Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #4 Thuisonderwijs vraagstukken beantwoord met ons verhaal
Transcript
- Vrije Wereld: Welkom bij Vrije Vrouwen. In deze aflevering gaan we het hebben over thuisonderwijs en we gaan de meest gestelde vragen wat antwoorden. Welkom bij Vrije Vrouwen. Wij zijn Sophie en Leslie en graag willen we met deze afleveringen jullie inspireren en onze verhalen delen op onze zoektocht. Hoe zijn jullie begonnen aan thuisonderwijs? Even een back down memory lane. Ik denk dat dat iets is dat al heel lang op mijn radar stond. Ik ben ooit begonnen met een Deense vrouw te volgen op Instagram. Toen dacht ik, ⁓ my god, wat een superhome is dit. Dat is altijd wel blijven sluipen. Ik voelde wel eens dat school niet altijd zo gemakkelijk of er zijn wel wat struggles. En dan is de nood op bepaald moment zo hoog geworden. We hebben gezegd, oké, nu gaan we eigenlijk holder de bolder schakelen. Dat was misschien niet beste plan. moest. Er was een hoge nood, maar het was wel echt heel chaotisch om zo bijna dag één op dag twee te zeggen. Ik dat we beslist hadden in de drie dagen voor de start van de paasvakantie. We gaan nu de knoop doen. Het wel neergezegd, we doen het pas in september, maar we gaan het nu doen, want we merken dat het moet. En dan was dat ineens... Oké, kinderen, is nu woensdag, vrijdag hebben jullie je afscheidsfeestje op school. Dan hebben we twee weken paasvakantie, dat we al geplant hadden om samen op vakantie te gaan. En dan begint ons nieuwe leven. Oké, dus ik kan... Dat was best wel pittig, maar dat is, denk ik, hoe wij een beetje in thuisonderwijs gerold zijn. En bij jullie? Wij hadden nooit het plan om thuisonderwijs te doen, want ik weet dat er soms gezinnen zijn die echt zelfs al... Voordat ze kinderen hebben en we ze geboren zijn, dan zeggen we dat niet naar de kinderopvang nooit naar school. Dat echt wel heel duidelijk, dat hadden we niet. Onze kinderen zijn we niet naar de opvang gegaan, maar wij gingen gewoon onze kinderen naar school sturen. Het schooltje achter de hoek, lokale gemenselijke basisschool. Maar het is eigenlijk door de lockdown gekomen in 2020. dat de kinderen al ineens thuis waren en dat we eigenlijk merkte dat dat voor iedereen, maar vooral voor hun, echt een verademing was en dat het gewoon veel beter ging, dat ze niet naar school moesten. Nu, gingen, zeker toen, op dat moment die jongster is daarna nog een derde bijgekomen, we hadden op moment twee kinderen, ja die... Die wou gewoon echt niet graag naar school gaan. was elke dag een struggle. was, mag gaan maar in je pyjama. Jij mag gaan maar verkleed. Maar ik zal je schwinken als een vlinder. Neem die knuffel maar mee. Neem dat maar mee. Toen had hij ook een aankomst in tweede kleuterklas. En dan oude, dat was op dat moment in het eerste leerjaar. En op zich ging alles wel goed. was zo... Zeker in het eerste leerjaar, alles was goed, maar... Toch nog wat extra op oefenen of nog wat extra daarop. Terwijl ze thuis kregen ze dan hun huiswerk mee. Dat is zeker de oudste. En dan ging dat heel vlot, omdat die nie in die drukke klasomgeving zaten, die onderde neemprikkels. Ik heb daar ooit een foto van genomen, onze oudste kwam altijd thuis. Dan liet die met boeketal en al in de garage op de grond vallen. En dan lag die daar op de grond, om echt zo te bekomen. En dan was dat, oké, nu huiswerk. En dan nog bijna een uur huiswerk. En dan was het nog iets van hobby of zo gaan doen. Dat was gelukkig niet elke dag, maar dat was zo echt... Oké, ik precies mijn werkdag afgerond en dan moet ik nu nog aan deel twee beginnen. En ja, ik heb daar toen een foto van genomen gewoon voor mezelf, om dat nooit te vergeten en nooit te denken van, ja, maar school was toch niet zo erg. Nee, het ging echt niet. En dan zeker gewoon aan contrasten, we waren ineens thuis en dan merkte we al van ja, het gaat gewoon zoveel beter. Bij de oudste vooral dus, omdat er al die prikkels, die