Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Różowa Mgła 🍄 bajka o krasnalach (PodWrocławek II) | Felek Wafelek (PFW_045)

Transcript

Różowa Mgła 🍄 bajka o krasnalach (PodWrocławek II) | Felek Wafelek (PFW_045) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
My wracamy do podziemnego świata, gdzie różowy pył tańczy
0:03
w rurach, a wskaźnik radości niebezpiecznie spada.
0:06
Felek wafelek wraz z Łukaszem Rafałem i małym filipkiem
0:10
schodzą głębiej do pod wrocławka, by odkryć, czym
0:13
naprawdę jest chichot. Koza.
0:16
Kto uruchomił katalizator uśmiechu i czy ich nowi
0:20
towarzysze pomogą odnaleźć źródło problemu, zanim miasto
0:24
zaleje fala chichotu? Zaparzcie gorącą czekoladę,
0:29
przytulcie swoje pluszaki i wsiadajcie do ślizgo przejścia
0:33
przed nami nauka zagadki i akcja w rytmie podziemnych trybików.
0:39
Oto druga część opowieści, w której fakty wygrywają z
0:43
domysłami felek wafelek i podwrocławek różowa Mgła,
0:48
zapraszam. Jeżeli felek stał się już
0:52
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
0:55
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
1:00
dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
1:03
mu symboliczne kakao na patronite.
1:06
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:10
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:14
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:17
Z głośników wciąż dobiegało echo śmiechu urwanego
1:21
zniekształconego jakby cały podwrocławek chichotał przez
1:25
sen. Felek i dzieci stali w półmroku
1:28
stacji radiowca, otoczeni różową poświatą, która nie chciała
1:32
zgasnąć. Łukasz spojrzał na miniaturową
1:35
mapę. Wszystkie dzielnice mieniły się
1:37
bladoróżowo. Wskaźnik radości spada 60. 59
1:45
mruknął. Papa krasnal mówił, żeby nie
1:48
wracać przypomniał Rafał tuląc Filipa.
1:51
Ale dokąd teraz? Felek poprawił wafelkową czapkę.
1:57
Kiedy centrala milczy, trzeba słuchać serca, a serce mówi mi
2:00
jedno, musimy znaleźć kogoś, kto rozumie, jak działa cały ten
2:04
system emocji zza zakrętu tunelu dobiegł delikatny dźwięk jak
2:09
szkolny dzwonek, ale ciepły i melodyjny.
2:13
Słyszycie? Zapytał Łukasz.
2:16
To znak odparł felek. Na czekoladowym tropie kierunek
2:21
wiedza. Ruszyli korytarzem w górę między
2:25
lśniący mi rurami i wirujący mi zębatkami w powietrzu pachniało
2:30
kredą papierem i starymi notesami.
2:33
Winda zatrzymała się przy wyjściu na powierzchnię krzyków.
2:37
Gotowi na lekcję drużyną? Zapytał felek.
2:40
Tak zawołał Rafał, byle bez klasówek Google dodał Filip.
2:47
Drzwi otworzyły się z cichym ding do środka wpadło jesienne
2:51
światło i zapach liści. Na końcu uliczki krakowskiej na
2:55
schodach Akademii Nauk stosowanych leżał nieruchomy
2:58
krasnal z podręcznikiem w dłoniach.
3:01
Edukacjusz. Edukacji już trwał na
3:04
posterunku, nieruchomy jak dzwonek przed pierwszą lekcją.
3:08
Łukasz zniżył głos. To tutaj.
3:11
Kto jak kto, ale on podobno wie wszystko, więc będzie wiedział
3:15
co zrobić, a jak go obudzić? Spytał Rafał halo, panie
3:19
nauczycielu, mamy sprawdzian z chichot kozy.
3:23
Felek kiwnął głową do Łukasza. Sakiewka otworzyła się z cichym
3:27
szelestem, a brokatowy pył zatańczył nad czapką krasnala.
3:32
Jedna drobinka usiadła na jego czapce, druga na czubku nosa,
3:36
trzecia op. Ruszyła jego księgę jak cukier,
3:39
puder poranny, racuchy edukacjusz drgną najpierw brwi,
3:44
potem czapka, wreszcie cała postać.
3:48
Zgłaszam gotowość do lekcji powiedział ciepłym głosem i
3:52
spojrzał na felka. Łukasz zrobił krok naprzód,
3:55
ściskając notatnik w dłoni. Wrocław traci radość, bo pod
4:00
Wrocławiem jest prześmiany i system zaczyna się przegrzewać
4:04
powiedział poważnie. Krasnale przestały pracować,
4:08
papa krasnale zamilkł, a niekontrolowany śmiech rozlewa
4:12
się po całym mieście. Potrzebujemy pomocy, zanim
4:15
śmiech zagłuszy prawdziwą radość edukacji już zamrugał powoli,
4:20
jakby jego myśli musiały dogonić słowa Łukasza.
