Latest / Mama Baas Podcast / OUDERS KOMEN SAMEN VAN MARS: Zorgen voor jezelf én voor anderen: hoe vind je de balans?
Transcript
- 0:00SPEAKER_03: Ik had ook ooit een cliënt en die zei van weet wel, Lies.
- 0:03SPEAKER_03: Ik kan zo'n nummer lachen met hun mopjes.
- 0:04SPEAKER_03: En dat raakte me zo.
- 0:05SPEAKER_03: Wik ik dacht: alleen, als je op zo'n punt komt dat je zo je tienjarige of kun je oud daar een zoonje to was, maak een mopje en je vindt dat zelfs nummer grappig.
- 0:13SPEAKER_03: Dan zijn we wel zo gedissocieerd.
- 0:14SPEAKER_03: Ja als ouderen, denk ik.
- 0:15SPEAKER_03: Dus het was heel heftig.
- 0:21SPEAKER_01: Welkom bij de MamaBas podcast reeks ouders komen samen van Mars.
- 0:25SPEAKER_02: De plek voor ouders die naast luivers en lunchboksen ook tijd wilden maken voor elkaar.
- 0:29SPEAKER_01: Wij zijn Jeff en Elke, oprichters van Moed.
- 0:32SPEAKER_01: Het Instagram-account vol inspiratie voor date nights quality time.
- 0:36SPEAKER_01: Samen met experten en ervaringsdeskundigen duiken we in de grootste uitdaging van ouderschap en relaties.
- 0:41SPEAKER_02: Inderdaad, verwacht geen perfecte plaatjes, maar echte verhalen, herkenbare struugels en gelukkig ook veel humor.
- 0:48SPEAKER_01: Vandaag duiken we in een thema waar elke ouder mee worstelt.
- 0:52SPEAKER_01: Hoe blijf je jezelf, terwijl je de beste ouder probeert te zijn?
- 0:55SPEAKER_01: Hoe vind je balans tussen zorgen voor anderen en zorgen voor jezelf?
- 0:59SPEAKER_01: Want als we eerlijk zijn, soms voelt het alsof we eigenlijk echt wel verdwalen tussen alle rollen die we moeten spelen.
- 1:05SPEAKER_02: Ja, en daarvoor hebben we vandaag een expert aan tafel, Lise Klerks.
- 1:09SPEAKER_02: Lies is klinisch psychologe, dokter in de psychologie en mama van vier kinderen.
- 1:14SPEAKER_02: Zij is gespecialiseerd in het ondersteunen van moeders en daarnaast ook auteur van het boek Moederziel, maar nooit alleen.
- 1:20SPEAKER_01: We gaan het vandaag hebben over schuldgevoelens, sociale druk en hoe je jezelf niet kwijtraakt in het ouderschap.
- 1:26SPEAKER_01: Want geef toe, wie heeft er nog nooit getwijfeld of je het eigenlijk wel goed genoeg doet als ouder?
- 1:32SPEAKER_02: Welkom Lies.
- 1:33SPEAKER_02: Fijn dat je er bent.
- 1:33SPEAKER_02: We hebben jou al kortjes voor gesteld, maar we zijn eigenlijk benieuwd hoe jij jezelf zal voorstellen.
- 1:40SPEAKER_03: Oké, dan ga ik dat meteen doen.
- 1:42SPEAKER_03: Dankjewel, Elke en Jeff.
- 1:44SPEAKER_03: Ik zie mezelf eigenlijk als een vrolijke, drukke, zorgzame mama en vrouw en psycholoog.
- 1:50SPEAKER_03: Ik denk dat die rollen zo aan elkaar verweven zijn.
- 1:53SPEAKER_03: Ik ben vooral gebeten door het moederschap, mijn praktijkleading Mams, toont dat ook al een beetje.
- 1:58SPEAKER_03: En ook al door de wereld.
- 1:59SPEAKER_03: Wij reizen heel graag en zo vaak als we kunnen.
- 2:03SPEAKER_03: Ik heb eigenlijk altijd te veel projecten op de planning.
- 2:06SPEAKER_03: Ik zeg ook meteen ja tegen dit, dat verklaart ook hoe dat komt.
- 2:09SPEAKER_02: Da zijn we heel blij mee trouwens.
- 2:11SPEAKER_03: En ik heb ook altijd te veel tabs open, gelijk de meeste ouders, denk ik.
- 2:15SPEAKER_03: Wat zou ik doen zonder al die dingen?
- 2:16SPEAKER_03: Dus ik ben er eigenlijk wel heel blij mee.
- 2:18SPEAKER_03: Steilig, heel leuk.
- 2:20SPEAKER_01: Ja, en ik denk dat als we dan kijken naar vaak wel de grootste uitdaging is bij ouders, dan is het zo: die schroomt soms om hulp te vragen.
- 2:33SPEAKER_01: Het soms moeilijk om gewoon te zeggen.
- 2:35SPEAKER_01: We gaan er eens iemand bijhalen.
- 2:37SPEAKER_01: En waarom denk je dat dat is, dat mensen zoveel moeite hebben om hulp te vragen?
- 2:42SPEAKER_03: Ik denk dat wij ergens geleerd hebben van we moeten het allemaal maar alleen doen en allemaal zelf doen.
- 2:48SPEAKER_03: En we moeten het ook allemaal maar alleen kunnen ofzo.
- 2:50SPEAKER_03: En hulp vragen is zwak.
- 2:53SPEAKER_03: En ik was erover aan het nadenken van ja, een stuk is dat individualistische maatschappij waarin we wel wel leven.
- 2:58SPEAKER_03: We hebben allemaal het gevoel van wij zijn verantwoordelijk voor ons eigen geluk en ons eigen succes.
- 3:03SPEAKER_03: Zijn we niet gelukkig of zijn we niet succesvol, dan is dat onschuld.
- 3:06SPEAKER_03: Maar als je zo in het leven staat, dan legt dat wel al heel veel van we moeten het echt alleen doen en we moeten zorgen dat we het alleen kunnen.
- 3:14SPEAKER_03: Ik denk dat dat al heel veel druk bij heel veel ouders legt, dat gevoel.
- 3:18SPEAKER_02: Ja, inderdaad.
- 3:19SPEAKER_02: En zijn er bepaalde signalen die je zegt van als je dat ziet, dan weet je wel dat mama's en papa's eigenlijk te veel gooi op hun volk nemen?
- 3:28SPEAKER_03: Ja, ik denk dat er een aantal zaken zijn die kunnen opvallen aan een stresssysteem dat onderhoogspanning staat, noem ik dat dan.
- 3:36SPEAKER_03: Je bent prikkelbaar.
- 3:37SPEAKER_03: Je schiet wel sneller dan je slo.
- 3:39SPEAKER_03: Je hebt fysieke pijnjes.
- 3:41SPEAKER_03: Typissen, nekpijn, zoen die in je nek ligt, echt heel veel zorgen.
- 3:45SPEAKER_03: Rugpijn, maagpijn, is ook hoofdpijn en ook wel hoofdpijn.
- 3:49SPEAKER_03: Dat zit ook wel goed.
- 3:52SPEAKER_03: Klopt, klopt.
- 3:53SPEAKER_03: Nog eentje is, je gaat connectie uit de weg.
- 3:56SPEAKER_03: Je trekt je wat meer terug.
- 3:56SPEAKER_03: Je wilt niet meer zoveel naar buiten, bij wijze van spreken, of dingen gaan doen.
- 4:00SPEAKER_03: Je zoekt echt in tijd alleen op.
- 4:02SPEAKER_03: Wou ook is wat je nodig hebt dan trouwens, denk ik.
- 4:04SPEAKER_03: Je kunt geen rust meer vinden.
- 4:06SPEAKER_03: Zelfs al probeert je te ontspannen, je lichaam sputtert.
- 4:09SPEAKER_03: Ik had deze week nog iemand die zei, dat was vandaag: ik ging zo'n sessie bij de yoga doen en ik laag daar aan mijn lijfzij.
- 4:15SPEAKER_03: Nee, dat gaan we niet doen.
- 4:16SPEAKER_03: Ik wou eigenlijk vluchten.
- 4:17SPEAKER_03: Ik zeg, ja, je kunt dat vergelijken met een auto die al keilang te snel aan het rijden is en je legt je stil, die gaat ook niet gewoon.
- 4:24SPEAKER_03: Het trekt ook nog zo'n aan.
- 4:25SPEAKER_03: Dus dat is eigenlijk je stresssysteem dat onder hoogspanning staat.
