Latest / Black Hat Ultra / #161 Patrycja Bereznowska i Adriaj Jurkowski - kulisy bicia rekordów świata.

Transcript

#161 Patrycja Bereznowska i Adriaj Jurkowski - kulisy bicia rekordów świata. · Black Hat Ultra

• 0:05
  Witajcie w podcaście Black hat ultra.
• 0:10
  Tak, ja tylko widziałam różnicę pomiędzy wiesz światłem a
• 0:13
  ciemnym i jasnym białym, a czarnym trochę widziałam
• 0:17
  zawodników, widziałam ich numery białe, które stanowiły kontrast,
• 0:20
  więc też nawigowałam za zawodnikami.
• 0:24
  No i oczywiście za głosem i ja rzeczywiście jak już straciłam
• 0:28
  kompletnie rozeznanie gdzie Jestem gdzie mam skręcić, to
• 0:31
  wiesz, to też krzyczałam do zawodników, chociaż też zdawałam
• 0:33
  sobie sprawę, że oni kompletnie nie rozumieją, że ja mówię, że
• 0:36
  nie widzę. Potraktowałem to jako coś, co
• 0:39
  zaraz się zmieni. Jako stan rzeczy, czyli o k
• 0:41
  jesteś chora, wchodzimy w etap leczenia i zaraz będziesz
• 0:44
  zdrowa. W ogóle nawet przez sekundę.
• 0:47
  I w naszej komunikacji między nami i w moim odczuwaniu tego
• 0:51
  wszystkiego nie pomyślałem, że to się nie uda.
• 0:54
  Taką przewodnią myślą to było. No to jest berezowska.
• 1:03
  Mamy tendencję do gloryfikowania biegaczek i biegaczek, którzy
• 1:07
  stają na podium lub biją rekordy i oczywiście słusznie oni są
• 1:11
  tutaj najważniejsi, ale czy sukces tak naprawdę to zasługa
• 1:15
  jednej osoby? Oczywiście, że nie, zwłaszcza w
• 1:17
  biegach długich aspektów drużynowy staje się nie tylko
• 1:20
  ważny, ale wręcz kluczowy. Oczywiście bez talentów,
• 1:24
  zaangażowania i konsekwencji zawodników tych wyników, by nie
• 1:27
  było, to jest jasne, to oni stanowią klucz do sukcesu.
• 1:31
  Jednak należy też doceniać cały team osób wspierających,
• 1:34
  zwłaszcza, że często poświęcają oni swój prywatny czas, by pomóc
• 1:38
  mistrzom. Dziś usłyszycie o tym, jak
• 1:41
  wyglądają kulisy bicia rekordów świata przez jedną z najlepszych
• 1:44
  ultramaratonek. Patrycja berezowską obok niej w
• 1:47
  podkaście wystąpi Adrian jurkowski, szef jej supportu i
• 1:51
  razem opowiedzą o tym, za jaki ogrom zadań odpowiedzialny jest
• 1:54
  suport. Jak reagować w niespodziewanych
• 1:57
  sytuacjach kryzysowych? Usłyszycie również o sytuacjach
• 2:00
  przykrych, takich jak utrata wzroku lub podstawienie patrycji
• 2:04
  nogi. Przez support rywalki usłyszycie
• 2:07
  również o tym, że receptę na sukces zarówno w biegach, jak i
• 2:10
  w życiu jest pozytywne podejście do życia i to, żeby zawsze
• 2:14
  widzieć szklankę do połowy pełną.
• 2:17
  Ta właśnie myśl jest motywem przewodnim książki patrycji pod
• 2:20
  tytułem ostatni bieg napisanej wspólnie z magdaleną ostrowską,
• 2:24
  dołęgowską, a wydaną przez wydawnictwo galaktykę.
• 2:28
  Książka jest szczerym do bólu zapisem, pasji, cierpienia i
• 2:31
  triumfu. Książkę możecie dostać w empiku,
• 2:34
  ale zanim zaczniemy, chcę jeszcze podziękować patronom
• 2:37
  blackhead ultra, dzięki którym ten podcast się rozwija, więc
• 2:41
  jeśli dla was te nagrania też są wartościowe i czekasz z
• 2:44
  niecierpliwością na każdy odcinek, to Dołącz do grona
• 2:48
  patronów pod adresem blackhead ultra PL ukośnik wsparcie, a
• 2:52
  warto to zrobić chociażby dla tego odcinka, dlatego, że w
• 2:55
  wersji dla patronów jest on dłuższy o 30 minut, a teraz już
• 3:00
  zapraszam na spotkanie z patrycją berezynowską i
• 3:03
  adrianem. Mirkowskim posłuchajcie.
• 3:11
  Cześć słuchajcie, Witam was serdecznie w podkaście Black hat
• 3:14
  ultra Adrian, Patrycja, Patrycja, Adrian hej.
• 3:16
  Tak i ja już po raz kolejny Adrian po raz pierwszy.
• 3:19
  Cześć, dzień dobry. Cześć.
• 3:21
  Dzisiaj się spotkaliśmy w takim składzie, żeby poopowiadać
• 3:24
  trochę o tym, jak to ultra jest sportem drużynowym, tak naprawdę
• 3:29
  i dużo mówimy zawsze o tym, że ultra jest w głowie, ale.
• 3:33
  Tak naprawdę ultra to jest cały system, a posiadanie dobrego
• 3:37
  zespołu wspierającego jest totalną częścią tego systemu,
• 3:41
  zwłaszcza w przypadku twoim patrycjach ty po prostu bijesz
• 3:43
  rekordy. I zależy ci bardzo na czasach
• 3:46
  życiówkach rekordach Europy, świata i swoich własnych.
• 3:50
  I ja myślę, że duża część tych rekordów właśnie jest dlatego,
• 3:55
  że od samego początku tak naprawdę to chyba od pierwszych
• 3:58
  albo drugich zawodów. Uświadomiłam sobie, że bez
• 4:01
  dobrego serwisu nie ma dobrego biegania.
• 4:04
  Nie ma dobrych wyników i zawsze mi zależało na tym, żeby
• 4:08
  zbudować fajny team. Żeby to była taka integralna
• 4:12
  część. Tego właśnie rekordu w sensie to
• 4:16
  no nie jest moje, tylko zwycięstwo, to zawsze jest
• 4:18
  zwycięstwo wspólne. Ale też ogromna wspólna walka i
• 4:24
  ogromna wspólna praca. No i też potem satysfakcja.
• 4:27
  A to już pytanie do Adriana, co nie?
• 4:32
  Tutaj się śmialiśmy, że będziemy tak, jakby mieli 2 spojrzenia i
• 4:34
  z drugiej strony Patrycja zawsze mówi, że rekord jest nasz.
• 4:38
  Ja do końca tego nie czuję. Czasami, bo nawet wy, tworząc
• 4:42
  najlepszą drużynę składającą się z najlepszego supportu, jaki
• 4:45
  jesteśmy w stanie sobie wyobrazić bez najlepszego
• 4:48
  zawodnika. Te rezultaty nie byłyby możliwe.
• 4:50
  Także wydaje mi się, że to jest takie obustronne troszeczkę.
• 4:53
  No ale jest obustronne. W sensie jesteś częścią tego
• 4:56
  sukcesu. Nie da się ukryć.
• 4:57
  No częścią tak częścią tak, ale ja będę twardo szedł w tym
• 5:01
  kierunku, że jednak większa zasługa leży po stronie samego
• 5:04
  zawodnika. Jak to mówi mówią często
• 5:07
  zawodnicy. Ja tylko biegam też tak też
• 5:09
  uważam. Ja też często podkreślam, że no
• 5:13
  właśnie podczas tych szczególnie tych najdłuższych, no skupmy się
• 5:16
  dajmy na to na na biegach dwudziestoczterogodzinny i
• 5:18
  czterdziestoośmio. To tak naprawdę ja bardzo często
• 5:22
  już przed zawodami skupiam się na tym, żeby w jakiś sposób się
• 5:25
  regenerować i odpoczywać. A serwis ma zadanie czasami już
• 5:29
  dzień 2 dni przed zawodami i tak naprawdę cały czas są na nogach.
• 5:34
  Cały czas coś przygotowują, pakują, noszą, wożą, dowożą, a
• 5:39
  moim zadaniem jest właśnie to tylko sobie pobiegać.
• 5:43
  No i kończy się meto i tak naprawdę to, no chyba, że muszę
• 5:46
  iść na jakąś kontrolę antydopingową i iść na
• 5:49
  dekorację, ale tak naprawdę. To.
• 5:52
  Tak na rękach potwierdzam, ale tak naprawdę to też moje zadanie
• 5:58
  niejako się kończy i najczęściej ten dzień jeszcze jest bardzo
• 6:01
  długi, bo jeszcze trzeba ten sprzęt ogarnąć, pomyć popakować
• 6:06
  gdzieś dowieść sprzęt i jeszcze dowieść ten balast w postaci
• 6:10
  mnie, który nie zawsze się sprawnie przemieszcza, nie
• 6:14
  zawsze sprawnie funkcjonuje, w sensie marudzę co do jedzenia,
• 6:18
  że to nie to tamto. Mam ochotę na coś.
• 6:21
  I i to coś musi gdzieś tam być dostarczone, konkretnie nawet do
• 6:25
  łóżka. Pomagają mi się rozebrać właśnie
• 6:29
  nakarmić i to trwa. To trwa więc te 48 godzin nagle
• 6:34
  staje się tak naprawdę czasami nawet 7 10, 2 godzinnym jakimś
• 6:38
  tam wysiłkiem. Nie no to jest tak moim zdaniem
• 6:42
  Adrian, tak wiesz, doceń siebie. Znaczy, teraz liczyliśmy mniej
• 6:46
  więcej po ostatnich przygodach na tajwanie, to wyszło, że de
• 6:49
  facto. Zajęło to około 60 godzin tak,
• 6:52
  czyli sam bieg trwający 48 godzin plus jeszcze 6 godzin
• 6:56
  przed i mniej więcej 6 godzin po zawodach.
• 7:00
  Także no no jest kupa czasu tak szczególnie.
• 7:02
  Trudnych są zawody takie jak właśnie były ostatnio na
• 7:05
  tajwanie, które zaczynają się gdzieś po południu.
• 7:08
  Tu akurat piętnasta, ale czasami jest to też osiemnaste jak w
• 7:11
  Pabianicach, gdzie tak naprawdę? No wiadomo, że wstajemy rano,
• 7:16
  może nie o świcie. Postaramy się wtedy jak
• 7:18
  najdłużej spać, ale z przyzwyczajenia i tak wstajemy,
• 7:21
  no jesteśmy na nogach cały dzień, a to dopiero zaczynają
• 7:24
  się zawody i dopiero zaczyna się walka.
• 7:26
  No i to jest trudne i potem znowu od świtu, bo świt zawsze
• 7:30
  jest takim fajnym momentem, kiedy ta energia.
• 7:33
  Gdzieś tam wraca, gdzieś tam się pojawia nawet po ciężkiej nocy,
• 7:37
  no ale jeszcze trzeba dotrwać do wieczora i to jest trudne.
• 7:41
  Zdecydowanie wolę starty dziesiąta, dziewiąta, dziesiąta.
• 7:46
  Wspomnieliście o tajwanie rzeczywiście wróciliście?
• 7:48
  Chyba 2 tygodnie temu, mniej więcej czy ty nadal Patrycja?
• 7:52
  Jesteś też szefową supportu przed biegiem, czy ty ustalasz
• 7:55
  Plan dla wszystkich działania, czy też już pozwalasz swojemu
• 7:59
  zespołowi decydować o pewnych rzeczach, czy nie?
• 8:02
  Znaczy coś tam ustalamy? Bo przede wszystkim ustalamy
• 8:07
  prawda, taktykę w sensie, że ustalamy, jakich chce osiągnąć
• 8:10
  rezultat. Ten start był bardzo bardzo
• 8:14
  wyjątkowy, bo celem było wygranie, ale jest jak
• 8:17
  najmniejszą ilością kilometrów. Brzmi trochę dziwnie, no ale
• 8:21
  chodziło o to, że do mistrzostw świata, które są już 27 marca,
• 8:26
  był stosunkowo krótki czas. Na regenerację w związku z tym
• 8:32
  po prostu chciałam tam pojechać. Chciałam pobiec, ale jak
• 8:36
  najmniej się zmęczyć. No więc zregenerować w trakcie
• 8:40
  jeszcze. No trochę tak, więc więc prawda
• 8:44
  było trochę inaczej, inna była troszkę atmosfera, była trochę
• 8:46
  luźniej. Znaczy, no wiesz, Patrycja, ten
• 8:50
  tydzień przed zawodami regeneracyjny, w którym biegamy
• 8:53
  130 km, przejeżdżamyrowerem 80 i przechodzimy spacera, spacerując
• 8:59
  również 80. No to w Twojej ocenie jak
• 9:01
  najbardziej regeneracyjny ja byłem.
• 9:03
  Padnięty. Ja byłem padnięty.
• 9:05
  Mój Garmin pokazał mi formę szczytową tuż przed startem, co
• 9:09
  wynikało z tego, że tych kilometrów właśnie było znacznie
• 9:11
  mniej. Więc tak, ale odzyskali po
• 9:16
  prostu, no jak Adrian czy Karolina ze mną jadą, to mówią,
• 9:19
  że to jest obóz obóz sportowy. Czy czy ty się regenerujesz czy
• 9:24
  nie, to i tak jest obóz. Sportowy dla wszystkich dookoła
• 9:26
  i do tej pory tylko Adrian wytrzymuje moje tempo jak była
• 9:32
  ze mną Karolina, to zgłaszała zapotrzebowanie na dzień wolny
• 9:35
  ode mnie. Nie, to ja twardo się nie
• 9:38
  poddaję akurat. Ale to jak ty to zrobiłeś, że na
• 9:40
  tym zmęczeniu te 6 godzin tak ładnie ci poszło, bo zająłeś
• 9:43
  pierwsze miejsce. Wiesz co?
• 9:45
  No tak naprawdę chyba też takie emocje, które towarzyszą temu
• 9:49
  wszystkiemu. Ja pamiętam, jak biegłem 2 lata
• 9:51
  temu i pojechałem taki trochę bardziej nieświadomy, że tak
• 9:55
  powiem jeszcze nie wiedziałem, że 48 godzin samemu totalnie
• 10:01
  obcym kraju, gdzie też język angielski nie jest biegły, że
• 10:04
  tak powiem z każdej strony. Że nie będzie to najłatwiejsze
• 10:07
  zadanie, ale wtedy nie miałem tego świadomości tego, co mnie
• 10:10
  czeka. Tym razem już jechałem z pełną
• 10:12
  świadomością, że faktycznie to ja będę musiał te 48 godzin w
• 10:15
  większości obstawić. Oczywiście mieliśmy wsparcie.
• 10:20
  No. Duże wsparcie.
• 10:21
  Duże duże wsparcie, bo Anita Anita pomaga nam zawsze.
• 10:24
  I ta Polka, która mieszka na tajwanie Tomasz Tomasz
• 10:28
  Kwieciński, który jest z pochodzenia Polakiem, mieszka na
• 10:32
  tajwanie. I jeszcze z doskoku.
• 10:36
  W tym roku Łukasz konsul. Z biura polskiego na tajwanie
• 10:44
  dzielnie. Deklarował swoją pomoc i
• 10:47
  przyszedł do pierwszej. W nocy przyszedł i do godziny
• 10:49
  8:00 rano twardo trzymał. Wachtę tak naprawdę dzięki temu
• 10:52
  Adrian mógł się zdrzemnąć przed swoim startem, bo to było
• 10:55
  kluczowe przy. Czym ta?
• 10:57
  Wiedział, co ma robić w nocy. Dostał szybkie szkolenie
• 11:01
  czterogodzinne ode mnie. Przygotowałem mu kilka posiłków
• 11:05
  na najbliższe okrążenia. No i tak naprawdę trochę
• 11:07
  improwizował. Ja musiałem złapać odrobinę tego
• 11:11
  snu, bo jeśli dobrze pamiętam, to ja startowałem po 18
• 11:14
  godzinach chyba twojego biegu. Więc tam godzina 2 dosłownie
• 11:19
  były konieczne, przy czym spanie na parku w ławce, gdzie o
• 11:23
  godzinie 6:00 zbiera się trzydziestka azjatów i robią
• 11:26
  sobie fitness przy tajwańskim disco polo naprawdę nie jest
• 11:29
  łatwa, więc ja bardziej się obudziłem połamany.
