Latest / True Crime 24 - Nederlands / De zaak Cogne: een motief dat nooit werd gevonden

Transcript

De zaak Cogne: een motief dat nooit werd gevonden · True Crime 24 - Nederlands

0:00
Speaker 2: Dit is het waargebeurde verhaal van een van de meest
0:03
Speaker 2: omstreden en pijnlijke moordzaken uit de recente Italiaanse geschiedenis. Het
0:07
Speaker 2: staat bekend als het misdrijf van Cogne, in het Italiaans
0:10
Speaker 2: het delitto di Cogne. Het draait om de dood van
0:13
Speaker 2: een driejarig jongetje, Samuele Lorenzi, in een klein bergdorp in
0:17
Speaker 2: de Italiaanse Alpen, op een winterochtend in 2002. En het draait
0:21
Speaker 2: om de vraag die Italië meer dan twintig jaar lang
0:24
Speaker 2: heeft verdeeld, heeft zijn eigen moeder hem gedood? Alles wat
0:27
Speaker 2: je hoort is gebaseerd op openbare bronnen, rechtbank verslagen en persberichten.
0:33
Speaker 2: En omdat dit een zaak is die tot op de
0:34
Speaker 2: dag van vandaag verdeeldheid oproept, zullen we zorgvuldig onderscheid maken
0:38
Speaker 2: tussen wat de rechtbank heeft vastgesteld en wat betwist blijft.
0:42
Speaker 2: We beginnen met de plek en met het gezin. Cogna
0:45
Speaker 2: is een klein dorp in de Valle d'Aosta, de meest
0:48
Speaker 2: noordwestelijke regio van Italië, dicht bij de Franse grens. Het
0:52
Speaker 2: is een bergdorp omringd door de Alpen, een oord van
0:54
Speaker 2: skitourisme en van adembenemende natuur. De moord vond niet plaats
0:59
Speaker 2: in Cogna zelf, maar in Montrols, een klein gehucht dat
1:02
Speaker 2: bij de gemeente Conje hoort. Het is precies het soort
1:04
Speaker 2: plek dat men associeert met rust, veiligheid en de eenvoud
1:08
Speaker 2: van het bergleven. Geweld hoort daar niet thuis. En juist
1:11
Speaker 2: daarom sloeg wat er gebeurde in als een bom, niet
1:14
Speaker 2: alleen in het dorp, maar in het hele land. In
1:16
Speaker 2: een huis in Montrols woonde een jong gezin. De moeder
1:20
Speaker 2: heette Anna Maria Franzoni en ze was op dat moment
1:22
Speaker 2: ongeveer 30 jaar oud. De vader heette Stefano Lorenzi, een landmeter van 31.
1:29
Speaker 2: Samen hadden ze twee jonge zoons. De oudste, Davide, van
1:32
Speaker 2: zes jaar, en de jongste, Samuelen, van drie. Het was,
1:36
Speaker 2: naar buiten toe, een gewoon gezin, met een gewone dagindeling,
1:40
Speaker 2: in een dorp waar iedereen elkaar kende. Belangrijk detail. Franzoni
1:45
Speaker 2: en Lorenzi waren geen geboren en getogen inwoners van Conje.
1:49
Speaker 2: Ze werden door sommige dorpelingen als buitenstaanders gezien, en dat
1:52
Speaker 2: zou later, toen de zaak zich ontvouwde, een rol gaan
1:55
Speaker 2: spelen in de verhouding tussen het gezin en de gemeenschap.
1:59
Speaker 2: Nu komen we bij de ochtend zelf. Het was woensdag 30 januari 2002.
2:02
Speaker 2: Een heldere, koude winterochtend. De vader, Stefano, was al naar
2:09
Speaker 2: zijn werk vertrokken. Anna-Maria bleef thuis met de twee kinderen,
2:13
Speaker 2: zoals op elke gewone schooldag. Even na acht uur begon
2:16
Speaker 2: ze het vertrouwde ochtendritueel. Ze bracht haar oudste zoon, Davide,
2:21
Speaker 2: over een korte afstand van ongeveer 300 meter naar de bushalte,
2:24
Speaker 2: waar hij de schoolbus zou nemen. Het was een wand...
