Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Zaginione ziarno kakaowca 1 🗺️ bajka przygodowa dla dzieci (Wakacyjna Przygoda I) | Felek Wafelek (PFW_021)

Transcript

Zaginione ziarno kakaowca 1 🗺️ bajka przygodowa dla dzieci (Wakacyjna Przygoda I) | Felek Wafelek (PFW_021) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

• 0:00
  Cześć tu ratkowski. Przed wami pierwsza część
• 0:04
  letniej przygody. Felek wafelek i wakacyjna
• 0:07
  przygoda z zaginione ziarno kakaowca.
• 0:11
  Pachnie słońcem, tropikami i czymś jeszcze.
• 0:16
  Czymś, co od wieków skrywa smak legendy i sekret, który może
• 0:20
  zmienić wszystko. Felek rusza w podróż, która
• 0:24
  zaczyna się jak beztroskie wakacje, a kończy tam, gdzie
• 0:27
  zwykłe opowieści już nie sięgają.
• 0:30
  Będą zagadki niezwykli towarzysze, tajemnicze
• 0:33
  znaleziska i trop, którego nikt wcześniej nie odważył się
• 0:37
  podjąć, nie zdradzą więcej, bo niektóre smaki.
• 0:42
  Najlepiej odkrywać powoli, przygotujcie mrożone kakao,
• 0:45
  poprawcie czapeczki i rozsiądźcie się wygodnie.
• 0:48
  Czekoladowa wyprawa właśnie się rozpoczyna.
• 0:51
  Zaczynamy. Jeżeli felek stał się już
• 0:54
  znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
• 0:57
  zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
• 1:02
  dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
• 1:06
  mu symboliczne kakao na patronite.
• 1:08
  Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
• 1:12
  historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
• 1:16
  dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
• 1:20
  Słońce na wyspie czeko cabana prażyło jak piekarnik nastawiony
• 1:24
  na grill z termoobiegiem. Na szczęście felek wafelek miał
• 1:28
  więcej rozsądku niż przeciętny batonik zostawiony na plaży.
• 1:32
  Zamiast się smażyć, leżał w cieniu pod gigantyczną parasolką
• 1:36
  w kształcie łupiny kokosa, sącząc przez słomkę sok z mango
• 1:40
  z kostkami lodu. Ach, tak właśnie smakują
• 1:44
  wakacje. Mruknął, przeciągając się z
• 1:47
  czekoladowym sapnięciem Cisza, spokój i żadnych pościgów za
• 1:52
  złodziejami, walk na arenach ani tresowania smoków z galaretek.
• 1:57
  Obok jego leżaka papuga pralina dłubała dziobem w połowie
• 2:01
  arbuza. Abus abs powtarzała bez sensu,
• 2:06
  grzebiąc w pestkach, niestety, jak to bywa na tropikalnych
• 2:11
  Wyspach, pogoda zmieniała się szybciej niż nastrój u papugi.
• 2:15
  Nagle niebo zrobiło się szare, jak gorzka czekolada bez cukru,
• 2:19
  a z nieba lunęło jak z wiadra pełnego kakao.
• 2:23
  No pięknie zawołał felek z rezygnacją, zakrywając się
• 2:27
  pudełkiem po ciasteczkach jak parasolką.
• 2:30
  Znikam stąd w podskokach, zanim deszcz zmyje mi świeżutką
• 2:33
  czekoladową opaleniznę. W takim razie czas na Plan b.
• 2:44
  Deszcz bębnił po dachu, gdy felek chwilę później wszedł do
• 2:47
  lokalnego muzeum kakao. Wnętrze pachniało jak gorąca
• 2:51
  czekolada z przyprawami, odrobina wanilii, szczypta chili
• 2:56
  i dużo ciekawości. Felek Dołączył nieśmiało do
• 3:00
  grupy. W trakcie przemowy przewodniczki
• 3:02
  muzeum dyskretnie ociekając kropelkami tropikalnego deszczu,
• 3:07
  wytarł się serwetką z napisem witamy w czeko kabanie wyspie,
• 3:11
  gdzie narodziło się kakao i wtopił się między turystów jak
• 3:15
  rodzynka w serniku. Za jej plecami rozsunęła się
• 3:18
  makieta przedstawiająca drzewo kakaowca i proces produkcji od
• 3:23
  ziarna aż po tabliczkę. Tak jak mówiłam wcześniej
• 3:28
  ciągnęła cichy mięczącym głosem po procesie fermentacji ziaren,
• 3:33
  następnie poddawano je prażeniu, aby nabrały aromatu, a potem
• 3:37
  zbierano je do takich. Oto glinianych dzbanów wskazała
• 3:41
  dłonią rząd starożytnych naczyń, a teraz coś ciekawszego dodała z
• 3:46
  błyskiem w oku w świecie kakao istnieją 3 główne odmiany drzew
• 3:51
  kakaowych. Forastero krio i trinitario.