• 11:34
  Niż wypoczęty i gotowy do tego wyścigu.
• 11:36
  Tak naprawdę, no postawiłem wszystko na jedną kartę.
• 11:39
  Ruszyłem mocno od samego początku i.
• 11:41
  Później wystarczyło już tylko wytrzymać.
• 11:45
  A korzystając z tej krótkiej przerwy, namawiam was do
• 11:48
  przeczytania książki. Ostatni bieg, którą Patrycja
• 11:51
  napisała wspólnie z magdaleną ostrowską dołęgowską, którą
• 11:55
  znamy z doskonałej książki. Szczęśliwi biegają ultra.
• 11:58
  Pamiętacie? Wracajmy do rozmowy.
• 12:03
  A czy ty na przykład robisz sobie notatki na biegach?
• 12:07
  Co Patrycja jadła, czyli smakowało?
• 12:10
  Kiedyś mieliśmy taką metodę, że robiliśmy zdjęcia wszystkiego,
• 12:15
  co podawaliśmy patrycji. W momencie, kiedy ekipa jest
• 12:18
  większa, to faktycznie jest na to czas, a trochę to obumarło w
• 12:23
  momentach, kiedy w sytuacjach, w których jeździliśmy tylko we
• 12:27
  dwójkę na zawody. No bo to trzeba tak policzyć
• 12:30
  tempa patrycji, nakarmić ją jak pętla ma 664 m.
• 12:34
  Tak jak w przypadku Tajwanu, to tego czasu naprawdę nie jest za
• 12:37
  wiele, bo 2 lata temu ty biegałaś kółka po 3 30 w tym
• 12:41
  roku powiedzmy, że trochę wolniej, bo miałaś ten bufor i o
• 12:44
  nim wiedzieliśmy. No jeszcze obserwować rywalki.
• 12:47
  Zaobserwować rywalki wrzucić jakąś fotkę na social media czy
• 12:51
  tam nagrać jakiś filmik, więc z tych zadań naprawdę jest sporo.
• 12:54
  No właśnie tak sobie myślę, że zbiera się tych zadań dla ciebie
• 12:57
  tam w ogóle to jest, to jest total.
• 12:59
  Nie wiem jak ty to ogarniasz, wszystko tak się mogłoby
• 13:02
  wydawać, że support nie robi nic jak biegacz biegnie, a ty masz
• 13:07
  cały czas po prostu myślisz na wysokich obrotach?
• 13:12
  Zwłaszcza na krótkiej pętli, bo Patrycja jest bardzo często u
• 13:14
  ciebie coś. Tak i to jest też dostrzegane
• 13:18
  przez innych, że tak powiem, bo teraz jak mieliśmy obok naszego
• 13:22
  stanowiska, serwisantów, wolontariuszy, którzy
• 13:26
  obsługiwali zawodników, którzy nie mieli swojego supportu, to
• 13:29
  oni byli pod ogromnym wrażeniem, że ja naprawdę na każdym kółku
• 13:32
  Jestem i wyciągam rękę z czymś do jedzenia dla patrycji, bo
• 13:36
  powiedzmy, że tutaj porcjowanie mamy już o tyle.
• 13:38
  Opanowane, że yy wiem jaka ilość tego jedzenia powinna być, żeby
• 13:43
  na raz ona sobie spokojnie to zjadła, zdążyła przepić jeszcze
• 13:47
  do momentu wyrzucenia flaska, że tak powiem, no bo to też trzeba
• 13:50
  się jeszcze tego pozbyć, tak? No właśnie, ale bo to chciałem
• 13:54
  wam powiedzieć trochę znaczy chciałem, żebyście opowiedzieli
• 13:57
  o głównych, jakie są role supportu, bo dużo mówimy o
• 14:01
  podawaniu jedzenia. Ale też mówiłeś właśnie o
• 14:04
  zdjęciach na sociale i jeszcze chciałbym wspomnieć, że na pewno
• 14:08
  ważnym elementem jest wsparcie jakieś mentalne w momencie jak
• 14:12
  masz kryzysy, prawda? Mhm, oczywiście i ale.
• 14:16
  To tak jak mówiłaś, pojawia się w drugiej dobie raczej w
• 14:18
  momencie jak ktoś zaczyna się od wpływa.
• 14:21
  Że się pojawia tak naprawdę, kiedy on się pojawi, to nigdy
• 14:24
  nie wiemy, ile ich będzie. I dużo wiadomo, że też takie
• 14:30
  kryzysy mentalne mogą zależeć od tego, co się dzieje w
• 14:33
  rywalizacji, bo to nie zawsze jest wynikające ze zmęczenia,
• 14:36
  prawda z jakiejś niemocy? Ale czasami, no po prostu się
• 14:41
  gorzej, kiedy się zaczynam martwić się prawda, że ktoś
• 14:45
  gdzieś tam goni. I gdzieś tam jakiś mój Plan się
• 14:50
  sypie, no to wtedy. Serwis musi prawda przeliczyć co
• 14:55
  się dzieje, ile mamy. Tak, ja już widzę tą minę.
• 15:02
  Czyli odpalasz. Excela, tak.
• 15:05
  Tak słynne pytanie. Słynne.
• 15:07
  Pytanie to może później zadam to pytanie, a Patrycja bardzo
• 15:09
  chętnie na nie odpowie dobrze. No tak, jeżeli chodzi o zadania
• 15:14
  to to już się zaczyna przed biegiem tak naprawdę, bo
• 15:17
  Patrycja akurat ja też rozmawiamy konkretnie o nie i
• 15:20
  nie wiem jak w przypadku innych zawodników.
• 15:22
  Natomiast Patrycja jest osobą, która nad wyraz dużo się rusza i
• 15:27
  ja już 2 dni wcześniej chodzę i ją namawiam, żeby odpoczywała
• 15:30
  troszeczkę. Że dzień wcześniej, że i
• 15:33
  faktycznie w tym roku na tajwanie pozwoliła mi samemu
• 15:36
  wieczorem zrobić zakupy, gdzie dostałem listę po i wsiadłem na
• 15:39
  rower miejski. Pojechałem do marketu, kupiłem
• 15:41
  papaje borówki, jeszcze jakieś tam inne rzeczy, które mogłyby
• 15:44
  się nam przydać na bieg, bo z reguły robi to sama i to jeszcze
• 15:48
  biegiem pewnie i tam po 10 kilo w kieszeni cukru.
• 15:51
  Czy bóg wie czego? Więc to już się zaczyna przed
• 15:55
  biegiem. Ja staram się patrycji
• 15:57
  ograniczać tak jakby wszystkie ciężary, które dźwiga te
• 16:01
  walizki, rzeczy, które musimy też na sam wyścig mieć ze sobą.
• 16:05
  No to też. Tak jakby ja się tym zajmuję, no
• 16:08
  i podczas samego wyścigu, no to poza tym, że też trzeba mieć
• 16:12
  dobre nastawienie. Nie, bo to jest tak, że ona też
• 16:15
  poza tym, że my odczuwamy jej jakieś zmęczenie i kryzysy, bo
• 16:18
  to wydaje mi się, że jest takie obopólne.
• 16:21
  To też w drugą stronę. Jak support będzie już
• 16:23
  przysypiał, będzie zmęczony i będzie miał dosyć to zawodnik
• 16:26
  też to podłapie, więc wydaje mi się, że jednym z takich
• 16:29
  trudniejszych trochę zadań to jest trzymanie tego fasonu i
• 16:32
  uśmiechu na twarzy przez 48 godzin mimo zmęczenia.
• 16:36
  Teraz jak byliśmy to był z nami Łukasz Wróbel ze swoją małżonką
• 16:40
  kamilą. Ee no i Kamila już tam
• 16:42
  kilkukrotnie serwisowała Łukasza i powiedziała, no wiesz, ja go
• 16:46
  wypychałam na pętlę na 45 minut i miałam 45 minut dla siebie, a
• 16:51
  tutaj jest coś zupełnie innego. On też co 4 minuty, czy tam
• 16:54
  powiedzmy z jakąś zbliżoną częstotliwością też był na tej
• 16:57
  pętli i to już zupełnie inaczej też zostało czystą osoby
• 17:00
  odebrane także tutaj 2 2 różne światy, większe zmęczenie.
• 17:04
  Tak Kamila mówiła, że jest tak tak.
• 17:06
  Tak wtedy wiesz, nawet masz 145 minut, to możesz nawet się
• 17:09
  przespać jak ktoś potrafi szybko odpoczywać.
• 17:12
  Ale tutaj ciężko złapać. Przerwę, żeby pójść do toalety?
• 17:16
  No czy bardzo często słyszymy, że Patrycja na następnym kółku
• 17:18
  mnie nie będzie, bo ja już muszę do toalety od 2 godzin na
• 17:22
  przykład, a nigdy nie ma tego właściwego momentu, bo zawsze
• 17:25
  albo trzeba coś przeliczyć, albo wypada nam drugi, trzeci, piąty,
• 17:29
  ósmy maraton to fajnie by było mieć jakąś fotkę albo coś na
• 17:32
  relację. W międzyczasie trzeba sprawdzić,
• 17:35
  jak obecne jak obecne wyniki do założeń.
• 17:38
  Jeszcze tak, bo zawsze w coś tam sobie celujemy.
• 17:41
  Czy to jest rekord wiekowy świata Europy, czy po prostu
• 17:45
  pierwsze miejsce w zależności? Od imprezy, ale też jakieś
• 17:48
  poczucie tego wszystkiego trzeba mieć.
• 17:50
  Godziny suplementów to sobie rozpisujemy po prostu taki mamy
• 17:55
  system na kartce, żeby już przeliczamy z góry jakie to będą
• 17:58
  godziny fill i tylko po prostu potem skreślamy te godziny
• 18:03
  troszkę łatwiej jest niż znaczy chodzi o to, żeby Adrian nie
• 18:06
  musiał tego przeliczać jeszcze dodatkowo na biegu, prawda?
• 18:10
  Troszkę bardziej znaczy płynne, ale zarazem skomplikowane, bo
• 18:13
  czasami jest tak, że Patrycja ma życzenie, czyli na następnym
• 18:17
  kółku. Zjadłabym pomidorową, którą ja
• 18:19
  robię sam w warunkach plenerowych, że tak powiem fill,
• 18:24
  a mnie w tym samym czasie i zobacz ile mam do jeszcze na
• 18:27
  przykład następnej zawodniczki, ale przed nią ile Jestem, a ja
• 18:31
  patrzę na godzinę i wiem, że na następnym kółku powinienem jej
• 18:34
  podać leki witaminy. Fill odżywki i teraz należy
• 18:38
  podjąć decyzję, czy najpierw ją nakarmić, odpowiedzieć na jej
• 18:41
  pytanie, przeliczyć, czy przeliczyć tempa.
• 18:43
  Czy ważniejsze są jednak suplementy?
• 18:46
  No i tak jakby później to wszystko jest zaburzone, czyli
• 18:48
  jedno jej życzenie. Potrafi moje plany na 3 następne
• 18:52
  pętle przesunąć w jakiś sposób tak, no i jeszcze.
• 18:56
  Staramy się dosyć regularnie, jeżeli chodzi o żele, czyli też
• 18:58
  jest nie. Pilnujemy tak.
• 19:02
  Jeżeli chodzi o to tak no i. To się czasami wszystko nakłada
• 19:06
  na siebie dobrze to jak to. Priorytetyzujesz, powiedz mi, co
• 19:09
  jest ważniejsze życzenia? Oceniam zmęczenie patrycji i to,
• 19:14
  na jakim etapie wyścigu jesteśmy.
• 19:16
  Czyli mam świadomość tego, że jak Patrycja jest w pierwszych 4
• 19:19
  godzinach i ma jakąś zachciewajkę, a ja powinienem
• 19:22
  podać żela, to w tej chwili mogę to jeszcze przesunąć, powiedzmy
• 19:25
  o te 4 minuty. To też zależy, jaka długa jest.
• 19:27
  Długa jest pętla, bo gdyby to było 10 15 20 minut, no to takie
• 19:31
  przesunięcie już niekoniecznie, powiedzmy, że wziąć tam żela.
• 19:35
  Po 50 minutach, a wziąć po godzinie 10.
• 19:37
  No to już jest zasadnicza różnica, to też trzeba sobie
• 19:41
  priorytet ustalić tak naprawdę, a w ogóle.
• 19:43
  Patrycja siada na takim biegu czterdziestoośmiogodzinnym czy.
• 19:48
  Chciało mi się. Ale tak to nie to, tak, to
• 19:52
  rzeczywiście. Jedyny to jest zmiana butów, z
• 19:55
  której po prostu chociaż nie, bo czasami na stojąco zmieniam
• 19:58
  buty. Żeby było szybciej, ale ale
• 20:02
  zdarza mi się jak jest zmiana skarpetek, co nie jest raczej.
• 20:07
  Mistrzostwa w Pabianicach w tamtym roku to jak zmienialiśmy
• 20:09
  buty i był z nami Paweł, który jeszcze nie widział, jak to
• 20:12
  wszystko wygląda, to stał trzymał się za głowę i mówi
• 20:15
  formuła jeden to jest. Tak no bo.
• 20:17
  To wiesz co zmiana butów to jest każda osoba ma znaczy każdy but,
• 20:22
  każda noga zajmuje się ktoś inny, żeby to było 2 razy
• 20:26
  szybciej, wtedy jest, a najczęściej jeszcze nie wiem,
• 20:28
  przebieram koszulkę, jem jeszcze.
• 20:30
  To co nam? Wysmaruje i to trzeba posmarować
• 20:33
  jak już mamy. Patrycję siedzącą w ogóle to
• 20:36
  dajemy jej taki komfort, że dajemy jej się napić z kubka na
• 20:38
  przykład nie albo zjeść ani zjeść jak człowiek z miski.
• 20:43
  Nie wiem, odrobinę makaronu z czymkolwiek tak.
• 20:47
  Użyć widelca łyżki to ci pomaga. Patrycja tak.
• 20:50
  Wiesz co? Bo rzeczywiście, no takie 48
• 20:54
  godzin picia z flaska to autentycznie boli podniebienie.
• 20:57
  No i te napoje zawsze inaczej smakują jednak z flaska.
• 21:03
  I napicie się naprawdę z zwykłego kubka, zjedzenie coś ze
• 21:06
  zwykłej miski to jest naprawdę. Taki wiesz, oddech wow, czyli
• 21:11
  generalnie. To co w pierwszej dobie bardzo
• 21:13
  smakuje to w drugiej dobie już lecą hasła, co ty mi dałeś do
• 21:17
  picia? Zdarzyło mi się.
• 21:20
  Zdarzyło. Się zdarzyło się, a była to
• 21:22
  moja. Ulubiona herbata na przykład.
• 21:24
  Na przykład wtedy nagle zaczęła smakować inaczej, tak.
• 21:29
  O k. No.
• 21:29
  No smaki w ogóle to właśnie co się dzieje też ze smakami to w
• 21:33
  ogóle jest niesamowicie zmęczenie smaku, to chyba każdy
• 21:36
  był teraz zna takie hasło, ale tutaj to nawet, bo ja nie mam
• 21:41
  problemu ze słodkimi rzeczami. Na pewno mogę w sumie tylko po
• 21:46
  prostu coś co mi zawsze smakowało, nagle przestaje mi
• 21:48
  smakować, a coś czego nie piłam nie jadłam.
• 21:51
  Nagle okazuje się, że jest pyszne, ale na pewno takie
• 21:55
  rzeczy bardzo zaskakujące, co nie?
• 21:58
  Będą. Z bardziej zaskakujących rzeczy
• 22:01
  były chipsy czosnkowe, które ja jadłem i położyłem sobie na
• 22:04
  stoliku, a Patrycja nienawidzi czosnku i przebiegając.
