Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Kosmiczne Kalambury 👽 bajka o kosmosie (Galaretka II) | Felek Wafelek (PFW_017)

Transcript

Kosmiczne Kalambury 👽 bajka o kosmosie (Galaretka II) | Felek Wafelek (PFW_017) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:01
Cześć tu radkowski przed wami druga część międzygalaktycznej
0:05
przygody, felek wafelek, galaretka w kosmosie, kosmiczne
0:10
kalambury. W poprzednim odcinku felek
0:14
trafił na pokład statku ilon jeden i jako jedyny nie zasnął w
0:19
neurolandrynkowej mgle. Teraz wkracza na obcy żelkowy
0:23
statek i spotyka blopa tajemniczego stworka, który
0:28
zamiast słów używa świetlnych rysunków.
0:32
Przygotujcie się na galaktyczne symbole, wspólną misję
0:35
ratunkową, próbę naprawy reaktora i pewien.
0:39
Bardzo czekoladowy gest, który może zmienić bieg wydarzeń,
0:44
gotowi na kontynuację tej słodko kosmicznej odysei.
0:48
No to lecimy dalej. Prosto w kalambury
0:52
międzyplanetarnego porozumienia. Jeżeli felek stał się już
0:57
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
1:00
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
1:05
dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
1:08
mu symboliczne kakao na patronite.
1:11
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:15
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:19
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:23
W poprzedniej części kosmicznym przygód felek przypadkiem trafił
1:26
na pokład kosmicznego wahadłowca ilon jeden i jako jedyny
1:31
zachował przytomność, gdy cała załoga uległalandrynkowej mgle.
1:35
Po pojawieniu się tajemniczego galaretowatego statku felek
1:39
wkroczył do żelkowego tunelu łączącego oba pojazdy, żądając
1:43
wyjaśnień. Gdy wszedł do środka, śluza
1:47
zatrzasnęła się za nim, a po drugiej stronie za
1:49
przeźroczystymi drzwiami czekał już ktoś nieznajomy z czymś
1:54
podejrzanym w matce? Czy to może być to, o czym
1:57
myślał felek? Czy felek właśnie został
2:00
pierwszym galaktycznym jeńcem? Tunel był cichy jak słoik z watą
2:05
cukrową. Każdy krok felka wydawał się
2:08
zbyt głośny w tej miękkiej żelkowej ciszy ściany pulsowały
2:13
delikatnie jakby żyły i oddychały wafelkowe stópki
2:18
przyklejały się co chwilę do podłoża z cichym mlask mlask.
2:24
Na końcu tunelu czekały drzwi. Felek przełknął ślinę, poprawił
2:29
czekoladową czapeczkę i nacisnął dłoń na lepkim panelu.
2:34
Drzwi otworzyły się sykiem, odsłaniając wnętrze statku, a
2:38
tam stał on. Galaretkowy stworek.
2:43
Półprzezroczysty malinowo fioletowy z czułkami na czole i
2:47
wzrokiem pełnym podejrzliwości w jednej z macek trzymał kawałek
2:52
sondy, łyżka jeden dokładnie te, która urwała się podczas próby
2:56
pobrania próbki. Felek zamarł, stworek również.
3:02
Usz, czyli to nie broń westchnął felek, tylko metalowa łyżka do
3:07
zupy kosmicznej. Stworek zrobił nieśmiały krok do
3:10
przodu falując jak bardzo gęsty kisiel z lekkim zawstydzeniem.
3:16
Blo powiedział cicho bloom dodał po chwili.
3:23
Felek zmarszczył czekoladowe czoło.
3:28
Blo bloom, bli. Powtórzył z wahaniem.
3:33
Stworek tylko patrzył szeroko i mrugnął wszystkimi 4 powiekami
3:38
naraz. Potem znowu powiedział blob.
3:42
Felek uniósł brew. No dobra kolego, czas na
3:46
odrobinę słodkich przyjemności. Ja Jestem felek czekoladowy
3:50
wafelek, mam słodkie pokojowe zamiary, a ty?
3:55
Blob. Blok zdziwił się felek.
3:59
Wiesz co blob to w sumie brzmi świetnie i nawet jeśli to znaczy
4:03
ziemniak w sosie truskawkowym, to niech tak zostanie.
