Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #23 Voor thuisonderwijs te combineren met ondernemen moet je toch zot zijn?
Transcript
- speaker-0: All right, ik ben hier aan het wandelen in het bos ondertussen. En ik ben niet alleen aan wandelen, ik heb Marika bij mij. ja, we willen het in deze aflevering eens beetje hebben over iets waar we heel vaak vragen over krijgen. Thuisonderwijs, maar ook vooral thuisonderwijs en ook, hoe kunnen we dan in grootsnaam nog een inkomen verdienen of hoe kunnen we ondernemen met thuisonderwijs? Dat is wel een heel veelgestelde vraag, dus ja, daar kunnen we niet anders als een keer niet op inzoomen, hè. Marga, jij hebt altijd al thuis onderwijs eigenlijk gegeven, hè? ⁓ ja, oké, ja. speaker-1: Nee, eigenlijk niet. Mira is, zoals veel kindjes, op tweeënhalf gestart met oké. Dat is wel best wel. Ja, inderdaad. dat was niet... Mira is wel altijd thuis gebleven. dat is ook niet waar. Even stiekeer. Ja, rood. Dus nee. Ze is zes maanden thuis gebleven bij mij. En daarna ben ik dus zes maanden gaan werken. Maar is zij zes maanden naar de opvang geweest. speaker-0: Eet smaak. speaker-1: En dat was heel moeilijk voor mij. Dus dan heb ik gezegd, ik blijf thuis bij haar, ik wil er voor haar zijn. Ik wil niet mijn energie heel dag geven aan andere mensen en dan thuis komen en niet meer kunnen zorgen voor mijn kind. En dus dan ben ik thuis gebleven bij haar en dan was het wel de bedoeling dat ze zou starten met school. En dan we heel bewust gaan zoeken naar welke school past bij ons en dachten wij ook echt wel van... Ja. Dit is een hele fijne school, zeker in deze omgeving. En als je wel startt... Dat start moeilijk, als in het afscheid. speaker-0: Nee, dat was moeilijk. Ze was dat nog niet opgeoefend in een crash. Ze was dat niet meer gewoon van in een crash. Dus dat is sowieso moeilijk. speaker-1: Ja, dat hangt ook heel erg af van kind tot kind. Maar wij hebben dat wel mooi kunnen opbouwen. Dus ik ben in het ook meegegaan, stukjes meegegaan, telkens beetje langer, want ik was thuis natuurlijk. En dan hebben we dat mooi kunnen opbouwen. Maar toen kwam er een vakantie tussen. Pas op, was nog altijd halve dagen. Dus dat was opbouwen tot halve dagen. En dan kwam er een vakantie tussen en nadien was dat eigenlijk helemaal terug bij af. Ja, en dan zei die de tijd, ik wil niet naar school, ik wil niet naar school. En als er één ding het allervermoeiste is, is dat een kind dat niet naar school wil. speaker-0: En dan elke keer die en duw geven, precies aan die deur. speaker-1: Ja, ik deed dat niet. Ik nam die altijd terug mee naar huis. Maar je weet al dat je die terug mee naar huis gaat nemen. waarom? Ja, dus dan was het voor ons wel van oké, we gaan ze thuishouden. En dat was eerst, we gaan ze thuishouden voor twee weken. dan een beetje langer. En dan nog een beetje langer. En dan het schooljaar dat daarna kwam. voelde ik weer heel veel stress bij september, want was nog steeds de bedoeling dat ze terug zouden starten. Maar dat was zoveel stress en dat was ook in januari. Hij werd dan mijn zoontje geboren. En ik zag dat ook niet zitten omdat Indan met een zwangere buik heel die stress allemaal... ...doorlopen. Dus dan hebben we gezegd, oké, ze blijft nog thuis. speaker-0: Ja, ja, ja, ja, absoluut. speaker-1: En dan hadden wij eigenlijk dat jaar van oké, we gaan zien hoe het gaat met die twee kindjes. speaker-0: De combo eigenlijk, van dat je toch moeder hebt en thuis bent. speaker-1: Ja, maar de beslissing was nog niet helemaal gemaakt. Dat kwam vooral op een gegeven moment... Dus ja, het is met de school een beetje moeilijk geëindigd. Althans, was toch niet helemaal de visie dat wij hadden verwacht. Of het toch... Het bleef voor ons een school binnen het systeem. Want op een gegeven moment zijn wij naar school