Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #39 Het verhaal van Lesley, hoe haar grootste sterkte ook ineens haar grootste valkuil was
Transcript
- Vrije Wereld: Welkom bij een nieuwe aflevering van de Vrije Vrouw Podcast. Hans en ik zijn nog altijd samen aan wandelen. In de vorige aflevering hebben we het over zijn verhaal gehad. En nu zou ik het heel graag over uw verhaal hebben. Mijn verhaal. En ik hoop, ik heb nog iets dat ga bijleren. Want dat kan ik al wel meegeven. Ik heb een zeer boeiende vrouw. Merci. Zelfs na al die jaren. Blijft ze mij verbazen. En ik denk dat dat ook ergens kracht is om ervoor te zorgen dat vrouwen of vrouwelijke ondernemsters ook echt terug gaan geloven in hunzelf en zichzelf terug kunnen verbazen. Maar van waar komt dat juist? Ik denk dat we daar eens op zoek moeten gaan. Waar begint uw verhaal? moment dat ik geboren word, zeker. Officieel. Ik ben opgegroeid in een ondernemend gezin. Mijn mama was toch ondernemend en mijn grootouders ook. Ik ben enig kind, dus ik had geen coole zus om naar op te kijken ofzo. Zo was dat bij u wel het geval. Altijd in school. Ja, een soort... Ik dat ik de perfecte leerling was, het brave, stille meisje. Al was ik heel lang niet zo stil en was ik een babbelkond. Ik kreeg vaak zachte punten op mijn rapport voor een gedrag omdat ik te veel aan babbelen was. Wat daar achteraf, of ondertussen ook met onze eigen pad, ik, onze dochters, dat we dat wel kunnen linken aan. Dat het voor mij allemaal iets te gemakkelijk ging op school en dat ik me kapot aan het vervelen was. Maar dat was lagere school. Op zich was dat nog wel leuk. Speldijd eigenlijk, dan middelbaar. Toen begon het al wat meer tegen te steken. Maar dan was ik ondertussen ook wel atletiek beginnen doen. Ik denk dat dat misschien ook al een beetje de link gaat zijn tussen ons twee. Dus heel veel van mijn tijd en energie ging gewoon naar trainen. En school kwam er een beetje bij. 9.30 meestal, of om 8.30, want ik ging om 9.30 slapen. Nog zo wat rapmennuiswerk maken. Dan ben ik verder gaan studeren, maar daar ben ik dan mee gestopt. En dan uiteindelijk mee in de zaak te stappen die mijn mama zoveel jaar ervoor had opgericht. Me beginnen ondernemen. ja, zoals het dan gaat, of zoals ik verwacht had dat dat gaat als je onderneemt, werk je jezelf. Ja, gewoon kapot. En ik werkte keiveel en keihard. Ik werkte zes dagen op zeven. En we hadden eigenlijk samen maar één dag, de zondag. Want jij werkte de klassieke. 9 to 5, maandag en vrijdag. En ik werkte maandag en zaterdag. Als ik even mag. Ja, je mag. Er komt nu van alles terug ineens. Wat ik ergens vergeet was of verdrongen had. Maar ik herinner mij vooral de eerste zwangerschap. Ik in de winkel gewerkt tot de week voor uw bevalling. De zaterdag was nog een drukke dag in de winkel. Heel de dag op mijn benen. Maandag is onze eerste dochter geboren. Dus voor mij was dat het normale. Ik dacht dat dat bij alle vrouwen zo was. Wat achteraf anders gebleken is. Ik heb eigenlijk nooit gemerkt dat Alice niet zwanger was. En dan was onze lieve Elenender. En dan denk ik... Na twee weken stonden jij terug te werken? Na één week, Correct, na één week? Jij had toen drie weken ouderschapsverloop, want je je verloop en dan nog vakantie En zwaarste drie weken. En jij moest eigenlijk na één week, we wandelen hier voor mij, gans die van haar... ...tutter aan het draaien is, zoals we dat kunnen zeggen. waarschijnlijk. Nee, nee. Klaar. Ik denk dat dat de mannen kunnen weten eigenlijk. En... Ja, dat was wel heel gekker dat ik na een week terug aan werken was en dat jij dan nog zo thuis waard met onze dochter. Al moet ik er wel bij zeggen dat ik werkte, de zaak was. We woonden