Latest / Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven / #108 Willy verloor de stilgeboren Vincent en Maurits 7 maanden na elkaar

Transcript

#108 Willy verloor de stilgeboren Vincent en Maurits 7 maanden na elkaar · Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven

0:00
Welkom bij de podcast baby Verlies, een plek waar we op een
0:04
liefdevolle, nuchtere en open manier praten over het verlies
0:08
van onze kindjes. Of je nu nog midden in het
0:11
verdriet zit of het verlies al langer met je meedraagt.
0:15
Hier ben je welkom zoals je bent.
0:17
In deze podcast deel ik mijn eigen ervaringen met mijn 3
0:21
kindjes Jasmijn, Tom en Tim. En hoe zij nog altijd deel
0:25
uitmaken van mijn leven. Ik nodig je uit om mee te
0:30
stappen in mijn wereld, een wereld waarin onze kindjes een
0:34
blijvende actieve plek hebben. Ik praat met andere moeders en
0:39
vaders deel mijn gedachte en Samen ontdekken we hoe je met
0:44
baby verlies kunt omgaan. Niet door het verdriet weg te
0:48
stoppen, maar door het een plek te geven met ruimte voor liefde,
0:53
licht en zelfs een glimlach. Hier vind je herkenning steun en
0:58
bovenal een plek waar jouw verhaal ook gehoord mag worden.
1:03
Wat fijn dat je weer luistert naar een nieuwe aflevering van
1:05
de podcast Baby Verlies. Vandaag ben ik in gesprek met
1:09
Willy Willy en ik woonden bijna bij elkaar om de hoek allebei in
1:13
Groningen, waarbij Willy in Hoogkerk woont en ik in
1:15
Groningen Zuid. We hebben al een keer online
1:18
contact gehad, ben ik bij haar bezoek geweest, hadden we een
1:21
heel mooi gesprek en toen zei ik tegen Willy, Goh, hoe zou het
1:24
voor jou zijn om jouw verhaal na al die jaren gewoon een keer te
1:27
gaan vertellen? Want Willy heeft twee
1:29
stilgeboren jongens, Vincent, die met 32 weken in 1991 werd.
1:35
Stilgeboren en Maurits het jaar erop met 26 weken in 1992.
1:41
Dus wil ik welkom wat fijn dat je je verhaal wilt doen, zou je
1:44
ons eens willen meenemen hoe die hele ervaring van het verlies
1:48
van jouw twee kindjes? Als een rode draad door jouw
1:51
leven wandelt. Ja dankjewel Desiree dat je naar
1:57
mijn verhaal wil luisteren dat ik mijn verhaal mag doe.
2:02
Ik was in 1991, Ik ben in 1990 getrouwd en in 1991 op mijn
2:09
verjaardag konden we de familie vertellen dat ik zwanger was en
2:14
Ik weet nog wel dat ik dat toen ontzettend spannend vond en ook
2:19
bijzonder dat ik zwaar kon kon worden en ik ik ik.
2:25
Ik had eigenlijk in die eerste periode ook heel weinig
2:29
vertrouwen dat dat goed zou gaan.
2:30
Ik had boeken gehaald van de bibliotheek.
2:33
En op een gegeven moment heb ik ze allemaal teruggebracht, want
2:35
Ik denk nou, dat kan Alleen maar fout gaan.
2:36
Tenminste, zo las ik die boeken en net op het moment dat ik er
2:41
echt in ging geloven. We hadden alle spulletjes
2:44
gekocht, hè, Lady kantje box weet ik wat je allemaal nodig
2:49
hebt. De babykamer was bijna klaar, ik
2:51
hoefde Alleen nog maar gordijnen te naaien.
2:54
Toen ging het mis. Zo uit het niets.
2:57
Zo, we het zo uit het niets? Maar was jouw onderbuikgevoel
3:01
dan Misschien gewoon toch wel vanaf dag een gewoon een goede
3:04
raadgever geweest, dan was dat gewoon angst Omdat je bang was
3:08
dat je niet wist wat je verwachtte.
3:10
Durf ik niet te zeggen, dat durf ik niet te zeggen.
3:13
Ik. Vincent is uiteindelijk gewoon
3:17
geboren, want ik dacht van nou heb die direct eruit en dan
3:19
keizersneden zo nou, dat wilden ze toen in het ziekenhuis niet
3:22
doen. Achteraf snap ik dat wel en.
3:28
Toen ben ik dus ingeleid en hij bleek, achteraf bleek dat zijn
3:33
navelstreng om zijn voetjes daalt en Dat is dus die gaan
3:37
zitten en waardoor hij geen geen geen voedingsstoffen meer kreeg
3:41
en ja, gestorven gestorven is in mijn.
