Latest / Nie-winna Sztuka / 47. Edward Hopper: Amerykańska wizja samotności

Transcript

47. Edward Hopper: Amerykańska wizja samotności · Nie-winna Sztuka

0:00
Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
0:02
Dzisiaj chcę wam opowiedzieć o edwardzie Operze i muszę się
0:06
przyznać, że wielką inspiracją, żeby nagrać ten podcast, jest
0:10
książka, którą właśnie czytam nazywa się miasto zwane
0:13
samotnością, o Nowym Jorku i artystach osobnych.
0:17
Jest to wspaniała książka, która została wydana w dzień moich
0:20
urodzin 18 stycznia i dostałam ją w prezencie od mojej cudownej
0:25
szumowskiej. Bardzo chciałam przeczytać tę
0:28
książkę. Jeszcze nie skończyłam, ale, ale
0:30
już pierwsze kartki. Świadczą o tym, że ta książka
0:33
jest genialna. Zresztą ja bardzo lubię tę całą
0:36
serię od wydawnictwa czarnego i słuchajcie, tam jest tyle
0:40
nawiązań do Edwarda Hoppera, ponieważ hopper właśnie był
0:44
nazywany malarzem samotności, stąd ten właśnie tytuł miasto
0:48
zwane samotnością. Także zanim przejdę do jednego
0:52
albo 2 fragmentów, zostawię to chyba na koniec.
0:55
To chcę wam opowiedzieć o Operze o wyjątkowym, niezwykłym malarzu
1:00
samotności. Jak zwykle zacznę od początku,
1:03
ale nie będę za bardzo wdawała się w szczegóły.
1:06
Dzieciństwa, bo to zazwyczaj nie jest nic interesującego, ale
1:10
powiem wam ważną rzecz, która jest istotna, bo Edward Hopper
1:14
urodził się wy mieście, które nigdy nie śpi, czyli w tytułowym
1:19
Nowym Jorku i Jestem wręcz przekonana, że Nowy Jork mocno
1:23
wpłynął na późniejszą sztukę artysty.
1:25
Co ważne, pochodził on z dobrej rodziny, która angażowała się w
1:29
kulturalne życie Nowego Jorku. Także wiecie od małego baby
1:33
Hopper chodził sobie z rodzicami na koncerty.
1:36
Czy odwiedzał też galerię sztuki i różne muzea, a myślę, że to
1:40
jest bardzo istotne, bo od małego inspirował się i poznawał
1:45
wielkich wybitnych malarzy i twórców.
1:48
No i też oczywiście, jeżeli chodzi o muzykę, no to na pewno
1:51
bardzo mocno to wpływa na rozwój i ukształtowanie gustu i
1:57
emocjonalności w młodym człowieku.
1:59
Oczywiście, mimo tego, że rodzice mocno wspierali swojego
2:03
syna, to jednak woleli, żeby wybrał zawód, który zapewni mu
2:07
tak zwane dostateczne. Życie także no zaproponowali,
2:12
żeby studiował architekturę, żeby nie skupiał się wyłącznie
2:16
na malarstwie. Myślę, że wielu z nas zna to
2:18
uczucie, kiedy chciało wybrać jakiś rodzaj studiów, a rodzice
2:22
byli temu przeciwni, ale nie na tym się dzisiaj skupiamy, bo
2:27
dzisiejsza opowieść będzie inna od tych, które wam dotychczas
2:31
przedstawiałam, bo hopper, w przeciwieństwie do wielu
2:34
artystów z moich podcastów, nigdy nie przymierał głodem, bo
2:38
już za życia stał się cenionym artystą.
2:41
Żył długo, bo zmarł chyba w wieku 80 kilku lat.
2:45
A co najbardziej zaskakujące, jak na mój podcast był wierny
2:49
swojej żonie także nie będzie dzisiaj wątku OLAF musicie mi
2:55
albo bardziej Edwardowi wybaczyć.
2:57
Oper studiował ilustracje w skull of illustration na
3:00
Manhattanie, ale po roku przeniósł się do New York School
3:04
Vald i. Tam na przykład studiował rod co
3:08
polok, czy też kunik. Studia skończył w 1906 roku.
3:12
To jest tam jedyna data istotna, żebyście wiedzieli mniej więcej,
3:16
w jakich latach dzieje się cała historia, o której wam dzisiaj
3:19
będę opowiadała. Co ważne, na uczelni bardzo
3:23
doceniano jego talent, jego kunszt, a to nie zdarza się zbyt
3:27
często na uczelniach artystycznych i powiem wam, że
3:31
mimo wielu nagród i stypendiów czuł presję od swoich rodziców,
3:35
więc po studiach po prostu zaczął pracować w agencji
3:39
reklamowej i to też jest bardzo częsty, jakby powielany czynnik
3:43
przez artystów, bo chociażby Salvador.
3:46
Czy andy warhol pracowali też w agencjach i Ilustrowanie i różne
3:52
rzeczy, także. No wiecie, żeby zacząć zarabiać,
3:56
a nie żyć marzeniami czy żyć w nędzy, jak na przykład amadeo,
4:00
ale słuchajcie, bo mimo Wszystko to sztuka była dla niego
4:04
najważniejsza jak dla każdego artysty.