• 3:56
  Plecami zapaliły się 3 światła nad gablotami z dużymi modelami
• 4:00
  ziaren. Fora stero to najbardziej znana
• 4:03
  i najczęściej uprawiana odmiana na świecie.
• 4:06
  Rośnie szybko, nie boi się chorób i daje dużo ziaren.
• 4:10
  To z niej powstaje większość czekolad, które znajdziecie w
• 4:13
  sklepach. Może nie ma wyrafinowanego
• 4:15
  smaku, ale jest jak porządna kakaowa podstawa, twarda sztuka
• 4:20
  krio to coś zupełnie innego. Rzadka, delikatna i bardzo
• 4:25
  wybredna, potrzebuję szczególnych warunków i dużo
• 4:29
  troski za to jej smak. Wyjątkowy, kwiatowo orzechowy, z
• 4:34
  nutą owoców czekoladowa arystokracja, a trinitaria
• 4:39
  przewodniczka teatralnie zawiesiła głos.
• 4:42
  To ich smakowite dziecko łączy odporność forestero z aromatem
• 4:47
  criollo jest wszechstronna jak pralinka z niespodzianką,
• 4:51
  świetna do luksusowych deserów i najlepszych tabliczek.
• 4:55
  Felek aż się oblizał wszystko brzmiało jak tajemnicza opowieść
• 5:00
  o smakach, które dobrze znał, a jednak teraz czuł, jakby
• 5:04
  odkrywał je na nowo. Przez chwilę zapatrzył się w
• 5:07
  zielenie za oknem, myśląc, z której odmiany kakaowca ja
• 5:11
  właściwie powstałem, a może miał gdzieś swoją rodzinę, taką z
• 5:16
  ziaren liści i wspomnień, które pachną gorzką czekoladą?
• 5:21
  Przewodniczka kontynuowała prezentację drzew kakaowych,
• 5:25
  opowiadając o ich liściach, ziarnach i historii, ale felek
• 5:29
  przyglądał się jej z coraz większym zaciekawieniem.
• 5:32
  Była naprawdę starożytna albo przynajmniej tak wyglądała siwe
• 5:38
  włosy upięte w ciasny kok, dłonie chude i pomarszczone, jak
• 5:42
  stare pergaminy, a głos skrzypiał niczym szuflada pełna
• 5:45
  zapomnianych sekretów. Każde jej słowo brzmiało tak,
• 5:49
  jakby pamiętało więcej niż całe muzeum razem wzięte.
• 5:54
  Te ziarna zna cały świat, uprawia się je opisuje, miesza
• 5:58
  ze sobą, łącząc ich smaki i aromaty, ale istnieje jeszcze
• 6:03
  jedna odmiana kakaowca. Inna trochę mityczna.
• 6:08
  Na podstawie legend i historii wiemy, że ta odmiana rosła tylko
• 6:12
  tutaj na naszej wyspie. Czeko kabana przez ostatnie
• 6:16
  setki lat nikt go nie widział. Mówi się, że znało je tylko
• 6:19
  jedno pradawne plemię. Czeko vari pierwsi mieszkańcy
• 6:23
  tej wyspy, którzy w pewnym momencie po prostu zniknęli z
• 6:26
  jej powierzchni. Przewodniczka spojrzała na
• 6:28
  zebranych z tajemniczym błyskiem w oku i ściszyła głos tak, jakby
• 6:33
  miała zaraz zdradzić największy sekret świata.
• 6:36
  Posłuchajcie uważnie moi mili. Bo to nie jest zwykła opowieść o
• 6:40
  czekoladzie. To Legenda, która może wciąż być
• 6:43
  prawdą powiedziała. Prowadząc grupę do chłodnej sali
• 6:47
  wyłożonej kamiennymi tablicami z kakaowymi runami powietrze
• 6:52
  pachniało tu starym kakao, kurzem i czymś nieuchwytnie
• 6:56
  pradawnym na ścianach lśniły rysunki, ręcznie malowane sceny
• 7:01
  w odcieniach gorzkiej i mlecznej czekolady.
