Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / A je gati të shërbesh si Jezusi? (Marku 10)

Transcript

A je gati të shërbesh si Jezusi? (Marku 10) · Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania

• Marku 10 Erdhi për të Shërbyer dhe për të Dhuruar Jetën e Tij Ilustrim hapës Mendoni për një nënë në një shtëpi të zakonshme shqiptare. Ajo është e para që zgjohet në mëngjes dhe e fundit që fle natën. Punon gjithë ditën, pastaj kthehet në shtëpi dhe gatuan. Kur shërbehet mishi, ajo u jep copat më të mira burrit dhe fëmijëve të saj dhe merr atë që mbetet. Kur nuk ka para të mjaftueshme, ajo nuk vesh rroba të reja që fëmijët e saj të kenë këpucë për në shkollë. Asnjë gazetë nuk do të shkruajë kurrë për të. Ajo nuk do të dalë kurrë në televizion. Ajo nuk do të marrë kurrë një çmim. Shumica e njerëzve nuk do ta quanin “të shkëlqyer”. Por pyetini fëmijët e saj kur të rriten. Ata do t'ju thonë: "Gjithçka që kam, ia kam borxh asaj. Ajo dha jetën e saj për ne." Bota e mat madhështinë me para, pushtet dhe famë. Në kapitullin 10 të Markut, takojmë një burrë të pasur që ka gjithçka dhe dy dishepuj që duan pozicionet më të larta. Por Jezusi e përmbys idenë e botës. Ai thotë se vërtet të mëdhenj janë ata që shërbejnë. Dhe pastaj na tregon pse erdhi: "jo për t'u shërbyer, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e tij si shpërblim për shumë njerëz". Vargu i temës Sepse edhe Biri i Njeriut nuk erdhi që t’i shërbejnë, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e tij si çmim për shpengimin e shumë njerëzve. (Marku 10:45) Ky është vargu kyç i të gjithë Ungjillit të Markut. Jezusi është Mbreti, megjithatë Ai erdhi si Shërbëtor. Dhe akti i Tij më i madh i shërbimit ishte të jepte jetën e Tij për të na çliruar. Hyrje Në kapitullin 10, Jezusi largohet nga Galilea për herë të fundit dhe fillon udhëtimin drejt Jerusalemit - dhe kryqit. Gjatë rrugës, Ai takon shumë njerëz të ndryshëm dhe mëson rreth pjesëve më të rëndësishme të jetës: martesës, fëmijëve, parave, ambicies dhe besimit. Kapitulli kalon nëpër këto skena: • Një pyetje në lidhje me divorcin (10:1–12). • Jezusi i bekon fëmijët e vegjël (10:13–16). • Një njeri i pasur largohet i trishtuar (10:17–31). • Jezusi parashikon vdekjen e Tij për herë të tretë (10:32–34). • Jakobi dhe Gjoni kërkojnë vendet më të mira (10:35–45). • Bartimeu i verbër rifiton shikimin (10:46–52). Dy herë në këtë kapitull Jezusi bën të njëjtën pyetje: “Çfarë doni të bëj për ju?” (10:36, 51). Jakobi dhe Gjoni kërkojnë fuqi. Bartimeu i verbër kërkon mëshirë. Ndërsa lexojmë, pyeteni veten: Nëse Jezusi do të më bënte këtë pyetje sot, çfarë do të kërkoja? Vargjet kryesore Dhe Jezusi, duke e vështruar, ndjeu dashuri për te dhe i tha: “Një gjë të mungon: shko, shit gjithçka që ke dhe jepua të varfërve dhe do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq mua.” (Marku 10:21) Fjalët e ashpra të Jezusit drejtuar njeriut të pasur buronin nga dashuria. Ai pa të vetmen gjë që po e pengonte. Jezusi i shikoi dhe tha: “Për njerëzit është e pamundur, por jo për Perëndinë, sepse gjithçka është e mundur për Perëndinë.” (Marku 10:27) Askush nuk mund ta shpëtojë veten. Por Zoti mund të shpëtojë këdo. Konteksti Historik