4:07
Wyciągnął rękę. Ja Jestem felek czekoladowy
4:10
wafelek do usług, a ty mój nowy przyjacielu, będziesz.
4:15
Blob stworek zapiszczał cicho z zadowoleniem i delikatnie
4:19
dotknął dłoni felka swoją galaretową kończyną.
4:22
W miejscu dotyku zabłysnęła świetlna smuga, pierwszy znak
4:27
wspólnego języka smuga nie zniknęła zawirowała w powietrzu
4:31
między nimi, a potem zaczęła się rozrastać.
4:35
Wyrosła jak puchata bańka, chmurka zrobiona z cukrowych
4:39
nici, mieniąca się różem błękitem i złotym brokatem.
4:44
Unosiła się tuż nad ziemią, zmieniając kształty jak kropla
4:47
wody bez grawitacji. Wow, wyszeptał felek blopki w
4:53
mną głową, albo przynajmniej zrobił coś, co wyglądało jak
4:57
kiwnięcie. Następnie podszedł bliżej i
5:00
zaczął wymachiwać mackami po puchatej bańce na powierzchni
5:04
chmurki zaczęły pojawiać się różne znaki i symbole.
5:08
Felek uniósł brwi. To musi być jakiś panel do
5:12
komunikacji wyszeptał tak jak kiedyś ludzie rysowali znaki na
5:17
skałach, żeby się porozumieć bez słów.
5:20
No jasne, to galaktyczna wersja malowideł jaskiniowych najpierw
5:24
na powierzchni chmurki zamigotała spiralka z 3
5:27
kropkami, jedna pośrodku 2 po bokach.
5:31
Zaraz potem pojawiło się serce przecięte poziomą linią, jakby
5:35
pęknięte, a następnie domek z dużym krzyżykiem zamiast drzwi.
5:40
Felek zmrużył oczy. Spiralka pęknięte serce i
5:46
zamknięty dom zamyślił się na głos.
5:50
Czyli coś nie gra z waszym domem?
5:53
Blok uniósł jedną ze swoich miękkich macek i zatoczył nią
5:57
kółko. Wyglądało to, jak przy tak
5:59
nięcie chmurka zadrżała i znów rozbłysła światłem.
6:04
Tym razem obrazy zaczęły się pojawiać szybciej.
6:06
Jakby ktoś puszczał kreskówkę galaretowaty statek błyskawica
6:11
trafiająca w jego środek, a potem przekreślona gwiazda felek
6:15
przygryzł czekoladową wargę. O chyba już rozumiem, coś się
6:20
zepsuło. Nie możecie wrócić do domu,
6:22
prawda? Dodał z niepokojem i troską w
6:25
głosie blob odparł, cicho żelkowy stworek felek uśmiechnął
6:30
się ciepło blob narysował znów serce, tym razem otoczone innymi
6:35
serduszkami, a po chwili pojawił się nowy symbol kwadrat z
6:40
trójkącikiem na Górze. Hej, czy to czy to Jestem?
6:44
Ja zaśmiał się felek. No dobra, blopie wygląda na to,
6:49
że naprawdę potrzebujecie pomocy czekoladowe, karmelowe nic się
6:53
nie martw, spróbujemy coś na to poradzić, ale będę potrzebował
6:57
moich towarzyszy bez nich nie rozgryziemy tej słodkiej
7:01
zagadki. Felek uniósł swoją czekoladową
7:04
dłoń i zaczął rysować kolejne znaki na błyszczącej chmurce.
7:08
Najpierw narysował kształt przypominający rakietę.
7:12
To nasz statek powiedział spokojnie.
7:15
Obok pojawiła się twarz z okularkami to naukowiec ktoś,
7:19
kto potrafi naprawiać trudne rzeczy.
7:22
Potem felek namalował zamknięte oczy z buzią chrapiącą, a na to
7:26
przeciągnął wyraźną czerwoną linię w kształcie wielkiego xa.
7:31
Wszyscy zasnęli, musimy obudzić moją załogę, na końcu z pewnym
7:37
namaszczeniem dorysował 2 splecione dłonie w geście
7:40
uścisku. Musimy sobie wspólnie zaufać, bo
7:44
jeśli razem coś zrobimy, to się uda.