4:07
On był zafascynowany impresjonizm, mem i
4:10
impresjonistów sami i bardzo chciał pojechać do Paryża, a jak
4:14
wiemy, Paryż był mekką ówczesnych artystów i miastem,
4:18
które wręcz. No wzywało wybitnych ja
4:21
wybitnych młodych twórców, no i też to była jedna wielka sodoma
4:25
i gomora. No ale myślę, że to była też
4:27
duża inspiracja dla tych artystów.
4:30
Do ich ówczesnych dzieł zmotywowany, więc z racji, że
4:35
pracował, to udało mu się odłożyć pieniądze i wyruszył do
4:39
Europy. Nie wiem czy wiecie, ale myślę,
4:42
że Amerykanie, którzy nigdy nie byli poza Ameryką.
4:45
No to dla nich to jest nie dość, że długa podróż to jeszcze no
4:49
jest to całkiem inny świat, tak jak my jedziemy do Stanów i.
4:53
Dla nas jest to lekka abstrakcja.
4:56
Może teraz już nie, ale kiedyś tak na pewno było.
4:58
To właśnie w Paryżu na własne oczy zobaczył takie dzieła, jak
5:03
na przykład dzieła Monet czy Degasa, których zresztą
5:06
uwielbiał. Wiem, że też zobaczył dzieła
5:09
Rembrandta i Vermeera także. No myślę, że ta podróż była dla
5:14
niego bardzo ważna, jakby na początku jego drogi
5:18
artystycznej. Ten wyjazd przekonał go, że to
5:21
realizm będzie nurtem, w którym najbardziej i najlepiej wyraża.
5:26
Swoją sztukę i widzi świat. Przechodzimy do lat 20.
5:31
Hopper wyjeżdża na plener do Massachusetts, poznaje tam
5:35
towarzyską i gadatliwą i otwartą kobietę.
5:39
Josephine. Nie są on sam, mocno był
5:42
introwertyczny i tak szczerze to stronił od ludzi.
5:46
No ale moi drodzy szybko się w sobie zakochali.
5:49
Josefine stała się jego muzą. Mówione, że Kobiety mają różne
5:52
twarze i ciała, ale wszystkie z obrazów hoppera wywodzą się
5:56
właśnie od josephine. Tak naprawdę josephine w skrócie
6:00
Joe była jedyną modelką Edwarda, ale też pomagała mu w karierze,
6:06
ponieważ ona umawiała spotkania z galeriami różne wywiady i to
6:10
dzięki tak naprawdę jej pomocy. Hopper mógł skupić się na tym,
6:15
co dla niego było najważniejsze, czyli namalowaniu.
6:18
I sama Josephine mówiła, jeżeli może być miejsce tylko dla
6:23
jednego z nas, to bez wątpienia musi być on jeden z ich
6:26
przyjaciół powiedział tak o ich związku.
6:29
To był bardzo złożony związek. Nie sądzę, żeby on był bardzo
6:32
miłą osobą, ale nie ma wątpliwości, że ona go kochała.
6:36
Czasami kontrolował ją w swoim milczeniu, kontrolował ją
6:39
fizycznie, ponieważ był od niej silniejszy.
6:42
Może nie jest to najlepszy Cytat, który określał ich
6:46
związek, ale faktycznie w wielu artykułach po wiela Ano myśl, że
6:51
był on burzliwy, ale bardzo się kochali i tak naprawdę ich
6:55
związek skończył się dopiero w momencie, kiedy Edward umarł,
7:00
czyli po tam 40 latach. Wspólnego życia.
7:03
No, ale nie ukrywajmy, jakby w większości związkach nie jest 24
7:07
na dobę idealnie, bo no musimy wiedzieć o tym, że chyba nikt
7:12
nie jest w stanie 24 na dobę siedzieć i uśmiechać się do
7:16
siebie. No bo w końcu jednej ze stron
7:19
zesztywnienie szczęka tak może lekko przaśny Cytat, ale no tak
7:24
taka jest prawda, bo oni nie ma co ukrywać.
7:27
Byli super Timem, bardzo dobrze dobranym Timem, bo już w tym
7:31
samym roku, w którym się pobrali dzięki zaangażowaniu właśnie
7:34
josephine. Hopper trafił na wystawę do
7:37
broken muzeum, a nawet jego obraz został przez to muzeum
7:41
kupiony za 100 $. No i musimy pamiętać, że w
7:44
tamtych czasach to było coś. A broken muzeum to jest do
7:48
dzisiaj prestiżowe miejsce dla artystów i tak ogólnie to
7:52
kariera hoppera była wspaniała i naprawdę szedł jak burza w
7:56
świecie sztuki, nawet gdy miał 43 lata, stworzono wy mój jakby
8:01
taką retrospektywną wystawę w Muzeum of Modern art w moje za
8:06
życia także. No moi drodzy, super prestiżowa
8:11
sprawa i on był bardzo ceniony przez i przez swoich klientów i
8:16
krytyków czy bohemy artystyczną i co najważniejsze, to już za
8:22
życia stał się bardzo modnym artystą, ale ok, moi drodzy,
8:26
skoro już trochę wiemy o jego życiu, no to musimy przyjść do
8:30
najważniejszego aspektu, czyli do jego sztuki.