2:28
Speaker 2: Eeling van enkele minuten, iets wat ze vrijwel elke dag deed.
2:32
Speaker 2: En dan, om 8 uur 28, belde Anna Maria Franzoni in paniek
2:36
Speaker 2: om een ambulance. Ze belde ook de huisarts, die vlak
2:39
Speaker 2: naast hen woonde. Volgens haar relaas was ze na de
2:43
Speaker 2: wandeling naar de bushalte teruggekeerd naar huis, was ze naar
2:46
Speaker 2: boven gegaan en had ze daar een verschrikkelijk tafereel aangetroffen.
2:49
Speaker 2: Haar driejarige zoon Samuelen lag in het bed van zijn ouders,
2:53
Speaker 2: ernstig gewond onder het bloed. De huisarts, Ada Satragni, die
2:57
Speaker 2: naast het gezin woonde, was snel ter plaatse, nog voor
3:00
Speaker 2: de ambulance. Wat zij aantrof, was een aanblik van onvoorstelbare gruwel.
3:05
Speaker 2: Het kind had zeer ernstige verwondingen aan het hoofd. De
3:08
Speaker 2: muren van de slaapkamer waren besmeurd met bloed. In de eerste,
3:12
Speaker 2: verwarrende ogenblikken opperde de arts zelfs de mogelijkheid dat het
3:15
Speaker 2: kind was getroffen door iets inwendigs, een soort hersenbloeding of aneurysma.
3:19
Speaker 2: Ze zou die gedachte nog een tijd vol houden. Maar
3:23
Speaker 2: de aard van de verwondingen zou uiteindelijk een heel ander
3:25
Speaker 2: verhaal vertellen. En hier gebeurde iets wat de hele zaak
3:28
Speaker 2: vanaf het begin zou compliceren. In de wanhopige poging om
3:32
Speaker 2: het kind te redden, waste de arts het gezicht en
3:34
Speaker 2: het hoofd van Samuelen. En verplaatste ze hem naar buiten,
3:37
Speaker 2: op een geïmproviseerde brancard, ondanks de bittere kou. Die handelingen
3:42
Speaker 2: waren ingegeven door de wil om een leven te redden.
3:45
Speaker 2: Maar ze hadden een noodlottig neveneffect. Ze verstoorden de plaats
3:48
Speaker 2: van het misdrijf. Sporen werden uitgewist. De oorspronkelijke toestand van
3:52
Speaker 2: de Kamer werd veranderd en bewijs dat later cruciaal had
3:55
Speaker 2: kunnen zijn, ging mogelijk verloren of raakte vervuild. Het was
3:59
Speaker 2: de eerste van vele complicaties die dit onderzoek zouden achtervolgen.
4:03
Speaker 2: Het is moeilijk om het belang van dit punt te overschatten.
4:06
Speaker 2: In een moordonderzoek is het eerste uur op de plaats
4:08
Speaker 2: van het misdrijf van onschatbare waarden. Elke druppel bloed, elke haar,
4:13
Speaker 2: elke vezel, elke afdruk, kan een verhaal vertellen, maar alleen
4:16
Speaker 2: als de plek onaangehoord blijft totdat forensische specialisten haar kunnen
4:19
Speaker 2: vastleggen en bemonsteren. In het huis in Montros was dat
4:23
Speaker 2: niet gebeurd. De aanwezigen handelden, begrijpelijk genoeg, als mensen die
4:27
Speaker 2: een kind probeerden te redden, niet als onderzoekers die een
4:30
Speaker 2: misdrijf documenteerden. Tegen de tijd dat duidelijk werd dat dit
4:33
Speaker 2: een moord was, was de scène al onherstelbaar veranderd. Alles
4:37
Speaker 2: wat daarna forensisch werd vastgesteld, moest worden gereconstrueerd uit een
4:41
Speaker 2: situatie die al was aangetast. Voor de verdediging zou dit
4:45
Speaker 2: later een belangrijk arg, U ment worden, hoe kun je
4:49
Speaker 2: iemand met zekerheid veroordelen op basis van sporen, wanneer die
4:52
Speaker 2: sporen al in het eerste uur zijn verstoord. Samuelen werd
4:56
Speaker 2: per helikopter naar het ziekenhuis vervoerd. Maar het was te laat.
