Latest / Protokół Zbrodni / Miłość czy nienawiść? Zniknęła w święta. Wróciła prawda
Transcript
- 0:01Inicjowanie codziennego raportu system, protokół zbrodni, gotowy
- 0:07analiza dowodów w toku. Dziś przyjrzymy się
- 0:10najciemniejszym zakątkom ludzkiej psychiki, gdzie miłość
- 0:14i nienawiść splatają się w nieosiągalne i niebezpieczne
- 0:17nici. Kiedy granice między uczuciem a
- 0:20destrukcją się zacierają? Co zostaje w ich cieniu
- 0:23subskrybuj? Po więcej zaczynamy.
- 0:26Witajcie w protokole zbrodni. Dzisiaj opowiem wam historię,
- 0:31która zaczyna się jak wiele innych.
- 0:34Od zwykłego dnia. Od zmęczenia.
- 0:39Od świąt, które powinny być czasem spokoju.
- 0:43A kończy się także spokój. Zostaje tylko wspomnieniem.
- 0:47To będzie odcinek długi. Spokojny w tempie, ale ciężki w
- 0:51treści i uprzedzam od razu w tej historii pojawia się tragedia,
- 0:56przemoc i wątek śledztwa, które zaczęło się od ciszy po
- 0:59zniknięciu. Nie będę wchodził w drastyczne
- 1:02szczegóły, będę mówił o faktach i o mechanizmach.
- 1:07Zacznijmy od wigilii. Wigilia ma w sobie coś, co
- 1:11działa na ludzi jak reset. Nieważne, ile razy życie
- 1:14uderzyło cię wcześniej. Tego wieczoru wiele osób próbuje
- 1:18uwierzyć, że choć na chwilę będzie normalnie, że siądą przy
- 1:22stole, zjedzą kolację, powiedzą wszystkiego dobrego i przez
- 1:25moment poczują, że są częścią świata, w którym rzeczy mają
- 1:28sens? Karolina wróciła z pracy, późno
- 1:32pracowała w hipermarkecie, a okres przedświąteczny to w
- 1:35takich miejscach prawdziwy test wytrzymałości.
- 1:38Długie godziny, tłum, ludzi, nerwy, ciągłe.
- 1:41Proszę jeszcze to proszę jeszcze tamto, dlaczego tak drogo?
- 1:44Dlaczego nie ma? Karolina była już w dziewiątym
- 1:47miesiącu ciąży. Zmęczenie nie było tylko zwykłym
- 1:51zmęczeniem. To było zmęczenie do kości.
- 1:55Zmęczenie, które wyłącza człowieka, zostaje tylko jedna
- 1:59myśl, dojść do domu, usiąść i odetchnąć w kuchni.
- 2:04Były matka i ciotka krzątały się przy potrawach, jakby miały
- 2:07zrobić wszystko, żeby ocalić. Chociaż ten jeden wieczór.
- 2:11Karolina chciała pomóc, ale usłyszała stanowcze.
- 2:16Siadaj, odpocznij i usiadła. To był dom kobiet.
- 2:21Tego wieczoru przy stole były tylko we 3 i to jest ważne, bo w
- 2:26wielu rodzinach wigilia pokazuje, kogo brakuje.
- 2:30Czasem brakuje kogoś, kto wyjechał, czasem brakuje kogoś,
- 2:34kto odszedł, a czasem brakuje kogoś, kto powinien siedzieć
- 2:38obok, ale nie siedzi, bo relacja się rozpadła.
- 2:41Matka żartowała, że niedługo będzie kołysać wnuka.
- 2:45Ciotka mówiła karolinie, że da sobie radę, że jak trzeba sama
- 2:49wychowa, że młoda. Piękna jeszcze wszystko przed
- 2:54nią. To są słowa, które brzmią jak
- 2:56wsparcie, ale pod spodem mają też coś innego.
- 3:00Mają domysł, mają pytanie, które wisi w powietrzu i którego nikt
- 3:06nie chce zadać wprost, kto jest ojcem dziecka?