8:33
Opowiem wam o kilku jego obrazach, bo kiedy ja myślę o
8:37
harperze, od razu przeszywa mnie takie uczucie ciszy.
8:42
I spokoju Melancholia to zdecydowanie dobre słowo, które
8:45
określa moje odczucia wobec sztuki właśnie Edwarda Hoppera.
8:50
Światło to kolejne dobre określenie na jego sztukę i
8:55
pewnie słuchając tego podcastu, mniej więcej kojarzycie jego
8:58
obrazy, więc zagłębimy się teraz w nie razem.
9:01
Edward Hopper malował pejzaże przedstawiające amerykańską
9:05
prowincję malował kadry wyrwane z Nowojorskich ulic.
9:09
Było to strasznie klimatyczne. Co ciekawe postacie, które
9:13
znajdują się na jego obrazach. Tworzą taką jedność z naturą.
9:17
Nie wiem, jak to wytłumaczyć one się wytopi.
9:21
Przeważnie nie są najważniejsze na tym obrazie, nawet jeżeli
9:26
znajdują się w środku i w centrum kadru tego obrazu.
9:30
Weźmy na przykład obraz pod tytułem stacja benzynowa.
9:34
Na pierwszy rzut oka widzimy stację benzynową o zmroku.
9:37
Światło naturalne miesza się ze światłem, ze stacji nadaje całej
9:42
scenie. Dużo takiego wiecie dramatyzmu i
9:45
dopiero po chwili w ogóle zauważamy, że na obrazie
9:48
znajduje się pracownik stacji, który stoi przy dyfuzorze.
9:52
Zdecydowanie nie jest głównym elementem tego obrazu.
9:55
To jest bardzo ciekawe, bo naprawdę zauważamy go dopiero po
9:58
chwili i to co piękne w sztuce hoppera.
10:01
To właśnie to, że malując nie nalegał na to, co powinien czuć
10:06
widz. Wiecie o co mi chodzi, że ja na
10:08
przykład patrząc na ten obraz czuję powiew świeżego, ciepłego
10:12
powietrza, który miesza się z zapachem benzyny i lasu, który
10:17
znajduje się na 2 planie a co do obrazu?
10:21
No to bo rzadko jakby o tym mówię.
10:23
Ale ten miał wymiar 70 X 100 i większość jego obrazów było
10:27
właśnie takich rozmiarów, bo często nie zwracamy na to uwagi.
10:32
Potem idąc gdzieś do muzeum, sobie myślimy.
10:34
Kurczę, myślałam, że będzie większy, albo że nie wiedziałam,
10:37
że jest tak duży te tło 3 SET no a generalnie choper malował
10:41
olejami. Myślę, że to też możemy wiedzieć
10:44
zapewne jeszcze o tym nie powiedziałam, ale choper tworzył
10:47
realizm i to co w nim jest intrygujące to to, że on wręcz
10:52
usuwał w ogóle prawie każdy znak życia czy ruchu z obrazu.
10:56
Oczywiście jak słuchacie tego podcastu, to wejdźcie na
10:59
Instagram. Marika szal i ja tam wstawiam w
11:02
poście zdjęcia po kolei obrazach, o których opowiadam,
11:07
żebyście mogli wiecie wczuć się w ten całkowity klimat, bo
11:10
powiem Wam, że hopper jak nikt uchwyt cał taką izolację
11:14
człowieka i samotność, o której wspominałam taką samotność we
11:19
współczesnym wielkim mieście, jakim jest Nowy Jork i często
11:24
umieszczał postacie w wy takich małych albo bardziej
11:28
klaustrofobiczny. W pomieszczeniach, ale za oknem
11:31
nie wiem, no rozprzestrzeniała się jakby 2 równoległa
11:37
przestrzeń i 2 kadr, który też nie był bardzo nachalny.
11:41
Ale jednak wiecie, mógł nam dawać do myślenia, bo jego
11:46
obrazy są mocno okrojone. Ukazują nam no zaledwie część
11:51
historii, tak jak wam właśnie mówię, mamy tylko kadr,
11:53
powiedzmy na pomieszczenie i kadr, który pozwala nam, nie
11:58
wiem na ułamek zajrzeć do tego, co się dzieje poza tym
12:02
budynkiem. I bardzo mi się to podoba, że
12:04
jakby mamy dostęp tylko do części historii, którą on
12:07
namalował na tym obrazie, albo która się dzieje właśnie w danym
12:11
kadrze, bo to trochę wygląda tak jakby hopper chciał zmusić nas
12:16
do dokończenia tej narracji obrazu i bardzo mi się podoba ta
12:20
wizja, że nie jest to Wszystko oczywiste, mimo że realizm jest
12:24
albo powinien być bardzo oczywisty.