5:00
Speaker 2: Het jongetje overleed voordat het ziekenhuis was bereikt. De medische
5:04
Speaker 2: bevindingen die daarna volgden, waren onmiskenbaar. Dit was geen natuurlijke dood,
5:09
Speaker 2: geen inwendige bloeding. Samuelen was met geweld om het leven gebracht.
5:14
Speaker 2: De doodsoorzaak was vastgesteld als meerdere zware slagen tegen de schedel,
5:18
Speaker 2: toegebracht met een hard voorwerp. Uit onderzoek bleek dat het
5:22
Speaker 2: kind vele malen was geslagen. Het moordwapen werd echter nooit gevonden.
5:27
Speaker 2: Ook dat, het ontbreken van een moordwapen, zou een terugkerend
5:31
Speaker 2: thema in de zaak worden. De vraag was nu onvermijdelijk,
5:34
Speaker 2: wie had dit kind gedood, en hoe was het mogelijk
5:37
Speaker 2: dat het gebeurde in de korte tijd dat de moeder
5:39
Speaker 2: buiten was? Want dat was de crux van het tijdsbestek.
5:43
Speaker 2: Volgens het relaas van Franzoni was ze slechts een paar
5:46
Speaker 2: minuten weg geweest om Davide naar de bus te brengen.
5:49
Speaker 2: In dat korte tijdsbestek zou, als haar verhaal klopte, iemand
5:53
Speaker 2: anders het huis moeten zijn binnengekomen, het kind hebben aangevallen
5:56
Speaker 2: en weer zijn verdwenen, zonder een spoor achter te laten,
5:59
Speaker 2: en zonde. Gaar ster door iemand te zijn gezien. Franzoni
6:03
Speaker 2: hield vol dat een onbekende indringer verantwoordelijk was. De onderzoekers
6:07
Speaker 2: vonden dat scenario steeds moeilijker te rijmen met de feiten.
6:11
Speaker 2: Het probleem met de indringertheorie was niet alleen het tijdsbestek,
6:14
Speaker 2: maar ook de omstandigheden. Montrose is een klein gehucht, waar
6:19
Speaker 2: vreemden opvallen. Het was winter, een heldere ochtend, met sneeuw
6:24
Speaker 2: en met buren in de buurt. Toch had niemand een
6:26
Speaker 2: onbekende zien komen of gaan. Er waren, zoals we zagen,
6:30
Speaker 2: geen tekenen dat het huis met geweld was binnengedrongen. En
6:33
Speaker 2: er ontbrak elk denkbaar motief. Waarom zou een willekeurige indringer
6:37
Speaker 2: een slapend driejarig kind doodslaan? om vervolgens niets te stelen
6:41
Speaker 2: en spoorloos te verdwijnen. Voor de aanklagers stapelde deze onwaarschijnlijkheden
6:46
Speaker 2: zich op tot een muur. Voor de verdediging bleef staan
6:49
Speaker 2: dat het ontbreken van bewijs voor een indringer niet hetzelfde
6:52
Speaker 2: is als bewijs dat er geen indringer was en dat
6:54
Speaker 2: de bewijslast bij de aanklager ligt, niet bij de verdag.
7:00
Speaker 2: Het is een spanning die in veel van dit soort
7:02
Speaker 2: zaken terugkeert. Al snel richtte de verdenking zich op de
7:05
Speaker 2: moeder zelf. De gedachte dat een moeder haar eigen driejarige
7:09
Speaker 2: kind zou doden, is voor de meeste mensen bijna ondraaglijk.
7:13
Speaker 2: Het gaat in tegen alles wat we als vanzelf spreken.
7:16
Speaker 2: Door het beschouwen. En toch was dat precies de richting
7:20
Speaker 2: waarin het onderzoek zich bewoog. Franzoni werd gearresteerd. Maar binnen
7:25
Speaker 2: ongeveer twee weken werd ze weer vrijgelaten. Wegens onvoldoende bewijs.
