Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Plotki z Księżyca 🌙 legenda dla dzieci (Twardowski I) | Felek Wafelek (PFW_026)

Transcript

Plotki z Księżyca 🌙 legenda dla dzieci (Twardowski I) | Felek Wafelek (PFW_026) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

• 0:00
  Cześć tu ratkowski zapraszam was do wysłuchania opowieści.
• 0:04
  Felek wafelek i tajemnica twardowskiego plotki z księżyca.
• 0:10
  Wyobraźcie sobie Kraków pełen plotek.
• 0:14
  Cień na wieży mariackiej karczmy, w której kufle podobno
• 0:18
  same tańczą po stołach. Felek oczywiście nie może
• 0:22
  przejść obok tego obojętnie wraz z bartusiem sprzedawcą
• 0:26
  obwarzanka ów rusza na czekoladowy trop, który prowadzi
• 0:30
  prosto do legendy, gdzie magia spotyka się z nauką.
• 0:35
  Gotowi, by sprawdzić, co kryje się za tajemnicą pana
• 0:38
  twardowskiego? Poprawcie czapeczki chwyćcie
• 0:40
  obwarzanka i wskakujcie razem z nami w krakowską zagadkę.
• 0:45
  A zanim ruszymy, mam coś wyjątkowego, specjalne
• 0:48
  urodzinowe pozdrowienia dla słuchaczki z Krakowa, która
• 0:51
  właśnie dziś kończy 6 lat. Wszystkiego najlepszego lidio
• 0:56
  niech ta opowieść popłynie dziś także do ciebie zaczynamy.
• 1:01
  Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
• 1:04
  zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę, to dla nas
• 1:08
  najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć
• 1:12
  przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
• 1:16
  patronite. Ten mały gest daje nam wielką
• 1:19
  moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
• 1:23
  link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
• 1:26
  tego świata. Na krakowskim rynku panował
• 1:30
  zwyczajny gwar. Końskie kopyta stukały o bruk
• 1:34
  gołębie z gruchaniem krążyły nad sukiennicami, a w powietrzu
• 1:38
  unosił się zapach złocistego pieczywa z makiem.
• 1:42
  Felek wafelek chrupał właśnie świeżutkiego obwarzanka, którego
• 1:46
  kupił od swojego kolegi bartusia.
• 1:48
  Siedzieli razem pod pomnikiem Adama Mickiewicza, kiedy nagle
• 1:52
  usłyszeli szepty przechodniów. Na wieży mariackiej znów widać
• 1:56
  cień twardowskiego. Zadrżała jakaś przekupka
• 2:00
  ściskając kosz jajek, a w karczmierzym kufle same tańczą
• 2:04
  po stołach dodał. Staruszek w kapeluszu,
• 2:07
  poprawiając wąsy na murach ktoś napisał, powrócę z księżyca
• 2:13
  jęknęła, młoda dziewczyna i przeżegnała się pospiesznie,
• 2:16
  bartuś aż pobladł, a obwarzanki zadzwoniły mu w koszu jak dzwony
• 2:20
  na hejnał felku nawet o tym nie myśl, by tam iść.
• 2:25
  Wyszeptał, trzymając go za rękę. Ja też o tym słyszałem, że kufle
• 2:30
  w karczmie rzym potrafią fikać koziołki po ławach, a kto je
• 2:34
  dotknie ten zamienia się w beczkę piwa.
• 2:37
  Felek zaśmiał się i poprawił swoją wafelkową czapeczkę.
• 2:41
  To świetnie bartusiu, bo ja uwielbiam tańczące kufle,
• 2:45
  zwłaszcza te pełne kakao. Ale bartuś nie dał się nabrać na
• 2:49
  żarty ściszył głos rozglądając się dookoła mówią, że twardowski
• 2:55
  wrócił z księżyca i znów będzie odprawiał swoje czary w
• 2:58
  Krakowie, a mój kolega twierdzi, że jego kolega widział to na
• 3:02
  własne oczy. Felek oblizał czekoladowe palce
• 3:06
  i spojrzał poważnie, choć w oczach błyszczały mu iskierki
• 3:10
  ciekawości. Jeśli wrócił, to trzeba się
• 3:13
  dowiedzieć dlaczego, bo kto wie, może te jego czary wcale nie są
• 3:17
  straszne, tylko kryją zagadkę wartą odkrycia.