overprikkeling viel eigenlijk weg. En bij de jongste, omdat die dan net meer uitdaging kreeg, want die begon dan zo te kijken naar haar oudere zes, wat ben jij hier aan het doen? En ⁓ ik wil dat ook doen. Die kon ineens veel moeilijkere dingen doen, die kreeg meer uitdaging, die voelde haar ook veel beter. Die ging echt van zo'n gefrustreerde kleuter. Ik dacht echt, maar kind, als je zo door het leven gaat, altijd zo gefrustreerd. Dat is het leven wel heel zwaar. Maar letterlijk, van de ene en andere dag naar meegaan vrolijk eigenlijk. dat we echt dachten van... ⁓ jij bent niet... Je bent niet altijd zo gefrustreerd. Dat is niet wie jij bent. is dat gewoon. En dan zijn we wel echt beginnen kijken naar, hoe kan het anders? Dan hebben we nog niet... Want ja, dan was het schooljaar aan bezigen, dan kwam de grote vakantie, maar dan we wel al met mensen beginnen te praten. En dan was eigenlijk de eerste beslissing om onze jongste dochter de derde kleuterklasse te laten overslaan en naar het eerste leerjaar te springen. En dan dacht oké, we zullen dan nog een kans geven. Maar dat bleek dan eigenlijk al heel snel niet de juiste oplossing in de zin van de sprong maken en dat leerjaar overslagen had wel geholpen en ze kreeg meer uitdaging, maar dat zat heel snel alweer. terug ingehaald, waardoor ze weer voorstond en weer gefrustreerd was. Dus tegen de herfstvakantie en al helemaal tegen de kerstvakantie wilden ze weer terug niet meer naar school gaan. En bij de oudste bleven ook die prikkels, dat bleef hetzelfde. En dan hebben wij ook met de paasvakantie van dat schooljaar, toen zei ik van ja het heeft echt geen zin meer om dit schooljaar nog af te maken. En ik dat dat bij jullie ook zoiets was van ja waarom nog dat schooljaar afronden als je toch weet dat je ze eruit gaat halen. En dan hebben wij de sprong gemaakt en eigenlijk niet meer teruggekeken. Menderen daad, wat ik wel mooi vind wat je zegt en dat is ook bij ons heel hard naar boven gekomen is en daar worden allemaal zo van die grappige filmpjes over gemaakt op internet is zo van, uw kind komt thuis en heeft een crisis. Je moet daar soms mee lachen want anders is het echt te zwaar. Maar als ik terugkijk naar de periode waar dat... Waar onze kinderen naar school gingen, was dat al te tegen drie uur je begint schrap te zetten van we gaan het opvangen. Dat deden we niet. dachten van, dit lukt al niet meer. Het is ideaalbeeld dat dat ging. Bij ons was dat brengen. Als het school ging starten, vijf minuten ervoor, de bellen gaan, we gaan naar binnen en ophalen, klaarstaan. ze direct... Inderdaad. Dat is dat je dat zo doet en dan... En dan stonden we al zo'n drie uur, het school eindde en om twintig na drie, begonnen we ons wel eens grap te maken van die gen die dat onder kinderen ging halen, oei oei, hoe zou het weer geweest zijn, gaat het weer niet, een broek emoties zijn. En dan inderdaad, zoals je zegt, als u een tweede werkdag start, en dat was gewoon eigenlijk incasseren van de emoties en hetgeen wat er gebeurd was, en dat is niet dat het school as such iets fout deed, maar dat de schoolomgeving gewoon niet voor... voor onze kinderen. En ik heb op een bepaald moment gezegd, we kiezen voor ons mentaal welzijn, maar dat is niet alleen voor ons als ouders, maar eigenlijk ook voor de kinderen. En dan moet je soms harde keuzes maken. Want ik denk niet dat ze daar echt op zaten te wachten aan ons kinderen om thuis te blijven. Want ze gingen hun vriendjes wel missen en dan merk ik nu nog wel dat ze dat soms wel missen. Maar de rust die stap voor stap over ons gezin gekomen is... Ja, dat is op dit moment onbetaalbaar. Bij ons was zeker ook die ochtend rush. Was er sowieso, die is er nu niet meer. Maar ook, zoals ik daarnet zei, die jongsten wouden nooit naar school. Dat was eigenlijk elke ochtend. Dat was eigenlijk al als ik wekker werd. Wat ga ik vandaag weer uit mijn maw moeten toveren? Of welke creatieve oplossingen vindt van mijzelf dat