7:31
Speaker 2: Er was op dat moment simpelweg niet genoeg om haar
7:33
Speaker 2: vast te houden. Onder meer ontbrak, zoals gezegd, het moordwapen.
7:38
Speaker 2: En de beginfase van het onderzoek was, zo werd later erkend,
7:41
Speaker 2: met ernstige fouten omgeven. Toch bleef de verdenking hangen en
7:45
Speaker 2: op 2 maart 2002 werd Annemaria Franzoni formeel in staat van beschuldiging
7:50
Speaker 2: gesteld voor de moord op haar zoon. Franzoni bleef haar
7:53
Speaker 2: onschuld met klem volhouden. Al voor haar arrestatie, toen ze
7:57
Speaker 2: zich bewust werd van de groeiende verdenking, had ze zich
8:00
Speaker 2: in de pers uitgelaten. Ze zei bang te zijn voor
8:03
Speaker 2: iedereen die in Conje woonde. en voor alle kinderen in Kongje, omdat,
8:07
Speaker 2: zo zei ze, degene die Samuele had gedood, nog altijd
8:10
Speaker 2: vrij rondliep. Het was een uitspraak die verkeerd viel bij
8:14
Speaker 2: de dorpelingen. Impliceerde ze daarmee niet dat een van hen
8:17
Speaker 2: de dader was? De verhoudingen tussen het gezin en de gemeenschap,
8:22
Speaker 2: die aanvankelijk nog steunend was geweest, verslechterden verder toen Franzoni
8:26
Speaker 2: en Lorenzi begonnen te spreken over mogelijk jaloerse buren, en zelf.
8:31
Speaker 2: En ze vangst de politie in de richting van bepaalde burenwezen.
8:35
Speaker 2: In een klein bergdorp, waar iedereen elkaar kent, was dat
8:38
Speaker 2: een breuk die niet meer te herstellen viel. De familie
8:41
Speaker 2: werd steeds meer geïsoleerd. En dan was er de rol
8:44
Speaker 2: van de media, die in deze zaak nauwelijks te overschatten valt.
8:48
Speaker 2: Het misdrijf van Cogné werd de meest gevolgde misdaadzaak die
8:51
Speaker 2: Italië ooit had gekend. Het werd, zoals het later treffend
8:55
Speaker 2: werd genoemd, de eerste rechtszaak per televisie in Italië. Dag
8:59
Speaker 2: na dag, week na week, maand na maand, werd de
9:03
Speaker 2: zaak op de Nationale Televisie uitgemeten. De plaats van het
9:06
Speaker 2: misdrijf werd nagebouwd. Er werden kartonnen maquettes van het huis
9:10
Speaker 2: de studio's ingereden, waarin deskundigen en presentatoren de gebeurtenissen naspeelden.
9:15
Speaker 2: Bloedsporen werden live besproken. Getuigenissen werden ontleed. Het dorp Cogné
9:21
Speaker 2: werd overspoeld door journalisten en veranderde zelfs in een bestemming
9:24
Speaker 2: voor een soort duistere toeristen, mensen die door de televisie
9:28
Speaker 2: een morbide fascinatie voor de zaak hadden ontwee. Ikkelten het
9:31
Speaker 2: huis met eigen ogen wilde zien. Een gezinstragedie, de gewelddadige
9:35
Speaker 2: dood van een klein kind, werd zo veranderd in een
9:38
Speaker 2: langlopend nationaal spektakel. Het was een dynamiek die de nuchtere
9:42
Speaker 2: zoektocht naar de waarheid eerder vertroebelde dan hielp, en die
9:45
Speaker 2: de familie, hoe men ook, over hun schuld of onschuld dacht,
9:49
Speaker 2: medogeloos blootstelde aan het oogvaaien van het hele land. Die
9:53
Speaker 2: schaalmodellen van het huis, die in televisiestudio's werden rondgereden, werden
9:57
Speaker 2: een symbool op zich. Voor miljoenen kijkers werd de slaapkamer
10:01
Speaker 2: waarin een driejarig kind was gedood, een decorstuk, een puzzel
10:05
Speaker 2: die avond na avond in de huiskamer werd opgelost en heropgelost.
