Latest / Black Hat Ultra / #131 - 1710 km przez Kaukaz - Dorota Szparaga - Transcaucasian Trail

Transcript

#131 - 1710 km przez Kaukaz - Dorota Szparaga - Transcaucasian Trail · Black Hat Ultra

• 0:04
  Witajcie w trzecim sezonie podcastu Black hat ultra.
• 0:15
  W Armenii jest takie pasmo gangam, które prowadzi na
• 0:18
  średniej wysokości 3000 totalnie dzikie najwyższy punkt to jest
• 0:23
  no prawie 3 600 góra aż hatak generalnie jak czytasz w
• 0:27
  przewodniku to jest napisane weź jedzenie na kilka dni bo tam nic
• 0:30
  nie ma. To było pasmo w którym jadłam
• 0:33
  najlepiej. Witajcie w Black Hat ultra.
• 0:43
  Dzisiaj zabiorę was w podróż przez Armenię i Gruzję, a o
• 0:46
  Trail opowie Dorota. Doroty przedstawiać wam nie
• 0:54
  trzeba. Naszą pierwszą rozmowę odbyliśmy
• 0:56
  wspólnie 2 lata temu. Wtedy to właśnie rozmawialiśmy
• 0:59
  po świeżo zakończonej przez dorotę podróży po Alpach o
• 1:01
  długości 2650 km. Po tym wyczynie zatrzymana
• 1:05
  trochę obowiązkami służbowymi. Wykonała kilka krótszych tras, w
• 1:09
  tym zimowe przejście gsb w 187 godzin, bijąc przy okazji
• 1:13
  kobiecy zimowy rekord tej trasy. Dzisiaj usłyszycie opowieść o
• 1:16
  przejściu, a raczej o przecieraniu trans caucasian
• 1:19
  Trail znowu powstającego szlaku przez Armenię i Gruzję, a
• 1:23
  docelowo również przez Azerbejdżan.
• 1:25
  Dorota jest pierwszą kobietą, która przeszła ten szlak solo w
• 1:27
  takiej postaci, w jakiej jest do przejścia dzisiaj, a jest to
• 1:31
  1710 km i 55000 m przewyższenia przez masywy małego i wielkiego
• 1:37
  Kaukazu od Mehrin w Armenii, aż po anakinie nad Morzem Czarnym.
• 1:41
  Cała trasa zajęła dorocie 76 dni pełnych wspaniałych widoków
• 1:44
  spotkań z lokalną społecznością, nawigowanie w trudnym terenie i
• 1:48
  uciekaniem przed psami pasterskim.
• 1:50
  Posłuchajcie. Cześć, Dorota, Witam cię
• 2:03
  serdecznie. Dziękuję bardzo, że tak szybko
• 2:07
  do mnie przeleciałaś. Tutaj, tuż po powrocie z
• 2:10
  Kaukazu, widzieliśmy się ostatnio 2 lata temu i na końcu
• 2:15
  mojego podcastu mówiłaś o tym, że się wybierasz w Kaukaz.
• 2:17
  Więc fajnie, że udało ci się zrealizować ten Plan, chociaż
• 2:20
  zdaje się, że odbyło się to rok później niż planowałaś.
• 2:25
  Tak odbyło się to rok później, bo nie dostałam urlopu w pracy w
• 2:29
  zeszłym roku. No i żeby zrealizować tą podróż,
• 2:32
  zdecydowałam się na drastyczny krok.
• 2:34
  Rzucenie etatu. Chciałbym ci powiedzieć, że w
• 2:40
  ogóle jak oglądałem twoje relacje na Instagramie, to EE
• 2:46
  miałem wrażenie, że spotykasz tam strasznie dużo ludzi i że
• 2:48
  ciągle imprezujesz i że to jest jedna wielka uczta.
• 2:51
  To twoje chodzenie. Wspominałaś, że tam przemierzasz
• 2:54
  jakieś kilometry i jakieś szlaki przez jakieś tam krzaki się
• 2:57
  przecierasz, ale ale nie spodziewałaś się chyba spotkać
• 3:01
  aż tyle osób na szlaku. Zdecydowanie nie to było w
• 3:05
  odróżnieniu od Alp coś, czego w ogóle się nie spodziewałam.
• 3:10
  Wręcz przeciwnie, jak planowałam ten post.
• 3:13
  Tę podróż najbardziej się obawiałam ludzi, dlatego, że
• 3:16
  jednak jest to Azja odmienna kultura.
• 3:19
  Ja samotna kobieta Europejka do tego jeszcze blondynka, a
• 3:24
  okazało się, że w tej kulturze zadziałało to na moją korzyść.
• 3:28
  No i faktycznie, w którymś momencie, szczególnie pod koniec
• 3:32
  odcinka armeńskiego, ja myślałam, że już nie dojdę do
• 3:35
  końca tego szlaku. Mm takim skrajnym przykładem
• 3:39
  było wejście do jednej wsi, która miała raptem długość 2 km.
• 3:44
  Wyszłam z niej po 3 godzinach, 3 kawach i jednym obiedzie, ale na
• 3:49
  swoje usprawiedliwienie dodam, że tego dnia zrobiłam jeszcze 15
• 3:53
  km także, a wcześniej zrobiłam chyba 18, więc to nie jest.
• 3:59
  Tak, że ja tylko imprezę bywałam, ale w międzyczasie też
• 4:01
  chodziłam. Na twoje relacje to pękają ze
• 4:05
  śmiechu, bo najfajniejsze były te relacje właśnie jak mówiłeś.
• 4:07
  Ach, wstałam rano, zjadłam pyszne śniadanko, ale pani jakaś
• 4:11
  tam jakaś no nie była w stanie mnie wypuścić.
• 4:13
  W związku z tym musiałem zostać u niej na obiad.
• 4:16
  Naprawdę to było, to było rozkoszne, świetnie się tego
• 4:18
  słuchało, także dziękujemy ci chyba w mogę w imieniu tak całej
• 4:23
  naszej całego naszego narodu górskiego ci podziękować za te
• 4:27
  relacje, bo widać było, że wsadzasz w to strasznie też dużo
• 4:30
  pracy. Mega tam było dużo ciekawych
• 4:32
  informacji. Faktycznie.
• 4:35
  W pierwotnych założeniach było wyrzucanie tylko krótkich
• 4:39
  relacji. Pod koniec dnia może 2 3 zdjęć i
• 4:43
  to by było na tyle, a skupienie się na przeżywaniu tego szlaku i
• 4:47
  radzeniu sobie z tymi trudnościami, które które tam
• 4:50
  były. No ale finalnie jednak
• 4:52
  zdecydowałam się na publikowanie postów zdjęć, relacji.
• 4:56
  Nagrywałam film także. No tak, myślę, że no półtorej
• 5:00
  godziny dziennie na pewno na to poświęcałam, a jeszcze pomagała
• 5:04
  mi w publikacji tego wszystkiego koleżanka tutaj.
• 5:07
  Na miejscu, więc no to był kawał kawał roboty.
• 5:11
  Czyli te wszystkie podpisy robiła koleżanka już?
• 5:14
  Podpisy robiła już koleżanka. Ja już nie byłabym w stanie w
• 5:17
  ogóle sobie z tym poradzić. Tak samo tłumaczenia na język
• 5:20
  angielski. Dzięki za to i koleżance też
• 5:24
  dziękujemy. Słuchaj opowiedz troszeczkę o
• 5:27
  samym tym szlaku, bo mówimy o trans caucasian Trail TCTW
• 5:32
  skrócie jak t City, jak się wchodzi na stronę tego szlaku to
• 5:37
  jest taka uproszczona mapka i takie 2 kreski pomarańczowa
• 5:42
  mniej więcej z północy na południe i żółta ze Wschodu na
• 5:45
  Zachód. I jest też napisane, że to jest
• 5:48
  planowane taki szlak w przyszłości, że będzie on miał
• 5:51
  przy 1000 km i jak to się ma i ten ta jedna kreska do tej
• 5:55
  drugiej, którą kreską ty szłaś i opowiedz w ogóle coś o tym
• 5:59
  projekcie. To jest szlak, który cały czas
• 6:03
  jest w trakcie przygotowywania. Kreska, którą ja szłam,
• 6:08
  prowadziła z Południa na północ przez 2 kraje, Gruzję i Armenię
• 6:15
  przez pasmo małego Kaukazu, a następnie na samym już końcu
• 6:19
  przez Wielki Kaukaz. I teoretycznie w Armenii ten
• 6:24
  szlak jest wyznaczony. Ale praktycznie w terenie bardzo
• 6:28
  często jest. Nie musisz szukać drogi sam.
• 6:32
  No a w Gruzji poza rejonem Netia reszta też w terenie.