• 22:10
  Wsadziła rękę. Zgarnęła ona nigdy nie je
• 22:12
  chipsów podczas biegania, a tym razem.
• 22:15
  No taka zachciewajka zgarnęła garść, wepchnęła sobie do buzi,
• 22:18
  a się okazało, że to z jej ulubionym czosnkiem i nie
• 22:21
  przytoczymy. Tutaj co ja mówiłam?
• 22:23
  I jak długo jest to wypominane? Tak.
• 22:26
  Ale przełknęłaś nie. No pluła nie no właśnie i
• 22:31
  kolejne. 6 godzin biegała ze szczoteczką do zębów.
• 22:34
  Tak tak. Znaczy mycie zębów jest
• 22:36
  standardami, to też. Podejmujemy tak, to gdzieś tam o
• 22:40
  świcie. Drugiej doby to jest taki fajny
• 22:43
  moment. Oczywiście to też się odbywa w
• 22:45
  biegu. Ale ale jest to taki fajny
• 22:50
  moment, że rzeczywiście organizm się wtedy nudziło.
• 22:52
  Nad ranem rytuał tak tak. Organizm się budzi i tak jakby
• 22:56
  wiesz, zaczynamy nowy dzień i to jest.
• 22:59
  Bo ja jak poznawałem patrycję. W 2022 dzisiaj doszedłem do
• 23:05
  tego, że pierwszy raz widzieliśmy się na ultra parku w
• 23:07
  Pabianicach i w nocy. Jak Patrycja miała kryzys?
• 23:11
  My tam kogoś budzimy i Patrycja ma kryzys.
• 23:13
  Co mamy zrobić? Umyjcie jej zęby?
• 23:18
  Błahe, ale działa no dobrze. Patrycja, wspomniałaś coś
• 23:22
  takiego, że twoje samopoczucie często zależy od tego, jak
• 23:26
  wygląda stawka jak rywalki. Dają sobie radę.
• 23:32
  Powiedz sobie, kiedy ty się zaczynasz denerwować?
• 23:35
  W jakich sytuacjach? Jak nie znam sytuacji.
• 23:40
  Patrycja tutaj i tutaj głębokim głęboko patrzymy, bo.
• 23:44
  Właśnie to jest. Ciekawe ja dzisiaj jadąc tutaj
• 23:46
  myślałem o tym trochę. Ee i taka największa rzecz, z
• 23:50
  którą ja walczę z patrycją. Jeżeli można tak powiedzieć to
• 23:53
  jest brak zaufania w kwestii pozycji na trasie.
• 23:59
  Yy kilka razy już przerabialiśmy temat.
• 24:01
  Dokładnie. Znaczy się, my to ja to rozumiem
• 24:04
  tak, bo powiedzmy po 30 godzinach biegu, jak masz
• 24:07
  jeszcze 18 dochodzi do sytuacji, że zawodnicy schodzą, po czym
• 24:11
  wracają na trasę. Kawałek za patrycją ją
• 24:14
  wyprzedzają. I my na następnym kółku się
• 24:17
  kłócimy, dosłownie się kłócimy. No przecież widzę, że ona mnie
• 24:20
  wyprzedza. Ja mówię Patrycja, ale ona
• 24:22
  ruszyła przed chwilą zeszła z trasy i weszła i dla naszego
• 24:26
  mózgu tak jakby oczywistą. No fakt jest taki, że tak
• 24:30
  wyprzedza mnie tylko, że straciła zawodniczka straciła 3
• 24:33
  kółka wirka. Odpoczęła, więc ona jeszcze mnie
• 24:36
  wyprzedza żywym krokiem szybciej niż ja.
• 24:39
  Ja widzę ten fakt. Nie mam czasu na to, żeby
• 24:42
  obserwować tablicę i sprawdzać wyniki.
• 24:44
  Nie zatrzymuję się przy tablicy. I po prostu rejestrujesz.
• 24:49
  To co mózg twój, na co ci pozwala, czyli wyprzedził mnie
• 24:53
  zawodnik tak, bo. Pytam się jakaś sytuacja, a na
• 24:56
  przykład słyszę odpowiedź dobra. To nie jest dla mnie żadna
• 25:00
  informacja, a co? By było dla ciebie informacja.
• 25:03
  13 minut przewagi, 3 km 5 kółek, ale 5.
• 25:08
  Ale czy to jest na pewno jeszcze toku, co goniłeś?
• 25:14
  No no i wtedy się pojawia we mnie taki tak.
• 25:18
  Ja muszę znać konkret. Ja muszę znać tempo, to muszę
• 25:21
  znać tempo, a nie że dobrą mam prędkość, tylko muszę wiedzieć
• 25:26
  czy to jest 5, 16, czy ja mam biec 5, 17 i czy mam 5 minut
• 25:31
  uwzględnione na toaletę i. Dobra, to ja może powiem czemu
• 25:35
  mi się tak śmiejemy, bo. Bo Patrycja często zadaje takie
• 25:39
  pytanie, że jak będę biegła tym tempem przez najbliższe 2 do
• 25:44
  końca pierwszej doby, to jakie muszę mieć tempo?
• 25:47
  W drugiej dobie przy uwzględnieniu 15 minut na
• 25:50
  toaletę, żeby osiągnąć cel? No więc ja to wyliczam, to mniej
• 25:55
  więcej zajmuje około 10 minut, czyli w przypadku Tajwanu.
• 25:58
  Na przykład to były jakieś 2 kółka, po czym słyszę pytanie,
• 26:01
  ale te 2 kółka uwzględniłeś. No tak jakby dane były na tamten
• 26:05
  moment te, które ja pobrałem tak, bo ja muszę widzieć wyniki
• 26:09
  organizatora, tam było też przesunięcie dziesięciominutowe
• 26:12
  startu, którego też nie uwzględniliśmy i Patrycja i
• 26:16
  Patrycja czterdziestej ósmej ósmej godzinie biegu biegała po
• 26:20
  4 10. Powiedzieli, że jest 5 minut do
• 26:23
  końca było chyba 15, było 15. Tak więc tak i to jest rzecz, z
• 26:28
  której my się najczęściej śmiejemy, że jakie muszę mieć
• 26:31
  tempo, jeżeli przez najbliższe 2 godziny będę biegła takim
• 26:35
  uwzględniając to, co już nabiegałam biorąc poprawkę na
• 26:38
  zejście na toaletę, no i oczywiście tą pętlę, którą też
• 26:41
  już zrobiłam. To jest bardzo ciekawy pytanie,
• 26:43
  na które mam nadzieję, że słuchacze może odpowiedzą więc
• 26:46
  bardzo. Znaczy, nie, nie uważam.
• 26:48
  Jest bardzo dobre pytanie, no. Już to odpowiedź i tu wkracza na
• 26:52
  białym koniu. Paweł Witkowski.
• 26:56
  Witkowski. Biegający.
• 26:57
  Informatyk nasz kolega tak który wam zrobił.
• 26:59
  Aplikację. Tak.
• 27:01
  Dokładnie perfekcyjnie, teraz jako.
• 27:03
  Ciekawostkę mogę powiedzieć, że na tajwanie, gdzie miało być
• 27:06
  teraz, to minimum z Pawłem o późnej nocy, że tak powiem,
• 27:11
  biorąc poprawkę na to, jak spadają patrycji siły, Paweł
• 27:15
  wyliczył, że może wybiegać 356 km i zejść z trasy.
• 27:21
  No i druga zawodniczka skończyła z wynikiem 355 500.
• 27:24
  Chyba żeby was nie skłamać to. O 500 m się pomylił, ale po 41
• 27:29
  godzinach Patrycja już de facto mogła zejść i o te 500 m
• 27:33
  wygrałaby wyścig. Znaczy się pewnie, gdyby ona
• 27:35
  wiedziała, że Patrycja nie biegnie to.
• 27:37
  Gdzieś tam by wyrównała, ale fakt jest taki, że te wyliczenia
• 27:41
  na przestrzeni 2 dób i 356 km. No to 500 m to jest niewielka
• 27:48
  skala błędu, nie. Cofną o 6 godzin?
• 27:53
  Przeanalizował 2 zawodniczki za mną.
• 27:57
  Wszystkie dane, które można było uwzględnił i po prostu wyliczył
• 28:02
  właśnie ile ja muszę minimum ubiegać, żeby one już nie miały
• 28:05
  szans mnie dogonić. No i tak zrobiliśmy, no po
• 28:10
  prostu nabiegałam swoje zeszłam, położyłam się, odpoczęłam,
• 28:14
  wstałam, a ponieważ już nie chciało mi się czekać to
• 28:16
  chodziłam po prostu i w sumie nachodziłam tych kilometrów tam
• 28:19
  jeszcze z 15. Czy?
• 28:21
  16, więc ta różnica do drugiej zawodniczki znaczy druga
• 28:26
  zawodniczka do mnie miała 30. 31 36, nie.
• 28:31
  Tam było mniej 16 km tam to co nachodziłaś plus te 500 m czy
• 28:36
  700 już nie pamiętam. Więcej więcej, ale no nieważne w
• 28:40
  każdym razie zupełnie bezpiecznie, także także.
• 28:42
  No na szczęście te moje pytania trudno już.
• 28:46
  Już dajemy rozwiązania. Tak znajdujemy rozwiązania,
• 28:49
  które pomagają nam to sprawnie policzyć, a w momencie, kiedy
• 28:53
  informacja pyta, czy czy uwzględniłem tą pętlę, to ja
• 28:56
  zawsze mówię, oddaj mi sobie 3 minuty.
• 29:00
  A czy na takim biegu 48 godzinnym kiedyś pomyliłaś się w
• 29:04
  kalkulacji? W sensie dałaś jakieś zawodnice
• 29:08
  się? Pomyliłem, ty się pomyliłem.
• 29:09
  Ja się pomyliłem. Ja poopowiada ja się pomyliłem w
• 29:14
  tamtym roku w Pabianicach, wtedy kiedy Patrycja poprawiła rekord
• 29:18
  świata finalnie także to była dobra pomoc.
• 29:20
  Dziękujemy za. Pomyłkę tak znaczy.
• 29:23
  Ja dziękuję patrycji, żeby mnie uratowała, bo tak jakby to sporo
• 29:27
  wina leżałaby troszeczkę po mojej stronie.
• 29:30
  Ee to była gdzieś. Godzina 3:00 w nocy, pewnie ja
• 29:34
  położyłem się na chwilę spać, ponieważ to była druga doba.
• 29:36
  Ja wtedy w ogóle nie spałem. W ogóle to był pierwszy raz, jak
• 29:39
  się położyłem gdzieś około godzinki mi się udało fill, no i
• 29:43
  w pewnym momencie wpada adam do namiotu i mówi Adrian, wstawaj,
• 29:47
  Patrycja cię potrzebuje już trzeci raz się o ciebie pyta
• 29:50
  fill. No więc ja się zerwałem,
• 29:51
  podniosłem i pierwsze pierwsze polecenie, jakie dostałem to
• 29:54
  przeliczyć tempa. Sn i pomyliłem się o godzinach
• 29:57
  sn. O godzinę tak źle odjąłem od 48
• 30:02
  godzin czas, który już wyścig trwa i gdzieś ta godzina mi
• 30:07
  uciekła, więc wtedy z mojej strony z mojej strony wyszedł
• 30:11
  taki komunikat, że Patrycja powinna zwolnić, że biegnie dużo
• 30:14
  za szybko. No i tak Darek wtedy troszkę
• 30:18
  Patrycja próbował hamować, ale później się okazało, że ja się
• 30:21
  pomyliłem po. Jakim czasie się okazało, że się
• 30:23
  pomyliłem godzina? A ty jakoś znaczy nie, no tam
• 30:27
  bardzo dużo nie straciliśmy natomiast.
• 30:30
  Wewnątrz namiotu pierwszy raz się zrobiło tak trochę
• 30:32
  poważniej, że tak powiem, ja gdzieś tam poczułem się do tej
• 30:35
  winy fill, no i wyszedłem na kółko na trasę fill.
• 30:39
  Zrobiłem sobie kółko Pod prąd. Pomyślałem, zrobiło się.
• 30:42
  Poważnie, ponieważ. Okazało się, że tempo nie
• 30:46
  wystarczy na poprawienie rekordu świata, a musiałabym tak
• 30:50
  znacznie przyśpieszyć fill, że no po prostu spróbowałam, ale
• 30:54
  nie miałam siły, więc fill dlatego się zrobiło tak.
• 30:58
  Ale, ale finał jednak był super, więc.
• 31:01
  Yy, ja wróciłem z tej przechadzki swojej i w namiocie
• 31:05
  rzuciłem takie hasło, że słuchajcie, nic się nie stało.
• 31:07
  Musimy zrobić tak, żeby to był najlepszy bieg patrycji, jaki
• 31:11
  kiedykolwiek biegła. Włączyliśmy muzykę, zaczęliśmy
• 31:14
  tańczyć, bawić się, uśmiechać. W ogóle zrobiło się super wokół
• 31:17
  naszego namiotu. Patrycja, no.
• 31:21
  Znaczy, wiesz co, pomogło coś innego tak znaczy pomogło
• 31:24
  pomogło, bo stwierdziliśmy, że tak czy inaczej ja te zawody
• 31:27
  wygram. No tak, tak, tak to było, co nie
• 31:32
  skupiliśmy się na tym, że i tak prowadzę i te zawody wygram to,
• 31:35
  że nie poprawię ewentualnie rekordu świata.
• 31:38
  I tak Jestem wygrana, no bo to były te zawody, w których
• 31:41
  wróciłam dopiero co po chorobie, więc to, że tam byłam, że
• 31:44
  biegłam. Generalnie cieszyliśmy się z
• 31:47
  tego, ale w międzyczasie zaczęły mnie wyprzedzać.
• 31:52
  Dunki no właśnie. Właśnie wydarzyło się to, o czym
• 31:55
  mówiliśmy, czyli dziewczyny schodziły do swoich namiotów
• 31:57
  serwisowych odpoczyły odpoczywały, po czym wychodziły
• 32:01
  na trasę tak, żeby idealnie minąć.
• 32:03
  Patrycja, tak, no i trochę za. Nimi zaczęłam gonić.
• 32:08
  Adrian nie krzyczał na mnie chyba z godzinę, albo więcej
• 32:11
  krzyczał na mnie, nie przejmuj się, bo ona przecież schodzą i
• 32:14
  tak dalej, ale ja mówię nie, nie, przecież ona biegną tak
• 32:17
  szybko, no i to moje gonienie, jednak podkręciło, wiesz, jakaś
• 32:21
  adrenalina się pojawiła i i podkręciło mi tempo, tak, że
• 32:25
  nagle jak. Jak zostały ostatnie 2 godziny i
• 32:30
  Paweł nam to przeliczył. Zdalnie nam.
• 32:34
  To podał, bo Pawła nie było z nami, że słuchajcie, jak
• 32:36
  Patrycja będzie biegła po 5 30, to zrobi rekord świata.
• 32:41
  No i tutaj zaczyna się kolejna historia, bo patrycji rozładował
• 32:44
  się zegarek. Więc dostała mój zegarek z ręki
• 32:48
  z ręki, ale w takim. Momencie, którym ja musiałam
• 32:51
  wiedzieć, jakim piękne tempie tutaj.
• 32:53
  Jeszcze nie mieliśmy tego to z tego wyciągnęliśmy sporą naukę i
• 32:56
  ja biegam na zupełnie innych tarczach niż Patrycja i dzisiaj
• 32:59
  już mam na zegarku zrobioną taką tarczę, która mogłaby posłużyć
• 33:02
  potencjalnie patrycji. W razie gdyby była potrzeba
• 33:06
  użyczenia tego zegarka. Pokazywała mi kilometry, które
• 33:09
  były od czapy, no bo dopiero go założyłam.
• 33:11
  Jakoś chyba zgodzi się. I.
• 33:15
  Biegam na średnim tempie odcinka, więc tobie z każdym
• 33:19
  okrążeniem po lapowaniu nie, bo ty miałaby ja wtedy nie miałem
• 33:22
  autora włączonego, więc ty miałaś średnie tempo z 2 godzin
• 33:27
  biegania, ona widziała i my wiedzieliśmy, że.