4:23
Spojrzał na dzieci, potem na felka, a w jego oczach odbiło
4:27
się poważne światło, które nie miało nic wspólnego z magią,
4:31
tylko z mądrością. Chichot, koza powtórzył cicho,
4:36
tego jeszcze nie było. Czytałem o wirusa h nudy,
4:39
chorobie wspólnego ziewania nawet o kryzysie, powagi
4:43
ukrasnali z fabrycznej, ale to pokręcił głową, nie ma o tym ani
4:48
słowa w księgach wiedzy ani jednej wzmianki w kronikach, ani
4:52
w raportach centrali. Rafał spojrzał z
4:55
niedowierzaniem. Czyli nawet ty nie wiesz co to
4:59
jest? Edukację już uśmiechnął się
5:02
półgębkiem. Nie wiem jeszcze, ale wiem jak
5:05
się dowiedzieć wiedza nie spada z nieba, trzeba ją zbudować
5:10
cegła po cegle, najpierw fakty, potem logiczne wnioski i
5:14
hipoteza, a dopiero na końcu rozwiązanie.
5:18
Łukasz otworzył swój notatnik i zaczął zapisywać w skupieniu.
5:23
Czyli musimy zebrać dane jak prawdziwi naukowcy.
5:27
Dokładnie przytakną edukacjusz aż jego czapka poruszyła się
5:31
lekko. Świat nie potrzebuje domysłów,
5:34
tylko dowodów, zajrzyjcie tam skąd śmiech nadchodzi,
5:38
zacznijcie od podfabrycznej to stamtąd płynie energia do
5:41
centrali felek skinął z uznaniem zaczniemy od faktów nie od
5:46
zgadywania Rafał przechylił głowę.
5:50
A ty edukacjuszu nie pójdziesz z nami?
5:53
Krasnal uśmiechnął się łagodnie. Ja uczę, wy działacie.
5:59
Każda lekcja ma swój czas. Stoję na straży nauki, pełnię
6:03
swoją rolę beze mnie. Równowaga może zachwiać się
6:07
jeszcze bardziej. Wiatr poruszył stronami książki,
6:10
jakby sam przewracał kartki w stronę nowego rozdziału.
6:14
Łukasz schował notatnik do kieszeni, Rafał poprawił plecak,
6:18
a Filip wydał słodkie gugu na potwierdzenie.
6:22
Dziękujemy mądry, nauczycielu powiedział cicho, obiecujemy
6:26
wrócić z odpowiedzią. Edukacji już skinął głową i
6:30
wrócił do swojej nieruchomej niczym Kamiennej postaci.
6:34
Zejście do podfabrycznej przypominało podróż do wnętrza
6:38
zegarka. Im głębiej, tym głośniej im
6:41
dalej, tym więcej dziwnych maszyn i urządzeń.
6:45
Kiedy felek i dzieci wyszli z windy, powitał ich koncert,
6:49
stuków zgrzytów i chichotów. Ściany drżały rury pulsowały
6:55
światłem, a z każdego zakamarka dobiegało rozbawione he he he
7:00
jakby cały system rur postanowił opowiedzieć żart.
7:03
Sam sobie Rafał zakrył uszy. Tu nawet śruby mają dobry humor.
7:09
Nie humor poprawił Łukasz, notując w pośpiechu to objaw
7:13
zakażenie śmiechem rozchodzi się po przewodach.
7:17
Pod sufitem błyskały rury transmisyjne na podłodze
7:20
kołysały się zębatki, a wśród tego zamieszania krzątały się
7:23
krasnale w pomarańczowych kombinezonach.
7:26
Swoje chłopy. Każdy z nich trzymał klucz
7:30
większy od siebie i co chwilę coś przykręcał, śmiejąc się mimo
7:34
woli. Ów w końcu posiłki krzyknął
7:38
jeden z nich. Czyszcząc czoło z kropi smaru.
7:41
Rury nam pękają od śmiechu, radość jest jak kakao, gdy
7:45
przesadzisz z mieszaniem robią się grudki, chłodzimy system i
7:49
zmniejszamy dawkę rzucił felek. Z bocznego korytarza wybiegł
7:54
krasnal w okularach z miarką w kieszeni konstruktor z ulicy
7:58
strzegomskiej. Kim wy jesteście?
8:01
Zawołał, wycierając ręce ze smaru.