in een appartement boven de winkel, ja, het was wel zo dicht bij elkaar. Dus we zagen elkaar doorheen de dag ook nog wel, maar toch het feit dat ik al zo terug aan werken was, op mijn benen stond een hele dag. Ik denk dat heel veel vrouwen, als je nu terug denkt aan hoe je voelde een week dat je bevallen was, dat je niet... zou denken, laat ik dan terug vijf dagen in de week fulltime op mijn benen gaan staan en van hod naar her, vooral mijn klanten. Maar kijk, dat hebben we toch maar gedaan. Ik zou het nooit, nooit, nooit terug opnieuw doen. Je hebt dat nog eens herhaald, met Ambert ook. Ja, toen heb ik wel de volle twee weken, denk ik. Of twee weken en een half rust genomen. Maar toen wilde ik ook weer gaan studeren. Het halve gings hebben we dus nog. ja. Oké, wie gaat er nu nog studeren? Ja, dus dan... werken, werken in de hoop de zaak te laten groeien, verder uit te bouwen. Dan is er inderdaad de eerste zwangerschapsgekomen, waarbij ik dan wel al mijn echte van... het is toch wel echt niet... hoe ik het wil of zo. Ook wat ik er net al zei, heel weinig tijd samen, alleen de zondag eigenlijk, ook superweinig vakantie. had eigenlijk heel veel vakantie, ik niet. Dus je ging vaak dan... Logisch was ik eens alleen op vakantie, of met mijn vrienden. Als ik alleen bedoel, daarom niet helemaal alleen, maar ik daarvan zonder ons. En dan... Ja, hadden wij zo twee weken of zo samen op het jaar, wat dat superweinig was. En dan zwanger van onze tweede dochter. En dan dacht ik, misschien moet ik toch gaan studeren. Ik kan dat wat perspectief bieden of zo. als ik daar straks zat, ben ik... na het middelbaar wilde gaan studeren, maar ik heb dat niet afgemaakt. Dus dan ben ik kathentensiv fiscaliteit gaan studeren, hoogzwanger. Ik weet nog dat we een foto genomen hebben. Amber is geboren 24 september en ik denk dat de week ervoor ofzo de lessen terugbegonnen. Dus ik heb één week de lessen gevolgd als avondstudent, werkstudent en dan bevallen. En ik denk dat ik na twee weken terug in de les zat en na drie weken ook terug in de winkel stond. Niks van gemerkt, wederom. En dan drie jaar gestudeerd, groot onderscheiding afgestudeerd. Je hebt drie jaar gedaan. Ja. Hey jongen, ik heb daar eens gemist. Ja, en dan ook nog misschien een heel belangrijk detail. Toen ik veertien jaar was, heeft mijn papa een zware diagnose gekregen namelijk dat hij ongeneeselijk ziek was. En toen, dat jaar... In 2016 was ik ondertussen samengekomen. Ik en twee jonge kinderen aan het opvoeden, de winkel aan rennen, terug aan studeren. En dan hij ook komen te overlijden. Of dan heeft hij toch een hele lange tijd op sterven gelegen, om uiteindelijk te overlijden. Ik herinner mij ook nog dat ik toen een klierkort heb gekregen, raar. Raar dat ik toen mijn lichaam zoiets had van hm, dat is misschien hier een beetje veel allemaal. Maar kijk, dan hebben we rustig. Ahem, rustig. verder geploeterd. Maar dan wel weer gevoeld van bon, het moet echt wel anders, want ik wil zo niet mijn kinderen verder opvoeden. Het had ook wel zijn voordeel, want onze kinderen hadden een opvang gegaan, die waren altijd bij mij in de winkel, ik kon die gaan halen, dus ik had ook wel veel flexibiliteit. Dat dat bij u anders was, want je hebt de meisjes nooit naar school gebracht of afgehaald, behoudt misschien eens heel uitzonderlijk. Maar dan voelde ik dat na die studiecircumcifiscaliteit... Ik wilde ondernemers meer gaan ondersteunen. Enerzijds met hun financiën, maar ook met de kennis van alles wat ik de afgelopen jaren had opgebouwd. Ook de kennis die ik had meegekregen, puur in het ondernemerschap. En dan dacht ik, laat ik Hoe starten we daar eigenlijk mee? Vraag ik me nu plots af. Ik