12:27
Ja nie Jestem fanką realizmu naprawdę, ale Jestem ogromną
12:31
fanką hoppera. Powiem wam, że większość z nas
12:34
będzie postrzegały jego twórczość właśnie jako kadry
12:37
samotności. I tutaj muszę wam powiedzieć, że
12:40
jest to ciekawe, bo jakby wpatrując się w jego prace, nie
12:45
skupiamy się na temacie, a barci na eksplorowaniu nastroju czy
12:49
emocji może dlatego też właśnie podobają mi się tego
12:53
realistyczne obrazy, bo są bardzo mocno niedopowiedziane i
12:57
taki mega kultowym motywem są Kobiety w pokojach i z
13:01
ciekawostek. Muszę wam powiedzieć, że prawie
13:03
każda kobieta wzorowana jest na żonie josephine i nawet sam
13:08
hopper. Nie do końca się z tym zgadzał,
13:11
ale no nie da się ukryć, bo są obrazy, gdzie znajduje się
13:15
kobieta, która ewidentnie wygląda jak jego żona, ale jest
13:19
zmieniona, bo nie chodziło o to, żeby postać była określona tylko
13:24
właśnie, żeby była nie do końca do powiedziana, więc tutaj muszę
13:28
wam opowiedzieć o kolejnym obrazie pod tytułem Morning Sun
13:31
i został on okrzyknięty jednym z najwspanialszych obrazów lata,
13:36
bo kobieta ubrana w krótką halkę siedzi na łóżku.
13:40
Dłoń mi, jakby otula swoje kolana i wpatruje się w niebo za
13:43
oknem. Widok za oknem może również,
13:46
jakby tak wiecie mną sugerować 2 poziom samotności.
13:51
Tak naprawdę bezosobowego miejskiego życia.
13:54
Nie wiem czy wiecie o co mi chodzi, ale myślę, że jak
13:58
spojrzycie na na obraz no to będzie na pewno bardziej
14:01
zrozumiałe i to jest bardzo ciekawe, bo gdy zaczęła się
14:05
pandemia i większość ludzi zostało zmuszonych do izolacji
14:08
czy kwarantanny zaczęło pojawiać się wiele wzmianek o tym, że
14:12
teraz wszyscy jesteśmy obrazami hoppera, bo właśnie na tych
14:18
obrazach hoppera zazwyczaj, ale nie zawsze jest tylko jedna
14:21
postać. Samotna w jakimś pomieszczeniu
14:24
właśnie zamknięta, odizolowana od świata, jakby rzeczywistego i
14:29
realnego. No i tak faktycznie większości
14:32
ludzi mogło się czuć w tamtym momencie.
14:35
I tak taka dygresja, że powiem wam, że minęło, ile już 3 lata
14:40
od czasu, kiedy zaczęła się pandemia, jest to niewiarygodne,
14:43
bo już zapomniałam o tym, co się działo, jakie straszne rzeczy
14:47
się działo i że. A nie dobra, nie będę do tego
14:50
wracała, ale zastanówcie się właśnie jak czuliście się w
14:53
tamtym momencie, o ile faktycznie siedzieliście
14:55
wyłącznie w domu, jakby w ogóle mnie to nie dziwi, bo postacie
15:00
właśnie z obrazów hoppera robią wrażenie takich nostalgicznych i
15:05
Zrezygnowanych i bardzo osamotnionych i myślę, że wiele
15:08
ludzi w tamtym momencie dokładnie tak się czuło i moim
15:12
zdaniem bohaterowie z jego obrazów zostali zatrzymani w
15:15
kadrze w chwili takiej pewnej refleksji przynajmniej na to
15:20
wskazują ich twarze. Mika ja to ja to tak odczułam,
15:25
więc się z wami tym dzielę i chyba najbardziej znanym z jego
15:28
dzieł są nocne Marki. Myślę, że chyba każdy je
15:31
kojarzy, bo jest to obraz istnie filmowy i wyobraźcie sobie, że
15:37
jest noc Cisza na ulicy w restauracji, którą widzimy,
15:41
siedzi 3 klientów siedzą przy ladzie naprzeciwko kelnera,
15:46
każdy wygląda na zanurzonego w swoich myślach oderwano od
15:49
sytuacji osób, którymi się otacza i jest to bardzo ciekawy
15:54
i jeden chyba z najwspanialszych obrazów Edwarda.
15:58
Opera, ponieważ kompozycja jest otwarta, a ja uwielbiam otwarte
16:03
kompozycje, ten obraz jest oszczędny wy szczegóły, bo nie
16:07
widzimy wejścia do tego lokalu. Ulice są puste, jakby nic nas
16:12
nie rozprasza. Wy tym kadrze, do którego
16:15
zaprosił nas sam hopper i oczywiście to, co super istotne
16:18
w jego obrazach to światło bo blask wiecie elektrycznego
16:22
oświetlenia restauracji. No tworzy niesamowitą aurę w
16:28
podczas tej tej nocy. Która jest przedstawiona i no
16:33
moim zdaniem jest to MEGA enigmatyczny kadr codzienności i
16:38
właśnie dokładnie to jest ta rzecz, którą powiedziałam na
16:40
początku, że kiedy patrzę na ten obraz i nie tylko na ten obraz,
16:44
to słyszę ciszę, nie wiem, czy można usłyszeć ciszę, ale
16:48
wiecie, kurczę, ale jest to fascynujące, bo.
