Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Echo Przeszłości 🦖 bajka o dinozaurach (Czekozaurus I) | Felek Wafelek (PFW_024)

Transcript

Echo Przeszłości 🦖 bajka o dinozaurach (Czekozaurus I) | Felek Wafelek (PFW_024) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu ratkowski przed wami zupełnie nowa i totalnie
0:04
prehistoryczna przygoda. Felek wafelek i czekozaurus rex
0:10
echo przeszłości, wyobraźcie sobie muzeum pełne dinozaurów,
0:15
genialny, choć trochę roztargniony profesor oraz
0:19
maszyna, która odtwarza dźwięki sprzed milionów lat i jedno
0:25
nieostrożne bip, które przenosi felka oraz dwójka dzieci prosto
0:30
do czasów, gdy po ziemi stąpały ogromne gady.
0:36
Czekają na was 3 dinozaury z charakterkiem.
0:39
Ale też niesamowita dżungla, tajemnicze ryki i coś, co kryje
0:44
się w ciemnościach. Gotowi na podróż w czasie
0:49
poprawcie czapeczki, odpalcie wyobraźnię i wskakujcie z nami w
0:53
dino wymiar zaczynamy. Jeżeli felek stał się już
0:59
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
1:02
zostawcie ocenę. To dla nas najmilszy sygnał, by
1:06
opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie
1:10
postawić mu symboliczne kakao na patronite.
1:13
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:17
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:21
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:25
Stawian pogodny, chrupiącą, wakacyjny poranek.
1:28
Felek wa felek zawitał do miasteczka rachunki, a właściwie
1:32
został tam przewidziany przez wiatr ciekawości i plakat z
1:36
wielką głową tyranozaura, na którym widniał napis wielkie
1:40
otwarcie muzeum dinozaurów dino Weekend z profesorem
1:44
pstryczkiem. Czekoladowa siła na tropie
1:47
odkrycia zawołał felek poprawiając swoją wafelkową
1:51
czapeczkę i ruszając w stronę tłumu zbierającego się przy
1:55
jaskini. Muzeum było naprawdę niezwykłe,
1:59
zbudowane tuż przy dawnym wyrobisku wapiennym schodziło
2:02
głęboko w skały, gdzie niedawno odkryto prawdziwe kości młodych
2:07
dinozaurów. Wewnątrz jaskini panował
2:10
przyjemny chłód i zapach starych czasów, trochę jak kredowe
2:14
chipsy zmieszane z kurzem prehistorii felek.
2:18
Wafelek przeciskał się przez tłum z typowym wafelkowym
2:21
wdziękiem zatrzymał się przy szkielecie z długą szyją i
2:25
ogromną czaszką. Patrzcie, zawołał chłopiec obok
2:29
brahur prawie 13 m długości, masa jak kilka autobusów
2:35
szkolnych, te pazury przy przednich łapach służyły do
2:39
przyciągania gałęzi i miał puste kości z pęcherzykami
2:42
powietrznymi. To dała dziewczynka obok.
2:45
Dzięki temu ta szyja była lekka i elastyczna.
2:49
O widzę, że się znasz. Chłopiec spojrzał na nią z
2:52
uznaniem. Ja Jestem Łukasz, mieszkam tutaj
2:55
w rahongu. Dinozaury to mój temat numer
2:58
jeden raya uśmiechnęła się dziewczynka.
3:02
Przyjechałam z rodzicami z kiełpina.
3:05
Mamy dino Plan, zwiedzamy wszystkie muzea z dinozaurami w
3:09
Polsce. Serio to brzmi jak wakacje
3:13
marzeń powiedział Łukasz z błyskiem w oku.
3:16
Może się nie znam na zamkach czy modzie, ale o ogonach
3:19
dinozaurów. Wiem wszystko felek za chichotał
3:22
i aż lekko się pokruszył z emocji sam nie był pewien czy
3:27
kocha dinozaury, ale jedno wiedział na pewno były jak
3:30
gigantyczne lizaki na nogach, wielkie, trochę straszne, bardzo
3:35
tajemnicze i przez to niesamowicie wciągające.
3:43
Za to co do jednego nie miał wątpliwości.