7:48
Spojrzał na blopa, który wpatrywał się w chmurkę jak
7:51
zahipnotyzowany. No i jak blopie zgoda na wspólną
7:56
misję ratunkową? Blob zawahał się, ale spojrzał
8:00
na felka, który patrzył spokojnie, a jego spojrzenie
8:03
pachniało jak waniliowa pianka pełna zaufania.
8:08
Po chwili blok skinął głową odwrócił się w stronę swojej
8:12
załogi i zawołał. Blue blue blie blue inny stworek
8:18
potaknął powoli i już po chwili cała galaretowa gromada zaczęła
8:23
się rozpraszać, każdy zajmował pozycję, jakby przyjmowali
8:27
rozkazy od swojego dowódcy. Po chwili blob felek i kilka
8:32
innych żelków byli z powrotem w wahadłowcu ilon.
8:35
Jeden blob spojrzał na felka i unosząc mackowaty palec
8:39
wyciągnął spod kapsuły coś przypominającego.
8:42
Gigantyczny dezodorant w sprayu zdecydowanym ruchem rozpylił
8:47
różową chmurkę nad śpiącą załogą astronautą.
8:51
Skrzywił się felek pachnie jak malinowe lody z musztardą
8:55
mruknął zatykając nos. Chwilę później kapitan, naukowcy
9:00
i inżynierowie zaczęli się poruszać.
9:03
Najpierw przewrócili się kilka razy na lewo i prawo, jakby
9:06
szukali swojej poduszki, a potem.
9:09
Z kawa, czy ktoś może widział moją kawę?
9:13
Bełkotał doktor dropsik rozglądając się przez pół
9:16
przymknięte powieki? Dlaczego mam cukrowe kropki na
9:19
skafandrze jęknęła paprotka? Patrząc na swoje rękawy, felek
9:24
pomógł dropsikowi wstać, klepiąc go po ramieniu.
9:28
Panowie i panie czas wrócić do rzeczywistości.
9:32
Mamy cukrowy problem pierwszego sortu.
9:35
Oznajmił donośnie, starając się brzmieć, jak kapitan statku.
9:39
Żelki to był sen. Zapytał węglan przecierając
9:44
oczy, czy one nadal tu są? W tej samej chwili blok uniósł
9:49
wszystkie swoje macki w geście. No właśnie czymś pomiędzy
9:53
ukłonem a falą powitalną, ale zanim ktokolwiek zdążył się
9:58
ucieszyć, doktor węglan wydał z siebie pisk, który przypominał
10:02
skrzypiący marker. A ręce w Górze to znaczy macki
10:08
albo nie nieróbcie mi galaretkowej krzywdy zawołał
10:12
rzucając się za najbliższy fotel i machając kawałkiem batonika
10:15
jak szablą mam tu źródło naturalnej glukozy, odsuńcie
10:20
się. Węglan spokojnie sapnęła
10:23
paprotka to nie atak to chyba jakaś forma powitania.
10:28
Blob cofnął jedną mackę i ostrożnie narysował w powietrzu
10:32
kształt, który zaiskrzył się w malinowym blasku.
10:36
Felek nachylił się do węglana. Spokojnie, widzisz, on nie ma
10:41
złych zamiarów, a tytuł wyskakujesz z batonikiem jak z
10:44
czosnkiem na wampira. A skąd miałem wiedzieć, że to
10:47
nie jakaś forma kosmicznego ataku burknął węglan wychylając
10:52
się ostrożnie zza fotela, bo jak widzisz aktualnie jesteśmy cali
10:56
i zdrowi i nikt nas nie wesscał nie rozpuścił i nie zmienił w
11:01
piankę powiedział felek z uśmiechem.
11:04
A to już coś. Blok uniósł jedną matkę w
11:09
geście, który wyglądał trochę jak westchnięcie z ulgą i trochę
11:13
jak przytulenie na odległość. Felek odwrócił się do
11:16
pozostałych członków załogi, którzy jeszcze otrzepywali się z
11:20
cukrowego oszołomienia. Dobra, słuchajcie blog i jego
11:24
załoga to nie są źli Goście, po prostu spanikowali, kiedy nasza
11:29
sonda łyżka jeden wleciała im prosto w ogon statku.