16:53
Zobaczcie w Nowym Jorku. Nigdy nie jest cicho, nawet nocą
16:56
słychać odgłosy miasta wielkiego miasta słychać karetki także no
17:02
niewiarygodne, że potrafił malarsko uchwycić coś tak
17:07
nierealnego i mimo tego, że Edward inspirował się
17:10
restauracją przy greenlight Avenue, nigdy nie malował
17:14
faktycznych miejsc. Były to tylko były te miejsca
17:17
tylko takim, jakby punktem wyjścia do namalowania całego
17:22
obrazu. I my jako odbiorcy patrząc na
17:25
ten obraz, możemy jedynie zastanawiać się nad postaciami
17:29
nad ich relacjami między sobą i tym, co zaprowadzi.
17:34
Wyszło ich do tej całodobowej restauracji w mieście, które
17:39
nigdy nie śpi, więc jest to bardzo fascynujące, że to my
17:42
nadajemy narrację, więc wyobraźcie sobie, że tyle, ile
17:45
jest ludzi, tyle jest narracji tego obrazu.
17:49
To bardzo ciekawe, bo bohaterowie na obrazach hoppera,
17:52
nawet w towarzystwie wydają się bardzo samotni i obrazy hoppera
17:57
wydają się też do nas szeptać. Wiecie o co chodzi?
18:02
Te obrazy nie krzyczą jak wiele ze znanych dzieł one do nas.
18:05
Szepczą i wciągają nas w historię nieznanych postaci, bo
18:10
to jest istotne. My nie znamy tych ludzi, ale
18:13
bardzo chcemy się zagłębić w ich historię i tak naprawdę nigdy
18:17
nie dowiemy się tej historii, ale myślę, że może być to takie
18:20
odbicie tego, co my czujemy w danym momencie, bo cały czas
18:25
powtarzam wam słowo samotność i jest to tym bardziej ciekawe, bo
18:29
sam Hopper irytował się wręcz, gdy nazywano go malarzem
18:33
samotności sam mówił, tak nie maluje.
18:36
Smutku czy samotności. Staram się tylko namalować
18:40
światło na ścianie i to dla mnie jest bardzo interesujące, że tak
18:44
tak strasznie przeszkadzało mu to w jakiś sposób określano jego
18:48
sztukę, bo przywodzi mi to od razu na myśl free Carlo, która
18:52
się irytowała, kiedy ludzie czy krytycy nazywali ją sur
18:56
realistką. Wiem, że wiele razy wam to
18:58
powtarzałam, ale przynajmniej sobie tą trwa limę frida Calò
19:02
uważała, że Sur realiści malują swoje sny, a ona nie była sur
19:06
realistką, bo ona malowała. To, co przeżywała także to jest
19:11
istotny aspekt i szczerze wam powiem, że trochę nie rozumiem
19:14
właśnie tej irytacji, bo w nostalgii czy w smutku nie ma
19:18
nic złego. Oczywiście zazwyczaj.
19:20
A co najbardziej inspiruje artystów te najsilniejsze
19:24
emocje, czyli romanse, miłość, właśnie smutek, cierpienie.
19:30
No to są emocje właśnie, które wywierają na nas, na ludziach
19:34
tak ogromny wpływ, że jako artyści chcemy to przelać na
19:37
płótno, poza tym, że powtarzam w podcaście słowo.
19:41
Samotność to na pewno powtarzam słowo światło, bo jest ono tak
19:46
bardzo ważnym czynnikiem w sztuce Edwarda hoppera, że muszę
19:50
poświęcić mu chwilkę, ponieważ w obrazach Edwarda to ciekawym
19:53
aspektem jest fakt, że niektórzy sugerują, że są to nawiązania do
19:58
kubizmu i w ogóle hopper był nazywany realistą.
20:01
Tak jak już powiedziałam i był realistą, ale sam uważał się za
20:05
impresjonistów i zgodzę się tutaj tylko pod jednym względem,
20:09
bo Impresjoniści niezwykle czuli właśnie światło.
20:14
Zobaczcie na obrazy moneta nua czy degasa.
20:19
Zawsze jak widzę jakiś obraz impresjonistyczne to mam takie
20:23
uczucie takiego migotania tego światła, takiej lekkości.
20:27
No to jest niesamowite i właśnie dlatego hopper jest niezwykłym
20:32
artystą, który zapisał się w historii sztuki, ponieważ mimo
20:36
tego, że on malował wy realizmie, to były tam wiecie
20:41
konotacje z innymi nurtami bardzo nieoczywiste, dokładnie
20:45
tak samo. Oczywiste jak te postaci, jak te
20:48
historie, jak wszystkie inne rzeczy, które są zawarte w
20:51
obrazie, który na pierwszy rzut oka jest po prostu obrazem
20:55
realistycznym i na przykład jakimś portretem Kobiety w
20:58
pokoju, więc to jest mega fascynujące.
