook dat.
• 1:13:56
  Speaker 1: Daarom is dat kantoor ook geestig, denk ik, ja. Mensen
• 1:13:59
  Speaker 1: zijn tot elkaar veroordeeld tot deze ruimte... van ochtend negen
• 1:14:04
  Speaker 1: tot vijf uur middags. En dan maar proberen, ja. Want
• 1:14:08
  Speaker 1: dat is er ook zoiets van, wat zul je dan spelen?
• 1:14:11
  Speaker 1: En meestal weet je dat dan ook. Het rare is
• 1:14:13
  Speaker 1: dat jullie dat pakken aan en denken... wacht eens even,
• 1:14:15
  Speaker 1: je hebt natuurlijk zo'n opscherper op een kantoor. Ja, altijd.
• 1:14:18
  Speaker 1: Je hebt altijd een patser. En je hebt er eentje
• 1:14:21
  Speaker 1: die er helemaal geen reet van begrijpt, zoals Kees. En
• 1:14:23
  Speaker 1: eentje die alleen maar slappe... met vertegenwoordigersgrappen zitten maken. Ik
• 1:14:28
  Speaker 1: wilde inderdaad Rijk te gooien over... Rijk, heb jij nog
• 1:14:32
  Speaker 1: een mop? Ja, dat is gewoon een mop. Maar die
• 1:14:35
  Speaker 1: kwam bij de dokter heen. Oké, dank je Rijk. Herman
• 1:14:38
  Speaker 1: zat gewoon die mop dan te vertellen inderdaad. En dan
• 1:14:42
  Speaker 1: komt die opschipper binnen. Nou, vrouw onvriendelijke, de juffrouw Jannie.
• 1:14:46
  Speaker 1: Jezus Christus, dat zou ook niet meer kunnen. Nou ja,
• 1:14:49
  Speaker 1: het is gemaakt, dus het
• 1:14:51
  Speaker 2: kan wel, maar... Maar ook dat stiften, dat zit je
• 1:14:54
  Speaker 2: dan gewoon met elkaar een beetje bij elkaar... en dat
• 1:14:56
  Speaker 2: verzin je dan opeens? Nee
• 1:14:57
  Speaker 2: dat was het beroemde verhaal... Voor de mensen die het
• 1:15:01
  Speaker 2: gemist hebben stiften... is dat er opeens een kaartspel is.
• 1:15:03
  Speaker 2: Jack in the box. En dat leggen jullie dan uit.
• 1:15:07
  Speaker 2: Maar hoe kwam dat? Mijn oma had
• 1:15:09
  Speaker 1: een huisje in Zeeland. En daar gingen we dan wel
• 1:15:13
  Speaker 1: eens dingen verzinnen. Pieter Verhoeft deed toen mee als regisseur.
• 1:15:17
  Speaker 1: Helemaal in het begin. En we hadden een vriend, Ronald.
• 1:15:21
  Speaker 1: En die was eigenlijk een soort... Ja, die snapte dingen niet.
• 1:15:24
  Speaker 1: Dat ik trouwens zelf ook heb. En vooral kaartspelletjes is
• 1:15:28
  Speaker 1: natuurlijk toch een... Maar inderdaad, dan krijg je zoiets net
• 1:15:31
  Speaker 1: doen of je het begrijpt. En Herman kon dan heel virtuoos,
• 1:15:35
  Speaker 1: die kon natuurlijk ook geen reet van... maar dus inderdaad ook,
• 1:15:37
  Speaker 1: of het heel professioneel... van die kaarten zo in elkaar,
• 1:15:42
  Speaker 1: twee pakjes... en dan net doen of je dat heel goed... Oké,
• 1:15:46
  Speaker 1: en dan zo'n waaier maken
• 1:15:48
  Speaker 1: en dan tegen Ronald zeggen, doe er... haal er maar
• 1:15:52
  Speaker 1: een kaart uit, ik zal niet kijken. Haal er maar uit.
• 1:15:55
  Speaker 1: Dan moet je wel met de kant naar deze... Dus
• 1:15:58
  Speaker 1: omdraaien de kant naar deze kant doen. Oké. Oké. Die
• 1:16:05
  Speaker 1: is er niet, die is er niet, die is er niet,
• 1:16:06
  Speaker 1: die is er niet. Deze. Maak hem gewoon. Met de kant. Nou.
• 1:16:16
  Speaker 1: Kijk of je... Nou. Nou. En toen zat Herman op
• 1:16:21
  Speaker 1: een gegeven moment... En dan inderdaad ook honderd gulden gewoon neerleggen.
• 1:16:28
  Speaker 1: En dan dragen we door de wet. Dat is spannend. Oké,
• 1:16:31
  Speaker 1: wel zulke spelen dan, Koch? Zullen we even een potje
• 1:16:35
  Speaker 1: stift doen? Dus die mensen die erbij... Ja, ja, ja.
• 1:16:40
  Speaker 1: Niet klaar, nee, stift. Oké. Oké, nou, zullen we nog
• 1:16:44
  Speaker 1: even uitleggen? Nou ja, dat gelul, dat klaveren, dat schoppen.
• 1:16:49
  Speaker 1: Drie mag je nooit. Moet je gebruiken als die... Nou ja...
• 1:16:53
  Speaker 1: En Herman kon dat ook heel goed. Hij deed dat
• 1:16:55
  Speaker 1: zo goed. Ja, maar dat is ook inderdaad, denk je...
• 1:16:57
  Speaker 1: Bij een schoppenleven is nooit een klaverboer, maar wel een klavervier.
• 1:17:00
  Speaker 1: Die kan er dan maar in. Maar wacht even, als
• 1:17:03
  Speaker 1: je hem omdraait, dan gaat het dus mis, hè, jongens?
• 1:17:05
  Speaker 1: Dan krijg je gewoon die 100 gulden.
• 1:17:06
  Speaker 8: Ja, ja, ja. En dan leg je je elleboog
• 1:17:09
  Speaker 1: op tafel. En dan zeg je Jack in de box.
• 1:17:12
  Speaker 8: En dan stift
• 1:17:13
  Speaker 2: Ah
• 1:17:14
  Speaker 2: ja,
• 1:17:15
  Speaker 1: zei Jan.
• 1:17:17
  Speaker 2: Dit is een heel raar gesprek, dit, wat je niet
• 1:17:19
  Speaker 2: hebt gezien.
• 1:17:20
  Speaker 1: Maar dat moet je echt op zoek stiften. Nou ja,
• 1:17:23
  Speaker 1: hij is ook wereldberoemd inmiddels. Ja, dan inderdaad Jack in
• 1:17:27
  Speaker 1: de box. En ik snap natuurlijk ook geen reet van hem. Oké, stift. Hoppa,
• 1:17:30
  Speaker 1: en die is van mij, die 100. Ja. Oké, Giel. Oké,
• 1:17:33
  Speaker 1: nog één keer. Oké, leg maar neer. Maar er ging
• 1:17:36
  Speaker 1: ook heel wat geld doorheen. Dus mensen wilden toch meespelen.
• 1:17:39
  Speaker 1: Dus oké, dan... Dat deed hij ook echt dan?
• 1:17:41
  Speaker 6: Ja.
• 1:17:42
  Speaker 1: En dan met die mensen. Oké, Jack in de box. Vijf, drie, twee, één. Stift. Stift.
• 1:17:51
  Speaker 1: Dan inderdaad. En die mensen, ik zweer het je, ook gewoon.
• 1:17:54
  Speaker 1: Een paar honderd. Aftikken gewoon. Ja man, aftikken. En niet vragen.
• 1:17:58
  Speaker 1: Ik snap het niet. Nee. Sterker nog, er was een
• 1:18:02
  Speaker 1: keer iemand bij, dan speelden we dat. En die ging
• 1:18:06
  Speaker 1: mij dan instructies geven. Ik speelde alleen met Herman. Giel,
• 1:18:08
  Speaker 1: je moet volgens mij die klaver uitspelen. Klaverstift. Dank je.
• 1:18:18
  Speaker 1: En daar ook in... Het kon helemaal niet. Het bestond
• 1:18:24
  Speaker 1: helemaal niet. Er staat geen enkele logica in. Het zegt
• 1:18:26
  Speaker 1: veel
• 1:18:26
  Speaker 2: over mensen. En we waren gekken wat je zegt. Ook
• 1:18:32
  Speaker 2: niemand die zegt, dit slaat helemaal nergens op. Niemand
• 1:18:36
  Speaker 1: durft voor elkaar onder te doen. Het is psychologisch... Het
• 1:18:41
  Speaker 1: is sociologisch. Heel interessant. Mensen willen niet achterblijven. Ik kan
• 1:18:47
  Speaker 1: het ook vertalen. Ik heb een duurdere onderbroek dan jij.
• 1:18:52
  Speaker 1: Ik heb een Björn Borg. Ik wil toch niet achterblijven.
• 1:18:54
  Speaker 1: Er is veel geld voor over om te concurreren. De
• 1:18:56
  Speaker 1: grote auto in de straat. Dat heeft er natuurlijk wel
• 1:18:59
  Speaker 1: mee te maken. Je wil niet voor
• 1:19:01
  Speaker 2: lul staan. Maar dat maakt het helemaal grapper. Ik kende
• 1:19:05
  Speaker 2: dit verhaal niet. Dus dat jullie eerst echt aan het
• 1:19:06
  Speaker 2: stiften zijn geweest. Dat
• 1:19:07
  Speaker 1: je het
• 1:19:08
  Speaker 2: pas later in een scène omzet. Ja, het is
• 1:19:11
  Speaker 1: echt inderdaad... Nou ja, goed, we maken een boek met
• 1:19:15
  Speaker 1: Jiske Vet. Of dat is dan een wilde uitgeverij. Toen
• 1:19:20
  Speaker 1: zat ik met Herman laatst... inderdaad zo'n beetje met een interview.