• 3:21
  Zagadkę powiadasz? Bartuś westchnął ciężko.
• 3:26
  To niech rozwiązuje ją ktoś mądrzejszy ode mnie.
• 3:30
  Wiesz, codziennie rano obwarzanki kupuje u mnie pewna
• 3:33
  pani doktor z Uniwersytetu, podobno ona wie wszystko
• 3:37
  totalnie wszystko. Felek roześmiał się czekoladowo.
• 3:42
  Po co czekać do jutra, skoro odpowiedź może leżeć tuż za
• 3:45
  rogiem? Ruszamy teraz na czekoladowym
• 3:48
  tropie. Wszystko się wyjaśni.
• 3:55
  Na dziedzińcu Uniwersytetu krakowskiego panował półmrok.
• 3:59
  Słońce zaszło już za dachy kamienic, a na bruk spadały
• 4:02
  ostatnie złote promienie dnia. Felek maszerował dziarsko jego
• 4:07
  wafelkowa czapeczka podskakiwała w rytm kroków obok niego bartuś
• 4:12
  w luku się z koszem obwarzanka ów i marudził pod nosem.
• 4:15
  Im bliżej nauki, tym bardziej głowa mnie boli.
• 4:20
  A w szkole raz nawet zemdlałem na sam widok tabliczki mnożenia.
• 4:24
  Felek uśmiechnął się szeroko. Spokojnie bartusiu nauka nie
• 4:29
  gryzie, no chyba że jest o smaku kiszonego ogórka weszli do sali
• 4:34
  pełnej map gwiazd i grubych ksiąg, które pachniały kurzem i
• 4:38
  przygodą. Przy ogromnym biurku stała
• 4:41
  kobieta w długiej granatowej sukni w wielkich okrągłych
• 4:45
  okularach, a na ramieniu miała przewieszone ciężkie
• 4:48
  astrolabium, które pobrzęki wało przy każdym ruchu.
• 4:53
  A więc to wy zakłócacie mi spokój wieczornej pracy.
• 4:56
  Powiedziała, poprawiając okulary i patrząc badawczo na gości.
• 5:01
  Czego szukacie na Uniwersytecie o tak późnej porze?
• 5:05
  Bartuś aż się cofnął o krok przytrzymując kosz jak tarczę.
• 5:10
  My my to znaczy on wskazał drżącym palcem na felka.
• 5:16
  On chce wiedzieć, czy twardowski wrócił z księżyca.
• 5:20
  Astrolabia zmarszczyła czoło. A po co wam to wiedzieć?
• 5:25
  Zapytała cicho, poprawiając okulary.
• 5:28
  Felek wyprostował się i odparł na rynku wszyscy o tym mówią.
• 5:33
  Jedni widzieli cień twardowskiego na wieży
• 5:35
  mariackiej, inni słyszeli śmiech w karczmie rzym, a ktoś nawet
• 5:40
  powiedział, że na murach Napisano powrócę z księżyca.
• 5:44
  Bartuś dodał pośpiesznie i że kufle same tańczą po stołach, to
• 5:49
  przecież nie może być zwykłe plotkowanie, prawda?
• 5:54
  Doktor zmrużyła oczy. W Krakowie lubimy mówić, że
• 5:58
  twardowski był tylko sprytny. Poprawiła okulary i pochyliła
• 6:02
  się nad jedną z ksiąg. Ale są znaki, których nie
• 6:05
  wyjaśniła. Żadna księga, zbyt wiele
• 6:08
  przypadków, zbyt wiele śladów. Czyli czary pisnął bartuś.
• 6:16
  Powiem tak. Odparła cicho.