• 7:05
  Dawno temu zaczęła przewodniczka w czasach, gdy ludzie znali smak
• 7:10
  każdej rośliny i każdej kropli deszczu, a dzieci biegały boso
• 7:15
  po plażach i dżungli wyrosło na tej wyspie drzewo inne niż
• 7:19
  wszystkie nazywano je kakao eternum.
• 7:23
  Wieczne kakao. Nie miało setek owoców jak inne
• 7:28
  drzewa, raz na 100 lat rodziło jedno jedyne ziarno, małe,
• 7:33
  niepozorne, a jednak pełne mocy, która mogła zmienić losy całego
• 7:38
  świata. Na ścianie zapaliła się
• 7:41
  ilustracja przedstawiająca ziarno świecące złotym blaskiem,
• 7:45
  zamknięte w rozchylonym owocu kakaowca ziarno wieczności
• 7:50
  dodała tajemnicza przewodniczka. Mówiono, że ten, kto go
• 7:54
  skosztuje, przestaje się starzeć, a esencja wydobyta z
• 7:58
  jego wnętrza mogła nawet wskrzesić zmarłych i dać im
• 8:02
  drugą szansę życie wieczne. Grupa słuchała w ciszy, jakby
• 8:08
  wszyscy naraz przestali oddychać.
• 8:10
  Ale ciągnęła przewodniczka, wieczność ma swoją cenę, bo
• 8:16
  ziarno to dawało życie, ale odbierało zapomnienie.
• 8:20
  Kto je spożył? Pamiętał wszystko, każdy błąd,
• 8:24
  każdą stratę, każdą krzywdę. Czas nie leczył ran, bo nie było
• 8:30
  już czasu, tylko wspomnienia i ich ciężar.
• 8:34
  Niektórzy nie wytrzymywali tego, bo wieczność może być słodka
• 8:38
  tylko wtedy, gdy dzielona z innymi.
• 8:41
  Tylko plemię czeko vari kontynuowała przewodniczka znało
• 8:46
  miejsce, gdzie rosło to drzewo i pewnego dnia podjęli
• 8:50
  nieodwracalną decyzję. Z tyłu sali zapalił się obraz
• 8:55
  przedstawiający rytuał przy ognisku.
• 8:58
  Spalili drzewo. Ale ziarna nie zniszczyli,
• 9:01
  zamknęli je w świątyni smaków głęboko w sercu wyspy, a dla
• 9:06
  śmiałków zostawili przestrogę, którą zachowaliśmy do dziś.
• 9:11
  Na ścianie rozbłysłu podświetlany napis nie to co
• 9:15
  trwa wiecznie, lecz to co zostaje w pamięci innych, ma
• 9:18
  prawdziwą wartość. Felek uniósł brwi.
• 9:23
  To było piękne i trochę smutne, ale bardzo prawdziwe.
• 9:29
  Przez ostatnie lata wielu poszukiwaczy skarbów starało się
• 9:32
  odszukać ziarno życia westchnęła przewodniczka władcy alchemicy
• 9:38
  cukiernicy, a nawet te okropne cukiernicze koncerny produkujące
• 9:43
  wyroby czekoladopodobne skrzywiła się na samą myśl.
• 9:48
  Ale nikomu nie udało się odnaleźć świątyni smaku ani
• 9:52
  samego ziarna. Mówiła dalej przewodniczka
• 9:55
  zniżając głos. A mało kto powrócił z takiej
• 9:59
  wyprawy? Zawiesiła głos jakby echo tych
• 10:03
  słów miało samo dokończyć zdanie.
• 10:06
  Dlatego większość ludzi uważa dziś te historie za bajkę od
• 10:10
  opowieść dla dzieci stworzoną przez czeco vari, by dodać
• 10:14
  tajemnicy swoim ostatnim dniom na wyspie, a tych, którzy wciąż
• 10:18
  szukają ziarna, nazywają szaleńcami.
• 10:23
  Felek spojrzał na przewodniczkę w jej oczach znów błysnęło coś
• 10:27
  trudnego do uchwycenia, jakby znała więcej wersji tej bajki
• 10:30
  niż jakikolwiek podręcznik historii.
• 10:33
  Sala pogrążyła się w ciszy, tylko krople deszczu stukały o
• 10:37
  dach muzeum felex stał nieruchomo i wtedy trzask dzban,
• 10:44
  o który opierał się felek, rozpadł się jak skorupka jajka z
• 10:47
  czekolady. Z jego wnętrza wysypały się
• 10:50
  setki małych, suchych ziaren kakaowca.
