Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #17 VRIJ Leven in een gereguleerd lijf
Transcript
- Vrije Wereld: Vrij leven in een gereguleerd lichaam. Maar het is wel van essentieel belang, denk ik, om gereguleerd, in ieder geval geregulereerd te zijn, om ook die vrijheid te ervaren. Want denk, als je hier zit en opgefokt bent, gestresseerd bent, dan ervaart je ook gewoon toe koer geen vrijheid. Welkom bij Vrije Vrouwen. Wij zijn Sophie en Leslie. En graag willen we met deze afleveringen jullie inspireren en onze verhalen delen op onze zoektocht. Echte vrijheid eigenlijk. Misschien de ultieme vrijheid. Ik denk dat het een beetje wel... We leven nog altijd, er komen dagelijks dingen op ons af. Je kunt niet 100 % van de tijd gereguleerd zijn. gaan nog altijd... Zelfs al zet je verschillende stappen naar meer rust, meer ruimte, meer wat dan ook. Er gaan nog altijd dingen gebeuren waardoor je soms denkt... Maar dat wordt veel minder. Of in ieder geval, zo ervaar ik dat toch. Of zoals jij daar straks ook zei, zo de buffer of de ruimte dat je hebt om te incasseren of je... Wil ik, word je lukkigst aan het zoeken, je veerkracht daarin, ja, wordt wel veel groter dan dat je al hier zit. En dan is elke klein druppel dat erbij komt. Maar het is wel van essentieel belang, denk ik, om gereguleerd... en op een gegeven moment geregulereerd te zijn om ook die vrijheid te ervaren. denk als je hier zit en opgefokt bent en gestresseerd bent, dan ervaart je gewoon toekoeër geen vrijheid. En ik denk dat dat wel zo was samenlangen. Ik denk dat bij heel veel mensen toch ook de zoek naar meer ruimte in hun leven er ook komt. Omdat je altijd hier zit en niet gereguleerd bent. Dat je wilt van, ik wil graag die meer rust ervaren. Ik ga dingen anders beginnen doen. En soms misschien ook drastisch anders. We hebben het vaak over de kleine stapjes gezet. Al denk ik, en ik denk dat jij dat ook hebt gedaan, soms gewoon echt dit bepaald onderdeel van mijn leven gaan we nu gewoon helemaal omgooien. Soms gaat het ook gewoon niet met een klein stapje of dan blijft het wel met de kraan open. En dat dat ook soms nodig is om een drastische beslissing te nemen, omdat je weet... Dan kunnen we eindelijk de dingen ook concreet aanpakken. Ik moet dan zelf even denken aan thuisonderwijs. Omdat met onze kinderen liep dat moeilijk op school. Dus dat was heel veel co-regulatie wanneer ze thuis waren. In die mate dat ik niet meer kon co-reguleren soms. Dat ze al mijn veerkracht en heel mijn buffer opgebruikte. Allee, eerst al ochtends voor school. En dan had ik een beetje tijd terug om dat wat op te bouwen. En dan zavond na school. Wat dat maakte, dat... Ja, dat met de mannen. We hadden veel gesprekken over of ze toch ook veel bieden en proberen ze goed te ondersteunen wanneer ze nog naar school gaan. En dat is absoluut zo. Maar wanneer die kraan blijft openstaan en die komen altijd zo volledig ontregeld, overprikkeld, noem maar op, thuis, dan kunnen wij die nog zo goed mogelijk ondersteunen. Maar de kraan blijft wel openstaan. En ik had dan wel op een bepaalde moment zoiets van, maar wat als we nu gewoon de kraan dichtdraaien? En we doen dan ook nog altijd al die ondersteuning, dan heeft dat misschien nut. Niet dat het misschien helemaal geen nut heeft als de kraam blijft openstaan, maar dan had ik wel zo meer het gevoel van ja dan zijden echt iets