• 1:19:26
  Speaker 1: Ivo van Woerden, aardige man. Die zit dat dan ook
• 1:19:29
  Speaker 1: allemaal op te schrijven of bijvoorbeeld te recorden. En dan
• 1:19:33
  Speaker 1: komen al die... inderdaad alsof je bij de psychiater op
• 1:19:35
  Speaker 1: de bank ligt. Hoe zat het dan ook weer, Herman?
• 1:19:38
  Speaker 1: Dat jij met die... Ja, nee, dat was toen met
• 1:19:41
  Speaker 1: dat en dat... Ik sprak vroeger met Herman, 15, 16,
• 1:19:45
  Speaker 1: weet ik veel. We spraken af in de Leidse straat,
• 1:19:49
  Speaker 1: op zaterdagmiddag. Dan heb je die brug, de Prinsengracht, weet
• 1:19:53
  Speaker 1: ik veel. Op de fiets. Oké, dan ging je om
• 1:19:58
  Speaker 1: en om. Herman durfde dat beter. Dan ging je die
• 1:20:02
  Speaker 1: brug af en dan... Waar het het drukst was, deed
• 1:20:05
  Speaker 1: je dus net of je van je trapper afknalde met
• 1:20:07
  Speaker 1: je fiets.
• 1:20:07
  Speaker 5: Dus
• 1:20:07
  Speaker 1: dan ging je zo kut, kut. Dus als slingerend op
• 1:20:11
  Speaker 1: zo'n club mensen af. Dus die echt uit elkaar spoten.
• 1:20:15
  Speaker 1: En Herman liet zich dan ook vallen. Dat deden we
• 1:20:17
  Speaker 1: echt de hele middag. Gewoon de boende zeik nemen. Maar
• 1:20:21
  Speaker 1: dat ging van kwaad tot erger ook vaak, ja. Mis
• 1:20:25
  Speaker 1: je het, als je er zo over praat? Godverdomme nou. Ja,
• 1:20:28
  Speaker 1: nu moet je echt met een geweer lopen. Wij liepen
• 1:20:30
  Speaker 1: dan met van die namaakgeweren... Zo de hoeken omvangen. Zo'n oorlogssens. Freeze!
• 1:20:39
  Speaker 1: En dan gewoon gaan rollen achter iemand aan. En je
• 1:20:43
  Speaker 1: oog op je buik laten vallen.
• 1:20:46
  Speaker 4: Ja
• 1:20:51
  Speaker 1: het is nu voor het echt niet. Maar toen was
• 1:20:53
  Speaker 1: het spelen. Maar je mist het. Dat soort dingen, ja.
• 1:20:59
  Speaker 1: En wat betreft die VPRO was nou toch ook niet
• 1:21:02
  Speaker 1: echt mijn club. Maar ja, die vond het al lang
• 1:21:05
  Speaker 1: al best een succes. Maar Jiskwit, je zag ze echt nooit. Never.
• 1:21:08
  Speaker 1: Dus met de koerier ging dat bandje, dat ging met
• 1:21:11
  Speaker 1: de bus in, met de VPRO. Met zonder salonaat. Dus
• 1:21:15
  Speaker 1: wat betreft dat ballenbad wat we hadden bij die VPRO,
• 1:21:18
  Speaker 1: die kreeg ik veel te leven van een of andere
• 1:21:21
  Speaker 1: lul van een netmanager die zo'n fantastisch plannen voor ons
• 1:21:24
  Speaker 1: nog ooit meer reed. Maar je zou het nog wel
• 1:21:27
  Speaker 1: willen om nog een keer... Ja, maar dat heb ik
• 1:21:29
  Speaker 1: al honderdduizend keer gezegd. Ik heb het ook nooit begrepen
• 1:21:32
  Speaker 1: dat je denkt... dat het toch een enorm succesvol programma
• 1:21:34
  Speaker 1: is of was. Want bijvoorbeeld, video is het op dvd gegaan...
• 1:21:40
  Speaker 1: en van dvd is het nu op de social media terechtgekomen.
• 1:21:44
  Speaker 1: Want hoeveel kliks heeft dat per maand? Hoeveel mensen klikken
• 1:21:48
  Speaker 1: nog op dat just gevaar? Enorm veel. Miljoenen, denk ik wel.
• 1:21:51
  Speaker 1: Toch of niet? Standaard 1,2 miljoen. En dan op de...
• 1:21:56
  Speaker 1: En dat meestal nu, deze tijd met Sinterklaas, met Hans Stevens...
• 1:21:59
  Speaker 1: gaat het naar 1,5 miljoen. En dat gaat constant door.
• 1:22:03
  Speaker 1: Dus als ik netmanager of whatever zou zijn... dan denk ik,
• 1:22:07
  Speaker 1: nou jongen, laat die jongens... Nou ja, wat krijgen we
• 1:22:10
  Speaker 1: dus nu, de lama's? Ja, er is weer een nieuwe
• 1:22:12
  Speaker 1: programma gekomen. Ja, dan denk je, ik wil mezelf niet
• 1:22:15
  Speaker 1: op de borst kloppen. Maar de cijfers, jullie houden toch
• 1:22:17
  Speaker 1: van het kijkcijfers? Het spreekt voor zich niet. Maar zou
• 1:22:20
  Speaker 1: Kees dat ook nog willen? Weet ik niet. Maar goed,
• 1:22:23
  Speaker 1: je kan het ook, het systeem van spelen zoals wij deden...
• 1:22:29
  Speaker 1: dat heb ik ook nooit gezien. Maar ja, dat komt
• 1:22:32
  Speaker 1: omdat we elkaar goed aanvoelen. Maar je bedoelt gewoon gaan
• 1:22:35
  Speaker 1: zitten en... Gaan zitten en dan denken, wat is nou
• 1:22:37
  Speaker 1: leuk om te zien. Ik bedoel, wat jij ook zei,
• 1:22:38
  Speaker 1: jouw vader die dan thuis komt... en enorm begint te
• 1:22:42
  Speaker 1: hinneken om een... lachen om een scènetje wat hij... Dat
• 1:22:45
  Speaker 1: kan ik niet uitleggen. Dus wij waren er helemaal goed van, ja.
• 1:22:49
  Speaker 1: Wat ik je zei, wat ik het leukste vond... dat
• 1:22:51
  Speaker 1: zit eigenlijk niet meer uit te leggen vooral. En ja,
• 1:22:55
  Speaker 1: ik denk dat niemand dat verzint of daar lol in heeft.
• 1:22:58
  Speaker 1: cabaretten en al die mensen, het moet altijd iets zijn.
• 1:23:00
  Speaker 1: Of iets lolligs, of iets...
• 1:23:02
  Speaker 2: Goed, van Cote en Bide hebben we natuurlijk ook een beetje.
• 1:23:03
  Speaker 1: Die
• 1:23:04
  Speaker 2: konden
• 1:23:04
  Speaker 1: ook inderdaad... Ja, maar die hadden actualiteit, die hebben wij
• 1:23:06
  Speaker 1: nooit gehad. Want wij moesten van de VPRO wel wegblijven
• 1:23:09
  Speaker 1: van Cote en Bide. Dus daardoor is het systeem van
• 1:23:11
  Speaker 1: spelen ook een beetje ontwikkeld. Gewoon gaan zitten en denken,
• 1:23:15
  Speaker 1: wat vind ik leuk om te zien. En daar niet
• 1:23:16
  Speaker 1: bang voor zijn. Want wat ik je vertelde, Herman, die
• 1:23:20
  Speaker 1: man met zijn jeuk en zijn reet... uiteindelijk, ik woon
• 1:23:22
  Speaker 1: hier om de hoek, had een enorme... Ja, een hele mooie...
• 1:23:27
  Speaker 1: Of zo'n tankwagen bestelde. Dat hadden we zalf op laten plakken.
• 1:23:31
  Speaker 1: Met een grote slang eruit. Daardoor kwam ik op dat Herman...
• 1:23:37
  Speaker 1: Weet je nog met die zalf? Dat was het ook weer.
• 1:23:40
  Speaker 1: Dat wist hij niet meer. Dat had hij afgesproken. Een
• 1:23:42
  Speaker 1: hele treurige man met een meisje. Die met een bosje
• 1:23:44
  Speaker 1: bloemen kwam hij aan. Dat wist hij ook niks te
• 1:23:46
  Speaker 1: zeggen tegen dat meisje. Café Hespier. Een mooi meisje die
• 1:23:51
  Speaker 1: hij aan date had. Maar hij moest dan... Zag je
• 1:23:54
  Speaker 1: Herman dus dit doen? Ja, ja. Duidelijk weer jeuk aan
• 1:23:59
  Speaker 1: zijn reet. En dan zie je dus die enorme slangen
• 1:24:03
  Speaker 1: uit die tankwagen... die zie je dus bij mij de
• 1:24:05
  Speaker 1: deur ingaan. En die slang gaat ook zo heen en weer.
• 1:24:10
  Speaker 1: Duidelijk pompen. Woep, woep, woep. Met zalf. En als je
• 1:24:14
  Speaker 1: bij mij zo in de kelder zat dan... die zag
• 1:24:16
  Speaker 1: je dan niet. Dan zag je helemaal...
• 1:24:18
  Speaker 7: Ah, ah, ah.
• 1:24:22
  Speaker 1: Dat was de scène. Dat kan je niet. Dat gaat
• 1:24:24
  Speaker 1: te ver.
• 1:24:25
  Speaker 7: Ja.
• 1:24:26
  Speaker 1: Hij werd volgepompt met z'n allen. Hij werd volgepompt met
• 1:24:29
  Speaker 1: z'n allen. Ja, hij werd volgepompt met z'n allen. Maar goed,
• 1:24:31
  Speaker 1: dat is dan iets waar je van denkt, jongen, jongen, jongen. Jongenslo,
• 1:24:36
  Speaker 1: wat is het? Maar hoe
• 1:24:38
  Speaker 2: begon dat dan? Hoe deed hij dat helemaal in het begin?