11:34
Myśleli, że to jakiś atak, ale uniósł palec dramatycznie.
11:38
Oddali nam ją całą i zdrową. Kilka osób pokiwało głowami z
11:44
niepewnym podziwem. A teraz najlepsze blopy
11:48
próbowały naprawić swój statek, ale coś poszło nie tak.
11:52
Potrzebują pomocy naszej pomocy. Jak się z nimi dogadałeś?
11:57
Zapytał kapitan podejrzliwie zerkając na blopa, który właśnie
12:01
usiłował dopasować Chełm astronauty na swoją galaretowatą
12:04
głowę. Mamy taką specjalną chmurkę do
12:09
rysowania wyjaśnił felek z dumą. Trochę jak kosmiczna tablica
12:13
symboli blob rysuje, ja rysuje wszystko prostymi obrazkami.
12:19
On rozumie mnie, ja jego, no mniej więcej, ale działa.
12:25
A to, że nas uśpili, dopytała paprotka z uniesioną brwią.
12:29
No cóż, felek wzruszył ramionami, sami się bali, że ich
12:33
zaatakujemy. Trochę jak z komarami, zanim cię
12:37
ugryzą, ty już trzymasz gazetę. Na chwilę zapadła Cisza, a potem
12:43
dropsik chrząknął. Jeśli potrzebują pomocy i mają
12:48
tę własną galaretowatą technologię.
12:51
To dość interesujący wynalazek. Jesteśmy załogą badawczą
12:56
międzynarodowej agencji startów kosmicznych.
12:59
Pomoc w kosmosie to nasz obowiązek, ale i przywilej
13:04
dokończył kapitan, poprawiając zapięcie przy skafandrze.
13:07
Felek pokiwał z dumą i powagą, wskazując na tunel prowadzący do
13:12
wnętrza statku żelków. No to chodźcie ekipą mask.
13:16
Czeka nas naprawa najsłodszego reaktora we wszechświecie.
13:22
Wnętrze statku żelków przypominało słodko świetlistą
13:25
jaskinie. Ściany lekko pulsowały jakby
13:28
oddychały własnym tempem, a w samym centrum w komorze silnika
13:33
unosił się rdzeń półprzezroczysta kula galarety,
13:37
popękana i przygaszona niczym zdmuchnięta lampka nocna,
13:40
zapomniana na parapecie wszechświata blue bloo odezwał
13:45
się blob cicho rysując w chmurze światła kolejne symbole, felek
13:50
śledził je uważnie i kiwał głową.
13:52
On chce powiedzieć. Że to serce statku
13:56
przetłumaczył. I że przestało bić.
13:59
Bez niego nie mogą ruszyć w drogę, nie wrócą do domu.
14:04
Załoga ilon jeden spojrzała na siebie porozumiewawczo.
14:08
Bez słowa wszyscy ruszyli do pracy, rozpoczęła się
14:12
międzyplanetarna burza mózgów, doktor drop sik przykucnął przy
14:17
rdzeniu i wpiął kilka kabli do analizatora z takim skupieniem
14:21
jakby rozplątywał recepturę na tort bezowy.
14:25
Interesujące mruknął w końcu zafascynowany.
14:29
Ten statek działa na dwukierunkowej glukozie
14:31
energetycznej, ale coś tu nie gra, impulsy po prostu nie
14:37
istnieją jakby coś wyssało z niego życie.
14:42
Paprotka wpatrywała się w galaretowatą kulę z marsową
14:45
miną. To niezwykła maszyna.
14:48
Powiedziała powoli to zaawansowany biotechnologicznie
14:52
statek jest trochę jak maszyna, a trochę jak organizm żywy,
14:57
głównie składa się z wysokoenergetycznych cukrów
15:00
prostych i złożonych. Węglan z kieszonkowym
15:03
mikroskopem spektralnym pochylał się nad błyszczącymi
15:06
kryształkami w rdzeniu. Bardzo dziwne związki krzemion
15:10
lukrecjowy i waniliowy kalcyt, ale brakuje tu czegoś co
15:15
generuje nie prąd, a inny rodzaj energii takiej samej z siebie.
15:22
W tej chwili felek, stojąc najbliżej rdzenia, niechcący
15:26
oparł się o jedną z jego wypustek kula.