dhe Kulturor Divorci. Ligji i lejonte një burri t’i jepte gruas së tij një certifikatë divorci (Ligji i Përtërirë 24:1). Në kohën e Jezusit, disa mësues thoshin se një burrë mund të divorcohej vetëm për mëkat seksual. Të tjerë thoshin se ai mund të divorcohej nga gruaja e tij për pothuajse çdo arsye – madje edhe për djegien e ushqimit. Gratë kishin shumë pak të drejta. Pasuria. Shumë njerëz besonin se të qenit i pasur ishte një shenjë e bekimit të Perëndisë. Kjo është arsyeja pse dishepujt u tronditën aq shumë kur Jezusi tha se është e vështirë për të pasurit të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë. Një deve dhe një gjilpërë. Deveja ishte kafsha më e madhe në tokë. Vrima e gjilpërës ishte hapja më e vogël që njerëzit njihnin. Jezusi e përdori këtë figurë për të treguar diçka të pamundur. Dora e djathtë dhe dora e majtë. Vendet pranë fronit të një mbreti ishin vendet e nderit dhe pushtetit më të lartë. Jeriko. Qyteti i fundit para Jerusalemit, rreth 25 kilometra larg. Nga aty rruga ngjitet pjerrët deri në qytet. Ishte koha e Pashkës dhe rruga ishte plot me pelegrinë. Shpërblesë. Çmimi i paguar për të liruar një skllav ose një të burgosur. Shpjegimi i Tekstit 1. Plani i Perëndisë për Martesën (10:1–12) Disa farisenj erdhën për ta vënë në provë Jezusin me një pyetje: “A është e ligjshme që një burrë të divorcohet nga gruaja e tij?” (10:2). Jezusi pyeti se çfarë urdhëroi Moisiu. Ata thanë se Moisiu lejoi një certifikatë divorci. Jezusi u përgjigj: “Për shkak të ngurtësisë së zemrës suaj, ai ju shkroi këtë urdhërim” (10:5). Pastaj Jezusi i çoi ata përsëri në fillim: “Që nga fillimi i krijimit, Perëndia i bëri ata mashkull dhe femër. Prandaj njeriu do ta lërë babanë dhe nënën e tij dhe do të bashkohet me gruan e tij, dhe të dy do të bëhen një mish i vetëm. Kështu që ata nuk janë më dy, por një mish i vetëm. Prandaj, atë që Perëndia e ka bashkuar, njeriu të mos e ndajë” (10:6–9). Farisenjtë pyetën: “Sa mund të ia dalim pa u ndëshkuar?” Jezusi pyeti: “Cili ishte plani i Perëndisë që nga fillimi?” Martesa nuk është thjesht një kontratë midis dy njerëzve. Është një bashkim i përjetshëm që vetë Perëndia e bashkon. Divorci lejohej për shkak të mëkatit, por nuk ishte kurrë qëllimi i Perëndisë. Disa njerëz që e lexojnë këtë kanë kaluar nëpër dhimbjen e divorcit. Fjalët e Jezusit nuk kanë për qëllim t'ju shtypin. I njëjti Jezus që i tha këto fjalë erdhi për të falur mëkatarët dhe për të shëruar zemrat e thyera. Nëse jeni të martuar, nderoni planin e Perëndisë. Nëse martesa juaj është prishur, sillni atë dhimbje te Jezusi. Hiri i Tij është më i madh se dështimet tona. 2. Le të vijnë fëmijët (10:13–16) Njerëzit po i sillnin fëmijë Jezusit që Ai t’i prekte dhe t’i bekonte. Dishepujt i qortuan. Ata menduan se Jezusi ishte shumë i rëndësishëm për fëmijët. Por Jezusi “u indinjua” – Ai ishte i zemëruar me dishepujt e Tij. Ai tha: “Lërini fëmijët të vijnë tek unë; mos i pengoni, sepse të tillëve u përket mbretëria e Perëndisë” (10:14). Pastaj Ai shtoi: “Kushdo që nuk e pranon mbretërinë e Perëndisë si një fëmijë, nuk do të hyjë në të” (10:15). Çfarë do të thotë të jesh si një fëmijë? Një fëmijë nuk mund të fitojë asgjë ose të paguajë për asgjë. Një fëmijë thjesht merr me duar hapur. Kështu duhet ta pranojmë mbretërinë e Perëndisë - jo si diçka që fitojmë, por si një dhuratë. Pastaj Jezusi i mori fëmijët në krahët e Tij dhe i bekoi. 