ik niet creatief ben? Maar als ik daar aan terug ga, dan zal het eigenlijk toch wel mee. ja, zo. Dan waren die op school. Dan was dat vaak zelfs al wenend aan de juf. En dan hadden die afgezet en dan was ik eigenlijk altijd al op. Want dat was al zo'n ochtend. Dat was in uur en tijd niet lang. Dat was zo... Daar kost zoveel energie. En dan inderdaad die gaan halen en dan echt zo wel... Oké, eerst gewoon rustig naar huis stappen en dan weten we als we thuis komen dat het echt zo bijna... Het kot te klein gaat zijn of zo van wat ga ik moeten doen? Hoe erg gaat het zijn? Om zo te kunnen tot rust te laten komen, even alles eruit te laten en dat we dan... En dan gaan we huiswerk en dan nog dit en dan nog dat. En aan de rest nog moeten beginnen. En dat dat er nu allemaal niet meer is. Dat is zo'n verademing. Ochtendrood is er niet meer. Onze kinderen zijn zoveel meer in balans, veel meer in evenwicht. Die vliegen niet meer uit, storten niet meer in na dat ze hebben gedaan. Zelfs al doen ze nu, want dat wilden ze in begin ook niet meer doen. Zo'n kampje in een vakantie. Nu kijken ze daar naar uit. Dat is iets wat ze echt graag willen doen. Maar die kunnen zo'n dag aan en die... Ja, dat is helemaal anders. Ik heb zo'n... Ja. uitbarsting of instorting of hoe je het ook wilt noemen, niet meer meegemaakt sinds ze niet meer naar school gaan. Dat alleen al is goud. Ja. En de vraag die ik al paar keer kreeg, was ook zo van, hoe kun je dat heel de tijd bij je kinderen thuis zijn? En dan zeg ik, dat is niet anders of niet meer dan als je die paar momenten thuis bent. Ik vind één, we hebben minder instorting. Allee, we minder... Bij ons zijn het alvaren en het aanvallen woede aanvallen. We hebben veel minder. Maar natuurlijk, je blijft een gezin. niet iedereen staat elke dag met het beste humeur, of ook ik niet. Dus je hebt die momenten nog altijd. Maar ik vind het niet zwaarder dat ze er altijd zijn dan dat ze naar school gingen en die slaren moeten opvangen. En dat je dan al die emotionele... Ik weet niet. ...stof weer had dat je een tsunami over je krijgt. Ja, dat is echt. Dat zijn dan al zo intens. Dat is echt. En ik vind ook het mooie aan veel tijd met elkaar doorbrengen, dat je ook heel kort op de bal kunt spelen op sommige dingen. Bijvoorbeeld onze oudste. Ja, is niet dat die... Zal ik het zeggen? Die was snel terug... Die was niet meer overprikkeld. Die heeft daar eigen kunnen vinden, maar dat is nog altijd, zelfs na een aantal jaren... Soms een zoektocht, omdat zij gewoon gevoeliger is en sneller met dingen struggelt. Maar wij kunnen ook veel sneller op de bal spelen. we kunnen daar veel meer tools aan rijken. kun je met bepaalde dingen omgaan. Of wat zit er nu eigenlijk allemaal in je hoofd? En dat zijn... Ja, is niet dat je dat niet kunt doen als je kind naar school gaat, maar ik vind het toch ook heel verrijkind dat... Dat ze daar elke dag mee kan bezig zijn en dat we daar elke dag naast haar meewandelen en mee kunnen helpen. dat dat niet iets is, dat er dan nog extra s'avonds weer nog iets is. Dat je dan misschien... Ja, had ik ook veel kinderen oor. Nog op pedie, nog naar psycholoog. naar... Het maakt niet uit hoe het allemaal kan zijn. Maar dat dat nu gewoon... wij begeleiden haar in het leven. En dat vind ik ook heel mooi, dat dat gewoon in de dag al kan. En dat er niet ook weer iets is dat er zo extra moet bijkomen. En zo'n cliché zie ik heel hard dat toen ik startte, en ik weet nog eigenlijk, dag één van mijn thuisonderwijsjourney, gingen we naar Lego Discovery, met een hele groep thuisonderwijsjes. Mega overprikkelt, ik weet niet hoe ik die dag ben doorgekomen, dat was voor mij wel heel intent. Zelfs voor ons die al een tijd even thuisonderwijs zitten en al heel zen en chill zijn, was het ook. Maar een van voordelen die ik had, was dat er nu allemaal helikoptermoeders of hippies zijn. En ik vond dat heel interessant. Ik had toen ook nog tegen je gezegd, oké, mijn oorddeel is