8:04
Z centrali od papy krasnala odpowiedział felek, spokojnie
8:09
szukamy źródła, chichot kozy. Konstruktor spojrzał na nich z
8:13
ulgą, ale i niepokojem. W takim razie dobrze
8:17
trafiliście. Mechanik zniknął 3 dni temu,
8:20
zostawiając tylko Plan jakiegoś urządzenia i ślady tego dziwnego
8:25
proszku. Łukasz uniósł brwi.
8:29
Dziwnego proszku dodał i odnotował w notatniku.
8:33
Tak taki różowy pył wcześniej używał tylko zwykłego smaru,
8:38
potem zaczął testować coś nowego w swoim warsztacie.
8:41
Mówił, że to dzięki temu będzie lepiej.
8:44
Od tamtej pory wszystko się śmieje.
8:47
Wszyscy boją się tam podchodzić, bo obawiają się.
8:51
No wiecie, chichot kozy na drzwiach warsztatu widniała
8:55
tabliczka mechanik, naprawiamy z radością.
8:59
Felek popatrzył na dzieci, a jego czekoladowa brew uniosła
9:03
się z determinacją. No to sprawdźmy, co tu się
9:07
naprawdę dzieje. Drzwi otworzyły się z jękiem
9:10
zawiasów, a ze środka buchnęła fala gorącego powietrza i
9:13
śmiechu. Wszystko drżało stoły,
9:17
narzędzia, nawet śrubokręty chichotały w takt.
9:20
W powietrzu unosił się słodkawy zapach coś pomiędzy maliną a
9:24
karmelem. Na blacie walały się rozsypane
9:27
papiery, śrubki, kolorowe przewody i kilka szkiców.
9:32
Jakby ktoś od tygodni próbował stworzyć coś niezwykle
9:35
skomplikowanego. Najbardziej rzucał się w oczy
9:38
Plan z odręcznie na bazgranym tytułem katalizator uśmiechu
9:43
wersja testowa. Rafał uniósł brwi i przybliżył
9:47
schemat do światła. Wygląda jak połączenie pomp
9:53
anten i wzmacniacza radiowego powiedział niepewnie Łukasz
9:58
nachylił się jeszcze bliżej. Tu jest dopływ emocji.
10:02
A tu przewody do rurek śmiechu. Dokończył, przesuwając palcem po
10:07
linii oznaczonej żółtym markerem.
10:10
Przestudiował chwilę rysunek i zmarszczył czoło.
10:13
Ale to nie jest projekt samego urządzenia, to tylko moduł jeden
10:17
z kilku ktoś próbował rozprowadzać radość po całym
10:21
mieście jak sieć kablową. Felek sięgnął po małą pustą
10:26
fiolkę leżącą obok. W środku były resztki gęstego,
10:30
różowego pyłu. Czyli testował nie tylko
10:33
maszyny, ale i ten proszek. Mruknął może jako paliwo albo
10:39
może jako wzmacniacz? Tylko coś chyba poszło nie tak.
10:45
Nagle rura nad ich głowami zasyczała, jakby właśnie
10:48
usłyszała ich rozmowę. W tym momencie do warsztatu
10:52
wpadł zziajany konstruktor, jakby biegł przez pół pod
10:55
wrocławka, uciekajcie, krzyknął, łapiąc oddech, rury pękają,
11:02
ciśnienie, śmiechu skoczyło na czerwone, z sufitu spadły krople
11:06
różowej pary sycząc jak gazowana lemoniada?
11:10
Maszyny wokół zaczęły chichotać w swoim własnym rytmie zębatki
11:14
klikały jak rechoczące kastaniety.
11:17
A pompy podskakiwały jakby same tańczyły konstruktor wskazał
11:21
drżącą ręką na wyciek i uważajcie na ten różowy wyciek.
11:26
Kontakt z nim kończy się chichot kozą ostrzegł krasnal fatuś
11:31
właśnie złapał porcję i omal nie posikał się ze śmiechu.
11:37
Drużyna spojrzała po sobie szeroko otwartymi oczami.
11:40
Różowy pył wciąż unosił się wokół migocząc złowieszczo w
11:44
świetle lamp. Felex chował do torby pustą
11:48
fiolkę. Mamy pierwszy dowód powiedział
11:51
poważnie chichot koza nie jest chorobą.
11:55
To wynalazek, który wymknął się spod kontroli.
11:58
Łukasz zapisał szybko w notatniku.
12:01
Dowód numer jeden, różowy proszek, dowód numer 2, Plan
12:06
katalizatora uśmiechu. Konstruktor złapał felka za
12:10
ramię, musicie iść dalej, zbyt dużo śmiechu idzie rurami od
12:14
strony pod psiego pola. Jeśli tam pęknie sieć emocji
12:18
całe miasto zaleje w falach i hotu.
12:21
Felek skinął poważnie. Czekoladowa siła zbieramy do
12:26
wody i ruszamy dalej. Ledwo drużyna opuściła wyjście z
12:31
warsztatu, rozległ się ogłuszający trzask.