3:44
Buik, weet je? Ja ja ja, nou en na Vincent was
3:50
ik vrij snel weer zwanger. Van Maurits en dat ging toen op
3:56
11 februari 1992, hè dus maar 6 7 maanden daarna ging dat ging
4:02
dat ook mis. Toen had ik een placenta
4:04
loslating en hoe dat komt? Ja, geen idee, weet ik eigenlijk
4:09
niet. Er zijn geen redenen voor het
4:12
waren eigenlijk twee prima zwangerschappen en ook hele
4:16
gezonde kinderen of hè Als je het zo mag mag zeggen en Waarom
4:20
dat mis gegaan is in het ziekenhuis?
4:22
Zeiden ze. Van ja.
4:23
Dom beperkt twee keer domme pech.
4:26
Tja en dan en dan moet je het dan maar mee doen.
4:28
En daar moet je het mee doen inderdaad.
4:30
Ja, ja ja, en in die tijd hè? Dat zei ik ook al even in het
4:35
voorgesprek. In die tijd was de ondersteuning
4:38
naar ronduit slecht. Ik weet dat er op een gegeven
4:41
moment een wijkverpleegster bij ons aan de deur kwam.
4:44
En het eerste wat ze zei was, oh, ik kom met lood In de
4:48
schoenen. Nou, Ik was te fransoo en lijk
4:50
om de deur in haar neus hè in haar gezicht dicht te gooien,
4:55
Maar dat had ik wel willen doen Als je met lood in je schoenen
4:58
kon, wat doe je dan, wat doe je hier dan?
5:02
Ja, want eigenlijk. Ik heb ook lezingen, geef ik bij
5:07
kraamzorg en die kraamvrouwen die dan op bezoek gaan.
5:10
De kraamverzorgers die daarbij kraamvrouwen heen gaan.
5:13
Die vinden het wel spannend maar uit.
5:14
Maar ze beseffen dondersgoed dat het gewoon heel erg belangrijk
5:19
is dat hun rol cruciaal kan zijn.
5:21
Ook om die vrouwen een hele goede start te geven na het
5:24
verlies. In jouw tijd was het echt
5:27
allemaal nog anders, hè? Heb je eigenlijk wel foto's van
5:30
die jongens? Ja, Ik heb foto's, maar ja, dat
5:35
dat zijn er niet heel veel en met name Vincent is ja is daar
5:39
ook niet goed. Zijn gezichtje is daar niet goed
5:41
zichtbaar. Niet goed zichtbaar op hè?
5:44
Maurits hebben we later wel goed goed Laten fotograferen, Omdat
5:48
we toen de ervaring met met Vincent hadden.
5:50
Maar ja, We hebben maar een maar een paar foto's.
5:55
Ik bedoel, Ik denk Als ik 10 foto's heb van beide kinderen,
5:57
dan is het veel. Ja, tegenwoordig worden de hele
6:01
mooie fotoreportages gewoon zo. Ja, ja, dus dus.
6:05
Dat daar daar zijn er al zijn er ook kleertjes, hè?
6:08
Voor kinderen die prematuur geboren worden.
6:10
Daar had je toen ook niet. Toen waren was de kleinste maat
6:13
was denk ik 62. Echt?
6:15
He ja, ja, dat betreft heel fijn dat er tegenwoordig gewoon veel
6:19
meer aandacht is. Veel meer zorg.
6:23
Maar hoe heb je dat dan gedaan? Hilly Willy, want jij bent.
6:28
Je hebt het twee keer meegemaakt en nee, niet dat die hele korte
6:30
tijd. Hoe heb jij jouw leven gewoon
6:33
weer op de rit gekregen? Want als er geen zorg is, wie
6:36
waren er dan wel voor jou? Nou ikzelf, Ik heb veel Alleen
6:43
gedaan en Ik had één op één op mijn werk.
6:46
Had ik een collega die niet bang was voor mijn tranen hè?
6:49
Die op een gegeven moment ook tegen mijn zaak, want die kan
6:52
bij mij onverwacht. En die zei Van nou is het oh, ik
6:55
zeg ga wel gaat wel, ze zijn mijn Willy Het, hoe kan het nou
6:58
gaan? Ze zegt, je heb je je kind dus
7:01
dood, weet je wel? Nou ja, toen kwamen de tranen en
7:04
ik moet wel zeggen, Ik ben de eerste weken maanden, Misschien
7:08
was ik echt. Apathisch, Ik heb heel veel op
7:12
de bank gelegen. Ik heb heel veel, heel veel
7:16
gehuild. En in eerste instantie na
7:20
Vincent, toen is mijn, Maar ik was toen al getrouwd.
7:23
Is mijn man ook direct weer aan het werk gegaan en die kwam op
7:26
een gegeven moment nou ook helemaal overstuur thuis.