3:47
Pokazy profesora pstryczka nigdy nie kończyły się po prostu na
3:51
pokazie. Nagle przy scenie rozległ się
3:53
głośny dźwięk gongu. Ktoś najwyraźniej uderzył w
3:56
garnek z epoki kredy. Na podest w turlał się niewysoki
4:01
jegomość z rozwianymi włosami fartuchem tak dużym, jakby
4:05
pożyczył go od mamuta i parą gogli zsuniętych na jedno oko.
4:10
Uśmiechnął się pod nosem. Tak to mógł być tylko jeden
4:13
człowiek, Mistrz wynalazków, chaosu i niespodzianek.
4:18
Profesor pstryczek. Witajcie paleo.
4:20
Fani przodko dzieci i czaso odważni krzyknął, dziś pokażę
4:25
wam coś absolutnie epokowego. Za jego plecami, pośród kabli i
4:31
rurek stało dziwaczne urządzenie przypominające połączenie
4:35
tostera, gramofonu i starego Teleskopu.
4:39
Miało migające diody obracające się pokrętła i zdecydowanie
4:43
wyglądało jak coś antycznego w stylu science fiction.
4:47
Oto paleo fon maszyna do archeo akustycznej rekonstrukcji
4:52
dźwięków oznajmił z dumą naukowiec, wskazując na
4:56
dziwacznie wyglądające urządzenie.
4:59
To nie żart dodał. Unosząc palec dramatycznie
5:03
dzięki detektorowi wygaszonych fal akustycznych możemy odczytać
5:07
dźwięki z przeszłości. Ten oto skaner dokonuje ich
5:11
analizy, bo proszę państwa, fale dźwiękowe nie znikają.
5:15
One opadają jak kurz osiadają na skałach ziemi, a nawet waszych
5:21
ubraniach. W sali zapadła Cisza.
5:25
Niektóre dźwięki zostały uwięzione w strukturze minerałów
5:28
przez miliony lat. Inne są tuż obok.
5:31
Czekają, by znów rozbrzmieć. Dzięki paleo fonowi będziemy
5:36
mogli odtworzyć każde wypowiedziane słowo z dowolnego
5:40
czasu i miejsca. Echo stopnieć triceratopsa, ryk
5:45
tyranozaura, a nawet waszą wczorajszą kłótnię o ostatniego
5:49
precla felek spojrzał zafascynowany, jakby właśnie
5:54
usłyszał o istnieniu czekolady sprzed epoki lodowcowej.
5:58
Raja szturchnęła, Łukasza z błyskiem w oku to trochę jak
6:01
archeologiczny mikrofon albo dino radio, podróżnik odparł
6:06
chłopiec. Urządzenie wciąż jest w fazie
6:09
testów i trzeba je odpowiednio dostroić kontynuował profesor,
6:14
wyciągając z kieszeni zestaw kluczy, śrubokręt i grzebień.
6:19
A teraz uruchomimy urządzenie po raz pierwszy.
6:23
Oznajmił profesor, obracając się zamaszyście napięcie i
6:27
zacierając ręce na pulpicie paleofonu zaigały kolorowe
6:32
światełka pokrętła obracały się z cichym klikaniem, a z górnej
6:37
części maszyny wystrzelił cienki strumień pary.
6:40
Ustawiam na epokę późnej kredy. Główne strefy dźwiękowe ryk,
6:46
tupot sapanie i. Świst, ogona.
6:52
Tłum wstrzymał oddech. Felek raya i Łukasz stali tuż
6:56
przy barierce najbliżej maszyny. Skupienie, moi drodzy czas na
7:01
pierwszy w historii odczyt paleo akustyczny z oryginalnej jaskini
7:06
dinozaurów krzyknął naukowiec i nacisnął przycisk oznaczony
7:10
play. Z głośnika wydobył się bardzo
7:13
głośny dźwięk. Jakby grom ryknął w jaskini
7:16
pełnej trąb, a potem odbił się od skał dudnią i wibrując
7:21
wszystkim w uszach. Cała sala zadrżała.
7:26
Dzieci z tylnych rzędów za piszczały, a niektórym z rąk
7:29
wypadły gumowe dinozaury, a inne zaczęły płakać i rzuciły się do
7:33
ucieczki. Ups wymamrotał profesor kręcąc
7:37
nerwowo gałkami. Chyba przesadziłem z falą
7:40
wzmacniającą chwileczka chwileczka w nieskontrolowanej
7:44
panice próbował wyciszyć urządzenie, ale przy okazji
7:48
zahaczył łokciem o skaner. Ten z hukiem spadł na podłogę.