15:29
Drgnęła lekko, jakby ktoś dmuchnął na nią wspomnieniem.
15:35
Felek zamarł. W jego czekoladowym wnętrzu coś
15:38
też zadrżało jakby echo. Albo wspólne bicie 2 bardzo
15:43
słodkich serc, spojrzał na załogę i odezwał się cicho.
15:48
Słuchajcie, mam wrażenie, że coś co jest we mnie też powinno być
15:54
tutaj w tym rdzeniu. W ciszy sięgnął do swojego
15:59
wnętrza ostrożnie, jakby wyciągał coś bardzo kruchego,
16:04
wyjął maleńki karmelowy okruszek fragment swojego czekoladowego
16:10
serca, trochę kruchy, trochę lepki, ale pełen ciepła.
16:16
To moja słodka część. Powiedział, może się czasem
16:19
krusze, ale nigdy się nie poddaje.
16:23
Doktor węglan zerknął na okruszek przez mikroskop i aż
16:26
podskoczył. To niemożliwe.
16:29
Ten karmel zawiera struktury izokarmelowe.
16:32
Tego właśnie brakowało. Felek uniósł karmelowy fragment
16:36
w stronę rdzenia. Przez chwilę nikt się nie
16:39
poruszył, wszyscy wstrzymali oddech, a potem.
16:44
Gdy felek dotknął rdzenia, kula galarety zadrżała.
16:48
Najpierw ledwo wyczuwalnie, potem mocniej jakby coś w jej
16:52
wnętrzu budziło się ze snu na oczach całej załogi kula
16:56
rozbłysła najpierw nieśmiało niczym świeczka na urodzinowym
17:00
torcie, a potem coraz intensywniej aż komora silnika
17:04
rozświetliła się pastelowym światłem.
17:08
Doktor dropsik aż złapał się za głowę.
17:11
Do 100 K on go aktywował, to działa.
17:16
Oficjalnie stwierdzam, że stworzyliśmy pierwszy we
17:20
wszechświecie karmelowy reaktor słodkotonowy dodał.
17:24
Węglan z dumą, gdy rdzeń wchłonął karmelowy okruszek,
17:28
cała konstrukcja zamruczała cicho głęboko miękko, jak kot
17:34
zrobiony z galaretki. Statek zadrżał niczym wielka
17:38
słodycz postawiona na sprężystym talerzu.
17:42
Zgasły awaryjne lampki, zapaliły się kolorowe światła, żelki,
17:46
wiwatował ły blob uniósł felka wysoko nad głowę, a jego macki
17:51
zatańczyły w powietrzu jak cukrowe wstążki na festynie blob
17:56
blob blob poniosło się echem po całym statku, aż nawet dropsik
18:00
próbował coś odburknąć w podobnym rytmie.
18:03
Felek rozejrzał się po sali pełnej uśmiechów, kolorów i
18:07
migoczących kontrolek. Spojrzał na swoje dłonie już
18:11
bezkarne fragmentu, choć oddał kawałek swojego serca.
18:16
Nie czuł straty. W jego miejscu pojawiło się coś
18:19
znacznie cenniejszego, ciche poczucie, że gdzieś pośród
18:23
gwiazd zbudował most z wdzięczności z zaufania i z
18:28
odrobiny karmelu. Z uśmiechem wyszeptał słodkie
18:32
myślenie. To rozwiązanie blob podszedł do
18:35
felka, powoli, jakby nie chciałby ta chwila się
18:38
skończyła. Jego malinowo fioletowe ciało
18:41
falowało lekko w rytmie. Smutku i wdzięczności zatrzymał
18:46
się tuż przy felku i uniósł jedną ze swoich mackowatych
18:49
kończyn. Potrzebowali słów między nimi
18:53
unosiła się świetlna chmurka, ostatni wspólny rysunek 2
18:58
planety połączone mostem z serc gwiazd i drobnych kropek.
19:04
Czyżby okruchy karmelu? Dzięki blopie.
19:07
Wyszeptał felek za wszystko. Blok odpowiedział cicho, słodko
19:13
piskliwie. Blob.
19:17
Bli blop powtórzył felek z uśmiechem.
19:21
Na koniec blok wyczarował jeszcze jeden znak cukrową
19:24
gwiazdę i wysłał ją w stronę felka.