7:30
Ik red het niet op het werk en die had toen huisjes verhuurd.
7:34
Die werkte bij een Scandinavisch bedrijf en die had.
7:37
Toen was In de zomermaanden, hè? En, die heeft een huisjes
7:41
verhuurd in Zweden en in Noorwegen.
7:43
En toen zijn we twee weken naar Zweden en Noorwegen geweest.
7:47
Maar we Laten elkaar ja, dan zit je naast elkaar In de auto en
7:51
dan wil je elkaar ook nog dat verdriet wat je ontzettend voelt
7:56
van binnen hè? Want je bent net op vulkaan, wil
7:58
je elkaar besparen, hè? Dus Ik kan me nog herinneren dat
8:03
we in In de auto zaten en op een gegeven moment ik zo ontzettend
8:06
huilend. Ik kon het niet meer ophouden en
8:09
toen. Nou ja, toen hebben we de auto
8:12
naast naast de kant van de weg gezet en gewoon even gehuild met
8:15
zijn Tweeën. Maar Maar dat hè, weet je dat
8:19
dat grote verdriet? Dat gaat ook met je mee op
8:21
vakantie. En, dat kun je zeggen, we
8:23
parkeren eens even. Hoe zou dat dan komen dat
8:28
partners zo ongelooflijk zich sterk houden voor een ander?
8:34
Ja hoe hoe hoe. Hoe kan dat?
8:36
Ik kijk, Ik heb later hè een opleiding gedaan omgaan met
8:40
verlies en dan dan toen heb ik geleerd dat vrouwen en mannen
8:46
vaak anders rouwen hè vrouwen willen willen praten.
8:50
Vrouwen blijven veel langer hangen in dat dat dat verlies en
8:54
dat verdriet, terwijl mannen het heel snel weer aan die aan die
8:57
herstel kant zitten, hè, dus die gaan veel sneller weer weer
9:00
door, Maar dat wil niet zeggen dat hun verdriet er niet is, hè
9:04
en en zij doen het soms ook anders, Ik weet nog toen.
9:08
Ons tweede kind is overleden Maurits, toen hadden wij net een
9:11
nieuw huis gekocht. En ik zeg weleens, daar heeft
9:15
Jan, hè? Mijn mijn ex man al zijn
9:18
verdriet in in in achtergelaten, want die die die was Samen met
9:22
met vrienden, hadden toen heel veel vrienden om ons te helpen
9:25
daarbij. Dat was voor al die Mensen de
9:27
manier om ons te helpen in ons verdriet.
9:31
Ja en dan en dan de omgeving. Die voelt dan ook dat ze iets
9:35
voor je kunnen doen, want Mensen willen graag iets doen.
9:38
En weten vaak niet wat? Nee?
9:40
Precies precies. Ja ja ja heb.
9:43
Je ook veel last gehad van kijk, Vincent en Maurits zijn altijd
9:48
bij jou. Dat heb je net ook verteld.
9:50
Ze zijn zeg maar, ze lopen ze reizen met je mee zoals jou heel
9:53
mooi zegt. Hoe zit dat met de omgeving zijn
9:58
Vincent en Maurits ook nog gewoon?
10:02
Op de een of andere manier in het leven van jouw omgeving
10:05
wordt er nog aandacht aan besteed na al die jaren.
10:10
Nou ik in mijn familie, denk ik, met name mijn zusjes.
10:14
Die hebben er ook heel veel last van Van gehaald, die zijn waar
10:17
allebei veel ouder dan hè. Toen zijn hun eerste kind kregen
10:22
en het feit hè? Dat dit dat mijn eerste twee
10:25
kinderen dood geboren waren, heeft daar wel invloed op gehad.
10:29
En nou noemen ze het niet met zoveel woorden, die zullen zij
10:34
er ook altijd wel aan denken. Maar ik ben nu zelf ook zover
10:38
dat ik het makkelijk even benoem en dat ik het dat ik makkelijk
10:41
hun namen noem en dat helpt hun dan weer om.
10:44
Om het er ook over te hebben. Ja, Maar ik zeg ook, kijk, wij
10:49
willen heel graag dat het taboe rondom baby verlies gewoon de
10:52
wereld uitgaat. Maar ik zeg ook tegen de vrouwen
10:55
en de sist toe dan ook tegen mijn coach is dan zeg ik, dames.