• 6:19
  Jeśli to nie czary, to coś bardzo bliskiego i lepiej
• 6:24
  obchodzić się z tym ostrożnie. Przesunęła dłoń po oprawie
• 6:28
  księgi i dodała. Wielu szukało rzekomych ksiąg
• 6:32
  twardowskiego. Jedni wracali z niczym, inni z
• 6:36
  oczami pełnymi lęku, a niektórzy woleli już nie wracać.
• 6:40
  Felek przychylił głowę. Ale czy on w ogóle naprawdę
• 6:44
  istniał? Spytał z błyskiem w oczach.
• 6:48
  I jak to możliwe, że trafią na księżyc?
• 6:52
  Dorzucił bartuś drżąc, ale z wyraźną ciekawością.
• 6:56
  Tam przecież nie ma nawet obwarzanków do jedzenia.
• 7:00
  Astrolabia przez chwilę milczała, a potem sięgnęła po
• 7:03
  grubą księgę. Otworzyła ją z teatralnym
• 7:06
  szelestem. Także kurz zatańczył w
• 7:08
  powietrzu. Posłuchajcie więc uważnie
• 7:12
  powiedziała wolnym poważnym głosem.
• 7:15
  Legenda głosi, że był szlachcicem, który zapragnął
• 7:18
  Wielkiej wiedzy i mocy, zaprzedał więc duszę diabłu, ale
• 7:23
  bardzo go przechytrzył dodał. Do umowy, że Diabeł może zabrać
• 7:27
  go do piekła tylko wtedy, gdy spotkają się w Rzymie, a
• 7:31
  twardowski nigdy się tam nie wybierał.
• 7:35
  Dzięki temu przez wiele lat zdobył sławę i bogactwo.
• 7:39
  W końcu jednak Diabeł sprytem zabrał twardowskiego do karczmy
• 7:43
  zwanejrzym. Gdy twardowski zaczął błagać o
• 7:46
  litość diabłu, na moment się rozmyślało, zamiast dopiekła
• 7:51
  zabrał go na księżyc, gdzie jak powiadają siedzi po dziś dzień
• 7:55
  felek pochylił głowę, a iskierki w jego oczach rozbłysły z
• 7:59
  ciekawością. To to wszystko naprawdę brzmi
• 8:04
  niesamowicie, ale zaczął ostrożnie.
• 8:08
  Czy my naprawdę musimy się tego bać?
• 8:11
  Astrolabia zamknęła księgę i spojrzała im prosto w oczy.
• 8:16
  Jeśli twardowski wrócił, lepiej, żebyście się od tego trzymali z
• 8:20
  daleka. Temat nie dla was.
• 8:23
  Felek nie odpuszczał. A jeśli bardzo chcemy się czegoś
• 8:27
  dowiedzieć o chwili milczenia astrolabia wzięła głęboki
• 8:31
  oddech, jakby walczyła z własnym instynktem, by nic nie
• 8:35
  powiedzieć. Wreszcie wyszeptała.
• 8:38
  Idźcie do karczmy pod kogutem. Tam właścicielem jest karczmarz.
• 8:42
  Warzysław. Powiedzcie, że jesteście ode
• 8:45
  mnie? A ważna sprawa bez hasła nic wam
• 8:49
  nie powie hasło brzmi, kogut pieje tylko o północy.
• 8:54
  Bartuś aż podskoczył jakby ktoś uszczypnął go w bok.
• 8:58
  A co jeśli zapieje wcześniej wykrzyknął ściskając kosz tak
• 9:02
  mocno, że obwarzanki zadzwoniły jak dzwonki.
• 9:05
  Ja się na żadne kogucie śpiewy nie pisze.
• 9:09
  Astrolabia zmrużyła oczy. To wasze ryzyko.
• 9:14
  Odparła twardo. Ale ostrzegam was lepiej nie
• 9:17
  drążyć spraw, których sami nie zrozumiecie, ale jeśli już
• 9:23
  pójdziecie do warzysława powiedzcie, że astrolabia kazała
• 9:26
  otworzyć drzwi z kogutem. Zrozumie.
• 9:31
  Felek tylko poprawił wafelkową czapkę i uśmiechnął się
• 9:35
  figlarnie. Bez obaw pani doktor na
• 9:38
  czekoladowym tropie wszystko się wyjaśni.
