Latest / Danielle Staring / Waarom mijn dankbaarheidsboekje huiswerk werd.
Transcript
- Danielle: Hey, lieve jij, leuk dat je er weer bent. Dankbaarheid, ja, dat hoor je overal, dankbaar zijn. En daar ben ik het natuurlijk ook mee eens. Je moet ook dankbaar zijn. Maar wat gebeurt er met dankbaarheid op een moment dat het moet? Bij mij gebeurt er dan iets vreemds. Ik heb een hele tijd bewust met dankbaarheid gewerkt. In een boekje, in apps, meerdere apps zelfs. Bijvoorbeeld de Gratitude-app, die geeft je dan ook steeds andere vragen waar je ook even over na moet denken. Die vind ik eigenlijk best leuk om te doen en het is ook slim. Anders zit je na een tijdje namelijk iedere dag precies hetzelfde in te vullen. Dat heb ik zelf gehad met de 365 dagen journals. Ik had een hardcopy versie en ook als app op mijn telefoon. En dan krijg je zochtingsvragen als, wat is je intentie voor de dag? Wat wil je vandaag gedaan hebben? Wanneer is je dag geslaagd en waar ben je dankbaar voor? En dan beantwoord je weer een paar vragen zoals wat ging er vandaag goed? Wat heb ik vandaag gedaan? Ik weet niet helemaal meer welke vragen er stonden, maar zoiets stond er in ieder geval. De meeste apps en boekjes laten je dan drie dingen noemen waar je dankbaar voor bent. Waarom drie? Dat weet ik ook niet, maar het zijn dan bijna altijd drie, En wat krijg je dan bij mij? Ik ben dankbaar voor Luna. Natuurlijk ben ik dankbaar voor Luna. Ik ben dankbaar voor de zon. Yes, I love the sun. En ik ben dankbaar voor mijn warme bedjes, zeker als ik z'n morgens net uit mijn bed ben komen rollen en nog aan het nagenieten ben. Daar ben ik ook echt mega dankbaar voor. Maar op gegeven moment werd het een verplichting. En dan ben ik ook niet meer zo heel origineel. ontstaat het dus eigenlijk iedere dag hetzelfde. Zelfs met die afwisselende vragen werd het uiteindelijk een must. Gewoon huiswerk, bijna strafwerk. ergens mee omdat het mooi klinkt en na een tijdje is het een extra to do ding geworden op je lijst die toch al meegelang was. Iets wat je nog even moest regelen terwijl je dacht dat je dag klaar was voor vandaag. En tegelijk kan ik juist heel erg genieten van kleine momenten. Vooral als ik zorgdens heel veel met loen naar buiten loop. Laatste rond kwart voor zes hing je uit dikke wolken. Eigenlijk was het ook helemaal geen mooie weer, niet iets om te genieten. die wolken schijnen. En dat was zo magisch. maakte meteen een foto van de hemel die openbreekt en dan ook nog eens het weer spiegelt in het water. Ik zag het bijzondere moment gewoon twee keer. En ik vind het zo mooi dat ik het dan ook wil vastleggen. En toen dacht ik, als ik dit vanavond ga opschrijven, wordt het er echt niet mooi van. Want dan staat er een zin, ik ben dankbaar voor de maan. Maar het gevoel dat ik zochtens heb, dat staat er dan niet bij. Dat zit in het moment zelf. En volgens mij moet je gewoon veel meer in het moment genieten en niet pas bij het opschrijven. Want dan is dat moment voorbij. Een andere ochtend hing er mist. En ineens trok het tussen de wolken door af en toe helemaal open en ik zag een paar sterren. Dat vind ik zo fantastisch. De lucht doet het sowieso met mij moet ik zeggen. Ik wilde bijvoorbeeld ook graag het noorderlicht zien en yes dat is ook nog gelukt in Noorwegen, het trum zo. En we zagen het al op de eerste avond dat we aankwamen. Megaveel geluk. En echt alle kleuren. Groen, roos, paar, zo mooi. De lucht was echt aan dansen. En augustus kijk ik graag naar de vallende sterren, de persiiden. Het liefst leg ik dan ook de hele nacht op het dak. Dit jaar heb ik daar zelfs twee nachten gelegen. En dan probeer ik niet te slapen. En dat doe ik ook niet ieder jaar, want de omstandigheden moeten wel goed zijn. En die waren dit jaar heel goed. Ik zou ook nog dolgraag keer willen zien ergens waar het super donker is. Want daar kun je nog veel meer zien. Dat vind ik echt magisch. En nog iets moois dat ik heb gezien, als we het dan toch over de lucht hebben. We waren in Denemarken, vlakbij ons huisje. In Denemarken is het gewoon donker. Niet net zoals hier, maar echt donker. En Leon zei ineens, kijk eens achter je, de melk weg. En ik keek achter me en ik zag iets. En ik dacht de melkweg, die kun je toch niet zien, want wij zitten midden in de melkweg. Hoe kun je nou meilekweg zien waar je zelf in zit? Vond het super mooi, maar ik begrijp er gewoon werkelijk helemaal niets van. En toen ben ik later natuurlijk ook gaan opzoeken en ik vind het nog steeds moeilijk om te begrijpen dat je iets kunt zien waar je in zit. Maar ik zou hem graag nog een keer willen zien. Juist met de wetenschap hoe bijzonder en echt het is om het te zien. En dat zijn echt dingen waar ik me zo over kan verwonderen. En dit zijn van mij dan wel de grote momenten, maar die kleine verwonderingen zijn er juist ook heel vaak. En ik denk dat we ze steeds minder zien. ook vaak bij concerten of feestjes. Dan staat iedereen met zijn telefoon omhoog. Dan ben