• 10:53
  Felek aż podskoczył przez ułamek sekundy.
• 10:56
  Nie był pewien, czy to on się oparł, czy może ktoś go
• 10:59
  przypadkiem trącił, zanim zdążył zareagować.
• 11:02
  Tuż obok niego stała młoda kobieta w muzealnym fartuchu z
• 11:06
  zawieszką identyfikacyjną z napisem nela karmel, archeolog.
• 11:12
  Wszystko w porządku? Zapytała z zatroskaniem, po czym
• 11:16
  zerknęła na ziarna i uniosła brwi.
• 11:19
  Och, to stara ekspozycja z działu rytuały cze kowar ii
• 11:22
  zawsze była niestabilna. Felek speczony wytarł łapki z
• 11:27
  kurzu. Przepraszam, nie chciałem tylko
• 11:30
  się oparłem, zaraz to posprzątam.
• 11:34
  Czasem coś musi pęknąć, żeby coś innego mogło się ujawnić
• 11:39
  mruknęła bardziej do siebie niż do felka.
• 11:42
  Felek spojrzał na nią zdezorientowany.
• 11:45
  Czy to był cenny eksponat? Wszystko to ma wartość
• 11:51
  odpowiedziała z lekkim uśmiechem.
• 11:53
  Felek potrząsnął głową. Ale nic nie dzieje się z
• 11:57
  przypadku, a to nazywamy przypadkiem.
• 12:00
  Często okazuje się najsmaczniejsze zażartowała.
• 12:05
  Potem jej wzrok padł na coś wśród ziaren.
• 12:08
  Popatrz, wróciła cicho prawie szeptem.
• 12:12
  Coś tam jest między ziarnami? Felek spojrzał.
• 12:16
  Między ziarnami leżała poskładana pożółkła kartka
• 12:20
  wyglądała na starą, bardzo starą czy czy to to było w środku?
• 12:27
  Zapytał cicho. Na to wygląda.
• 12:30
  Odparła nela przy kucając obok niego.
• 12:33
  Jej głos był spokojny, ale w oczach błysnęło coś ostrego.
• 12:38
  Papier w takim stanie nie przetrwałby długo na zewnątrz,
• 12:41
  musiał być chroniony w glinianym wnętrzu, jak w kapsule czasu.
• 12:47
  Delikatnie sięgnęła po kartkę, nie podnosząc jej jednak od
• 12:50
  razu. Jeśli to jest tym, co myślę
• 12:54
  powiedziała półgłosem, to może być jedno z najważniejszych
• 12:58
  odkryć archeologicznych w historii badań nad plemieniem
• 13:01
  checovii i legendą ziarna życia. Tłum turystów, który do tej pory
• 13:07
  sen nie przemieszczał się po sali, nagle zaczął szeptać,
• 13:10
  zerkać i przysuwać się bliżej. W tym samym momencie felek
• 13:14
  zauważył kątem oka coś jeszcze. Pani przewodniczka, ta sama,
• 13:19
  która przed chwilą z pasją opowiadała legendę, zamarła w
• 13:22
  miejscu jej uśmiech zbladu, a dłonie powoli zacisnęły się na
• 13:27
  drewnianej lasce z kulką przypominającą ziarenko kakao.
• 13:31
  Patrzyła prosto na kartkę i na nele z wyrazem czegoś więcej niż
• 13:35
  tylko zaskoczenia. Myślę, że powinniśmy ją otworzyć
• 13:39
  razem. Powiedziała z miękkim uśmiechem
• 13:42
  znalazły się. Felek przełknął ślinę.
• 13:46
  Miał wrażenie, że coś się właśnie zaczyna coś większego
• 13:49
  niż deszczowy dzień niż muzeum i niż przypadek.
• 13:55
  Kartka garstka zasyczała cicho, gdy felek i nela rozłożyli ją
• 13:59
  ostrożnie na pobliskim stole, ekspozycyjnym przykrywając ją
• 14:03
  szklaną pokrywą ochronną. Papier był kruchy jak stare
• 14:07
  andruty żółtawy w miejscach pofałdowany z plamkami, jak po
• 14:12
  kakao. Ale to, co było na nim
• 14:14
  narysowane, przyspieszyło felkowi przepływ karmelu między
• 14:18
  waflami. Wygląda jak mapa szepnął, albo
• 14:23
  przepis na zagadkę ukrytą w formie mapy.
• 14:26
  Poprawiła go nela nachylając się niżej.