• 9:41
  Astrolabia pokręciła głową pół rozbawiona pół zaniepokojona i
• 9:46
  wróciła do swoich ksiąg, a felek i bartuś wyszli na dziedziniec,
• 9:50
  gdzie księżyc zawisł nad wieżą mariacką.
• 9:53
  Jak wielkie srebrne oko. Mówię ci felku, ja już czuję, że
• 9:58
  to się źle skończy jęknął bartuś nawet moje obwarzanki się
• 10:02
  denerwują. Zobacz jak się trzęsą felek
• 10:05
  roześmiał się czekoladowo i ruszył pewnym krokiem w stronę
• 10:08
  ciemnych uliczek. No to chodź kogut już na nas
• 10:12
  czeka. Wieczorne ulice Krakowa były
• 10:17
  ciche i mroczne, a księżyc zaglądał w okna kamienic jak
• 10:21
  ciekawski sąsiad, felek i bartuś dotarli wreszcie do karczmy pod
• 10:26
  kogutem budynku o krzywym dachu z szyldem przedstawiającym
• 10:30
  koguta, którego farba dawno już złuszczyła się od deszczu.
• 10:34
  W sieni pachniało chmielem pieczystym mięsem i starymi
• 10:38
  deskami. Światło kaganków tańczyło po
• 10:40
  ścianach, a zza lady obserwował ich sam karczmarz.
• 10:45
  Warzysław był wielki jak beczka, a jego splątana broda wyglądała
• 10:49
  tak. Jakby można było w niej ukryć
• 10:52
  kufel z piwem, zmrużył oczy i zapytał niskim głosem, a wy to
• 10:58
  po co tu przyszliście? Bartuś przełknął ślinę i
• 11:02
  odruchowo zasłonił się koszem. My przyszliśmy, bo bo przysłała
• 11:10
  nas doktor astrolabia. Karczmarz uniósł krzaczaste
• 11:15
  brwi. Astrolabia nie znam takiej
• 11:19
  zmykajcie póki stoicie na własnych nogach.
• 11:22
  Felek już chciał coś odpowiedzieć, ale bartuś cały
• 11:26
  trzęsąc się jak galareta wypalił jak rakieta.
• 11:29
  Hasło hasło brzmi, kogut piecze jaja o północy.
• 11:36
  Zapadła Cisza tak ciężka, że nawet muchy pod sufitem
• 11:40
  przestały bzyczeć. Felek złapał się za głowę.
• 11:43
  Bartuś to nie tak wyszeptał rozpaczliwie.
• 11:48
  Warzysław zmrużył oczy i huknął także aż kufle na półkach za
• 11:52
  dźwięczały. I jaja o północy, z kogo wy tu
• 11:58
  kpiny stroicie? Pstryknął palcami tak głośno,
• 12:02
  jakby łamał suche patyki, a z mrocznej sieni wysunęło się 2
• 12:06
  parobków potężnych jak dębowe szafy.
• 12:10
  Do piwnicy z nimi rozkazał warzysław, skoro tacy mądrzy to
• 12:14
  niech sobie z duchami twardowskiego pogadają.
• 12:18
  Parobkowie podchwycili felka i bartusia i poprowadzili ich
• 12:21
  krętymi, kamiennymi schodami w dół.
• 12:23
  Pachniało tam wilgocią, pleśnią i kurzem, a gdzieś W ciemności
• 12:28
  pobrzmiewa łańcuchy. Bartuś szepnął drżącym głosem.
• 12:33
  Wiedziałem, że tak będzie. Mówiłem, że ten kogut mnie
• 12:36
  zgubi. Felek westchnął i poprawił
• 12:40
  wafelkową czapkę. Spokojnie jeszcze się okaże, że
• 12:44
  duchy też lubią kakao zanim bartuś zdążył odpowiedzieć po
• 12:48
  chwili na ścianach lochu pojawiły się olbrzymie cienie,
• 12:52
  księżyc, postacie z rogami, dziwne sylwetki jak z baśni, a z
• 12:58
  ciemności rozległ się głos głęboki i dudniący jak dzwon.
