🎭 Τέλος Παιχνιδιού. Σάμιουελ Μπέκετ Όταν το Εγώ μένει μόνο του και δεν έχει πια πού να κρυφτεί

Θέατρο με Αγγελή Γεωργία, ραδιοφωνικά θεατρικά έργα · Jan 5, 2026 · 1h 9m

Η σκηνή ανοίγει σαν κελί που δεν έχει πόρτα. Ένα δωμάτιο γυμνό, χαμηλό, με δύο παράθυρα ψηλά, απρόσιτα, σαν μάτια που αρνούνται να κοιτάξουν. Στο κέντρο, μια πολυθρόνα με ρόδες. Πάνω της, ένα σώμα ακίνητο, τυφλό, δεμένο στη θέση του όχι από δεσμά αλλά από συνήθεια. Ο Χαμ δεν μπαίνει στη σκηνή. Είναι ήδη εκεί. Σαν να μην έφυγε ποτέ. Ο Κλοβ κινείται μηχανικά, με βήματα που δεν οδηγούν πουθενά. Από τα σκουπιδοτενεκέδες, στο βάθος, αναδύονται δύο κεφάλια. Δεν είναι είσοδος χαρακτήρων. Είναι ανάδυση μνήμης.

Από την πρώτη αυτή εικόνα γίνεται σαφές πως το Τέλος του Παιχνιδιού δεν ζητά την κατανόησή…