• 6:39
  Bardzo często ten szlak nie jest widoczny, nie jest w ogóle
• 6:42
  oznaczony, a jeśli chodzi o tą drugą kreskę, ona przebiega
• 6:46
  przez wielki Kaukaz. Prowadzi przez góry Azerbejdżanu
• 6:49
  i Gruzji i ona jest zupełnie na początkowym etapie do tego
• 6:54
  stopnia, że ja mam ogromną ochotę, żeby to przejść w
• 6:58
  przyszłym roku, ale na ten moment wydaje się to słabym
• 7:03
  pomysłem, bo. Szczególnie jeśli chodzi o
• 7:05
  Azerbejdżan. O kwestie też bezpieczeństwa.
• 7:09
  No właśnie, a jak było tutaj, w Armenii, w Gruzji, jeśli chodzi
• 7:12
  o bezpieczeństwo? Czy miałaś w ogóle szansę?
• 7:14
  Nie wiem podnieść podniesienia telefonu i zadzwonienia po
• 7:17
  helikopter, w razie czego czy w ogóle nie wchodziło.
• 7:19
  To w grę. Yy zadzwonić mogłam masz numer
• 7:25
  ratunkowy 112, ale kiedy pomoc przyjdzie, to nie wiadomo.
• 7:30
  Kiedyś przyjdzie więc tak naprawdę w porównaniu do Alp
• 7:34
  tutaj Nie możesz liczyć na pomoc i zresztą organizatorzy szlaku
• 7:37
  też jasno mówią, musisz być samowystarczalne.
• 7:40
  Tutaj nikt do ciebie nie przyjdzie albo
• 7:43
  prawdopodobieństwa do tego, że do ciebie przyjdzie, jest bardzo
• 7:45
  znikome. Oczywiście miałam garmina
• 7:47
  Ingrid, a mogłam sobie wysłać sygnał SOS, więc jedyne co
• 7:51
  mogłam to. Yy przesłać lokalizację.
• 7:55
  Kilka osób z polskimi obserwowało potem tam na
• 7:57
  miejscu. Zaczęłam sukcesywnie poznawać
• 8:00
  miejscowych, więc w Armenii cały czas moją pozycję obserwował
• 8:05
  arai. Tutaj w Polsce była maja
• 8:07
  lindner, ale też mnóstwo moich znajomych, a potem jeszcze w
• 8:11
  Gruzji pojawiali się kolejni Aniołowie stróży, którzy dopiero
• 8:15
  jak dotarłam do Polski fillm odetchnęli z ulgą, że Jestem
• 8:19
  bezpieczna, że Jestem zdrowa, że nic mi się nie stało.
• 8:22
  No w ogóle jak ci ludzie spotykali samotną kobietę.
• 8:28
  To pierwsze pytanie było, jak ci pomóc?
• 8:30
  Potem, jak mówiłam, co robię, że będę spała pod namiotem, to w
• 8:34
  ich oczach widać było takie wielkie przerażenie.
• 8:37
  Ee no i kompletnie nie mogli zrozumieć, po co ja to robię,
• 8:42
  czy mi za to płacą? Ja mówię, no jeszcze nie, ale
• 8:45
  może kiedyś? Także no że chcę być
• 8:51
  przewodnikiem, żeby też w ogóle jakoś uzasadnić, bo.
• 8:55
  Dla nich oni żyją w tych górach. Oni pracują w tych górach, więc
• 8:58
  dla nich w ogóle takie chodzenie.
• 9:00
  Ale po co jakąś historię? Ja też to, czego się nauczyłam
• 9:06
  na tym szlaku, albo raczej odkryłam na tym szlaku.
• 9:09
  Ee to taka umiejętność obserwowania tego otoczenia
• 9:13
  tego, co mnie otacza, ludzi, zwierząt i.
• 9:17
  Wydaje mi się, że stosunkowo szybka adaptacja do tych
• 9:20
  warunków, no musisz przestawić się troszkę na inną mentalność
• 9:24
  tak, bo czasami za długo trwałoby tłumaczenie w Europie.
• 9:30
  No to jak spotykali samotną kobietę, to było wow.
• 9:33
  Podziwiamy Cię i tak dalej, a tutaj to raczej była takie chęć
• 9:38
  pomocy, takie uczucia fillm albo taka postawa z ich strony, a
• 9:43
  druga rzecz, próba zrozumienia po co?
• 9:46
  Zastanawiam się, jak myślisz, co było ich pierwszą myślą, jak
• 9:49
  ciebie widzieli, że właśnie, że coś ci się stało, że ty jesteś
• 9:52
  sama w tych górach, tak że ty jesteś w jakimś
• 9:54
  niebezpieczeństwie. Uciekasz?
• 9:55
  Nie myślę, że nie tylko bardziej martwili się o to, że mi się coś
• 9:59
  stanie. Bardzo, dlaczego byłam
• 10:02
  regularnie zapraszana na noclegi do pasterzy.
• 10:07
  Zazwyczaj to wyglądało tak, że zapraszali mnie na kawę.
• 10:10
  Myślę, że pierwsze takie uczucie z ich strony to było uczucie
• 10:14
  zainteresowania. Co ja w ogóle tutaj robię?
• 10:16
  Skąd ja się tutaj pojawiłam? No bo jednak tam nie ma turystów
• 10:19
  w większości tych miejsc, w których ja byłam.
• 10:23
  No a potem jak mi pomóc, no i też jak mówiłam, że pójdę spać
• 10:29
  pod namiotem, to powiedzieli, że mnie zjedzą wilki i natychmiast
• 10:32
  mi proponowali gościnę. Zazwyczaj to jednak Kobiety mi
• 10:35
  proponowały gościnę nie mężczyźni więc też czułam się
• 10:38
  tam, czułam się tam bezpiecznie. Ale właśnie to, co odróżnia te
• 10:43
  kraje od Europy, że ludzie ci tam pytają i jak ci pomóc w
• 10:47
  Europie? W Alpach zdarzyły się takie
• 10:49
  sytuacje, ale na tyle dni co ja tam byłam, to naprawdę były
• 10:53
  sporadyczne. A tutaj nawet czasami
• 10:56
  przechodziłam, ludzie się wychylali z okna.
• 10:59
  Yy no i taki standardowy dialog kg ziela, czyli co u ciebie
• 11:04
  słychać i Kak Pomoć i to takie 2 pierwsze pytania, które się
• 11:08
  gdzieś tam pojawiały. W Europie ludzie jednak są
• 11:13
  bliżsi temu tego typu wyzwaniom i oni wiedzą, że ty idziesz i
• 11:17
  generalnie nie jest ci źle, tylko chc.
• 11:20
  Chcesz być na tej? Wycieczce tutaj się z tobą
• 11:23
  zgodzę, ale też. Czasami się zdarzało w Alpach
• 11:28
  tak, że wchodziłam gdzieś dosyć późno do schroniska.
• 11:31
  To raczej nie było. Wiesz elementów współczucia yy o
• 11:36
  jej, że może być zziębnięta, zmarznięta tylko.
• 11:40
  A co ty tu robisz o tej porze? Już tutaj wszyscy wypili piwo
• 11:45
  zaraz pójdą spać, a my tutaj musimy ci na przykład kotleta
• 11:48
  robić. To znaczy oczywiście to jest
• 11:49
  moja nadinterpretacja tak, ale to widać było wiesz po tych
• 11:53
  spojrzeniach to bardziej o to chodzi.
• 11:55
  Tak tak. No ale tam jest duży ruch
• 11:59
  turystyczny. Trochę nie ma się co dziwić.
• 12:00
  Prawda? Ale tu myślę, że no że to to,
• 12:05
  jakby w każdym kraju, który gdzieś tam się rozwija
• 12:07
  turystycznie. No to tak się to po prostu
• 12:11
  dzieje tak, że już jakby ten turysta to jest.
• 12:15
  Normalny normalna sytuacja. Normalny widok.
• 12:20
  Nie było wcale normalne, jak ciebie widzieli?
• 12:22
  W Armenii jest takie pasmo gaga, które prowadzi na średniej
• 12:26
  wysokości 3000 totalnie dzikie najwyższ.
• 12:30
  Przy punkt to jest 3 no prawie 3 600 góra aż hatak.
• 12:36
  Generalnie, jak czytasz w przewodniku, to jest napisane we
• 12:38
  siedzenie na kilka dni, bo tam nic nie ma.
• 12:41
  To było pasmo, w którym jadłam najlepiej.
• 12:45
  U pasterzy. Tak i.
• 12:48
  A co ci dawali do jedzenia? Standardowo jest to chleb
• 12:53
  ziemniaki. Próbowali też raz zabić dla mnie
• 12:56
  barana, ale ich powstrzymałam. No bo co do zasady mięsa nie jem
• 13:00
  tutaj. Czasami mi się zdarzało, bo też
• 13:02
  próba tłumaczenia, że ty nie jesz mięsa, jak wyciągają dla
• 13:04
  ciebie najlepsze kąski byłaby po prostu nieuprzejma fills w
• 13:09
  Armenii niesamowite, niesamowicie smaczne warzywa,
• 13:13
  owoce, cukierki, fillm no po prostu, a i ser i ser to ser to
• 13:19
  był to był. Naprawdę przysmak zdarzały się
• 13:21
  też ryby, no zawsze pojawią się jakiś trunek.