• 14:30
  Na kartce widniał rysunek wielkiego drzewa w jego środku
• 14:34
  symbol dużego ziarna kakaowca, wewnątrz którego wpisano
• 14:38
  trójkąt, a w jego rogach znajdowały się 3 małe kropki.
• 14:42
  Każda z innym znakiem wzgórze rzeka skała.
• 14:47
  Obok widniał ciąg niezrozumiałych znaków, runy
• 14:50
  plemienia czeco vari, przypominające liście, spirale i
• 14:54
  fale. Te symbole mruknęła nela
• 14:58
  wyciągając z kieszeni lupę. To język czekowa ii bardzo stary
• 15:04
  niezbadany znam tylko kilka runicznych symboli o ten tu
• 15:09
  wskazała na fragment przypominający otwartą dłoń
• 15:13
  oznacza, daj albo połącz. Felek zmrużył oczy i uderzył się
• 15:19
  lekko w czekoladowe czoło. Poczekaj, to nie są tylko znaki.
• 15:25
  To wskazówka. Tak myślisz nela uniosła brwi.
• 15:30
  No bo spójrz powiedział wspinając się na stołek i
• 15:34
  patrząc na kartkę z góry. Trójkąt i 3 punkty może to
• 15:38
  miejsca na wyspie, które trzeba połączyć, a środek stuknął
• 15:43
  palcem w przecięcie linii. To może być serce centrum.
• 15:49
  Serce, świątynia szepnęła nela z napięciem.
• 15:54
  Położenie skarbca. W sali zapadła Cisza.
• 15:58
  Nawet pralina, która dotąd miętoli ła bilet w dziobie
• 16:01
  przestała chrupać i wydała z siebie ciche skarb.
• 16:07
  Nela wyjęła telefon i zrobiła szybkie zdjęcie kartki.
• 16:10
  Tego nie możemy zostawić przypadkowi powiedziała.
• 16:13
  Z determinacją mam w pracowni mapę całej wyspy czeko kabana z
• 16:18
  oznaczonymi wzgórzami rzekami i dawnymi wykopaliskami.
• 16:22
  Musimy to porównać, teraz nie ma czasu do stracenia.
• 16:26
  Spojrzała na felka. W tym momencie z końca sali
• 16:29
  ekspozycyjnej przemknęła pośpiesznie pani przewodniczka,
• 16:33
  rzucając przez ramię. Dziękuję wszystkim za uwagę.
• 16:37
  Proszę kontynuować zwiedzanie. Właśnie przypomniałam sobie, że
• 16:41
  mam zaplanowaną wizytę u lekarza, oj ta starość ścisnęła
• 16:47
  mocniej laskę i zniknęła w korytarzu jak kostka cukru
• 16:50
  wrzucona do gorącego kakao i już jej nie ma.
• 16:54
  Minutę później nela zaprowadziła felka na tyły muzeum korytarzem,
• 16:59
  który pachniał skarbem i przygodą z nutą tajemnicy.
• 17:03
  W środku panował twórczy bałagan, biurko zasypane
• 17:07
  notatkami, szkicami i fragmentami ceramiki.
• 17:10
  Półki uginające się od książek z tytułami w stylu smak dawnych
• 17:15
  cywilizacji oraz kakao przez wieki.
• 17:18
  Ale to co przykuło wzrok felka, to była ściana w całości
• 17:22
  zamieniona w ogromną mapę wyspy. Czeko kabana przypięto do niej
• 17:26
  kolorowe sznurki łączące wycinki gazet.
• 17:29
  Zdjęcia z wykopalisk, fragmenty rysunków, runów, a nawet stare
• 17:34
  listy z pożółkłym papierem. Uwagę felka przykuło zdjęcie
• 17:38
  młodego mężczyzny w archeologicznym kapeluszu,
• 17:41
  uśmiechającego się spod wąsa. Obok zdjęcia widniał duży napis
• 17:46
  trop. Kim on jest?
• 17:49
  Zapytał felek zbójno czesie nela zawahała się, poprawiając kosmyk
• 17:53
  włosów za ucho. To zefir le mark, najbardziej
• 17:59
  znany archeolog wszechczasów, genialny odkrywca i podróżnik.
• 18:03
  Niestety zaginął wiele lat temu podczas jednej z wypraw w
• 18:07
  poszukiwaniu kakao eternum ludzie się z niego śmiali,
• 18:11
  mówili, że szuka bajek, a nie faktów, kiedy nie wrócił, po
• 18:15
  prostu przestali o nim mówić. Od lat staram się odtworzyć jego
• 18:19
  trasę tropię każdą wzmiankę, każdy niedokończony raport.