10:09
Speaker 2: Presentatoren en zelfbenoemde experts speculeerden over de baan van elke bloeddruppel,
10:13
Speaker 2: over wie waar had gestaan, over wat de moeder wel
10:16
Speaker 2: en niet had kunnen doen in de minuten dat ze
10:18
Speaker 2: weg was. Het verschil tussen berichtgeving en amusement vervaagde volledig.
10:23
Speaker 2: Sommige commentatoren hebben later betoogd dat deze permanente, sensationele aandacht
10:28
Speaker 2: ook de rechtsgang zelf beïnvloedde, doordat het bijna onmogelijk werd
10:32
Speaker 2: om nog onbevangen naar de feiten te kijken. In een
10:34
Speaker 2: zaak die het hele land al maandenlang als een soort
10:36
Speaker 2: feuilleton had gevolgd. Wat er ook van de schuldvraag zij,
10:40
Speaker 2: de manier waarop de zaak werd uitgezonden, wordt in Italië
10:44
Speaker 2: nog altijd aangehaald als een keerpunt, het moment waarop de
10:47
Speaker 2: televisie leerde hoe ze een echt misdrijf in doorlopend vermaak
10:50
Speaker 2: kon veranderen. Maar terug naar het bewijs, want uiteindelijk was
10:54
Speaker 2: het niet de televisie, maar de rechtbank die moest oordelen.
10:58
Speaker 2: En wat de zaak tegen Annemaria Franzoni uiteindelijk zou dragen,
11:01
Speaker 2: was bloed. Meer precies, het patroon van het bloed. Op
11:06
Speaker 2: de ochtend van de moord droeg Franzoni een lichtblauwe pyjama
11:09
Speaker 2: en een paar klompen. Op beide werd het bloed van
11:11
Speaker 2: Samuelen aangetroffen. Op zichzelf was dat niet verrassend. Een moeder
11:15
Speaker 2: die haar zwaargewonde kind aantreft en optilt, raakt onvermijdelijk besmeurd
11:20
Speaker 2: met bloed. Maar de aanklagers lieten forensische deskundigen naar de
11:23
Speaker 2: precieze aard van die bloedsporen kijken. De forensische eenheid van
11:27
Speaker 2: de Carabinieri, de zogeheten RIS uit Parma, kwam tot een
11:31
Speaker 2: cruciale conclusie. Volgens hen waren de bloedsporen op de pyjama
11:34
Speaker 2: en de klompen geen vegen, zoals je zou verwachten bij
11:37
Speaker 2: een moeder die haar kind aanraakt en optilt. Het waren
11:40
Speaker 2: volgens hen spatten, het soort minuscule druppels dat wordt weggeslingerd
11:44
Speaker 2: op het moment dat er wordt geslagen. Dit is een
11:46
Speaker 2: techniek die bloedspadanalyse wordt genoemd. Door de grootte, de vorm
11:51
Speaker 2: en de hoek van elke bloeddruppel te bestuderen, proberen deskundigen
11:54
Speaker 2: te reconstrueren waar iedereen zich bevond op het moment van
11:57
Speaker 2: het geweld, en hoe het bloed zich door de ruw
11:59
Speaker 2: imte heeft verplaatst. Volgens de forensische experts van de aanklager
12:03
Speaker 2: wezen de spatten op de kleding van Franzoni erop de,
12:07
Speaker 2: at zij aanwezig was, en actief betrokken, op het moment
12:10
Speaker 2: dat de dodelijke slagen werden toegebracht. Niet de sporen van
12:13
Speaker 2: een treurende moeder die haar kind optilde, maar de sporen
12:16
Speaker 2: van iemand die sloeg. Op die bloedspadanalyse zou de veroordeling
12:20
Speaker 2: in belangrijke mate komen te rusten. Het is belangrijk om
12:23
Speaker 2: te begrijpen dat bloedspadanalyse, hoe wetenschappelijk ze ook oogt, een
12:27
Speaker 2: discipline is waarover onder deskundige discussie bestaat. De basisprincipes, dat
12:32
Speaker 2: bloed zich op voorspelbare manieren verplaatst, zijn solide. Maar de
12:36
Speaker 2: interpretatie van een concreet patroon in een concrete zaak, laat
12:39
Speaker 2: ruimte voor verschillende conclusies, afhankelijk van de aannames die de
12:43
Speaker 2: deskundige maakt. Twee experts kunnen naar hetzelfde spoor kijken en
12:47
Speaker 2: tot verschillende oordelen komen. Bovendien geldt, als de plaats van
12:50
Speaker 2: het misdrijf al is verstoord, zoals in Kogje het geval was,
12:54
Speaker 2: dan wordt elke reconstructie onzekerder. Dit betekent niet dat de
12:57
Speaker 2: conclusie van de aanklager onjuist was. Het betekent dat ze,
13:01
Speaker 2: net als veel in deze zaak, voor interpretatie vatbaar was.