12:36
Cała hala pod fabrycznej zadrżała jak gigantyczny bęben.
12:40
Z głównego przewodu buchnęła gęsta różowa para sycząc jak
12:44
gigantyczna butelka lemoniady. Echo śmiechu odbiło się od
12:48
metalowych ścian. Głośne rozkręcone jak orkiestra
12:53
klaunów, której nikt już nie potrafił zatrzymać.
12:56
O nie krzyknął konstruktor. To główny przewód emocji.
13:00
Jeśli pęknie rozśmieszy całą pod dzielnicę.
13:04
Nie tracąc czasu felek wsunął się po pobliskiej rurze, jak po
13:08
poręczy i poprawił swoją wafelkową czapeczkę na czapkę
13:12
krasnoludka. Zawołał szybko zatamujmy to.
13:16
Na miejscu czekali już wiwatek i fanfarka.
13:19
Jeden z ogromnym kluczem francuskim, drugi z drabiną obaj
13:23
wyprostowani jak żołnierze na apelu próbowali zachować powagę,
13:27
ale co chwila któryś parska uśmiechem, jakby różowa chmura
13:31
łaskotała ich w brody. Na Górze konstruktor dyrygował
13:36
pompami jak zapędzona orkiestra, lecz nawet jego narzędzia
13:40
zaczynały rechotać w rytm własnych stuków śmiech narastał
13:44
pulsował, aż w końcu różowa Mgła pochłonęła całą ekipę krasnali.
13:50
W jednej chwili pompy rury i krasnale rozbrzmiały chórem
13:54
niepohamowanego chichotu śmiech przejął stery.
13:59
Kompletnie bez litości, a wtedy okazało się, że na placu boju
14:04
zostali tylko oni felek wirniczek pisarczyk i mały
14:09
kuguś. Musimy dostać się do pęknięcia,
14:13
zanim przewód się rozszczelni i zagłuszy łączność.
14:17
Ale jeśli wejdziemy w tę chmurę, sami zaczniemy się śmiać do
14:20
utraty tchu, a powiedział filipek, wskazując kluczem
14:25
francuskim na pękniętą rurę, jakby chciał powiedzieć, bierzmy
14:29
się do roboty. Krasnale.
14:31
Rafał spojrzał na swoją czapkę, która lekko drżała od powiewu
14:35
ów. To chyba mój moment powiedział z
14:38
błyskiem w oku. Zsunął ją na oczy, chwycił
14:42
zadaszek i palcem zakręcił wiatraczek z całych sił.
14:46
Śmigiełko ruszyło z furkotem wytwarzając prawdziwy podmuch
14:50
miniaturowy huragan, który rozganiał różową mgłę
14:53
wydobywającą się z miejsca wycieku.
14:56
Felek uniósł brwi z uznaniem. No proszę krasnal z wiatrem w
15:01
czapce ha jak powiedział papa krasnal, każdy ma swoje
15:06
powołanie, w tym podświatku zawołał Rafał z dumą, trzymając
15:10
się dzielnie w samym środku wirującego powietrza.
15:14
Słodkie myślenie to rozwiązanie odparł felek.
15:17
Ty dmuchasz myła tamy i po kłopocie.
15:21
Łukasz rozglądał się po półkach, aż zauważył zardzewiałą skrzynkę
15:25
z naklejką klej krasna lowy na wszystko, a nawet na śmiech.
15:31
Patrzcie, zawołał, podnosząc stópkę, to może być nasza
15:35
szansa. Felek odczytał drobnym drukiem,
15:39
skleja rury, złamane serca, zerwane przyjaźnie i inne
15:44
delikatne sprawy. No no ktoś tu zna się na
15:48
robocie. Felek szybko chwycił tubkę i
15:51
rozsmarował gęstą, błyszczącą masę.
15:53
Na pęknięciu rury. W tym czasie Rafał cały czas
15:56
rozganiał wiatraczkiem wyciekające różowe obłoki, klej
16:00
zasyczał za bąbelkowa wał i zasklepił dziurę tak szczelnie,
16:04
że aż echo ucichło. Działa zawołał Łukasz.
16:10
Oczywiście, że działa mruknął z dumą felek.
16:13
To przecież krasna lowy, klej na wszystko i dodał z uśmiechem.
16:18
Tylko uważajcie, żeby nie skleić sobie uśmiechów na stałe, ale
16:21
zobaczcie mruknął Rafał z jednego przewodu wciąż to
16:25
śledzi. W szczelinie na końcu korytarza,
16:29
tam, gdzie zbiegały się rury, coś wciąż iskrzyło różowym
16:32
blaskiem. Cieniutka smuga pyłu unosiła się
16:35
w powietrzu niczym świetlisty trop.