• 18:23
  Powiedziała, wskazując na zdjęcie zefira.
• 18:26
  To był człowiek, który naprawdę rozumiał czeco vari odszyfrował
• 18:30
  wiele z ich rytuałów runów zapisków i znalazł wzmianki o
• 18:34
  kakao eternum, zanim ktokolwiek traktował to poważnie.
• 18:38
  Zatrzymała dłoń na mapie w miejscu ledwie zaznaczonym
• 18:42
  ołówkiem. Ostatnie poszlaki prowadzą
• 18:45
  właśnie tutaj. Zastukała palcem na fragmencie
• 18:48
  mapy. Wskazują, że coś odkrył, że był
• 18:51
  blisko, ale tutaj trop się urywa.
• 18:55
  Felek spojrzał raz jeszcze na uśmiechniętego zefira coś w jego
• 18:59
  spojrzeniu wydawało się dziwnie, znajome, jakby wiedział więcej
• 19:03
  niż powiedział nela wzięła głęboki oddech.
• 19:07
  A teraz po tylu latach pojawia się ta kartka w muzeum, które
• 19:12
  samo w sobie skrywa masę niedopowiedzianych historii.
• 19:15
  To może być zbieg okoliczności, albo nowy trop, taki, którego do
• 19:20
  tej pory brakowało. Spojrzała na felka z uważną
• 19:23
  ciekawością, nie z emocją, lecz zbadawczym błyskiem.
• 19:29
  Może właśnie dzięki świeżemu spojrzeniu uda się ruszyć dalej,
• 19:32
  bo każdy odkryty fragment może zbliżyć nas do prawdy.
• 19:39
  Nela gwałtownie zdjęła fartuch muzealny i odłożyła go na
• 19:42
  krzesło. Teraz wyglądała zupełnie
• 19:45
  inaczej, jak ktoś, kto nie tylko bada historię, ale ją tworzy.
• 19:50
  Włosy spięte wysoko stare jeansy, przetarte na kolanach za
• 19:54
  paskiem notes a koszula w kratę ciasno wsunięta w spodnie.
• 19:58
  Tak właściwie nazywam się nela karmel powiedziała, wyciągając
• 20:03
  rękę z uśmiechem badaczki. A ja felek felek wafelek
• 20:09
  odpowiedział czekoladowy bohater, podając jej swój mały,
• 20:12
  lekko lepiący się paluszek. Ciekawe zamyśliła się.
• 20:18
  Wygląda na to, że łączy nas coś więcej niż przypadek.
• 20:22
  Karmel i wafelek przeznaczenie. Felek za chichotał brzmi jak
• 20:28
  duet deserowy chwilę później w ciepłym świetle biurka leżała
• 20:33
  stara pożółkła kartka z dzbana. Jej brzegi były postrzępione, a
• 20:38
  środek zdobił rysunek duże, stylizowane ziarno kakaowca, a w
• 20:43
  jego wnętrzu trójkąt z 3 kropkami.
• 20:47
  Nela rozprostowała pergamin ostrożnie, jakby bała się, że
• 20:50
  ten może się rozpaść w palcach. Widzisz, to szepnęła ten
• 20:56
  trójkąt, to może być coś więcej niż symbol.
• 21:00
  Runy czeco vari często ukrywały kilka znaczeń naraz.
• 21:04
  Może chodzi o świątynie, a może o coś pod ziemią skarbiec?
• 21:09
  Felek zmarszczył czekoladowe brwi i podrapał się w czubek
• 21:12
  czapeczki. A może to mapa albo wskazówka?
• 21:17
  Oni lubili ukrywać rzeczy w obrazkach, prawda?
• 21:21
  Tak i właśnie dlatego nela uniosła kartkę podświetlające ją
• 21:25
  lampką. To może być klucz do
• 21:28
  wszystkiego. Felek, jak to felek nie stał
• 21:32
  bezczynnie, wdrapał się zgrabnie na wysoki stołek, by spojrzeć z
• 21:36
  góry na całą ścianę. Z mapą patrzył przez chwilę
• 21:39
  mrużąc oczy, po czym aż sapnął z wrażenia.
• 21:43
  Nela to to nie może być przypadek.
• 21:47
  Co takiego podeszła bliżej? Felek wskazał palcem na środkową
• 21:52
  część mapy na gęsto zalesiony obszar, który z tej perspektywy
• 21:56
  przypominał kształtem ziarno kakaowca.