13:05
Speaker 2: En precies daarom is de zaak Kogje, ondanks de definitieve veroordeling,
13:09
Speaker 2: nooit volledig uit de sfeer van de twijfel geraakt. Er
13:13
Speaker 2: was nog een element dat werd genoemd. Fanzoni zou een
13:16
Speaker 2: paar uur voor de dood van Samuelen een paniekaanval hebben gehad.
13:20
Speaker 2: Ze gebruikte geen psychiatrische medicatie. De aanklagers zouden in hun
13:24
Speaker 2: theorie over het motief reizen op een postnatale depressie en
13:28
Speaker 2: op spanningen binnen het gezin. Of die paniekaanval werkelijk betekenis had,
13:32
Speaker 2: en zo ja welke, is nooit met zekerheid vast te
13:35
Speaker 2: stellen geweest. Maar het paste in het beeld dat de
13:38
Speaker 2: aanklager schetste van een moeder onder psychische druk. In juli 2004
13:42
Speaker 2: kwam het eerste oordeel. Een rechtbank in Aosta verklaarde Anna
13:46
Speaker 2: Maria Franzoni schuldig aan de moord op haar zoon Samuelen.
13:49
Speaker 2: Ze werd veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf, wegens gekwalificeerde, oftewel zware moord.
13:55
Speaker 2: Het was een zwaar vonnis, dat de conclusie van de
13:57
Speaker 2: aanklagers bevestigde. Maar daarmee was de zaak niet afgelopen. Zoals
14:02
Speaker 2: in het Italiaanse systeem gebruikelijk is, kent de strafrechtspraak drie niveaus.
14:06
Speaker 2: Het proces in eerste aanleg, het hoger beroep, En tenslotte
14:10
Speaker 2: het Hof van Cassatie, dat toetst of het recht juist. Taptint,
14:14
Speaker 2: is toegepast. Pas als een zaak alle instanties heeft doorlopen,
14:18
Speaker 2: is het oordeel onherroepelijk. En op 27 april 2007 verminderde het Hof
14:24
Speaker 2: van Beroep in Turijn de straf. Fransoni werd nu veroordeeld
14:27
Speaker 2: tot 16 jaar gevangenisstraf, voor doodslag. De veroordeling zelf bleef dus overeind,
14:34
Speaker 2: maar de kwalificatie en de straf werden verlicht. In de
14:37
Speaker 2: daaropvolgende jaren werd de veroordeling door de hoogste rechter bevestigd,
14:41
Speaker 2: waarmee ze definitief werd. Anna Maria Franzoni was, in juridische zin,
14:46
Speaker 2: definitief schuldig bevonden aan het doden van haar eigen kind.