• 13:26
  Zazwyczaj to był koniak, albo nie była w Gruzji, a tutaj
• 13:32
  raczej to był koniak. Yy także no czym chata bogata?
• 13:40
  Burczy mi w. Brzuchu teraz jako słodycze
• 13:42
  także ja po prostu na początku. No to ja kupowałam swoje
• 13:47
  jedzenie. Do tego jeszcze miałam zapasowe,
• 13:49
  jak jeszcze byłam obdarowywana tym jedzeniem to już czasami po
• 13:52
  prostu nie miałam. Jak wiesz, ten plecak się
• 13:54
  oryginał. Ja nie miałam jak tego przejeść,
• 13:56
  bo ja nie miałam aż takiego apetytu.
• 13:59
  No mówię, w Gruzji już nie byłam tak często często goszczą, a
• 14:03
  więc tam. Ale też.
• 14:06
  No ludzie byli naprawdę bardzo otwarci, aż mi było głupio.
• 14:10
  Wiesz, to też jest takie. Ja tak nie lubię, tak brać coś
• 14:12
  za nic no kawę tak no ale już jak ktoś ci daje jedzenie nocleg
• 14:16
  to zawsze chciałam zostawić jakieś pieniądze.
• 14:20
  To nie działa nawet raz usłyszałam, że to jest jakby
• 14:23
  obrażanie ich, że że jeżeli ci proponują gościnę, to znaczy, że
• 14:26
  ci proponują gościnę i proponują.
• 14:29
  Oni pieniędzy. Próbowałam też dzieciom dać
• 14:32
  czasami, ale to też nie przechodziło.
• 14:34
  Dzieci też nie przyjmowały, także wiesz, to było takie
• 14:37
  troszkę krępujące. Tak no ale oni chyba mieli fans
• 14:41
  tego. Nie mieli.
• 14:43
  Pan takie najciekawsze spotkanie było znaczy fan no, to myślę, że
• 14:48
  to takie słowo, może trochę nie pasujące do sytuacji.
• 14:51
  Dla nich to było naturalne, jest po prostu człowiek, jeszcze sama
• 14:55
  kobieta i trzeba się nią zaopiekować.
• 14:57
  To bardziej bym powiedziała, że że czuli się w jakiś tam sposób
• 15:00
  odpowiedzialni, ale. Też chyba dobrze się z tym
• 15:03
  czuli. Jak myślisz, że mogą komuś
• 15:05
  pomóc? To dla nich wiesz, co to nawet
• 15:09
  często było tak, że proponowano mi, żebym została jeszcze na
• 15:11
  jeden dzień, żebym sobie odpoczęła, no oczywiście ja
• 15:15
  zostawałam tylko maksymalnie do śniadania.
• 15:17
  No bo to też pamiętam, że raz z jednego obozu chciałam wyjść po
• 15:20
  prostu wypić kawę i sobie pójść. Dziewczyna mówi, że jej będzie
• 15:24
  bardzo przykro, jak ja nie zostanę na śniadanie.
• 15:26
  No i tak z jednej strony wiesz, patrzysz na ten zegarek, bo masz
• 15:28
  zaplanowane jakieś kilometraż, a tu no trzeba czekać na
• 15:32
  śniadanie, więc takie czasami to było takie rozdwojenie jaźnie,
• 15:36
  ale potem już po prostu odpuściłam i mówię, dobra, daj
• 15:40
  na luz, niech to płynie, potem nadrobisz.
• 15:44
  Zresztą powiem ci po tych śniadaniach po tych ucztach po
• 15:48
  tych kawach ja naprawdę miałam bardzo dużo siły, więc te
• 15:51
  kilometry, które teoretycznie mogłam rano robić, no nie, nie
• 15:56
  będąc tak dobrze najedzona. No bo jednak liofilizowana mi
• 15:59
  tak się nie najesz. To yy to po prostu potem same
• 16:03
  wskakiwały, bo to też ci ludzie ci dają energię.
• 16:07
  Oni są naprawdę niesamowici i tacy, co jest u nich takie, że
• 16:11
  to jest takie szczere, że to jest Wszystko takie od serca.
• 16:14
  To Wszystko się też wpasowało w moje jakby potrzeby, bo ja nie
• 16:19
  lubię hoteli. Nie lubię takich pensjonatów, a
• 16:21
  to jest siedzisz w takiej chatce chatka tutaj Piecyk jakieś łóżko
• 16:26
  postawione w namiocie wiesz no takie klimaty jak ja lubię
• 16:29
  jeszcze się pytają czy ci nie zimno ja mówię no gdzie zimno
• 16:32
  jak przecież wiesz w tym moim namiocie który jeszcze się
• 16:34
  popsuł na samym początku. Tam było zimno, ale ale w takim
• 16:39
  w takim obozowisku. No to była czysta przyjemność
• 16:41
  nocować i też poznanie wiesz tej kultury zobaczyć, jak oni żyją
• 16:44
  być tak blisko tego ich życia. Po prostu ta chęć pomocy, czy to
• 16:51
  nie było, czy to nie jest też jakoś u nich kulturowo
• 16:54
  religijnie związane, że oni zdobywają jakieś punkty karmy na
• 16:57
  przykład? Nie sądzę, myślę, że to jest
• 17:00
  bardziej związane z nacją. To, co na przykład zauważyłam u
• 17:03
  Ormian i u Gruzinów honor to jest coś taka cecha, która jest
• 17:10
  u nich bardzo ważna. Raz zdarzyło mi się to, akurat
• 17:13
  było w Gruzji nocować w miejscu, gdzie byli sami mężczyźni.
• 17:18
  I tam jeden z nich był pomimo tego, że pracował przy drodze,
• 17:21
  bo tam jest tworzona nowa droga. On był niesamowicie
• 17:25
  wykształcony, bo on był poprawie bardzo dużo mi opowiadał o
• 17:28
  historii zarówno Armenii i Gruzji i w ogóle o regionie os
• 17:31
  aneti, ale nie tylko samo o samej spalletti i.
• 17:35
  On powiedział, że tam jest u nich taka zasada, że jeżeli
• 17:37
  jesteś gościem. To oni tobie nie może spaść włos
• 17:43
  z głowy, nawet jeżeli będziesz wrogiem.
• 17:47
  Bo to byłby dla nich dyshonor. Jak wyjdziesz, będziesz na
• 17:51
  zewnątrz, to już. Tak.
• 17:54
  Oczywiście to jest przyjazd krawienie tej sytuacji, ale mają
• 17:57
  swoje zasady i oczywiście zdarzają się tacy, którzy tych
• 18:01
  zasad nie przestrzegają. Ale to to wiesz, to jest jakiś
• 18:05
  margines tak, no to w każdym społeczeństwie ci się znajdą
• 18:07
  tacy ludzie, ale w porównaniu. No ja tam B.
• 18:13
  Bałam się na początku właśnie ludzi najbardziej, a
• 18:17
  paradoksalnie ja tam się w którymś momencie czułam.
• 18:19
  Dużo bezpieczniej niż w Europie. Nawet na końcu miałam też taką
• 18:23
  sytuację, że już szłam przez wioski, bo już końcówka
• 18:27
  prowadziła albo asfaltem, albo szutrowy mi drogami.
• 18:30
  To nawet policja zrobiła zdjęcie mojego paszportu i dała mi swój
• 18:34
  telefon na wypadek, gdyby. Coś było nie tak?
• 18:39
  I nie dlatego, że tam jest jakiś rejon przestępczy, tylko oni po
• 18:42
  prostu chcą, żebyś ty się czuł bezpiecznie.
• 18:44
  Kolega, który tam rozbił namiot domu przez całą noc pilnowali
• 18:48
  namiotu, a był razem z koleżanką.
• 18:51
  Nie był, nie był sam. Także to jest takie właśnie
• 18:55
  niesamowite i oni tak nie, no w ogóle zupełnie inny świat.
• 19:02
  Jak ja tu Jestem opiekunem tego terenu, to wszyscy muszą się
• 19:05
  czuć bezpiecznie. Po prostu to jest trochę tak,
• 19:07
  jak mówiłaś o tym, że nie chcieli cię wypuścić w nocy czy
• 19:11
  tam pod wieczór, bo się Bali życie Wilki zaatakują co nie, to
• 19:14
  chyba jest też tego rodzaju podejście, że o K no wilki cię
• 19:18
  zjedzą, ale to oni do tego doprowadzili, że cię już.
• 19:21
  Puścili. Prawda, że na ich terenie, tak
• 19:23
  więc na moment. Kiedy oni mają sytuację, żeby
• 19:27
  temu ewentualnie zapobiec to to to to robią.