weg. Want dat zijn geen helikoptermoeders, alles behalve. Dat zijn de chillste moeders. En dan zie je daar een kleine van drie jaar, ook die van jou, die loopt daar gewoon rond en denkt, hoezo? Moet je daar niet achterlopen? Jij doet dat niet, wat? En je waard niet de uitzondering? Al die kinderen zijn heel vrij en dingen. Tuurlijk heb je hippies, waar je overal hippies hebt rondlopen, maar ik vond dat superverrijkend om te zien dat dat niet zo... Ja, dat dat niet zo allemaal moeders zijn die maar gewoon graag hun kinderen bij hun willen houden, want ze willen niet dat de kinderen hun vleugels uitsluiten. Dat is echt een cliché. heel mooi naast meneer heb kunnen liggen. Ik denk dat dat inderdaad soms wordt afgecempeld van... Je kunt zo precies je kinderen niet altijd veilig bij u houden. Ze moeten ook de wereld leren kennen. dat is toch ons doel. We willen ons kinderen, net zoals ik daar net van onze oudste dochter gaf, net wapenen en net sterker maken. Dat ze net alle tools hebben om in die buitenwereld hun ding te kunnen doen en niet om vergeslagen te worden. Toen ze naar school ging, ze wel het gevoel dat ze elke avond kapot thuis kwam en totaal niet wist... Toen praten we daar natuurlijk ook al over, maar dat werd elke dag gewoon zo veel dat ze niet aan. Terwijl nu... Ja, je gaat dat op een heel andere manier en waardoor dat voor hen ook draagbaarder wordt en ze net veel sterker in hun schoenen staan. Ja, effectief. En de handvraag, ik heb ze destijds aan u ook gesteld, wat met sociale contacten? Die zijn er niet, hè. als kinderen dan volledig geïsoleerd van de buitenwereld. De reden dat we hier vandaag kunnen zitten is ook omdat ze eigenlijk, zoals u, hun sociale contacten aan het... Onder andere, aan hun sociale contacten aan het werken zijn. Inderdaad. Ja, onze kinderen gaan aan natuurtalent. Die hebben een... Hele mooie thuisklas. Dat is een super grote boerderij om het eenvoudig te zetten. En elke dinsdag is het haar thuisklas, waar dan twintig thuisonderwijzer en kinderkinder En die amuseert zich daar. Ze kunnen van alles doen. Dat is wel echt... Dat is ook superfijn. Eén voor sociale contact. Eén dat de ouders dat wij ook is, een schoolachtige dag hebben. Want ja, school is toch... Ook deel opvang, dat wegvalt. Dat is ook als je start met thuisonderwijs, maar als je het zelf eens nog over hebt, hoe pak je dat dan juist aan? Grotendeels opvanggewijs. Maar nu sociale contacten. Bij onze meisjes is dat vooral heel veel hun hobby's, die een heel groot deel van hun tijd omvatten. En in sociale contacten, want dat onze oudste. Die zwemt, die doet competities, die treint al acht uur per week. met diezelfde groep, zie je dat je daar een vriendinnetje smaakt. Dat is natuurtalent. Onze moeder is een dochter die doet BMX, die tennies. Dus daar zit je dan... Eigenlijk vooral bij de hobbies. En je merkt dat wel. Dat heeft ook zijn tijd nodig gehad. Ik had natuurlijk niet verwacht dat ze met een hobby beginnen, dat ze dat na één training of één les, dat ze daar al direct voor de jaardagsfeestjes zijn. Want dat was zoiets dat ik wel merkte, de oudste is dan iets langer naar school gegaan, tot tweede leraar eigenlijk. dat die nog zo'n tijd werd uitgenodigd op verjaardagsfeestjes, waarbij bij de jongste, de middeste niet het geval was. En dat hij daar soms wel dan... Ja, dat jammer volgde. Ja, dat de oudste toch nog werd uitgenodigd op feestjes en zij dan niet, omdat zij minder lang naar school is gegaan en ook nooit. Want ze zat dan wel in school en ik zou dan zeggen dat ze toch sociale contacten Ze had nul aansluiting met haar klasgenoten. Dat was één meisje in haar klas waar ze een beetje mee overeen kwam. Als ze wel een goeie band mee hadden, maar anders had die nul... Connectie. En nee, dat is echt... Dus dan kun je nog zeggen van... Ze gaan naar school, dan stelt niemand zich daar vragen bij. School is sociaal, punt. Niemand stelt zich daar vragen bij. Maar je kunt ook in een