• 1:24:40
  Speaker 2: Want hoe kwam je ook alweer bij elkaar? Ja, Pieter
• 1:24:44
  Speaker 1: Verhoef, die kende ik, had in een film gespeeld. Mooie film.
• 1:24:48
  Speaker 1: Van Geluk gesproken. Pieter kende ik, woonde bij mij om
• 1:24:51
  Speaker 1: de hoek. En ik deed met Herman en Marion Luijf...
• 1:24:55
  Speaker 1: deden we Borat bij Rick Saal. Dat is een radioprogramma.
• 1:25:00
  Speaker 1: Toen hadden we zoiets van... die dingen die we nu
• 1:25:02
  Speaker 1: de hele tijd zitten te doen... zou het zo leuk
• 1:25:04
  Speaker 1: zijn om dat eens te visualiseren. En ik weet niet,
• 1:25:08
  Speaker 1: Rolof Kiersie... directeur van de VPRO... die had al verschillende
• 1:25:13
  Speaker 1: pogingen gedaan... met een opvolg voor Code & B. En...
• 1:25:18
  Speaker 1: Toen heeft Pieter de stad en land bewogen om, weet
• 1:25:22
  Speaker 1: ik veel, kregen we 10.000 gulden om een proefprogramma te maken.
• 1:25:25
  Speaker 1: Enorm lang geduurd. En toen had hij het aangeboden, die
• 1:25:30
  Speaker 1: Roelof Kiers, en die was in slaap gevallen. Dat is lekker.
• 1:25:34
  Speaker 1: Dat is lekker. Uiteindelijk werd dat toch uitgezonden. Het werd
• 1:25:38
  Speaker 1: ook meteen wel een soort succes. Waarop die Roelof Kiers
• 1:25:42
  Speaker 1: had gezegd, kijk, na tien keer schieten, één keer raak.
• 1:25:44
  Speaker 1: We hebben nu Jesco. Ja, zeg. Maar goed. Die hypocrisie
• 1:25:48
  Speaker 1: bij de omroep. En ja, zo is het gekomen. Ze
• 1:25:53
  Speaker 1: zijn bij
• 1:25:53
  Speaker 2: elkaar gebracht
• 1:25:54
  Speaker 1: en het evenvenen aan elkaar. En Marjan Luijf, Herman en
• 1:25:58
  Speaker 1: ik hadden zin om zelf iets te maken. En Marjan
• 1:26:01
  Speaker 1: Luijf had ook zin om zelf iets te maken. Die
• 1:26:02
  Speaker 1: had Kees Prins meegenomen. En toen kwamen we eigenlijk met
• 1:26:07
  Speaker 1: z'n allen bij Pieter Vroes. Ja, zeg, ik ga niet
• 1:26:09
  Speaker 1: twee van die... Ga maar lekker met z'n elkaar iets verzinnen.
• 1:26:12
  Speaker 1: Dus daardoor, ja, zo is het gekomen. En...
• 1:26:18
  Speaker 2: Ja, de rest is geschiedenis. Ja, de rest is geschiedenis.
• 1:26:20
  Speaker 2: Maar het zou nog steeds heden kunnen zijn. Dat zouden
• 1:26:22
  Speaker 2: mensen anticiperen, toch? Dat zou nog steeds heden kunnen zijn,
• 1:26:26
  Speaker 2: als je het zo beschrijft.
• 1:26:27
  Speaker 7: Ja, ja, ja. Nou ja,
• 1:26:29
  Speaker 2: goed, nogmaals, die omroepen,
• 1:26:30
  Speaker 1: daar weet ik natuurlijk alles van. Maar vooral bij die
• 1:26:35
  Speaker 1: publieken is dat inderdaad een... Jongen, ik geloof dat die
• 1:26:40
  Speaker 1: mensen 600.000 aanvragen of ideeën hebben voor binnenkrijgen... Voor gekke,
• 1:26:45
  Speaker 1: leuke programma's. En dan zie je alles terug op die tv.
• 1:26:47
  Speaker 1: En dan
• 1:26:48
  Speaker 2: denk je, soms te janken. Ja, zou ik nou zeggen,
• 1:26:50
  Speaker 2: er komen programma's. Maar je denkt ook, die nieuwe lama's,
• 1:26:52
  Speaker 2: dat slaat echt
• 1:26:53
  Speaker 1: helemaal nergens op. Jezus Christus, man.
• 1:26:55
  Speaker 2: Het is
• 1:26:55
  Speaker 1: bijna echt lekker, letterlijk te vlekken. En je denkt, jezus Christus, jongens,
• 1:27:00
  Speaker 1: hoe durf je? Ja, dat is misschien ook de vertreuting
• 1:27:03
  Speaker 1: van die tijd. Of moeten al die bejaardenhuizen geïnformeerd worden
• 1:27:07
  Speaker 1: met lolbroekerij? Ja, zoveel als de cabaretier of cabaretette, en
• 1:27:13
  Speaker 1: bij de fara is dat ook goed in. Terwijl, ja,
• 1:27:16
  Speaker 1: je kan toch wel zeggen dat we inderdaad die indice
• 1:27:18
  Speaker 1: wel een soort geschiedenis hebben gemaakt. Ja, dat wordt zo'n beklacht,
• 1:27:22
  Speaker 1: maar het is nou helemaal zo. Heb je inderdaad de
• 1:27:25
  Speaker 1: netmanagers met van die Hugo de Jong schoenen en een
• 1:27:28
  Speaker 1: fantasiebril en een Tesla en een woonerf in Zoetermeer, die
• 1:27:32
  Speaker 1: weten hoe humor in elkaar zit. Ja, dat kan je
• 1:27:34
  Speaker 1: met mij echt niet meer vertellen, Sjoerd. Ja, wat jullie doen,
• 1:27:39
  Speaker 1: schrijf het gewoon eens een keer op voor ons. Dan
• 1:27:41
  Speaker 1: kunnen we met John en Marijk eens kijken... of we
• 1:27:43
  Speaker 1: daar een soort dingetje van kunnen maken. En ik vind
• 1:27:48
  Speaker 1: het zelf hartstikke leuk. Laat ik het daarop houden, Sjoerd.
• 1:27:50
  Speaker 1: En het moet natuurlijk nog naar Kootje toe. Je weet
• 1:27:53
  Speaker 1: hoe hij is, je houdt helemaal niet van hem. Ik
• 1:27:55
  Speaker 1: lul er wel in. Volgens mij hoor je er meer in. Ja,
• 1:27:59
  Speaker 1: natuurlijk toch weer een typetje. Maar ja, dat is nog
• 1:28:02
  Speaker 1: eenmaal zo. Hartstikke leuk hoor, dat inside. Ik vind die
• 1:28:07
  Speaker 1: chemie tussen jullie toch ook heel bijzonder. Ja, de netmanager.
• 1:28:14
  Speaker 2: De Hugo, de jongschoen. Ja, wij hebben nu Frans Klein.
• 1:28:16
  Speaker 2: Die komt dan van de publiek omhoog. Die kale.
• 1:28:18
  Speaker 1: Ja. Zijn broer of zijn... Wat is het? Zijn neef,
• 1:28:23
  Speaker 1: zijn broer, weet ik veel. Die heeft wel goede taaien
• 1:28:27
  Speaker 1: hier in... Ja, daar heeft hij toch nog reclame voor gemaakt.
• 1:28:31
  Speaker 1: Daar was het toch zo'n gedoe over. Goeie naam, Tycoon.
• 1:28:34
  Speaker 1: Goeie naam. Dat heeft waarschijnlijk Bert Visser voor hem verzonnen.
• 1:28:38
  Speaker 1: Ik vind ook zo'n goede naam, Trainmore, vind ik ook
• 1:28:40
  Speaker 1: zo'n
• 1:28:41
  Speaker 2: verschrikkelijke naam. Maar die managers zitten allemaal in hun rol,
• 1:28:45
  Speaker 2: daar heb je helemaal gelijk in. Verschrikkelijk. Uiteindelijk hebben ze
• 1:28:48
  Speaker 2: ook helemaal niet zoveel te zeggen. Maar is dat dan
• 1:28:50
  Speaker 2: niet heel frustrerend? Ik bedoel, je bent nog niet klaar
• 1:28:52
  Speaker 2: als ik jou zo hoor. Je wil nog wel
• 1:28:54
  Speaker 1: Nou ja, ik verheug me eigenlijk ook met een tentoonstelling...
• 1:28:57
  Speaker 1: dus bij Beeld en Gelaat. Reet en Gelaat. En... Ik
• 1:29:02
  Speaker 1: ben wel zo slim geweest om van beeld naar geluid
• 1:29:06
  Speaker 1: ook Groningen te interesseren. En die wil het ook graag hebben,
• 1:29:09
  Speaker 1: de Forum in Groningen. Maar het is inderdaad een beetje
• 1:29:13
  Speaker 1: dat de Rolfje weer een nieuwe... of een oude plaat
• 1:29:16
  Speaker 1: van de Beatles heruitbrengt. Op een weliswaar andere manier, maar...
• 1:29:22
  Speaker 2: Maar ja. Maar heeft het je genoeg gebracht? In die
• 1:29:24
  Speaker 2: zin van, kun je er ook van leven nu?
• 1:29:26
  Speaker 1: Nog
• 1:29:26
  Speaker 2: steeds? Nou,
• 1:29:27
  Speaker 1: niet echt. Ik bedoel, dat levert niet zoveel op. Denk je,
• 1:29:30
  Speaker 1: anderhalf miljoen views op zo'n... Ja, maar
• 1:29:33
  Speaker 2: jullie hebben destijds nog weer zo'n return of de Jiskevets.
• 1:29:38
  Speaker 2: Je hebt nog een keer opnieuw die optredens gedaan en zo,
• 1:29:40
  Speaker 2: een aantal jaren geleden. En de dvd's volgens mij nog
• 1:29:42
  Speaker 2: een keer weer uitgebracht. Ja,
• 1:29:44
  Speaker 1: maar dat was niet... Toen zijn we bijna op failliet
• 1:29:46
  Speaker 1: gegaan door die optredens in de Heineken Musical. Ja? Ja.