• 19:30
  No fajne, strasznie się rozpędzili śmy i poruszyliśmy
• 19:34
  bardzo dużo wątków. Fillm może spróbujmy, spróbujmy
• 19:37
  jakoś, że żeby ta rozmowa. Snu.
• 19:40
  Miała miała swoje rozdziały, chociaż odrobinę może opowiedz,
• 19:44
  jak się przygotowywałaś do przejścia tego szlaku.
• 19:49
  Czy to jest tak, że istnieje jakaś mapa fizyczna tego szlaku,
• 19:53
  o którą ty sobie możesz przeanalizować?
• 19:55
  Czy na przykład otworzyłaś Google mapy i zaczęła się iść po
• 19:58
  Google mapie? Czy wiedziałaś gdzie będą sklepy
• 20:01
  woda i tego typu rzeczy? Organizatorzy i twórcy tego
• 20:05
  szlaku i jeżeli zapiszesz się do tak zwanego programu Trail
• 20:09
  blazers udostępniają bardzo dużo informacji.
• 20:14
  I też jest takie forum na komunikatorze slack, gdzie
• 20:17
  ludzie, którzy już przeszli jakieś kawałki albo idą w
• 20:21
  trakcie. Ee też wymieniają się
• 20:24
  doświadczeniami. Jeśli chodzi o Armenię, jest
• 20:28
  Napisany dokument worda z opisem tras przy stoma allena.
• 20:33
  Pomysłodawca w ogóle tego szlaku.
• 20:35
  Co ciekawe jest to Anglik, który żyje w Armenii od 15 lat.
• 20:40
  Zatrzymała go tam kobieta. Jest zakochany w tym rejonie i
• 20:46
  do tego masz dostępne traki na takiej aplikacji topo, która w
• 20:49
  ogóle tutaj u nas nie jest kompletnie używana i to były
• 20:53
  moje jedyne źródła. Plus miałam 3 mapy papierowe.
• 20:58
  Ee no i starałam się jak najwięcej czytać, ale tak
• 21:02
  naprawdę. Wiedziałam jedno, że ten szlak
• 21:05
  zresztą to też organizatorzy po podkreślają, że to jest Off
• 21:09
  Trail tak, że bardzo często będziesz musiał nawigować poza
• 21:12
  szlakiem. Często było tak, że masz trucka,
• 21:15
  ale na przykład nie dało się przejść po tym.
• 21:18
  Yy no takim jakiś? Trzeba było szukać jakiegoś
• 21:22
  obejścia, też w zależności od pory roku mogą wystąpić różnego
• 21:27
  rodzaju. Przeszkodę w Armenii akurat
• 21:31
  miałam skrajny upał, ale na przykład w Gruzji miałam niski
• 21:36
  poziom rzek, ale moi znajomi, którzy szli w czerwcu naprawdę
• 21:39
  mieli bardzo wysoki poziom rzeki ich przekraczanie na przykład
• 21:42
  samodzielnie jest bardzo niebezpieczne.
• 21:45
  Także to nie jest tak, że ktoś sobie pomyśli.
• 21:49
  Mam to teraz sobie, będę szybko tak jak to w Polsce tutaj wiesz
• 21:53
  na naszych szlakach, no tylko generalnie nigdy nie wiesz, co
• 21:57
  tam się wydarzy. Były takie dni, że ja sobie
• 22:00
  zakładałam nie, no dzisiaj to już tak sobie będę szła
• 22:02
  normalnie, no tutaj taki taka fajna prosta ścieżka to na pewno
• 22:06
  tak już będzie prowadzić do wioski, a tutaj nagle coś się
• 22:09
  wydarza. Jeden z takich przykładów szłam
• 22:13
  takim trawersem, który się robił coraz bardziej wąski i wąski i
• 22:17
  wąski w kruchym terenie. I nagle był taki jeden moment,
• 22:20
  że po prostu bałam się postawić stopy, bo przyznam, że moje buty
• 22:25
  też nie ułatwiały mi zadania, bo popsuły się dużo szybciej niż
• 22:29
  myślałam i bałam się po prostu, że polecę.
• 22:33
  No i zaczęłam kombinować z mapą i w końcu znalazłam.
• 22:37
  Jedną z rzek okazało się, że tam jest poziomice, no już wyglądały
• 22:41
  trochę bardziej przyjaźnie i mówię, dobra, idę tym korytem
• 22:45
  rzeki jest suche, więc woda mi nie porwie schodziła.
• 22:49
  Schodziłam nim chyba 3 godziny. Zdążyłam jeszcze przed zmrokiem
• 22:53
  fillm było tam trochę atrakcji w postaci takich wież przełomów,
• 22:57
  że musisz się po nich jakoś zsunąć, więc ucierpiały spodnie,
• 23:00
  plecak gdzieś mi tam chagas chyba zgubiłam, bo mi wypadł z
• 23:03
  kieszeni bocznej. No i dotarłam tam na końcu do
• 23:08
  takiej równoległej ścieżki. Tam nocowałam.
• 23:10
  Następnego dnia poszłam dalej i weszłam na teren elektrowni.
• 23:15
  I panowie w ogóle nie wiedzieli, skąd ja się tam wzięłam, bo tam
• 23:19
  nikt nie chodzi. Nawet teren nie był zagrodzony.
• 23:22
  No bo teoretycznie tam nikt nie miał prawa przejść.
• 23:26
  Na szczęście byli tak zaskoczeni, że.
• 23:30
  No zanim jakby dotarło do nich, że ja tutaj Jestem, to
• 23:34
  poprosiłam ich o kawę. Zaprosili mnie na kawkę, no i
• 23:37
  potem właśnie im wytłumaczyłam, skąd ja przyszłam.
• 23:40
  I często tak było, że takie takie takie rzeczy się zdarzały,
• 23:44
  więc. Tak jak też myślałam sobie.
• 23:49
  Alpy Wersus Kaukaz. W Alpach miałeś jedno jajko z
• 23:54
  niespodzianką dzień, a na Kaukazie wiedziałeś, że tych
• 23:58
  jajek będzie wiele, tylko nie wiedziałeś.
• 24:00
  Ile, czy to będą 3? Czy to będzie 5?
• 24:03
  Więc de facto z jednej strony jesteś w niesamowitych terenach,
• 24:06
  jesteś w dziewiczych terenach widoki takie, że po prostu.
• 24:11
  Głowa się zaraz urwie różnorodność yy.
• 24:15
  No natomiast gdzieś z drugiej strony masz tą ciągłą niepewność
• 24:21
  ciągłą uwagę. Ciągłą konieczność obserwacji i
• 24:26
  myślenie non stop. A powiedz jeszcze, czy w tych
• 24:32
  dokumentach, które dostałaś od organizatorów czy tam miałaś
• 24:35
  informacje o sklepach o źródełka?
• 24:37
  Ach miałaś? Miałam informację o sklepach o
• 24:41
  źródełka w ze źródełka. Mi jest tak, że w zależności od
• 24:45
  miesiąca one albo są albo ich nie ma, więc wielokrotnie się
• 24:50
  tak zdarzało, szczególnie na początkowym etapie na południu,
• 24:53
  gdzie temperatury dochodziły do 40 °, że już pierwszego dnia
• 24:56
  poległam na wodzie po 12 kilometrach się skończyła
• 24:59
  kolejność źródełko było za 3 km i kapało kolejne, gdzie
• 25:04
  organizatorzy Oznaczyli, że. Tam jest fajne miejsce na biwak
• 25:08
  to po prostu cudem znalazłam otoczone jakimś barszczem
• 25:11
  sosnowskiego, który jest niebezpieczne, bo cię może
• 25:13
  poparzyć i gdzieś tam wiesz tą wodę, więc co do zasady nie było
• 25:18
  tak, że ta woda była taka. Niby masz to zaznaczone, ale to
• 25:22
  się może zmieniać, aczkolwiek jest to duże ułatwienie.
• 25:25
  Tak samo sklepy były zaznaczone czy miejsca gdzie możesz coś
• 25:29
  kupić, czasami niektóre pensjonaty.
• 25:32
  Ee, ale ja już się potem nauczyłam, że na przykład jak
• 25:35
  wchodziłam do wiosek i chciałam nocować pod dachem, to po prostu
• 25:38
  pytałam gdzie jest, gdzie jest pensjonat i czasami ludzie, bo
• 25:41
  te pensjonaty często nie są oznaczone, więc tak to jest.
• 25:45
  Ale przy czym też te informacje głównie są były dostępne dla
• 25:50
  Armenii, bo Armenia nad Armenią już od dawna pracują.
• 25:53
  No i ten Tom Allen bardzo dużo serca w to wkłada i też więcej
• 25:57
  ludzi przeszło z samą Armenię. Często było tak, że ludzie
• 26:00
  przychodzili Armenię, mieli w planach, że przejdą cały szlak,
• 26:04
  ale po Armenii już mieli dosyć wrażeń i kończyli.