21:01
Ja dzięki dzisiejszym podcastowy naprawdę wiele się nauczyłam i
21:05
wiele ciekawych rzeczy znalazłam, bo nigdy za bardzo
21:09
jakby nie wy nie zagłębiałam się właśnie wytwórczość hoppera,
21:14
mimo że zawsze mnie fascynował. Pod względem malarskim tutaj
21:18
chwilę pójdę do przodu z czasem, ale tylko ze względu na taką
21:22
malutką dygresję, bo z czasem hopper zaczął tworzyć bardziej
21:26
płasko bez czynnika ludzkiego, który był bardzo istotny w jego
21:31
twórczości, jak na przykład wyobra razie słońce w pustym
21:35
pokoju i nie ma na tym obrazie nic poza pokojem pokojem, który
21:40
jest otulony promieniami słońca i sam hopper mówił, chyba nie
21:44
Jestem zbyt ludzki. Wszystko, co naprawdę chce
21:47
zrobić, to pomalować światło z boku domu i muszę wam powiedzieć
21:50
zresztą, że sam Roth. Czerpał inspirację od hoppera.
21:54
To jest fascynujące, bo nigdy w życiu na przykład mi by nie
21:58
przyszło na myśl, że tak robił, ale podobno właśnie ten obraz
22:01
był mocną inspiracją do twórczości krotko i w ogóle
22:04
jeszcze nawiązując do tych wybitnych twórców, to hopper,
22:08
będąc w Paryżu zażartował, że nie wie, kim jest Picasso, gdzie
22:13
oczywiście wszyscy wiedzieli, kim jest Pablo Picasso, ale
22:16
można odnieść takie wrażenie, że jakby brał z każdego wielkiego
22:21
wybitnego malarza, to co mu podpasowało w danym momencie,
22:25
tworząc swój własny. Styl no bo bardzo często właśnie
22:29
mówi się o tym, że chociażby ten pokój jest, albo to światło na
22:34
jego obrazach jest nawiązaniem właśnie do kubizmu.
22:37
A kto był prekursorem kubizmu, jak nie Pablo Picasso, ale muszę
22:42
wam opowiedzieć jeszcze kilka rzeczy, bo z racji, że sztukach
22:46
Opera często przywodzi nam na myśl takie, wiecie klimatyczne
22:49
kadry z filmów to chciałabym wam no przedstawić kilka z filmów, o
22:55
których się dowiedziałam, o których mi pisaliście.
22:58
Bo może będziecie mieli ochotę sobie je zobaczyć albo już je
23:01
widzieliście i nagle wam się przypomni, że faktycznie jest to
23:05
mocne nawiązanie do sztuki Edwarda hoppera.
23:07
Wyobraźcie sobie, że sam Albert hitchcock przyznał się do
23:11
czerpania inspiracji do hoppera i samotny dom z filmu Psychoza.
23:17
To jest zapożyczenie z obrazu dom przy torach.
23:20
Jak zobaczycie ten obraz, to faktycznie jest to jota w jotę.
23:23
Obraz z filmu Psychoza nie wiedziałam o tym, a faktycznie
23:28
może być to mocno. Oczywiste nawiązanie, ale ze
23:30
mnie jest marny kinoman. Dlatego dzisiaj wam raczej
23:34
powiem o tytułach niż o tym co tam się działo, bo nie
23:37
chcielibyście słuchać, jak ja mówię o kinie.
23:40
Zresztą nie chcielibyście wiedzieć, jak ja film oglądam.
23:43
Jest też fajny, bo Polski akcent w filmie Andrzeja Wajdy i film
23:48
nazywa się i jest tam taka scena z Krystyną Jandą.
23:52
Jest to mocne nawiązanie do obrazu pod tytułem kobieta w
23:56
słońcu. Dostałam też informację od izy,
23:59
że w serialu euforia w odcinku specjalnym jest kadr.
24:03
Który nawiązuje do nocnych marków i co ciekawe, mam nawet
24:07
napisane, że jest to 13 minuta 13 sekunda także jakbyście
24:11
chcieli to sobie. Zobaczcie.
24:13
Zresztą ona mi w ogóle wysłała inne kadry, które nawiązują do
24:17
sztuki właśnie z serialu euforia i chyba sobie obejrzę, bo nigdy
24:21
nie oglądałam. Jest tam na przykład nawiązanie
24:24
do fridy callo do pocałunku klimta do Wenus.
24:28
Jest tam też nawiązanie do obrazów ma grita, no przepiękne
24:32
w ogóle piękną rozprawkę. Napisałaś i za także dziękuję ci
24:36
bardzo za te wiecie, wiesz, materiały dodatkowe do mojego
24:40
podcastu jest też taki film. Shirley i reżyser ożywił 13
24:44
dzieł hoppera. Także Wszystko sobie może
24:48
obejrzę po podkaście, ale na razie chcę wam o tym
24:51
opowiedzieć, bo jest jeszcze serial MAD Man i tam reżyser
24:55
nazwany jest duchowym dzieckiem. Hoopera pewnie jest milion
24:58
takich nawiązań, nawet ktoś mi na Instagramie napisał, że w
25:02
batmanie były kadry, które według niego nawiązywały właśnie
25:06
do do jakiś tam kadrów z obrazów.