positief aan aan het veranderen. En ik vind dat we dat nog altijd aan het doen zijn. Als ik zie naar de groei dat onze kinderen hebben genomen de afgelopen jaren en ook waar wij nu mee bezig zijn en de gesprekken dat wij voeren en ook mindset werk en zo, dan denk ik... Wij waren nooit zo ver al geraakt als die kraan nog heel een tijd had toepestaan. Dan waren wij heel een tijd bezig geweest met dat twijlen en proberen dat wat te buffen en misschien een dammeket bouwen en dat wat tegenhouden en dat wat sturen. We hadden echt niet even terwijl nu, ja, we hebben gewoon alle ruimte. En ja, is supermooi om te zien. Maar dat was nooit gelukt. Ja, kleine stapjes waren toen in beginfase nodig. Maar dan moet je soms ook wel beseffen van... of de beslissing durven nemen van we moeten het roer hier wel gewoon 100 procent omgooien, want anders gaat er niemand ooit nog gereguleerd zijn. We gaan elke nacht moeten eigenlijk zo wel overleven. Ja. En dat is zo'n... Dat voelt zo'n beetje als een dubbele, van neem maar klein een stap van. Maar... Ik denk dat ik... Als we terug gaan naar een van de vorige afleveringen waar we het ook heel hard hadden over je gevoel volgen. Ik denk... Als je stappen zet die je heel gevoelsmatig juist voelt, maar die je niet kunt uitleggen, die je hopelijk met je partner wel gewoon kunt doorspreken, dat... Ik dat ook al wel... Ik denk... In mijn geval bijvoorbeeld stond thuisonderwijs al heel lang op de radar. Ik zelfs nog pre-covid dat ik al wel zoiets had zomaar... Dus dat trierde mij al heel lang, dat onderwerp. Oké, en de nood werd dan hoger en hoger en hoger en dan neemt je die stap inderdaad. Ja, inderdaad, hebben die stap gezet vanuit... Ik voel ook aan mezelf... Ik ben hier moe van aan het worden. Wil dat daarom zeggen dat we hier gaan pleiten, dat iedereen thuisonderwijs moet doen met zijn gezin? Helemaal niet. Maar wel dat je niet vanuit angst handelt om keuzes niet te maken of keuzes net wel te maken. En ik denk dat daar... En dat is kei moeilijk om te weten van waar je gewoon aan toe omdat je... Ik dat dat de juiste keuze is versus ik voel dat op dit moment dit niet hetgeen is wat wij nu als gezin nodig hebben en ook gewoon die stap te zetten in aan een hele moeilijke. Maar het is inderdaad de moment dat je en ik denk dat dat mijn grootste openbaring van de laatste tijd wanneer ik meer en meer richting mijn vrijheid of naar vrijheid aan het kiezen ben is effectief van je wordt Lichter. Het wordt lichter. Maar er zijn soms hele donkere en intense periodes die er gewoon tussendoor komen, wel eens die vreselijk zijn. Maar ik denk, één keer als je in dat punt bent, dat je dingen gemerkt hebt, van er klopt iets niet meer, of er is iets niet meer dat voor mij juist zit of voelt, je het toch niet meer... Je kunt het meer terug. Je kunt dat niet gaan... Allee, terug spoelen en dan terug vanaf een bepaald punt komen. Als je die bewustwording hebt, daar klopt iets niet meer. Om nu thuisonderwijs verder als voorbeeld te nemen, ik voel dat dat voor mij niet meer werkt. Ik heb het moeilijk met hoe dat het voor mijn kinderen gaat. Kunnen jij nog wel gaan wachten? En inderdaad, heel veel ondersteuning bieden. Maar is het dan uitstel van executie dat je op dat moment aan het doen bent? En dan denk ik, ja, je kunt hier nog drie jaar wachten, want dan zijn ze wat ouder en gaat het gemakkelijker zijn. Maar