3. Njeriu i Pasur që Iku (10:17–22) Një burrë vrapoi drejt Jezusit, u gjunjëzua para Tij dhe e pyeti: “Mësues i mirë, çfarë duhet të bëj për të trashëguar jetën e përjetshme?” (10:17). Ai ishte i ri, i pasur dhe i respektuar (Mateu 19:22; Luka 18:18). Ai dukej sikur kishte gjithçka - por e dinte se diçka i mungonte. Jezusi i kujtoi atij urdhërimet. Burri tha: “Mësues, të gjitha këto i kam zbatuar që nga rinia ime” (10:20). Marku më pas na jep një detaj të bukur: “Dhe Jezusi, duke e parë, e deshi” (10:21). Pastaj Jezusi tha: “Të mungon një gjë: shko, shit gjithçka që ke dhe jepua të varfërve dhe do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq.” Vini re se cilat urdhërime renditi Jezusi. Të gjitha kishin të bënin me mënyrën se si i trajtojmë njerëzit e tjerë. Jezusi nuk e renditi urdhërimin e parë: “Nuk do të kesh perëndi të tjerë përveç meje.” Ky ishte problemi i vërtetë i njeriut. Paratë e tij ishin bërë perëndia e tij. Jezusi nuk i kërkon çdo besimtari të shesë gjithçka. Por Ai i kërkon çdo besimtari ta vërë Atë në vend të parë. Për këtë njeri, paratë ishin gjëja që pengonte. Fytyra e burrit u nxi dhe “iku i trishtuar, sepse kishte shumë pasuri” (10:22). Ai erdhi me vrap dhe u gjunjëzua. Ai u largua i trishtuar dhe i vetmuar. Ai i donte paratë e tij më shumë sesa Jezusin. 4. E pamundur për njeriun, e mundur për Zotin (10:23–31) Jezusi i shikoi dishepujt e Tij dhe tha: “Sa e vështirë do të jetë për ata që kanë pasuri të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë! … Është më e lehtë që një deve të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës sesa një i pasur të hyjë në mbretërinë e Perëndisë” (10:23, 25). Dishepujt u tronditën. Nëse edhe të pasurit - të cilët dukeshin kaq të bekuar - nuk mund të shpëtohen, "Atëherë kush mund të shpëtohet?" Jezusi i shikoi dhe tha: "Për njeriun është e pamundur, por jo për Perëndinë. Sepse gjithçka është e mundur për Perëndinë" (10:27). Kjo është zemra e ungjillit. Jo të pasurit, jo fetarët, jo të mirët - askush nuk mund ta shpëtojë veten. Shpëtimi është i pamundur për ne. Por Perëndia mund të bëjë atë që ne nuk mundemi. Ai shpëton me anë të hirit të Tij. Pjetri tha: “Ja, ne i lamë të gjitha dhe të ndoqëm” (10:28). Jezusi premtoi se kushdo që lë shtëpinë, familjen ose tokën për Të dhe ungjillin do të marrë njëqind herë më shumë në këtë jetë - një familje të re në kishë - “me përndjekje” dhe jetë të përjetshme në botën që do të vijë. Askush nuk humbet kurrë duke i dhënë Jezusit. 5. Duke ecur përpara drejt Jerusalemit (10:32–34) Jezusi po ecte përpara tyre në rrugën për në Jerusalem. Dishepujt ishin të habitur dhe të frikësuar. Për herë të tretë, Jezusi u tha atyre saktësisht se çfarë do të ndodhte: Ai do të dorëzohej, do të dënohej, do të tallej, do të pështyhej, do të rrihej dhe do të vritej - dhe pas tre ditësh Ai do të ringjallej. Jezusi nuk u tërhoq zvarrë drejt kryqit. Ai eci drejt tij, duke u prirë rrugës. 