• 26:07
  Więc tych informacji na temat Gruzji jest zdecydowanie mniej.
• 26:11
  Jedyne co to w Gruzji masz z anetę, która no jest bardzo
• 26:15
  turystyczna, więc tam tak naprawdę.
• 26:18
  Można powiedzieć, że masz takie kilka dni oddechu, że nie musisz
• 26:23
  praktycznie myśleć, bo masz pensjonaty, masz sklepy, masz
• 26:28
  przygotowane szlak. Także tak wszystkie.
• 26:31
  Informacje tak zupełnie praktycznie ty sobie na niosłeś
• 26:33
  na mapę papierową. Czy wrzuciłaś sobie do tej
• 26:37
  aplikacji? Jak pościągane traki na GPS, a
• 26:42
  na telefonie miałam 4 aplikacje, miałam 3 mapy papierowe plus
• 26:46
  jeszcze te opisy i w ten sposób nawigowania plus jeszcze jakieś
• 26:49
  tam własne notatki, trochę informacji z forum, więc tak
• 26:53
  naprawdę cały czas no tymi wszystkimi narzędziami się
• 26:56
  posługiwałam. Do telefonu Miałaś Powerbanki,
• 27:01
  miałaś ładowarka jakąś solarną. Czy ładowarka na pierwszą część
• 27:06
  szlaku ładowarka solarna, która też mi się sprawdziła w Alpach
• 27:10
  powerbank 20000, a na drugą część szlaku 2 powerbanki 20.
• 27:15
  Dlatego, że w Gruzji masz dużo więcej lasów.
• 27:19
  Raz tylko zostałam bez prądu, bo yy.
• 27:23
  W niektórych miejscach, w których nocowałam, było bardzo
• 27:25
  słabe natężenie prądu i nie zauważyłam, że te urządzenia się
• 27:29
  do końca nie ładowały. Także gdzieś tam cały czas, no
• 27:33
  trzeba było uważać. Planowałaś przejście, na ile dni
• 27:38
  planowałaś oryginalnie przejście?
• 27:40
  Całego. Liczyłam, że maksymalnie się
• 27:45
  zajme w 2. Zamknąć się w 2 miesiącach.
• 27:50
  Yy taki Plan maksi taki Plan najlepszy zakładał 6 tygodni.
• 27:57
  No bo odnosiłam te liczby do tego, co się wydarzyło w Alpach.
• 28:00
  Natomiast już po pierwszym dniu wiedziałam, że to się nie uda,
• 28:03
  bo pierwszego dnia miałam zaplanowane 22 km.
• 28:06
  Mówię no co fakt, że tam było dużo przewyższenia, bo tam
• 28:09
  pierwszego dnia robiłeś Wchodziłeś z 5, chyba nie z 700
• 28:14
  M na ponad na 3000, więc miałeś od razu naprawdę konkretne
• 28:20
  podejście. Pierwsze 12 km poszło gładko,
• 28:23
  ale potem właśnie odcięło mnie po nie było wody.
• 28:26
  Potem nagle wpakowałam się w taki teren.
• 28:29
  Totalnie nie przebieżka, że po prostu szłam chyba 0,1 Km/h.
• 28:35
  Ee, do tego masz jeszcze to, co jest trudnością w Armenii, że
• 28:40
  nie masz lasów? Prawie poza dni dla National
• 28:44
  Park, ale masz kolczastą roślinność i niskie Dęby, więc
• 28:48
  jak idziesz przez te krzaki, to to cię łapie z każdej strony od
• 28:51
  góry od dołu z boku od spodu. Wzmacniane spodnie.
• 28:57
  Czy wiesz, co kupiłam? Takie wydawało się dosyć solidne
• 29:01
  spodnie, ale one no niestety na zejściu korytem rzeki sobie
• 29:06
  kompletnie nie poradziły. Faktycznie były trochę grubsze,
• 29:09
  więc od fills kolcami sobie dawały Radę, ale były ciężkie i
• 29:15
  teraz na pewno już drugi raz. Potem już chodziłam w krótkich
• 29:18
  spodenkach, więc po prostu regularnie byłam podrapana, a
• 29:21
  wieczorem sobie wyjmowałam. Kolce bo ta wiesz, ta to mi się
• 29:24
  Wszystko wbijało. Także byłam cała taka po prostu
• 29:29
  podrapana najeżona tymi kolcami. Ee mój kolega z Polski, który w
• 29:34
  zeszłym roku szedł przez Armenię, mówi, że ten szlak jest
• 29:36
  brutalnie. Mówię, jest super, to coś dla
• 29:38
  mnie. Ja lubię takie.
• 29:39
  Wyzwania, po czym drugiego dnia mówię.
• 29:43
  On, kurczę, rzeczywiście miał rację, no wyobraź sobie, że
• 29:46
  idziesz przez taką kolczastą roślinność.
• 29:48
  Masz jeszcze stok nachylony? Do tego jeszcze przemieszany to
• 29:51
  z kamieniami co jakiś czas gdzieś się potykasz i jeszcze
• 29:55
  próbujesz nawigować na jakimś traku.
• 29:57
  No po prostu to jest taki rajd na orientację tylko z dużym
• 29:59
  plecakiem. Właśnie ile ważył twój plecak.
• 30:03
  Powiedz? Minimalna waga 9 kilo maksymalna
• 30:08
  bez wody 12 a czasami jak musiałam wziąć więcej wody, to
• 30:11
  15 także. Są na tej wycieczce tak jak w
• 30:16
  Alpach. Też miałam roller, tak?
• 30:18
  Pamiętam ten roller jakoś bardzo dobrze, nawet 2, mniejszy,
• 30:23
  większy. A jeśli chcesz wesprzeć mój
• 30:26
  projekt, wejdź na patronat PL Ukośnik Black Hat ultra.
• 30:31
  Jakie uczucia ci towarzyszyły? Jak w ogóle byłaś na szlaku?
• 30:35
  Pierwsze dni to była przede wszystkim ekscytacja, bo
• 30:38
  wreszcie udało mi się wyrwać. Wreszcie udało mi się, no od
• 30:44
  razu były fantastyczne krajobrazy, więc w ogóle mówią
• 30:47
  Wow, dzikość tego szlaku wow, ale też ja podobnie jak przed
• 30:54
  Alpami ja byłam bardzo zestresowana, bo oczywiście
• 30:57
  końcówka przygotowań to jest. Bardzo dużo.
• 31:02
  Bardzo dużo emocji, bardzo dużo rzeczy do załatwienia, bardzo
• 31:05
  mało snu, więc ja tam pojechałam bardzo zmęczona, bardzo
• 31:09
  niewyspana, więc jak drugiego dnia szłam 3 km przez 2 4
• 31:15
  godziny albo i dłużej. No to już się pojawiały takie
• 31:18
  emocje jak złość. I jakie wyciszyłam, poszłam
• 31:23
  spać. Zdrzemne się 15 minut.
• 31:28
  Wstawałam po tych 15 minutach, szłam dalej i tak pamiętam.
• 31:30
  Pierwszego dnia do sobie ucięłam, no może nie 15 minut,
• 31:33
  ale myślę, że takie pięcio, siedmio minutowe, żeby po prostu
• 31:36
  wiesz, zeszło mi to ciśnienie. Ee potem pamiętam pod koniec
• 31:41
  Armenii tej części armeńskiej. To już się pojawiła euforia i
• 31:45
  pamiętam też takie uczucie radości, że tak sobie idziesz.
• 31:48
  To słoneczko sobie świeci, ty jesteś najedzony i jest w ogóle
• 31:50
  tak fajnie. Jesteś wreszcie wypoczęty.
• 31:55
  Nie miałam takich emocji, jakiś takich momentów pod łamania
• 32:00
  kryzysu. Raczej to było tak, że
• 32:03
  stwierdziłam, no dobra, nie ma co się wkurzać, no trzeba brać
• 32:05
  to, co jest takie i jakby reagować w zależności od tego co
• 32:09
  się wydarza. Przy których musiałaś tak
• 32:14
  mocniej mentalnie popracować nad sobą, żeby żeby je przejść.
• 32:18
  Wiesz co było na pewno uczucie strachu?
• 32:22
  Ono gdzieś tam było znaczy, to nie był nawet strach.
• 32:25
  To też taki przykład jak jakie pytania mi między innymi
• 32:28
  zadawali miejscowi, czy się nie boję?
• 32:31
  A ja mówię, ja się nie boję, ale Jestem ostrożna i to właśnie tak
• 32:35
  należy zdefiniować, że musisz cały czas być ostrożny.
• 32:39
  Ee cały czas myśleć. Dokładnie tak, bo chodzi o to,
• 32:44
  że no, jeżeli popełnisz błąd nawigacyjny, no to możesz się
• 32:47
  wpakować w kłopoty. Ee, żeby nie nosić za dużo wody,
• 32:52
  nie za mało wody, bo będą kłopoty albo będziesz
• 32:55
  niepotrzebnie dźwigał ludzie. No ogólnie okazało się, że są w
• 33:00
  porządku, ale wiesz, to to nie jest też takie oczywiste, więc
• 33:03
  gdzieś tam no taka zasada ograniczonego zaufania
• 33:06
  obowiązuje. Potem się pojawiły psy
• 33:09
  pasterskie, które no ja się strasznie bałam tych psów.