- 4:28SPEAKER_03: Ik zei straks al uit dat prikkelbaar, je echt boos voelen, geïrriteerd voelen.
- 4:33SPEAKER_03: En eigenlijk is dat vooral je lichaam dat op alle andere manieren proberen op de rem te gaan staan en zegt van hier klopt.
- 4:38SPEAKER_03: Dit is genoeg.
- 4:39SPEAKER_03: Eén te veranderen.
- 4:40SPEAKER_03: Ja, absoluut.
- 4:41SPEAKER_01: Ja, ik denk dat er vaak ook komt kijken, is het schuldgevoel, precies.
- 4:47SPEAKER_01: We gaan hulp inschakelen, we kunnen het zelf niet.
- 4:50SPEAKER_01: Ik voel mijn rol aan de tand over.
- 4:51SPEAKER_02: Ja, vooral dat lastig voelen.
- 4:52SPEAKER_01: Vooral dat lastig voelen, denk ik.
- 4:54SPEAKER_01: En dat kan van op alle kanten komen.
- 4:56SPEAKER_01: Dat kan vanuit een partner komen, extern, vanuit spreken, een poets die even rondkijkt en zegt van wil deze nu doen.
- 5:02SPEAKER_01: Of zeker inlegging van ouders, schonouders, dat denk ik ook niet evident.
- 5:07SPEAKER_01: Hoe kijk jij daar naartoe?
- 5:09SPEAKER_01: Die invloed en als schuldgevoel, hoe gaat het daarmee om?
- 5:11SPEAKER_03: Ja, er zijn allemaal zo'n stemmen die van alles komen fluisteren.
- 5:14SPEAKER_03: Ik heb het gevoel dat soms die innerlijke stem naar het harsten roept, die innerlijke criticus gelijken we dat dan noemen.
- 5:20SPEAKER_03: Zeker als je als ouder het gevoel hebt van je moet het allemaal alleen doen, en je zou dan hulp vragen, dan gaat die kritische stem komen en zeggen: oei, je faalt of dat.
- 5:29SPEAKER_03: Terwijl ik denk dat die net dan zou moeten zeggen.
- 5:31SPEAKER_03: Tuurlijk, vrouwen of ventje, die zijn alleen de mama's.
- 5:34SPEAKER_03: Van zoek jij maar hulp, want dat is ook veel.
- 5:37SPEAKER_03: Ik denk dat we die stem heel dikwijls missen daar en dat we die hier in therapie ook echt trainen.
- 5:42SPEAKER_03: Je kritische stem, die is duidelijk terug meegekomen, daar zijn dan.
- 5:45SPEAKER_03: Maar waar is die milde?
- 5:47SPEAKER_03: Die moeten we vaak echt gaan ontwikkelen.
- 5:48SPEAKER_03: Maar dat begint wel met die schuldgevoelens te onderzoeken.
- 5:51SPEAKER_03: W die schuldgevoelens, daar is voor mij niks mis mee.
- 5:54SPEAKER_03: Ik denk dat die schuldgevoelens tonen van oh, die vrouw of die man, die gaan niet eens doen, maar ze nog niet kennen.
- 5:59SPEAKER_03: En er is ergens iets dat sputtert, maar idealen ook mee aan de slag te gaan op dat moment.
- 6:03SPEAKER_01: Ja, dan zie je even een bijvraag als dat mag.
- 6:06SPEAKER_01: Ik sta nu niet direct op het stukje dat wij eigenlijk hebben aangehaald voor de podcast, is dat er bij mannen eigenlijk niet zoveel daar rond bestaat.
- 6:15SPEAKER_01: Maar je hebt dat dat schuldgevoel net, en ik kijk dan aan mezelf als man, cel erop komt.
- 6:18SPEAKER_01: Vrouwen zijn makkelijk om te praten om over emoties te praten, maar bij mannen zitten dan nogal wat verder weg, denk je dat er daar ook heel veel schuldgevoel vaak leeft.
- 6:26SPEAKER_01: Van oei, ik moet hier de sterke zijn.
- 6:28SPEAKER_01: Boys don't cry.
- 6:30SPEAKER_01: Exact dat.
- 6:31SPEAKER_01: Dus dat is ook wel denk ik een belangrijke om te te maken.
- 6:34SPEAKER_02: Ja, absoluut.
- 6:34SPEAKER_02: Want heb jij zo'n manieren dat je zegt van dat is ideaal om dat zo wat te kunnen loslaten?
- 6:40SPEAKER_03: Ja, ik denk door die hulp dan, eventueel van anderen, van een therapeut, van een poetshulp, van whatever, niet te zien als een zwakte, maar vooral van als een vorm van kracht.
- 6:50SPEAKER_03: Ik ga ervoor zorgen dat ik door die mensen in te schakelen bij huis aan het spreken, nog sterker in mijn eigen kracht ga staan, die andere stukken.
- 6:57SPEAKER_03: Dus zerder als een hulp dan in een parachute bij.
- 7:01SPEAKER_03: Ja, echt als iets moois van ja, maar superkracht dat ik net hulp gevraagd heb.
- 7:05SPEAKER_03: Want ik vind het zwakker bij ons aan het spreken om dan door te doen en inderdaad, met die hoofdpijn, die maagpijn om zo te blijven rondlopen, die komt jou echt iets vertellen.
- 7:13SPEAKER_03: En ik denk als je daarnaar kunt luisteren, dat je dan heel bezig bent.
- 7:16SPEAKER_03: Maar dat is heel moeilijk als jij aan je hoofd denkt, maar nu ben ik wel gefaald, je kan het niet meer alleen.
- 7:21SPEAKER_03: Niemand heeft ooit gezegd dat je het alleen moet doen.
- 7:24SPEAKER_03: Is dat er bij jezelf in.
- 7:26SPEAKER_02: Want ze zeggen dat toch altijd: je hebt een village rond je nodig, om bijvoorbeeld je kinderen groot te brengen.
- 7:32SPEAKER_02: Maar ik denk dat je dat heel veel ruim kunt zien, want het is niet alleen je kinderen, maar het is gewoon alles.
- 7:38SPEAKER_02: Als je zegt van oké, ik wil toch wel wat carrière maken of ik wil iets anders nog betekenen.
- 7:44SPEAKER_02: Voor de mensen rondom mij, je hebt wel anderen ook nodig, denk ik.
- 7:49SPEAKER_03: Ja, en ik denk, als je daar dan over begint te praten met anderen, dat je ook gaat voelen van ik sta er wel niet alleen in.
- 7:54SPEAKER_03: Iedereen worstelt er eigenlijk mee, maar ik denk dat we er zo lang zo stil zijn over geweest vanuit schamte ofzo.
- 8:00SPEAKER_03: Dat als je nu merkt van er wordt meer en meer over gepraat, ook hier in de podcast, nu van dat is eigenlijk wel normaal.
- 8:05SPEAKER_03: De meeste mensen hebben dat en die zeggen als het niet hebben, die zijn zo ver nog niet ofzo.
- 8:09SPEAKER_03: Dus dat is alleen maar een goede zaak dat jij durft uitreiken en het hop te vragen.
- 8:13SPEAKER_02: Heb jij zo bepaalde tips laat maar zeggen.
- 8:17SPEAKER_02: Bijvoorbeeld, mensen zeggen van ja, schakel een poetsulp in.
- 8:21SPEAKER_02: Of bekijk op je werk, wat daar mogelijk is, maar zijn er zo tips dat je misschien vanuit je persoonlijke herbring, dat je zegt van dat heeft echt wel mijn leven veranderd als ik dat aanvaart of net hulp heb aan gevraagd.
- 8:35SPEAKER_03: Ja, ik denk als er zo dingen zijn dat je zegt van dat doe ik echt niet graag, daar vloeit mijn energie alleen maar van weg, daar krijg ik niks van terug.
- 8:42SPEAKER_03: Bij wijze bijvoorbeeld poetsen en strijken.
- 8:44SPEAKER_03: Bij strijken ben ik gestopt, daar heb ik iemand voor in juist gehaald.
- 8:49SPEAKER_03: En dat niet te zien als nu ben ik toch een luxe madame, want er is ook nog zo stemming in mij, maar vooral van nee, ik investeer mijn energie en mijn tijd in die dingen die ik echt graag doe en waar ik ook anderen me voor uithelp, hoop ik.