6. “Na jep vendet më të mira” (10:35–45) Menjëherë pasi Jezusi foli për vuajtjet e Tij, Jakobi dhe Gjoni iu afruan: “Mësues, ne duam që ti të bësh për ne atë që të kërkojmë” (10:35). Jezusi pyeti: “Çfarë dëshiron të bëj për ty?” Ata thanë: “Na lejo të ulemi njëri në të djathtën tënde dhe tjetri në të majtën tënde, në lavdinë tënde.” Jezusi tha: “Nuk e dini çfarë kërkoni. A mund ta pini kupën që pi unë?” (10:38). “Kupa” ishte vuajtja e Tij. Ata thanë: “Ne mundemi.” Jezusi u tha atyre se një ditë do të vuanin për Të - dhe ata e bënë. Jakobi ishte apostulli i parë që u vra (Veprat 12:2). Por vendet e nderit nuk ishin të Tijat për t’i dhënë. Kur dhjetë të tjerët dëgjuan, u zemëruan - ndoshta sepse donin edhe ata ato vende! Kështu që Jezusi i thirri ata së bashku dhe tha: "Ju e dini se ata që konsiderohen sundimtarë të jo hebrenjve i sundojnë ato... Por midis jush nuk do të jetë kështu. Por kushdo që do të dojë të jetë i madh midis jush, le të jetë shërbëtori juaj; dhe kushdo që do të dojë të jetë i pari midis jush, le të jetë skllavi i të gjithëve" (10:42–44). Pastaj erdhi vargu i madh: “Sepse edhe Biri i Njeriut nuk erdhi për t’u shërbyer, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e tij si shpërblim për shumë njerëz” (10:45). Jezusi, Mbreti i universit, nuk erdhi për t’u shërbyer ne. Ai erdhi për të na shërbyer. Dhe shërbimi i Tij më i madh ishte të vdiste në vendin tonë, duke paguar çmimin për të na çliruar nga mëkati dhe vdekja. 7. Bartimaeus i verbër (10:46–52) Në Jeriko, një lypës i verbër me emrin Bartimeu ishte ulur buzë rrugës. Kur dëgjoi se po kalonte Jezusi, filloi të bërtiste: “Jezus, Bir i Davidit, ki mëshirë për mua!” (10:47). Shumë njerëz i thanë të heshtte. Por ai bërtiti edhe më fort. Jezusi ndaloi dhe tha: «Thirreni». Ata i thanë Bartimeut: «Merr zemër! Çohu; ai po të thërret». Ai hodhi tej rrobën e tij – ndoshta të vetmen gjë që kishte – u hodh përpjetë dhe erdhi te Jezusi. Jezusi i bëri të njëjtën pyetje që u kishte bërë Jakobit dhe Gjonit: “Çfarë doni të bëj për ju?” Bartimeu tha: “Rabbi, më lejo të më kthehet shikimi” (10:51). Jezusi tha: “Shko; besimi yt të ka shëruar.” Menjëherë ai mundi të shihte – dhe ai “e ndoqi në rrugë” (10:52). Krahasoni dy përgjigjet. Jakobi dhe Gjoni, të cilët mund të shihnin me sytë e tyre, kërkuan fuqi dhe lavdi. Bartimeu, i cili ishte i verbër, kërkoi mëshirë. I pasuri i mbajti pasuritë e tij dhe u largua. Lypësi i varfër hodhi tutje mantelin e tij dhe ndoqi Jezusin në rrugën për në Jerusalem. Fjalë kyçe Ngurtësia e zemrës – sklērokardia (sklay-roh-kar-DEE-ah). Fjalë për fjalë “zemër e fortë”. Përshkruan një zemër që refuzon të dëgjojë Perëndinë. Skllav – doulos (DOO-humbje). Një person që i përket plotësisht një zotërie. Jezusi thotë se i pari në mbretërinë e Tij duhet të jetë "skllav i të gjithëve". Kupa – potērion (poh-TAY-ree-on). Në Dhiatën e Vjetër, “kupa” është shpesh një figurë e gjykimit të Perëndisë kundër mëkatit. Jezusi do ta pinte atë kupë për ne në kryq. Shpërblesë – lytron (LOO-tron). Çmimi i paguar për të liruar një skllav ose një të burgosur. Jezusi pagoi çmimin për lirinë tonë me jetën e Tij. Bir i Davidit – huios David (hwee-OSS dah-OOEED). Një titull për Mesinë, Mbretin e premtuar nga familja e Davidit. Bartimeu ishte i verbër, por pa kush ishte në të vërtetë Jezusi. Si