• 13:02
  Ktoś mnie zakłócać spokój twardowskiego.
• 13:06
  Bartuś wydał z siebie ostatnie jęknięcie i zemdlał, upadając z
• 13:10
  hukiem na kamienną posadzkę w lochu było ciemno jak w beczce
• 13:14
  po piwie, a cienie rosły coraz większe pełzając po ścianach jak
• 13:18
  żywe jedne przypominały diabły z rogami.
• 13:22
  Inne postacie w kapturach jeszcze inne samego
• 13:25
  twardowskiego z brodą i długą szatą.
• 13:28
  Bartuś po ocknięciu się drżał jak galaretka malinowa felku to
• 13:34
  nasz koniec. Duchy, upiory strzygi i na pewno
• 13:39
  jeszcze matematyka jęknął, chwytając przyjaciela za ramię,
• 13:44
  nagle zza krat wysunęła się ogromna postać w masce koguta,
• 13:48
  metalowy dziób zaskrzypiał jak zardzewiały zawias, a głos
• 13:52
  rozległ się głęboki i dudniący. Ktoś mnie zakłócać spokój duchów
• 13:58
  twardowskiego. Bartuś podskoczył tak, że jego
• 14:02
  kosz obwarzanka ów rozsypał się po kamieniach, ale felek zamiast
• 14:07
  się przestraszyć zmrużył oczy dostrzegł, że skrzydło zjawy
• 14:12
  dziwnie majta się na boki jak stara ścierka do kufli, a spod
• 14:16
  maski koguta wystawała znajoma splątana broda.
• 14:21
  Chwileczkę powiedział głośno felex, stając przed olbrzymem.
• 14:25
  To nie żaden Duch twardowskiego, to tylko kart masz warzysław w
• 14:29
  przebraniu. Postać zawahała się na moment
• 14:33
  tupnęła ciężko nogą, aż kurz posypał się ze sklepienia
• 14:37
  metalowy dziób za skrzypiał, a głos rozległ się jeszcze
• 14:41
  głośniej. Milcz śmiertelniku.
• 14:44
  Zabrzmiał głos spod maski. Jam jest Duch księżycowego maga.
• 14:51
  Postać rozpostarła skrzydła zamiast piór dwieścierki do
• 14:56
  kufli z frędzlami. A ja Jestem inspektor czystych
• 15:00
  stolików odparł felek i wskazał na frędzle.
• 15:04
  Kontrola wypadła. No tak sobie felek nie drgnął,
• 15:09
  tylko zmierzył koguta od góry do dołu i parsknął śmiechem.
• 15:14
  Duch księżycowego maga powiadasz, a powiedz mi duchu,
• 15:19
  kiedy to prawdziwe upiory używają do straszenia ścierki od
• 15:22
  kufli. Postać zastygła, a potem jeszcze
• 15:26
  dla podtrzymania grozy zamachała ramionami, udając skrzydła.
• 15:30
  Niestety zamiast skrzydeł rozwinęły się 2 wymięteścierki,
• 15:35
  które machały żałośnie w powietrzu, a i ta broda dodał
• 15:40
  felek, wskazując palcem. Tylko jeden człowiek w Krakowie
• 15:43
  ma tak splątaną, że można w niej zgubić obwarzanka.
• 15:48
  Tym razem zjawa zamilkła. W kilka sekund trwała Cisza, po
• 15:52
  czym rozległo się westchnienie. Postać zdjęła maskę koguta, a
• 15:56
  spod niej wyłoniła się czerwona zziajana twarz karczmarza.
• 16:01
  Mm mruknął warzysław odkładając maskę.
• 16:05
  Mało kto potrafi tak szybko przejrzeć moje Sztuczki.
• 16:09
  Mało kto felek uniósł brwi. A czy widziałeś kiedyś słonia,
• 16:13
  który próbuje schować się za krzakiem pietruszki?
• 16:16
  Tak właśnie wyglądasz w tej masce w świetle kaganka zabłysły
• 16:20
  okrągłe okulary. Spokojnie powiedziała doktor
• 16:24
  astrolabia poprosiłam warzysława, by sprawdził waszą
• 16:28
  odwagę, nie zostawiłabym was samych w ciemnościach.