- 9:00SPEAKER_03: En er zijn mensen die daardoor een werkelegenheid hebben en die hier op een hele warme, zachte manier, hier in huis komen en mij ongelooflijk helpen.
- 9:08SPEAKER_03: Ik ben je er ook heel dankbaar voor.
- 9:09SPEAKER_03: Maar dat niet te zien als iets zwak van mij of zo.
- 9:12SPEAKER_03: Nee, dat te zien als dat is een stuk waar ik ondersteuning ben nodig heb.
- 9:16SPEAKER_03: Dat kan ik niet gevoeren, dat doe ik niet graag.
- 9:18SPEAKER_03: En dat is helemaal niet, dat is helemaal geen schande.
- 9:20SPEAKER_03: En ook richting mijn partner bijvoorbeeld, durven te benoemen van ik doe dat niet zo graag.
- 9:25SPEAKER_03: En misschien zegt hij wel van ja, dan doe ik die dat wel.
- 9:28SPEAKER_03: Maar het begint bij dat te durven uitspreken, natuurlijk.
- 9:30SPEAKER_03: Want als je dat niet doet, dan blijft het wel gewoon heel erg doen.
- 9:33SPEAKER_03: En ik denk als ik dan iets intergenerationeelder mag bijhalen, ik denk dat wij als vrouwen wel massaal hebben gezien hoe onze mama's en onze oma's helemaal vroeger alles deden.
- 9:42SPEAKER_03: En dan waren of wel aan een pombak, of die waren aan het poetsen, die waren altijd bezig.
- 9:47SPEAKER_03: En dat is wat we hebben gezien, dus daar hebben wij mee te dealen als generatie.
- 9:50SPEAKER_03: Het kan ook anders.
- 9:52SPEAKER_03: Ik denk dat die papa's en die mannen echt wel welwillend zijn, maar als we het niet vragen, dan weten ze ook niet dat we het lastig vinden.
- 9:57SPEAKER_02: Nee, inderdaad, of dat we het inderdaad niet zo graag doen, want als ik nu bal zie, jij doet ook heel veel in thuis hadden.
- 10:04SPEAKER_02: En jij vindt dat ook niet altijd erg om te doen.
- 10:06SPEAKER_01: Nee, helemaal niet.
- 10:07SPEAKER_01: Maar het is ook opvoeding, zoals je zegt, je krijgt dat mee.
- 10:11SPEAKER_01: Ik ben opgegroeid in een gezin waar de vrouw eigenlijk de grote kostwinnaar was, dus ik heb eigenlijk een redelijk atypisch rollenpatroon gezien, waar hem ook heeft voor gezorgd om te zeggen.
- 10:22SPEAKER_01: Dat is normaal, dat iedereen alles doet.
- 10:24SPEAKER_01: Maar ik snap dat dat niet evident is altijd.
- 10:27SPEAKER_01: Omdat dat zeker niet is.
- 10:28SPEAKER_01: Dat is waard.
- 10:32SPEAKER_00: Het ouderschap is intens en mooi, maar af en toe ook chaotisch en heftig.
- 10:37SPEAKER_00: En ja, soms betekent dat drie keer per nacht opstaan, of zes keer.
- 10:42SPEAKER_00: Of je peuter die ziek wordt net als jij die belangrijke meeting hebt.
- 10:46SPEAKER_00: Gelukkig staat CM ook dan voor je klaar.
- 10:48SPEAKER_00: Met geboortevoordelen en thuiselpassen, met kraanzorg en verhalen van andere ouders.
- 10:54SPEAKER_00: En zelfs met korting, zo wordt je ouderschap net dat tikkeltje lichter.
- 10:58SPEAKER_00: Ontdek alle voordelen op tm.be Scooby doe.
- 11:02SPEAKER_00: TM jouw gezondheidsrond.
- 11:06SPEAKER_02: Ik denk daaraan gekoppeld dat ook een beetje is.
- 11:09SPEAKER_02: Hoe mensen zich spiegelen aan een ander.
- 11:11SPEAKER_02: Je hebt nu social media, we hebben het daar met Tom heel veel over gehad, maar ik denk dat dat ook dit thema een beetje kort aanleunt.
- 11:20SPEAKER_02: Je spiegelt jezelf aan mensen op Instagram dat je ziet of aan mensen rondom u.
- 11:24SPEAKER_02: En ik denk dat we daar soms wel een sociale druk krijgen.
- 11:29SPEAKER_03: Ja, want we hebben net nu de wereld in onze handpalm liggen.
- 11:32SPEAKER_03: Vroeger konden mensen niet verder kijken dan hun eigen straat van spreken, of hun eigen dorp.
- 11:37SPEAKER_03: Nu hebben we echt de wereld in onze handpalm liggen met onze gsm.
- 11:40SPEAKER_03: En dat maakt dat die deur wagwijd open staat, en moesten vergelijken met anderen.
- 11:44SPEAKER_03: En ik zeg hier ook zo vaak, want de muren zullen mijn ogen draaien.
- 11:47SPEAKER_03: Dat ik het nog eens zeg hier.
- 11:48SPEAKER_03: Maar wij vergelijken onze rommelige zolder met de etalage van een ander.
- 11:52SPEAKER_03: Dat is echt niet fair.
- 11:53SPEAKER_03: Want we gaan kijken vanuit wat wij niet hebben, en de ander wel, maar we zien niet het hele plaatje, dat is eigenlijk niet eerlijk.
- 11:58SPEAKER_03: Maar het is zo verleidelijk om het te doen, omdat het kan nu natuurlijk.
- 12:02SPEAKER_02: Ja, want dat is inderdaad wel, wat we met Tom ook besproken hebben: van bijvoorbeeld, alle mama die pas bevallen zijn, die zien alleen maar het goede, het kindje dat heel veel geld, of dat ga je niet posten op Instagram of op een andere social media platform.
- 12:18SPEAKER_02: En dat maakt inderdaad dat je denkt, oei, bij mij loopt het eigenlijk niet zo goed, maar bij anderen loopt het eigenlijk allemaal wel gewoon.
- 12:24SPEAKER_02: Ik denk dat dat een hele moeilijke is om tegenwoordig mee om te gaan.
- 12:28SPEAKER_03: Ja, klopt, klopt.
- 12:29SPEAKER_03: En dan ga je dus snel al denken van tj, scheelde er dan iets met mij of zo?
- 12:33SPEAKER_03: Hoe komt dat nu?
- 12:36SPEAKER_01: Is dat volgens je dat een grote rol, die sociale druk?
- 12:40SPEAKER_01: Of is dat onderschat, overschat?
- 12:44SPEAKER_03: Ik denk dat dat een giga grote rol speelt.
- 12:46SPEAKER_03: En ik zal je al meteen een voorbeeld geven.
- 12:48SPEAKER_03: Ik had op een gegeven moment een cliënt, en die zei van, ik had mijn dochters in bed gelegd en ik stond op de gang.
- 12:55SPEAKER_03: En ik hoorde die wenen.
- 12:56SPEAKER_03: Ik stond er op de gang en ik dacht.
- 12:58SPEAKER_03: Welk boek moet ik nu volgen?
- 13:00SPEAKER_03: Het boek dat zegt ga binnen, of het boek dat zegt nee, nee, blijf op de gang staan zoveel minuten.
- 13:05SPEAKER_03: En ik zei: Maar ik zeg wat je aan binnenkant?
- 13:08SPEAKER_03: Ah ja, dat weet ik eigenlijk niet.
- 13:09SPEAKER_03: En dan denk ik verdorie.
- 13:10SPEAKER_03: Want wij schrijven, ik schrijf ook boeken, jullie ook.
- 13:13SPEAKER_03: Ik denk dat die boeken en ook social media, reels, en weet ik veel wat er allemaal verschijnt.
- 13:17SPEAKER_03: Ik denk dat dat zeker een inspiratie mag zijn.
- 13:19SPEAKER_03: Dat is een hele belangrijke bron van kennisdelen.
- 13:22SPEAKER_03: Maar voel vooral van wat past bij mij en wat past bij ons.
- 13:25SPEAKER_03: Eerder dan dat allemaal vlekkeloos over te nemen.
- 13:27SPEAKER_03: Want het is niet geen one size fits all natuurlijk.
- 13:31SPEAKER_02: Nee, eigenlijk een beetje als leideraad nemen en zelf gaan bekijken van welke stukjes er wel uit en welke niet.
- 13:39SPEAKER_01: Ik vind dat wel de goede wacht.
- 13:41SPEAKER_01: Want er klikt zo direct iets bij mij.