7:52
Lśniąca soczewka obróciła się w powietrzu, a luźny przewód
7:56
zaiskrzył w dramatycznym bzd skaner zamrugał na czerwono, po
8:01
czym wypuścił z siebie pulsującą złoto, niebieską wiązkę światła
8:06
prosto w stronę felka. Rai i Łukasza.
8:10
Gdzie ta regulacja wzmacniacza? Do 100 zardzewiałych nakrętek to
8:14
nie powinno zdążył jeszcze szepnąć profesor.
8:18
W jednej sekundzie dzieci i wafelek zniknęli bez huku, bez
8:23
dymu, tylko z cichym bip. Jakby ktoś otworzył drzwi do
8:27
innego czasu na sali zapadła Cisza.
8:30
Profesor rozejrzał się powoli po tłumie, poprawił długopisy w
8:34
kieszeni fartucha i sapnął. No i znowu.
8:39
Na sali przez chwilę panowała Cisza.
8:42
Ktoś zakaszlał ktoś inny powiedział, czy to część pokazu?
8:47
A potem wybuchła prawdziwa panika.
8:50
Mamo, nie ma wafelka. Wrzasnął chłopczyk z drugiego
8:55
rzędu. To przez ten laser dodała
8:58
starsza pani z lornetką, chowając się za tablicą z
9:01
napisem uwaga nie dotykać triceratopsa profesor uniósł
9:06
ręce, jak dyrygent próbujący zatrzymać orkiestrę w chaosie.
9:10
Spokojnie, spokojnie, to tylko eksperyment o szerokim zakresie
9:15
czasowym. Mam protokół chyba gdzieś w
9:19
jednej z kieszeni. Ale nikt już go nie słuchał.
9:27
Gdy tylko światło skanera ich pochłonęło felek, Łukasz i reja
9:31
poczuli się jakby zjeżdżali na zjeżdżalni zrobionej z promieni
9:35
słonecznych i kisielu. Wszystko wokół wirowało mieniło
9:40
się kolorami jak tęczowalandrynka, aż wreszcie
9:44
łup wylądowali w gęstej parującej zieleni, a obok nich
9:49
paleofon sały. I choć lekko nadtopiony od
9:52
teleportacji. Ał jęknął Łukasz siadając na
9:57
miękkiej kępce mchu. Co, u licha właśnie się
10:01
wydarzyło? Felek podniósł się powoli,
10:04
potrzebując z liści swoją wafelkową czapeczkę.
10:07
Chyba chyba zmieniliśmy epokę. Czuć to w powietrzu, pachnie
10:13
starą paprocią i przygodą. Raja zadarła głowę i spojrzała w
10:19
niebo, gdzie nad ich głowami leniwie przelatywały olbrzymie,
10:23
skrzydlate stworzenia. To nie ptaki.
10:26
Szepnęła to pterozaury. Pterozaury Łukasz, aż
10:33
podskoczył. One nie są dinozaurami.
10:36
Wiesz to inne gady, ale skoro one tu są, to znaczy, że
10:41
jesteśmy w erze mezozoicznej najpewniej późna kreda, ty to
10:45
masz w głowie całą encyklopedię z dinozaurami powiedziała reja.
10:49
Z podziwem wokół nich falowały paprocie wyższe niż piętrowy
10:53
autobus, a nie co dalej szemrał strumień o brzegach pełnych
10:57
kolorowych kamieni. Halo.
10:59
Profesorze zawołał felek, czy to część pokazu?
11:04
Nie było odpowiedzi, tylko szelest liści i dziwny dudniący
11:09
dźwięk. Tup tup.
11:13
Zadrżeli. Z zarośli wyłoniły się 4 długie
11:18
sprężyste nogi, a potem bardzo powoli wychyliła się łagodna.
11:24
Młoda głowa z wielkimi nozdrzami i uszami jak 2 listki.
11:29
Stworzenie było duże, ale nie przytłaczająco bardziej jak
11:33
żyrafa na szczudłach niż wielki kolos.
11:36
Brasio zaur wyszeptał Łukasz z zachwytem młody, ale na 100%
11:43
brach jozaur żywy, prawdziwy oddycha.