- 3:09Tego wieczoru wpadła jeszcze Agnieszka, koleżanka z pracy
- 3:13złożyła życzenia, napiła się herbaty, opowiedziała kilka
- 3:17historii ze sklepu. Takich codziennych przyziemnych,
- 3:21żeby odwrócić myśli od ciężaru. Karolina słuchała, ale nie była
- 3:25do końca obecna. Jakby myślami była gdzie
- 3:29indziej. I kiedy Agnieszka zbierała się
- 3:32do wyjścia, wydarzyło się coś ważnego.
- 3:35Karolina zatrzymała ją w drzwiach i powiedziała, że nie
- 3:38wie co robić, że chyba wyjdzie za mąż, ale to nie brzmiało jak
- 3:43radość ani jak decyzja. To brzmiało jak zdanie rzucone w
- 3:47ciemność, jak próba sprawdzenia, czy ktoś powie to dobry pomysł,
- 3:54albo przeciwnie nierób tego Agnieszka, która znała karolinę
- 3:58z pracy, nie wytrzymała i zapytała wprost o ojca dziecka.
- 4:02Karolina na moment zamarła. I zaczęła mówić nieskładnie,
- 4:08trochę uspokajać. Trochę się wycofywać jak ktoś,
- 4:12kto boi się powiedzieć coś, co potem będzie miało konsekwencje.
- 4:17To jest bardzo typowe w sprawach, gdzie w tle jest
- 4:19napięty układ emocjonalny. Ludzie mają w głowie coś w
- 4:23rodzaju mapy minowej wiedzą, że jedno zdanie może uruchomić
- 4:27czyjąś Zazdrość, czyjś gniew, czyjąś potrzebę kontroli i wtedy
- 4:32milczenie wydaje się najbezpieczniejsze.
- 4:35Po wyjściu Agnieszki Karolina zadzwoniła do kogoś, poprosiła,
- 4:39żeby następnego dnia w drugi dzień świąt podjechał pod jej
- 4:43dom około osiemnastej. Koniecznie drugi dzień świąt
- 4:48około osiemnastej. Karolina powiedziała matce, że
- 4:52wychodzi i wróci za 2 godziny powiedziała.
- 4:55To szybko, tak jakby nie chciała pytań, zamknęła drzwi.
- 5:01Zeszła po schodach, wsiadła do samochodu.
- 5:05I od tego momentu zaczęła się Cisza.
- 5:08Nie wróciła po 2 godzinach. Nie wróciła tego wieczoru, nie
- 5:13wróciła następnego dnia. Na początku w takich sytuacjach
- 5:17ludzie próbują łapać się najlżejszych wersji, może
- 5:21zasiedziała się u kogoś, może pojechała do znajomej, może
- 5:25telefon się rozładował, może gdzieś utknęła, może tylko, że
- 5:31to może trwa krótko, bo Karolina była w dziewiątym miesiącu
- 5:35ciąży, to nie był czas, kiedy człowiek znika na spontaniczny
- 5:38Weekend. To był czas, kiedy wszystko w
- 5:41życiu jest podporządkowane jednemu.
- 5:43Bezpieczeństwu i przygotowaniu do porodu.
- 5:46Matka dzwoniła. Pytała, szukała najpierw
- 5:51rodzina, potem znajomi, potem każdy, kto mógł coś wiedzieć,
- 5:57nikt nie widział, nikt nie słyszał, nikt nie miał sensownej
- 6:02odpowiedzi i wtedy pojawia się ten moment, który jest koszmarem
- 6:07w rodzinach osób zaginionych moment, kiedy trzeba powiedzieć
- 6:11głośno, zgłaszamy zaginięcie. 29 grudnia matka poszła na policję.
- 6:17W tym momencie wchodzimy w świat procedur.
- 6:20Policja w sprawach zaginięć zaczyna od podstaw.
