Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Droga Wafla 🤝 bajka dla dzieci (Turniej II) | Felek Wafelek (PFW_019)

Transcript

Droga Wafla 🤝 bajka dla dzieci (Turniej II) | Felek Wafelek (PFW_019) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski czas na drugą część trylogii felek wafelek i
0:05
turniej trój smakowy droga wafla.
0:08
W poprzednim odcinku felek otrzymał niezwykłą zbroję i
0:11
oręż, choć święcie czekoladowo przekonany, że idzie na konkurs
0:15
kulinarny, zapisał się na turniej rycerski, pełen
0:18
niebezpieczeństw i tajemnic. Tym razem felek zmierzy się z
0:22
pierwszą próbą turnieju wąwozem wahania.
0:26
Gdzie na śmiałków czeka wyjątkowy tor przeszkód?
0:29
Liny nad przepaścią chwiejące się platformy i młoty taktu.
0:35
Nie liczy się siła, tylko odwaga, spryt i gotowość do
0:40
współpracy. Poznacie bliżej młodego rycerza
0:43
z Krakowa i serbenamina z łupinowa, a także przekonacie
0:47
się kto naprawdę gra czysto, a kto tylko udaje rycerza.
0:53
Gotowi zbroja na miejsce tarcza w dłoń i ruszamy w głąb wąwozu.
0:59
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
1:02
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.
1:06
To dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie
1:10
wesprzeć przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
1:14
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:17
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:21
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:24
tego świata. Dziedziniec warowni 3 smaków
1:29
rozbrzmiewał odgłosem bębnów, fanfar i oczekiwaniem.
1:34
W powietrzu unosił się zapach pieczonych ziemniaków, świeżo
1:37
zmielonego pieprzu i adrenaliny. Rycerze z całego Królestwa
1:42
gromadzili się pod 3 wieżami. Ich zbroje lśniły w porannym
1:46
słońcu, odbijając blask niczym stalowe zwierciadła.
1:50
Jeden miał masywną zbroję z ciemnego żelaza, wyszczerbioną
1:54
na ramieniu, jakby po dawnej walce, a jego Chełm zdobiło
1:58
długie pióro w barwach rodowych czerwone i granatowe.
2:03
Obok niego przechadzał się olbrzym o szerokich barkach w
2:06
Chełmie, z zasuwaną przyłbicą i toporem u pasa, który wyglądał,
2:10
jakby był w stanie przeciąć nie tylko tarcze, ale i pół drzewa.
2:15
Felek. Wafelek szedł brukowaną aleją w
2:19
kierunku dziedzińca, gdzie miał wziąć udział w pierwszym w swoim
2:22
życiu turnieju rycerskim. Jego czekoladowe stopy lekko
2:26
uginały się pod dodatkowym orężem, ale felek nie zwalniał
2:30
na prawo. Ćwiczył serb beniamin z
2:33
łupinowa. Jego ruchy były tak precyzyjne,
2:36
że nawet jego cień wydawał się mierzyć odległości linijką.
2:40
Zbroja błyszczała jak wypolerowany rondel, a każdy
2:44
jego krok wydawał się odliczony. Ras 2 postawa idealna.
2:50
Po lewej ser rap sztyk z krakers burda szedł z głową wysoko
2:55
uniesioną i wyrazem, jakby właśnie wdychał aromat własnej
2:59
doskonałości. Jego tarcza przypominająca
3:03
krakers nadgryziony przez dumę błyszczała arogancko, gdy rzucał
3:07
kolejne szydercze spojrzenia innym uczestnikom.
3:11
Tuż obok felka truchtował mocarny olo z Krakowa, ze swoją
3:15
charakterystyczną czapką z daszkiem pod hełmem i torbą
3:19
pełną notatek, przemyśleń i prawdopodobnie drugiego
3:23
śniadania, cześć rzucił z uśmiechem.
3:27
Ty jesteś felek wafelek, prawda? Felek spojrzał z lekkim
3:31
zaskoczeniem i kiwnął głową. No jasne, że tak wszyscy tu o
3:36
tobie mówią, że niby skrajny wafli, że podobno masz zbroje z
3:40
przepisów brata cynamonu, sza i że w kuźni do teraz pachnie
3:44
karmelem, czekoladą i kokosem. Olo obszedł go dookoła, zwinął
3:49
badacza, a potem stuknął palcem w tarcze felka.