je alleen maar met die telefoon bezig. terug te kijken. Als je dat al ooit gaat doen. En als je terugkijkt, kijk je waar je geweest bent. Terwijl je er gewoon stond. In dat moment. In het echt is het ook gewoon mooier op je telefoon. Anders kun het er ook gewoon net zo goed op YouTube aanzetten of zo. Dan zie je het ook in een kastje. Ga je trouwens geen oude lulle podcast over telefoons van maken hoor. Dat mensen zoveel telefoons gebruiken is het punt ook niet. Het punt is dat mensen vaak bezig zijn met het volgende moment. En daardoor zie je het echte moment niet meer. Je geniet er niet meer van en het gaat gewoon aan je voorbij. En ik ben eerlijk, ik heb zelf ook mijn telefoon bij me. Ik maak graag foto's van die momenten en ik spreek ook graag mijn verwonderingen en ideeën in, ook voor deze podcast. Dus dat is een beetje dubbel, dat is zo. Ik wil er juist vast leggen waar ik zo van geniet en het soort van delen met Luna en nu dus met Julie. En als ik zochtens loop is dat natuurlijk ook nog eens meer relaxed. Want dan is er niets. Ze doen geen afleiding, geen dingen van mijn werk. Mijn gedachten zijn nog helemaal vers, net wakker en niet ergens anders. Dan ben ik niet bezig met de dingen die ik allemaal die dag nog moet doen. Dan geniet ik veel meer in het moment. En misschien zitten we daarom wel wat minder in het moment. We zijn ook druk en we moeten ook veel. En dat brengt me bij iets anders wat ik interessant vind. Mensen zeggen vaak, de tijd gaat sneller als je ouder wordt. Ik denk dat dat niet zo is. Ik heb er weleens discussies over met Leon, want ik denk dat de tijd namelijk net zo snel gaat als vroeger. De tijd kan ook niet sneller gaan natuurlijk. Dat is alleen een gevoel. Ik denk alleen dat je als kind veel meer in het moment leeft. En daarom duurt het zo lang bijvoorbeeld voordat je jarig bent. Dan moet je nog zoveel nachtjes slapen. En als je ouder bent, worden er chunks uit je dag gehaald. En het einde van de dag voelde het dan vaak als drie dingen. Eén, ik heb niks gedaan. Twee, ik heb een ronddag gehad. En drie, de tijd is weer voorbij gevlogen. Ken je dat gevoel om zes uur avond? En het geldt ook als je terug denkt aan een hele week. Er is in week soms zoveel gebeurd. Maar je gaat gewoon door. Je staat er niet bij stil. Je gaat eraan voorbij. En daardoor lijkt het snel gegaan. Maar dat is het niet. Ik heb er wel eens bij stilgestaan, heel bewust. En misschien heb je daar dan zelfs meer aan dan dankbaarheid. Ik heb weleens gedacht, Wat heb ik vandaag eigenlijk allemaal gedaan? En dan vooral de positieve dingen. het de rol dag was, ben ik positieve dingen gaan opnoemen. ja, die opdracht heb ik ook nog afgerond. En dat is goed gegaan. En ja, dan was het ook leuk. En ik ben met de hond gaan lopen. En ik heb zelfs nog een sport, ben naar de winkel geweest. Ik heb ze online besteld. En dan denk je, jeetje, deze dag is eigenlijk best wel vol. Wat heb ik veel gedaan. En wat een topdag heb ik dat echt ook allemaal gedaan. Ik dacht dat ik een rotdag had. Maar toen ik die dingen ging opnoemen, bleek ik een hele goede dag gehad te hebben. en mijn stemming veranderde daarna meteen. In plaats van te vragen waar ben ik dankbaar voor, kun je misschien beter vragen wat heb ik vandaag gedaan en wat ging er goed? En je hoeft dan niets bij te voelen wat er niet is. Je kijkt naar wat er is gebeurd en bij mij komt het gevoel dan vanzelf. Je kunt die vraag ook op je geld toepassen. Want zeg eens eerlijk, hoe vaak denk je aan het einde van de maat, ik heb helemaal niks gekocht, maar waar is het gebleven? En dan ga je je rekening naar en dan zie je, ja wacht, ik heb ook nog schoenen gekocht en een jas? Daar heb ik nog geld aan uitgegeven? Ik eigenlijk best wel veel met mijn geld gedaan. En de huur heb je natuurlijk betaald, de boodschappen die zijn gedaan. Dus deze maand toch allemaal wel weer gelukt. En daar mag je ook even bij stilstaan. Want dat is ook iets om dankbaar voor te zijn. Dus naast waar is mijn geld gebleven, kun je ook vragen wat heeft mijn geld deze week mogelijk gemaakt? Je blijft gewoon kijken wat er binnenkomt, wat je moet betalen, wat er overblijft. Je voegt alleen een vraag toe. Dus dit is mijn kleine opdracht voor jou. Pak vanavond een minuutje en noem op wat je allemaal hebt gedaan. Ook de gewone dingen. En juist wat er goed ging. En dan merk je hoeveel dat is. De tijd is echt niet zomaar voorbijgevlogen. Je was er alleen niet bewust van. Je ging te snel in je genotenbeinig. En heb je vandaag een moment zoals ik met de maan? Blijf er dan even bij staan. Want op zo'n moment met Luna denk ik, ik kan dit vanavond wel in een boekje opschrijven. Maar weet je hoe mooi dit nu is? Dit is genieten in het moment. En ik ben ook dankbaar in een boekje. Maar niet alleen in een boekje. Dankbaar in het moment. Dankjewel voor het luisteren, lieve jij. En onthoudt. Geld is gedrag. En als jij je gedrag verandert, verandert je hele geldleven. Tot de volgende keer.