11:47
I właśnie patrzy się na nas dodała ci choreja.
11:52
Chwilę później zza wielkich liści wyskoczyły 2 mniejsze
11:56
sylwetki. Jedna z ostro zakończonym
11:59
pyskiem i krótkimi łapkami, druga z dziwnym wydłużonym
12:03
palcem i bardzo ciekawskim spojrzeniem.
12:06
Dzieci cofnęły się odruchowo. Felek uniósł ręce w geście
12:10
pokoju. Spokojnie, Jestem słodki, ale
12:13
nie do jedzenia. Trójka młodych dinozaurów
12:17
zbliżyła się ostrożnie. Najmniejszy z nich pokryty
12:20
łuskami w kolorze zielonych jabłek, powąchał felka i kichnął
12:25
tak mocno, że liście się zatrzęsły, chyba go uczuliłem
12:30
stwierdził felek. Z lekkim ukłonem uważajcie
12:34
szepnęła reja nie są pewne, czy jesteśmy tu w pokojowych
12:38
zamiarach. Dinozaury zbliżały się powoli z
12:42
miękkim tupotem pośród paproci. Najpierw ten z wielkimi czujnymi
12:47
oczami i ostrym dziobem, potem drugi z krótkimi łapkami i
12:51
zębami jak wielkie gwoździe i na końcu ten najwyższy brak jozaur
12:57
czekaj ten pierwszy co tak dziobem klika ma 3 palce i te
13:02
pióra przy ogonie zauważyła. Reja.
13:05
To musi być jakiś owi raptor w książce o o dinozaurach był
13:09
podobny, a ten z zębami krótkimi łapami.
13:12
Mruknął Łukasz, wpatrując się z przejęciem.
13:15
No przecież to mały tyrannozaurus rex ma wszystkie
13:19
cechy. Czaszkę jak Chełm, łapy jak
13:22
klamerki i spojrzenie, jakby zaraz miał kogoś zjeść.
13:26
O wafelku złoty sapnął felek otrzepuje się z prehistorycznego
13:31
kurzu i próbując Jeszcze raz poprawnie wypowiedzieć.
13:36
Owi ptor. O virap owi.
13:42
Jego język prawie zaplątał się wlandrynkę, a czekoladowe czoło
13:46
zmarszczyło jak tafla polewy w lodówce.
13:49
Nie no tak się nie da. Zawołał z rezygnacją,
13:53
potrzebujemy jakichś szybkich imion, takich po ludzku, bo
13:57
zanim powiem bra coś tam, to zdążę się 2 razy skruszyć i raz
14:02
rozpuścić. Łukasz i reja parsknęli
14:04
śmiechem. Masz rację, nazwy nie są takie
14:07
łatwe przyznała reja. One wyglądają jak młode, ale też
14:12
trochę jak zwierzaki. Może to będą takie nasze dino
14:16
zwierzoprzyjaciele? No to felek podrapał się po
14:21
wafelkowej czapeczce ten z piórkami i bystrymi oczami niech
14:26
będzie owi. Pasuje pokiwała głową.
14:30
Reja jest szybki, zwinny i chyba trochę lubi zbierać różne
14:34
przedmioty dodała. Gdy owi złapał dziobem kamień i
14:38
schował je pod szpon. Ten mały ten co ma krótkie
14:43
łapki, ale dużo energii może w skrócie po prostu tirex
14:48
zaproponował Łukasz zerkając na młodego drapieżnika, który
14:52
właśnie gonił swój ogon jak szczeniak.
14:55
A ten z długą szyją i tym miłym, przyjaznym spojrzeniem.
14:59
Felek westchnął z czułością. Niech będzie brachu, brzmi, jak
15:04
ktoś, kto daje dobre przytulasy? Dinozaury poruszyły się radośnie
15:10
owi zatrzepotała piórkami, tirex zakwitczał z zachwytu abrahu
15:15
podszedł bliżej i oparł swoją wielką głowę na ramieniu felka
15:20
tak delikatnie, że czekolada ledwo się za falowała.
15:24
No i proszę zaśmiał się felek. Dinozaury nazwane czas zacząć
15:30
przyjaźń międzygatunkową może czas na małą przekąskę
15:33
powitalną. Powiedziała radośnie reja,
15:35
sięgając do małego plecaka. Wyjęła z niego kanapkę w folii
15:40
śniadaniowej, bułka z serem i ogórkiem.