ja, soms moet ook gewoon... door de zure appel heen bijten en gewoon gaan. Ja, en ik denk dat daar, alleen bij zo'n beslissing zeker... Ja, wat daar bij mij heel veel afvoeg was van... Ja, neem dan zo wel de juiste beslissing zo. Tuurlijk. Dat je dat dan eigenlijk niet weet. En ik denk bij veel beslissingen dat je nog zo kunt zeggen, ja, je probeert het en lukt het niet, dan gaat het terug. Maar zo bij school was dat toch zo, ja... Je weet toch dat je voor een tijd eigenlijk vertrokken bent. Wat het zowel wat groter maakt. Maar ik denk dat er heel veel beslissingen zijn. Wat voor veel mensen een hele grote beslissing is als je bijvoorbeeld wilt stoppen met je job. Uiteindelijk kun je nog altijd ergens gaan werken. Zou je zeggen, ik zou toch graag eens willen beginnen ondernemen. Dat zijn grote beslissingen. Dat is niet dat je van een ene dag op een andere beslist. Maar eigenlijk zijn er heel veel... En op zich, school gaan ook. Kinderen kunnen ook altijd terug naar school. Dus niks is voor altijd of definitief. En ik denk dat dat ook wel iets is als je echt voelt van... Dit beweegt echt zwaar op mij. Dit zorgt ervoor dat ik elke dag zoveel stress op of zoveel negatieve bijwerkingen van heb. We moeten toch ook eens gaan kijken. Is het de moment om... Of zou het niet beter zijn om eens een drastische stap te nemen versus... Ja, meer ondersteunende dingen. Want die ondersteunende dingen, als je dat nu doet, ga dat daarna ook nog altijd doen. Maar dan hebben ze misschien nog meer effect wanneer er ook gewoon meer ruimte voor is. En dat jij ook meer gereguleerd bent, dat je daar ook meer ruimte voor hebt om die binnen te pakken. Ja, dan is dat gewoon een heel ander verhaal. Ja, ja. Effectief. En ik denk, alé, finaal, wat wil je? Dat is dat je... rust kunt ervaren, dat je jezelf kunt zijn. En als je aan je eigen voelt dat er stukken zijn die je tegenhouden om, in geval van thuisonderwijs, ontploffende kinderen, dus er was weinig rust. Dat was de opjagen om ze naar school te brengen en vanaf 3 uur beginnen stressen hoe ze thuis komen en heb ik hier zelf de ruimte voor? Dan is er gewoon geen rust. Dus voor ons was het belangrijk dat dat er wel kon komen. Wilt dat nu zeggen? Eerste half jaar thuisonderwijs. De meest rustige periode van heel mijn leven. Nee, maar ik wist ook dat ik daardoor moest, dat ik daar echt op de lange termijn moest kunnen zien. En ik heb nog altijd niet uitgesproken hoe lang onze kinderen thuisonderwijs gaan doen. Ik heb ook geen zin om daarover na te denken. Maar dat is een keuze die nu nog altijd juist voelt. En dat is met andere dingen ook zo. En ik denk, het is inderdaad wat je zegt, van doe nu iets. ja... Wat het slechtste gaat gebeuren? Ik moet ineens, ik weet niet waarom, super spontaan denken aan... je wat frictie voelen bijvoorbeeld in je relatie? Want dat zie ik ook wel veel in onze omgeving. Kinderen zijn wel ouder. Je bent uit je tropejaren dus je hebt meer tijd en ruimte We moeten terug naar elkaar kijken. ⁓ we zijn hier ook nog. Je hebt ook een leven. We hebben eigenlijk geen leven meer te samen. Dus dat je zowel merkt van... Ik denk ook niet dat ik wil aansturen op dat een drastische keuze is. Ja, uit elkaar. Maar een drastische keuze zou wel kunnen zijn, want ik wil wel dat er echt wel dingen veranderen in de relatie, want dit gaat zo niet meer verder. Dat is voor mij ook redelijk