dëshmon Dhiata e Vjetër për Jezusin Plani i Perëndisë për martesën. Jezusi citoi Zanafillën 1:27 dhe 2:24. Plani i Perëndisë që nga krijimi është një burrë dhe një grua të bashkuar për jetën. Askush nuk mund ta paguajë shpërblimin. “Në të vërtetë askush nuk mund të shpengojë një tjetër, as t’i japë Perëndisë çmimin e jetës së tij, sepse shpërblimi i jetës së tij është i kushtueshëm” (Psalmi 49:7-8). Asnjë sasi parash nuk mund ta shpëtojë një shpirt. Vetëm jeta e Jezusit mund ta paguante atë çmim. Shërbëtori që jep jetën e Tij për shumë njerëz. Isaia shkroi se Shërbëtori i Perëndisë do të “bënte që shumë njerëz të shpalleshin të drejtë” dhe se “ai mbajti mëkatin e shumë njerëzve” (Isaia 53:11–12). Kur Jezusi tha se do të jepte jetën e Tij “për shumë njerëz”, Ai po tregonte Isainë 53. Kupa e zemërimit të Perëndisë. Profetët folën për “kupën e zemërimit të tij” që mëkatarët meritojnë ta pinë (Isaia 51:17; Jeremia 25:15). Jezusi e piu atë kupë që ne të mos ishim të detyruar ta pinim. Biri i Njeriut që meriton të shërbehet. Në Danielin 7:14, Biri i Njeriut merr një mbretëri, "që të gjithë popujt, kombet dhe gjuhët t'i shërbejnë atij". Ai ka çdo të drejtë të shërbehet. Megjithatë, në Markun 10:45, i njëjti Bir i Njeriut erdhi për të shërbyer. Biri i Davidit. Perëndia i premtoi Davidit se një nga bijtë e tij do të sundonte në fronin e tij përgjithmonë (2 Samuelit 7:12–16). Duke e quajtur Jezusin “Bir i Davidit”, Bartimeu rrëfeu se Jezusi është ai Mbret. Aplikim për Ne Sot 1. Nderoje martesën si qëllimin e Perëndisë. Nëse je i martuar, duaje dhe qëndro besnik ndaj bashkëshortit/bashkëshortes tënde. Sill çdo vend të thyer në familjen tënde te Jezusi. 2. Mirëpritini fëmijët. Mos i shihni fëmijët si një shqetësim në kishë. Jezusi i mori në krahët e Tij. Mësojini, lutuni për ta dhe sillini tek Ai. 3. Prano mbretërinë e Perëndisë si një fëmijë. Ndalo së përpjekuri për të fituar dashurinë e Perëndisë. Pranoje atë si një dhuratë. 4. Pyet çfarë po të pengon. Për njeriun e pasur, ishin paratë. Për ty, mund të jetë diçka tjetër. Cila është "gjëja e vetme" që të pengon të ndjekësh plotësisht Jezusin? 5. Besoja Perëndisë të pamundurën. A ka ndonjë që mendon se nuk mund të shpëtohet kurrë? Me Perëndinë, të gjitha gjërat janë të mundura. 6. Kërko mënyra për të shërbyer, jo për t’u shërbyer. Në shtëpi, në kishë dhe në punë, pyet: “Si mund të shërbej?” në vend të “Çfarë mund të marr?” 7. Lutju Jezusit për mëshirë. Ashtu si Bartimeu, mos lejo askënd të të heshtë. Eja te Jezusi, kërko mëshirë dhe pastaj ndiqe Atë. Çfarë mësojmë nga ky kapitull • Martesa është dizajni i Perëndisë , një bashkim që zgjat gjithë jetën dhe që Ai e bashkon. • Mbretëria e Perëndisë pranohet si një fëmijë - si një dhuratë. • Paraja mund të bëhet një zot që na largon nga Jezusi. • Shpëtimi është i pamundur për njeriun, por i mundur për Zotin. • Madhështia e vërtetë gjendet në shërbimin ndaj të tjerëve. • Jezusi dha jetën e Tij si shpërblim për të na çliruar. • Besimi i përulur kërkon mëshirë dhe pastaj ndjek Jezusin. Varg për t'u kujtuar Por kushdo që do të jetë i madh ndër ju, le të jetë shërbëtori juaj; dhe kushdo që do të jetë i pari ndër ju, le të jetë skllavi i të gjithëve. Marku 10:43–44