10:58
Het begint bij onszelf. Met dat wij gewoon verzuimen om
11:02
het erover te hebben of denken. Laat maar, want Het is zo lastig
11:05
voor de omgeving of wat dan ook. Ja, dan houden we eigenlijk dat
11:08
taboe zelf in stand. Ja dat dat begrijp ik aan de
11:12
andere kant. Ik voelde me destijds ook te
11:14
kwetsbaar. Het was te pijnlijk om het naar
11:18
voren te brengen, hè, want dan dan had je gelijk weer met met
11:21
een enorme Brok in je keel of tranen in je ogen en en Ik heb
11:27
destijds vooral Toen ik de tweede keer dan weer aan het
11:30
werk ging, waren er ook op mijn werk wel wat veranderingen
11:33
doorgevoerd die mij niet verteld waren.
11:36
En dat vond ik toen zo was ik zo boos over.
11:40
Hè, Maar dat vond ik heel erg lastig om daar daarmee om te
11:44
gaan. Ja dan kan ik me ook wel heel
11:46
goed voorstellen, want maar aan de andere kant wil je ook heel
11:49
graag dat Mensen wel weten wie Vincent en maudit zijn.
11:55
Ja zouden zijn er ook dingen die je anders had gedaan waarvan je
11:58
dacht van nou, Als ik dat Als het nu nu zou overkomen met de
12:01
wetenschap van alles wat je hebt geleerd hierdoor, zou zijn er
12:05
dan dingen zeggen, nou, Dat is echt een hele goede tip om aan
12:08
Mensen te geven die er nu middenin zit of bij wie het
12:10
recent gebeurd is. Nou, Ik denk dat ik actiever
12:15
direct hulp had gezocht en Misschien ook wel meer aangeven
12:22
wat ik nodig had als als als ondersteuning.
12:25
Ja en dan ook praktische ondersteuning en dus.
12:28
Boodschappen autowassen werd. Gisteren genoemd in een podcast
12:32
gesprek of noem maar op gewoon praktische hulp.
12:36
Kalken, Ik weet nog een oude buurvrouw van mij die hem anders
12:40
over over op een gegeven moment overleden, een aantal jaren
12:43
geleden. En ik bracht daar iedere iedere
12:45
iedere dag een maaltijd. Ik had wel wat over en dat heeft
12:49
daar echt heel erg goed gedaan. En daar had ik destijds ook wel
12:52
heel veel behoefte aan, hè? Dat Mensen een maaltijd komen
12:55
brengen dat ze even voor je afwassen.
12:58
Ik heb wel Mensen aan de deur gehaald.
13:00
Die buurtbewoners hè? Die bij mij In de buurt wonen en
13:04
ik vond het zo dapper dat ze bij me durfden te komen met een bos
13:07
bloemen en die bos bloemen is in een emmer gekomen met water.
13:13
En zo heb ik hem ook weer weggegooid.
13:15
Ik had niet de moed en niet de Energy om die bloemen in een
13:18
vaas te zetten. Ja Omdat je gewoon totaal
13:21
geleefd wordt door je emoties en van totale ontreddering, denk
13:25
ik, verdriet. Maar rauwe is ook gewoon je
13:28
verricht rauwe arbeid, hè? En hard werken hè?
13:32
Hard werken en dat maakt moe, weet ik ja.
13:38
Heeft het verlies van een jongens jou ook iets geleerd
13:40
heeft het je iets gebracht? Heeft ze me iets gebracht.
13:45
Ik denk dat dit er wel een ander mens noorbergen worden in welk
13:49
opzicht minder, veel minder, veel minder oppervlakkig.
13:55
Ik heb iets. Ja, Ik heb iets meegemaakt.
13:57
En ja, dat dat dat vormt je in het leven, waardoor je ook ja
14:04
empathischer bent, denk ik naar de andere Mensen toe.
14:08
Ja, dat denk ik ook en ook dat je, zoals ik jou ook leer kennen
14:11
dat je gewoon daardoor veel in levende wordt en veel dat dat
14:15
het oppervlakkige aur over het weer en over nou tierlantijntjes
14:19
dat past niet bij jou. Dat gaat gewoon veel meer de
14:22
gelijk de diepte in. Dat was ook met onze
14:24
kennismaking zo. Dat ging meteen wow vanaf moment
14:26
een heel diep. Ja en op een of andere manier je
14:30
krijgt er fullspeed door en ik durf daardoor ook wel ja vragen
14:38
te stellen die die andere Mensen waarschijnlijk niet direct
14:41
zouden stellen. Oké, en wat voor vragen zouden
14:44
dat zijn, bijvoorbeeld om om Mensen ook te inspireren wat zij
14:47
zouden kunnen doen als zij in hun omgeving met baby verlies te
14:50
maken hebben? Nou niet bang te zijn, niet bang
14:53
zijn om dat wat je wat je, wat je wat je Misschien voelt, hè,
14:57
wat je onderbuik gevoeld daar moet naar, daar komt naar te
14:59
luisteren en dat dan Als het kan.
15:02
Als het lukt bespreekbaar te maken.