15:43
Rozwinęła ją ostrożnie i położyła na liściu owi obwąchał
15:48
ją ostrożnie spojrzał na raje i wessał całość jak odkurzacz.
15:54
Potem podskoczył rozbiegł się i przyniósł błyszczący kamyk.
15:59
On chce się wymienić. Zawołała dziewczynka.
16:03
Tymczasem Łukasz zauważył, że tirex przygląda mu się
16:06
intensywnie i kiwającym ruchem głowy wskazał należący na ziemi
16:11
patyk. Co chcesz coś zapytał, po czym
16:15
sięgnął po patyk i rzucił przed siebie.
16:18
Mały tirek zawahał się, a potem rzucił za nim z radosnym rykiem
16:23
trzymając patyk w zębach jak pies domowy machał ogonem tak
16:27
mocno, że wygiął pobliską palmę. No nie wierzę, normalnie nikt mi
16:34
nie uwierzy, że uczyłem dinozaury aportować.
16:38
Brachu, zaś przysunął się i po prostu położył obok dzieci.
16:44
Jego wielka głowa opadła na mech, a oddech był spokojny i
16:48
ciepły jak wiatr z nad jeziora. Dinozaury przestały warczeć, ale
16:52
wciąż coś jakby mówiły rykiem popiskiwaniem gardłowym
16:58
burczeniem było tego dużo zbyt dużo.
17:02
Z jednej strony biła od nich niespodziewana radość nowej
17:05
znajomości i przyjemność ze wspólnej zabawy.
17:09
Ale co chwilę jakby ze strachu rozglądały się nerwowo.
17:13
One chyba coś próbują powiedzieć szepnęła reja.
17:17
Tylko nie mamy tłumacza prehistorycznego.
17:21
Wtedy felek spojrzał na coś błyszczącego, co teleportowała
17:25
się razem z nimi. Chwila, może właśnie mamy
17:30
powiedział z czekoladowym uśmiechem i ruszył w stronę
17:33
leżącego paleo fonu. No dobra, mruknął felek,
17:38
zerkając niepewnie na plątaninę przewodów złączek i czegoś co
17:42
wyglądało jak tost z antenką. Nie Jestem może mistrzem
17:47
technologii, to działka profesora pstryczka, ale byłem
17:50
kiedyś na jego wykładzie pod tytułem czy kamienie mogą mówić?
17:55
Brzmiało trochę jak lekcja magii, ale chyba coś z tego
17:58
pamiętam. Raja i Łukasz spojrzeli na
18:01
siebie z mieszanką niepewności i nadziei.
18:05
Jeżeli dobrze rozumiem teorię akustycznego sprzężenia
18:08
kontekstowego, to jeśli połączę czujnik wibracyjny z rezonator
18:12
orem styłu, paleo, fonu i podłączę mikrofon do tej części,
18:16
która wygląda jak obudowa termosu.
18:19
Felek szybko przełożył 2 przewody, a trzeci po prostu
18:23
spiął metalowym spinaczem z kieszeni Łukasza.
18:26
Z wnętrza urządzenia dobiegł cichy trzask, potem szmer, a
18:30
następnie okropne buczenie. Felek pokręcił jeszcze jedną
18:35
gałką, stuknął obudowę i dmuchnął na pokrętło jakby
18:39
odkurzał starą płytę winylową wszyscy aż podskoczyli.
18:43
Najpierw skrzeczenie potem głos łamany, ale zrozumiały.
18:49
Brachu, głodny nie jest dziś liścia.
18:55
Tirex bać się noc nadchodzić. Owi owi nie widzieć błyskotki,
19:02
kto zabrać? Dzieci zamarły.
19:06
Dinozaury też jakby wstrzymały oddech.
19:09
Felku. Szepnęła reja.
19:12
Ty? Ty to zrobiłeś?
19:16
Nie wiem czy zrobiłem chyba tak odparł wafelek, wpatrując się w
19:21
urządzenie z miną kogoś, kto właśnie ugotował pyszny obiad z
19:25
resztek w lodówce. Możliwe, że skonstruowaliśmy
19:29
pierwszy w historii dino gadacz. Tirex podszedł bliżej i spojrzał
19:36
w głośnik z ciekawością przechylając głowę jak
19:38
szczeniak. Noc coś ryczeć, my bać się
19:44
dorośli dino iść daleko nie wrócić.