3:53
Rozległo się ciche chrup. Felek uśmiechnął się niepewnie.
3:58
Działa. Przynajmniej na razie.
4:01
Olo zadarł głowę po klepał go po ramieniu i mruknął.
4:06
Wiesz co brat cynamon już był moim idolem, zanim jeszcze
4:10
wiedziałem jak się trzyma miecz. Czytałem kiedyś w kronikach
4:14
bitewnych, że podczas oblężenia zamków kruszące, kiedy zabrakło
4:18
kul armatnich. Brat cynamon już opracował
4:21
przepis na chleby tak twarde, że zaczęto nimi strzelać z katapult
4:26
jeden Bochenek rozwalił wieżę strażniczą, a inny przebił mur
4:31
jak gorący nów masło od tamtej pory mówi się twardy jak chleb
4:36
cynamonu. Felek uniósł brwi i gwizdnął
4:41
cicho pod nosem w geście uznania chlebem, rozwalić wieżę.
4:45
No proszę, a ja się martwiłem, że moja tarcza się pokruszy od
4:49
byle spojrzenia jego waflowa zbroja uformowana ręką pierniksa
4:54
i opancerzona przez rumaka. Lśniła subtelnym blaskiem
4:58
gorzkiej czekolady. Peleryna od lejdi karmelity
5:01
powiewała łagodnie, a tarcza z oblatów i kokosa zdawała się
5:05
szeptać, nie krusz się felku jeszcze będzie dobrze.
5:10
Uwaga, rozległ się donośny głos herolda rycerze, adepci słodcy
5:17
wojownicy i twardziele jak suchar po terminie nadszedł czas
5:21
rozpoczęcia turnieju trój smakowego.
5:25
W tym trąba rycerska ponownie zawyła, a ogromna brama
5:29
prowadząca na arenę rozsunęła się ukazując pierwszy etap
5:33
turnieju wąwóz wahania oznajmił herold.
5:37
Tylko garstka z was przejdzie dalej niewielu podniesie się po
5:41
upadku, ale wszyscy prędzej czy później poznacie smak
5:46
przegranej. Śmiałkowie ruszyli przed siebie,
5:50
a felek, choć najmniejszy w szeregu, szedł jakby niósł w
5:54
sobie więcej odwagi niż nie jedna Stalowa zbroja.
5:59
Wąwóz wahania nie przypominał pola walki.
6:03
Ani zamku, ani żadnego toru, na którym felek wcześniej fikał
6:07
koziołki w wolnym czasie. To było coś pomiędzy koszmarnym
6:12
placem ninja a snem mistrza równowagi.
6:16
Wysokie skały po obu stronach tworzyły ciasny przesmyk, który
6:20
opadał wprost do przepaści o nieznanym dnie.
6:23
Jedni szeptali, że to zwykłe błoto, inni, że gęsta marmolada,
6:28
porażki i wstydu. Z głębi unosiły się opary gęste
6:33
i słodkawą mdłę, niosąc ze sobą zapach strachu i zawahania.
6:38
O przekroczeniu wrót ścieżka prowadziła zaledwie kilka
6:41
kroków, po czym nagle się urywała.
6:45
Zamiast gruntu był krótki, wysunięty w przepaść pomost tak
6:49
wąski, że nawet powietrze wydawało się tam wstrzymywać
6:52
oddech. Z jego końca rozciągały się
6:55
cienkie liny na różnych wysokościach i w różnych
6:58
kierunkach. Najniższe ledwo unosiły się nad
7:02
mgłą. Środkowe kołysały się leniwie, a
7:05
najwyższe drgały jak struna przybyle podmuchu, a dalej.
7:10
Czaiło się coś jeszcze drewniana konstrukcja ciemne wahadła.
7:16
Felek nie potrzebował więcej szczegółów, by zrozumieć to
7:19
dopiero początek, a dalej będzie tylko trudniej.
7:24
Wszyscy zamilkli. Całość wyglądała jak wyjątkowo
7:28
nieudany pomysł na tor przeszkód i jeszcze gorszy pomysł na
7:32
popołudniową zabawę. Herold uniósłróg dmuchnął z
7:36
impetem, a jego głos poniósł się echem po wąwozie.