• 1:29:49
  Speaker 1: Dat is heel slecht geregeld, geloof ik. Die account is ernaar.
• 1:29:52
  Speaker 1: Je hebt mazzel gehad dat je niet failliet bent verklaard.
• 1:29:54
  Speaker 1: Dat is helemaal de lul geweest. Dus we hebben helemaal
• 1:29:56
  Speaker 1: voor niks gestaan daar.
• 1:29:58
  Speaker 2: Door fouten van deze. Maar dat
• 1:30:00
  Speaker 1: heeft
• 1:30:00
  Speaker 2: je dus niet man in de bonus gemaakt? Nee, absoluut niet.
• 1:30:04
  Speaker 2: Dat is helemaal irritant, toch? Ja, ik ben... Aan
• 1:30:08
  Speaker 1: de andere kant heb ik wel altijd gedaan... Je kan
• 1:30:10
  Speaker 1: het ook omdraaien, denk ik. Ik heb wel altijd gedaan
• 1:30:11
  Speaker 1: wat ik ongehoord leuk vond. Ja, dat mooie oude jachtslot.
• 1:30:15
  Speaker 1: Dat is een nieuwbouwwijk op terechtgekomen, denk ik. Ja, het
• 1:30:21
  Speaker 1: is
• 1:30:22
  Speaker 2: ook de tijdsgeest natuurlijk. Leuk dat hij er is, Michiel Romeijn.
• 1:30:26
  Speaker 2: Maar hij moet er eventjes uit, want het is reclame
• 1:30:28
  Speaker 2: en dat soort dingen. Maar we zijn zo weer terug.
• 1:30:36
  Speaker 2: We gaan snel verder met Zolang het Leuk Is. Vandaag
• 1:30:38
  Speaker 2: als hoofdgast Michiel Romeijn. Waar word je nog voor dingen
• 1:30:42
  Speaker 2: gevraagd op dit moment?
• 1:30:44
  Speaker 1: Films, ja. Ik heb daarna veel films gedaan. En zo
• 1:30:49
  Speaker 1: af en toe is, ja. Ik ben weer helemaal de
• 1:30:53
  Speaker 1: beeldende kant op gegaan. De beeldende kunst. Onder andere dus
• 1:30:59
  Speaker 1: die liquidatieplek. Maar ik heb ook twee kusten nu van
• 1:31:04
  Speaker 1: de landing in Normandië gefotografeerd. Dus een fotootje, fotootje, fotootje.
• 1:31:09
  Speaker 1: Een hele lange reeks foto's. Liddy met mijn brommertje. Het
• 1:31:14
  Speaker 1: achterland gefotografeerd. Utah Beach. En van een boot af de
• 1:31:21
  Speaker 1: kust gefotografeerd op een bootje. En dat zijn eigenlijk drie
• 1:31:25
  Speaker 1: hele lange lijnen. Dus je ziet dus het strand. Het
• 1:31:29
  Speaker 1: is een werk van vijf meter zestig. Het is heel
• 1:31:34
  Speaker 1: mooi in een soort roesvrij staal gevat. Een hele mooie kast.
• 1:31:39
  Speaker 1: En dan heb je dus drie dikke strepen. Dus het strand.
• 1:31:42
  Speaker 1: Dan heb je het achterland. Dat is Band of Brothers.
• 1:31:44
  Speaker 1: Van die heggen met... Ja, het is ook een heel mooi,
• 1:31:48
  Speaker 1: poëtisch landschap is het. Om je na te gaan, dus
• 1:31:51
  Speaker 1: om de meter schoot ze elkaar voor de kloten daar al. Ongelooflijk. Ja,
• 1:31:53
  Speaker 1: goed over het echte weer. Dat was echt wel heel beeldelijk. Ja,
• 1:31:58
  Speaker 1: dat was echt wel heel beeldelijk. Maar ik kom er
• 1:32:02
  Speaker 1: al heel lang. De rest van mijn leven kun je
• 1:32:06
  Speaker 1: me daar neerzetten. Elke zandkorrel zou ik bekijken. En toen
• 1:32:09
  Speaker 1: heb ik met een speciale boor vijf monsters genomen in
• 1:32:13
  Speaker 1: het strand... En die heb ik in doorzichtige buizen gedaan.
• 1:32:19
  Speaker 1: Want ik heb een keer gelezen... er zit nog een
• 1:32:21
  Speaker 1: heleboel menselijk DNA in dat zand. Nog steeds? Ja, nog steeds. Bijvoorbeeld,
• 1:32:26
  Speaker 1: hier heeft bij Rembrandt... die familie Six woont... er heeft
• 1:32:31
  Speaker 1: ook een of andere gek... die heeft thuis bloed op...
• 1:32:34
  Speaker 1: in de Rembrandt-tijd op die muren... dat zit er ook
• 1:32:36
  Speaker 1: nog steeds op
• 1:32:38
  Speaker 1: Jij bent
• 1:32:39
  Speaker 2: zo blijvend?
• 1:32:40
  Speaker 1: Ja. Ja, bloed, ik bedoel, verf en zo... Maar goed,
• 1:32:44
  Speaker 1: het is een beetje hetzelfde effect. Het zand wordt opeens
• 1:32:49
  Speaker 1: iets bijzonders... omdat er schijnbaar heel veel meetstak DNA nog
• 1:32:52
  Speaker 1: in zit. Dus mensen denken opeens wordt die buis met
• 1:32:55
  Speaker 1: zand ook iets. Idee. En ik heb een werkje verkocht
• 1:33:00
  Speaker 1: aan het Phoenix Museum in Rotterdam. De muur van de
• 1:33:04
  Speaker 1: 16 decembermoorden. Dus er zijn alle kogelgaten in de muur.
• 1:33:09
  Speaker 1: Die heb ik ook in hele mooie roestvestale bakjes gehouden.
• 1:33:11
  Speaker 1: Maar het zit natuurlijk al lang in dat het is
• 1:33:13
  Speaker 1: helemaal bemost... en er komen plantjes uit die gaten. Dus
• 1:33:16
  Speaker 1: het zit er heel poëtisch uit, zei iemand. Noraly Beyer
• 1:33:19
  Speaker 1: had het gezien. Die kreeg bijna de tranen in de ogen,
• 1:33:23
  Speaker 1: want die moest dus... Haar familie en zo, die zaten
• 1:33:27
  Speaker 1: ook bij die 15 decembermoorden. Maar zij moest met de
• 1:33:30
  Speaker 1: pistool op. Dus zij moest het nieuws voorlezen voor die Bouters.
• 1:33:36
  Speaker 1: Het is wel heel mooi. Ik heb hem opgehangen precies
• 1:33:39
  Speaker 1: op de plek... waar ook die gaten in die muur zitten.
• 1:33:42
  Speaker 1: In het Venux is een hele mooie lange muur. Daar
• 1:33:44
  Speaker 1: hangen dus precies al die gaten. natuurlijk ook vrij macaber is.
• 1:33:48
  Speaker 2: Maar alles heeft
• 1:33:48
  Speaker 1: met leven en dood te maken.
• 1:33:49
  Speaker 2: Vooral met het abrupt eindigen van het leven.
• 1:33:52
  Speaker 1: Nou, dit was niet zo abrupt bij die 15 december.
• 1:33:54
  Speaker 1: Die kero's hebben nog... Die schooier, die heeft dus... Ik
• 1:33:57
  Speaker 1: weet niet of je er eens geweest bent. Het is
• 1:33:59
  Speaker 1: een heel mooi gelegen, dat Fort Zelandia. Het zit aan
• 1:34:02
  Speaker 1: de rivier, er zit zo'n muur. Het is een heel
• 1:34:05
  Speaker 1: mooi gebouw. Het is in een soort poepziek restaurant, hoorde ik.
• 1:34:09
  Speaker 1: Maar die schooier schijnt daarboven zo'n luikje. Daarboven, ja, dat
• 1:34:15
  Speaker 1: is een mooi gebouwtje. Dat heeft hij toen opengedaan. En
• 1:34:17
  Speaker 1: bouwde zijn persoonlijk daar een hele mitrailleur op leeg. Mensen
• 1:34:20
  Speaker 1: die geen kanten meer op konden. En ik heb ook
• 1:34:23
  Speaker 1: zo'n van die korps die zich recrucheerde. Die is dus
• 1:34:26
  Speaker 1: via de grond zo... Dit is ook wel een mooi kastje.
• 1:34:30
  Speaker 1: Via de grond zo... De mensen ingingen, ja.
• 1:34:35
  Speaker 2: Maar nogmaals, liquidaties, Tweede Wereldoorlog, dit soort situaties. Waarom
• 1:34:41
  Speaker 1: Ja, dat is een goede vraag. Ja, wat ik je zeg,
• 1:34:44
  Speaker 1: het uitgangspunt is gewoon inderdaad wat... Ja, wat is leven,
• 1:34:47
  Speaker 1: wat is dood of wat zit er tussen? Dat vind ik...
• 1:34:53
  Speaker 1: Het is ook een beetje hetzelfde als je dat... Ik
• 1:34:55
  Speaker 1: denk dat het een soort algemeenheid ook heeft, dat je een...
• 1:34:59
  Speaker 1: Weet ik veel waar een kindje is doodgegaan. Weet ik
• 1:35:02
  Speaker 1: veel iemand is doodgegaan van al die plekjes... die daar
• 1:35:04
  Speaker 1: langs de weg staan met een kruisje en een steentje erbij.