14:49
Speaker 2: Toch is dit een zaak waarin de juridische zekerheid en
14:52
Speaker 2: de publieke overtuiging nooit volledig samenvielen. Tot op de dag
14:56
Speaker 2: van vandaag zijn er mensen die geloven dat Franzoni onschuldig
14:59
Speaker 2: is en dat ze het slachtoffer werd van een gebrekkig onderzoek,
15:03
Speaker 2: van een vervuilde plaats van het misdrijf, en van een
15:05
Speaker 2: voren NSISCHE-interpretatie, die voor discussie vatbaar was. Bloedspatenanalyse is een
15:12
Speaker 2: krachtig instrument, maar het is ook een discipline waarover deskundigen
15:16
Speaker 2: het niet altijd eens zijn, en waarvan de conclusies afhangen
15:19
Speaker 2: van de interpretatie van de expert. Franzoni zelf heeft nooit
15:22
Speaker 2: een bekentenis afgelegd. Ze heeft haar hele leven volgehouden dat
15:26
Speaker 2: ze haar zoon niet heeft gedood, en dat een onbekende
15:29
Speaker 2: de dader was. Aan de andere kant zijn er de
15:31
Speaker 2: mensen die betrokken waren bij de vervolging. en die overtuigd
15:34
Speaker 2: blijven van haar schuld. Een van de openbaar aanklagers die
15:38
Speaker 2: de zaak destijds behandelde, heeft jaren later verklaard ervan overtuigd
15:42
Speaker 2: te blijven dat Franzoni schuldig is, niet alleen omdat ze
15:45
Speaker 2: in alle instanties werd veroordeeld, maar omdat er naar haar
15:49
Speaker 2: oordeel bewijs was. Zo staan de overtuigingen tegenover elkaar, en
15:54
Speaker 2: de zaak blijft, ook na een definitieve veroordeling, een van
15:57
Speaker 2: die misdrijven waarover mensen het fundamenteel oneens blijven. Wat gebeurde
16:01
Speaker 2: er met Anna Maria Franzoni na haar veroordeling? Ze zat
16:05
Speaker 2: haar straf van 16 jaar uit, deels onder vormen van huisarrest.
16:09
Speaker 2: Ongeveer een jaar na de dood van Samuelen had ze
16:12
Speaker 2: een ander kind gekregen, een zoon. Na verloop van jaren
16:16
Speaker 2: na het uitzitten van haar straf keerde ze uiteindelijk terug
16:18
Speaker 2: naar het huis in Kornje, de plek waar de tragedie
16:21
Speaker 2: zich had voltrokken. Voor sommigen was die terugkeer een teken
16:25
Speaker 2: van een vrouw die probeerde haar leven weer op te pakken.
16:27
Speaker 2: Voor anderen was het onbegrijpelijk dat iemand zou terugkeren naar
16:30
Speaker 2: de plaats van zo'n misdrijf. Het is een detail dat
16:33
Speaker 2: veel zegt over hoe verdeeld deze zaak is gebleven. Voor
16:37
Speaker 2: wie overtuigd is van haar schuld, is de terugkeer naar
16:40
Speaker 2: het huis in Montrose een teken van ongevoeligheid, of erger.
16:44
Speaker 2: Voor wie gelooft in haar onschuld, is het juist het
16:46
Speaker 2: gebaar van een vrouw die weigert weg te vluchten van
16:49
Speaker 2: de plek waar haar kind stierf, een vrouw die vasthoudt
16:51
Speaker 2: aan haar leven, en haar waarheid. Dezelfde daad? Twee volstrekt
16:57
Speaker 2: tegengestelde interpretaties, precies zoals de hele zaak van begin tot eind.
17:02
Speaker 2: Het gezin dat ooit als buitenstaanders naar het bergdorp was gekomen,
17:06
Speaker 2: bleef ook decennia later onlosmakelijk verbonden met de donkerste gebeurtenis
17:10
Speaker 2: die het dorp ooit had meegemaakt. Er is nog iets
17:13
Speaker 2: wat deze zaak zo bijzonder zwaar maakt, en dat verdient
17:15
Speaker 2: het onbenoemd te worden. Het gaat hier om de mogelijke
17:18
Speaker 2: schuld van een moeder aan de dood van haar eigen
17:20
Speaker 2: jonge kind. Dat is misschien wel het meest verontrustende scenario
17:24
Speaker 2: dat een mens zich kan voorstellen, omdat het indruist tegen
17:27
Speaker 2: de meest fundamentele bent die er bestaat. Juist daarom roept
17:30
Speaker 2: zo'n zaak zulke sterke emoties op, en juist daarom is
17:34
Speaker 2: het zo moeilijk om er nuchter over te oordelen. De
17:36
Speaker 2: verleiding is groot om ofwel vol afschuw meteen het ergste
17:40
Speaker 2: aan te nemen, ofwel het simpelweg te weigeren te geloven.