15:05
Ja ja en, hoe kijk je aan tegen als jij iemand ontmoet en die
15:09
die gaat echt heel erg huilen, want die is zo verdrietig.
15:12
Die heeft baby verlies meegemaakt.
15:14
Hele leven staat op zijn kop en die moet huilen.
15:16
Wat wat, hoe? Hoe ervaar jij dat en wat zijn
15:19
daar in jouw adviezen naar Mensen toe?
15:22
Laat maar huilen. Laat me huilen huilen is goed,
15:27
hè? Wat ik net ook zei je
15:29
traanbuizen. Dat is het rioleringssysteem van
15:32
je lichaam, hè, dus die die worden, die worden weer
15:34
schoongespoeld en uiteindelijk. Hoe zeg je dat?
15:41
Uiteindelijk lukt het ook enorm op zul je naar iedere iedere
15:45
huilbui voelen dat jij dat dat het dat het ook opluchting
15:50
geeft. En dat de zwaarte er vanaf is?
15:56
Op de dagen dat Vincent en Maurits Stilgeboren zijn, doe
16:00
jij die dagen nog speciale dingen na al die jaren.
16:04
Nee. Nee, nee, Ik denk daaraan.
16:08
Ik weet dat ik het eerste jaar naar Vincent hadden wij hier het
16:12
hele Huis vol visite zitten en er werden over Vincent niet
16:16
gesproken. Er kwam bier op tafel, er stond,
16:19
stond chips en toen dacht ik, dit wil ik dus nooit weer, want
16:22
dat voelt mij, voelt voor mij niet goed.
16:24
Kijk, Vincent en Maurits zijn allebei gecremeerd, dus We
16:27
hebben niet het grafje waar we naartoe kunnen kunnen gaan.
16:30
Ik heb destijds een bosje bloemen gekocht.
16:34
En, hé, daar hebben we een kaartje aan gemaakt en Ik weet
16:38
nog dat ik terug fietste dat ik helemaal in tranen was.
16:42
En. Maar ja.
16:47
Nee verder. Verder doe ik niks meer.
16:50
Nee, ik zet het wel op Facebook hè.
16:52
Ik doe wel een berichtje op Facebook en Mensen dan ook wel
16:55
op op reageren en krijgen soms hele leuke reacties.
16:59
Ook van collega's die nou die wisten die men dan op toch op
17:02
een aparte, even apart hè? In de Messenger of via een
17:05
privéberichtje zo benaderen van Goh Willie, wat lees ik?
17:08
Wat is dat? En ja, op die manier.
17:12
Ja, want eigenlijk wat jij net verteld of dat de hele Kamer vol
17:15
zit en dat Iedereen aan de borrel gaat en dat Vincent en of
17:18
Maurits zijn naam helemaal niet genoemd worden, is het
17:21
Natuurlijk absurd, hè? Ja ja nee Dat is ook absurd.
17:25
Ja ja. En eigenlijk zou het niet eens
17:27
de hele avond over die jongens hoeven te gaan, ook al is het
17:30
maar gewoon even. Klopt ja.
17:34
Ik zeg, ik houd me ook wel eens bezig dat Ik denk van, wat is
17:38
het dan dat het Mensen zo? Zo moeilijk reageren Als het
17:42
gaat om baby verlies, want ik krijg ook wel te horen van
17:45
Mensen zeggen ja, weet je, het hoeft helemaal niet de hele tijd
17:47
erover te gaan, ook al is het maar gewoon een minuutje.
17:50
Gewoon Als het maar even benoemd wordt, herken je dat.
17:53
Dat klopt van dat je even een idee hebt, hè?
17:56
Zij denken er ook wel aan. Ik weet nog Toen ik wegging bij
17:59
mijn vorige baan. Toen we noemden een van de
18:03
collega's die benoemden dat die in haar afscheidsbrief aan mij.
18:06
En toen dacht ik, Waarom heb je het al die jaren hè?
18:09
Wat zij hadden daar allemaal met mij meegemaakt.
18:11
Noord en keer weer benoemd, maar wel in mijn afscheidsbrief hè?
18:15
Terwijl dus dus dat men dacht, zij die weer raar, terwijl zij
18:20
ook moet hebben geweten van God dat ieder jaar weer hè, maar
18:24
nooit een keer. Eigenlijk heel bijzonder, hè?
18:27
Dus het leeft wel blijkbaar bij Mensen en Het is wel aanwezig en
18:32
ze zijn er wel mee bezig. Alleen het op een of andere
18:35
manier over uiten en het iets over vertellen en vragen op
18:39
noemen aandacht aan geven. Dat stagneert het.
18:44
Ja, ja Je moet dat dan echt op de kalender zetten en laatst in
18:48
zijn moeder van een vriendin van mij overleden.