• 1:35:07
  Speaker 1: Dus iedereen heeft denk ik wel een soort mark in
• 1:35:10
  Speaker 1: zijn hoofd. Vraag aan iemand waar die Theof van Gogh
• 1:35:13
  Speaker 1: heeft gelegen... en iedereen weet waar die heeft gelegen. Dus
• 1:35:15
  Speaker 1: het is ook iets waarvan je denkt, ja, een mark
• 1:35:18
  Speaker 1: is het. Maar stelt het leven wat voor? Dat denk
• 1:35:21
  Speaker 1: ik niet. Waarom lach je daarom dan? Ja, omdat mensen
• 1:35:27
  Speaker 1: het zo... Nee, natuurlijk. Ik bedoel, het is een krankzinnig
• 1:35:32
  Speaker 1: gedoe dat je erin bent of niet. Het is een
• 1:35:34
  Speaker 1: babadababadabam en dan is hij er niet meer. Dat stond
• 1:35:37
  Speaker 1: nou ook weer op de kaart, vond ik wel goed.
• 1:35:39
  Speaker 1: Op de kaart van Maarten Spanjers stond dat leven is...
• 1:35:44
  Speaker 1: Weet je, opstaan en vallen en opstaan en vallen en opstaan...
• 1:35:47
  Speaker 1: en uiteindelijk blijf je liggen. Ja, dat is wel een goeie.
• 1:35:50
  Speaker 1: Maar goed, dat wil niet... Ik heb ook ontzettend veel
• 1:35:52
  Speaker 1: lol of plezier. Het is niet zo dat het allemaal
• 1:35:54
  Speaker 1: in grote macabre... Het is niet zinloos. Het is geen
• 1:35:57
  Speaker 1: tranendal waar je doorheen moet worstelen. Nee, natuurlijk niet. Of zinloos.
• 1:36:01
  Speaker 1: Het is leuk om anderen aan het plezier te bezorgen.
• 1:36:04
  Speaker 1: Maar dat zwaarmoedige, dat ken je niet. Nou, ik bedoel het... Nee,
• 1:36:10
  Speaker 1: ik bedoel, ik kan daar inderdaad niet meer naar kijken,
• 1:36:12
  Speaker 1: dat gaas. En dat het ergste, hoe belabberd het leeft
• 1:36:18
  Speaker 1: in elkaar. Dat er niemand is die ingrijpt. Nobody. Ik
• 1:36:22
  Speaker 1: weet nog een scenic van Herman Brood die helemaal jankend staat.
• 1:36:25
  Speaker 1: Dat was toen met Joegoslavië. En er wordt nog steeds
• 1:36:28
  Speaker 1: niet ingegrepen. Dat was ook zo'n soort jel. Zo herinner
• 1:36:32
  Speaker 1: ik me opeens. Ja, dat is hier natuurlijk ook zo.
• 1:36:34
  Speaker 1: Waarom is er niemand die zegt, jongens, nu is Godverdomme afgelopen.
• 1:36:38
  Speaker 1: En die karaksine geit van, nou ja goed, het is
• 1:36:41
  Speaker 1: inderdaad zo'n Trump... die dan nu met die Poetin-ouwe jongens
• 1:36:45
  Speaker 1: is en ook meer levert aan Oekraïne. Ik denk, wacht
• 1:36:47
  Speaker 1: nou eens even, maar het is toch het ergste NSB-gedrag...
• 1:36:51
  Speaker 1: wat je überhaupt zou kunnen uitvinden. Zeggen dat Oekraïne de
• 1:36:53
  Speaker 1: oorlog begonnen is. Weet je wel, dat soort dingen. Man,
• 1:36:57
  Speaker 1: hij begon meestal... Nee, jij gaat mee. Nou, hij begon meestal...
• 1:37:01
  Speaker 1: Ik bedoel, dat is het... Maar dat zwarte herken je
• 1:37:05
  Speaker 1: dan wel? Ja, natuurlijk, maar iemand zou gek zijn als
• 1:37:08
  Speaker 1: je dat niet ziet. Thijs, heb je de last van
• 1:37:12
  Speaker 1: dat zwarte? Ja, ik merk dat inderdaad als je dan
• 1:37:16
  Speaker 1: die tv kijkt... dat is iets nieuws misschien wat ik heb.
• 1:37:19
  Speaker 1: Ik ga anders ademhalen. Zoals dat hier iets raar zit.
• 1:37:25
  Speaker 1: Dan denk ik, Jezus Christus, man. Wat is dit? Dan
• 1:37:32
  Speaker 1: zie je weer die verscheurde kindertjes op zo'n school. Nou ja,
• 1:37:35
  Speaker 1: iedereen kent het. Ik bedoel, het is niet
• 1:37:37
  Speaker 2: nieuw
• 1:37:37
  Speaker 1: Maar
• 1:37:38
  Speaker 2: ook het gevoel. Het gevoel dat je opstaat. En ik bedoel,
• 1:37:40
  Speaker 2: je kijkt dus bijna niet in die spiegel. Maar kan
• 1:37:42
  Speaker 2: het ook zijn dat je soms een enorme last voelt
• 1:37:44
  Speaker 2: als je opstaat?
• 1:37:44
  Speaker 1: Nou, of een looie lap. En ik denk, gadverdamme. En
• 1:37:48
  Speaker 1: dan denk je, ik heb slecht geslapen of gedroomd. En ja, gadverdamme.
• 1:37:52
  Speaker 1: Dat is het natuurlijk. Wat dat betreft heeft hij me
• 1:37:57
  Speaker 1: er wel onder gekregen voor Trump. Maar is dat de
• 1:38:00
  Speaker 1: schuld van Trump of Poetin of de wereld? Of zit
• 1:38:02
  Speaker 1: dat gewoon in jezelf? Weet ik niet. Ik denk dat
• 1:38:06
  Speaker 1: het natuurlijk... Wat jij zei, een veenbrandje. Het leven is
• 1:38:11
  Speaker 1: natuurlijk altijd een soort grommende... In de Bijbel, wat is dat?
• 1:38:14
  Speaker 1: De duivel? Er zit natuurlijk altijd iets in. Dit dat
• 1:38:18
  Speaker 1: gebeurt is raak. En nu is het echt raak. Dus het... Ja,
• 1:38:23
  Speaker 1: probeer die veenbrand nog maar eens te blussen met een soort...
• 1:38:26
  Speaker 1: Maar inderdaad, de menselijke norm is verdwenen. Dat vind ik
• 1:38:29
  Speaker 1: eigenlijk het meest macabre. Dat je denkt, verstandige mensen... Het
• 1:38:33
  Speaker 1: is inderdaad over de linksdenkers sowieso al iets wat niet
• 1:38:37
  Speaker 1: meer kan. Dan ben je geloof ik al helemaal de sjaak.
• 1:38:41
  Speaker 1: Want het is alleen maar goed rechts, dan krijg je
• 1:38:43
  Speaker 1: dus dit soort...
• 1:38:46
  Speaker 2: Ik probeer me voor te stellen in die goede tijd,
• 1:38:48
  Speaker 2: waar wij komen uit de goede tijd... Toen je dus
• 1:38:50
  Speaker 2: niet naar school ging, maar je had een vader... die zei,
• 1:38:51
  Speaker 2: ga lekker mee zwemmen, dat is veel fijner. Stond je
• 1:38:55
  Speaker 2: dan ook wel eens op met dat zware gevoel? Of
• 1:38:56
  Speaker 2: was het er toen helemaal niet
• 1:38:59
  Speaker 1: Jawel, ik ben altijd van nature een zwaar ventje geweest.
• 1:39:03
  Speaker 1: Misschien omdat ik daardoor ook de lol altijd heb opgeschoren.
• 1:39:07
  Speaker 1: Maar ja, dat ken ik wel heel erg, ja.
• 1:39:11
  Speaker 2: Nee
• 1:39:11
  Speaker 2: maar je moest jezelf zo'n
• 1:39:12
  Speaker 1: klas voortslepen, dat je jezelf
• 1:39:14
  Speaker 2: moest
• 1:39:15
  Speaker 1: Ja, van die tijden weet ik wel, als je een
• 1:39:17
  Speaker 1: jaar of zestien, zeventien, weet ik veel, dan zit je
• 1:39:20
  Speaker 1: op die grafische school en denk je, jezus Christus, wat
• 1:39:23
  Speaker 1: moet ik hier? Moet ik voor de rest van mijn
• 1:39:24
  Speaker 1: leven letters zetten? Het was nog echt letters zetten met
• 1:39:27
  Speaker 1: zo'n rij, van een lettertje uit een kast letterlijk, en
• 1:39:30
  Speaker 1: dan touwt je eromheen en het werd dan zowel prachtige machine,
• 1:39:34
  Speaker 1: of later werd het machine zetten en die letters gingen
• 1:39:37
  Speaker 1: omhoog in een, Zo'n bak met kokende lood. En dan
• 1:39:40
  Speaker 1: willen dan die regeltjes uit... Ik denk, jezus, ik zit
• 1:39:45
  Speaker 1: hier in een stofjas de hele dag. Mijn god. Ik
• 1:39:49
  Speaker 1: krijg het
• 1:39:50
  Speaker 6: wel
• 1:39:50
  Speaker 1: even zwaar. Of een boek drukken. Of zo'n tegelperk. Ik denk, jezus, ja, nee, ja, nee.
• 1:39:59
  Speaker 1: We kunnen beter de lol opzoeken met mijn karakter. Snap
• 1:40:02
  Speaker 1: je mensen die zichzelf ontleven, bro? Kun je er iets
• 1:40:04
  Speaker 1: voor voorstellen? Absoluut. Ik kan me voorstellen dat je denkt,
• 1:40:08
  Speaker 1: het is wel mooi geweest, jongens. Niet
• 1:40:13
  Speaker 2: dat ik dat van plan ben, hoor. Nee, maar ik
• 1:40:15
  Speaker 2: probeer me er nog iets bij voor te stellen. Er
• 1:40:18
  Speaker 2: was zo'n assistentscheidsrechter, Rob Diepering... die was dan beschuld in
• 1:40:23
  Speaker 2: Engeland dat hij een jongetje had aangesproken... en die jongen
• 1:40:25
  Speaker 2: had een aanklacht ingediend... dat hij hem een onheus voorstel
• 1:40:27
  Speaker 2: zou hebben gedaan... maar dat bleek helemaal niet te kloppen.