- 13:42SPEAKER_01: Ik denk dat wij heel vaak de neiging hebben, omdat alles is zo toegankelijk van informatie.
- 13:48SPEAKER_01: Dat we het gewoon beginnen te worden om extern te gaan zoeken naar een oplossing, terwijl dat oplossing gewoon heel vaak bij onszelf zit.
- 13:55SPEAKER_01: Ga eens gewoon terugvoelen.
- 13:56SPEAKER_01: Zet die prikkels uit en kijkt eens gewoon.
- 13:58SPEAKER_01: Wat is nu het logisch om te doen, in plaats van die twintig theorieën die ik heb gelezen.
- 14:04SPEAKER_03: Wat gebeurt er bij mij als ik nu op de gang sta en mijn dochter begint te wenen?
- 14:08SPEAKER_03: Ja, dat vind ik ongemakkelijk.
- 14:10SPEAKER_03: Als ik mij nu inbeeld dat ik dat was vroeger, 20 jaar geleden, hoe had ik dat nodig?
- 14:14SPEAKER_03: Misschien toch iemand die binnenkwij en zei: schat ik wel diser, ik blijf even bij u.
- 14:17SPEAKER_03: Doe dat dan vooral?
- 14:19SPEAKER_02: Zo al die theorieën ten spijt zo?
- 14:21SPEAKER_02: Ja, want ik denk dat ook niet enkel mensen op Instagram of theorieën zijn, maar ik denk dat ook gewoon al in je vriendenkring is, dat je daar soms niet hetzelfde denkt, of dat daar zelfs soms conflicten kunnen ontstaan.
- 14:34SPEAKER_02: Want hoe vind jij dat je daar het beste mee om kan gaan?
- 14:37SPEAKER_02: Stel je hebt een vriendengroep en jij denkt helemaal anders dan wat je vrienden denkt, hoe kan je daar sterk in blijven staan van oké, dit is mijn idee en ik blijf daar gewoon achter staan.
- 14:48SPEAKER_03: Ja, eerst en vooral droom ik van een wereld waarin conflicten daar rond niet hoeven, omdat we iedereen zijn waarde laten.
- 14:54SPEAKER_03: Ik denk echt wel dat jij, als ouder van een kind, het beste weet wat dat kind nodig heeft, jij zet een expert, sowieso.
- 15:01SPEAKER_03: En twee, dat jij ook als enige weet, omdat je dat kind zo goed kent, wat die dan precies in die situatie nodig heeft.
- 15:07SPEAKER_03: Dus dan geloof ik jou als je zegt wij doen het zo.
- 15:10SPEAKER_03: En wat dan gaat rond schoolkeuze, opvoedingsstrategie, schermgebruik, bijtijd, maakt niet uit.
- 15:16SPEAKER_03: Ik denk dat we elkaar vooral daarin kunnen inspireren door naar elkaars mening te luisteren.
- 15:22SPEAKER_03: En ik denk als je dan zegt van oké, hoe houden we je dan recht of staande in zo'n discussie, als ik het zo mag noemen.
- 15:28SPEAKER_03: Dan denk ik, stel je zit ermee tegen hier nu voor mij zit, dan hoop ik dat jullie dan al op één lijn zitten.
- 15:33SPEAKER_03: Dat is wel een belangrijk idee.
- 15:34SPEAKER_03: En dat je daar niet nog dingen moet zitten uitvechten op een plein publiek.
- 15:38SPEAKER_03: Ze schellen elkaar in dat gesprek beval heel veel.
- 15:42SPEAKER_03: En maak dan duidelijk van oké, dit zijn onze grenzen en dat is de reden.
- 15:45SPEAKER_03: En dat kan voor mij heel kort, want ik vind niet dat je heel je theorie er rond de doeken moet hebben, dat moeten ze niet weten.
- 15:51SPEAKER_03: Maar ik zeg vaak tegen mensen, eigenlijk kun je richting ouders, richting schonouders, richting vrienden, heel koud aangeven van goh, we waarderen eigenlijk jullie mening, maar dit is hoe wij doen.
- 16:02SPEAKER_03: En daar hoeven geen extra vragen bij te komen.
- 16:04SPEAKER_03: En als je vanuit die ik-boodschap begint, dan gaat dat ook niet zo aanvallend zijn.
- 16:08SPEAKER_03: Ik heb het gevoel dat onze zoon beter slaapt als hij tussen ons in ligt.
- 16:12SPEAKER_03: En dat werkt voor ons, want wij willen zoveel mogelijk slapen.
- 16:15SPEAKER_03: Dat is trouwens een heel voorbeeld van hier.
- 16:18SPEAKER_03: En als je zegt van oké, er komt kritiek, dan zou je dat ook zeggen van ik voel me eigenlijk ongemakkelijk met die kritiek die hier nu komt, want dat is een keuze die wij echt heel de dag hebben gemaakt.
- 16:27SPEAKER_03: Dat is niet zo van op.
- 16:29SPEAKER_03: En dat was er, dat je ook een beetje, moet ik het zeggen, respect probeert te krijgen voor die mening.
- 16:34SPEAKER_03: En dan gaan ze wel voelen van, die hebben er recht wel over nagedacht, dat is geen bevleging, of dit of dat.
- 16:39SPEAKER_03: Ook zo met ouders en schoon ouders, dat is vaak heel kwetsbaar, omdat die dan.
- 16:44SPEAKER_03: Ik hoorde hier toch vaak ook van: jij doet het anders.
- 16:47SPEAKER_03: Bijvoorbeeld, jij laat je kind wel bij je slapen, en uw mama zegt, dat is toch een goed idee.
- 16:51SPEAKER_03: Verzelf dan lichtde daar 12 bij u.
- 16:53SPEAKER_03: Maar dat komt ook vanuit haar stuk, want wij hebben dat niet gedaan, en hebben het dat niet goed gedaan.
- 16:58SPEAKER_03: En ik denk dat dat ook moet benoemd worden.
- 17:00SPEAKER_03: Vroeger ging het anders.
- 17:02SPEAKER_03: Ondertussen hebben we heel veel nieuwere inzichten.
- 17:04SPEAKER_03: En wij kiezen voor een aanpak die past bij ons en bij onze tijd.
- 17:08SPEAKER_01: Ja, dat dat zeer herkenbaar is.
- 17:10SPEAKER_01: Dat is vaak zelf tegen gebod, denk ik.
- 17:14SPEAKER_01: Mijn eigen ouders van een opvoedingsstijl gewoon.
- 17:18SPEAKER_01: Stij denk ik nu niet echt, want normen en waarden is dan een 0% hetzelfde.
- 17:22SPEAKER_01: Maar het is eerder in die kleine dingen.
- 17:25SPEAKER_01: Maar waar er dan inderdaad discussies kunnen ontstaan.
- 17:27SPEAKER_01: En dat dan het antwoord komt.
- 17:28SPEAKER_01: Ja, jij bent ook groot geworden.
- 17:30SPEAKER_01: Maar je is het toch ook goed gekomen?
- 17:32SPEAKER_01: En dat klopt.
- 17:33SPEAKER_01: En dat is ook met de beste intentie.
- 17:35SPEAKER_01: Maar ik denk inderdaad, je zoekt je eigen pad daar som.
- 17:37SPEAKER_01: Maar ik kan alleen maar beamen wat je zegt.
- 17:40SPEAKER_01: Van het gewoon delen en vanuit de ik-boodschap en de reden waarom, dat dat heel hard helpt.
- 17:45SPEAKER_01: Ik denk dat ik zelf vaak in de frustraties goot en daar boos over werd van ik wil dit doen.
- 17:50SPEAKER_01: Maar inderdaad, het gewoon even meegeven de waarom daarachter.
- 17:52SPEAKER_01: En op een rustige manier brengt u veel verder.
- 17:56SPEAKER_01: Dan gewoon inderdaad in een aanval.
- 17:58SPEAKER_03: En het ook loslaten misschien nog even om aan te vullen dat we een goedkeuring erin nodig hebben.
- 18:03SPEAKER_03: En dat zij moeten zeggen.
- 18:05SPEAKER_03: Ah, je mag het gelijk doen.
- 18:06SPEAKER_03: Go, is dat tof zijn?
- 18:08SPEAKER_03: Maar dat hoeft eigenlijk niet.
- 18:09SPEAKER_03: Want als jij zeker in de schoenen staat met u twee en je zegt, ja, jongens, dat is zo wij het doen, dan hoeft de wereld niet goed te keuren, dan is dat genoeg.