klas zitten waar je geen connectie hebt met je klasgenoten. En dan zit je daar wel van de instapklas tot de leerjaar, misschien tot je twaalf jaar, met diezelfde groep. Dat heb ik zelf meegemaakt. met kinderen waar je nul verbinding mee hebt, waar je je heel alleen voelt in je klas, ook al zit je daar met 20 of 25 kinderen, wat dan zogezegd als sociaal bestempeld wordt. Daar kun je dan ook vragen bij stellen. Ja. Dat iedereen er gewoon vanuit gaat dat school sociaal is en dan, check, de sociale contacten zijn afgevind. Plus ook, ik heb daar al discussie over het met onze oudste, dat hij dan zegt, ja, ik mis mijn vrienden en dit en dat. zeg ik, ja, maar... Dat is niet de enige plek waar je vrienden kan maken. Uiteindelijk, als ik nu terugkijk naar mijn vriendschappen die al heel lang lopend zijn, zijn er een aantal die vooral gestart zijn rond het vierde, het vijfde middelbaar. Daar heb ik er nog wel een aantal van doorlopen. Maar eigenlijk een heel groot deel komen uit hobby's bij mij, omdat ik heel intensief muziek bijvoorbeeld gespeeld heb. Dus dat is logisch. En ik zie dat bij anderen ook. Zeker kinderen uit de lagere school. Er zijn er, die nog contact hebben met mijn kindervriendjes uit de lagere school. dat is bijvoorbeeld bij mijn man, ik dat. Omdat die ook middelbaar en nog... Die begonnen heel hun leven en dat was dan nog een buurjongen. Dan houdt dat steen dat die die contacten houden. Maar dat hoeft dus niet zo te zijn. Een scout is een kweekvijver voor goede vriendschappen lijkt mij. Dus ik heb dat ook wel losgelaten van... Sociaal zijn plus... Zoals jij vertelt, bij ons ook. Het sociale aspect werd bij ons heel toxisch op school. Door de situatie en de dingen die er gebeurd waren, werd dat gewoon heel ongezond. Dus die vriendschappen waren ook niet meer... Dat was niet meer goed. En dan merk ik nu ook, de vriendschappen die nu opgebouwd worden, zijn veel meer echt niet vanuit... Ja, je zit bij mij in klas, dus je moet maar mijn vriend zijn. Maar echt van... Ik match met u en ik vind u tof. En dat is een veel puurder en... en gezondere vriendschap, terwijl dat vroeger wel kon evolueren naar wat toxisch. En dat was gewoon ook heel vermoeiend en pijnlijk om te zien ook gewoon soms. ja. Ja, en ik vind sociaal contact of sociale vaardigheden is niet kunnen met je leeftijdsgenoten in een klas zitten. Sociaale vaardigheden is voor mij ook, ja, zo waar het daar net over hadden, in de buitenwijk als mij mensen kunnen communiceren. En ik denk dat thuisonderwijzers... de groep ouders is die hun kinderen overal mee naar toe nemen en naar alle verschillende soorten plaatsen, ook soms vaak veel reizen in andere landen komen, andere culturen, maar gewoon ook veel uitstappen doen. ja, denk dat, zeker als ik naar mijn kinderen kijk, ik ben altijd heel fier als ik die hoor praten met andere kinderen, met andere volwassenen. Die kunnen heel goed sociale situaties inschatten, zichzelf voorstellen. Ja, en dan denk ik, dat zijn de sociale vaardigheden dat ik wil, dat mijn kinderen hebben, versus het overleven in een klas met leeftijdsgenoten. zou dat spraken. Ja, absoluut. Ik vermoed dat dat de vraag rond sociale contacten beantwoordt. Inderdaad. En een andere prangende vraag die ik dan zelf veel kreeg en die ik ook aan u gesteld heb toen wij onze journey startten, was inderdaad... Maar hoe combineert je dat met werken? Want, één, dat is keiveel tijd die je er moet insteken. En twee, ja, met je kinderen thuis, als ik nog maar mijn pc durf kijken, dan was het al, ja, toch niet werken. Dan krijg je al zo... Dus ja, hoe doe je dat dan? Misschien moet ik gewoon even mijn schema toelichten, zo, van hoe wij het aanpakken. Is effectief... Eén namiddag per week gaan ze naar de grootouders, meestal. Eén dag per week naar Natuurtalent dan. En eigenlijk nog een dag dat ze bij de papa zijn en dat de papa vier-vijfde werkt. Dus eigenlijk wil dat zeggen dat ik 50 procent van de tijd kinderloos ben en