7:40
Uwaga śmiałkowie. Oto próba pierwsza wąwóz wahania
7:46
3 przeszkody, jedna droga, Zero pewności tu nie siła będzie
7:51
waszym sprzymierzeńcem, lecz spokój, spryt i zdolność wyboru
7:57
po tej ścieżce już wielu śmiałków przechodziło i niewielu
8:00
dotarło dalej. Zawahać się to ludzka rzecz.
8:05
Podnieść się po potknięciu to dopiero początek rycerskiej
8:08
odwagi. Zawodnicy spojrzeli po sobie.
8:11
Ktoś nieelegancko splunął, ktoś inny się przeżegnał felek ruszył
8:16
do przodu, czując jak jego waflowe wnętrze robi się
8:19
bardziej kruche niż zwykle. Spojrzał na linę i na własne
8:23
stopy. Był lekki i to mogło być jego
8:26
przewagą. Wybrał linę najwyższą i wszedł.
8:32
Delikatnie ramiona, rozłożone peleryna zanim falowała jak
8:37
chorągiewka na wietrze pod nim błotna przepaść bulgotała z
8:42
niezadowoleniem wokół niego. Inni uczestnicy próbowali swoich
8:46
sił na różnych linach. Niektórzy szli po nich
8:48
ostrożnie, stawiając krok za krokiem, jak linoskoczkowie w
8:52
cyrku rozłożone ramiona, skupione spojrzenia, nogi drżące
8:57
jak galareta. Inni silniejsi trzymali się liny
9:01
od spodu sunąc rękami jak leniwce nad przepaścią.
9:05
Powoli z językiem na brodzie i ciężkim oddechem.
9:10
Byli też tacy, którzy próbowali obu metod naraz i kończyli
9:14
wisząc w połowie drogi, machając nogami jak przerośnięte
9:18
nietoperze w opancerzeniu. Po kilku krokach zauważył, że
9:22
ktoś pod nim zawiózł, to był mocarny olo.
9:26
Trzymał się liny jak naleśnik patelni i powoli przesuwał w bok
9:31
dysząc ciężko. Z tyłu na najniższej linii
9:35
serbenia min. Jego ruchy były sztywne,
9:38
precyzyjne jakby mierzone linijką, ale z każdym krokiem
9:42
wyraźnie tracił siły. Lina zaczęła się niebezpiecznie
9:46
bujać, felek zatrzymał się. Przymknął oczy.
9:51
Miał wybór iść dalej albo pomóc. Nabrał powietrza i zawołał, nie
9:58
ruszajcie się. Gwałtownie trzeba uspokoić
10:00
bujanie, im bardziej szarpiesz, tym mocniej lina oddaje jak
10:05
sprężyna, co nie lubi, gdy się ją drażni, obrócił głowę i
10:08
spojrzał w górę. Kto idzie górą?
10:12
Ustawcie stopy równolegle ręce szeroko jak skrzydła i nie
10:17
patrzcie w dół tylko przed siebie.
10:19
Uniósł rękę, jakby prowadził orkiestrę.
10:23
Chcecie przejść, to idziemy razem.
10:25
A potem dodał z uśmiechem, który choć delikatny miał w sobie siłę
10:30
całej tabliczki czekolady, nie walcz z liną, zaprzyjaźni się z
10:35
nią. Po chwili olo dotarł pierwszy,
10:37
potem beniamin. Obaj spojrzeli na felka z
10:40
niedowierzaniem, jakby nie do końca wierzyli, że to właśnie
10:43
ten najmniejszy z nich zatrzymał fale strachu, zanim zdążyła
10:47
porwać ich w dół. Dzięki sapnął olo opierając się
10:52
o skałę. Zaskakujące, ale skuteczne.
10:56
Rzucił krótko serb felek olo i Benjamin ruszyli razem do
11:01
przodu. Powoli krok po kroku.
11:04
Następnym etapem była kładka równowagi.
11:07
Długa chwiejąca się platforma z desek balansująco na szczycie
11:11
ostrej skały felek podszedł do kładki.
11:14
Zauważył, że serbniam już tam był, stojąc dokładnie w środku.