• 21:59
  Podłużny kształt, delikatne łuki brzegów, a nawet bruzda,
• 22:03
  biegnąca przez środek w postaci wijącej się rzeki.
• 22:07
  Widzisz to ten fragment dżungli z tej wysokości wygląda
• 22:11
  dokładnie jak ziarno z kartki i spójrz.
• 22:15
  Chwycił sznurek i połączył 3 zaznaczone wcześniej punkty
• 22:18
  formacje skalną wzgórze i źródło rzeki.
• 22:22
  Trójkąt z mapy i ten z kartki są identyczne.
• 22:26
  A w jego środku zawahał się. Nic.
• 22:30
  Po prostu kawałek dżungli bez nazw, bez szlaków, ani ruin, ani
• 22:36
  legend, po prostu drzewa i skały.
• 22:40
  Nela spojrzała na to miejsce z nowym błyskiem w oku.
• 22:44
  Dobrze kombinujesz, ale to chyba nie ten trop, albo właśnie
• 22:48
  odwrotnie, może to tam wygląda zupełnie zwyczajnie, może
• 22:53
  dlatego nikt jeszcze tam nie szukał szepnęła.
• 22:57
  Felek uśmiechnął się lekko, jakby właśnie o to mu chodziło.
• 23:01
  W tym momencie z żyrandola nad nimi odezwał się ptasi głos.
• 23:05
  Trop trop. Nela spojrzała Jeszcze raz na
• 23:08
  mapę, potem na felka. To może być największe odkrycie
• 23:12
  archeologiczne od bardzo dawna poprawiła się szybko i bez
• 23:17
  Twojej pomocy nie rozszyfrowałabym znaczenia tych
• 23:20
  runów. Wiem, że dopiero się poznaliśmy,
• 23:23
  ale mam przeczucie, że nie dam rady bez ciebie.
• 23:26
  To nie przypadek, że to właśnie ty znalazłeś tę kartkę.
• 23:30
  Masz w sobie coś, jakbyś rozumiał smak historii.
• 23:35
  Felek zawahał się na moment, po czym poprawił swoją wafelkową
• 23:39
  czapeczkę. Uśmiechnął się szeroko i
• 23:41
  powiedział. Kto jak kto, ale ja felek
• 23:45
  wafelek na czekoladowym tropie czuje się jak pralinka w
• 23:48
  bombonierce. Ruszajmy pani archeolog.
• 23:52
  Nela kiwnęła głową z uśmiechem wyruszamy jutro o świcie, pakuj
• 23:57
  czapkę. Felek zasalutował czekoladową
• 24:00
  dłonią. A ty termos z gorącą czekoladą?
• 24:07
  Następnego dnia o świcie felek stał już na umówionym miejscu z
• 24:12
  czapeczką, lekko przekrzywią plecakiem, pełnym słodkości
• 24:16
  ientuzjazmem większym niż paczka trufli w Boże Narodzenie.
• 24:20
  Al neli nie było. Może zaspała mruknął zerkając na
• 24:26
  na szczycie miejskiego ratusza. Albo może coś się stało?
• 24:31
  Zanim zdążył wpaść w wir czekoladowych zmartwień, zza
• 24:35
  rogu podjechał stary trzeszczący dip na masce widniał napis,
• 24:40
  Fundacja archeo smak za kierownicą nela w
• 24:44
  przeciwsłonecznych okularach i z papugą praliną na ramieniu.
• 24:48
  Wybacz, rzuciła, wyskakując z auta mały poślizg.
• 24:52
  Ostatnie przygotowania musiałam zabezpieczyć materiały i.
• 24:57
  Zorganizować wszystko na ekspedycję.
• 24:59
  Felek wzruszył ramionami. Czekoladowa cierpliwość to moja
• 25:03
  specjalność. Prali nawy trzeszczała pułapka
• 25:07
  apka. Nela zareagowała szybko niemal
• 25:11
  zbyt szybko. Pralina Cisza, zganiła papugę
• 25:16
  ostrzej niż zwykle nie gadaj głupot za dużo bajek się
• 25:20
  nasłuchałaś w muzeum. Papuga zmrużyła oczy poruszyła
• 25:24
  dziobem jakby chciała jeszcze coś dodać, ale tylko zahaczała
• 25:28
  cicho i przeskoczyła na fotel obok felka.
• 25:32
  No tropienie czasy zacząć, prawda rzuciła nela z wymuszonym
• 25:36
  uśmiechem ruszając przodem w stronę dżungli.