- 18:17SPEAKER_02: Want hoe denk jij dat mama's en papa zijn het beste mee omgaan als je van de omgekeerde kant hebt, als in je zet je kind af bij de grootouders, en grootouders hebben een heel andere aanpak dan jij wenst voor je kind.
- 18:34SPEAKER_02: Hoe gaat het daarmee om?
- 18:35SPEAKER_02: Want er zijn uiteraard wel zaken dat je zegt van oké, ik kan dat wel wat loslaten en ik kan dat plaatsen.
- 18:40SPEAKER_02: Het is toch een snoepje meer of minder.
- 18:42SPEAKER_02: Maar als het echt over fundamentele zaken gaat, kan dat soms wel, ja, nadien voor mama's en papa's niet vast zijn, of mama's en mama's, wat er de situatie ook is.
- 18:52SPEAKER_02: Kan dat niet vast zijn als de kindjes terug mee naar huis komen, kan dat al een heel ander ritme helemaal anders zijn?
- 18:58SPEAKER_02: Klopt.
- 18:58SPEAKER_02: Hoe pak je dat beste aan naar ouders of grootouders, of zelfs, meter en Peter, om dat op een goede manier over te brengen?
- 19:05SPEAKER_03: Ik denk dat het belangrijk is dat je dan meegeeft van kijk, thuis werkt dat voor ons het best.
- 19:10SPEAKER_03: We zien dat onze zoon of onze dochter het meeste buiten hebben bij deze strategie.
- 19:14SPEAKER_03: En ik denk terwijl ook berust in het feit dat het oké is dat dan bij een grootouder of bij Meter van Peter, dat alles anders gaat.
- 19:21SPEAKER_03: Ik denk, die veilige baken om volledig zelf te kunnen zijn, te kunnen boos zijn en ontladen, al die dingen, dat gebeurt meestal thuis.
- 19:29SPEAKER_03: En dat het op een andere manier, of dat er op een andere manier mee om wordt gegaan, bij schoon ouders, bij grootouders, maakt niet uit.
- 19:35SPEAKER_03: Dat is oké.
- 19:36SPEAKER_03: Ik denk dat je kind ook leert van kijk, dat is met een thuis.
- 19:38SPEAKER_03: En hier mag ik ook zijn en hier zijn andere regels, maar dat kan naast elkaar bestaan.
- 19:43SPEAKER_03: Want soms gaan mensen daar zo ver in dat ze zeggen van ja, ik durf die eigenlijk benanmer bijvoorbeeld te gooien, dat weet ik wat ik zelf zet.
- 19:49SPEAKER_03: Terwijl ik denk, tenzij dat het echt over onveiligheid van welke reden dan ook gaat, denk je dat een kind echt wel een onderscheid kan maken van dit is de oma en die laat dat inderdaad toe dat ik op de muren schrijf.
- 19:59SPEAKER_03: Dit is niet fictief, dit gaat over mijn eigen school nodig.
- 20:03SPEAKER_03: Maar ik zeg, ja, vrienden, dat dat daar mag, dat is één ding.
- 20:06SPEAKER_03: Maar thuis doen we dat natuurlijk niet.
- 20:07SPEAKER_03: En die hebben dat ondertussen geleerd, inderdaad.
- 20:09SPEAKER_03: Dat vraagt wel wat flexibiliteit van die kinderen ook.
- 20:12SPEAKER_03: Maar ik denk dat ze er ook wel veel van leren.
- 20:13SPEAKER_02: Het is niet één waarheid natuurlijk.
- 20:15SPEAKER_02: Misschien is het inderdaad ook bij ouders zelf wat loslaten.
- 20:18SPEAKER_02: Het is oké dat het daar anders is.
- 20:20SPEAKER_02: Je moet inderdaad niet aan je structuur.
- 20:22SPEAKER_02: Nee, nee, nee.
- 20:23SPEAKER_03: Want hun hoofdopvoedder zijn jullie nog steeds.
- 20:25SPEAKER_03: En dat is het belangrijkste dat dat goed zit.
- 20:27SPEAKER_01: Ja, klopt.
- 20:30SPEAKER_01: We hebben nu even gepraat over de familiesfeer, maar als je dan kijkt naar vriendschap, wat ook een grote impact is, als deel van uw sociale kring, je villetjes, zoals gejuist, daar zit dus ook een impact.
- 20:40SPEAKER_01: Ik denk dat er vaak vriendschappen verdwijnen, veranderen, verwateren op het er kinderen komen.
- 20:45SPEAKER_01: Enerzijds omdat misschien een andere koppel geen kinderen heeft, maar ook net die opvoedingsstijl.
- 20:50SPEAKER_01: Energie die verdwijnt, tijd die verdwijnt.
- 20:52SPEAKER_01: Heb je daar tips of ideeën van hoe kun je dat ook blijven onderhouden, op een gezonde manier, nu dat er toch kinderen zijn en alles verandert.
- 20:59SPEAKER_03: Ik denk de belangrijkste tip daarin is, die ik zelf ook toepas, is zoek het niet te ver of zoek of zie je het niet te groot of zo.
- 21:06SPEAKER_03: Ik denk, zet de kwaliteit boven kwantiteit uit een tijd dat je vroeger een hele dag misschien met zijn vier erop uitrok als er nog geen kinderen waren.
- 21:14SPEAKER_03: Zet al eens blij met samen de lunch of samen een wandelingskel zondagmiddag in het bos.
- 21:19SPEAKER_03: Ik had een vriendin die ik niet zo heel vaak zie, en we hadden afgesproken voor echt een hele middag aan te wandelen.
- 21:24SPEAKER_03: En dan stonden we allebei in de file en dan werd het uiteindelijk veel korter.
- 21:27SPEAKER_03: En zij kwam uiteindelijk aan en ze zei: Lees: Ik denk dat ik nog maar een uur keer heb.
- 21:31SPEAKER_03: En ik zeg, dat is zo oké.
- 21:32SPEAKER_03: Ik ben zo blij met een uurtje met jou en het gewoon zo te zien.
- 21:36SPEAKER_03: Je hoeft elkaar ook niet wekelijks te zien, om echt verbonden te blijven.
- 21:39SPEAKER_03: Dat is ook het voordeel van social media en WhatsApp en zo.
- 21:42SPEAKER_03: We hebben elkaar ook heel dichtbij.
- 21:44SPEAKER_03: Wat ik ook soms doe, is echt zo op een leeg momentje in een auto vergezames: gewoon spraakberichtje in spreken over elkaar.
- 21:50SPEAKER_03: Dat is ook zo fijn dat je toch even samenzet zonder dat je elkaar.
- 21:54SPEAKER_03: Want dat is toch anders als je die stem zo wat hoort, dan je typt berichtje.
- 21:57SPEAKER_03: Ja, is ook zo.
- 21:58SPEAKER_03: Wat ik ook soms doe, dat zouden we me.
- 22:00SPEAKER_03: Love language, besef ik nu.
- 22:01SPEAKER_03: Ik stuur dan zo die ik hoort van Rud van de Senen, dat iemand aan je denkt en lacht dat heeft eens op een kaartje.
- 22:06SPEAKER_03: Stuur ik dan op WhatsApp naar een vriendin en heb je zoiets van ja, die heeft aan mij gedacht en dat heeft dat een goede gevoel.
- 22:12SPEAKER_03: En dan zetten ze weer even samen zonder dat je echt in een lijf samen bent.
- 22:17SPEAKER_03: En ook ja, wat ik net zei, combineer dat met gezinsdingen.
- 22:20SPEAKER_03: Doet inderdaad nog chaotische lunch met de kinderen erbij.
- 22:23SPEAKER_03: Dat is oké, laat die mannen me wat doen.
- 22:24SPEAKER_03: Gelk je het hopelijk wat bijbabbelen.
- 22:26SPEAKER_03: En laat het los dat het perfect moet zijn.
- 22:28SPEAKER_03: Ja, niet, we nodigen ze uit als mijn huis is opgeruimd.
- 22:31SPEAKER_03: Waarom zullen ze dat doen?
- 22:32SPEAKER_03: Ik denk dat je ze een grote cadeau geeft met ze uit te nodigen in een rommelig huis.
- 22:35SPEAKER_03: Dat ze voelen van het is oké.
- 22:37SPEAKER_03: Dat ziet ze toch niet allemaal voor elkaar.
- 22:40SPEAKER_01: Dat vind ik een hele mooie.