18:50
Maar dat zet ik dan op mijn kalender, want anders vergeet ik
18:53
het al ook dat ik dat volgend jaar eventjes met haar of een
18:57
kaartje of gewoon even een belletje van God is een jaar
19:00
geleden. Ja ja.
19:03
Ja, Het is zo belangrijk dat het gewoon blijft, want ja, We
19:06
kunnen niet erkennen of We zijn zwanger geweest, dus We zijn in
19:10
verwachting geweest, dus die kindjes die zijn er gewoon.
19:12
Je kunt niet zeggen, dood is dood, zo werkt het niet.
19:15
Nee, nee klopt. Nee, hè, en je hebt daarna heb
19:20
je nog een zoon gekregen waar je voor jarenlang voor gezorgd
19:23
hebt. Inmiddels is hij dik volwassen,
19:25
dus die staat op eigen benen, maar heeft hij ook veel gemerkt
19:28
van het feit dat hij twee broers heeft die gewoon stilgeboren
19:31
zijn? Nee, Ik denk het niet.
19:33
Ik heb hem nooit willen belasten met zie je enorme rugzak, hè?
19:37
Dus Ik heb. Ja Misschien ben ik dan ook wel
19:42
eens voorbijgegaan aan mezelf, maar Hij heeft wat dat betreft
19:45
alles mogen doen in het leven. Wat hij wat hij wilde.
19:50
Ik heb hem daar niet mee. We hebben hem daar niet mee
19:52
belast. Nee en denk ik ook dat hij het
19:59
gevoeld heeft dat die baarmoeder van mij hem verteld heeft.
20:03
Van Goh, jij hebt twee broers. Ik weet nog dat hij op school
20:07
hè, Ik heb het op een gegeven moment ook verteld en dat hij op
20:10
school ook had verteld dat hij. Maar ook twee broertjes haten
20:14
dat dat nu engeltjes waren. Dat zo heb ik het hem dan
20:16
uitgelegd, weet je wel? En dan jeugd meteen naar mij toe
20:19
kwam van het wat hebben jullie niet meegemaakt, weet je wel?
20:23
En ja, ja, wat een. Mooie.
20:26
Benadering over hem hè? Ja, en Hij heeft bijvoorbeeld
20:29
ook nooit gevraagd, zoals heel veel kinderen het doen van goh,
20:32
wanneer krijg ik een broertje of zusje nooit?
20:36
Nou, Hij heeft Misschien meer gevoeld en meer meegemaakt dan
20:40
dat jij gewoon weet van hebt en Dat is helemaal oké, hè?
20:42
Want Het is ja dat hij op speech wil gebied of op he speech wel
20:47
niveau intuïtief geweten heeft dat hij twee broers heeft.
20:52
Alleen die die leven niet hier, maar die leven in andere
20:55
dimensie. En voel jij je ook moeder van 3
21:00
zonen. Ja, ik voel mij wel moeder met 3
21:04
van 3 zonen. Ja ja.
21:06
Waarvan je er voor twee niet hebt mogen zorgen, eentje wel en
21:11
hoe? Hoe zijn Vincent en Maurits in
21:13
jouw leven? Wat voor moet vrij zijn in mijn
21:18
leven? Ja, weet je, ze zijn altijd in
21:23
me gedachten. Elke dag.
21:26
Ik denk dat ik niet continu, Maar ik denk dat ik iedere dag
21:31
wel even aan ze denk. Ja en waar ja?
21:35
Ja, en Dat is ook helemaal oké en dat ze er gewoon mogen zijn.
21:41
Ja wat mooi. Bij jou is het best wel heel erg
21:46
lang geleden en We hebben net ook afgesproken dat jouw verhaal
21:49
op de jaardag van Maurits online gaat, dus Dat is 11 februari.
21:54
Vind ik gewoon mooi, want dan ja is een speciale datum.
21:57
Ja. Wat zou jij aan moeders vaders
22:02
willen meegeven bij wie het nog veel korter is geleden en die
22:06
nog midden in het verdriet zitten en gewoon nog proberen
22:10
opnieuw zwanger te worden of broertjes of zusjes willen
22:14
krijgen voor de kindjes die niet hier zijn?
22:17
Wat wat is jouw advies daarin, hoe hoe wat is jouw?
22:21
Visie daarop. Wat zijn ze willen meegeven?