• 33:30
  Danego odcinka w sensie pętli pętli, a ja.
• 33:33
  A u mnie na zegarku miała całość, że to jest powiedzmy 5
• 33:36
  30 w tej od tej czterdziestej szóstej do ósmej godziny nie no
• 33:39
  i. To nie dawało.
• 33:43
  Więc znaczy ja tych 2 godzin? Nie pamiętam, bo to było w
• 33:46
  takiej adrenalinie już gdzie ja od jednego do drugiego punktu
• 33:49
  trasy jeździłem rowerem po prostu bez pomocy patrycji, no
• 33:53
  bo tak jakby nie można tego robić jako taki obserwator i
• 33:57
  tylko krzyczałem, żeby się trzymała, że da radę.
• 33:59
  Już to już był taki moment, że wszyscy zawodnicy na trasie
• 34:01
  zaczęli cię dopingować, a już. Gdzieś poszło w eter, że ja
• 34:05
  ważę, że jednak ten rekord jest w zasięgu, ale.
• 34:10
  No właśnie, ale wiesz co jak dostajesz taką informację po 46
• 34:13
  godzinach, że musisz być 5 30 to w pierwszym momencie ja
• 34:17
  powiedziałam, że to jest niemożliwe.
• 34:20
  Po czym? Po czym?
• 34:22
  Dokładnie jakoś się poderwałam i nagle okazało się, że biegałam
• 34:25
  znacznie szybciej, po czym jak gdyby trochę przyhamowałam sama
• 34:29
  siebie, ponieważ też zrobiło się gorąco i i trochę się
• 34:32
  wystraszyłam, że no 2 godziny to jednak jest kawał czasu.
• 34:36
  I żebym gdzieś się tam nie ugotowała i i finalnie nie
• 34:40
  zatrzymała, bo było jednak kluczowe, żeby jednak te 2
• 34:42
  godziny przebiec znaczy tutaj już.
• 34:44
  My też taki włączyliśmy tryb ultra, że tak powiem, czyli
• 34:48
  odpuściliśmy trochę jedzenie, tylko żele, coca-cola.
• 34:51
  Tak w. Takiej w takiej.
• 34:52
  Chłodze w takiej sytuacji zapobieramy się na chłodzamy się
• 34:55
  na. Tak dokładnie trochę
• 34:57
  przesadzili, bo znowu wylali nam nie tyle wody, że ja po prostu
• 35:00
  buty miałam kompletnie przelane i 2 2 ważyły pod uwa kilogramy
• 35:04
  każdy, ale no ale to to dopiero no wiadomo, no to były emocje i
• 35:10
  i jak poprosiłam o chłodzenie to to dostałam go troszeczkę za
• 35:13
  dużo, ale no finalnie finalnie oczywiście wyszło cudownie.
• 35:19
  Chociaż to był dla mnie taki horror, bo właśnie ja nie miałam
• 35:22
  tego podglądu na zegarku, nie byłam w stanie patrzeć na.
• 35:27
  Wyświetlanie oczywiście wy mi krzyczeliście, że jest dobrze,
• 35:30
  ale ja tak naprawdę do końca nie wiedziałam, nawet jak biegłam to
• 35:32
  ostatnie okrążenia to nie wiedziałam ile ja tych okrążeń
• 35:36
  muszę nabiec i gdzie w którym momencie dokładnie jest na to
• 35:39
  miejsce tego rekordu. To inna historia, ale ale
• 35:48
  pamiętam, że chyba dopiero na przedostatnim okrążeniu
• 35:51
  wypowiedzieliście mi, a jeszcze było coś takiego, że też start
• 35:55
  nie był idealnie. Znaczy, ja miałam autolapa po
• 35:59
  GPS ie i to przesuwa o 5 m. Mówię o tym tylko, że ja
• 36:03
  dostawałam różne informacje, ile ja jeszcze mam biec, że bardzo
• 36:08
  często dzieje się tak, że start na przykład ma się odbyć o
• 36:10
  godzinie 10:00, a odbywa się dziesiąta 0 2, bo jeszcze
• 36:13
  przemówienie prawda się przeciągnęło i ja dostawałam
• 36:17
  właśnie, że tu mi krzyczeli, że jeszcze 10 minut, a na przykład
• 36:19
  jak ktoś mi krzyczał jeszcze 12 minut, to jest ogromna różnica,
• 36:23
  jak już biegniesz na oparach. I 40.
• 36:26
  Te 7 godzin to to? Walczysz o rekord o jakieś
• 36:33
  metry, to to jest ogromna różnica.
• 36:35
  Jeszcze 2 minuty biegu i pamiętam, że no tak naprawdę to
• 36:39
  sami nie wiedzieliśmy, prawda kogo słuchać, na który zegarek
• 36:42
  patrzeć, ile tego czasu jeszcze jest do końca nie jest tylko.
• 36:46
  Wystrzał w tym wypadku. Dokładnie no i.
• 36:49
  Tak, bo. Są 2 pierwsze minutę przed
• 36:51
  końcem i drugi, no dokładnie. Dokładnie tak, że tak, że to to
• 36:56
  było takie trudne, no bo. Rzeczywiście no nie do końca
• 36:59
  wiedziałam ile ja jeszcze mam z tych sił z siebie wykrzesać, a z
• 37:03
  drugiej strony wiedziałam, że wiesz, każdy krok jest na wagę
• 37:06
  złota i i to moje pochylenie, prawda?
• 37:12
  Pierwszy raz pierwszy raz. Po prostu wysiadłem i mięśnie
• 37:15
  pośladków. Pośladki odpowiadają za
• 37:18
  wyprostowaną sylwetkę, więc co się wyprostowałam, to za chwilę
• 37:23
  się znowu pochylam i biegłam w tak dziwnym pochyleniu, że bałam
• 37:26
  się, że się potknę i wywrócę praktycznie ja byłam w
• 37:28
  permanentnym takim wywracaniu się tak wyglądał mój bieg i i po
• 37:34
  prostu moje skupienie, żeby no jednak się nie wywrócić, bo
• 37:37
  wiedziałam, że jak ja się wywrócę to to nie będzie rekordu
• 37:41
  znaczy. Przebiegając linie rekordu,
• 37:42
  która mniej więcej wypadała na wysokości naszego namiotu.
• 37:46
  To już by a to, ale. To już było wszystko jedno, czy
• 37:48
  ona pobiegnie o 5 m o 10, znaczy się wiadomo, że dla zawodnika
• 37:51
  teraz liczy się cały ten in plus.
• 37:53
  Nie ile do tego dołożysz, tyle będzie Twojej wartości, w tym
• 37:57
  tyle następnemu będzie ciężej, o tyle to pobić.
• 38:00
  Natomiast w momencie kiedy ona albo samej sobie tak, ale w
• 38:04
  momencie, kiedy Patrycja przekroczyła tą granicę, no to
• 38:07
  już było takie i z jednej strony ulga, a z drugiej strony jeszcze
• 38:11
  taka ostatnia minuta dosłownie gonienia z całej siły.
• 38:15
  Żeby tam jeszcze więcej niż minuta, bo tam 800 m było
• 38:19
  poprawione nie więcej. Więcej, no więc to było jakieś 3
• 38:22
  minuty, nawet bym. Powiedział spory kawałek tej.
• 38:25
  Pętli jeszcze jednak przebiegłam niecałą, ale, ale takie 3
• 38:28
  czwarte tej pętli przebiegła mniej więcej.
• 38:31
  Miejsca no i to było właśnie niesamowite.
• 38:34
  Tak właśnie serwis. Pytałeś się o to wsparcie
• 38:37
  psychiczne i jednym z pomysłów Adriana na wsparcie w trakcie
• 38:43
  tego biegu było narysowanie. Pamiętasz kredą?
• 38:49
  Go pati w jednym było, bo w innym miejscu też było jakieś
• 38:52
  pati a tam było takie serce i wyobraź sobie, że ten drugi
• 38:57
  strzał padł. Ja się zatrzymałam, oparłam się
• 39:00
  o barierki, które były i okazało się, że ja się zatrzymałam
• 39:03
  dokładnie na tej wysokości. Tego wielkiego serca i tego go
• 39:07
  pati he he to ujęcie z. Drona.
• 39:11
  No ale mamy zdjęcie przebiegają. Wiesz tak, tak, tak, po prostu
• 39:17
  to aż mieliśmy ciarki. Po prostu już nie mówiąc, że tam
• 39:20
  wszyscy się popłakali, ale. Ale po prostu jak zobaczyliśmy,
• 39:23
  że to jest to miejsce na wiesz no, 1700 m i i dowiedz dokładnie
• 39:28
  do tego miejsca. No to to było niesamowite.
• 39:34
  No nie. Nie no to jakieś jakieś
• 39:36
  przypadków nie ma i no i właśnie tam dobiegliśmy i okazało się,
• 39:41
  że no wsparcie serwisu się właśnie nie skończyło, bo jak
• 39:45
  trzeba było dojść potem na kontrolę to okazało się, że
• 39:49
  wiesz, ja mogłam przebiec 436 km, ale już dojść kilkaset
• 39:54
  metrów nie trzeba było pokonać. 6 schodów chyba albo 7, więc tam
• 39:59
  był Bartek fudali mefju. I Patrycja, którzy po prostu z
• 40:04
  niesamowitymi wynikami tak, bo Patrycja miała 436 mefiu 485 i
• 40:10
  Bartek. Nie wiem 10 mniej chyba jakoś
• 40:12
  tak nie było. No okazało się kontrolę
• 40:16
  dopingowa to jest taki barak. Po schodach wysokich schodkach i
• 40:22
  jeszcze i jeszcze w środku te prysznice, które też miały próg
• 40:24
  na poziomie 50 cm dosłownie, żeby do niego wejść, więc to
• 40:29
  jest takie. Zawsze no niełatwa rzeczy te
• 40:31
  kontrolanty dopingowe. Niezłomnych pokonały
• 40:36
  sanitariaty. I co udało?
• 40:39
  Się nie nie. Coś tam znieść, wsadzaliśmy na
• 40:42
  rynkach mnie razem krzesełko zrobiliście razem z.
• 40:48
  Pawłem i z Adamem. Generalnie to mnie na zmianę
• 40:50
  nosili na rękach. No bo też skończyłaś.
• 40:54
  Na samym końcu tej trasy. W ogóle drugiej strony na
• 40:59
  następny raz poprosimy jeszcze pół pętli, więc jak?
• 41:02
  Kończyłam 24 godziny. Rok wcześniej to skończyłam przy
• 41:06
  naszym punkcie serwisowym. Bo goniłem cię całe ostatnie
• 41:11
  kółko z krzesełkiem i coca colą w kieszeni.
• 41:14
  Tak to jest. Też takie śmieszne, że jak pada
• 41:16
  rekord to oczywiście musi być przy tym sędzia.
• 41:20
  Ano, że wiadomo o tym wcześniej, no to sędzia i osoba od dopingu
• 41:24
  już musi z tobą być, no więc oni zaczynają biec.
• 41:28
  No i okazuje się, że. Nie dają rady.
• 41:34
  Seria, ale tym razem na 40. Ośmiogodzinny do sędzia jechał
• 41:37
  na rowerze, ale, ale poprzedni pamiętam jak robiłam te 403, to
• 41:44
  naprawdę mnie przeklinali. Nie mogłam na to żyć.
• 41:47
  Samo miałaś ostatnią. Minutę to podejrzewam, że się
• 41:49
  tak. No właśnie spieszyłam.
• 41:50
  Oczywiście, że ja się zawsze spinam i tego się już nauczyłam,
• 41:53
  że biegnie się do końca, bo bo tak naprawdę to nigdy nie
• 41:56
  wiadomo ile tam możemy metrów. Wiesz braknąć czy tam no trzeba
• 42:02
  mieć do końca zawsze. A okazuje się, że ta adrenalina
• 42:06
  na samym końcu jest tak wielka, że gdzieś to zmęczenie
• 42:09
  kompletnie wiesz co ucieka i i wtedy naprawdę potrafimy
• 42:13
  przyśpieszyć tak jak wtedy na tajwanie po 4 15. 4 15 i ta
• 42:20
  świadomość. Też, że zaraz skończysz.
• 42:22
  Jednak tak tak tak oczywiście, że to tylko o to chodzi, że że
• 42:25
  wiemy, że zaraz wszystko się skończy, odpoczniemy.
• 42:29
  Bo ja widziałem patrycję, która nawet 2 ostatnie godziny biega
• 42:32
  tak mocno i czasami umówmy się, że zwykły zjadacz chleba, szary
• 42:37
  człowiek, żeby wyjść na te 2 godziny pobiegać jakie 2 godziny
• 42:41
  30 minut bardzo często tak to już jest poza jakimiś tam
• 42:44
  granicami, a tutaj po 46 godzinach jeszcze tylko 2
• 42:49
  godziny na maksa i w zasadzie schodzę.
• 42:52
  No faktycznie, jak pstryknięcie palcem na tle całości wygląda,
• 42:56
  ale absolutnie tak nie jest. To jest gdzieś tam wypracowane,
• 43:02
  bo bo też wiesz, no niektóre treningi są specjalnie pod to
• 43:06
  pod to robione, żeby właśnie ta końcówka była mocna.
• 43:10
  No i właśnie to, że wiesz, no to, że generalnie.
• 43:15
  Dbamy i pilnujemy, nawet jeżeli jest ta końcówka, to my jednak
• 43:17
  tych żeli nie odpuszczamy i i pilnujemy, żeby ta energia była
• 43:21
  i na. Pewno w serwisie nie ma czegoś
• 43:24
  takiego, że a tam 6 godzin do końca.
• 43:26
  Patrycja jest pierwsza i machamy ręką.
• 43:28
  Nie to jest skupienie do samego końca, bo to jest wyścig, na
• 43:32
  którym się może jeszcze wszystko wydarzyć.
• 43:33
  Tak, oczywiście zwłaszcza. Że na tak długim biegu to też
• 43:36
  jest jedzenie, jest formą regeneracji.
• 43:39
  Pobiegł w sensie, potem szybciej dojdziesz do siebie, jak się w
• 43:41
  niej zajedziesz, prawda? Dokładnie?
• 43:44
  Także ja jak już tam kończę. No to właśnie też wkracza wtedy
• 43:48
  serwis, bo już nie już wiedzą, że tak mam mamy mieć krzesełko.
• 43:53
  Colę czekoladowe. Odzywa no a my.
• 43:57
  Akurat jak mleko czekoladowe po po już na mnie czeka rzeczy do
• 44:01
  przebrania, klapki, żeby zdjąć buty, umyć jedzenie.
• 44:06
  Ja bardzo szybko marznę, także wiesz nawet jak jest lato to już
• 44:10
  kurka kurtka puchowa na mnie czeka.
• 44:14
  I rzeczywiście. Biegają wam z tym krzesełkiem,
• 44:20
  słuchajcie, a co się? Dzieje jak przychodzą takie
• 44:23
  sytuacje niestandardowe, jak na przykład sytuacja, w której ty
• 44:27
  tracisz wzrok, opowiadałaś o takiej o takiej, wiesz co?
• 44:30
  To jest zadziwiające, bo ja w sytuacjach takich trudnych
• 44:34
  dziwnych Jestem kompletnie spokojna.
• 44:38
  Generalnie to rozkminiam, co mogłoby się wydarzyć i w sumie
• 44:41
  tak samo mam Adrian. Sytuacja kryzysowych był osobą.
• 44:46
  Działa mamy. Zachowuje.
• 44:47
  Bardzo zimną krew, że tak powiem, ale emocje bardzo mało
• 44:51
  emocji, ale też potrafię podjąć szybko najlepszą możliwą
• 44:55
  decyzję, że tak powiem. Czyli mając do wyboru ileś tam
• 44:58
  wariantów intuicyjnie, bardzo sprawnie wybieram tą najlepszą.
• 45:04
  Yy. Generalnie mi się wydaje, że
• 45:07
  generalnie u nas jest mało takich emocji w sensie stresu.
• 45:15
  Jest dużo pozytywnych i to staramy się podkreślać i w
• 45:18
  trakcie biegu prawda tym nakręcać i wymieniać.