19:50
Owi piskliwym głosem dorzucił złe dino, duże, kręcić się
19:56
gryźć, robić bum w jaskiniach. Kamień już nie chronić.
20:01
Felek spoważniał spojrzał na raje i Łukasza.
20:05
Wygląda na to, że trafiliśmy do epoki, w której to nie tylko my
20:09
potrzebujemy pomocy. Chwilę później felek Łukasz reja
20:14
i ich nowi dino przyjaciele zbliżyli się do ciemnej jaskini
20:18
u stóp porośniętego mchem wzgórza.
20:21
My tu spać wymamrotał tirex. Bezpieczna.
20:26
Czasem coś warczeć. Owi wcisnął się pierwszy,
20:31
strasząc piórka brachu wszedł ostatni i musiał mocno zgiąć
20:35
szyję, żeby zmieścić się w środku.
20:38
Jaskinia była wilgotna, pachniała starym liściem i czymś
20:42
jeszcze. Ej, patrzcie na to Łukasz
20:47
przykucnął przy jednej ze ścian, ale wielgachne te kryształy.
20:52
Z kamiennego sklepienia wyrastały długie, przezroczyste
20:55
słupy. Przypominały zamrożone krople
20:58
wody. Niektóre miały kształt stożków,
21:01
inne przypominały wielkie szklane kule przez ich
21:05
powierzchnię sączyła się woda któraściekała cicho do
21:08
wgłębienia w ziemi. Czy to diamenty?
21:11
Szepnęła z zachwytem reja. Nie, to kwarc poprawił ją Łukasz
21:16
głaszcząc kryształ jak kota widziałem takie na pokazie
21:20
minerałów nie dość, że są twarde, to jeszcze potrafią
21:24
skupiać światło, jeśli dobrze się je ustawi.
21:29
To to mogą działać jak lupa albo soczewka dokończył felek, a w
21:35
jego oczach zapłonął błysk pomysłu.
21:38
Przez chwilę patrzył w głąb jaskini, jakby widział tam coś
21:42
więcej niż tylko skały i krople wody.
21:45
Podszedł bliżej kryształów i dotknął jednego z nich.
21:49
Przezroczysta powierzchnia rozszczepiła padające światło w
21:53
kolorowe promienie, które zatańczyły na ścianach niczym
21:56
duchy tęczy. Bo czasem największa siła kryje
22:01
się w świetle i cieniu. Powiedział cicho, ale z
22:04
przekonaniem. Dinozaury zamilkły jakby coś
22:08
zrozumiałe. Nawet tirex przestał szarpać
22:11
liście abrahu uniósł łagodnie głowę raja spojrzała na felka,
22:16
uważnie masz jakiś Plan, prawda? Felek tylko się uśmiechnął taki
22:21
uśmiech, który zawsze oznaczał jeszcze nie wiem jak, ale już
22:25
wiem po co gdzieś daleko w gęstwinie dało się słyszeć
22:29
pojedynczy przeciągły ryk. Złe dinozaury nadchodziła noc, a
22:35
w jaskini zaczynało się coś więcej niż tylko prehistoryczna
22:39
zabawa zaczynała się misja. I tak kończy się pierwsza część
22:46
prehistorycznej wyprawy felka. Maszyna profesora pstryczka
22:51
zadziałała, choć nie tak jak planowano.
22:57
Nowi przyjaciele zostali poznani, a jaskinia zaczyna kryć
23:00
coś więcej niż tylko paprocie i kryształy, ale to dopiero
23:04
początek. Niebawem paleo fon odbierze
23:07
niepokojące sygnały, jeśli podobała wam się ta podróż w
23:11
czasie zostawcie komentarz, ocenę albo po prostu podzielcie
23:15
się opowieścią z kimś, kto też kiedyś marzył o spotkaniu z
23:19
dinozaurem i koniecznie napiszcie jaki jest wasz
23:22
ulubiony dinozaur. Do usłyszenia w kolejnej części
23:28
i pamiętajcie czasem nawet echo przeszłości może zmienić
23:33
przyszłość.