25:09
Opera mam też zapisane, że seventies Show i tam jest cena,
25:14
która przechodzi właśnie w nocne Marki.
25:17
Mam też koniec przemocy łowca, androidów, Blade Runner czy też
25:24
czajna Town. No i generalnie różne firmy Nar
25:28
także no jest tego sporo, ale nie dziwi mnie to absolutnie
25:32
mnie to nie dziwi do mnie mam też de że David Lincz mocno
25:35
korzystał z twórczości hoppera, bo to są bardzo podobne klimaty.
25:40
Wbiję, szybką dygresję, bo mi się przypomniała ciekawostka, a
25:43
propos żony hoppera, która też była malarką, ale poświęciła
25:47
swoją karierę dla swojego męża w imię jego sztuki.
25:52
Podobno miała mu jakby za złe, że tak się wydarzyło, chociaż
25:56
wątpię, no bo jakby no sama się na to pisała.
25:59
Sama poświęciła właśnie swoje życie, żeby mu pomagać, ale ona
26:05
nazywała jego obrazy, ich wspólnymi dziećmi, także bardzo
26:09
ładne. Chyba chyba w ogóle nie mieli
26:12
dzieci, ale tak wam chciałam o tym opowiedzieć.
26:15
I słuchajcie, bo z racji, że i tak jest długi, chyba ten
26:18
podcast tak mi się wydaje. Pisałem go 3 dni to chcę wam
26:23
jeszcze przeczytać. Fragment z książki miasto zwane
26:26
Samotnością o Nowym Jorku i Artystach osobnych.
26:29
O tym, o czym mówiłam na samym początku, myślę, że jest to
26:32
bardzo ciekawe i to jest pozycja, której jeszcze nie
26:36
przeczytałam nawet w połowie, a już myślę, że wam polecę jak
26:40
skończę, to na pewno zrobię osobny podcast o tym, bo jak wam
26:44
przeczytam fragmenty. To chyba zrozumiecie, dlaczego
26:48
bywałam już wcześniej samotna, ale nigdy w ten sposób samotność
26:52
wyspała we mnie w dzieciństwie, a potem odpłynęła w kolejnych,
26:56
bardziej towarzyskich latach jako dwudziestoparolatka
26:59
zaczęłam samodzielne życie często w związkach, ale czasami
27:02
nie zwykle dobrze się czułam w pojedynkę, a nawet jeśli tak nie
27:06
było, raczej miałam pewność, że prędzej czy później z nurtem
27:09
życia trafię na nową miłość. Wejdę w następny związek.
27:13
Samotność objawiła mi się nagle jako wszechogarniające.
27:18
Niepodważalne poczucie, że doskwiera mi brak, że nie mam
27:21
czegoś, co ludzie powinni mieć i że powodem jest jakaś moja
27:25
poważna, zapewne wyraźna i widoczna wada.
27:29
Myślę, że to jest bardzo ważny wstęp w tej książce, ale teraz
27:33
chcę wam przeczytać fragment, który nawiązuje stricte właśnie
27:36
do sztuki hoppera. Jest pełno takich nawiązań.
27:39
W tej książce tamtej jesieni wciąż na nowo oglądałam obrazy
27:43
Hoppera. Przyciągały mnie tak, jakbym
27:45
była więźniem, a one planem ucieczki jakby zawierały jakąś
27:49
niezbędną wskazówkę, co do mojej sytuacji.
27:52
Chociaż przed moimi oczami przesuwały się dziesiątki
27:55
przedstawionych przez niego pomieszczeń, zawsze wracałam w
27:58
jedno miejsce do taniego nowojorskiego baru, w którym
28:01
siedzą nocne Marki. Joyce Carol nazwała kiedyś ten
28:04
obraz najbardziej przyjmującą re produkowaną w nieskończoność
28:09
romantyczną wizją amerykańskiej i samotności.
28:12
Jak wyglądam jak kobieta na obrazie hoppera może jak
28:16
dziewczyna z obrazu automat w kapeluszy typu Klosze i Zielonym
28:20
Płaszczu, która wpatruje się w filiżankę kawy?
28:23
Gdy w oknie za jej plecami odbijają się 2 rzędy świateł od
28:27
pływające w ciemność albo jak na obrazie Morning Sun, która
28:31
siedzi na łóżku, włosy ma spięte w nieporządnie koczek i spogląda
28:36
na miasto za oknem. Kiedy tylko przeczytałam opis
28:39
tej książki, wiedziałam, że będzie to wyjątkowa opowieść.
28:43
Oczywiście na samym początku podjarałam się wyłącznie
28:47
dlatego, że akcja dzieje się w Nowym Jorku, który uwielbiam i
28:51
że jest właśnie dużo nawiązań nie tylko do hoppera, bo również
28:54
do innych artystów, bo jakby cała bohema Nowego Jorku była
28:57
ogromna, a jeżeli chodzi o. Świat artystyczny, ale ten
29:00
aspekt samotności tak bardzo mocno współgra w ogóle w tym, co
29:05
tworzył hopper i no myślę, że to jest wyjątkowa pozycja.
29:09
Wiecie, może się okazać, że jak przeczytam, to jednak tak nie
29:12
będzie. Także może poczekajcie.