• 1:40:30
  Speaker 2: Maar daardoor werd hij wel van wedstrijden afgehaald een tijdje.
• 1:40:32
  Speaker 2: Maar hij is van helemaal vrijgesproken. Maar die man kon
• 1:40:35
  Speaker 2: er niet meer mee leven. Nee, ik kan me voorstellen.
• 1:40:37
  Speaker 2: Dat
• 1:40:37
  Speaker 1: je
• 1:40:37
  Speaker 2: bent toch
• 1:40:38
  Speaker 1: beschuld. Je bent toch de schaak geweest. En oh nee,
• 1:40:39
  Speaker 1: hij heeft niks gedaan. Maar je hebt het wel gedaan.
• 1:40:42
  Speaker 1: Je hebt wel een enorme trap in mijn kloten
• 1:40:44
  Speaker 2: gegeven. Dat maakte best wel indruk op me. Die heeft
• 1:40:46
  Speaker 2: zichzelf beroofd. Ja, die heeft inderdaad een einde aan zijn
• 1:40:49
  Speaker 2: leven gemaakt
• 1:40:51
  Speaker 2: dat je dan probeert voor te stellen hoe dat moet zijn,
• 1:40:53
  Speaker 2: dat je dat doet. En hoe je dan in een
• 1:40:54
  Speaker 2: bepaalde situatie terechtkomt... voor je gevoel dat je niet meer
• 1:40:57
  Speaker 2: terug kan. Ik bedoel met name ook dat je ook
• 1:41:00
  Speaker 2: dat zware gevoel kan hebben. En ik zal niet zeggen
• 1:41:02
  Speaker 2: dat jij dat hebt of dat ik het heb... maar
• 1:41:05
  Speaker 2: je kunt je er wel iets bij voorstellen. Dat zware gevoel,
• 1:41:07
  Speaker 2: dat je echt meegeklokken wordt naar beneden. Ja
• 1:41:09
  Speaker 1: absoluut. Maar ik ken het wel als zwaar gevoel. Maar
• 1:41:12
  Speaker 1: ik weet ook wel weer dat hoe dieper je... dat
• 1:41:16
  Speaker 1: de zee verdwijnt of verzuipt. Dat er altijd in een kolk,
• 1:41:21
  Speaker 1: wat dan die zwaarigheid mag zijn... dat je altijd weer
• 1:41:24
  Speaker 1: op de bodem kan afzetten. En dan, zoals je verdrinkt,
• 1:41:27
  Speaker 1: als je in een kolk terechtkomt... moet je altijd naar
• 1:41:29
  Speaker 1: de zijkant afzetten
• 1:41:30
  Speaker 5: Dus
• 1:41:31
  Speaker 1: misschien is dat wel een goede verklaring. Ik zet me
• 1:41:33
  Speaker 1: wel altijd weer naar de zijkant uit en denk... Jezus Christus.
• 1:41:36
  Speaker 1: En daardoor krijg je natuurlijk als je een paar goede
• 1:41:39
  Speaker 1: grappen verzint... dat is toch ook een deel van het leven, niet?
• 1:41:43
  Speaker 1: Of een...
• 1:41:45
  Speaker 2: Maar je probeert jezelf nog steeds wel die deal te
• 1:41:48
  Speaker 2: geven naar de zijkant. Naarmate je ouder
• 1:41:50
  Speaker 1: wordt, denk ik, ja, het zal wel. Het wordt wat laconieker.
• 1:41:56
  Speaker 1: Hoe oud ben je nu? Ik ben nu 71. Wat
• 1:41:59
  Speaker 1: vind je daarvan? Verschrikkelijk. Mijn omgeving is... Wat zei mijn
• 1:42:06
  Speaker 1: vader alweer? Als mensen doodgaan... Het is net of er
• 1:42:09
  Speaker 1: uit een gebit elke keer weer een kies getrokken wordt. Ja,
• 1:42:12
  Speaker 1: uiteindelijk blijft er één tandje over, dat ben jij dan.
• 1:42:15
  Speaker 1: Dus de omgeving, ja, mijn leeftijd, die verdwijnt inmiddels allemaal.
• 1:42:20
  Speaker 1: Het wordt er ook niet echt
• 1:42:21
  Speaker 2: leuker op
• 1:42:22
  Speaker 1: nee
• 1:42:22
  Speaker 2: Maar zou je ermee kunnen leven? Het klinkt heel stom
• 1:42:24
  Speaker 2: om te zeggen dat je kan leven met de dood.
• 1:42:25
  Speaker 2: Maar is het oké of zeg je nee? Nee, dat
• 1:42:28
  Speaker 2: is nu nog niet de bedoeling. Nee,
• 1:42:31
  Speaker 1: daarom vind ik die werkjes ook interessant, ik bedoel. Er
• 1:42:35
  Speaker 1: zijn natuurlijk ook die jongens die daar... Ja, die meestelijke
• 1:42:37
  Speaker 1: films van... Die landing van... Van die foto's van die
• 1:42:43
  Speaker 1: jongens die dan... Uit Iowa van Jack Schrader, van 17 jaar.
• 1:42:48
  Speaker 1: John Fairbanks. En die staan in dat bakje, dan zo'n landingsvaart,
• 1:42:52
  Speaker 1: daar staan ze maar... Een sigaretje te roken of te
• 1:42:55
  Speaker 1: kotsen omdat het te veel... Die foto's die ik denk,
• 1:42:58
  Speaker 1: jezus Christus, die zijn... Nou ja, precies hetzelfde thema. Die
• 1:43:02
  Speaker 1: zijn dus over... Een minuut, twee, drie minuten zijn ze
• 1:43:05
  Speaker 1: de shaak. Gaat die klep open. Die klep open en
• 1:43:08
  Speaker 1: gewoon prijs schieten. Jezus Christus, man. Wat nu nog steeds
• 1:43:13
  Speaker 1: gebeurt
• 1:43:13
  Speaker 2: In Oekraïne gaan ze elke dag duizend per dag. Duizend
• 1:43:18
  Speaker 2: aan beide kanten, volgens mij zelfs. Komische programma's, maar... Met
• 1:43:24
  Speaker 2: die pijn van het leven heb je dat toch ook nodig?
• 1:43:26
  Speaker 2: Ik vertelde toevallig gisteren aan mijn dochter... die is geïntegreerd
• 1:43:29
  Speaker 2: door de Tweede Wereldoorlog... dat heel veel van die Joodse
• 1:43:30
  Speaker 2: mensen konden overleven... omdat ze ook heel veel grappen maakten.
• 1:43:33
  Speaker 2: En dat ze mop aan elkaar vertelden. En situaties waar
• 1:43:36
  Speaker 2: we net over hadden... zodat mijn vader kon lachen om situaties...
• 1:43:39
  Speaker 2: dat zij dat dan ook konden. Gewoon om het vast
• 1:43:41
  Speaker 2: te houden dat er iets is... waar je aan vast
• 1:43:42
  Speaker 2: kan houden. En
• 1:43:43
  Speaker 1: dat was humor. Er waren ontzettend veel cabaretiers en zo...
• 1:43:45
  Speaker 1: die dan in een boeg gewalt, weet ik veel, allemaal optraden.
• 1:43:49
  Speaker 1: En de... Op die stadionweg waar ik woonde, daar woonde
• 1:43:54
  Speaker 1: een familie Polak. En die hadden vijf kinderen, als ik
• 1:43:57
  Speaker 1: het goed vertel. Die waren allemaal aangegeven door de huishoudster.
• 1:44:02
  Speaker 1: Dan kreeg je 2,50 voor een jood gulden. Dat was
• 1:44:07
  Speaker 1: een hele aardige mens, die woonde daar beneden. En wij
• 1:44:11
  Speaker 1: als jongetjes altijd in die portalen spelen en toen... Maar ja, goed,
• 1:44:17
  Speaker 1: je bent jong. Vroeger had je van dat mica, dat
• 1:44:20
  Speaker 1: zat in van die jasbeschermers. Dat deed je in een luciferdoosje.
• 1:44:23
  Speaker 1: Goed aanpoppen, dan stak je hem in de fik en
• 1:44:25
  Speaker 1: dan trapte je hem aan. Dan kreeg je een enorme rookbom. Ja,
• 1:44:30
  Speaker 1: wisten wij veel. Dus dan gewoon bij de buren dat veranderde.
• 1:44:34
  Speaker 1: Ook bij meneer Polak. Gewoon dat voor de deur naar
• 1:44:36
  Speaker 1: heel hard brand, brand, brand gaan roepen. Dat was nou
• 1:44:41
  Speaker 1: niet echt hun best. Maar goed, het was een lichte
• 1:44:43
  Speaker 1: paniek altijd. Maar desmeneer, die gingen altijd bij het doden herdenken...
• 1:44:47
  Speaker 1: dat is iets wat ik elk jaar nog doe. Dat is,
• 1:44:49
  Speaker 1: vind ik, mijn verplichting bij de Apollola. Die gingen altijd
• 1:44:55
  Speaker 1: op de tramrail staan. En net zoals de dokwerker zo...
• 1:45:00
  Speaker 1: Niemand die mij hier wegkrijgt, zo'n soort... Het was verder een...
• 1:45:03
  Speaker 1: Die man zag je verder nooit, maar dat was dan
• 1:45:04
  Speaker 1: toch inderdaad... Ja, ja, die heeft dat niet voor niets,
• 1:45:08
  Speaker 1: die daar staat... en vijf kinderen zijn weggehaald of een...
• 1:45:12
  Speaker 1: Maar ja, Zuid is wat dat betreft ook een goede voedingswoning...
• 1:45:15
  Speaker 1: voor de moord en de narigheid. Ja, hè? Ik bedoel,
• 1:45:18
  Speaker 1: je hebt dat meestal... De atlas van Amsterdam, op elk adres...