• 25:40
  Po kilku minutach jechali już przez wertepy w kierunku
• 25:44
  północno wschodniego krańca wyspy.
• 25:47
  Dżip podskakiwał jak popcorn w mikrofalówce, a radio z
• 25:50
  kubańskimi rytmami trzeszczało w tle.
• 25:53
  Muzykę przerwał komunikat. Lokalna policja informuje, że w
• 25:57
  nocy włamano się do muzeum kakao.
• 26:00
  Zginęły cenne irzadkie eksponaty z sali rytuałów i dziedzictwa
• 26:04
  czeco vari sprawcy nieznani ślady wskazują na zorganizowaną
• 26:09
  grupę. Policja bada teren i apeluje o
• 26:12
  zachowanie czujności. Felek zbladł jak Biała
• 26:16
  czekolada. Włamanie do sali rytuałów, może
• 26:21
  to miało coś wspólnego z tą kartką, którą znaleźliśmy.
• 26:25
  Nela zacisnęła ręce na kierownicy.
• 26:28
  Czeko manci wysadziła wolno przez zęby.
• 26:33
  Czeko czeko co? To czeko manci.
• 26:38
  Powtórzyła zerkając w lusterko tajna grupa łowców legend,
• 26:42
  tropicieli i złodziei od lat próbują odnaleźć kakao eternum
• 26:47
  dla władzy pieniędzy albo może dla wiecznego cukru są
• 26:52
  bezwzględni i bardzo sprytni. Jeśli dowiedzieli się, że są
• 26:56
  nowe poszlaki, że ziarno istnieje, mogą chcieć nas
• 27:00
  wyprzedzić i dotrzeć do świątyni jako pierwsi.
• 27:04
  Dip zatrząsł się na wyboju, a dżungla wokół nich zgęstniała.
• 27:09
  Liście smagały lusterka, a ptaki zerwały się z hałasem w koronach
• 27:13
  drzew. Ale skąd mogli wiedzieć?
• 27:17
  Zapytał felek odruchowo, ściskając czapkę.
• 27:21
  Przecież nikt poza nami nie widział tej kartki.
• 27:24
  Nela zmrużyła oczy. Może jednak ktoś widział
• 27:30
  szepnęła? Felek spojrzał na nią z
• 27:33
  niepokojem w tym momencie pralina zakracała złowieszczo.
• 27:41
  Doniczka. Felek ze sztywnią zobaczył w
• 27:45
  myślach bladą twarz starszej Kobiety, zaciśnięte dłonie na
• 27:49
  lasce i ten jeden krótki moment, gdy patrzyła na kartkę, jakby
• 27:53
  wiedziała więcej niż chciała powiedzieć, a potem niemal bez
• 27:58
  słowa gwałtownie opuściła muzeum znikając w korytarzu jak cień
• 28:03
  wspomnienia. Nela i felek spojrzeli po sobie
• 28:06
  wymownie. Pralina poruszyła się
• 28:09
  niespokojnie na tylnym siedzeniu.
• 28:11
  Nela bez słowa wcisnęła gaz dzip ruszył z piskiem opon
• 28:16
  zostawiając za sobą tumany kurzu, które unosiły się nad
• 28:19
  dżunglą jak zapomniana tajemnica.
• 28:26
  I tak kończy się pierwsza część wakacyjnej wyprawy felka mapa.
• 28:31
  Znaleziona tropy się łączą, a w powietrzu czuć coś więcej niż
• 28:36
  tylko aromat kakao. Ale to dopiero początek, bo w
• 28:41
  dżungli czai się nie tylko tajemnica plemienia czeco, vari,
• 28:45
  ale i czeko manci, którzy zrobią wszystko, by zdobyć ziarno życia
• 28:49
  pierwsi. Co skrywa świątynia smaku?
• 28:56
  Jakie decyzje będzie musiał podjąć felek?
• 28:59
  I czy starożytne runy rzeczywiście poprowadzą go do
• 29:02
  prawdy, czy może wprost w pułapkę?
• 29:05
  W kolejnej części ruszamy w głąb wyspy, gdzie smak historii
• 29:09
  miesza się z niebezpieczeństwem? Jeśli ta opowieść trafiła prosto
• 29:15
  w wasze wafelkowe serca, zostawcie komentarz ocenę, albo
• 29:19
  podzielcie się ze znajomymi, to wasze wsparcie dodaje.
• 29:22
  Smaku każdej kolejnej przygodzie do usłyszenia na tropie
• 29:27
  kolejnych legend z felkiem wafelkiem.