- 6:23Ostatni kontakt ostatnie miejsce, gdzie widziano osobę,
- 6:28sprawdzenie, czy ktoś nie trafił do szpitala, czy nie było
- 6:31zdarzenia na drodze, czy nie ma śladu w jakiś rejestrach rozmowy
- 6:36z rodziną, z sąsiadami z kolegami i koleżankami z pracy.
- 6:43Próba odtworzenia ostatnich godzin i tu pojawia się ważny
- 6:47element tej sprawy. Środowisko Karoliny.
- 6:51W pracy była lubiana. Nie miała opinii osoby
- 6:54agresywnej czy konfliktowej. Nie wyglądała na kogoś, kto
- 6:58planuje nagłe zniknięcie. Była kobietą w ciąży, ludzie
- 7:02widzieli ją codziennie, widzieli, że się męczy, że jest
- 7:05zmęczona, ale też widzieli, że żyje normalnie.
- 7:09Że ma plany, to wszystko sprawiało, że hipoteza po prostu
- 7:13wyjechała, brzmiała słabo. Ale pojawił się temat, który
- 7:17przewijał się w plotkach i półsłówkach ojciec dziecka w
- 7:22pracy ludzie szeptali, bo tajemnica zawsze przyciąga.
- 7:26Karolina nie mówiła jasno. W jej życiu przewijało się kilku
- 7:30mężczyzn. Był mężczyzna, który uważał się
- 7:33za jej narzeczonego i mówił, że chce się z nią ożenić.
- 7:38Był też były chłopak Michał. W rozmowach pojawiały się różne
- 7:43wersje, że to jeden, że to drugi, że w ogóle ktoś inny i to
- 7:47jest moment, w którym śledczy robią coś, co bywa brutalne, ale
- 7:51konieczne układają mapę relacji. Kto, z kim, kto był zazdrosny.
- 7:57Kto miał powód do napięcia? Kto miał konflikt?
- 8:01Kto mógł mieć problem z tym, że Karolina jest w ciąży, że pojawi
- 8:06się dziecko, że zmieni się układ?
- 8:09Michał na początku twierdził, że rozstali się w zgodzie, że
- 8:13prawie nie mieli kontaktu, że to przeszłość.
- 8:18I w jego wersji wszystko brzmiało spokojnie, tylko że
- 8:21obok tej wersji były inne głosy. Koledzy Michała i jego siostra
- 8:26mówili, że on wciąż miał obsesję na punkcie Karoliny, że kochał
- 8:30jak wariat, że nie potrafił odpuścić.
- 8:34Że żył tą relacją, mimo że ona się skończyła, pojawiały się
- 8:37sugestie, że bywał przybity, że miał huśtawki emocji, że
- 8:42potrafił mówić o karolinie w sposób skrajny albo idealizować,
- 8:46albo mieć pretensje. I w takich sprawach to jest
- 8:50pierwsza czerwona flaga. Bo obsesyjna miłość bardzo
- 8:54często nie jest miłością, jest potrzebą posiadania potrzebą
- 8:59kontroli, potrzebą wpływu na czyjeś życie.
- 9:03A kiedy tej kontroli brakuje, pojawia się gniew, niekoniecznie
- 9:08jawny, czasem cichy, czasem duszony w środku, czasem
- 9:13eksplodujący dopiero w konkretnej sytuacji.
- 9:17Policja wróciła więc do Michała. I tu zaczyna się etap, w którym
- 9:21śledczy nie tylko słuchają, ale sprawdzają.
- 9:25Bo w przesłuchaniu nie chodzi tylko o to, co ktoś mówi.
- 9:28Chodzi o spójność, o powtarzalność, o to, czy wersja
- 9:33jest stabilna, czy szczegóły się zgadzają, czy człowiek pamięta
- 9:37to samo za każdym razem, bo kłamstwo ma jedną cechę, z
- 9:41czasem zaczyna się rozjeżdżać. Michał w końcu przyznał, że
- 9:46spotkał się z karoliną w drugi dzień świąt, że to ona
- 9:49zadzwoniła dzień wcześniej. Że poprosiła o spotkanie.