29:15
Jeżeli chcecie kupić tę książkę, to jeszcze poczekajcie, bo
29:18
przyjdzie czas na podcast o tej książce, ale bardzo chciałam się
29:21
z wami podzielić właśnie tą wyjątkową pozycją, bo myślę, że
29:25
to jest interesujące i bardzo rzadko czytam książki, które nie
29:30
są biografiami. No bo zauważcie, że głównie
29:33
teraz czytam biografię. Oczywiście, że mnie to Wszystko
29:35
bardzo interesuje, ale też żeby mieć jak najwięcej wiedzy do
29:39
podcastów, bo już nie raz mówiłam o tym, że w Internecie
29:42
cały czas powielają te same ciekawostki, a w książkach to
29:46
jest petarda. Zdradzę wam mały sekret, bo
29:49
zaczynam notować ciekawostki. Nieznane ciekawostki z życia
29:54
Pablo Picasso i Jestem przekonana, że 100% z was nigdy
29:58
o nich nie słyszało. A propos nazistów i innych
30:01
takich klimatów nie tylko, ale wiecie, to są ciekawostki, o
30:04
których nikt nie mówi. Wracając do twórczości Edwarda
30:08
Hoppera, mam nadzieję, że podobał wam się ten podcast, że
30:12
trochę poznaliście tego artystę i muszę przyznać, że czym więcej
30:16
czytałam aż 3 dni. Przygotowywałam ten podcast,
30:19
żeby jakby dowiedzieć się jak najwięcej, to powiem wam, że był
30:24
tak fascynujący, że mogłabym mówić o nim godzinami, ale
30:29
chciałam po prostu wiedzieć, żebyście mniej więcej wiedzieli,
30:32
o co chodzi w jego sztuce, kim był, jak tworzył i teraz jak
30:36
pójdziecie do muzeum. Albo na jakąś wystawę w galerii
30:40
sztuki. No to od razu będziecie
30:41
wiedzieć, które to jest jego dzieło.
30:44
Także niesamowite mi się wydaje, że nigdy nie widziałam na żywo
30:47
prac Edwarda hoppera także. No czas to nadrobić.
30:51
Bardzo sympatyczna rzecz, którą powiedział Edward Hopper, bo
30:55
powiedzmy wolny Cytat, że jeżeli Możesz coś powiedzieć w słowach,
31:01
to jaki jest sens, żeby to malować?
31:03
To jest bardzo ciekawe. Wydaje mi się, że żyjemy w
31:07
takich czasach, gdzie wielu z nas czuje się samotnych, mimo
31:10
tego, że. Żyjąc w społeczeństwie, tak
31:13
naprawdę otacza nas tłum ludzi jest tak wiele bodźców, które
31:17
pogłębiają to poczucie osamotnienia.
31:19
Dlatego myślę, że obrazy Edwarda Hoppera są idealną metaforą.
31:24
No takiego ludzkiego życia naszego życia i że to miasto z
31:28
jego obrazów przywodzi od razu na myśl właśnie tą tytułową
31:32
samotność w tłumie. Ale muszę wam powiedzieć, że
31:35
wiele osób do mnie pisze wiadomości prywatne, że spędzają
31:38
właśnie ze mną czas, słuchając Podcastu podczas Spacerów czy w
31:43
pracy. Nawet dostałam jedną wiadomość,
31:45
że ktoś spędza więcej czasu słuchając moich podcastów niż ze
31:50
swoją przyjaciółką i że nie chcę, żeby ta przyjaciółka była
31:53
zazdrosna. No, ale trochę jesteśmy tutaj
31:56
takimi art. Psiapsi podcastowy mi psiapsi,
31:59
więc bardzo się cieszę, że możemy razem spędzać czas i
32:03
chociaż na chwilę oderwać się od tej rzeczywistości i no wtopić
32:08
się i zatracić wy niesamowite kolorowe historie wybitnych
32:12
artystów. Bardzo też mi się podoba, jak
32:15
wiele osób do mnie pisze wiadomości, że.
32:18
Słuchając moich podcastów, czuję się właśnie, jakby siedziało
32:21
sobie z przyjaciółką gdzieś przy winku czy przy kawie i po prostu
32:25
rozmawiałybyśmy, czy rozmawialibyśmy o sztuce?
32:29
Nawet nie wiecie, jakie to jest miłe.
32:31
Kiedy do mnie w ten sposób piszecie naprawdę także nie
32:35
spodziewałabym się tego po pierwszym odcinku, który
32:39
stworzyłam te kilka miesięcy temu.
32:41
W każdym razie to już jest koniec dzisiejszego podcastu.
32:44
Mam nadzieję, że wam się podobał i że dowiedzieliście się kilku
32:48
ciekawych informacji o edwardzie.
32:50
Operze no i że teraz wyruszycie na poszukiwania do jakiejś
32:55
galerii muzeów, żeby zobaczyć jego sztukę, także jak zwykle
32:59
bardzo wam dziękuję. No i słyszymy się już za tydzień
33:02
w kolejnym, czwartkowym, niewinnym odcinku pa.