16:39
Drużyna podeszła ostrożnie do końca przewodu z pękniętej rury
16:43
unosiła się delikatna mgiełka różowego pyłu skrząca się w
16:47
świetle jak brokatowa mżawka po wesołym deszczu.
16:51
Felek przyklęknął wytarł czoło z czekoladowego potu i zmrużył
16:55
oczy. Ostrożnie powiedział spokojnie.
16:59
Ten wyciek, jak wiemy, może być aktywny dodał.
17:02
Spoglądając na chicho przeczących do łez krasnali.
17:06
Sięgnął do torby i wyjął schowaną wcześniej fiolkę.
17:10
Ostrożnie napełnił ją gęstą, różową mgłą i zakorkował
17:14
szczelnie. Mamy dowód numer 3, mruknął
17:18
zakręcając wieczko, ale musimy być szybcy za nim nie zdążył
17:23
dokończyć. Rura zasyczała a różowa chmura
17:28
buchnęła prosto w plecak Łukasza.
17:31
Łukasz, nic ci nie jest? Zawołał Rafał.
17:34
Chłopiec stał nieruchomo trochę oszołomiony, trochę rozbawiony.
17:40
Nie wiem czy mam się już śmiać czy zacząć płakać ze śmiechu
17:45
wymamrotał. Nagle plecak poruszył się sam.
17:49
Suwaka wysunęły się 2 małe głowy, szare husky, divad i
17:54
brązowy pudel kajka. Pył osiadł na ich futerku jak
17:58
różowy śnieg, maskotki zamrugały oczami przeciągnęły się i
18:03
zaczęły merdać ogonkami łow zaszczekały radośnie Rafał aż
18:09
otworzył usta z wrażenia. Felku nasze pieski one żyją.
18:16
Felek przyglądał się im współ uśmiechem.
18:19
Wygląda na efekt uboczny różowego pyłu mruknął.
18:23
Choć w naszych notatkach nie ma ani słowa o ożywionych
18:26
pluszakach. Uniósł nos, pociągnął powietrze
18:30
i zamer, dał ogonem. Czuje trop powiedział dumnie.
18:35
Świeży prowadzi tam w dół korytarza.
18:39
Kajka, zmarszczyła pyszczek i lekko za warczała.
18:42
A ja czuję kłopoty dodała cicho. Felek rozejrzał się, a w jego
18:48
oczach zabłysła powaga. Drużyna w bonusowym komplecie.
18:53
W stronę pod psiego pola powiedział stanowczo tam dowiemy
18:57
się, kto naprawdę rozśmiesza to miasto.
19:00
Maskotki za merdały ogonami jak 2 małe śmigła dzieci przybiły
19:04
sobie miniaturowe piątki, a felek poprawił swoją wafelkową
19:08
czapkę, która lśniła jak medal słodkiego bohatera na
19:12
czekoladowym tropie. Ruszajmy dalej, zanim ta różowa
19:15
Mgła zamieni nas w rozhichotaną watę cukrową.
19:19
Drużyna wybuchła krótkim, nerwowym śmiechem i pobiegła
19:22
przed siebie, zanim Mgła zaczęła łaskotać ich wpięty.
19:27
Drużyna ruszyła dalej w głąb korytarza.
19:30
Różowa poświata z fabrycznej gasła za nimi, a powietrze
19:33
stawało się coraz chłodniejsze. Pachniało metalem, olejem i
19:38
świeżym powietrzem po deszczu. Wskaźnik radości 52% szepnął
19:45
Łukasz patrząc na mapę. Dobrze odparł felek podfabryczna
19:50
trochę się uspokoiła, ale przed nami dalszy etap podróży.
19:56
Po kilku minutach marszu korytarz otworzył się w ogromną
19:59
halę. Na ścianie błyszczał stary napis
20:02
pokryty pyłem i naklejkami z dawnych czasów.
20:06
Ślizgo przejście między dzielnicowe, awaryjna ścieżka.
20:11
Ślizgo, co zaśmiał się Rafał. Ślizgo przejście wygląda na
20:18
jakiś awaryjny system transportowy krasnali wyjaśnił
20:21
felek. Przed nimi znajdowała się
20:25
otwarta rura jak zjeżdżalnia w aquaparku.
20:27
Tyle że bez wody. Na starcie czekały dwuosobowe
20:31
pontony okrągłe i miękkie z małym dzwonkiem i tabliczką.
20:35
Zapnij pasy, zachowaj uśmiech, ale ekstra krzyknął Rafał jak
20:41
zjeżdżalnia w wesołym miasteczku tylko bardziej krasnalowa
20:46
poprawił Łukasz divat wskoczył zręcznie do pierwszego pontonu i
20:51
zamer dał ogonem. Łukasz Dołączył do niego
20:54
poprawiając notatnik przy pasku. Ekipa tropiąca gotowa.