moeten gaan en om ons te verantwoorden... Waarom dat ons kind van toen drie dan, waarom dat hij niet naar school ging. En dat was echt... Weet je, soms ga je zo naar ergens en dan denk je in je hoofd zo worst-case scenario's. En je weet dat dat nooit het geval was. Toen was dat wel het geval. speaker-0: En zeker als het een school is waar je op het gevoel gekozen hebt van die klopt qua vliezie, dan is dat wel een kou in hem. speaker-1: ...heel erg binnen. en zeker omdat dat ook de school was in onze omgeving, dat wij echt dachten van... speaker-0: Als ze een school is, het die. Alle anderen zijn waarna van het lijst. speaker-1: Ja, ja, ja. En dat kwam echt heel erg binnen. En dan hebben we eigenlijk, want zij was nog niet leerplichtig toen, maar dan hebben wij moeten beslissen. Allee, moeten, ja. We zaten daar met de directrice en die dreef ons eigenlijk tot een beslissing maken. En dan hebben we gezegd, nee, ja. Ik ga het niet meer naar... Oeh, oeh! Je ging met je gezicht gaan. Niet meer naar school. Allee, zeker niet naar deze school. En dan hebben we gezegd, oké, de rest van het jaar proberen we dan hoe dat het voelt met die twee kindjes. ja, kleine baby... Meest uitdagende! Ja, ja, ja. Om dat te voelen. Absoluut. En dan hebben wij gezegd, oké, we gaan het doen en we zijn er heel, heel blij mee. En nu is het heel duidelijk. speaker-0: Ja, ja. Er zit een bepaalde kadans nu waarschijnlijk ook. Je hebt waarschijnlijk je ritme. Met een baby is altijd wat pittig. Je zoeken naar dat ritme. speaker-1: Ja, dat kan moeten. Ja, zeker. Het ondernemersstuk... Ik spreek van een situatie met twee kleine kindjes in huis. En hoe ik het nu aanpak, dat is ook een heel proces geweest. speaker-0: En iedereen moet voor zijn eigen posten zijn. speaker-1: Ja, dus hoe ik het nu aanpak is op maandag, zoals vandaag, is mijn werkdag. Dan gaan mijn kindjes naar mijn ouders en dan heb ik eigenlijk een dag om mij te focussen op mijn werk. En dan heb ik ook de rest van de dagen, ja, mijn focus op de kindjes. Het is ook zomer, de dagen zijn superlang. Dan heb ik zavond... Nog een half uur waar mijn brein werkt, nadat de kindjes slapen en daarna niet meer. speaker-0: ⁓ ja, ja, als je ziet dat werkt, speaker-1: Tempo of zo. Ja, en ik denk dat op termijn zo werken bij de kindjes, dat dat ook wel mogelijk was. En nu met eentje van andere of... Nee, dat is niet mogelijk. En ook, de momenten dat hij er aan slaapt, dan neem ik ook wel wat tijd om met mijn dochter bezig te zijn en met mijn huisonderwijs bezig te zijn. Ja. Ja, dus nu ziet het er zo uit. Maar dat is ook wel een proces geweest van... verwachtingen loslaten. Absoluut. Want ondanks dat ik al lang thuis ben en dat ik al een tijdje weg ben uit het systeem van gaan werken, blijf je toch wel of ja, je ziet ook veel dingen passeren. En dat sluipt toch ergens in je hoofd van hoe doen andere mensen dat? En ja, ik had zowel nog de verwachting van oké, ik moet vooruit en ik moet... Grote doel stellen. grote doel of ik moet dat en ik moet dat. Eerst was het heel moeilijk. Dat gaat niet. speaker-0: Ik kan dat niet. Of dat je jezelf een beetje een gevaalde voelde. Iedereen kan dat niet onder mij en ik niet. speaker-1: Jawel, inderdaad. En ja, zelfs mensen met kleine kindjes. In dezelfde situatie is dat het allermoeilijkste. Maar je weet ook niet wat er aan de andere kant gebeurt. En ja, voor mezelf... Ik moest ook helemaal opnieuw beginnen. Van verpleging naar ondernemen was gewoon een grote stap. En ik moest heel veel dingen leren ook. En dan was het vooral een beetje... Ja, die die grootste verwachtingen loslaten en kiezen en ook echt nadenken, wat wil ik nu eigenlijk? Wat is mijn... speaker-0: Waarvoor zet jij je aan? Je kunt kiezen om... Hoe moet ik het zeggen? Om keihard een kei schoon onderneming en iets groots