- 9:54Że podjechał po nią i pojechali na spacer poza miasto na
- 9:58poziomie faktów. To brzmiało jak odpowiedź, ale
- 10:01na poziomie logiki rodziło kolejne pytania.
- 10:04Dlaczego Michał nie powiedział tego od razu, dlaczego zaczął od
- 10:08wersji, że prawie nie mieli kontaktu?
- 10:10Dlaczego ukrył spotkanie, które mogło być kluczowe?
- 10:14To jest moment, w którym śledczy przestają traktować człowieka
- 10:17jako zwykłego świadka, a zaczynają patrzeć na niego jak
- 10:20na osobę, która ma coś do ukrycia.
- 10:23W jego opowieści zaczęły pojawiać się niespójności,
- 10:26zmieniał szczegóły, raz mówił o jednym miejscu, raz o innym.
- 10:31Raz o tym, jak długo byli razem. Raz o tym, że to była chwila
- 10:35śledczy widzieli, że coś nie gra i wtedy w tego typu sprawach
- 10:39często pojawia się techniczny przełom.
- 10:41Nie magia, nie szósty zmysł, po prostu praca, dokładne
- 10:47sprawdzenie samochodu, ślady, które nie pasują do spokojnej
- 10:51opowieści. Elementy, które pokazują, że to
- 10:54nie była zwykła przejażdżka i zwykłe rozstanie.
- 10:57W końcu Michał się załamał. Przyznał, że doprowadził do
- 11:00tragicznego finału, że pokłócili się podczas spaceru.
- 11:05Że stracił kontrolę, nie będę opisywał szczegółów.
- 11:08To nie jest potrzebne, żeby zrozumieć wagę tej historii.
- 11:11Najważniejsze jest to, co wydarzyło się potem wskazał.
- 11:15Miejsce, w którym ukrył ciało Karoliny.
- 11:18Była to stara, nieużywana, latryna na posesji jego
- 11:21nieżyjącej ciotki w jednej z miejscowości pod Poznaniem.
- 11:25Tej samej nocy policyjna ekipa pojechała we wskazane miejsce i
- 11:29odnalazła karolinę. To jest moment, w którym w
- 11:33rodzinach osób zaginionych wszystko się załamuje, bo nawet
- 11:37jeśli ludzie w głębi duszy się boją, nawet jeśli mają złe
- 11:40przeczucia, dopóki nie ma pewności, człowiek jeszcze żyje
- 11:44nadzieją. Nadzieja jest okrutna, ale jest
- 11:48też tym, co trzyma, a kiedy przychodzi potwierdzenie,
- 11:51Nadzieja znika w jednej sekundzie.
- 11:54Wydawałoby się, że w tym miejscu historia się domyka.
- 11:58Sprawca znany ciało, odnalezione śledztwo ma swój kierunek.
- 12:02Ale w takich sprawach zaczyna się najgorsza część.
- 12:05Dlaczego motyw? Wiele osób chce usłyszeć jedno
- 12:09zdanie, jedno proste wyjaśnienie, Zazdrość.
- 12:13Kłótnia, afekt, strach tylko, że życierzadko bywa proste.
- 12:20Michał w trakcie śledztwa i procesu zmieniał zeznania raz
- 12:24mówił o wzburzeniu raz o tym, że to ona go wyprowadziła z
- 12:28równowagi. Raz o zazdrości, raz o
- 12:32poniżaniu, raz o dziecku. Taka zmienność jest typowa,
- 12:36kiedy człowiek próbuje zbudować wersję, która go ratuje.
- 12:40Bo motyw w sądzie nie jest tylko psychologią.
- 12:43Motyw jest narzędziem do oceny winy i kary.