20:59
W kolejnym pontonie wylądował Rafał, trzymając pod pachą kajkę
21:04
pluszak pudel, zamachał łapkami i szczeknął.
21:07
Ekipa patrolowa gotowa ogłosił Rafał.
21:11
Felek chwycił ostatni ponton i pomógł wsadzić do środka
21:15
filipka, który energicznie wymachiwał rączkami.
21:20
Wykrzyknął maluch, jakby mówił, jedziemy.
21:23
Felek usiadł obok niego i poprawił wafelkową czapkę.
21:27
Ekipa czekoladowa gotowa od paru felek to ruszamy.
21:32
Czas na krasna lowy ślizg i nacisnął przycisk startu.
21:38
Wszystkie 3 pontony uniosły się lekko, jakby powietrze pod nimi
21:42
zatańczyło, po czym runęły w dół rury z miękkim ekscytującym.
21:49
Zjazd był niesamowity, pełen zakrętów, barw i śmiechu tego
21:54
prawdziwego czystego, który rodzi się z radości, a nie z
21:58
chichot kozy. Ściany tunelu mieniły się
22:01
kolorami świetlistych minerałów i miedzi, a powietrze świszczało
22:05
im w uszach jak wesoła piosenka z fabryki marzeń.
22:09
Ale przejażdżka krzyknął Rafał przytrzymując kajkę, która
22:13
machała łapkami w rytm podskoków.
22:16
Najlepszy rollercoaster w życiu dodał Łukasz.
22:20
Próbując coś zapisać w drżącym notatniku bezskutecznie.
22:25
Juhu roześmiał się felek agu dodał Filip wirując radośnie w
22:30
pontonie. W końcu po kilku długich
22:33
sekundach szalonego ślizgu ponton zwolnił, odbił się lekko
22:37
obok rury i z miękkim brzdęk wylądował na końcowym peronie.
22:43
Przed nimi lśnił wyryty w kamieniu napis podświetlony
22:46
blado niebieskim światłem stacja techniczna.
22:51
Pod psie pole. Peron stacji technicznej
22:54
rozświetlało blado niebieskie światło.
22:57
W powietrzu unosił się słodki różowy posmak, jak po znikającej
23:01
chmurce, waty cukrowej, divat i kajka poderwały głowy
23:06
zaszczekały krótko i pewnie jak 2 małe radary.
23:09
Przy bramie wisiała metalowa tabliczka.
23:12
Straszna przerwie śmiechowej fakty niedomysły przypomniał
23:17
felek. Szukamy źródła, tak jak mówił
23:20
krasnal edukacjusz. Z półmroku wyszedł impelek
23:24
wysoki na pół metra strażnik o postawie dowódcy i błyszczącej
23:28
pagonami kamizelce w dłoni trzymał listę patroli.
23:33
To w centrali rzucił krótko. Wow odpowiedziała za wszystkich
23:38
kajka, stając jak prawdziwy pies służbowy.
23:42
Impelek zmrużył oczy kiwnął głową i wskazał im drogę.
23:47
Za mną czas biegnie, a Chaos narasta mówił szybko treściwie,
23:52
jak generał na musztrze felek i dzieci tylko kiwnęli głowami i
23:56
ruszyli za nim w głąb dzielnicy. Między skrzyniami i workami
24:02
widać było zielone pieczęcie. Korzeń emocji odmiana er 17 to
24:08
coś nowego, co znaleźliśmy niedawno wyjaśnił impelek,
24:11
klepiąc dłonią worek te worki z tymi korzeniami były wymieszane
24:16
z innymi. Podobno ten korzeń r 17 może
24:19
jakoś wpływać na nastrój. Dzwoniłem do naukowców ze
24:23
Śródmieścia, ale łączność skacze jak piłka na betonie.
24:27
Filip guguś przykucnął przy skrzyni cmoknął jak mały
24:31
ogrodnik i. Pstryk urwał końcówkę świecącego
24:35
korzonka. Zanim ktokolwiek zdążył
24:38
zareagować, gługuś zaczął nim wymachiwać jak własną zabawką.
24:43
Hej, hej, Łukasz aż zrobił wielkie oczy guguś to nie jest
24:47
grzechotka Google zaprotestował maluch kręcąc głową i trzymając
24:53
trofeum oburącz Rafał parsknął śmiechem.
24:56
No dobrze, tylko to nie jest do jedzenia, agu odpowiedział
25:02
twierdząco. Filipek, felek skrzywił się
25:04
lekko kolejny puzel w układance. Kajka przeskoczyła na następną
25:10
skrzynkę na wieczku widniał napis skarbonka antena przenośna
25:15
model s 2. A to co Rafał aż się pochylił?