drastisch wel standpunten die nemen van... gaan relatietherapie starten, bijvoorbeeld. En ook daar zit er zo heel veel stigma over dat je aan het scheiden bent als je dat gaat doen. Terwijl dat hoeft niet zo te zijn. Ook daar, als je voelt... Het is in mijn relatie, ik me dit moment niet goed voel, werk eraan en werk er dus nooit keihard aan en kei drastisch. Stuur de kinderen een keer per week, keilang aan een baby, zodat je keihard aan je eigen kunt werken of ga twee weken zonder de kinderen op vakantie omdat je dat nu nodig hebt. Eigenlijk wil je niet, maar dat is gegeven wat je nu nodig hebt. Doe dat dan. En ik denk dat dat zo een beetje die zoeken naar kleine acties, maar als ze niet helpen, de buldozen erboven halen. Maar bon. Misschien ook al mijn middel nemen. We beginnen met een schip en dan halen we... Nee, we verleggen een steentje en dan halen we de beelddozer erbij. Zalig. Nee, maar het is wel waar. En ook zeker wanneer je gevoelt van... Is het met de kinderen het school? Is het je werk? Is het een relatie? Wat is er daarvan dat gevoelt van? Dat zorgt dat ik altijd hier zit of dat... Zoveel frustratie en zo. pak dat vast. Doet er iets aan. En met drastisch inderdaad. Ik denk dat wij dat misschien zo met je bedoelen, gaat er dan ook echt voor. Werkt dat nu? Ik ben ook de laatste om te zeggen, ga het uit elkaar. Ik denk dat veel te veel koppels dat te snel beslissen. Soms gaat dat natuurlijk ook niet meer. En ook dat je ook bepaalde dingen kunt proberen en dat het niet werkt. Iets anders doen of... Zeker ook met... Zoals ik daarnet zei, niks is voor altijd. Het is niet dat je een bepaalde beslissing neemt. Kinderen van school halen een andere job of whatever. Er zijn zoveel opties. Ik denk dat ook, zodat we stoppen met te nauw te denken daarin. Er zijn zoveel opties en mogelijkheden. Ik weet niet meer in welke aflevering we het over gehad hebben, over de polster. Ik denk inderdaad dat die polster vinden en weten dat is waarvoor we het aan doen zijn. die visie is glashelder dan heb je dat. En ik denk dat de Droom Workshop, voor mij was dat mijn polster terugvinden. Dus we kunnen hem nog wel eens in de beschrijving ook bijzetten van wat dat juist is, zo nadenken van waar wil ik naartoe of vind ik belangrijk. Ja, want bijvoorbeeld toen ik beslist heb van ik wil het anders gaan doen. Dat is sindsdien dat mijn sociale leven ligt zo goed als lam. Maar dat is ook omdat dat op dit moment niet de hoogste prioriteit moet wel zeggen dat ik daarom mijn vriendin niet graag zie, helemaal niet. Maar dat is gewoon op dit moment. Ik kan maar zoveel balen op dezelfde tijd in de lucht houden. Dat zal wel terugkomen. Ik ben geen slechte vriend of vriendin omdat ik dat doe. Maar nu is dat gewoon even mijn prioriteit. En mijn polster is keihelder. Want ik ga ook een toffere vriend zijn als ik gewoon... Ik ben beter gevoel en ik heel dat lichte zagen overal. Ik voel me niet goed en ik ben moe. En dan zo'n lichte kniekebollen aan tafel als je een gesprek aan voeren zet. Dat is gewoon niet zo plezant. Dat is een heldere polster. Weet je waar je naartoe gaat? Kleine stapjes en als het niet werkt, de blozer bovenaan. Dat is een mooie afsluiting. Deze aflevering zit er alweer op. Vond je dit een leuke aflevering? Heb je iets te vertellen? Like, comment. of subscribe op ons kanaal zodat je de andere afleveringen ook kan volgen.