• 45:23
  Ja kilka razy raz stopnęłam, a to wtedy właśnie nóżką to się
• 45:26
  śmiałeś ze mnie, że się zatrzymałam i tupnęłam nóżką coś
• 45:29
  tempa nie zgadzały. Potrafię, że tak powiem
• 45:34
  powiedzieć właśnie wyrazić swoją opinię swoją opinię na temat
• 45:37
  niedobrej herbaty. Ale się personalnie nigdy nie
• 45:42
  absolutnie nie denerwuje, nie złoszczę, nie no nie ma u nas
• 45:45
  nerwowo. Pochwalę, bo Patrycja jest dobrą
• 45:48
  zawodniczką, jeżeli chodzi o współpracę z supportem, bo ja
• 45:51
  obserwuję też inne drużyny ciebie pytać, bo myślałam.
• 45:55
  O tym właśnie jak to wygląda, bo wiesz, ja mam małą okazję
• 45:58
  obserwowania jak to wygląda więc.
• 46:02
  Bardzo często słyszymy z jakichś tam namiotów obok czy stanowisk
• 46:05
  w grze o boże, a nie to, a dlaczego?
• 46:08
  A czemu ty tak robisz i? Emocji się w to wszystko
• 46:12
  dostaje. Patrycja, no żołądek ma
• 46:14
  legendarny, o którym wszyscy słyszeli, więc rzadko kiedy
• 46:18
  zdarza się sytuacja, że podamy jej do jedzenia.
• 46:21
  Coś, czego ona nie zje, znaczy się w ogóle i tak nie mamy
• 46:24
  możliwości wyboru. Mamy tak ograniczony ten
• 46:27
  asortyment, że ciężko, żeby się pojawiło coś, co jest niedobre,
• 46:30
  no czasami, jak przyniesiemy coś z bufetu organizatora i albo
• 46:36
  chipsy czosnkowe przypadkiem zgarnie, no to powiedzmy, że
• 46:39
  tak. Patrycja oszczędza emocje na
• 46:42
  takim biegu. Po co denerwować się, po co
• 46:44
  denerwować się na ludźmi, którzy pomagają ci osiągnąć cel i
• 46:49
  bezsensownie tracić energię? Ja kiedyś na biegu dobowym się
• 46:52
  denerwowałem. Na zawodników nordic walking.
• 46:55
  Pamiętam i straciłem tyle energii przy tym wszystkim.
• 46:59
  Myśmy o tym później ja od tamtej.
• 47:00
  Pory już się nie denerwuję, nawet najlepszą techniką u nas w
• 47:03
  Polsce to jest, żeby nad tym zapanować to jest jazda
• 47:06
  samochodem, jak przestaniesz się denerwować w samochodzie to już
• 47:09
  nic nie jest w stanie cię zdenerwować później ja.
• 47:12
  Mam odwrotną zasadę, to znaczy ja wręcz wyłapuję każdy uśmiech
• 47:17
  na trasie od zawodników od kibiców i nawet jak jest w nim
• 47:20
  bardzo ciężko jak Jestem bardzo zmęczona to mam zasadę
• 47:23
  odwzajemniać każdy uśmiech. Mózg nie rozróżnia, czy my się
• 47:27
  uśmiechamy, bo mamy powód do uśmiechu.
• 47:29
  Czy uśmiechamy się, bo jak gdyby sztucznie to wywołujemy, ten
• 47:35
  morfiny się wytwarzają? Niezależnie od tego, a więc ja
• 47:39
  pielęgnuję bardzo na biegu dobre emocje i i no i wdzięczność.
• 47:44
  No to akurat wiesz, życie mi pokazało, że to jest niezwykle
• 47:48
  ważne uczucie i to bardzo pomocne.
• 47:51
  I ja rzeczywiście Jestem chytra, strasznie na energię.
• 47:55
  Czyli, czyli wiesz, wyłączam właśnie denerwowanie się
• 47:59
  złuszczenie się, bo bo to po prostu niepotrzebnie zużywa.
• 48:03
  Energię ja pamiętam. Na jednym biegu to był chyba
• 48:05
  pierwszy bieg Pawła żuka sześciogodzinny. 6 godzin
• 48:13
  pełnych mocy i pamiętam, że ty tam biegłaś i za każdym
• 48:16
  okrążeniem i działać jakiś fajny napis na ciężarówce.
• 48:20
  Ja już nie pamiętam co to był za napisane.
• 48:23
  Pamiętam, że ty właśnie mówisz, że no właśnie sobie tak przy
• 48:26
  każdym kółku czytam ten napis i on mi tak i on mi tak dobrze
• 48:29
  robi. To jest niesamowite, właśnie to.
• 48:31
  O czym Adrian Karolina zawsze kredę zabieramy i teraz nam nie
• 48:35
  pozwolimy w tym. Na tajwanie nie pozwolę 2 2 lata
• 48:39
  temu, pomazaliśmy całą trasę praktycznie kredą i no u nich
• 48:43
  takie są zasady, że nie można w parkerze robić takich.
• 48:45
  Rzeczy, ale wiesz co to jest, to jest taki drobny myk, który w
• 48:50
  sumie wiesz tanim kosztem niewielkim w sumie wysiłkiem
• 48:52
  można, a ten zawodnik wiesz jak widzi tego swojego Karolina
• 48:55
  mikotki konie rysuje serduszka. Karteczki dla patrycji.
• 49:01
  Takie dajemy. Karteczki i na przykład z
• 49:03
  jakimiś hasłami, które tam mamy wspólne między sobą, z których
• 49:07
  się śmiejemy, to to potrafimy sobie na karteczce na przykład
• 49:11
  to. Pielęgnowanie tych dobrych
• 49:12
  uczuć, tych momentów, kiedy coś fajnego się dzieje, czy
• 49:15
  chociażby to, co my też wymyśliliśmy, to wiesz,
• 49:18
  świętowanie na przykład każdego ma przebiegniętego maratonu albo
• 49:21
  świętowanie każdej setki, prawda?
• 49:25
  Gdzieś setki. A jeszcze?
• 49:26
  Tylko jedna. Jak jest tylko jedna, to co
• 49:29
  wtedy dziesiątki? Ale ale wiesz co to to, no tak
• 49:34
  buduje i i dodaje energii, która no jest takim biegu jest bardzo
• 49:39
  bardzo potrzebna kiedyś serwisowałam.
• 49:44
  Monikę na DFGB. W lądku i tam dotarła na jakiś
• 49:51
  jeden punkt i dosyć długo musiałam czekać i obserwowałam
• 49:54
  ludzi. Matko po prostu ja nie
• 49:57
  wiedziałam, że że wiesz, że rodziny, że pary, że potrafią
• 50:00
  się tak kłócić, że potrafi być tyle złych emocji.
• 50:04
  Podczas teoretycznie takiego fajnego wydarzenia po prostu
• 50:09
  byłam w ciężkim szoku, jak wiesz, może wszystko nie
• 50:14
  pasować? Cukierek w papierku albo
• 50:16
  cukierek bez papierka czy tutaj jeszcze?
• 50:19
  Dochodzi jeszcze jeden aspekt ważny, bo zabierając swoich
• 50:22
  bliskich tak naprawdę to oni współodczuwają, a często robią
• 50:26
  to w sposób mylny. Ja sam kiedyś.
• 50:30
  Wpadłem w taką pułapkę, że tak powiem, czyli dobiegając na
• 50:33
  punkt, w którym się odbijaliśmy na biegu
• 50:35
  dwudziestoczterogodzinnym. Moja ciocia powiedziała dziecko
• 50:40
  jak ty wyglądasz i wiesz, ja wtedy sobie zacząłem tak
• 50:43
  naprawdę myśleć o boże, jak ja wyglądam.
• 50:45
  Może ja naprawdę już Jestem zmęczony, może powinienem zejść
• 50:49
  w mojej ocenie też jest to trochę taki czynnik, który nie
• 50:53
  do końca sprzyja. Teraz jak byliśmy na tajwanie,
• 50:56
  ja już patrycję znam, no trochę lepiej, znacznie lepiej można
• 51:00
  powiedzieć od tego pierwszego wyjazdu.
• 51:03
  To nawet mówiłem ci to, jak byliśmy w środku w na tajwanie,
• 51:07
  że mnie wtedy było łatwiej, bo ja bez uczuciowo trochę do tego
• 51:11
  podszedłem. No mamy zadanie i ja
• 51:13
  przyjechałem wykonać zadanie. Mam ją supportować mam wykonać x
• 51:18
  czynności i tak naprawdę nie myślałem o tym bólu o tym
• 51:22
  wszystkim, co ona przejdzie z czasem, kiedy ta nasza relacja
• 51:26
  się trochę zacisnęła. No to tak jakby z tyłu głowy,
• 51:31
  jednak gdzieś tak miałem, że boże po tej chorobie, że tam 48
• 51:34
  godzin i to wszystko i czy ona da radę i w ogóle za pierwszym
• 51:38
  razem, kiedy nie do końca jesteśmy świadomi.
• 51:40
  Jest nam naprawdę znacznie łatwiej i w ogóle nie odczuwamy
• 51:43
  tego bólu i cierpienia, a w momencie kiedy.
• 51:45
  Ktoś jest dla ciebie ważny na przykład i tak dalej, no to to
• 51:48
  już nabiera dla ciebie trochę innego znaczenia.
• 51:50
  I tak jakby zaczynasz też współodczuwać, może nawet nie
• 51:54
  współodczuwać, tylko też przeżywać to wszystko, co ta
• 51:56
  osoba nie to. No też na pewno też wpływa jakoś
• 52:00
  na. Jakość Twojej pracy jako
• 52:03
  supportera? Czy na przykład?
• 52:05
  Podejmujesz czasem inne decyzje, wiesz co?
• 52:08
  Pod wpływem tych. Emocji ja to powiem.
• 52:10
  Że trochę się rozhulałem, jeżeli o to chodzi i.
• 52:13
  Są takie rzeczy, że że podejmuje czasami jakieś decyzje raz
• 52:17
  nielegalnie patrycji wepchnąłem kapsułkę z kofeiną, że tak
• 52:20
  powiem, no bo mi mówi, nie powiem ci.
• 52:24
  Bo mi powiedziała. Że nie ma siły, więc gdzieś tam
• 52:27
  dorzuciłem i to była mod tylko i wyłącznie moja decyzja na
• 52:30
  przykład nie, ale ogólnie jeżeli chodzi o emocje.
• 52:35
  No nie, nie, nie, nie należy się właśnie tutaj o to chodzi.
• 52:38
  Wcześniej mówiliśmy o tym, że ja na przykład zachowuję zimną krew
• 52:41
  do końca i mimo tego, że wiem, że będzie cierpiała, albo że w
• 52:44
  danym momencie jest jej bardzo ciężko i już mi się kończą
• 52:48
  pomysły, to ja w żaden sposób nie mogę jej tego pokazać, bo na
• 52:51
  samym starcie też mówiłem, że. Jeżeli support opadnie z sił, to
• 52:56
  zawodnik też opadnie z sił. Ja muszę za każdym razem na te
• 52:59
  kilkanaście metrów, kiedy ona przebiega pod moim stoiskiem, to
• 53:02
  ja w ogóle mam stać uśmiechnięty, tańczyć, robić
• 53:05
  salta co ktokolwiek potrafi, byle by była energia w tym
• 53:09
  miejscu. Żeby trochę jej tej energii
• 53:11
  odepchnąć. Czy tak, a Patrycja?
• 53:13
  Zdarzało się czasem, że czułaś się w ten sposób, że to ty
• 53:16
  musisz podnieść support na duchu.
• 53:20
  To znaczy właśnie wtedy, co była ta pomyłka w Pabianicach, to jak
• 53:26
  się zrobiło tak to to to pamiętam, że no no pamiętam, że
• 53:31
  ja musiałam też to mówię. W pewnym momencie zaczęliśmy
• 53:34
  chyba wszyscy grać z 2 stron. No bo no też zdawałam sobie
• 53:40
  sprawę, że przecież nikt nie zrobił tego specjalnie.
• 53:42
  Adrian nie pomylił się specjalnie i chciał jak
• 53:44
  najlepiej. A a wyszło jak wyszło co
• 53:48
  wynikało tylko i wyłącznie, że został obudzony gdzieś tam w
• 53:50
  środku. Yy, w środku swojego nigdy nie
• 53:53
  mógł tego policzyć do wyliczeń i i i tego już nie cofniemy.
• 53:58
  To pamiętam, że wtedy. No tak z jednej strony było mi
• 54:02
  przykro, że jednak no gdzieś ten czas minął i gdzieś ta szansa
• 54:06
  jakaś przepadła, a z drugiej strony no nie mogłam po sobie
• 54:09
  pokazać, że że że jest no bo wiedziałam, że to jak gdyby, no
• 54:13
  no nie ma niczyjej winy w tym znaczy są.
• 54:15
  Zawodnicy, którzy wykorzystali, by to też w pewien sposób i
• 54:18
  powiedzieli, jak się pomyliłeś, to ja nie biegnę dalej.
• 54:21
  Mam to w nosie przez ciebie. Myślę, że są tacy zawodnicy.
• 54:25
  Wiesz jak się ma? Kryzys to się czasami chwyta
• 54:27
  wszystkich, że tak powiem, tam wiesz już, żeby sobie ulżyć, ale
• 54:33
  no nie ja do takich. Zmotywowana na wynik.
• 54:37
  Wiesz? Tak trochę ze mną.
• 54:40
  No. Z rekordem czy bez to były
• 54:42
  mistrzostwa świata? Trzeba było je wygrać po prostu
• 54:45
  tak, jakby mistrzostwa świata nie są od tego, żeby bić tam
• 54:48
  rekordy. Chyba że jest to wypadkową tych
• 54:51
  mistrzostw i poziomu rywalizacji.
• 54:52
  Tak, ale nikt nie jedzie z nastawieniem na pewno na
• 54:55
  mistrzostwa świata, że o pobije rekord.
• 54:58
  No bo jak przepalisz w pierwszej dobie, no to to nawet nie
• 55:01
  zostaniesz mistrzem świata, a gdzie dopiero jego rekordzistą,
• 55:04
  tak tak niesamowicie. Ciężka i i też ciekawa sytuacja
• 55:08
  była wtedy co ja straciłam. Podczas biegu dwudziestego
• 55:11
  czterogodzinnego, bo jak ja im mówiłam, że nie widzę na
• 55:14
  początku to ja. I właśnie ja po iluś.
• 55:17
  Okrążeniach się kapnęłam, że nie kompletnie nie rozumiem, co to
• 55:20
  znaczy nie widzę, bo wiesz jak ktoś się mówi, co nie, że nie
• 55:24
  nie widzę, bo coś tam to to raczej sobie wyobraża, że nie
• 55:27
  wiem, nie ostro widzi, słabo widzi czegoś, tam się nie to
• 55:30
  widzi, ale ja. Pamiętam swoją reakcję, jak to
• 55:33
  nie widzisz, Patrycja, ja nie rozumiem, jak ty widzisz.
• 55:36
  Przestałam ręką trafiać w laski. Dotarło, że one naprawdę nie
• 55:40
  widzi? Ja im.
• 55:41
  Zaczęłam tłumaczyć, żeby oni mi nie krzyczeli tu, bo ja ich
• 55:44
  prosiłam o to, bo wiesz, ja nie wiedziałam gdzie skręcić, nawet
• 55:47
  w którym momencie skręcić i dla mnie hasło tu nie oznaczało nic,
• 55:52
  bo jak nie widzisz, to tu to nie znaczy nic.
• 55:54
  Zaczęłam im tłumaczyć w biegu, że oni muszą powiedzieć za 10 m,
• 55:58
  albo teraz skręć, prawda? W tym momencie, w którym Jestem
• 56:02
  teraz, to to jest dla mnie informacja, a, ale właśnie chyba
• 56:06
  jak przestałam trafiać w laski. I i to wyglądało tak, że
• 56:11
  musieli. Żeby podać mi w laskę to musieli
• 56:13
  najpierw złapać moją dłoń, wsadzić mi tego plaska w dłoni i
• 56:18
  to dopiero zrozumieli co się tak naprawdę dzieje.