eigenlijk ruimte heb om te werken. thuis of ergens naartoe te gaan hangt daar van af alle situaties. Dus met andere woorden, hebt 50 procent en af en toe als het eens nodig is, bel eens naar de grootouders of pak de papa eens een dag voor loof. Want ik bedoel, er zijn zoveel opties. dat eigenlijk een 50 % komen van werken echt wel realistisch is. Waardoor ik wel kan werken. Af en toe, maar we zijn nog niet op dat punt omdat we misschien nog niet lang genoeg bezig zijn, probeer ik eens mijn pc open te doen als ze in de buurt zijn. Maar dat gaat niet zo supergoed. Dat is eigenlijk ook voor mezelf niet nodig. Het is genoeg. Als ik die 50 % kan werken, ben ik eigenlijk goed bezig. Eigenlijk is dat dit moment een dankje aan mijn kinderen. Dat is mij tegenhouden om harder te werken, want ik mag dat eigenlijk even niet doen. Dat waar. Ik denk dat dat voor iedere gezin een puzzel is en vaak de moeilijkste puzzel is om te leggen, maar dat je die wel moet leggen, maar dat die ook kan gelegd worden. denk dat dat bij heel veel mensen, ook bij onszelf in het dat dat eerste ding... Of de eerste gedachtag dat je hebt, is dat dat nooit lukken. Of ze van, ja, maar... O, tuizendde les, jij bent goed zot. Bij mij wordt het dan met een man, wat gaat dat nu... Hoe gaat dat nu doen? Dat is zo van, wat? Tof, maar dat is toch niet realistisch? Dan zijn die hier altijd. En dan wat? Maar ik ben er honderd procent van overtuigd, dat je nu werkt. Allebei werkt, onderneemt. Ik denk dat er altijd de puzzel valt te leggen en oplossingen mogelijk zijn, omdat, zoals je zegt... En ik denk dat dat misschien ook nog een hele belangrijke is. Als je daar ook niet van 8 uur tot 4 uur in de namiddag mee aan tafel zit, en dan een uur wiskunden, een uur nederlands, een uur dat... Als je al een uur mooi doorwerkt, ook afhankelijk van de leeftijd natuurlijk, is dat al heel mooi. Dat kan misschien wat groeien naar een voormiddag als ze wat ouder worden. Maar je moet daar niet de hele dag, zoals een schooldag, mee bezig zijn. Je geeft ook... Ja, persoonlijk, privéles, op maat afgestemd. Kunnen ze dingen? Je gaat sneller, je bij iets wat langer stilstaan. Prima, dan neem je wat meer tijd. En het volgende gaat weer sneller. Het maakt niet uit, je merkt gewoon dat je werkt op een ander tempo dan in school. Bij ons was de puzzel in het begin, toen we pas startten, een combinatie doen, werkte mijn man nog vol tijd, dus kwam het eigenlijk vooral bij mij terecht. Toen was Natuurtalent nog op maandag. In begin was maandag Natuurtalentdag. Op dinsdag gingen ze naar mijn schoonouders. Oeens aan donderdag waren ze dan gewoon bij mij. En op vrijdag gingen ze naar mijn mama. Dus was ook drie dagen van de week. Wat ook nog een voordeel is en wat we vaak vergeten met het huisonderwijs, het weekend. Het weekend kunde ook iets doen. En het leren is gewoon elke dag. Dus dat ik dan vier dagen met ons waren en dan drie dagen dat ze ergens anders waren. Ondertussen is het beetje veranderd waardoor dat bij een man een ontslag heeft gegeven, dus meeondernemd. Dus dat we er eigenlijk alle twee zijn voor de kinderen. Ze gaan ook geen dag meer naar mijn schoonhouwers. Dinsdag was zo'n gemakkelijkste dag voor hen. En dat is nu natuurtalent geworden, zijn geswitcht naar dinsdag. Maar die doen nog wel een dienstdag in de vakantie. Maar meestal is er dan ook nog wel één dag bij mijn mama. Dus neem dan gemiddeld twee dagen in de week dat ze ergens anders zijn. Maar ik zeg het als superpersoonlijk. denk dat ieder... En dat dat ook kan evolueren. Ja, je leven verandert. Wij nemen ook andere beslissingen. Er veranderen soms dingen. En je soms die puzzel eens moet bekijken. Maar ik ben er honderd procent van overtuigd dat iedereen hem kan leggen. Overweldigend of hoe onmogelijk dat in begin ook kan lijken of aanvoelen. Ik zou zeggen, laten we het niet afschrikken of schrijf je gewoon alle mogelijkheden zo eens op, want dat heb ik in begin ook gedaan. Wat kan