- 12:46Jeśli czyn był zaplanowany, kara jest surowsza, jeśli był w
- 12:50afekcie. Obrona próbuje przekonać, że to
- 12:53był wybuch, którego nie dało się przewidzieć, jeśli sprawca
- 12:57działał w sposób, który wskazuje na przygotowanie.
- 13:00Prokuratura podkreśla premedytację.
- 13:03Jeśli sprawca po fakcie robił rzeczy, które miały ukryć
- 13:06prawdę, to pokazuje świadomość tego, co się stało.
- 13:10I w tej sprawie pojawił się jeszcze jeden element, który
- 13:12nadał jej dodatkowy ciężar badania genetyczne.
- 13:16Według materiałów wskazały, że biologicznym ojcem dziecka był
- 13:20właśnie Michał, a nie inny mężczyzna, którego wcześniej
- 13:23typowano. To jest szczegół, który zmienia
- 13:26perspektywę, bo jeśli Michał był ojcem dziecka, to mamy w tle nie
- 13:31tylko Zazdrość o relacje, ale też emocje związane z ojcostwem.
- 13:36Z odpowiedzialnością z lękiem z potrzebą kontroli nad sytuacją,
- 13:40która nagle staje się nieodwracalna.
- 13:43Dziecko to nie jest już wątek w relacji, dziecko to nowa
- 13:47rzeczywistość, a w głowach niektórych ludzi nowa
- 13:51rzeczywistość wywołuje nie adaptację, tylko panikę.
- 13:55W mediach zaczęły pojawiać się narrację.
- 13:58Jedni mówili o zbrodni z zazdrości, inni o czynów,
- 14:02afekcie, inni o premedytacji tak działa przestrzeń publiczna chce
- 14:07prostych słów i prostych etykiet.
- 14:10Prokuratura postawiła ciężkie zarzuty, podkreślając
- 14:13okoliczność ciąży. W materiale pojawia się
- 14:16informacja, że lekarz uznał, iż dziecko w momencie śmierci matki
- 14:20mogło być już zdolne do samodzielnego życia.
- 14:23To jest moment, w którym sprawa przestaje być jedną tragedią
- 14:26staje się tragedią podwójną i sąd patrzy na to inaczej.
- 14:30W procesie pojawiły się też argumenty dotyczące zachowania
- 14:34sprawcy. Po fakcie prokuratura wskazywała
- 14:37elementy, które miały świadczyć o próbie ukrycia prawdy.
- 14:41Obrona próbowała przesunąć ciężar na stan emocjonalny na
- 14:45brak planowania. Sąd Okręgowy skazał Michała na
- 14:49dożywotnie pozbawienie wolności. Dożywocie brzmi jak słowo, które
- 14:54wszystko zamyka. Jak kropka na końcu zdania, ale
- 14:59prawda jest taka, że żaden wyrok nie oddaje życia.
- 15:03Żaden wyrok nie cofa czasu. Żaden wyrok nie sprawi, że matka
- 15:08przestanie widzieć w głowie drzwi, które Karolina zamknęła
- 15:11wychodząc na 2 godziny. W tej historii jest jeszcze
- 15:15jeden szczegół, który mówi dużo o psychice sprawcy.
- 15:19Według materiału po zdarzeniu oskarżony wysyłał sobie samemu
- 15:23wiadomości tak by wyglądało, jakby pochodziły od Karoliny
- 15:27tłumaczył. To nie jako próbę stworzenia
- 15:29alibi, ale jako próbę wmówienia sobie, że nic się nie stało.
- 15:33I to jest moment, w którym warto się zatrzymać, bo takie
- 15:37zachowania bywają próbą kontroli nad rzeczywistością.
- 15:41Jeśli potrafią udawać, że ona pisze, to potrafię udawać, że
- 15:44ona żyje, jeśli potrafię udawać, że ona żyje, to może ja też mogę
- 15:49udawać, że nie zrobiłem tego, co zrobiłem.
- 15:52To nie jest racjonalne. To nie jest logiczne.