• 33:15
  Potem bałam się coraz mniej, bo już nauczyłam się je obserwować,
• 33:19
  które rzeczywiście stanowią zagrożenia, które mnie straszą,
• 33:23
  ale mimo Wszystko, jeżeli co chwila musisz omijać te psy i
• 33:27
  wiesz, no masz, masz po prostu, że możesz iść tędy, a ty
• 33:30
  idziesz, jakbyś zygzakiem, to jest cały czas jesteś de facto.
• 33:36
  Ee pod wpływem jakiś takich różnych bodźców?
• 33:40
  No też jak szłam, obserwowałam, czy na przykład nie ma kup
• 33:43
  niedźwiedzia? Ee pod kątem?
• 33:47
  Czy mam włączać muzykę, czy mam śpiewać EE tego typu rzeczy?
• 33:51
  Ee no, podobno też tam są wilki w Wilków akurat nie widziałam,
• 33:55
  więc de facto taka uważność, cały czas uważność.
• 33:59
  A co do strachu? Ee najbardziej się bałam w
• 34:03
  Gruzji? Ee tam jest taki odcinek w
• 34:07
  regionie raczak, przed którym wszyscy straszą każdy na forum,
• 34:12
  kto przeszedł ten szlak opisywał swoje przygody.
• 34:16
  I mówi, No udało mi się przeżyłem.
• 34:20
  Ee a do tego ja jeszcze dostałam bardzo dużo informacji od
• 34:23
  miejscowych tym. W szczególności od wojskowych,
• 34:27
  bo to jest odcinek, który jest położony bardzo blisko granicy
• 34:30
  rosyjskiej i musiałam wyrobić przepustkę.
• 34:32
  No i jak panowie zobaczyli, że jakaś.
• 34:35
  Dziewczynka yy z Europy blondynka, no wybiera się w
• 34:39
  tamten rejon. No to naprawdę mówili, ale
• 34:42
  dlaczego ty tam idziesz? Tam jest niebezpiecznie, coś ci
• 34:45
  się może stać potem jeszcze w pensjonacie, w którym nocowałam,
• 34:49
  też dostałam trochę informacji. Dziewczyny, która to prowadziła
• 34:54
  gdzieś tam jeszcze wpadła informacja, że ktoś tam zginął i
• 34:57
  go do tej pory nie znaleźli. To były niby tylko 42 km, więc
• 35:01
  wydaje się, że to nic takiego, ale tam były tak do
• 35:06
  przekroczenia rzeki. Z tym akurat się poradziłam po
• 35:08
  poziom poziom rzek był niski, ale był bardzo kruchy teren,
• 35:12
  więc raz nie mogłam iść tak jak droga prowadziła, tylko musiałam
• 35:15
  zawrócić iść korytem rzeki, potem próbować się na ten szlak
• 35:19
  z powrotem odnaleźć i to powodowało, że na przykład
• 35:23
  jednego dnia przechodziłam 12 km, nie mogłam też wiesz
• 35:26
  przegiąć, żeby pójść w nocy gdzieś, gdzie mogę się znaleźć w
• 35:30
  trudnym terenie. Nie będę miała jak rozbić
• 35:32
  Przedmiotu, no i takim punktem kulminacyjnym było przejście
• 35:36
  Przełęczy La Puri PAS, gdzie wszyscy popełniali nawigacyjne
• 35:41
  błędy. A ja byłam tak ze stra Hana, że
• 35:44
  ja po prostu idealnie weszłam na tą.
• 35:48
  Bo wiesz, czytałam te wszystkie opisy jak wszyscy szli w malinę,
• 35:50
  bo to się zaczynało tak, że szedłeś takim korytem i nic nie
• 35:54
  widziałeś. Nie widziałeś co jest wyżej, a
• 35:56
  tam była bardzo wysoka roślinność i cała zabawa polega
• 35:58
  na tym, żeby w odpowiednim momencie wyjść z tego koryta
• 36:01
  Trakt, który dał dali organizatorzy totalnie cię
• 36:04
  prowadził na manowce. Do tego miałam jakiś tam ślad
• 36:08
  tego szlaku, który okazało się był najsensowniejszy.
• 36:10
  No i ja stwierdziłam tak, no dobra iść tym, co dają
• 36:13
  organizatorzy, czy tym co jest nasz, co pokazuje mapa i jednak
• 36:17
  tak wiesz z obserwacji terenu uznałam, że.
• 36:21
  I z tego co tam jest na mapie, że bezpieczniejsze będzie
• 36:24
  pójście po prostu tym, co jest na mapie i to był strzał w
• 36:27
  dziesiątkę, a jeszcze pod koniec tą przełęczą było o tyle
• 36:31
  ciekawie, że no po prostu się po niej zsuwa, a jedyne, czego
• 36:34
  mogłeś się przetrzymać to były trawy i jak ja przeszłam ten
• 36:39
  odcinek, to ja mówię, teraz to już mi nic nie róż no i tak
• 36:43
  sobie idę idę i nagle z krzaków wypada jakiś żołnierz.
• 36:46
  Okazało się, że ten żołnierz to był wśród tej ekipy, która mi
• 36:50
  wystawiała ten kwit i potem musiałam się odmeldować u
• 36:54
  kolejnych pograniczników i tam znowu zostałam przepytała na
• 36:57
  okoliczność, jak ja to przeszłam.
• 36:59
  Gdzie spałam, co jadłam, ile czasu mi to zajęło?
• 37:02
  Jaki mam sprzęt w plecaku? Z perspektywy czasu jest to
• 37:06
  odcinek, który jest do przejścia, ale rzeczywiście
• 37:10
  jeżeli gdzieś tam nawigacyjny nie pójdziesz na manowce, no to
• 37:16
  pakujesz się w eksponowany teren, z którego możesz się
• 37:19
  zsunąć. Może się od razu nie zabijesz,
• 37:21
  ale na pewno się po ranisz. Nie i właśnie to jest i tam nie
• 37:25
  miałam zasięgu ponad 3 dni, więc ludzie, którzy mnie obserwowali
• 37:30
  też się bardzo martwili, ale powiem ci no tego odcinka to ja
• 37:34
  się tak bałam ja to po prostu ja to już tydzień wcześniej
• 37:36
  przeżywałam jak jak ja tam przejdę.
• 37:38
  No a z drugiej strony no co zrobić?
• 37:41
  No no jak chcesz przejść ten szlak no to musisz też przejść
• 37:44
  ten odcinek tak się tłumaczyłam, no dobra no ale przecież tutaj z
• 37:46
  tych ludzi którzy przeszli nikomu się w sumie nic nie
• 37:49
  stało, no mieli tam jakieś przygody, troszkę się
• 37:51
  wystraszyli no ale finalnie nikt tam nie zginął z tych osób no to
• 37:54
  mówię no to ja też chyba sobie poradzę.
• 37:57
  Było też schodzenie strumykiem. Też tak tym razem tam była woda,
• 38:01
  więc także wiesz, tam było tyle atrakcji.
• 38:07
  Od czasu, jak wspominasz ten fragment, to rzeczywiście było
• 38:09
  jakieś takie wyjątkowo ciężki czy po prostu Legenda tego
• 38:12
  miejsca? Jest ciężki, po prostu jest
• 38:16
  ciężki. Teraz bym go na pewno przeszła
• 38:18
  szybciej wiem, wiem już jak inaczej bym go sobie troszkę
• 38:21
  planowała, ale jest ciężki. To to nie jest tak, że po prostu
• 38:25
  pstryk i sobie idziesz. Gdzieś tam ten?
• 38:30
  A wiesz, że być może? Tak.
• 38:35
  Bo Gosia z gabi, która prowadzi tam pensjonat, mówi, że Gruzinom
• 38:40
  nie chce się tam chodzić. A miałaby chętnych na ten
• 38:42
  odcinek? Także być może być może tak.
• 38:48
  Dobrze, Dorota opowiedz troszkę o sprzęcie w kontekście też
• 38:54
  jakbyś porównała fills, ten szlak i alpiny.
• 38:59
  Czy wzięłaś inny sprzęt? I i czy coś ci się sprawdziło?
• 39:04
  Coś ci się nie sprawdziło. Jak to widzisz?
• 39:07
  Namiot śpiwór karimata czy tutaj jakieś inne inne seta
• 39:11
  wykorzystałaś w ogóle w na te SCTT City?
• 39:19
  Znaczy tak, jeśli. Chodzi o sprzęt to de facto.
• 39:23
  Prawie ten sam sprzęt wykorzystałam.