er? Wat kan er niet? Was dat zo? Ja, dan is het maar een halve nacht naar mijn school. Of niet. Waar is dat niet kunnen gaan? ja, en dan gewoon beginnen puzzelen. Oké, wat gaat? gaat niet? Ja, en je doel voor ogen houden. Als je al even bezig bent, beseft je soms niet meer waarom je doet. Het is niet meer zo pittig en de meltdowns zijn van minder. Maar als je dan even naar terug kijkt en zegt, wacht, daar willen we ook niet naar toe gaan. Dan word je inventief. Als je dat doet vanuit echt een nood... Tuurlijk. ...en je vindt dat belangrijk, dan... Ja, inderdaad, doet hij er alles aan. Ik ken ook een mama die gewoon in de bib had opgehangen oproep en die heeft nu zo'n oomatje die zelfs geen kleinkinderen heeft die dan een halve dag per week bij hun thuis komt om wat te ondersteunen terwijl zij dan werkt. En dat is een oma die kei graag bakt. Dus die is altijd aan bakken met die kinderen en die leert hier weer andere skills. Ja, dat is super belangrijk. Of die collectieve systemen waarin je eigenlijk... van gezin naar gezin en dat ik gezin een en ander dag onderwijs geef en dat die dan zo wat per week... Ik zie daar ook wel de voordelen van. Maar je denkt vooral... Als ik naar mezelf nu kijk, misschien dat ik dat ooit anders ga zeggen, maar wat ik nu ook heel leuk vind is, en het was ooit anders, is het feit dat ik ook mijn kinderen twee dagen, echt volle dagen, bij mij heb, maakt ook dat je heel leuke dingen kunt gaan doen. Uitstappen die je anders moet plannen in de weekend. En een vakantie waar je weet dat het superdruk is. En dat is nu zo... Hoe zalig is dat gewoon? We waren gisteren of eregisteren naar de kerstmarkt in Leuven. Op de koppen aan het Lofenecht. Godverdomme, hè. Ik moet tijdens de week komen, want het is niet leuk. dat is... Allee, die flexibiliteit en die vrijheid dat je op die dagen krijgt. En de chillen mama is meestal... ook niet altijd hebben. Dat is zoveel waar. Dus, al zou ik nu een oplossing vinden dat ze meer van mij weg mogen, ik weet niet of ik dat op dit moment eigenlijk ook zou willen. Want ik vind inderdaad, je wilt ook met hen kunnen leven, voelen wat zij nodig hebben, hun noden inspelen. En dan wil je ook wel wat tijd samenbrengen, want de weekend zit heel snel heel vol. Dat is toch bij ons. Ja, en ik wil nog even inpikken op wat je zei, van dat die mama, die kent, dat dan een oma die dan graag bakt. Dat is ook iets wat bij ons een journey is geweest naar... Mijn schoonmoeder is ex-leerkracht. Toen wij startten met Thuizendewijs, direct in haar leerkrachtmodus, wat ik helemaal begrijp. Daardoor kwamen de kinderen bij hun en dan wilden ze dikté doen. Dat is een hele school, waarom de kinderen niet meer wilden gaan. We hebben dat wel moeten aankaarten. Ik denk niet dat dit... de juiste manier is, heeft ze dat helemaal losgelaten. Mijn schoonmoeder is super creatief. Die maakt kinderkleren voor hen, die doen bloemschikken, die bakt heel graag, knutselen, knutselprojectjes. Alles wat ik eigenlijk niet graag doe. En ik vind het zalig dat zij dat doet met hun en dat zij hun dingen leert. Ze hebben hun eigen handtas gemaakt, toiletstakjes gemaakt. Soms zitten van hun eigen kleren al stiekem. Ze maken bijna elk seizoen... en hele krans of een hele ding om bij ons op tafel te zetten. Zellig, Ja, dat is kei tof. En dan vind ik dat ook een grotere meerwaarde. Dat mijn schoonmoeder haar creativiteit met hen deelt en die kennis doorgeeft van kleren maken en bakken en bloem schicken en wat zij gewoon leuk vindt. Want dan leer je dat ook beter en je neemt dat... Als iemand vol passie over iets aan het vertellen is, ja, dan... Dat werkt. kan alleen maar zo... ⁓ ja, wow. Nu wil ik zelf ook beginnen bakken. Uitermij dat u anders misschien niks zou zeggen, gewoon als iemand daar vol passie over vertelt, versus als ze daar anders gewoon een dictee zou zitten doen, ook tegen haar goesting, mij dan spreken. Ja, ik zal kikkerigamalig terecht met mijn kleinkinderen. Want