- 22:41SPEAKER_01: Je trekt die lijn, want de social media niet door naar het echt toont het echt te lezen.
- 22:45SPEAKER_01: Ja, dat vind ik wel een hele goede idee.
- 22:49SPEAKER_02: Je bent echt erop geneigd om.
- 22:51SPEAKER_01: En dat wij daar zelf ook heel naar het intraden, waarom ik zo moet lakken, dan ja, we klazen ook alles op.
- 22:56SPEAKER_03: Ja, nog rap even opruimen, want er komt iemand.
- 22:58SPEAKER_03: Waarom zouden dat doen?
- 23:00SPEAKER_03: Ik zorg dat de wc-proper is, dat vind ik belangrijk.
- 23:02SPEAKER_03: Ik heb hier vier mannen in naast, dus dat is wel eens een push.
- 23:05SPEAKER_03: Van der gedruppel.
- 23:06SPEAKER_03: Maar voor de rest is alles oké hier.
- 23:09SPEAKER_03: En als die heel rommelig is, dan zeiden: Manna, pas op dat je mijn nek niet breekt, maar je zij heel welkom.
- 23:14SPEAKER_03: Hier wordt wel echt geleefd en dat mag echt gezien worden.
- 23:16SPEAKER_03: Ja, dat is wel een mooie.
- 23:18SPEAKER_03: Ja, absoluut.
- 23:23SPEAKER_02: Wat als je als ouder moe wordt?
- 23:26SPEAKER_02: Want we spreken hier wel over vrienden en familie en leuke dingen doen enzovoort.
- 23:32SPEAKER_02: Maar soms kan het gewoon ook allemaal te veel zijn als ouder.
- 23:37SPEAKER_02: Heb jij daar zo tips voor dat je zegt van dat zijn de signalen.
- 23:43SPEAKER_02: En als je die signalen voelt of ziet, of bij je partner ziet, kan je er dat aan doen?
- 23:49SPEAKER_03: Ik ben nogal van de dingen te benoemen.
- 23:52SPEAKER_03: Cliënten die hier komen weten dat.
- 23:53SPEAKER_03: Ik noem iets snel een trauma.
- 23:55SPEAKER_03: Niet omdat ik alles als een trauma zie, maar omdat ik dat wil benoemen als zanig, omdat mensen dan voelen van, wat ik voel, heeft echt wel recht om te bestaan.
- 24:03SPEAKER_03: Om er te zijn.
- 24:05SPEAKER_03: Dus als ik je dit hoor vragen, elke denk ik meteen van mag ik dat dan gewoon parentale burn-out noemen of onderweg zijn naar een soort van uitpiking.
- 24:11SPEAKER_03: Ja, absoluut.
- 24:14SPEAKER_03: Als je zegt van oké, hoe kunnen we dat herkennen, dan denk ik dat ik een beetje terugkom wat ik straks zei: die gevoelens van emotionele uitputting, die zorg voor die kinderen.
- 24:23SPEAKER_03: Dat is een taak.
- 24:24SPEAKER_03: Dat is altijd een taak.
- 24:25SPEAKER_03: Maar je voelt vooral van, dat vraagt zoveel op dit moment.
- 24:29SPEAKER_03: Je hebt het gevoel dat je daardoor overbelast bent.
- 24:32SPEAKER_03: Je verliest je geduld wat vaker.
- 24:34SPEAKER_03: Je hebt ook moeite om nog dat leuk te vinden, dat ouderschap.
- 24:37SPEAKER_03: Ik had ook ooit eens een cliënt en die zei van weet je wel, is ik ga zo nemer lachen met hun mopjes en dat raakte me zo.
- 24:43SPEAKER_03: Want ik dacht alleen, als je op zo'n punt komt dat je zo'n tienjarige of je oud daar zoontje to was, maak de mopje en je vindt dat zelfs niet meer grappig, dan zijn ze wel zo.
- 24:51SPEAKER_03: Gedissocieerd als ouder, denk ik.
- 24:53SPEAKER_03: Dus dat was heel heftig.
- 24:54SPEAKER_03: En ook die schuldgevoelens waar we het straks al over hadden, zo'n gevoel van ik ben geen goede ouder meer.
- 24:59SPEAKER_03: En als ik eens de ruimte krijg om op te laden, dan laat ik eigenlijk niet op.
- 25:04SPEAKER_03: Dus ik ben zo ver weg dat ik ook moeilijk nog kan ontspannen en kan opladen.
- 25:08SPEAKER_03: Dat zijn eigenlijk wel allemaal alarmsignalen van zo'n eventuele naderende parentaal burn-out eigenlijk.
- 25:13SPEAKER_02: En heb je tips om daarmee om te gaan, of net te vermijden dat het na burn-out gaat.
- 25:20SPEAKER_03: Het is altijd een fase van burn-off noem ik dat burn-in.
- 25:23SPEAKER_03: Je komt in de burn-in terecht.
- 25:24SPEAKER_03: Dat wil zeggen van je lijf begint te sputteren.
- 25:26SPEAKER_03: Je merkt zo'n dingen die er eerst niet waren.
- 25:28SPEAKER_03: Als je dan niet gaat ingrijpen en rust gaat inbouwen enzovoort, dan kom je wel in de burn-out terecht.
- 25:33SPEAKER_03: Dus het is altijd wel een periode.
- 25:34SPEAKER_03: Voor mensen is dat vaak moeilijk om dat stuk te grijpen waarin je kunt ingrijpen.
- 25:39SPEAKER_03: Soms zijn anderen die het eerst zien voordat je het ziet, maar dat is echt wel een periode dat je kunt zeggen, als ik nu even terugschakel, ik blijf een tijd thuis van het werk, of ik zorg nog wat beter voor mezelf, of ik laat nog wat beter voor mezelf zorgen, dan kun het misschien wel voor zijn.
- 25:52SPEAKER_03: Ik denk dat een hele belangrijke daarin is dat je jezelf leert toestemming geven voor rust.
- 25:57SPEAKER_03: Dat klinkt zo onnozig, maar dat is echt de essentie voor mij.
- 26:01SPEAKER_03: Heel veel mensen denken van ja, ik heb toch niet zoveel nuttige dingen gedaan vandaag, waarom ik denk aan zitten, omdat die lijf dat vraagt, en dat je al zo lang misschien zo hard aan het gaan zit in het leven, dat je echt wel eens mocht uitblazen.
- 26:14SPEAKER_03: Maar ook, en dat is voor mij echt de zelfzorg, is om te kijken van ja, stel ik misschien niet genoeg grenzen richting je werkgever, maar ook in je vriendering.
- 26:24SPEAKER_03: Degene die ze zomaar kunnen bellen voor een cake te bakken, voor een of andere dingen, dan ga je misschien eens moeten nadenken van kan dat er nog wel bij, die nee zeggen, dat is toch ook wel een hele moeilijke, dat zie ik hier bevelen.
- 26:35SPEAKER_03: Mensen leren pauzes in te plannen.
- 26:37SPEAKER_03: Er zijn eerst een stuk doorwerken om dan weer op tijd aan die schoolpoort te kunnen staan, terwijl die staan er bij wijze van spreken heigend, dan denk ik, daar heeft dat kind misschien nog niet samen.
- 26:46SPEAKER_03: Neem dan nog een adempauze voor jezelf, en staat dan zo meer opgeladen aan die schoolpoort.
- 26:52SPEAKER_03: En van die microbreaks, die we allemaal wel kunnen pakken.
- 26:56SPEAKER_03: Ik ben juist hier kan ik water gaan halen voor jullie.
- 26:58SPEAKER_03: Dat is een periode, dat duurt 10 seconden, maar dan ben ik wel even aan het ademen en dan denk ik even aan een beetje naar buiten kijken.
- 27:03SPEAKER_03: Een microbreeksje.
- 27:04SPEAKER_03: Voor mijn zenuwcel, dat haalde toch wel uit je red race eigenlijk.
- 27:09SPEAKER_03: En dat zegt eigenlijk tegen je zenuwcel van, fout nu maar even stil.
- 27:12SPEAKER_03: Het is oké.
- 27:13SPEAKER_03: Het is oké.
- 27:15SPEAKER_01: Ja, maar misschien is dat denk ik, de her haalbare manier, is dat besef dat zo'n breaks ook break zijn.
- 27:22SPEAKER_01: Mensen dat vaak vergeten dat dat ook momenten zijn van even te ademen.
- 27:27SPEAKER_01: Dat die kleine stapjes, ook op het werk.