• 1:45:22
  Speaker 1: Zo'n tikkenpil. Op elk adres, zo'n beetje in de hele stad...
• 1:45:25
  Speaker 1: is wel iets naars gebeurd. Maar het blijft wel je stad?
• 1:45:30
  Speaker 2: Het blijft wel jouw stad
• 1:45:31
  Speaker 1: Ja, en waarschijnlijk ook wel om die reden. De bekende
• 1:45:35
  Speaker 1: MMS waar de drie van Breda zaten... in de Gert
• 1:45:37
  Speaker 1: van der Veenstraat. Ik denk dat het toch ook eens
• 1:45:40
  Speaker 1: een beetje rondloopt. Door een conciërge. Daar een beetje rondgeleid
• 1:45:44
  Speaker 1: door die... Ja, daar zaten al die engers. En in
• 1:45:47
  Speaker 1: die kelders. Het is nu een soort Ivo-school met gitaarletsen.
• 1:45:53
  Speaker 1: In die lokale beneden, de kelder. En zo die man
• 1:45:56
  Speaker 1: kijkt hier. Dat systeemplafondje hier. Kijk hier, Michiel. En ik
• 1:46:02
  Speaker 1: kijk en krijg dat ding. Daar hingen nog de katrollen
• 1:46:05
  Speaker 1: van de mensen die daar gemarteld werden. Die daar in
• 1:46:07
  Speaker 1: die kelders... Nee, ik ben niet opgevoed in een... Opgevoed?
• 1:46:13
  Speaker 1: Opgegroeid in een echte leuke wijk van Amsterdam. Maar die
• 1:46:18
  Speaker 1: boekjes van Herman gaan er ook vaak over. Reddels, Maria, Martinelli.
• 1:46:22
  Speaker 1: Ik hoor je helemaal niet over je moeder trouwens. Nee,
• 1:46:24
  Speaker 1: mijn man. Ah, vervelend wijf. Nee. Zou ik wel willen. Nee,
• 1:46:31
  Speaker 1: ik had hele leuke ouders. En mijn moeder vond altijd
• 1:46:35
  Speaker 1: alles geweldig. En vooral met Jiskevet... Alleen toen ze een
• 1:46:40
  Speaker 1: keer zei ze tegen mij van... Ja, dat vond ik
• 1:46:43
  Speaker 1: al wel goed. Ik heb ooit eens Tante Poes gespeeld.
• 1:46:45
  Speaker 1: Dat heeft Arjen van der Grijn twee weken lang gedaan...
• 1:46:48
  Speaker 1: om een enorme vagina voorbij te maken van siliconen. Een
• 1:46:53
  Speaker 1: enorme poes. En dat is dan Tante Poes en die studentenlomme.
• 1:46:59
  Speaker 1: Die deden de musical Jantje Haring. En die hadden we
• 1:47:04
  Speaker 1: dan uit zo'n Jordaans café. Jantje Haring. Want dan werd
• 1:47:10
  Speaker 1: er geld ingezamen met de pet rondgaan... om de poes
• 1:47:15
  Speaker 1: te liften van Tante Poes in Connecticut. Nou... Meteen de
• 1:47:21
  Speaker 1: lachers op je hand. En uiteindelijk zit Kees Prins, Jantje
• 1:47:26
  Speaker 1: Haring na Tante Poes... we zijn er voor een en
• 1:47:27
  Speaker 1: ander en we hebben met de pet rondgegaan... u kunt
• 1:47:30
  Speaker 1: uw kut laten gaan liften in Connecticut. Ach jongens, wat fantastisch. Kijk,
• 1:47:33
  Speaker 1: dat is een beetje met zo'n Johnny Jordaan stem of
• 1:47:37
  Speaker 1: een beetje... Dus ik zit daar in die jurk en
• 1:47:39
  Speaker 1: ik doe die jurk een beetje omhoog. Ook het publiek
• 1:47:42
  Speaker 1: zo voor en doe ik die jurk omhoog. Nou jongen,
• 1:47:46
  Speaker 1: enorm bedankt. En je ziet dus, gewoon of je bij
• 1:47:49
  Speaker 1: Fatal Attraction, gewoon die enorme poes daar. Dus je ziet
• 1:47:52
  Speaker 1: dat hele publiek, ja dat is natuurlijk ook de lol ervan. Wegkijken.
• 1:47:57
  Speaker 1: Ik kon een spel te horen vallen. En mijn moeder
• 1:48:01
  Speaker 1: zat ook in de zaal. En ik zei, maar wat
• 1:48:04
  Speaker 1: vond je van... Ach, lieverd, als je dat leuk vindt,
• 1:48:07
  Speaker 1: moet je het vooral doen. Ja, god, ik heb er
• 1:48:09
  Speaker 1: niet zoveel mee. Maar als je dat leuk vindt, moet
• 1:48:11
  Speaker 1: je dat vooral doen. Dat was wel echt mijn moeder.
• 1:48:14
  Speaker 1: En ze vond die scène met Hans Steeuwen te ver gaan.
• 1:48:17
  Speaker 1: Ik zei, nou, dat komt op zich
• 1:48:19
  Speaker 1: Met dat pijpen van die Sinterklaas. Ik kijk nooit iets terug.
• 1:48:25
  Speaker 1: Dus ik heb toen met die videoband in de tuin
• 1:48:27
  Speaker 1: nog bij mijn moeder in de cassette gedaan. En toen
• 1:48:30
  Speaker 1: ze met z'n tweeën zitten kijken, denk ik, ja... Ja,
• 1:48:33
  Speaker 1: je hebt wel gelijk, maar het gaat inderdaad wel ver.
• 1:48:37
  Speaker 2: Want uiteindelijk leg je Sinterklaas over de tafel... en dan
• 1:48:41
  Speaker 2: neem je Sinterklaas even
• 1:48:42
  Speaker 1: Ja, dat was na aanleiding van de film Deliverance. Dat
• 1:48:45
  Speaker 1: een doodenge scène... van die keetje en de enge mannen...
• 1:48:50
  Speaker 1: die keel dan in zijn poepert na je. En die zeggen,
• 1:48:54
  Speaker 1: say pig, meen ik. Say pig. En dan moet hij
• 1:48:57
  Speaker 1: knorren en dan... En dat deed ik dan Hans Thewe,
• 1:49:01
  Speaker 1: die toen ook meedeed. Dan zaten we in het café
• 1:49:03
  Speaker 1: en dat was een beetje een soort oud lolletje. Ik zei,
• 1:49:08
  Speaker 1: wat zei ik dan? Wacht even, eerst jou even afknatsen
• 1:49:12
  Speaker 1: en Erna Sasse, dat was toen de actrice. Wij vonden
• 1:49:15
  Speaker 1: Erna Sasse, vonden dat zo'n goed woord. Niet dat het
• 1:49:19
  Speaker 1: leuk is voor deze mevrouw, maar goed. En dan moest
• 1:49:22
  Speaker 1: ik hem dus over die cafétafel heen gooien en dan
• 1:49:25
  Speaker 1: zei C. Peek. En dan dus die scène naspelen van
• 1:49:30
  Speaker 1: dus dat café ook wel een beetje. Maar goed, ja, nee, ja.
• 1:49:34
  Speaker 1: En uiteindelijk doe ik dat, ja. Ik zal, wat zei
• 1:49:36
  Speaker 1: ik nou weer? Ik zal even die schimmel van je
• 1:49:39
  Speaker 1: ballen afknatsen, vuile smeerlap. Zo'n soort. Maar dat zijn dingen
• 1:49:43
  Speaker 1: die je nou niet meer zou kunnen zeggen. Dat is
• 1:49:45
  Speaker 1: maar goed ook. En dat is maar goed. Kijk, die
• 1:49:48
  Speaker 1: jongere garde zit nu een beetje alleen maar zo. Jezus Christus. Ja,
• 1:49:52
  Speaker 1: die zit op de telefoon. Die heeft het druk. Wat?
• 1:49:55
  Speaker 1: Ze zit op de telefoon,
• 1:49:56
  Speaker 2: die heeft het druk. Oh, heel goed. Ja. Maar goed, ja, nou, smeerlapperij.
• 1:50:00
  Speaker 2: Wat wil je weten? Nou, volgens mij hebben we al
• 1:50:02
  Speaker 2: een beetje de zaak rond. Volgens mij hebben we, hoe
• 1:50:03
  Speaker 2: lang wordt dit? Zolang het leuk is, zo heet het. Oh,
• 1:50:07
  Speaker 2: dat wordt wel helemaal... Dat wordt helemaal uitgezonden. Mensen luisteren
• 1:50:10
  Speaker 2: graag zolang het leuk is. Dus je hebt zelf ook
• 1:50:13
  Speaker 2: wel een beetje het gevoel dat het nu wel op is.
• 1:50:14
  Speaker 1: Nou ja, tenzij je nog een...
• 1:50:16
  Speaker 2: Nee, maar goed, de essentie is dus, jouw vader was
• 1:50:18
  Speaker 2: een toffe peer, je moeder was oké. Je was alleen,
• 1:50:20
  Speaker 2: dus begrijp ik of niet? Nee, ik had nog een broer.
• 1:50:21
  Speaker 1: Oké. En
• 1:50:24
  Speaker 2: die wilde ook niet naar school. Dus ze hadden twee
• 1:50:25
  Speaker 2: hele leuke zoons. Ja, dat is wel lekker. Die ging
• 1:50:27
  Speaker 2: ook zwemmen. Had je beter met z'n tweeën kunnen gaan zwemmen.
• 1:50:30
  Speaker 2: Ja
• 1:50:30
  Speaker 1: ja.
• 1:50:31
  Speaker 2: Nou, die had weer een hele andere... Maar is het
• 1:50:32
  Speaker 2: de conclusie wel dat je er alles uit hebt gehaald, Michiel?