22:25
Ik zou zeggen, ga ervoor hè doe doen en zoek de zoek goede
22:30
begeleiding ik. Wij hebben op een gegeven moment
22:34
ten eerste instantie liepen wij bij een verloskundige, want Ik
22:37
wilde ook gewoon thuis bevallen. En Toen ik zwanger was van
22:42
Jeroen, hè, ons derde kind. Toen heb ik de specifiek voor
22:45
gekozen om toch in het ziekenhuis de begeleiding te
22:49
doen en Ik had daar in eerste instantie een vervelend gesprek
22:54
met een gynaecoloog, want die zei ja, We kunnen pas wat doen
22:56
vanaf 24 weken. En, want dan kunnen we wat
23:00
redden en voor die tijd niet, maar daarna heb ik een andere
23:04
gynaecoloog gekregen en die was heel begripvol en die heeft echt
23:11
heel veel ondersteuning gegeven. En die zei ook van je mag je 24
23:15
uur per dag kun je terecht als jij, want je spant zwangerschap
23:18
van Jeroen was Natuurlijk heel heel spannend.
23:21
Ja, goed voel ik hem genoeg en en dus iedere keer Als ik hem
23:25
niet voelde, ik dacht van, oh, is hij er nog wel?
23:28
Dan gingen we naar het ziekenhuis, maakte ze een
23:29
hartfilmpje. En zo hebben ze ons er doorheen
23:32
gesleept. Ja, en uiteindelijk ook wel
23:36
geloof je niet op het moment dat je zo diep in je verlies zit en
23:40
zo een groot verdriet hebt hebben het zo'n groot verdriet
23:44
hebt om te gaan. Uiteindelijk zul je naar verloop
23:48
van jaren merken dat het toch beter gaat en dat dat dat de
23:54
hele scherpe kanten daar wel af zijn.
23:57
En, waarin merk je dat dan wil je dat de scherpe kantjes en dat
24:00
het eraf gaan en dat je je beter voelt.
24:04
Ja, dat het ja, Het is een. Het is een ervaring, je hebt
24:07
iets meegemaakt wat maar heel weinig Mensen meemaken en je
24:11
leert ermee leven en je verweeft het in je leven op de een of
24:14
andere manier. Ja.
24:17
En ik proef ook bij jou dat het er gewoon allemaal mag zijn.
24:21
Alle emoties mogen er gewoon zijn.
24:24
En, Het is niet altijd meer heel heftig.
24:28
En dus de echte rauwe rouw gaat gewoon wel weg.
24:32
Die. Wordt zachter, die wordt milder.
24:34
Ja, niet voor niks. Een heel mooi spreekwoord tijd
24:37
heelt veel wonden. Maar goed, daar zijn ook wel
24:40
weer Mensen die zeggen, maar niet alle wonden, weet je wel?
24:43
Nee, het zal altijd ook wel een litteken zijn.
24:46
Er komt een korstje al op en af en toe dan dan.
24:48
Dan barst hij weer open en dan heb je even weer weer verder
24:52
weer verdriet maar je hè en en en ben je even weer van slag of
24:57
zo, Maar dat dat. Je herstelt veel sneller.
25:01
Ja en je leert daar gewoon echt letterlijk mee leven precies
25:06
precies en. Dat is ook de opdracht, hè, die
25:09
als rouwende dat je het dat je het verweeft in je leven.
25:13
Ja. En, hoe heb jij dat gedaan?
25:16
Het verweven van het verlies van je zoons in jouw leven?
25:21
Ja, Dat is ook een goede vraag uiteindelijk, ja, ga jij niet
25:26
dood, hè? Ik bedoel, je adem gaat gewoon
25:28
verder, je je gaat door met leven je je ademhaling gaat
25:32
automatisch door, dan hoef je niet zoveel voor veel voor te
25:35
doen en wat mij vooral op de been heeft gehouden, denk ik dat
25:39
dat ik werk had, hè dat ik weer iets anders had om op te richten
25:44
en waardoor ik weer ja, waardoor ik door kon gaan.
25:50
Afleiding ook oh, sorry dus afleiding en gewoon een zinvolle
25:56
bezigheid en daardoor kun je gewoon even je gedachten ergens
25:59
anders op focussen. Dus het kan heel erg helpen om
26:02
gewoon toch gewoon weer aan het werk te gaan.
26:06
Ja, nou ja, en door mijn werk hè, ik vertelde ook al, Ik heb
26:09
ook veel met ouderen gewerkt in het welzijnswerk voor ouderen en
26:13
kwam ik ook oudere vrouwen tegen die die ook eenzelfde zelfde
26:18
ding hadden meegemaakt. En dan dan dan maakt dat
26:21
vertelde zij hun verhaal. En.
26:23
Verhaal vertellen, en dan hadden we even heel bijzonder contact
26:26
met elkaar. Maar Willy.