met personeel en weet ik veel wat. Maar inderdaad, drijft u dat? Of is het die kind? Is het genoeg verdienen voor de kind? Er kunnen duizenden en reden zijn waarom je doet wat je doet. En dat is voor iedereen anders. speaker-1: Ja. Ja, en het is niet dat mijn dromen toen ook zo groot waren, want dat is gewoon duidelijkheid over wat wil ik eigenlijk en wat wil ik bereiken en hoe kan ik dat stap voor stap doen. En dat was ook een beetje de afbakende van oké, ik zeg nee tegen da en da da, want ik wil dit afwerken. speaker-0: Exact, maar is echt dat je zo goed... Kei duidelijk, tak tak. Je weet wat je moet nu vastpakken. En dat is je focus. Maar ik heb vaak gedacht dat de moment dat je eigenlijk weinig tijd hebt en je een beetje kunt loslaten van... Je kunt loslaten dat je keiveel moet bereiken. Dan ben wel mega gefocust op de dag dat je hebt. Want je weet dat je hem hebt en dat rest van week niet Dan ga je gefocust door. Terwijl soms, als je dan vijf dagen hebt, dan kun je ook wel een keer flieren fluiten en lalala. Dan weet je niks te doen. Dat is misschien ook niet zo. speaker-1: Ja, en ik vind het vooral belangrijk dat ik aan iets kan blijven werken en dat dat in kleine stapjes vooruitgaat en dat ik voel dat dat vooruitgaat. En dat dat richting heeft, dat ik weet waar ik naartoe moet. En daar heb ik heel lang moeten naar zoeken. Zo met de geboorte van lija's, oké, maar wat dan? Allee, hoe dan wel en wat dan wel? En nu dat dat helder is, ja, lukt het weer veel beter. Ja, zie ik het wel. Verzichtig. Ja, ja. Als in... Of als in... Maak ik gewoon stappen daar naartoe. En dat maakt mij gewoon wel gelukkig. Ja. speaker-0: Ja, en hebt ook nog... Allee, wat ik wel belangrijk vond in ondernemen en thuisonderwijs was... Ik zeg dat altijd en dat klinkt misschien heel raar, maar ik ben geen typische moeder dat 100 % gelukkig wordt van alleen bij de kinderen te zijn. Ik heb nood aan een andere uitlaatklep waar mijn brein mee geprikkeld wordt en ook waar ik iets van mijn eigen nog heb. Ja. En dat is voor mij een enorme belangrijke drijfer altijd geweest in ondernemen. Ik vind thuisonderwijs heerlijk. Soms ook niet, maar dat is bij alles zo. Ik vind het thuis onderwijs echt plezant, maar langs de andere kant merk ik ook wel dat die combinatie van ik heb nog mijn ding daarnaast... En het is zoeken, soms, dat evenwicht om en zoveel tijd gaat dat wel eens uit balans en dan komt dat weer terug in orde, dat hoort er ook bij. Maar ik vind wel die combinatie van de kinderen zijn thuis, er is rust. Ik ben een bergop aan het wandelen, jongens. We moeten hier even zien. dat we naar daar moeten. Ja, ik vind dat wel een mooie dag inderdaad. speaker-1: Ja. speaker-0: Elke keer opnieuw challenge je ten opzichte van wat heb ik nu nodig, zoals jij zo mooi zegt. En dan gaat het daarmee verder en dan zie je wel weer waar het naartoe gaat. speaker-1: Ja, inderdaad. Het is de afweging en ik vind dat ook wel heel belangrijk. Ik wil er graag zijn voor mijn kinderen en die alle mogelijkheden geven om te ontwikkelen, maar dicht bij onszelf. Maar ik wil dat voor mezelf ook. Exact. Ja. En het is daarin wat aanpassen van er is geen duidelijk beeld van hoe de andere mensen dat doen. Maar natuurlijk kan dat wel. En dat is wel heel mooi. En daarnaar blijven zoeken. zeg ook altijd huisonderwijs. Dat is ook kiezen voor persoonlijke groei. En dat wij ondernemen. Nog eens een keertje. Als u dat niet aanspreekt, om stil te zijn bij jezelf en te werken aan jezelf, dan moet je geen van mij beginnen. Maar het brengt ook gewoon zo ongelofelijk veel. Ik denk... Daar wordt zo heel vaak op neergekeken, op huisonderwijs, en van ja, maar het brengt ook zoveel mooi, zowel voor je kinderen als voor jezelf. En dan, ja, en dan daar bovenop, ja, jezelf blijven, want je kunt niet zorgen voor je