17:43
Speaker 2: Beide reacties zijn menselijk, en beide staan een heldere blik
17:47
Speaker 2: op het bewijs in de weg. Een rechtbank moet die
17:50
Speaker 2: emoties opzij zetten, en alleen naar de feiten kijken. Of
17:53
Speaker 2: dat in deze zaak, onder de verpletterende druk van de media,
17:57
Speaker 2: volledig is gelukt, is een vraag die tot op vandaag
18:00
Speaker 2: wordt gesteld. Wat blijft er over als we alles op
18:02
Speaker 2: een rij zetten? Er is een juridisch feit. Anna-Maria Fanzoni
18:07
Speaker 2: is in alle instanties, tot en met de hoogste rechter,
18:09
Speaker 2: schuldig bevonden aan de moord op haar driejarige zoon Samuelen
18:13
Speaker 2: en heeft daarvoor een gevangenistra. Dave uitgezeten. De veroordeling steunde
18:17
Speaker 2: in belangrijke mate op de forensische analyse van de bloedsporen
18:21
Speaker 2: op haar kleding. Maar er is ook een blijvende onzekerheid,
18:24
Speaker 2: gevoed door het ontbreken van een moordwapen, door de fouten
18:28
Speaker 2: in het eerste onderzoek en op de plaats van het misdrijf,
18:30
Speaker 2: door het ontbreken van een bekentenis en door de vraag
18:34
Speaker 2: hoe hard de forensische interpretatie werkelijk was. Het motief is
18:37
Speaker 2: nooit met volledige zekerheid vastgesteld. De aanklagers wezen op psychische druk,
18:42
Speaker 2: maar een sluitend onbetwist verhaal over het waarom is er
18:45
Speaker 2: nooit gekomen. De zaak Conje werd daarmee meer dan een moordzaak.
18:49
Speaker 2: Ze werd een symbool van hoe de media een tragedie
18:52
Speaker 2: kunnen veranderen in een spektakel. Van hoe fragiel forensisch bewijs
18:55
Speaker 2: kan zijn wanneer de plaats van het misdrijf al in
18:57
Speaker 2: het eerste uur is verstoord. En van hoe een klein
19:00
Speaker 2: bergdorp kan bezwijken onder het gewicht van de nationale aandacht.
19:05
Speaker 2: Ze leerde de Italiaanse televisie een truc die nooit meer
19:07
Speaker 2: werd afgeleerd. Hoe je van een dood kind en een
19:10
Speaker 2: verwoest gezin een doorlopend verhaal maakt voor Hexani. Vet, scherm.
19:15
Speaker 2: Maar achter al die processen, die televisie-uitzendingen en die eindeloze discussies,
19:20
Speaker 2: staat een klein jongetje, dat op driejarige leeftijd een gewelddadige
19:24
Speaker 2: dood stierf, in het bed van zijn ouders, in Fornabau.
19:28
Speaker 2: Een huis in de bergen dat de veiligste plek ter
19:30
Speaker 2: wereld had moeten zijn. Samuele Lorenzi had een heel leven
19:34
Speaker 2: voor zich. Wat er die ochtend precies gebeurde, in de
19:38
Speaker 2: minuten dat zijn moeder naar de bushalte liep, is door
19:40
Speaker 2: de rechtbank beantwoord met een veroordeling, maar in de harten
19:43
Speaker 2: van velen is de vraag nooit volledig. Tot rust gekomen.
19:48
Speaker 2: Dit was het verhaal van het misdrijf van Kongja. Alles
19:51
Speaker 2: wat je hoorde, is gebaseerd op openbare bronnen, rechtbankverslagen en persberichten.
19:56
Speaker 2: Waar de rechtbank tot een oordeel kwam, en waar twijfel
19:59
Speaker 2: is blijven bestaan, is dat als zodanig benoemd. Want in
20:03
Speaker 2: deze zaak leven het juridische feit en de blijvende twijfel
20:06
Speaker 2: al meer dan twintig jaar na. Stakkaar?