• 56:23
  Biec na pętli, nie widząc trochę.
• 56:26
  Trochę mi na partii to znaczy tak ten wzrok tak dokładnie jest
• 56:29
  legendą. Tej pętli, no jakby zebrać te
• 56:32
  wszystkie biegi, które przebiegła.
• 56:33
  No to myślę, że tych pętli byłoby kilka ładnych 1000.
• 56:36
  Nie nikt na świecie. Nie przebieg tyle pętli w
• 56:39
  Pabianicach w parku co ja to na pewno to.
• 56:41
  Na pewno na pewno. Trochę na pamięć, bo ten wzrok
• 56:44
  wiesz, to nie jest coś, co się pojawia nagle tylko to, jak
• 56:48
  gdyby to to. Ta Mgła zachodzi stopniowo, więc
• 56:53
  to jest trochę jak z biegiem W ciemności.
• 56:56
  Wiesz, to nie jest zależne ci zgaszą światło i w pierwszym
• 56:58
  momencie nie widzisz nic tylko po iluś tam minutach się
• 57:01
  przyzwyczajasz i ja widząc coraz słabiej uczyłam się
• 57:06
  charakterystycznych punktów na trasie i.
• 57:11
  Pabianice mają to do siebie, że tam jest asfalt i no park i
• 57:15
  pomiędzy ta wewnętrzna linia asfaltu ona jest ma inny odcień
• 57:21
  niż ziemia, więc ja widziałam ten kontrast i po prostu biegłam
• 57:26
  trzymając się tej linii tego kontrastu.
• 57:30
  Czyli wiedziałaś na tyle, że ten kontrast byłaś wszystko, ja
• 57:34
  tylko. Widziałam różnicę pomiędzy wiesz
• 57:36
  światłem a ciemnym i jasnym. Białym a czarnym trochę
• 57:40
  widziałam zawodników, widziałam ich numery białe, na które
• 57:44
  stanowiły kontrast. Więc też nawigować za
• 57:47
  zawodnikami, no i oczywiście za głosem i ja rzeczywiście jak już
• 57:52
  straciłam kompletnie rozeznanie gdzie Jestem gdzie mam skręcić
• 57:55
  to wiesz, to też krzyczałam do zawodników, chociaż też zdawałam
• 57:58
  sobie sprawę, że oni kompletnie nie rozumieją, że ja mówię, że
• 58:01
  nie widzę, ale z drugiej strony wiesz co ja czasami jak coś w
• 58:04
  coś wpadałam, czy wiesz, no, że niebezpiecznie byłam gdzieś tam
• 58:06
  krawędzi skręcałam bardziej w drzewa, to to też zawodnicy też
• 58:10
  się do mnie odzywali, co nie że. No Przemyśl tutaj.
• 58:15
  Akurat jeszcze ciekawe było, że do nas jak już dotarła ta
• 58:18
  informacja to. Nigdy z ekipy nie powiedział.
• 58:22
  Przekonajmy ją, żeby zeszła na przykład, albo zróbmy coś w
• 58:25
  trosce o jej zdrowie, że no ale. Wiesz co, ja dopiero pamiętam,
• 58:28
  bo też pamiętasz między nami mieć ma zawsze mamy grupę,
• 58:33
  stwarzam na messengerze zawsze grupę i osoby, które mnie
• 58:36
  serwisują są w tej grupie i my bardzo długo dyskutowaliśmy o
• 58:40
  tych zawodach na tej grupie po po.
• 58:44
  Łudniu ja się wyłączam tak tak. Ale chodziło o to, że ja tak
• 58:49
  naprawdę dopiero po tych zawodach zdałam sobie sprawę w
• 58:52
  jak trudnej sytuacji był mój serwis.
• 58:56
  Bo ja nie miałam ani przez sekundę myśli, żeby zejść z
• 58:59
  trasy. Oni kapnęli się w pewnym
• 59:02
  momencie, że ja autentycznie nie widzę, ale też nie mieliśmy.
• 59:05
  Takiego pomysłu Patrycja, tak jakby wiedzieliśmy jeszcze o co
• 59:09
  chodzi w tym biegu, bo my jeszcze wiedzieliśmy.
• 59:11
  No tak, to jeszcze jeszcze inna, bo tam jeszcze było bardzo
• 59:14
  drugie głębokie, drugie dno, ponieważ ja jeszcze wtedy.
• 59:18
  Ogłosiłam. Że że mam już nowotwór i skąd
• 59:24
  wynikała tam moja walka o ten bieg?
• 59:26
  Wygranie o ten rekord. Byłam o ten ostatni bieg.
• 59:32
  A oni już wiedzieli, więc oni byli podwójnie obciążeni wiedzą,
• 59:36
  że Jestem chora, że być może to jest mój ostatni bieg, a ja
• 59:40
  biegnę i nie widzę i biegnę, a oni nie mogą nic z tym zrobić.
• 59:47
  Powiedzieliśmy, że nic mi nie pomoże.
• 59:50
  No to jest też impreza takiej rangi, że tam nie może sobie
• 59:53
  człowiek z supportu wyjść na trasę po prostu i w jakikolwiek
• 59:56
  sposób nawigować tak tylko. Oni cię to na tych zakrętach tam
• 1:00:01
  są 4 kluczowe zakręty, prawda? W tej strefie serwisu, które
• 1:00:05
  były dla mnie najtrudniejsze? Na.
• 1:00:08
  Początku, ale to nie zdało egzaminu.
• 1:00:12
  Nawigować liście, potem się rozstawiliście po trasie i to
• 1:00:15
  było też tak, że tak normalnie ja mam mniejszą ekipę serwisową,
• 1:00:18
  ale ponieważ ten bieg akurat był wyjątkowy i dosyć dużo moich
• 1:00:21
  przyjaciół przyjechało, okazało się, że to było kluczowe, bo
• 1:00:24
  było nas na tyle, że każdy rozstawił się po zakrętach i
• 1:00:27
  krzyczał mi. Skręć teraz skręć teraz i próg.
• 1:00:33
  Nogi do góry. Jeszcze.
• 1:00:34
  Próg Patrycja już 10 m przed pierwszym progiem po prostu jak
• 1:00:38
  czapla tak śmiesznie biegną, a. Wiedziałam, że nie mogę się o
• 1:00:42
  niego potknąć. Tam przy sędziach to akurat tam
• 1:00:45
  było słychać, to już wiesz, to jest takie miejsce
• 1:00:48
  charakterystyczne, że ja wiedziałam, że tam jest ten
• 1:00:50
  próg, więc tam też musiałam bardzo uważać.
• 1:00:53
  No i kluczowe były też te ostatnie pętle, kiedy kiedy?
• 1:00:59
  Cukrzyk czyli. Przemysł warzecha.
• 1:01:04
  Yy właśnie kapną się co się dzieje i mówi, ja cię
• 1:01:08
  poprowadzę, biegnij koło mnie i on gdzieś tam jak ja za bardzo
• 1:01:14
  biegłam w prawo, to on po prostu mnie łokciem spychał, a jak za
• 1:01:19
  bardzo w lewo, no to po prostu krzyczał, że że mam się
• 1:01:22
  przesunąć w Prawo i też też ułatwia mi to wbiegnięcie, bo to
• 1:01:26
  były raptem 3 pętle. No ale 3 pętle.
• 1:01:29
  Okazało się, że że to były najszybsze pętle.
• 1:01:31
  Na jego biegu on to był debiut jego w biegu 20 czterogodzinnym.
• 1:01:34
  Ee i on też po prostu prosił zawodników, żeby mi schodzili z
• 1:01:38
  drogi i no i to było na pewno pomocne.
• 1:01:43
  Yy i i tak jak oni nie mogli być ze mną na trasie, no to no nikt
• 1:01:46
  nie zabroni zawodnikowi mówić mi, prawda?
• 1:01:49
  Skręć w prawo, skręć w lewo za rękę, mnie nie ciągnie tego też.
• 1:01:52
  Wyciągnęliśmy wnioski, ja bardzo trenuję i już niedługo będę mógł
• 1:01:56
  na równi z patrycją biegać. 48 godzin.
• 1:02:00
  Ja już nie zamierzam, ale ja już nie zamierzam mieć takich
• 1:02:03
  problemów, problemy no są opanowane, wiemy jak zapobiegać.
• 1:02:08
  Nie pamiętam, że ty. Miałaś podobną sytuację gdzieś
• 1:02:11
  na jakimś biegu na. Wyspach w.
• 1:02:12
  Szkocji czy gdzieś w Irlandii? Dokładnie dokładnie to są.
• 1:02:16
  To było o tyle dziwne, wtedy jeszcze nie wiedziałam w ogóle
• 1:02:19
  co się dzieje, ale to był bieg górski, ja śledłam na biegu
• 1:02:24
  górskim i go ukończyłam. Nie pytaj mnie jak.
• 1:02:30
  To, bo ja autentycznie i to jeszcze był taki specyficzny
• 1:02:34
  bieg, bo on nie był oznaczony. Trasa nie była znaczona i biegło
• 1:02:37
  się, tylko znaczy oznaczeniami szlaku i trakiem.
• 1:02:41
  Wtedy to była w ogóle jakoś trucku była taka, że.
• 1:02:44
  Ale bardziej przeszkadzały niż pomagały, a ja nie widziałam
• 1:02:48
  tych oznaczeń, bo one były tak małe na takich słupkach, że ja
• 1:02:51
  schodziłam z drogiej, wchodziłam do rowu przytykałam nos
• 1:02:54
  dosłownie do słupka i dopiero wtedy widziałam czy to mam więc
• 1:02:58
  proste czy w lewo jak czegoś. Nie widać to tego nie ma po
• 1:03:01
  prostu Patrycja, więc to jakby nie widziałaś zagrożenia tak
• 1:03:04
  tak. Tak, ja nie widziałam przeszkód.
• 1:03:06
  Nie wiedziałaś przecież, żeby ukończyć ten bieg, a bardzo mi
• 1:03:09
  zależało, bo to był bieg kwalifikacyjny odbyt water.
• 1:03:13
  Więc no i tam właśnie w sumie finalnie na mecie.
• 1:03:17
  O tyle dobrze już dowiedziałam się co mi jest, bo akurat był
• 1:03:20
  lekarz i on obejrzał i od razu zdiagnozował o co chodzi jest to
• 1:03:25
  obrzęk grobówki. To jest jak kiedyś nosiłam szkła
• 1:03:29
  kontaktowe, szkła kontaktowe powodują to, że rogówka jest
• 1:03:34
  mniej dotleniona niż tak normalnie.
• 1:03:37
  Ale też podczas biegów okazuje się, że w gałce ocznej kumuluje
• 1:03:42
  się kwas mlekowy i zmęczenie oczu.
• 1:03:47
  Zmęczenie oczu plus. Wiesz co plus niedotlenienie
• 1:03:51
  rogówki plus kwas mlekowy wywołują właśnie obrzęk rogówki
• 1:03:55
  i to jest coś, co się pojawia jedynym lekarstwem na to tak
• 1:03:58
  naprawdę to jest odpocząć, zamknąć oczy i przeczekać.
• 1:04:01
  Oczywiście są krople, które temu zapobiegają, które teraz już są
• 1:04:04
  w mojej apteczce i i oczywiście mam no zrezygnowałam z noszenia
• 1:04:09
  szkieł kontaktowych, które rzeczywiście, no w okularach.
• 1:04:14
  Zdarza mi się, że mam początki tego, czyli taki dyskomfort w
• 1:04:18
  oczach, ale no nie doprowadzam już do takiego stanu jaki jaki
• 1:04:21
  był wtedy, a jak to się. Odbyło tutaj na tej pętli.
• 1:04:25
  Czy to ci przeszło w końcu czy dociągnęłaś do mety?
• 1:04:28
  Nie no oczywiście. Dobiegłam zamiast rekordu świata
• 1:04:32
  wyszedł z tego rekordu Europy tylko tak, bo.
• 1:04:37
  Mi o tyle przykro. Że wiesz co naprawdę siły były
• 1:04:39
  nogi były i i wszystko tylko po prostu tam.
• 1:04:43
  Tak to był ewidentnie dzień konia, no ale po prostu wiesz,
• 1:04:46
  nie widząc, nie jesteś w stanie utrzymać, musiałabym utrzymać
• 1:04:49
  tempo poniżej 5, 20 a a ja tam utrzymałam tempo 5 30 no taka
• 1:04:53
  była różnica, że wiesz, no 17 było.
• 1:04:55
  Dokładnie pana rekord świadczy 5 17.
• 1:04:59
  Tamtą cyfr tak dokładnie no 5 17, więc.
• 1:05:02
  Po prostu to tempo zaczęło spadać w momencie, kiedy
• 1:05:04
  przestałam widzieć. No i z dużym niedosytem
• 1:05:09
  ukończyłam, ale pamiętam z drugiej strony jak tam
• 1:05:12
  siedzieliśmy, już wszyscy płakaliśmy na tej mecie, to to
• 1:05:16
  to pierwsza moja myśl była, że o k.
• 1:05:19
  Godzę się z tym wynikiem, bo to znaczy, że ja to jeszcze zrobię
• 1:05:23
  wtedy wtedy w momencie, kiedy wiesz, dopiero byłam na początku
• 1:05:27
  diagnozowania nowotworu złośliwego piersi, to to była
• 1:05:31
  świetna. Dla mnie informacja.
• 1:05:35
  Czy świetnie? To ty to przekręciłaś sobie nie
• 1:05:37
  bo tak jakby. Świetną informacją.
• 1:05:39
  To, że masz rekord Europy zamiast świata to może nie jest
• 1:05:42
  tylko to, w jaki sposób sobie to projektujesz, tak.
• 1:05:45
  Jeszcze nie teraz zrobię to później, czyli dostanę szanse
• 1:05:48
  nie tak ja. Dla mnie to była informacja, że
• 1:05:51
  że ja jeszcze jednak pożyję będę miała inną okazję.
• 1:05:56
  I ostatni. Bieg będzie nieco później.
• 1:05:58
  Słuchajcie ja. Mam coś powiem, ja też nie
• 1:06:00
  pobiłem rekordu świata, to znaczy, że jeszcze będę bardzo
• 1:06:02
  długo żył tak, dopóki go nie pobiję.
• 1:06:06
  To możecie być pewni, że jeszcze trochę pożyje dla niektórych.
• 1:06:08
  Szklanka jest zawsze do do połowy pełna, no.
• 1:06:12
  Właśnie to jest wiesz takie sytuacje.
• 1:06:14
  Kiedy, kiedy słyszy się diagnozę?
• 1:06:17
  Nowotwór złośliwy, a potem się dowiaduje, że jednak jeszcze
• 1:06:19
  jest jeden nowotwór złośliwy, to to musi być szklanka do połowy
• 1:06:24
  pełna, bo bo bo inaczej byłoby naprawdę naprawdę źle, więc no i
• 1:06:29
  właśnie i support. Rola supportu, bo tak rozmawiamy
• 1:06:33
  tutaj o roli supportu, ale wiesz, support nie kończy się z
• 1:06:36
  na mecie. Nie kończy się w dniu zawodów,
• 1:06:39
  bo tak naprawdę to. Z wieloma osobami mam kontakty
• 1:06:44
  tak na co dzień i przyjaźnimy się i na naprawdę powstają takie
• 1:06:48
  wiesz, więzi głębokie. Yy bardzo fajne, ale no też tak
• 1:06:54
  naprawdę w tym moim okresie kiedy ja się leczyłam, no to no
• 1:06:58
  to mój support to dopiero miał zadanie.
• 1:07:02
  Bo wiesz, bo to były naprawdę trudne, ultra i trudny czas, a
• 1:07:07
  tak naprawdę to byliśmy. Byliśmy cały czas w kontakcie i.
• 1:07:13
  I i właśnie tak jak wiesz, Adrian odgaduje, na co mam
• 1:07:16
  ochotę jak Jestem na pętli to wtedy odgadywał kiedy trzeba do
• 1:07:19
  mnie zadzwonić, to też. Niesamowite Patrycja, jak tam
• 1:07:24
  był słabszy dzień, że tak powiem to i to dosłownie tej
• 1:07:28
  konkretnej. Chwili.