• 16:32
  Chcieliśmy sprawdzić, czy można wam zaufać powiedziała poważnie.
• 16:37
  Zbyt wielu tu przychodzi, żeby szukać tylko sensacji i
• 16:40
  strachów, a wy? Czego szukacie?
• 16:45
  Szukam prawdy od paru felek, bo prawda bywa ciekawsza niż
• 16:49
  strach. Słodkie myślenie to rozwiązanie.
• 16:53
  Bartuś, który właśnie podnosił się z podłogi jęknął cicho.
• 16:58
  A ja szukam wyjścia najlepiej szybkiego.
• 17:02
  Astrolabia zmrużyła oczy i popatrzyła na nich uważnie.
• 17:07
  Prawdy powiadasz powtórzyła, a jeśli ta prawda okaże się
• 17:11
  trudniejsza niż wszystkie legendy razem wzięte.
• 17:15
  Felek wzruszył ramionami i uśmiechnął się szeroko.
• 17:18
  To wtedy to wtedy będziemy mieli jeszcze ciekawszą przygodę.
• 17:23
  Warzysław roześmiał się gromko, echo poniosło się po lochu, no
• 17:28
  astrolabio chyba pierwszy raz od dawna trafiły nam się dzieciaki,
• 17:31
  które nie uciekają na sam widok cieni.
• 17:35
  Być może przyznała kobieta odkładając kaganiec.
• 17:39
  Skoro więc zdaliście tę próbę, czas pokazać wam coś więcej.
• 17:44
  Warzysław sięgnął po wielki klucz, zawieszony na pasie
• 17:48
  żelazo za skrzypiało w zamku ciężkich drzwi na końcu
• 17:51
  korytarza. Chodźcie za mną mruknął,
• 17:55
  zobaczycie, co naprawdę kryje się pod tą karczmą bartuś
• 18:00
  spojrzał na felka z rozpaczą w oczach.
• 18:03
  No masz ci los zamiast wyjścia do domu mamy wejście jeszcze
• 18:06
  głębiej, a ja wcale nie mam ochoty wiedzieć, co naprawdę
• 18:10
  kryje się pod naprawdę. Felek tylko poprawił wafelkową
• 18:14
  czapkę i ruszył. Pierwszy zaważy sławę, zamek za
• 18:17
  skrzypią zza drzwi buchnął chłód i blady blask.
• 18:22
  Jakby ktoś rozpalił księżyc w piwnicy z ciemności dobiegło
• 18:26
  metaliczne pianie, kukuryku kuku.
• 18:31
  Coś wielkiego poruszyło się jak maszyna, która właśnie się
• 18:35
  budzi. Felku wyszeptał bartuś chwytając
• 18:39
  go za rękaw. To chyba ten kogut co pieje
• 18:42
  tylko o północy. I tak kończy się pierwsza część
• 18:47
  przygody felka w Krakowie. Na rynku plotki brzmiały groźnie
• 18:52
  w uniwersyteckiej sali Legenda zabrzmiała jeszcze mroczniej, a
• 18:56
  doktor astrolabia dała im trop, choć ostrzegła, że lepiej go nie
• 19:01
  drążyć. Ale felek przecież wie, że każda
• 19:05
  tajemnica ma swój smak i że nawet kogut piejący o północy
• 19:10
  może prowadzić do niezwykłej przygody.
• 19:13
  Jeśli spodobał wam się początek tej krakowskiej opowieści.
• 19:16
  Zostawcie komentarz, opinie, albo podzielcie się nią z kimś,
• 19:20
  kto też lubi legendy z nutą humoru i grozy.
• 19:24
  I napiszcie koniecznie co najbardziej lubicie w legendach.
• 19:29
  Czary, tajemnice, a może sprytne wyjaśnienia?
• 19:33
  Do usłyszenia w kolejnej części, bo kto wie, może już teraz cień
• 19:38
  twardowskiego spogląda na nas z księżyca.