• 39:27
  Namiot, który mi się sprawdził w Alpach tutaj Polek, chyba w
• 39:31
  drugim tygodniu. W trakcie wiatru złamał mi się
• 39:35
  stelaż. Ee ja ten stelaż próbowałam
• 39:40
  naprawiać za pomocą różnych technik drut owo sznurkow owo
• 39:45
  taśmowych miałam niby rurkę naprawczą, ale ta rurka kazało
• 39:50
  się, że nie pasuje. I jak ten, jak to złamanie
• 39:54
  usztywniają, to ten namiot mi się sukcesywnie łamał w
• 39:56
  kolejnych miejscach, więc połamał się w kolejnych 4 i pod
• 39:59
  koniec Armenii weszłam do takiego sklepu tak zwanego
• 40:02
  żelaznego hardware SHOP i wspólnie z całą obsługą
• 40:08
  kombinowaliśmy, że założymy tam szlamów.
• 40:11
  O gumowy taki spoko rozwiązania? Chyba ogólnie z ze wszystkich,
• 40:16
  które były wcześniej, to okazało się najbardziej trafne i pan
• 40:20
  jeszcze powiedział, że tak to zrobimy, żeby Gruzini tego nie
• 40:22
  musieli naprawiać. Ale to nie było tak, że ten
• 40:27
  namiot był sprawny, bo to było ciężkie i to totalnie.
• 40:31
  Zaburzyło konstrukcję i teraz jak był ten pałąk przez środek,
• 40:36
  to ten namiot się przechylał, więc ja musiałam jeszcze coś
• 40:38
  wykombinować. Wsadzałam tam kijek do środka,
• 40:41
  więc w tym momencie praktycznie miałam połowę miejsca.
• 40:43
  Miałam namiot na pół osoby. Całe szczęście, że tam trochę
• 40:47
  schudłam. Ale jeszcze, a jeszcze tropik
• 40:51
  się podarł, więc ten tropik za zakleiłam taśmą, ale przez to,
• 40:55
  że był ten szlauf, to tropik nie dosięgał, więc jak na przykład
• 40:58
  spałam gdzieś tam na przełęczy nasze nad jeziorkiem na 2 600 to
• 41:02
  odkładałam to kamieniami, bo tam już był przymrozek, więc mi po
• 41:05
  prostu było diabelsko zimno, no i tak wiesz męczyłam się z tym
• 41:10
  namiotem do samego końca więcej nocowałam pod dachem tak no no
• 41:15
  po prostu tak to bym więcej sobie pod tym namiotem, ale już
• 41:17
  na przykład jak były ulewne deszcze, to nie było absolutnie
• 41:22
  mowy, żeby nocować pod tym. Przedmiotem, no bo tam byłby
• 41:25
  basen, to już w ogóle się kupy nie trzymało.
• 41:28
  Jeśli chodzi o buty, to. Ogólnie, no ja tak nie chcę
• 41:34
  reklamować jakieś konkretnej Marki, bo ja próbuję różnych
• 41:39
  modeli. No i pierwsze buty mi padły po 4
• 41:41
  po 400 kilometrach. Zrobiły się z nich sandałki.
• 41:48
  Wiesz co one po prostu były za delikatne na ten szlak na Alpy
• 41:51
  by jeszcze dały radę, ale ponieważ nie było dużo chodzenia
• 41:53
  poza terenem to to po prostu nie dały rady.
• 41:56
  One za bardzo pracowały, aczkolwiek były bardzo wygodne,
• 41:59
  więc coś za coś drugie buty się sprawdziły.
• 42:02
  Co prawda też pod koniec pewne modyfikacje tam wprowadzałam w
• 42:06
  postaci op. Ich taśmą.
• 42:10
  Ale też jest nieuniknione. Także kijki 2 razy się na nie
• 42:17
  przewróciłam i się nie połamały, tylko się powyginały.
• 42:20
  Potem każdy pasterz chce. Ja chciał je prostować, więc
• 42:22
  musiałam ich naprawdę. Powstrzymywać, żeby mi ich
• 42:24
  naprawdę nie połamali. Jeśli chodzi o matę,
• 42:28
  samopompująca nie miałam maty. No oszczędzałam na wadze.
• 42:34
  Czyli po prostu na glebie, no w sensie tak na tym na spodzie od
• 42:40
  namiotu. Żadnej karimaty nie miałaś nawet
• 42:44
  jakieś? Cieniutkie.
• 42:45
  Te hardcorem jesteś? Wiesz co na początku było mi
• 42:49
  trochę niewygodnie, a potem to już chyba nawet nie zauważyłam
• 42:52
  tego, że nie mam matę. Oczywiście.
• 42:56
  Już spodnie nosiłaś i te kolce brałaś na łydki i tak dalej, no
• 43:00
  po prostu zintegrowała się z tymi górami ta.
• 43:03
  No. No trochę tak wiesz, już po
• 43:06
  prostu przechodzisz taki totalny mi naprawdę w przechodzisz już
• 43:08
  totalny minimalizm, no wiadomo już jeśli chodzi o ubrania, to
• 43:13
  już w ogóle mam oprac no tutaj muszę przyznać, że już sobie
• 43:16
  opracowałam taki zestaw ubraniowy, że Jestem z niego
• 43:19
  bardzo dumna. Spodnie co prawda nie dały rady
• 43:23
  spodniami, też była śmieszna sytuacja, bo w końcu udało się
• 43:26
  je naprawić łatką od materaca, którą miałam w zestawie
• 43:29
  naprawczym, chociaż materaca nie miałam.
• 43:32
  A no niestety poległy na ostatnim płocie.
• 43:36
  Już byłam taka, bo to były potem zamieniła mi w spodnie takie do
• 43:39
  miasta, do ludzi, a chodziłam w leginsach.
• 43:43
  Ale mówię, dobra, ostatniego dnia taka łatwa droga, to już
• 43:45
  założę te spodnie wizytowe. No i nie uwierzysz,
• 43:48
  przechodziłam przez płot drewniany o kolczasty i
• 43:51
  rozerwałam je, bo bo po prostu mi się ten płot łamał.
• 43:55
  Ja spadłam, zaczepiłam się wewnętrzną stroną nogawki.
• 43:59
  No i te spodnie poszły na całości i po prostu taka obdarta
• 44:03
  dojechałam do nie do je ewania w tych podartych spodniach
• 44:06
  wróciłam, no bo z kolei te legginsy też już były podarte.
• 44:12
  Coś o tych ciuchach, z których dumna jesteś.
• 44:14
  Dlaczego jesteś z nich dumna i co to za ciuchy?
• 44:17
  Wiesz co nawet nie chodzi o Marki, to bardziej chodzi o
• 44:19
  zestaw, że yy. Tak miałam kurtkę grotek sową,
• 44:23
  do tego miałam taką primaloft ową, ale bez kaptura, bo jednak
• 44:27
  kaptur to jest. To jest ciężar i miałam 2
• 44:30
  kamizelki i jedna była prima loftowa a druga to była taka
• 44:36
  szczegolowa i ten soft strzel się idealnie sprawdzał bo po
• 44:39
  pierwsze jak miałam na przykład marginesy to nie niszczyłam
• 44:42
  sobie ich plecakiem. Nawet zdarzało mi się, że tak
• 44:49
  bielizna marginesy, no bo jednak to jest bardzo delikatne i jak
• 44:52
  masz na to plecak to zaraz ci się dziury porobią a ta
• 44:54
  kamizelka chroniła. Jak było zimno, to chroniła od
• 44:58
  wiatru, ale też paradoksalnie jak było 40 ° też chodziłam w
• 45:03
  samej kamizelce i też mi było wygodnie, więc wszelkie wiesz
• 45:08
  ucinasz wszelkie rękawy, bo rękawy to waga, ale też musisz
• 45:12
  mieć warstwy do ocieplające, które ci tutaj do ocieplają
• 45:14
  klatkę piersiową i to mi się bardzo fajnie sprawdziło.
• 45:17
  Jeśli chodzi no to miałam jedne spodnie.
• 45:19
  No to te wizytowe. Na wigilię.
• 45:23
  Takie ze? Yy leginsy to co bym jeszcze
• 45:28
  dorzuciła, to krótkie spodenki to rzeczywiście, a no i miałam
• 45:32
  jeszcze sukienkę. Ta sukienka też się przydawała
• 45:35
  w. Zestawie.
• 45:37
  Z leginsami, powiem ci, że ja wtedy bardziej pasowałam do
• 45:39
  pasterzy, bo tam Kobiety chodzą w takich spódnicach, sukienkach,
• 45:43
  ale pod tym mają jeszcze jakieś spodnie, więc ja po prostu
• 45:46
  idealnie się wpasował. Bywałam w otoczenie.
• 45:49
  To jest właśnie wiesz, to zdolność adaptacji.
• 45:51
  Proszę, jak ludzie są ubrani, są aż tak samo.