• 1:50:34
  Speaker 2: Als je het zo bekijkt? Waaruit? Uit mezelf. Ja, je
• 1:50:38
  Speaker 2: vindt het zelf lastig, zei je aan het begin, om
• 1:50:40
  Speaker 2: jezelf aan te kijken. Maar je mag toch wel enigszins
• 1:50:42
  Speaker 2: trots zijn op wat je neergezet hebt.
• 1:50:44
  Speaker 1: Ja, zeker. Ik moet je eerlijk zeggen waar ik wel
• 1:50:46
  Speaker 1: heel blij mee ben. Of trots, maar waar ik blij
• 1:50:49
  Speaker 1: mee ben is dat die beeldende kant van me... dus
• 1:50:52
  Speaker 1: ook gewaardeerd wordt. Dit Venus, het was ook, geloof ik,
• 1:50:58
  Speaker 1: twee dingen als ik me goed heb. Twee dingen die
• 1:51:01
  Speaker 1: ze hadden aangekocht. Eentje van iemand anders en eentje die...
• 1:51:05
  Speaker 1: En hij hing ook heel goed daar in dat museum.
• 1:51:09
  Speaker 1: Dan krijg je opeens een enorme soort waarde. Wat ik
• 1:51:14
  Speaker 1: zelf prettig vind.
• 1:51:15
  Speaker 2: Heb je ook wel nodig om dat te laten zien?
• 1:51:17
  Speaker 2: Nou ja, dat is toch mijn achtergrond. Ik bedoel,
• 1:51:20
  Speaker 1: dat tv en de lolbroek of de komiek uit te hangen...
• 1:51:28
  Speaker 1: Dus eigenlijk toch ook inderdaad, hoe je het wendt... of
• 1:51:30
  Speaker 1: een keer toch een soort lol met drie mensen. Dan
• 1:51:34
  Speaker 1: denk je, oh, jezus Christus. Dat is wel geestig, jongens, alsjeblieft.
• 1:51:39
  Speaker 1: En dan inderdaad van die figuren waarvan je denkt, jezus Christus.
• 1:51:42
  Speaker 1: Nou ja, wat ik je zei bij Maarten Spanjaard, dat
• 1:51:44
  Speaker 1: dan ook... Ik denk, ja, het is toch wel leuk
• 1:51:47
  Speaker 1: dat mensen
• 1:51:47
  Speaker 2: daar enorm om moeten lachen. Maar dat is wel de
• 1:51:50
  Speaker 2: kern van dit gesprek, volgens mij. Je wil wel dat
• 1:51:51
  Speaker 2: er steeds gelachen moeten worden
• 1:51:53
  Speaker 1: Ja, en zo zwaar... Het is misschien inderdaad ook om
• 1:51:55
  Speaker 1: de zwaarte te... De compenseren? Ja, ik denk het wel.
• 1:52:00
  Speaker 1: Want die is wel behoorlijk aanwezig. Ja, ik kan het wel... Ja,
• 1:52:05
  Speaker 1: ik bedoel... Ja, dat is toch een soort rarigheid die...
• 1:52:12
  Speaker 1: Nou ja, een goed voorbeeld is Rijk te gooien. Daar
• 1:52:14
  Speaker 1: heb ik veel mee gespeeld. En die kon ook... Kon
• 1:52:18
  Speaker 1: gewoon zwaar zijn. En dan zei de regisseur... Kun jij
• 1:52:22
  Speaker 1: Rijk even laten lachen, Giel? Ik zei, ja, dat is prima. En...
• 1:52:26
  Speaker 1: Dan deed ik heel simpel altijd... Ramse Shafi. En dan
• 1:52:34
  Speaker 1: zag je, reikte je het een beetje in elkaar. Die lul,
• 1:52:38
  Speaker 1: die lul. Doe hem nog een keer. Oké, Rijk, doe
• 1:52:42
  Speaker 1: hem nog een keer. Ramse Shafi, daar had hij een
• 1:52:49
  Speaker 1: hekel aan. Maar die vond het dan leuk als ik
• 1:52:50
  Speaker 1: dat deed. Dus ik heb op verzoek van zijn zoon
• 1:52:54
  Speaker 1: toen hij overleden was... In de Bethani-kerk. Dat is een
• 1:53:01
  Speaker 1: heel klein mooie kerkje in de Bethani-dwarsa. Heel klein, met
• 1:53:04
  Speaker 1: dus twee van die... Ja, publiek, twee, twee, twee... Twee
• 1:53:11
  Speaker 1: van die rijmen stoelen. Ja, twee rijmen stoelen. En er
• 1:53:13
  Speaker 1: zaten dus allemaal vrienden van Rijk. En die kist stond
• 1:53:17
  Speaker 1: er op het podiumpje. En toen een organist ingehuurd. En
• 1:53:21
  Speaker 1: toen heb ik... voor Rijk nog één keer Ramse Shafi gedaan.
• 1:53:25
  Speaker 1: Dus ik zag die kist ook inderdaad zo schudden. Waarschijnlijk...
• 1:53:29
  Speaker 1: een
• 1:53:29
  Speaker 2: beetje wel met Maarten. Maar Rijk vond mensen die zichzelf...
• 1:53:33
  Speaker 2: best wel bijzonder en interessant vonden... dat vond hij heel
• 1:53:35
  Speaker 2: vermoeiend waarschijnlijk. Want ik heb ook nog inderdaad... Jeroen Krabbe
• 1:53:39
  Speaker 2: nog even
• 1:53:40
  Speaker 1: geroepen voor... voor Maarten. En Hans Kemna. Dus die heb
• 1:53:45
  Speaker 1: ik ook. Die het heel jammer vond dat hij getrouwd was.
• 1:53:49
  Speaker 1: Vandaar kon hij straks daarboven... Maar het er niet uit
• 1:53:52
  Speaker 1: zijn reet slaan. Nou, dat is echt flauw. Maar ja, toch, ja.
• 1:53:59
  Speaker 1: Maar goed, toen heb ik het lied gezongen van Ronson Schaffie.
• 1:54:03
  Speaker 1: Lopend op de dijk met de Noordzee aan je voeten.
• 1:54:07
  Speaker 1: En die andere zee zo rustig aan de andere kant.
• 1:54:11
  Speaker 1: En het klonk heel goed daar in die... Je ziet dus,
• 1:54:14
  Speaker 1: onder andere Peter van Straat, die zat... Van Eijken, de componist,
• 1:54:19
  Speaker 1: die zat hier dus. Tranen langs hun wangen van... dit
• 1:54:22
  Speaker 1: zit een boeiende zeik te nemen. Aan de andere kant
• 1:54:25
  Speaker 1: zaten mensen... Echt waar? Die hadden dat niet door. Niet door.
• 1:54:31
  Speaker 2: Heerlijk, heerlijk, heerlijk. De lach en de tranen. Ik zie
• 1:54:35
  Speaker 2: mijn vader gelijk weer
• 1:54:35
  Speaker 1: zitten. Die had ook helemaal in een deuk gelegen. Het
• 1:54:39
  Speaker 1: leukste is natuurlijk de boeiende zeik te nemen. Meen je
• 1:54:42
  Speaker 1: dat nou? Die scheidslijn is natuurlijk het meest interessante. Het
• 1:54:47
  Speaker 1: kan ontploffen, het kan ook helemaal misgaan. Het is ook
• 1:54:51
  Speaker 1: een soort grapje. Een grapje wat ik wel eens uithaal.
• 1:54:56
  Speaker 1: Van die mooie meiden die dan over straat lopen. En
• 1:54:59
  Speaker 1: dan met iemand staat te praten. Met jou. Met zo'n
• 1:55:03
  Speaker 1: vrij serieus aangelegenheid. Wacht even. Hi. Kennen jullie mij en
• 1:55:09
  Speaker 1: hem van ons film- en tv-werk? Nee, ik meer film-
• 1:55:11
  Speaker 1: en tv-werk. En dan inderdaad die meisje. Wat is dit
• 1:55:15
  Speaker 1: voor gek? Ze is arrogant hier in Amsterdam. Totaal. Mensen
• 1:55:20
  Speaker 1: gewoon niet meer kennen zogenaamd. Dat is heel
• 1:55:24
  Speaker 6: pijnlijk
• 1:55:27
  Speaker 2: Mensen die dat ook niet leuk vinden. Maar je hebt
• 1:55:29
  Speaker 2: het echt nodig, merk ik aan je. Je hebt het
• 1:55:31
  Speaker 2: echt nodig om jezelf steeds weer vooruit te krijgen. Ja.
• 1:55:35
  Speaker 2: Ik denk het wel, ja. En Lilly krijgt meer de
• 1:55:37
  Speaker 2: andere kant vaker te zien. De praktische kant dus. De
• 1:55:39
  Speaker 2: belasting en de
• 1:55:41
  Speaker 2: Maar die hoef je niet uit je bed te
• 1:55:42
  Speaker 1: trekken. Dat doe je nog zelf al. Je hebt tegenwoordig
• 1:55:46
  Speaker 1: van die machientjes. Die doen weer een overens. Mechanisch en dan...
• 1:55:52
  Speaker 1: Volgens mij hebben we het wel. We hebben
• 1:55:54
  Speaker 2: het wel, volgens
• 1:55:54
  Speaker 1: mij. Die anekdotes, dan krijgen we
• 1:55:57
  Speaker 8: dat weer.
• 1:55:57
  Speaker 1: Nee, zolang het leuk is. Ik denk niet dat ik
• 1:55:58
  Speaker 1: het ga laten uitzenden
• 1:56:00
  Speaker 8: GELACH Gaat de manager er toch wat van zeggen? Even
• 1:56:07
  Speaker 8: een belletje. John. Dank je wel, Michiel.
• 1:56:22
  Speaker 2: Dit was Zolang het Leuk is met Michiel Romeijn. Wil
• 1:56:25
  Speaker 2: je nog even blijven hangen? Voor echte vrienden is de
• 1:56:27
  Speaker 2: napraat met Michiel Romeijn in Berijen. Ook mee luisteren? bnr.nl
• 1:56:31
  Speaker 2: slash genee. Tot de volgende aflevering.