26:28
Als je dan kijkt naar jou, jij bij jou zit 1991 en 92 bij mij
26:33
2000 6 2 1007 en Als we zien hoe het nu gaat, Het is nu heel veel
26:37
zorg. Veel aandacht fotografie op een
26:39
hele fijne manier afscheid, crematies, begrafenissen noem
26:42
maar op. Maar die Mensen die al oudere
26:46
zijn? Wat zullen die zich dan eenzaam
26:50
en Alleen hebben gevoeld? Ja.
26:53
Ja, Dat was echt. In de tijd dat ze dat ze heel
26:56
sommige kinderen die werden dan ook nog, hè?
26:59
Omdat ze niet gedoopt werden, werden ze hè op een bepaalde
27:02
plaats begraven, hè? Waar Alleen maar.
27:07
Ik weet even niet hoe je dat moet zeggen, hoor, maar in in
27:11
niet gewijde aarde, geloof ik. Nou, dat maakt het.
27:15
Allemaal nog nog erger. Hè en.
27:18
Als je hier helemaal geen je nergens, je kan geen kant op kan
27:22
met je verdriet. Dat moet vreselijk geweest zijn.
27:25
Dat kan ik me ook geen voorstelling bij maken.
27:28
Ik heb ook wel. Eens gehoord van Mensen die
27:29
zeiden van vroeger als dan een kindje stilgeboren werd.
27:32
Ja, dood is dood, dus We hebben het maar niet meer over, want
27:34
dan is het ook niet meer. Nou hoe dan?
27:37
Dan denk ik van, hoe krijg je dat voor elkaar?
27:40
Ja ja. Merk je ook bij de Mensen die
27:43
jij al toen jij ouderen, gewoon bij begeleiden dat dan, zeg maar
27:47
hun hele verhalen gewoon naar voren kwamen dat ze gingen
27:50
vertellen wat hun overkomen was dat het hun dat wat deed dat met
27:53
hen. Nou dat vond.
27:56
Ik wel frappant, want, want het waren vaak vrouwen die Ik had
28:00
die Ik had leren kennen als hele vrolijke vrouwen die altijd
28:05
aandacht hadden voor hun ander altijd lachen.
28:07
En dan hoor je bij zo'n verhaal wat je denkt van, hé.
28:11
Hoe. Hoe kan dat?
28:13
Ja. En merkte je ook als ze dan met
28:17
jou daar open over spraken en dat ze ze voelden zich heel
28:20
veilig bij jou om hun verhaal te doen.
28:22
Zag je ook dat dat echt iets met hen deed?
28:26
Dat weet ik niet. Meer, dat weet ik niet meer.
28:28
Nee, Ik denk dat ze het wel fijn vonden dat ze het konden
28:30
vertellen en dat wat dat er nog iemand was die die die weet dat
28:36
ze een kind hadden gehad, hè? Want sommigen hadden daarna ook
28:39
helemaal geen kinderen meer gekregen, dus was dit hun enige
28:42
kind en waren ze jaren? Nou ja, gewoon Samen met hun man
28:46
geweest. Ja.
28:51
Heil bijzonder, maar dan is het wel heel fijn in deze tijd dat
28:54
er gewoon veel meer zorg en aandacht is.
28:56
Want ja, het kan niet de bedoeling zijn dat je baby
28:59
verliest. Alleen draagt het.
29:01
Het is iets van ons allemaal. Ja, Dat is heel mooi, hè?
29:04
Willy, dankjewel voor je tijd en voor je verhaal.
29:08
Dankjewel voor het luisteren naar deze aflevering van de
29:10
podcast baby Verlies. Ik hoop dat je hier iets hebt
29:14
gevonden. Troost herkenning of simpelweg
29:17
het gevoel dat je niet Alleen bent in mijn wereld zijn onze
29:21
kindjes ook die niet meer. Hier zijn altijd actief
29:25
aanwezig. Ze groeien op hun eigen manier
29:27
met ons mee parallel aan ons leven.
29:30
Die gedachten helpt mij en Misschien kan het jou ook troost
29:33
bieden. Wil je graag in verbinding
29:36
blijven met anderen die jouw verdriet begrijpen?
29:39
De stillborn sisterhood is een warme en veilige community waar
29:43
je jouw verhaal kunt delen en steun kunt vinden bij Mensen die
29:46
hetzelfde doormaken. Daarnaast sta ik voor je klaar
29:50
met een op een toekomst trajecten begeleiding rondom
29:53
jaar dagen of Misschien raakt mijn boek Stilgeboren iets in
29:56
jou. Alles om Samen te ontdekken hoe
29:59
jouw kindje altijd een liefdevolle plek kan blijven
30:04
hebben in je leven. We blijven Samen ruimte maken
30:07
voor liefde, verdriet en verbinding tot de volgende keer
30:12
en blijf goed voor jezelf zorgen.
30:14
Onze kindjes zijn hier altijd en ze maken deel uit van alles wat
30:19
we doen.