zag je wel af en toe verdwijnen in de bureau. Ja, je doet dat gewoon zoals een ondernemster dat dan gewoon zo doet. Ik weet dat daar eigenlijk niet zo heel veel heb over nagedacht. Ik dat ik nog langs heb nagedacht over welke naam ik dat dan ga geven. Hoe moet ik mijn bedrijf dan noemen? In het begin verzint je allemaal fancy namen en laat je zoals ook elke ondernemster sowieso gaan kennen. Helemaal meeslepen in... Naam en branding en kleuren en wat allemaal het belangrijkste is, dat je gewoon moet delen over wat je te zeggen hebt of je aanbod. En dan ben je daar gewoon beginnen over vertellen en delen en dan zijn de eerste klanten beginnen komen. Een online programma ook gemaakt. Één op één mensen beginnen begeleiden en coachen. En dat verder uitgebouwd, dat er ook voor gezorgd heeft. En dan ook... op bepaald moment de zaak overgenomen, personeel ook in de zaak gezet. Wat daar dan voor gezorgd heeft, dat toen onze derde dochter geboren is, of dat ik zwanger was van onze derde dochter, dat er al veel meer vrijheid was, veel meer ruimte. En ik weet ook dat ik na zij geboren is, dat ik zij en nu zet ik mij hier in een baby, in die schommelstoel en ik blijf hier heel de dag zitten en heel de wereld mag ontploffen. Maar ik kom hier die eerste weken. Niet uit. Ik blijf gewoon thuis. Al moet ik dat even corrigeren, want na een week zaten we in het zuiden van Frankrijk. Ik herinner me dat nog wel goed, want dat was corona-periode. Ja, dat nog niet zo leuk. Mijn zus woont in zuiden van Spanje. Dus we waren al een hele tijd... ...gescheiden op een of andere manier. Het was moeilijk om samen te komen. En we hadden zo beslist van, hoe gaan we dat doen? We gaan een huisje in Frankrijk huren. Van Spanje naar het zuiden van Frankrijk en van België naar zuiden van Frankrijk. Mooi in midden. Dat moet lukken. We hebben daar niet te veel over nagedacht. Gewoon toegezegd van oké, we vinden het belangrijk om elkaar terug te zien. Maar dan kwam ons Snowadje natuurlijk. De reis was al lang geplant. Die week lag al keilang vast. En dan kwamen wij natuurlijk af met, he, we zijn zwanger. En voor wanneer is dat? Ongeveer dan. Kijk, zo gaat dat dan. Dus ja, dan is mijn zotte vrouw mee in de auto gekropen. Mijn een week oude dochter. Dan zijn wij heel voorzichtig naar het Zuid-Holland-Frankrijk gereden. Maar eigenlijk ging dat wel vlot. Ik zat daar naast op de achterbank en ik de tijd mijn bost gegeven. Dat hij rustig was, hij was gewoon altijd melk aan drinken. En dan zijn we zo naar daar gereden. En de oudste dochter vond dat geweldig, want die mocht van voren zitten. Dus dat was eigenlijk inderdaad. We hebben toen ook vooral gereden. Of jij hebt gereden. En je hebt er eigenlijk nog wel genoten van? Ik vond dat pompaal. Het was heel vermoeiend om naar daar te gaan. Maar die week daar was wel zalig, want ik moest alleen maar met mijn oma bezig zijn. De meisjes amuseerden zich. De nichtjes waren daar, dus dat was een geweldige week. Ik kon dat helemaal loslaten. Ik moest voor niks of niemand zorgen. Ze ook voor mij gezorgd. Ik moest alleen voor mijn pasgeboren baby'tjes zorgen. Dat op zich wel een fijne week. Even terug naar het coachen. Ik heb die beginjaar altijd beetje van de zijlijn meegevolgd. Ik had altijd het gevoel dat er nog wat geprofessaliseerd moet worden. Dat heb ik heel vaak te horen. Ik deed niet de lat. lag niet hoog genoeg, ik, op een bepaalde manier. Of ik deed het op zo'n manier waardoor hij scherp van buitenaf naar keek. dat moet anders, wordt beter. Ja, waar ik vooral mee zat was... Ik weet niet hoe we dat scherp gaan krijgen tijdens de podcast. Dat moet misschien ook Ik vind dat echt wel belangrijk stukje van Leslie. En