ja, nu gaan we nu meer naar school vanuit de beste intenties, maar nu leren ze zoveel meer omdat ze gewoon de kennis doorgeeft van de dingen die zij graag doet. En dat is ook wel zoiets van... Als dat kan. Familie, vrienden, vraagt ook aan mensen die het denken. Die zijn keihard daarmee bezig en mijn kind is geïnteresseerd daarin. Maar de is dat ze dat willen tonen of uitleggen. Kinderen kunnen van zoveel mensen dingen leren. Het hoeft niet alleen van ons te zijn en het hoeft ook niet alleen uit een schoolboekje te komen. En gewoon die band, als ik dat nu zie, ze gaan elke maandag en middag naar mijn ouders. Dat is... Dat schept zo een band en dan denk ik, dat is toch tof dat je als grootouder dat kunt hebben met uw kleinkinderen, zo tijd te spenderen en daar zit geen druk op. Ze moeten niks doen, want dat educatieve stuk hebben wij gezegd, dat nemen wij voor onze rekening, maar doen gewoon leuke dingen en dan komen ze thuis als ze weer iets hebben gedaan. En soms is dat ook eens niet leuk geweest. Dat is zo, als dat hier ook niet altijd leuk is. Maar dat is gewoon mooi om te zien dat inderdaad eigenlijk een beetje zo... Je uw village terug wat aanscherpt en dat je effectief die vrijheid creëert om leuke dingen te kunnen ondernemen. denk dat dat in het kader van vrije vrouwen toch ook een beetje vrijheid creëren. Duizendenwijs is een vorm van extreme vrijheid. En het is niet zoals ik in het dacht, je moet een supermoeder zijn om dat te kunnen doen. Ik denk dat heel veel mensen, gezinnen... Daarom niet specifiek moeders, maar gezinnen dat echt wel kunnen als ze echt die nood voelen van het werkt voor ons niet, schoolsysteem, dat dat gewoon wel kan. En dat er veel mogelijk is. Ja, meer dan dat je in het begin soms denkt, want ze schieten dan al snel in paniekmodus. Of dat je lukt voor die, want die doet dit of dat. Voor mij gaat dat niet, maar dat gaat altijd. De puzzel kan altijd gelegd worden. Ja, inderdaad. Dus misschien voor de afteronde onze conclusies van deze aflevering. Heb jij ze zo... Een top of mind zit. Ik zou zeggen, één, als je er iets voor voelt voor thuisonderwijs, ja, onderzoek gewoon. Is het mogelijk voor je gezien? Probeer een puzzel te leggen of verschillende puzzels. Wat zijn de opties? Wat zijn de mogelijkheden? Daar zou ik al sowieso naar kijken. Twee... Geen stress hebben voor sociaal contact. Komt echt in orde. Er is genoeg. Sociaal contacten zijn genoeg. Uitstappen, initiatieven, hobby's. Kinderen hebben op veel meer manieren sociaal contacten dan school alleen. En ja, ik zou zeggen... Als je echt voelt dat dat een nood is... Ja, springen. Wij hebben... Ja, wij hebben daar heel lang... Zo, gaan we het nu doen, gaan we het nu niet doen, gaan we het niet doen. En dan doe je het en dan... Waarom hebben we daar nu zolang mee gewacht? Of waarom is dat nu zo? Was dat zo'n... Ja, denk maar, dat blijft natuurlijk... Ja, je gaat tegen de stroom in, maar dat is echt oké. En er zijn genoeg gezinnen die tonen dat dat En ik denk dat om daar nog op aan te vullen ook een ongereguleerd kind dat woode uitbarstingen of weet ik veel wat doet of heel drovig is of heel... Dat je beetje emotieloos geworden is, apathisch, dat gaat daaruit. Dus het kind dat je ziet dat op school zit, niet het kind dat je op termijn in thuisonderwijs hebt. Soms moet je eerst even door een berg van emoties gaan, maar in C kan dat echt een ander kind worden. En dat vind ik ook wel zo bekend en houdenvast, want had ik... Maar mijn kind moet 24-7 thuis zijn met constant die woede uit barsting. dat is mij nu wel kunnen afvoeren op psychiatrie. Maar dat is niet. Dat is ook niet. Nee, ik denk dus inderdaad, als je voelt van het gaat zo niet meer verder op school en op zich... zou het eigenlijk niet zo ver moeten laten komen, maar in veel situaties gaat dat wel zo zijn. Het wordt echt beter als je thuisonderwijs doet. Daar mocht je... 100 procent zeker. Dat zijn wij. De living proof van het absoluut.