25:21
To chyba jakaś nowinka od skarbu sia mruknął impelek Łukasz
25:26
rozłożył notatnik na kolanie i szybkim ruchem ołówka
25:29
naszkicował pętle przewodów, wzmacniacz i iglice anteny.
25:34
Wejście, radość, wzmacniacz, antena s 2 rury emocji mruczał,
25:40
podpisując strzałki impelek spojrzał z uznaniem na Łukasza,
25:44
a następnie zatrzymał się i rozłożył na skrzyni kilka
25:47
luźnych dokumentów. Jakby zebranych po różnych
25:50
kontach. To znaleźliśmy tam, gdzie po raz
25:53
pierwszy wybuchła fala chichotu dodał.
25:56
Poważnie ktoś coś planował i nie trzymał dokumentów w jednym
26:00
miejscu. Na skrzyni wylądowały 3 papiery.
26:05
Pierwszy odręczna notatka. Miasto, które śmieje się
26:09
mocniej, podpisano marzyciel. Drugi kwit magazynowy, dostawa
26:15
surowca r. 17. Trzeci liścik.
26:20
Montaż przeniesiony tymczasowo psie pole.
26:24
Podpisano mechanik. Łukasz przewrócił kolejną stronę
26:28
w notatniku. Mamy fragmenty łańcucha
26:31
komunikacyjnego powiedział, zapisując szybko dowód 4 antena
26:36
skarbonki, dowód 5 szkic marzyciela, dowód 6 paragon z
26:42
dostawą r 17 dowód 7 notka o przeniesieniu montażu.
26:48
Felek wsunął czekoladową dłoń w kieszeń i wyprostował się.
26:52
Coraz więcej wskazuje na to, że ktoś próbował coś stworzyć i że
26:56
wymknęło się spod kontroli. Impelek przytaknął energicznie.
27:01
Tak i nie jedna osoba spojrzał znacząco na rozłożone dokumenty.
27:06
Marzyciel, skarbuś, mechanik, może nawet rolnik każdy dorzucił
27:11
swoje razem stworzyli coś, czego nikt nie nadzorował i
27:15
zdecydowanie wymknęło się spod kontroli.
27:18
Zasunął klapkę skrzynki i wskazał ręką w stronę wąskiej
27:22
ścieżki między polami. Jeśli chcecie naprawdę
27:25
zrozumieć, skąd się wzięła odmiana r. 17, zacznijcie od
27:29
rolnika, on na pewno maczał w tym swoje krasnalkowe paluszki
27:33
dodał z naciskiem. Drużyna opuściła magazyny i
27:37
ruszyła w stronę pól rolnika. Ścieżka była wąska, a po bokach
27:42
rosły rzędy dziwnych roślin o pulsujących bio
27:45
luminescencyjnych korzeniach. To była właśnie odmiana r. 17.
27:51
Wygląda jak neonowy burak szepnął Rafał albo jak marchewka
27:55
po wakacjach na księżycu dodał Łukasz, notując divant i kajka
28:01
prowadziły przodem merdając ogonami jak 2 kompasowe
28:04
wskazówki po chwili zatrzymały się przed niskimi drzwiami z
28:08
szyldem poligon radości. Wstęp tylko dla członków KWK.
28:14
Kwk a co to takiego? Mruknął felek pchnęli drzwi
28:20
wnętrze eksplodowało jasnym światłem, ruchem i śmiechem aż
28:25
do bólu brzucha. Kwk to chyba skrót od klub
28:31
wesołego krasnala dodał Rafał i wszyscy wymienili radosne
28:35
spojrzenia. Czworo krasnali, rolnik skarbuś
28:39
marzyciel i mechanik kręciło się w kółko wokół stołów, jakby ich
28:44
nogi same tańczyły. Na jednej maszynie wisiała
28:47
antena, na drugiej garnek z różowym pyłem na trzeciej
28:51
pulsowały kolorowe przewody. Wszyscy śmiali się do łez tak
28:55
mocno, że aż nie mogli złapać tchu.
28:59
Ha ha krzyknął skarbuś ślizgając się po kablu jak po linie do
29:03
prania. Tanio i skutecznie mówiłem tanio
29:07
kocham oszczędności. A ja marzyłem o wielkim odkryciu
29:12
zawe marzyciel, trzymając szkic jak poezję, miasto, które śmieje
29:17
się mocniej mocniej. Mechanik podskakiwał na
29:21
sprężynie w rytm takich zgrzytów, że aż powietrze drżało
29:25
rolnik biegał między stołami, ale zamiast regulować korzenie
29:29
r. 17 podlewał je kubkiem lemoniady.