- 27:30SPEAKER_01: Op het moment dat je naar de koffie zet, stap, dat je dan even uitzet.
- 27:34SPEAKER_03: Mensen denken wel soms even, moet ik dan een week naar je bizza?
- 27:38SPEAKER_03: Dan zou ik wel dan ag.
- 27:39SPEAKER_03: Ja, tof.
- 27:40SPEAKER_03: Maar dat gaat u niet helpen, want ze komt terug en je stapt terug op die trein, die kaart aan het rijden.
- 27:44SPEAKER_03: Jij moet leren van oké, ik zit op die trein en je ga echt full speed, maar je kan zelfs op die rijdende trein wel die kilo pakken.
- 27:52SPEAKER_03: Doordat ik met mijn tenen echt bewust buiten ga zitten en echt voel van je dat kopjes warm, houd je ruik lekker op.
- 27:57SPEAKER_03: En je zit aan het rusten op dat moment.
- 28:01SPEAKER_02: De goeie is, en dat houden we ermee aan denken.
- 28:04SPEAKER_02: Ik ben ook twee jaar alleenstaande mama geweest.
- 28:06SPEAKER_02: Ik heb mijn kindjes heel veel bij mij.
- 28:08SPEAKER_02: Dat zo'n dingen mij enorm hadden geholpen om even te ademen.
- 28:12SPEAKER_02: Want ik denk dat dat vaak is.
- 28:14SPEAKER_02: Het gevoel van, je moet doorgaan en je moet de perfecte mama.
- 28:19SPEAKER_02: Het moet allemaal maar goed gaan.
- 28:21SPEAKER_02: Maar dat gaat ook gewoon niet.
- 28:22SPEAKER_02: Ik denk dat ik vaak bezocht naar wat zijn echte rustmomenten.
- 28:26SPEAKER_02: Maar ik denk dat zo een break van 10 seconden mij ook al heel wat gebruikt.
- 28:31SPEAKER_03: Dat zit hem echt in kleine ding.
- 28:32SPEAKER_03: Je moet er maar eens op letten.
- 28:33SPEAKER_03: Zelfs gewoon als je s'morgens onder een douche staat of zo.
- 28:35SPEAKER_03: Heel veel mensen zijn dan bezig met oh moet ik vandaag allemaal doen.
- 28:38SPEAKER_03: Die zijn eigenlijk heel lang te doen aan het overlopen.
- 28:40SPEAKER_03: Ik zeg: stop daarmee.
- 28:42SPEAKER_03: Gaat even uit je hoofd en ga in je lijf.
- 28:44SPEAKER_03: Voelt die warme stralen over je ruglopen en zit daar eens even mee bezig.
- 28:47SPEAKER_03: Dan zij het ook aan het schakelen.
- 28:48SPEAKER_03: Dat is ook echt allemaal groene momentjes.
- 28:50SPEAKER_03: En dat zijn momentjes waar je batterij, dat is een supercharger.
- 28:53SPEAKER_03: Maar die doen wij veel te weinig.
- 28:55SPEAKER_02: Je is eigenlijk gewoon, als ik het goed begrijp, is het gewoon aan iets anders.
- 29:00SPEAKER_02: Even mindful bezig zijn.
- 29:02SPEAKER_01: In het moment.
- 29:04SPEAKER_01: En voelen.
- 29:05SPEAKER_02: Ja, maar niet in je hoofd.
- 29:07SPEAKER_02: Nee, dat is wel een goede, inderdaad.
- 29:09SPEAKER_02: Ja, uiteindelijk is dat niet veel.
- 29:11SPEAKER_02: Het is niet dat je zegt van oké, je moet dat en dat en dat en dat doen, maar probeert al.
- 29:14SPEAKER_02: Het begint daar al te met.
- 29:16SPEAKER_02: Dat is al heel veel, denk ik.
- 29:17SPEAKER_02: Ja, absoluut.
- 29:19SPEAKER_01: En toch komt daar, want ik denk dat dat gaat helpen, want er heel veel schuldgevoel zit bij ouders nog van.
- 29:27SPEAKER_01: Ik heb eigenlijk nood aan vakantie bijvoorbeeld.
- 29:28SPEAKER_01: Want dat kan zijn.
- 29:29SPEAKER_01: Ik moet er echt even tussenuit.
- 29:31SPEAKER_01: Maar ja, mag ik mijn kinderen wel achterlaten?
- 29:34SPEAKER_01: Mag ik die een tijd wel pakken voor mezelf?
- 29:38SPEAKER_01: Hoe leert hij daarom omgaan met dat schuldgevoel?
- 29:40SPEAKER_03: Dat is heel moeilijk.
- 29:41SPEAKER_03: En ik weet niet of jullie dat weten, maar ik ga hier even ongeneerd een beetje reclame maken.
- 29:45SPEAKER_03: Maar we gaan zo, mijn collega en ik, Oeshi, gaan zo een zestal keer per jaar nemen met een groep mama's.
- 29:50SPEAKER_03: Sorry, Chef zijn mama's voorlopig.
- 29:52SPEAKER_03: We hebben een vraag van een Dijs-up, maar daar komt er voorlopig niet van.
- 29:55SPEAKER_03: Dat komt een moms up.
- 29:56SPEAKER_03: Ja, toevallig zelf naar gekeken, dus het heel welkom trouwens.
- 30:02SPEAKER_03: Wij zetten de mama's even van boven aan het lijstje want die staan heel vaak van onder op hun eigen lijstje en wij nemen die mee naar een plek in België of in het buitenland.
- 30:09SPEAKER_03: We gaan volgenda naar Florida zelf.
- 30:11SPEAKER_03: We gaan die keivar weg meenemen.
- 30:12SPEAKER_03: Om gewoon is even in dat geval, zes dagen, vijf nacht, in België is het wat korter.
- 30:18SPEAKER_03: Alleen maar aan zichzelf te moeten werken, alleen moeten mogen.
- 30:21SPEAKER_03: Voor de rest worden die bediend die krijgen heel lekker vers gezond eten voor hun neus.
- 30:26SPEAKER_03: En die werken op bepaalde thema's, ook zelfcompassie, die dingen.
- 30:30SPEAKER_03: En het begint al van het moment dat die mama zich inschrijft, van het moment dat die mama zich de vraag stelt, oh, zou ik dat doen, is dat eerste zaadje gepakt, die mailen ons aan mij, oh, ik heb nog al vragen.
- 30:39SPEAKER_03: En dan zien we dat dat proces eigenlijk al begint.
- 30:41SPEAKER_03: En dat is zo mooi.
- 30:41SPEAKER_03: En die komen eraan waar het ook is.
- 30:43SPEAKER_03: En je ziet, die zijn al keihard aan het werk eigenlijk.
- 30:46SPEAKER_03: Want die hebben iets achtergelaten wat ze heel moeilijk vinden.
- 30:48SPEAKER_03: En je denkt, je leert dat maar door te doen.
- 30:52SPEAKER_03: Hoe klein of groot dat dat is, en niemand gaat dat voor je doen.
- 30:55SPEAKER_03: En ik zeg ook tegen die mama's en tegen de mama's hier.
- 30:58SPEAKER_03: Als jij heel goed voor jezelf zou, het geldt ook voor papa's, dan hoeft je kind dat niet voor je te doen.
- 31:02SPEAKER_03: En dat is altijd zo'n knaller die je binnenkomt.
- 31:04SPEAKER_03: Maar daarmee bedoel ik, je kind voelt dat als je aan die in balans zet.
- 31:08SPEAKER_03: En die gaat zich aanpassen, en dat is eigenlijk ook niet wat je wilt.
- 31:12SPEAKER_03: Dus als jij een tijd neemt, hoe klein of hoe groot, om voor jezelf te zorgen, dan gaat dat kind voelen van hey, er is die ruimte om mezelf te kunnen zijn.
- 31:19SPEAKER_03: En dat is wel een hele belangrijke keer.
- 31:21SPEAKER_03: Dus je doet dat eigenlijk niet alleen voor jezelf, je doet dat ook voor de kinderen.
- 31:24SPEAKER_02: Want ze zeggen dat toch zo vaak zo: blije mama, kindjes of kind.
- 31:28SPEAKER_02: Ja, en papaidem.
- 31:30SPEAKER_02: Maar dat is inderdaad zo.
- 31:31SPEAKER_02: Want je kan maar goed zorgen voor je kinderen als je jezelf ook goed voelt en denk dat het daar inderdaad begint.