11:19
Olo czekał na jego sygnał. Felek zrozumiał, muszą iść
11:24
razem. Nie idź pierwszy rzucił do olo,
11:27
idźmy razem równo, każdy po kolei ja zaczynam ty na 3
11:32
beniamin ustawia rytm i tak szli falą równowagi.
11:38
Razem tworzyli jeden organizm. Każdy krok to był rytm, każdy
11:43
oddech, wspólny ciężar, platforma jęczała cicho pod
11:47
naciskiem zawiasy, skrzypiały, jakby opowiadały historię
11:51
każdego wahnięcia. Ale musieli się spieszyć za nimi
11:56
z wąwozu. Wahania wyłaniali się kolejni
11:59
śmiałkowie. Jeśli wejdą nakładkę zbyt
12:01
szybko, zacznie się ostra przepychanka, a wtedy balans
12:05
runie. Platforma była kapryśna, gdy
12:08
przechyli się za mocno w jedną stronę, nie wybacza ktoś na
12:12
pewno wypadnie. I wtedy jak na złość zza pleców
12:17
usłyszeli jakiś łoskot ktoś przebiegł i rzucił przez ramię
12:22
rycerz, który potrzebuje ręki, nie zasługuje na miecz.
12:26
To był ser rap, sztyk jego zbroja dzwoniła jak cała zastawa
12:30
stołowa w szafce podczas trzęsienia ziemi skorzystał z
12:34
tego, że kładka była jeszcze stabilna i przemknął jak
12:37
błyskawica między olem a beniaminem, burząc rytm i
12:41
zostawiając po sobie tylko rezonujący metaliczny hałas, ale
12:45
to wystarczyło. Platforma zaczęła chwiać się jak
12:48
budyń na łyżeczce zgrzytnęła zawiasy ktoś z tyłu jęknął a
12:53
potem trzask głuchy, ostry jakby pękała struna w olbrzymiej
12:58
harfie. Jedna z lin podtrzymujących bok
13:02
platformy puściła, zerwała się z jękiem, a jej koniec z rozmachem
13:06
uderzył felka w bok zbroi, jak cukrowy bad bez litości.
13:11
Trzask. Zbroja za grzechotała, ale
13:15
wytrzymała. Nugatowe warstwy zatrzymały
13:18
impet, a gorzka czekolada jedynie lekko się zarysowała,
13:22
jakby przyjęła cios i powiedziała to wszystko.
13:26
Felek zachwiał się, ale nie upadł, szybko złapał równowagę i
13:30
zawołał głosem pewnym jak stal w karmelowym rdzeniu.
13:35
Uwaga, przechylamy się w lewo, beniamin w prawo pół kroku olo
13:40
przyklęknij zmniejsz środek ciężkości, ja mini przeciwwaga
13:46
szybko przesunął się o kilka centymetrów balansując jak
13:49
waflowy metronom trzymamy rytm, oddychamy równo raz 2 raz 2.
13:58
Platforma zaskrzypiła Jeszcze raz jakby chciała zapamiętać ten
14:02
moment równowagi i zadrżała ostatni raz przed ciszą.
14:07
Felek olo i ser beniamin stanęli już po drugiej stronie na
14:12
Kamiennej płycie bezpiecznego brzegu sapiąc ciężko, ale z
14:16
iskierką zwycięstwa w oczach. Za nimi nie było już wielu.
14:21
Ktoś wcześniej skąpał się w ból goszczącym bagnie, a to nie była
14:25
kąpiel z pianą i gumową kaczką, lecz lepka, kleista otchłań,
14:30
która chwytała za buty jak niespełnione ambicje.
14:33
Ktoś inny zniknął bez śladu. Na jednej z lin i jedno
14:38
wahnięcie za dużo jeden krok za daleko i tyle go widzieli, a
14:43
teraz tuż za felkiem nakładce walczyli ze sobą i z samą
14:47
platformą ostatni śmiałkowie ich twarze były zmęczone.
14:52
Peleryny, porwane buty ubrudzone błotem i porażką.
14:56
Każdy z nich był na granicy nie tylko przepaści, ale też swoich
15:00
sił. Ostatnią przeszkodą były młoty,
15:04
taktu, gigantyczne wahadła z ciemnego drewna i metalu,
15:08
poruszające się w rytmie tak wyraźnym, jakby same dyrygowały.