• 1:07:30
  I dzwonić telefon. Wiesz coś tam jakoś łezka już a
• 1:07:33
  tu dzwoni Adriana. Co tam u ciebie?
• 1:07:36
  Było najtrudniejsze w tym okresie choroby patrycy.
• 1:07:43
  Nie wiem, bo ciężko jest mi odpowiedzieć na to pytanie.
• 1:07:46
  Ja w ogóle yy bardzo dobrze to przeszedłem, że tak powiem.
• 1:07:52
  Ee, może to z boku wyglądało nie do końca dobrze, że tak powiem.
• 1:07:57
  Ee, ale ja potraktowałem to jako coś, co zaraz się zmieni jako
• 1:08:03
  stan rzeczy, czyli o k jesteś chora?
• 1:08:06
  Wchodzimy w etap leczenia i zaraz będziesz zdrowa.
• 1:08:08
  W ogóle nawet przez sekundę i w naszej komunikacji między nami i
• 1:08:13
  w moim odczuwaniu tego wszystkiego nie pomyślałem, że
• 1:08:16
  to się nie uda taką przewodnią myślą to było, no to jest
• 1:08:20
  berezowska. No właśnie.
• 1:08:21
  Miałam powiedzieć, że tyle Brazylia usłyszałam, że ale to
• 1:08:24
  wiesz statystyki statystykami, ale.
• 1:08:27
  Ty jesteś. Bryanowską śmieszne.
• 1:08:30
  Bo. Pat Patrycja sama wyciągała te
• 1:08:32
  statystyki. Na przykład mówiła nam, że tam
• 1:08:35
  ileś osób na ileś ma wymioty po przyjmowaniu chemii, a po tej
• 1:08:39
  różowej to w ogóle jest jeszcze gorzej i tak dalej na co ja
• 1:08:42
  wszystko na na każde takie rzeczy reagowałem, ale ty jesteś
• 1:08:45
  berezowska i później było czy wymiotowałaś nie, czy miałaś to
• 1:08:49
  nie czy przeleżałaś w łóżku nie i się okazało, że 99,9 rzeczy,
• 1:08:54
  które dotykają wszystkich chorych na nowotwór.
• 1:08:57
  W przypadku patrycji to się nie wydarzyło.
• 1:09:00
  Ale ja też wewnętrznie wierzę, że to dlatego, że tego nie
• 1:09:02
  projektowaliśmy w żaden sposób. I i samo i same włosy.
• 1:09:07
  No z włosów to się śmieje. Ja się akurat śmiałem.
• 1:09:09
  Patrycja, pamiętam jak zobaczyłem patrycję i ona taka
• 1:09:11
  smutna mi mówiła, że włosy jej wypadają garściami, że będzie
• 1:09:14
  musiała, a ja chodziłem, masz ładną taką małą główkę, będziesz
• 1:09:18
  dobrze wyglądała w ogóle przeistoczyłem to w coś
• 1:09:22
  pozytywnego. Tak naprawdę razem poszliśmy do
• 1:09:24
  fryzjera, a chcieliśmy włosy, ja fryzurę mam do patrycji podobną,
• 1:09:28
  także znaczy się ona chciała mieć taką jak ja po prostu i.
• 1:09:31
  I to dlatego. Została zura, została
• 1:09:34
  wspomnienia została, ale rzeczywiście, no no w takie
• 1:09:38
  jakie miałam wsparcie, wiesz? Wtedy w tamtym okresie od
• 1:09:43
  Adriana i całej reszty ekipy, bo tak naprawdę to wiesz się też
• 1:09:47
  osoby, które są gdzieś tam mieszkają bliżej mnie w
• 1:09:51
  wieliszewie. Moi przyjaciele, to wiesz, co
• 1:09:54
  tam zresztą no umówmy się też trochę spiskowaliście za moimi
• 1:09:58
  plecami. I ja się pewnie domyślałam, ale
• 1:10:03
  ale wiesz tam było mówione co kto w razie czego pojedzie,
• 1:10:06
  przyjedzie, zrobi zakupy, zawiezie.
• 1:10:09
  Oczywiście pewnie z 90% tych rzeczy okazało się
• 1:10:12
  niepotrzebnych i i finalnie ja z nich nie skorzystałam, ale wiesz
• 1:10:16
  sama świadomość. Mieliśmy Patrycja między siebie
• 1:10:19
  po prostu. Ale, ale tę świadomość, że
• 1:10:22
  wiesz, że ma się taką możliwość, no to jest, to jest naprawdę
• 1:10:26
  bardzo, bardzo ważne także na. Pewno w tej chorobie też ważne
• 1:10:29
  było precyzowanie naszych możliwości nie, bo często ci
• 1:10:34
  ludzie mówią, jak na przykład masz gorszy okres, że jak coś to
• 1:10:38
  Jestem. No ale jak co tak naprawdę nie
• 1:10:41
  to to wiesz, to każdy może rzucić jak coś to Jestem i i co
• 1:10:45
  z tego. Tylko bardziej to wyjdź po
• 1:10:47
  prostu, ale nie, bo ja bym bardziej powiedział, że nawet
• 1:10:50
  precyzować Patrycja, jak będziesz potrzebowała to jak
• 1:10:53
  gdzieś pojadę, jak będziesz potrzebowała coś kupić to ja
• 1:10:56
  kupię, bo Patrycja też jest osobą która.
• 1:11:00
  Wiesz co wietrycja też jest? Osobą.
• 1:11:04
  Która rzadko prosi się o pomoc i ja myślę, że tutaj Patrycja,
• 1:11:10
  taki największy postęp jaki zrobiła a propos choroby, to
• 1:11:14
  nauczyła się prosić ludzi o to, żeby w jakiś sposób jej pomogli.
• 1:11:17
  Na przykład to to myślę, że to było takim też trochę
• 1:11:21
  przełomowym momentem tej całej tej choroby, kiedy okazało się,
• 1:11:24
  że ona faktycznie. Tam były jakieś meble do
• 1:11:28
  znoszenia, bo to się przecież. Przeprowadzało ty się
• 1:11:30
  przeprowadzała? Więc ona sama, która musi cały
• 1:11:34
  dobytek życia swój przenieść do drugiego budynku.
• 1:11:38
  Nieważne, że to jest 200 m przez siatkę, ale tego po prostu jest
• 1:11:41
  masa i gdzieś tam biegała z tymi torebkami, a się okazało, że.
• 1:11:45
  Chłopaki z legionowa po prostu wpadli w czwórkę, piątkę i
• 1:11:49
  przetargami. Część rzeczy dosłownie w pół
• 1:11:51
  godziny. Tak, to takie małe kroki, nic
• 1:11:54
  nieznaczące rzeczy tak naprawdę i nie jakieś.
• 1:11:59
  Bardzo znaczące dla ciebie. Bardzo to dla mnie nieduże
• 1:12:02
  poświęcenie. To nie było to, to nie jest
• 1:12:04
  koszt, ktoś to przyniósł. I skręcił mi szafę czy łóżko,
• 1:12:08
  tylko ta świadomość, że wiesz, że jest ktoś, kto właśnie możesz
• 1:12:11
  w razie czego poprosić i i po prostu jest i czeka.
• 1:12:16
  I rzeczywiście jeżeli kiedykolwiek na waszej drodze
• 1:12:19
  pojawi się ktoś, kto takiej pomocy będzie potrzebował, to
• 1:12:21
  warto właśnie precyzować. Słuchaj, może ja gotuję ci
• 1:12:25
  obiad? A nie?
• 1:12:28
  Dostałem też nie wie o co może poprosić, jak coś to Jestem, ale
• 1:12:30
  jak co jak będę chciał pożyczyć? Nie wiem pieniądze jak będę
• 1:12:34
  chciał wyjść na spać. Dokładnie.
• 1:12:37
  W razie czego zadzwoń, to są bardzo puste słowa i najczęściej
• 1:12:41
  takie osoby z tego nie korzystają.
• 1:12:44
  Będziesz mieć słabszy słabszy dzień, to zadzwoń do mnie,
• 1:12:46
  pogadamy, jest, Jestem dla ciebie pod telefonem i to już
• 1:12:49
  jest taki lepszy przekaz. Nie przekaż przekaz niż po
• 1:12:53
  prostu Jestem, albo jak coś to może ten William sobie jak mi.
• 1:12:56
  Przywiozłeś słoik jest Łodzi super zalewajkę.
• 1:12:59
  Z łódzką zalewajkę no odczekali. No tak, dostawałam takie taką
• 1:13:06
  pomoc, naprawdę realną, to to to było.
• 1:13:10
  Bajki nigdy nie jadła. Czy ty wiesz co to zalewajka?
• 1:13:12
  Wiesz co? Nie wiem, wyobrażam sobie tylko.
• 1:13:17
  To jest zupa z województwa łódzkiego i to jest taki Żurek z
• 1:13:21
  ziemniakami z kiełbasą. Grzybkami, cebulki troszeczkę
• 1:13:26
  też bardziej. Strzelał w taką kremową zupę,
• 1:13:29
  ale z kluseczkami mamy więc. Patrycja dostała słoiczki, z
• 1:13:33
  których bardzo się cieszyła. Tam jeszcze jakaś kartka od ewy
• 1:13:36
  była coś jeszcze. Tak, tak, tak, to były naprawdę
• 1:13:39
  takie, wiesz konkretna konkretne rzeczy, które naprawdę pomagały
• 1:13:43
  i no i rzeczywiście na pewno zmieniłam swoje podejście, ale
• 1:13:47
  myślę, że w ogóle trochę uczy tego ultra właśnie.
• 1:13:51
  Ten support, no wiesz, jakby nie patrzeć to w ogóle ja muszę
• 1:13:55
  przed takimi zawodami poprosić kilka osób, żeby poświęciły swój
• 1:14:01
  czas urlop, siły, bo to też jest tak, że wiesz nawet jeżeli
• 1:14:06
  wyjeżdżamy w jakieś bardzo fajne miejsce, no to samo niespanie
• 1:14:10
  przez 48 godzin rozwala, tak to nie jest urlop rozwala cały
• 1:14:16
  wiesz dobowy rytm na. Długi czas i tak naprawdę to
• 1:14:21
  nawet jakieś te samochody się zastanawiałam, że to jest w
• 1:14:25
  jakiś sposób dosyć egoistyczne, tym bardziej, że nawet jeżeli ja
• 1:14:28
  takie zawody wygram, to ja otrzymuję ten Puchar, tą
• 1:14:30
  nagrodę, ten cały splendor i chwała spływają na mnie.
• 1:14:36
  No a osoby, które są ze mną, no to wiesz, tak naprawdę to ja
• 1:14:41
  sobie wygrałem. Bieg.
• 1:14:44
  Adrian. Jakie to postrzegasz?
• 1:14:45
  To jest egoistyczne ze strony patrycji, że ma taki support.
• 1:14:49
  Mm. Nie w żadnym wypadku nie jest
• 1:14:52
  egoistyczne, no chyba właśnie sztuką jest dobrać tak ludzi,
• 1:14:56
  żeby każdy z nich pełnił jakąś funkcję w zespole, ale żeby oni
• 1:15:00
  też ze sobą grali, bo to jest jeszcze istotne i ja na przykład
• 1:15:05
  Jestem wdzięczny patrycji za te znajomości, które za tych ludzi,
• 1:15:09
  których poznałem w tym namiocie 3 x 3 i supportując patrycję na
• 1:15:13
  przykład nie więc właśnie tak się pytam.
• 1:15:16
  Bo to doświadczenie jakie masz z patrycją bądź co bądź najlepszą
• 1:15:21
  biegaczką ultra na świecie. Dziękuję.
• 1:15:24
  Dziękuję. To jest wieś.
• 1:15:25
  To jest to musi być coś niesamowitego i co ono tobie
• 1:15:30
  daje? A czy się wiesz co na?
• 1:15:31
  Pewno fajnie jest, jak słyszy się od ludzi, a padają takie
• 1:15:35
  rzeczy, że niesamowicie się na nas patrzy jak na drużynę, na
• 1:15:39
  przykład, że jesteśmy super zgrani.
• 1:15:41
  Poza tym ja zawsze miałem trochę takie podejście, ponieważ no nie
• 1:15:45
  tylko patrycję w życiu supportowałem kiedyś wydaje mi
• 1:15:48
  się, że to mogło być impulsem do tego, że w ogóle zacząłem z
• 1:15:51
  patrycją robić takie rzeczy. Kiedyś mojego serdecznego kolegę
• 1:15:55
  maurycego oleksiewicza supportowałem na GSB sam.
• 1:15:59
  Fill i to była taka szkoła przetrwania, tak naprawdę i po
• 1:16:03
  fill po takich przeżyciach jest trochę jak w moim przypadku z
• 1:16:07
  biegiem rzeźnika fill, bo biegniesz w parze i po
• 1:16:11
  ukończeniu tego biegu do Szymona powiedziałem, że jesteś dla mnie
• 1:16:14
  jak brat przeszliśmy przez ty, jesteś dla mnie jak brat.
• 1:16:17
  Myślę, że w przypadku supportu jest trochę tak samo, że jak
• 1:16:20
  przejdziemy razem przez to, to później ta więź na tyle się
• 1:16:23
  zaciska, że. Ta osoba naprawdę jest nam
• 1:16:26
  bliska. To nie jest taki jednorazowy
• 1:16:28
  strzał, bo tam ktoś mnie poprosił, żebym pomógł fill
• 1:16:31
  podał. To jedzenie, tak jak wszyscy
• 1:16:32
  sobie myślą, że to jest kwestia podawania jedzenia podał.
• 1:16:35
  Jedzenie, później zwinął namiot i pojechał do siebie i
• 1:16:38
  zapominamy o tym. Dla mnie osobiście jest to coś
• 1:16:41
  znacznie więcej fill. Nie wiem, czy byłbym w stanie
• 1:16:44
  supportować każdego zawodnika. Ja zanim pierwszy raz z patrycją
• 1:16:48
  fill poleciałem na tajwan, to my przez 3 miesiące się
• 1:16:51
  spotykaliśmy raz w tygodniu. I ja siadałem naprzeciwko
• 1:16:54
  patrycji i zadawałem jej 100 pytań.
• 1:16:58
  Biegaliśmy. Dużo biegaliśmy i.
• 1:16:59
  Cały czas rozmawialiśmy, ja chciałem poznać, chciałem
• 1:17:02
  podejść do tego na maksa profesjonalnie.
• 1:17:03
  No bo też wiedziałem, z jaką osobą jadę, że tak powiem.
• 1:17:06
  Patrycja mnie trochę z szeregu wyciągnęła na ten pierwszy
• 1:17:09
  wyjazd i tak to się zaczęło, że tak powiem, więc ja myślę, że to
• 1:17:13
  na pewno pomaga w zbudowaniu takiej naprawdę prawdziwej
• 1:17:17
  przyjaźni i relacji. No super się was.
• 1:17:19
  Słuchaj, rzeczywiście to jest niesamowite, że tworzycie taką
• 1:17:23
  paczkę nie tylko na biegach, tylko poza nimi i nie tylko wy,
• 1:17:27
  ale rozumiem, że. Tam więcej osób niż w tle, które
• 1:17:30
  wszystkich pozdrawiamy. Wszystkim bardzo serdecznie
• 1:17:32
  dziękuję. No niestety, no nie da się
• 1:17:36
  prawda nawet wszystkich wymienić, bo to wiesz jest, no
• 1:17:41
  to czy ktoś ze mną jedzie, często zależy od możliwości
• 1:17:44
  urlopowych, czasowych i po prostu wiadomo, osób rodziny są
• 1:17:48
  inne obowiązki. Ale jak tylko mogę, to staram
• 1:17:52
  się jak najwięcej osób ze sobą zabrać i i wiadomo, że to są
• 1:17:55
  jakieś rotacje. Raz jedzie ta osoba, raz inna.
• 1:18:00
  Poza tym staramy się właśnie też dobrać to prawda pod takim
• 1:18:03
  względem, że trochę charakterowicznym i kto z kim?
• 1:18:06
  Aczkolwiek nie mamy dużego, nie musimy, ja nie mam.