- 15:55To jest mechanizm obronny człowieka, który nie potrafi
- 15:58przyjąć faktu. Ale mechanizm obronny nie
- 16:01zmienia faktów. Karolina nie wróciła do domu i w
- 16:06tej sprawie, tak jak w wielu sprawach przemocy w relacjach
- 16:09wraca kluczowa oś, miłość czy nienawiść.
- 16:14Tytuł brzmi jak pytanie, na które można odpowiedzieć jednym
- 16:17słowem? A w rzeczywistości to jest
- 16:20pytanie podchwytliwe? Bo obsesja często wygląda jak
- 16:24miłość, przynajmniej na początku.
- 16:28Sprawca potrafi mówić, że nie może bez niej żyć, że robił to Z
- 16:32miłości, że chciał tylko porozmawiać, ale miłość nie
- 16:37polega na posiadaniu. Miłość nie polega na
- 16:41kontrolowaniu, miłość nie polega na tym, że drugi człowiek ma
- 16:45spełniać nasze oczekiwania, inaczej płaci cenę.
- 16:49To co w tej historii wygląda jak miłość?
- 16:52W praktyce jest potrzeba władzy, a kiedy władza pęka, pojawia się
- 16:56gniew i ten gniew może stać się śmiertelny w takich sprawach
- 17:01często pojawia się też jeszcze jeden mechanizm obwinianie
- 17:05ofiary. Sprawca mówi, to ona mnie
- 17:08sprowokowała, to ona mnie upokorzyła, to ona mnie
- 17:13doprowadziła. To jest wygodne.
- 17:16Bo jeśli winna jest ofiara, sprawca może się poczuć mniej
- 17:20winny. Może powiedzieć sobie, że był
- 17:23tylko narzędziem okoliczności, ale sąd nie patrzy na to w ten
- 17:27sposób. Sąd patrzy na czyny.
- 17:31Na działania. Na konsekwencje na to co
- 17:35zrobiłeś, a nie na to, co czułeś i być może, to jest najbardziej
- 17:40gorzki wniosek z tej historii. Że emocje potrafią być ogromne.
- 17:47Ale emocje nie usprawiedliwiają. Emocje nie dają prawa do
- 17:51drugiego człowieka, na końcu zostaje rodzina, matka i ciotka,
- 17:57które wigilię mówiły o przyszłości, które żartowały o
- 18:01kołysaniu wnuka, które próbowały zrobić atmosferę normalności
- 18:06przy stole. I nagle to wszystko znika, bo
- 18:10jedna decyzja, jeden telefon, jedno wyjście na 2 godziny
- 18:14potrafi przeciąć życie na pół. Chce was zostawić z jednym
- 18:19pytaniem i to nie jest pytanie o to, czy to była miłość, czy
- 18:23nienawiść. To jest pytanie o granice, ile
- 18:26razy w życiu mylimy kontrolę z troską?
- 18:29Ile razy mylimy obsesję z miłością?
- 18:33Ile razy ignorujemy sygnały, bo wydają się tylko emocjami, tylko
- 18:37zazdrością. Tylko trudnym charakterem, bo w
- 18:41takich historiach tragediarzadko spada z nieba bez ostrzeżenia.
- 18:45Ona rośnie. Karmi się napięciem, karmi się
- 18:49niedopowiedzeniami karmi się tym, że ktoś nie umie odpuścić a
- 18:53ktoś inny nie umie się odciąć i na końcu zostaje pustka.
- 18:58To był protokół zbrodni. Dziękuję, że wysłuchaliście,
- 19:03jeśli chcecie, żebym przygotował wersję jeszcze dłuższą, z
- 19:06większą ilością proceduralnych fragmentów o tym, jak policja
- 19:10układa mapę relacji, jak weryfikuje alibi i jak w sądzie
- 19:14waży się motyw, dajcie znać. Do usłyszenia w następnym
- 19:18odcinku. To był protokół zbrodni.
- 19:24Więcej na Spotify i youtuba subskrybuj po więcej.
- 19:29Do usłyszenia.