15:12
Ostatnim aktem tego słodko gorzkiego koncertu odwagi, raz w
15:16
lewo, raz w Prawo i znowu każdy, kto chciał przejść.
15:22
Musiał wejść w rytm, wyczuć moment zbyt wcześnie i młot
15:27
kruszył zawodnika jak książki herbatniki w tornistrze zbyt
15:31
późno. Efekt właściwie ten sam.
15:35
Felek stał chwilę na krawędzi starczą przy boku i oczami w
15:39
lepiony mi w ruchy wahadeł. Raz 2.
15:43
Raz 2 powtarzał bez końca. Teraz zawołał i ruszył.
15:50
Nie skoczył. Nie przebiegł przeturlał się
15:54
zwinnie pod pierwszym młotem z gracją godną wafla w zbroi.
15:58
Zanim poleciał olo niezdarnie, lecz skutecznie.
16:02
Rozpostarł ręce jak ptak i po prostu przecisnął się między
16:06
młotami niemal tańcząc w serbeniamin podszedł wolno
16:11
wyprostowany, jakby był nie na torze przeszkód, ale na paradzie
16:14
dyplomatycznej ustawił się, czekał i przeszedł z takim
16:20
spokojem, że wydawał się nietykalny.
16:23
Ale wtedy. Łup metal uderzył w coś, a
16:28
raczej w kogoś z tyłu. Jeden z uczestników wyleciał jak
16:32
ciastko z katapulty przetoczył się przez piach, wylądował na
16:36
skarpie. Nieopodal na szczęście był cały,
16:39
ale dla niego turniej właśnie dobiegł końca.
16:42
Felka. Coś zaintrygowało oczy
16:44
uczestnika po otrząśnięciu się po upadku automatycznie
16:48
przesunęły się na postać stojącą obok pierwszego wahadła.
16:52
Ser rap, sztyka zbroja rapsztyka błyszczała jego ręka była
16:56
jeszcze wyciągnięta. Wzrok celowo wbity gdzieś w bok,
17:01
jakby nic się nie stało. Felek już wiedział, mały ruch
17:05
łokciem, pchnięcie, ktoś stracił równowagę i młot zrobił resztę.
17:11
Felek, aż zadrżał nie każdy, kto nosi zbroje, jest rycerzem, a
17:15
potem, kiedy ruszył dalej jego kroki były ciche, lecz
17:19
zdecydowane. Czuł, jak w jego wnętrzu coś się
17:23
zmienia, coś twardszego niż karmel, coś, co nie miało nic
17:28
wspólnego ze smakiem. To była sprawiedliwość.
17:31
I choć felek nigdy nie chciał nikogo pokonać, to teraz
17:35
wiedział jedno, jeśli ten turniej ma mieć zwycięzcę, to
17:39
tylko takiego, który nikogo nie zrzuca z drogi.
17:42
Na końcu wąwozu czekał herold z listą.
17:45
Spojrzał na uczestników, skreślił kilka imion.
17:49
Do kolejnego etapu przeszli felekolo beniamin rabszczyk i
17:56
kilku innych śmiałków. Ale to nie tylko lista się
18:00
zmieniła. Tego dnia niektórzy poznali smak
18:03
przegranej, inni smak, wahania lęku błotnej, niepewności,
18:08
rywalizacji i nieuczciwości. Ale byli też tacy, którzy
18:13
poczuli coś więcej. Smak nadchodzącej przyjaźni,
18:17
smak współpracy, smak, który może poprowadzić dalej niż
18:21
jakiekolwiek zwycięstwo. Słońce zniknęło zaszczytami, a
18:25
turniejowe wzgórza przygasły w pomarańczowym półmroku.
18:29
U podnóża rozbłysło obozowisko, kilka ognisk, drewniane ławy,
18:34
kotły z kaszą migdałową, parującym, kompotem z jeżyn i
18:39
miskami, które nie wiedziały jeszcze, co je czeka.
18:41
Felek usiadł z olem i ser beniaminem przy jednym z
18:44
płomieni olo poprawił opaskę na głowie rozmasowując ramiona.