• 1:18:09
  Żadnych wymogów co do osób w naszym otoczeniu tak to.
• 1:18:12
  Każda z tych. Osób nie.
• 1:18:14
  Odpowiada tak, właśnie były takie momenty.
• 1:18:16
  Pamiętam też właśnie na obu biegach.
• 1:18:19
  Tak naprawdę tych w pabianickich trudnych.
• 1:18:22
  Tu nazwijmy je, że to jest niesamowite, że czasami ktoś
• 1:18:28
  chowa jakąś część swojej osobowości, żeby patrycji.
• 1:18:32
  Było lepiej tak. I i mnie otaczają bardzo często
• 1:18:37
  osoby dosyć silnych charakterach.
• 1:18:41
  Prawda, ale ale gdzieś tam to było piękne, że właśnie wiesz,
• 1:18:46
  co czasami wiesz, odpuszczasz swoje ja czy swoją rację po to,
• 1:18:52
  żeby ta drużyna ten team funkcjonował finalnie jak
• 1:18:55
  najlepiej bez tego. To ciężko stworzyć taką.
• 1:19:00
  Niesamowite, że właśnie gdzieś ja akurat ja potrafię to jakoś
• 1:19:03
  wyzwolić, że naprawdę no silne charaktery, silne osoby, a mimo
• 1:19:08
  wszystko wiesz co gdzieś tam łagodnieją gdzieś tam
• 1:19:10
  odpuszczają swoje jakieś. Wiesz racje po to, żeby finalnie
• 1:19:16
  wszystkim było dobrze i żeby wyszło jak najlepiej.
• 1:19:24
  Może? Może czy po biegu robicie sobie
• 1:19:29
  jakąś listę rzeczy do poprawy? Wyciągacie wnioski takie?
• 1:19:33
  Spotkanie zawsze rozmawiamy, zawsze omawiamy sobie na.
• 1:19:36
  Przykład. Co nam się skończyło, albo czego
• 1:19:40
  nam brakowało, co się? Sprawdziło co się sprawdziło.
• 1:19:43
  Na jakim etapie gdzieś tam moglibyśmy coś zmienić?
• 1:19:46
  Na przykład zawsze to to, co się dzieje.
• 1:19:49
  Zawsze to na przykład powstała ta aplikacja, która jest
• 1:19:52
  doskonalona jeszcze po zawadach to.
• 1:19:55
  Może się wymieniamy jakimiś uwagami?
• 1:19:56
  To jest jedno, ale my sobie opowiadamy o tym, bo wiesz, bieg
• 1:19:59
  z pozycji zawodnika, a bieg z pozycji serwisanta to są 2 różne
• 1:20:04
  biegi, więc wiesz, ja powiadom o tym, co się działo na trasie i
• 1:20:08
  jak ja to widziałam, a oni mi opowiadają, co się działo w
• 1:20:12
  namiocie serwisowym i ogólnie. U patrycji zawsze jest
• 1:20:16
  chillouucik, bo ona sobie biegnie tak to jest to.
• 1:20:20
  Ja na przykład cole, bo ja powiedziałam hasło cola okazuje
• 1:20:23
  się, że wiesz, coli nie było i trzeba było colę powalczyć.
• 1:20:26
  I wiesz, ja pewnych rzeczy nie wiem, więc ja się dowiaduję
• 1:20:30
  bardzo często. We Francji, no wiesz.
• 1:20:35
  Nie wiem kosmos jakiś. To był po prostu zadanie nie do
• 1:20:38
  zrealizowania. Wiesz, w namiocie serwisowym
• 1:20:43
  podają ci kubeczek coli, ty idziesz i prosisz o colę, a oni
• 1:20:47
  ci dają kubeczek coli mówią, że nie, nie podadzą ci inaczej.
• 1:20:52
  Ja myślałem, że podejdę. Wezmę 3 banany, które na noc na
• 1:20:54
  przykład starczą, żeby patrycji po kawałku i dostaje kawałek
• 1:20:57
  banana. Więc jak ja bym miał za każdym
• 1:21:00
  razem latać po ten kawałek to. Znaczy.
• 1:21:03
  Latałbym generalnie latałbym. Też tak było tak, że to.
• 1:21:08
  Jest lodu, to dostałem wielkości kubeczka, powiedzmy tam 300 ml.
• 1:21:13
  To było tam 8 dużych kostek walbi na 27 ° w samo południe i.
• 1:21:19
  Organizator, który pisze ci, że zapewnia, wiesz, colę, banany,
• 1:21:22
  lód tylko jeszcze nie dodaje, że ilości będą homeopatyczne i że
• 1:21:27
  oto trzeba potem walczyć, więc my najczęściej.
• 1:21:30
  Staramy się mieć swoje, no ale wiesz, nie wszystko o mnie
• 1:21:33
  zawsze się da po mojej. Jednej wizycie w tym namiocie
• 1:21:36
  pani powiedziała. Że ten zawodnik nie może
• 1:21:39
  przychodzić? Znaczy tak, ja w ogóle to
• 1:21:42
  zrobiłeś, znaczy wiesz co, ja Jestem strasznie waleczny, nie i
• 1:21:45
  po prostu. Jeżeli mam postawiony cel, że.
• 1:21:49
  Ja mam. Zdobyć lód?
• 1:21:50
  Bo patrycji jest on potrzebny, żebyśmy osiągnęli swój cel, to
• 1:21:54
  choćbym miał, nie wiem, ukraść lodówkę z media ekspertu
• 1:21:58
  podłączyć ją i wygenerować ten lud to po prostu to zrobią.
• 1:22:03
  I od tego fill, do czego musiałbym sięgnąć?
• 1:22:06
  Ja muszę zrealizować ten cel i myślę, że to jest dobre w takim
• 1:22:09
  supporcie taka zadaniowość masz zakombinować luda, czy ty
• 1:22:12
  pojedziesz nastawi wytniesz go kawałek czy nie wiem ktoś sn
• 1:22:15
  polecisz samolotem na grenlandię i przywieziesz to mnie to nie
• 1:22:19
  interesuje, ale on ma być. I w pewnym momencie dostaje
• 1:22:23
  mówią mi, no nie teraz to za 2 mówię dobrze, sn, co tam wiesz
• 1:22:28
  w. Pocie czoła, walka o życie i w
• 1:22:30
  ogóle, więc tam pani z racji tego, że tego lodu nie
• 1:22:33
  otrzymałem. Coli dostałem w kubeł, a
• 1:22:35
  chciałem całą butelkę, bo mi świadomie jej nie kupiliśmy, bo
• 1:22:38
  wiedzieliśmy, że będzie na miejscu.
• 1:22:40
  No to od razu mnie pojawiła się gula Francuzi, niestety po
• 1:22:44
  angielsku nie rozmawiają w ogóle, ja po francusku też nie
• 1:22:48
  rozmawiam w ogóle więc sobie porozmawialiśmy.
• 1:22:52
  No ale też sytuacja jak. Zawodniczka znaczy serwisantka
• 1:22:57
  potrąciła mnie podstawiłam nogę to ja.
• 1:23:01
  Podejrzewam, że ja wtedy pobiłem swój rekord na 100 m w życiu.
• 1:23:04
  Nie wiesz. Co taka niefajna sytuacja, gdzie
• 1:23:07
  w Pabianicach biegłam i w strefie serwisowej.
• 1:23:13
  Widzę, że stoi na linii między trasą a trawnikiem.
• 1:23:20
  Dziewczynę z ekipy serwisowej duńskiej i patrząc mi w oczy tak
• 1:23:24
  jak ty teraz wystawiono mi pod nogi.
• 1:23:28
  Ja na szczęście nawiązałam z nią kontakt wzrokowy i nie
• 1:23:32
  odskoczyłam, ale przygotowałam się na to i wtrąciłyśmy się
• 1:23:38
  barkami. Tylko, że ona stała na takiej
• 1:23:42
  nierównej, tym więc ją jak gdyby odrzuciło i prawie się wywróciła
• 1:23:46
  i jeszcze utworzył. I zupełnie darowa.
• 1:23:49
  Poleciała na mnie na nią, którą ja trzymałam w ręku.
• 1:23:53
  I słuchaj, i ona oczywiście krzyknęła i ja w tym momencie
• 1:23:56
  widzę jak. Się otworzyła po prostu.
• 1:24:00
  Widzę jak Adrian biegnie w jej aha, bo ona się podniosła i tak
• 1:24:03
  jakby do mnie skoczyła tak jakby dosłownie chciała mnie pobić,
• 1:24:06
  zaczęła mnie gonić i ja widzę jak z jednej strony goni i
• 1:24:10
  biegnie adam a z drugiej strony biegnie Adrian.
• 1:24:14
  Adrian. Wiedziałeś, że ta pani wystawia
• 1:24:16
  nogę? Nie ja tylko.
• 1:24:17
  Ja tylko jak usłyszałem dźwięk patrycji, ponieważ Patrycja
• 1:24:20
  mocno ona mocno przeżywa, nawet jak komar ją gryzie, że tak
• 1:24:24
  powiem. Więc ja słysząc takie wymowne
• 1:24:27
  ała, które nie jest mi obce. Ja już dosłownie byłem w tym
• 1:24:30
  miejscu. Myśmy się zderzyły, ale z
• 1:24:34
  jakiego powodu to w sumie nie wiedział.
• 1:24:36
  Adam wiedział i o dziwo akurat to był moment, który nagrywał,
• 1:24:40
  więc miał to nagrane. No później zgłosiliśmy ten sejm,
• 1:24:44
  oczywiście ja to zgłosiłam i gramy fer.
• 1:24:45
  Generalnie zawsze chcemy, żeby no i w sumie.
• 1:24:47
  Przeprosiła nas ekipa, cała cała duńska ekipa nas przeprosiła, bo
• 1:24:51
  było to po prostu złośliwe zagranie.
• 1:24:55
  To było kilka sytuacji takich, że realizowane.
• 1:24:57
  Po prostu z dziewczynami i. I wzięliśmy tego, my wzięliśmy
• 1:25:02
  tego, powiedzmy team leadera, bo ich było bardzo dużo na rozmowę.
• 1:25:08
  Ja i Adam z dziećmi go na rozmowę na ławeczkę, no i
• 1:25:11
  przeprosił i od tamtej pory się sytuacja poprawiła, bo tak jakby
• 1:25:14
  no my my staramy się zawsze grać na 100%.
• 1:25:17
  Czyste z trasy i ona w ogóle na kilka godzin zniknęła.
• 1:25:22
  Ale nie, nie, nie mówię o zawodniczce tylko o tej.
• 1:25:24
  Serwisance, że oni o w ogóle wiesz gdzieś tam schowali, no bo
• 1:25:29
  zachowanie, ale no niestety takie rzeczy.
• 1:25:32
  Się zdarzają, ale po prostu to jak oni życzyli.
• 1:25:38
  Moje ubrania. Po prostu ja tego się
• 1:25:41
  zastanawiałem, że tam przeżyje ktoś czy nie znaczy, no tak.
• 1:25:45
  Tak, ja często powtarzam, że ja wchodzę na zupełnie inny tryb,
• 1:25:48
  jak już są zawody. Tak ja ogólnie staram się być
• 1:25:52
  miły dla ludzi przyjaznych i w ogóle, ale jak mamy cel, to nasz
• 1:25:55
  cel jest najważniejszy i mimo szczerej sympatii do wielu osób,
• 1:26:00
  jak przyjdą mnie poproszą na przykład w trakcie biegu
• 1:26:02
  patrycji Adrian pomóż, najpierw pomogę patrycji, a później
• 1:26:06
  możemy dopiero rozmawiać, jak wygospodaruje chwilę to.
• 1:26:10
  Oczywiście ci pomogę na tyle, na ile będę w stanie, no i zawsze
• 1:26:12
  ja już za 3 minuty muszę być z powrotem.
• 1:26:15
  Pamiętaj o tym. Ja ja to zaznaczę głośno, że ona
• 1:26:18
  tu będzie za 3 minuty mam dla ciebie 2,5, bo też muszę coś
• 1:26:22
  przygotować, na przykład nie. No tak my jesteśmy.
• 1:26:24
  Znani z tego, że mamy wszystko w apteczce i tak dalej, więc
• 1:26:27
  zawsze wspieramy innych, ale tak, ale ja też sobie zdaję
• 1:26:31
  sprawę, że Jestem dla nich priorytetem i wiesz.
• 1:26:35
  I sama odsyłam bardzo często zawodników, bo wiesz, my na
• 1:26:38
  trasie rozmawiamy i ktoś mówi, że ma problem żołądkowy albo to
• 1:26:41
  tamto, to mówię to idź do Adriana, tam w apteczce znajdzie
• 1:26:43
  to i to idź, ida, ale i tak wiem, że tak naprawdę to nie
• 1:26:47
  jest żaden rzuci wszystko i wiesz i i zajmie się kimś, a ja
• 1:26:51
  czegoś nie dostanę, to ja Jestem pewna, że.
• 1:26:53
  Wiesz, jest to mi się. Zdarzyło poza tym, że byłem
• 1:26:56
  lekarzem, to jeszcze masażystą i supporterem nie to nawet nie.
• 1:27:00
  Wiedziałam, że byłeś masażystą, czyli kogo masowałaś, co ci
• 1:27:03
  powiem? Później.
• 1:27:06
  Jeszcze Adrian się chciałem ciebie na koniec pytać, czy ty?
• 1:27:10
  Uczysz się czegoś podpatrujesz coś w innych serwisach, co potem
• 1:27:14
  przenosisz do swojej pracy. Nie.
• 1:27:18
  Uczciwie. Powiem, że nie, bo.
• 1:27:20
  Bo bo masz najlepszy serial. Bo czułeś się, że trzeba
• 1:27:23
  zabierać matę i śpiwór. To są takie.
• 1:27:25
  Znaczy wiesz, ok, dobra, może podpatruję sprzęt na przykład
• 1:27:29
  jaki ktoś ma, że nie wiem, tam widzieliśmy Łukasza krzesełko,
• 1:27:32
  które składa się na 4 i jest z wielkości zeszytu szkolnego,
• 1:27:37
  albo coś tam jeszcze innego. To tak natomiast jeżeli chodzi o
• 1:27:40
  te rzeczy, które wykonuje i tak dalej, to jest wszystko.
• 1:27:45
  Naszą inwencją twórczą i to raczej nas podpatrują niż my
• 1:27:48
  kogoś podpatrujemy o ja jedyne co podglądam to podglądam
• 1:27:51
  patrycję nie, bo dobrze jest mieć najlepszy punkt odniesienia
• 1:27:54
  ze wszystkich możliwych, nie więc to tak no.
• 1:27:57
  Tak, ona jest największa nauczycielką twoją to prawda
• 1:28:00
  dokładnie super kochanie, mieliśmy się.
• 1:28:03
  Pokłócić jeszcze tak? A no to proszę.
• 1:28:05
  Zapraszam jaki jest kolor moich oczu.
• 1:28:08
  Niebieska. Niebieskie to jest wieczny spór
• 1:28:12
  niebieskie, nie, no znaczy kiedyś w dowodach wpisywani
• 1:28:15
  miałam zielone wpisane, więc sorry wygrałam.
• 1:28:20
  Dziękuję wam bardzo. Do zobaczenia w przyszłości.
• 1:28:23
  Pa my również dziękuję. Dzięki zielono.
• 1:28:28
  Niebieskie. Kamil.
• 1:28:34
  O kurczę. Zielone.
• 1:28:46
  Dziękuję wam serdecznie za wysłuchanie tego podcastu i nie
• 1:28:49
  wiem czy pamiętacie, ale Patrycja była już w Black hat
• 1:28:52
  ultra w odcinku dwudziestym pierwszym, więc polecam gorąco
• 1:28:56
  do niego wrócić. Na zakończenie zapraszam was
• 1:28:59
  Jeszcze raz do wspierania podcastu pod adresem Black hat
• 1:29:02
  ultra PL wsparcie oraz do zakupu czapek i koszulek na Black hat
• 1:29:06
  ultra PL dziękuję wam serdecznie i do następnego razu.
• 1:29:12
  Buźka.