dat is, je hebt een bepaalde kracht. Een unieke kracht die ik zelf ook voel, waar ik de vinger niet echt kan opleggen, of dat helemaal in woorden kan uitdrukken. En magie. Magie, een beetje hekserij, Als ik u met mijn klanten bezig hoorde, dan dacht ik altijd van, dat is echt wel sterk. En ik voelde achteraf, ik opvolgde, als ik daar dingen over vroeg, dat die mensen echt golopig waren. Maar dat die dat niet altijd terugbracht naar de gesprekken die je daarmee had gevoed. Terwijl, ik mensen coachte, professioneel, je geeft die tips en je hebt een professionele band, die zitten in je team, je hebt opvolgingssessies, die voelen zich groeien en die weten wel van oké... Ik ben hier gecoach geweest. Dat gevoel had ik altijd. En ik kreeg dan ook een promotie of een bonus en die voelde van oké, ik hier aan groeien. Dat vind ik altijd heel belangrijk, dat mensen kunnen groeien en die professie kunnen maken. En ik merkte dat bij uw klanten ook. Maar dat was altijd minder één op één duidelijk. Hoe moet ik dat zeggen? En ja, dan kom ik terug op die kracht die ik voel bij u. Ik ga een poging doen. Misschien gaan we daar niet komen. Dat is dat je eigenlijk heel hard op... Ik haat het woord eigenlijk, op mindset kunt werken. Dat je mensen op die manier in beweging krijgt. Maar dan weer zonder... Op een gegeven moment doen ze dat van hun eigen. Maar ze vergeten van waar het eigenlijk komt. Eigenlijk is net het hele mooie aan het verhaal, vind ik. Dat mensen in beweging komen en dat ze zoiets hebben van, kijk, ik heb dat niet eigenlijk zelf gedaan. Je kunt eigenlijk geen betere coach zijn, ik. Dus voor mij zeg, heb ik het summum van dat type coach. Dank je. Maar commercieel sta je daar dan eigenlijk wel wat zwakker in, want ja, hoe... kunt dat eigenlijk niet door je woorden uitdrukken, vind ik. Nee, is niet dat je kunt zeggen, je hebt nog geen website. Kijk, ik kan je website vrij maken. Kijk, hier is je website. Want hetgeen dat ik doe, is eigenlijk onzichtbaar. Is onzichtbaar. En moeilijk in woorden te plaatsen op een website, kijk, als je naar mij komt, ga ik daarvoor zorgen, oké, ik krijg Ook omdat dat bij iedereen anders is. Dat is bij iedereen anders, exact. Maar ik leef met je samen, ik gooi het effect elke dag. En dat is eigenlijk... Alles waanzinig. Ik vind dat een ongelooflijke kracht. denk dat dat ook... Als ik even gelijk met je en wat ik doe... Je gaat in groot bedrijf en je vindt er... In een tozijn eigenlijk die dat kunnen. Wat jij doet. Wat ik doe. Maar ik denk als je in een bedrijf binnenstapt en je zoekt naar een profiel die iemand in zo'n transformatie kan steken... Op een hele zachte manier, op een hele duurzame manier. denk dat dat moeilijker te zoeken is. En ik denk dat dat ook het fijne is aan, als ik dan even een brugsje mag maken naar vrije vrouwen, is dat we die verschillende profielen wat samen hebben nu. Sophie, Gai, Ik, Marijke. En dat we die krachten zo wat kunnen bundelen. Wat maakt dat we echt heel sterk staan, denk ik, op vlak van mensen op een heel brede manier te coachen? Zeker een vast ding dat dat ook is. Toen ik het nog alleen deed, ik ben daar... Ik vind dat ook helemaal niet erg, om dat te zeggen. denk dat heel veel coaches het heel graag, of te graag alleen doen. En ik heb altijd gemerkt of gevoeld, of zeker op een bepaald moment gevoeld van... Het zou nog zoveel beter kunnen zijn als ik dat samen met andere mensen zou doen. Eigenlijk exact wat we nu aan het doen zijn. Omdat je dan voelt dat ieder zijn talent, ieder zijn kracht komt naar boven. Of soms zelfs nog krachtiger naar boven. Ik krijg zelfs kippenveljes als het aan het zeggen ben. En wij spelen nu ook, vind ik, heel goed op elkaar