19:28
Gwiazda unosiła się w powietrzu, obracając powoli, jakby nie
19:31
chciała zgasnąć, jakby chciała zostać na zawsze.
19:37
Potem każdy rozszedł się do swojego statku.
19:40
Statek bloków lekko za bulgotały zamruczał jak żelkowy kot.
19:44
Przeciągający się w słonecznej galaktyce i zanim ktokolwiek
19:48
zdążył coś powiedzieć, zniknął cicho, cukrowo jak sen, który
19:54
się zapamiętuje na zawsze. W tym samym czasie cała załoga
19:59
ilon jeden stała w rzędzie przy iluminatora ach, z nosami
20:03
przyklejonymi do szyb tak mocno, że aż zostawały na nich ślady
20:07
dropsik nawet przestawił sobie okulary, żeby lepiej widzieć
20:11
paprotka, ścisnęła kubek z herbatą, a węglan schował swój
20:14
batonik na później, bo nie co dzień ogląda się odlot statku
20:18
zrobionego z galaretki i nie codzień żegna się takich
20:22
przyjaciół w kabinie zapadła Cisza.
20:25
Tylko miękkie buczenie reaktorów.
20:27
I odgłos orbitujące tego ilon jeden przypominał, że to
20:31
wszystko wydarzyło się naprawdę. Felek nadal patrzył przez
20:35
iluminator. Myślicie, że kiedyś się jeszcze
20:39
spotkamy? A kto wie westchnęła paprotka,
20:44
kosmos to jak wata cukrowa na wietrze nigdy nie wiadomo gdzie
20:48
się przyklei. Nieprzewidywalny dodał doktor
20:52
węglan. Nagle rozległ się trzask
20:55
komunikatora. Głos był zniecierpliwiony,
20:59
donośny i wyjątkowo znajomy. Tu centrum mask ilon jeden,
21:05
zgłoście się natychmiast zniknęliście z naszych radarów
21:08
przez 4 godziny system pokazał nieznany kod protokołu 7 kropka
21:13
7 kropka 2. W wolnym tłumaczeniu landrynkowa
21:17
Mgła wykryta co tam się u licha, wyprawia?
21:20
Kapitan majorka westchnął. W pewnym sensie tak.
21:26
Felek wcisnął przycisk i uśmiechnął się.
21:29
Halo mask tu ilon on mamy się świetnie, zrobiliśmy coś
21:33
słodkiego i już wracamy do domu, przygotujcie kakao, mamy dużo do
21:38
opowiadania. Wszyscy spojrzeli po sobie drop
21:42
sik, napił się kawy, paprotka uśmiechnęła się pod nosem, a
21:46
węglan w końcu odpakował swój ulubiony batonik, dobra załogo
21:51
powiedział kapitan. Kurs ziemia czas wrócić, ale
21:55
pamiętajcie, nie zawsze trzeba Wielkiej technologii, żeby
21:59
połączyć światy. Czasem wystarczy odrobina chęci,
22:03
żeby komuś pomóc. Ilon jeden zadrżał lekko, kiedy
22:08
silniki włączyły tryb powrotu za oknem gasły ostatnie gwiazdy.
22:13
Wracali do domu. Dzięki, że byliście z nami w
22:21
kolejnej części kosmicznej przygody felka blog i jego
22:25
załoga znów mogą wrócić do domu, a wszystko dzięki odrobinie
22:29
odwagi, kreatywności i kawałkowi karmelowego serca.
22:34
Załoga ilon jeden wraca na orbitę, niosąc ze sobą coś
22:38
więcej niż dane i próbki pamiątkę po przyjaźni, która nie
22:43
zna granic ani języka. A felek, cóż, nie zawsze trzeba
22:49
supermocy, by połączyć 2 światy. Czasem wystarczy odrobina
22:53
wyobraźni i chęć, by komuś pomóc.
22:57
Jeśli podobała wam się ta przygoda, zostawcie komentarz,
23:00
obserwacje albo czekoladową ocenę, a już niedługo nowe
23:05
słodkie misje, nowe planety i kolejne nieziemskie znajomości.
23:11
Do usłyszenia i do kolejnej misji inspirowanej waszymi
23:15
pomysłami.