18:50
Kto by pomyślał, że lina potrafi tak zmęczyć ręce mruknął, a
18:55
jeszcze bardziej nerwy i zmysł równowagi dodał beniamin z
18:59
kamienną miną, chociaż chyba mam go więcej niż sądziłem.
19:04
Felek uśmiechnął się patrząc w ogień.
19:07
Czasem nie trzeba mieć siły, wystarczy mieć rytm i kogoś, kto
19:12
trzyma z tobą tempo. Wokół nich zasiadali kolejni
19:16
śmiałkowie, niektórzy z bandażem, inni z przybrudzonym
19:19
honorem. Rozmowy robiły się coraz
19:22
głośniejsze, śmiech, przerywał wspomnienia, a każdy miał swoją
19:26
wersję wydarzeń. Młot prawie zdmuchnął mi
19:29
pióropusz. Ryknął rycerz z krainy gór
19:32
sowich, podnosząc Chełm z resztką ozdoby.
19:36
A ja przeszedł mu w słowo niski śmiałek z ogromnym toporem.
19:41
Szedłem liną jak cyrkowe flaming, jeden palec u nogi,
19:44
jeden na linie, Zero strachu, tylko wiatr w uszach.
19:48
Jak flaming parsknął ktoś ty wyglądałeś jak baletnica w za
19:53
krótkiej spódnicy. Ja z kolei przeszedłem liny 3
19:57
razy, bo za pierwszym razem mi się znudziło.
20:01
Wszyscy wybuchli śmiechem i radością trochę ze zmęczenia,
20:04
trochę z chęci zagłuszenia tego, co dziś ich spotkało i potrzeby
20:08
odrobiny zabawy. I właśnie wtedy felek nalał
20:11
wszystkim po kubku kompotu z truskawek idealnego na wieczorny
20:15
orzeźwienie i dobry sen, ale nie wszyscy dziś grali czysto,
20:19
prawda? Rzucił felek, kończąc dolewanie
20:22
do ostatniego kubka. Nastała Cisza.
20:26
Ogień zamrugał wszyscy spojrzeli w stronę rap sztyka, który
20:30
właśnie kończył porcję kaszy z miną znudzonego króla.
20:33
Plotki są dla tych, co nie potrafią walczyć, tylko gadać
20:37
rzucił chłodno na turnieju. Każdy odpowiada za siebie.
20:42
Wrócił do jedzenia. Dźwięk jego łyżki wydawał się
20:45
głośniejszy niż cała rozmowa. Felek nie skomentował.
20:49
Dziś przeszliśmy razem wąwóz wahania powiedział spokojnie,
20:54
jutro ruszymy dalej, może osobno, ale każdy z nas będzie
20:58
nosił w sobie smak tego, co się wydarzyło.
21:01
I oby był to smak dobrych decyzji.
21:07
W ciszy, która zapadła nawet ogień, zajął się tylko
21:11
trzaskaniem. A potem znów wybuchły rozmowy,
21:14
ktoś przyniósł pieczone kasztany, a beniamin z kamienną
21:18
powagą zaproponował grę w zgadywankę rycerską.
21:23
Felek olo i kilku innych zasiedli razem nie wiedząc
21:26
jeszcze, że choć dzień się kończył, to ich drużyna dopiero
21:30
się zaczynała. Dzięki, że byliście z nami w tej
21:37
wymagającej, ale smakowitej przygodzie felka felek, olo i
21:42
ser beniamin przeszli przez wąwóz wahania nie dzięki sile,
21:47
ale dzięki zaufaniu i wspólnemu rytmowi.
21:51
Nie każdy wyszedł z tej próby zwycięsko.
21:53
Nie wszyscy grali uczciwie, a nocne ogniska, rozmowy i
21:58
milczenie pośród płomieni. Pokazują jedno zaczyna się
22:02
drużyna, która być może zdziała więcej niż niejeden rycerz solo.
22:09
A już niedługo kolejna część tej rycerskiej trylogii.
22:15
Czy felek odnajdzie w sobie smak nadziei?
22:18
Czy serce z wafla może poprowadzić przez burzliwe próby
22:22
i zakręty losu? Jeśli podobała wam się ta
22:27
opowieść, zostawcie komentarz, obserwujcie kanał i koniecznie
22:31
podzielcie się z innymi do usłyszenia w kolejnej części
22:35
turnieju trój smakowego.