- 31:37SPEAKER_02: Zelfzorg is echt geen egoïsme, dat is echt een noodzaak.
- 31:41SPEAKER_03: Want je hebt een heel grote verantwoordelijkheid erbij gekregen zodat je mama of papa bent, dus dat vraagt dat je daar ook van kunt uitblazen.
- 31:47SPEAKER_02: Echt wel.
- 31:49SPEAKER_02: Misschien daaraan gekoppeld hebben, dat je zegt van alleen op vakantie te gaan als mama of misschien als papa.
- 31:54SPEAKER_02: Maar stel dat je gewoon in het algemeen, vrije tijdsgewijs daar niet echt overeenkomt.
- 32:00SPEAKER_02: In hoe plan je dat in, bijvoorbeeld het gevoel dat de mama of de papa te veel doet.
- 32:06SPEAKER_02: Hoe ga je daarmee om als koppel?
- 32:07SPEAKER_02: Of breng je dat op een goede manier aan?
- 32:10SPEAKER_02: Want ik vind dit te veel of te weinig.
- 32:14SPEAKER_03: Ik hoorde hier vaak van: een man die springt op zondag gewoon op zijn mountainbike, zo zeggen ze dat dan.
- 32:19SPEAKER_03: En die is weg.
- 32:20SPEAKER_03: Ik zeg ja, maar dat is wel goed voor hem dat hij dat zo doet.
- 32:22SPEAKER_03: Ik zeg maar, als dat bij u eens raakt, dan heb je dat wel te bespreken.
- 32:26SPEAKER_03: Dan denk ik in dit geval bijvoorbeeld.
- 32:28SPEAKER_03: Het belangrijk is dat je zegt: Gochef, je springt dan wel op je fiets.
- 32:31SPEAKER_03: Ik gun je dat, ik ben blij, maar ik zou dat ook eens willen.
- 32:34SPEAKER_03: En ik denk dat als ik dus voor zie zitten, dat hij dan gaat zeggen van ja, Elke, wie houdt het tegen?
- 32:38SPEAKER_03: En dat jij het dan waarschijnlijk gaat zijn die het gewoon niet doet.
- 32:41SPEAKER_03: Dus ik denk dat dat al een goed begin is, dat daarover gesproken kan worden.
- 32:45SPEAKER_03: En dat niet iedereen binnen een koppel dezelfde manier van opladen heeft.
- 32:50SPEAKER_03: Dus dat er ook respect moet zijn voor elkaars.
- 32:52SPEAKER_03: Mijn man bijvoorbeeld, die kan zo van die onnozen speletjes op zijn gsm spelen en denken, wat zet je me toch aan doen?
- 32:58SPEAKER_03: Maar dat zijn de momenten dat je zo wat brainless.
- 33:01SPEAKER_03: Wat die dan doet, ik wil het zelfs niet weten.
- 33:03SPEAKER_03: Maar als jij ervan oplaat niet, en bij mij zal dan een boek lezen of van Instagram scrollen, het is oké.
- 33:08SPEAKER_03: Dat zijn nu de beste tips qua zelfzorg die ik er aan het geven ben, maar je weet wat ik bedoel.
- 33:12SPEAKER_03: Ja, je hebt even tijd niet vouwen.
- 33:14SPEAKER_03: En dat hoeft ook niet direct een uur of twee uur te zijn.
- 33:16SPEAKER_03: En dat hoeft niet nuttig te zijn, doe voor alles waar jij blij van wordt.
- 33:21SPEAKER_03: Je buiten op de trampoline ontspringen, alles is oké.
- 33:24SPEAKER_03: Maar gun elkaar die tijd.
- 33:26SPEAKER_03: Maar gun ook jezelf die tijd.
- 33:28SPEAKER_01: Dat zijn eigenlijk die microbreakes vaak.
- 33:31SPEAKER_01: Of maxi-break, als dat nodig is, maar dan is dat inderdaad gewoon oké.
- 33:36SPEAKER_01: Een mooie insteek is elkaar de ruimte geven om die rust te kunnen pakken.
- 33:40SPEAKER_01: Om het te kunnen van maken en erover kunnen praten.
- 33:44SPEAKER_01: We kunnen het pas doen, als er transparantie over is.
- 33:47SPEAKER_03: En wat het dan ook is, dat maakt dan eigenlijk niet uit.
- 33:50SPEAKER_03: Nee, absoluut.
- 33:52SPEAKER_01: Alright, heel mooi.
- 33:53SPEAKER_02: Ja, leuk.
- 33:54SPEAKER_02: Dan gaan we naar de lijsten.
- 33:56SPEAKER_02: Wij doen altijd meteen drie dezelfde vraagjes aan onze experts.
- 34:00SPEAKER_02: De eerste is: wat was één ding dat je als kind deed dat je nu absoluut niet zal toelaten aan je kinderen?
- 34:07SPEAKER_03: Je hebt me die vraag op voorhand gegeven, en ik heb daar echt over nagedacht, echt langzelfs.
- 34:11SPEAKER_03: En dan dacht ik, ja, ik kan eigenlijk niets vinden.
- 34:14SPEAKER_03: En dat vond ik eigenlijk ook bijzonder, want ik heb eigenlijk op alles een antwoord.
- 34:18SPEAKER_03: Ik dacht vooral, zolang mijn kinderen dingen doen die veilig zijn en die ze zelf willen, denk je dat ik echt keivel toelaas.
- 34:27SPEAKER_02: En ja, dus ik weet het eigenlijk.
- 34:29SPEAKER_02: En dat is ook een mooie, denk je.
- 34:31SPEAKER_02: Zo dat inzicht krijgen van als het veilig is, heel veel kans.
- 34:35SPEAKER_02: En misschien ook wel oké dat de kindjes bij jou terecht gaan komen als het niet oké is als dat is.
- 34:41SPEAKER_02: En als ze wel weten van ik kan dit nu gewoon gaan zeggen.
- 34:43SPEAKER_02: Ja, er is wel ruimte om dat even te melden.
- 34:45SPEAKER_01: Ja, dat is een mooie, inderdaad, zeker.
- 34:48SPEAKER_01: Tweede vraag.
- 34:49SPEAKER_01: Wat vind jij de ultieme date night tip?
- 34:52SPEAKER_03: Doe een slot.
- 34:55SPEAKER_03: Doe eens iets wat je nog nooit samen hebt gedaan.
- 34:57SPEAKER_03: Ik heb je geschreven: huur een vetbike.
- 34:59SPEAKER_03: Ga piekniek, want dat hebben we waarschijnlijk, maar het nog niet gedaan, misschien wel met de kindjes.
- 35:03SPEAKER_03: Ga naar de rage room, waar je zo kunt op vrije van op auto's.
- 35:07SPEAKER_03: Of doe een open luchtconcertje, in de zomer of zo, is dat wel leuk.
- 35:11SPEAKER_03: Eigenlijk is de boodschap van haal die blije kindjes nu naar boven.
- 35:15SPEAKER_03: In dat kleine elkje, haal die dan eens naar boven.
- 35:17SPEAKER_03: Dat is iets wat die graag deden als kind.
- 35:19SPEAKER_03: En ik denk dat dat voor heel veel verbinding gaat zorgen.
- 35:22SPEAKER_01: Dan gaan wij kampen maken in Bossen.
- 35:25SPEAKER_02: Zalig iets aan mee.
- 35:27SPEAKER_04: Ja, leuk.
- 35:29SPEAKER_02: En de laatste, als je dit gesprek in één zinnetje mag samenvatten voor op de frigo te hangen, wat zou dat dan zijn?
- 35:37SPEAKER_03: Wanneer jij goed voor jezelf zorgt, groeit je kind op met toestemming om hetzelfde te doen.
- 35:42SPEAKER_01: Helemaal om af te sluiten.
- 35:44SPEAKER_01: Dankjewel voor de mooie inzichten.
- 35:46SPEAKER_03: Dus blijf.
- 35:50SPEAKER_01: Deze aflevering van onze Moed podcast zit er spijt genoeg op.
- 35:53SPEAKER_01: Maar ben je getriggerd om verder te duiken in herkenbare struggles en fijne momenten van het ouderschap?
- 35:58SPEAKER_01: Doe dan zeker ons boek Ouders komen samen van Mars op in de betere boekhandel of online.
- 36:04SPEAKER_02: Wil je trouwens meer inspiratie voor quality time en dat ons dan zeker op Instagram via hetmoet.