29:34
O nie szepnął Łukasz. Oni kompletnie stracili
29:38
kontrolę. Chichot koza, poziom krytyczny
29:42
poprawił felek stali się ofiarą własnego eksperymentu.
29:47
Wszystko nagle stało się jasne, felek podniósł ze stołu duży
29:51
Plan. Schemat był pełen strzałek,
29:53
kolorów i kleksów, a w centrum widniało projekt katalizatora
29:58
uśmiechu. Poniżej znajdowały się
30:01
Informacje dodatkowe, cel badania, opracowanie
30:05
ekonomicznego i wysokoefektywnego wzmacniacza
30:08
radości w postaci różowego proszku r. 17.
30:13
Hipoteza, zastosowanie mikrocząstek korzeni emocji
30:17
aktywowanych pulsacyjnym strumieniem śmiechowym.
30:20
Pozwoli zwiększyć wydajność krasnali pięciokrotnie przy
30:24
zachowaniu dotychczasowego nakładu pracy i minimalnych
30:27
kosztów energii. Założenia tanio, prosto,
30:30
skutecznie ryzyko brak danych o efektach ubocznych przy
30:35
długotrwałej ekspozycji. Oni naprawdę chcieli pomóc
30:39
powiedział miękko felek. Intencje były dobre, ale
30:43
zabrakło bezpiecznego miejsca na testy i zgody centrali.
30:46
Chcieli zwiększyć radość w mieście.
30:49
Ale razem stworzyli chichot kozę.
30:52
Dokończył Rafał, a felek poprawił swoją wafelkową
30:56
czapeczkę. W tym momencie wszystkie maszyny
30:59
w pracowni zaczęły piszczeć jak wściekłe przez radio stojące na
31:03
półce rozległ się alarmowy przesterowany głos, alarm,
31:08
alarm, poziom radości 20% powtarzam, 20%. 20 zakrzyknął
31:15
Łukasz. Przecież to poziom krytyczny
31:19
dokończył poważnie felek. Drużyna zamarła.
31:25
Różowa Mgła zaczęła przedostawać się do pracowni przez szczeliny
31:28
w drzwiach. Gęsta, szybko rosnąca, jakby
31:32
reagowała na spadek radości. Divad zawarczał ostrzegawczo
31:37
kajka, szczeknęła. Musimy wydostać się stąd
31:40
natychmiast krzyknął felek. Za ścianą rozległ się huk, jakby
31:45
coś ogromnego pękło w tunelach. Felek chwycił dzieci za ręce,
31:50
biegiem zawołał, zanim chichot koza pochłonie całe miasto.
32:00
I wtedy pod ich stopami zadrżała ziemia.
32:04
Blaty i szkice zsunęły się z hukiem, a w posadzce rozwarła
32:08
się okrągła klapa serwisowa. Ciemności buchnął podmuch
32:12
różowej mgły. Na mapie Łukasza za migotały
32:15
cyfry. 20%, 19% 18%. Radio zapiszczało ostatni raz.
32:25
Uwaga, tu pod Śródmieście uruchamiamy awaryjne przejście.
32:30
I zapadła Cisza. Różowy wiatr porwał Plan
32:37
katalizatora i wessał go w dół szybu.
32:40
Divad i kajka zawalczały, zgodnie skazując pyskami w
32:44
otchłań felek ścisnął dłonie dzieci.
32:47
Na czekoladowej fali lecimy po odpowiedź.
32:52
Zgasło światło. W tej samej chwili na dnie szybu
32:55
zapalił się pojedynczy napis, jak światełko w tunelu.
33:00
Pod Śródmieście trasa ekspresowa laboratorium główne.
33:06
Klik klik klik. Zasuwa w klapie puściła sama.
33:12
Drużyna spojrzała po sobie i rzuciła się w dół.
33:18
I tak kończy się druga część przygody.
33:21
Drużyna felka odkryła, że dobre intencje 4 twórców rolnika
33:26
skarbusia, marzyciela i mechanika zamieniły się w lawinę
33:30
śmiechu bez hamulców. Zebrane dowody, uratowana rura
33:35
emocji i trop prowadzący prosto do laboratorium głównego mówią
33:39
jedno, prawdziwe rozwiązanie czeka w pod śródmieściu.
33:44
Dziękuję wam za słuchanie. A patronom za wsparcie kakao
33:48
mocy to dzięki wam felek może dalej działać na czekoladowej
33:52
fali. Szykujcie się na finał tej
33:55
przygody. Felek wafelek i podwrocławek
33:58
operacja karłowice, w którym czeka nas zjazd do serca
34:02
systemu, gdzie radość trzeba będzie odhichotać i przywrócić
34:07
jej właściwy smak do usłyszenia w kolejnym odcinku.