in. Wat dat ervoor zorgt dat je soms... We hebben ook allemaal onze eigen patronen of onze eigen dingen waar dat ging kunnen hervallen. Maar om samen te werken en wanneer wij een ondernemer ondersteunen, challengeen wij op een bepaalde manier ook elkaar en halen wij ook het beste in elkaar naar boven, wat ook voor een ondernemer alleen maar beter is. En dat vind ik heel mooi om te zien dat wij op die manier de mensen echt vooruit kunnen helpen en hem of haar een kracht kunnen zetten. en dat hij de juiste stappen kan nemen in de juiste richting. Dus als ik dan terug het brugstje maak naar mijn eigen verhaal, ben ik wel heel blij dat van waar ik kom en de werk dat ik heb afgelegd, dat ik dat nu samen kan doen met fantastische mensen rond mij, nog beter en nog meer ondernemers kan ondersteunen en dat die in hun kracht kunnen staan. zo op die manier wordt de wereld ook alleen maar een betere plek, want zij voelen zich goed. Daardoor voelen de mensen... rondom hun voelen zich beter, hun gezin is gelukkiger enzovoort en zo verder. En zo maken we op onze manier de wereld toch weer een beetje een mooier plek ook. Absoluut. ben er eigenlijk een beetje uit terwijl jij aan bobbelen waard. kent dat, ik ben een man. Ik ben dan wel aan het luisteren, maar terwijl ook aan het denken. Is dat... Ik denk ook binnen vrije vrouwen dat je wel het hele grote plaatje ziet. Dat je echt kunt zien als er iemand voor je ziet van oké, dat is waar die persoon eigenlijk naar toe zou kunnen gaan. Ja, ik denk dat ik heel snel bij iemand direct, dat is puur intuïtief, gevoelsmatig, energetisch, wat je het ook wilt noemen, aanvoel van hoe die beste versie van die persoon of de beste versie van dat leven er zou kunnen uitzien. En dan is natuurlijk nog, ja, waar geraakt. En dat vind ik dan ook wel mooi. heb... Allee, omdat we daar toch wel wat ging en jang in zijn. Ik zie altijd eerder de beperkingen. Leuk, Ik zou me eerder de realist noemen. Maar ik vind dat wel ook heel tof dat we dat in Vrije vrouwen hebben. Zo het goudere plaatje. En dan ook mensen die kunnen meedenken over... Oké, maar hoe kunnen we nu omzetten in de realiteit? En ik vind dat ook heel, heel belangrijk dat... dat klanten voelen dat we ook heel concreet zijn. Dat wij naar resultaten kunnen toewerken. Als je resultaten wilt boeken, zijn er ook altijd beperkingen of dingen waar je rekening mee moet houden. We gaan die totaal niet uit de weg. we krappen helemaal mee in de onderneming om mee na te denken over hoe we dat nu mogelijk En zo komt dat allemaal samen, wat ik wel heel cool vind. Ik moet nu spontaan ook terugdenken aan... Ik winkel ineens overgenomen en ineens was het corona. Er zijn ook dingen die gebeuren in het dagdagelijkse leven. Dan kun je nog wel een hele grote visie hebben, een hele grote droom hebben. Je moet ook nog altijd omgaan met de dagdagelijkse realiteit. En het is ook dat evenwicht. zoals jij net zei, tussen enerzijds die een grote droom hebben, of die visie hebben en dat uitbouwen en tegelijkertijd dagdagelijks ook gewoon vastpakken en concreet maken. helemaal. Goh, nu ben ik even aan denken, heb ik nu iets nieuws ontdekt van mijn vrouw. Ik denk het niet. Ik denk het niet. Misschien is dat ook wel positief na zoveel jaren. Ik denk niet dat er hier veel spoilers... Mijn leven is redelijk straight forward op dagvlak. Ik heb niet zoveel spannende verhalen te delen. Of als ik ze te delen heb, heb ik ze met u al gedeeld. Dat moet ik zeer niet meer tegen u vertalen. Goed, gaan we nu offline en dan kan ik nog wel eens even polsen of er toch nog hier nog iets zit. En dan zullen we het in een volgende aflevering hebben, misschien over ons gezamenlijke ondernemersavontuur.