kinderen, je kunt niet huisonderwijs geven, al schijt er niet. speaker-0: Als op mijn beurt bij de beurt op de grond staat. En mijn ondernemer eigenlijk ook. Je kunt dat ondernemen niet dicht bij jezelf, maar als je dat niet gaat doen, dan komt inderdaad op dat punt terecht dat er zoveel weer frictie komt. En ofwel zijn mensen dan een beetje zoiets van, ze de GM doen, die zijn niet geïnteresseerd in wat je aan te bieden hebt, of je loopt er helemaal op leeg. Maar absoluut. Het is een... Als je een bad van persoonlijke ontwikkeling zou kiezen, dan is het een heel grote ton. speaker-1: Nee, inderdaad. Ja. Ja, ja, opstuit. speaker-0: Je gewoon in ondergedompt, wordt af en toe onder water gegaan en dan terug bovenkomt. Maar elke keer wel dan zie je weer, wat hebben we nu weer al gedaan. speaker-1: Ja, dat is wel echt... En het is wel die vrijheid vanuit die systemen te zijn. Zowel voor mij is dat dan zowel uit het schoolsysteem als uit het... Wacht even... Het is dat wel dat mij energie geeft. speaker-0: Dat is echt zo. De flexibiliteit dan of? speaker-1: Ik heb heel vaak het gevoel gehad, ik wil graag iets positiefs in de wereld zetten en iets zacht. Dat helpt voor anderen, voor deze aarde waar we op leven. En binnen die systemen is dat gewoon heel moeilijk. Verpleging is een hele mooie job, een heel zorgende job. Maar het systeem dat er nu is, dat haalt mensen die... je dat echt goed wilde doen, haalt die onderuit. Ofwel moet je je danig aanpassen dat je zegt, het kan me niet schelen of het kan me minder schelen. Maar dat kan ik niet. En die vrijheid van dat ondernemen, dat zorgt ervoor dat ik energie heb om dat wel te doen. En om wel overeind te blijven. Hoe moeilijk dat dat soms ook is. speaker-0: Het zijn altijd keuzes en opofferingen die je gaat maken. Het is niet altijd allemaal een walk in the park, hoe zeg je dat, maar het is wel... Het is elke keer opnieuw, en ik denk dat dat iets is wat ik zo mooi vind om te zien, is elke keer opnieuw terug voor jezelf kiezen en voor je gezin. Wat heeft mijn gezin nodig? Wat heb ik als persoon nodig? Want je mag je eigen inderdaad ook niet vergeten. Want als mama hebben we soms weleens de neiging om onszelf niet op de eerste plaatsen, maar misschien op de laatste plaatsen. speaker-1: Ja. speaker-0: Maar die puzzel, elke keer opnieuw om de zoveel tijd leggen en kijken wat klopt er nu voor mij en mijn dichte omgeving. En van daaruit gaan handelen, is ja... Dat zo mooi om te zien. speaker-1: Ja. Ja, en dat is ook wel iets wat mij dan aansprak in Vrije vrouwen. In het eerste stuk is gewoon kijken naar je hele leven. Want je bent niet alleen je onderneming. Je bent ook nog daarnaast heel wat andere mensen. En ja, dat heeft al zoveel in gang gezet. Voor gewoon... Ja, oké, wie ben ik daarnaast en hoe kan ik die stukken ook invullen? En dat maakt je weer gewoon veel... Veel sterker en dat helpt dan alles meer vooruit. speaker-0: Ik denk dat als je dicht bij je kern kunt staan, je onder rechtstreeks een mooie magneet. Voor de persoon wie je bent en niet omdat je de juiste fancy tagline gebruikt. Dat helpt allemaal. Je kunt nog zo'n schone marketing zin eruit gooien als je wilt, maar als je daar staat... speaker-1: Ja. speaker-0: als een platte patat, helemaal moe, niet wetende, helemaal gestrest, dat vind ik veel wat. Dan denk dat het toch nog anders overkomt als je daar inderdaad kunt gaan staan. Ik ben dit, ik kies hiervoor en ik sta hier met mijn twee benen inderdaad op de grond. Ja. Ja, dat is waarom we het doen. Ik dat het al kei mooie afronding is van ons tweede wandelingetje waarbij ik bijna uitschoof. Dat was toch hier en... ...bazenademde berg aan het opwandelen. speaker-1: Ik heb... speaker-0: Maar het is gewoon mooi. Van ons wandelingetje door het bos onder het is. speaker-1: Conclusiebalen.