• 45:55
  Wspaniałe, Słuchaj, dobrze mówiłaś o jedzeniu, że że miałaś
• 45:59
  ze sobą. Te liofilizat i nic nic więcej
• 46:04
  czytam. Jakieś?
• 46:06
  Tego suszone rzeczy to już takie wiesz, co to było za ciężkie, to
• 46:09
  nie na tyle dni, to nie na tyle dni.
• 46:12
  Generalnie miałam yy odżywki białkowo węglowodanowe.
• 46:18
  Wcześniej w planach były pieczywo bezglutenowe tortille,
• 46:23
  bezglutenowe. Co tam jeszcze sobie wymyśliłam?
• 46:28
  Orzechy yy, ale ja to Wszystko odrzuciłam, bo i tak ten plecak
• 46:33
  był ciężki z tego względu, że apteczka dużo ważyła, ja
• 46:36
  musiałam mieć dużo więcej leków, jakiś sprayów, nie sprayów.
• 46:40
  A wzięłam też piłę do cięcia rododendronów, która potem się
• 46:44
  praktycznie w ogóle nie nie przydała.
• 46:48
  Także ja maksymalnie ograniczyłam to to jest, a no i
• 46:51
  troszkę izotoników też miałam i w Armenii.
• 46:56
  Ik przywiózł mi na trasę. W sumie był 3 razy u mnie na
• 47:00
  Trasie 2 razy byliśmy umówieni. Ee z depozytami a drugi raz
• 47:06
  jechała akurat z polskimi turystami.
• 47:08
  Okazało się, że Jestem w tym samym miejscu i zrobi ominie
• 47:11
  spodzie ankę, więc to też też było fajne.
• 47:14
  A w Gruzji miałam tylko jeden depozycji jedzeniem, a to z
• 47:17
  kolei maja mi dostarczyła wcześnie.
• 47:20
  I miałam to po prostu zdeponowane w pensjonacie i to
• 47:23
  byłoby na tyle teoretycznie możesz korzystać z poczty, ale
• 47:26
  ja po mojej doświadczeniach w Europie uznałam, że nie będę
• 47:29
  sprawdzać jak poczta działa w Azji.
• 47:33
  Ale powiem ci, że teraz, jeśli miałabym brać jedzenie,
• 47:38
  wzięłabym więcej o filii. Bo jednak miał chwilę dużo nie
• 47:42
  ważą, a taki ciepły posiłek, nawet jeżeli to nie jest dużo
• 47:45
  kalorii, to ci daje fajną energię.
• 47:48
  Ee odżywki białkowo węglowodanowe też są ważne, ale
• 47:54
  ważą. A ile dni w ogóle spędziłaś
• 47:58
  najdłużej na szlaku bez schodzenia do żadnych
• 48:01
  miejscowości, tylko jakieś butki pasterskie albo.
• 48:05
  Namiot. Znaczy w mountains to były 4
• 48:11
  dni, a w gabi że Szkot 3 dni i w sumie w gabi to naprawdę byłam
• 48:16
  sama, bo tam nie było nic, a w biegam w górach Gangam byli
• 48:20
  pasterze, więc tak naprawdę jakbyś był w cywilizacji bo
• 48:23
  miałeś dostęp. Do ciepłego noclegu yy i do
• 48:28
  chociaż nie ja w sumie w gamach ile razy ja tam nocowałam 2 razy
• 48:31
  tylko u pasterzy a pozostałe noclegi miałam już pod namiotem.
• 48:36
  Czasem jakieś opuszczone chatki, w których się, w których
• 48:41
  trzymałaś. Ale to bardziej w Gruzji,
• 48:43
  dlatego, że w sezonie pasterskim nie spotkasz opuszczonych chatek
• 48:48
  EE. Natomiast już potem, jak
• 48:51
  zdarzyło mi się na niektórych przełęczach nocować w
• 48:54
  opuszczonych chatkach, ale też o.
• 48:57
  Ok chatek bo czasami te chatki są pozamykane też na końcu jak
• 49:02
  szłam tam przy drodze, to też znalazłam chatki takich ludzi,
• 49:05
  którzy tam sprzedają swoje produkty lokalne.
• 49:07
  Ale to już jest Po sezonie, więc tam było to otwarte.
• 49:11
  Tam sobie nocowałam jedna taka przygoda z chatką tych przygód
• 49:15
  miałam wiele, ale ta była dosyć zabawna, bo generalnie miałam
• 49:21
  przy nocować pod namiotem, ale przy drodze było źródełko i tam
• 49:25
  było też taki stolik, gdzie można sobie usiąść, więc mówię,
• 49:27
  dobra, zrobię sobie tutaj jedzenie, nabiorę wody i dopiero
• 49:30
  pójdę ten szukać miejsca na namiot.
• 49:33
  No i nagle mija mnie. Duży samochód z drewnem wysiada
• 49:38
  2 panów i w ogóle tak wiesz, robią tak skąd?
• 49:42
  Ja się tu wzięłam, co ja tutaj robię?
• 49:44
  To już to już tak było. Pół godziny przed Zachodem
• 49:47
  słońca i jak im powiedziałem, że będę nocować pod namiotem, to
• 49:50
  panowie zaczęli się prześcigać w szukaniu mi chatek pokazali mi
• 49:54
  2, no niestety wybrałam tą gorszą.
• 49:56
  Ee i tam miałam taką przygodę, że się w niej zacięłam.
• 50:00
  A tam nie było zasięgu i mówię ja piór kuję, czyli co będę
• 50:04
  wzywać? Bo się, zacięłam w chatce.
• 50:08
  Po prostu zamknąłeś drzwi się? Nie.
• 50:09
  Chciał. I ja zamknęłam te drzwi, bo yy
• 50:13
  wiatr ciągle te drzwi otwierał, a tam była taka metalowa zasuwa
• 50:17
  i ona się po prostu zatrzasnęła. To była kaplica.
• 50:20
  Ja tam wiesz, waliłam, próbowałam te drzwi wyważyć nie
• 50:23
  dało się, no i tak siedzę, myślę, myślę, mówię, kurczę, no
• 50:26
  przecież nie będę wzywać ja sobie do chatki i w końcu
• 50:30
  wpadłam na pomysł, że podniosłam te drzwi na zawiasach i to
• 50:33
  puściło. Ale już potem nie zamykałam tej
• 50:36
  chatki. Była solidna.
• 50:42
  Słuchaj, a czy czasem ktoś był z tobą na szlaku przez jakieś
• 50:45
  fragmenty, czy zawsze byłaś sama?
• 50:48
  Nie znaczy przez większość tak, natomiast w Gruzji w takim
• 50:54
  popularnym regionie usz guli Guli Mestia to jest jeden z
• 50:59
  najpopularniejszych trening trekkingów z aneti fillm w
• 51:03
  pensjonacie poznałam fantastyczną rodzinę z Polski.
• 51:07
  Ee edytę Andrzeja, ich córkę trzynastoletnią.
• 51:11
  No i okazało się, że nasza trasa się pokrywa, co w sumie nie było
• 51:13
  jakimś tam. Wiesz zaskoczeniem tak no bo
• 51:16
  szli w kierunku już buli aczkolwiek tam są 2 warianty a i
• 51:21
  Andrzej wymyślił trasę górnym wariantem i ja chciałam przyjść
• 51:25
  górnym wariantem znacznie rzadziej uczęszczanym mieliśmy
• 51:28
  tam niesamowitą zabawę, bo z Przełęczy Schodziliśmy poro do
• 51:32
  den Dronach nachylenie stoku no myślę że gdzieś około 40 ° jak
• 51:37
  nie więcej. Bawiliśmy się naprawdę super, no
• 51:41
  i tak naprawdę ten dzień można powiedzieć, że spędziliśmy w 100
• 51:43
  procentach razem nocowaliśmy w tym samym miejscu.
• 51:45
  Następnego dnia szliśmy dosłownie tylko kawałek, potem
• 51:48
  się rozdzieliliśmy, potem nocowaliśmy w różnych miejscach
• 51:51
  i następnego dnia spotkaliśmy się na miejscu noclegowym i
• 51:55
  znowu pokonaliśmy gdzieś tam kawałek.
• 51:57
  Także mniej więcej tak to wyglądało z moich towarzyszy na
• 51:59
  trasie, ale to praktycznie to to tylko raz znaczy.
• 52:02
  Raz się to zdarzyło, a tak nie, nie, nie miałam w ogóle
• 52:06
  towarzystwa. Do tych psów wrócić.
• 52:09
  Ty miałaś byłaś przygotowana jakaś na spotkanie z tymi psa?
• 52:12
  Nie miałaś jakiś patent? To by co byś mogła zrobić w
• 52:15
  momencie, jak nie wiem staną przed Tobą 3 i zaczną na ciebie
• 52:18
  szczekać i cieniem puszczą. Jeśli chodzi o przygotowanie yy.
• 52:23
  Miałam gaz na psy i niedźwiedzie petard nie udało mi się kupić.
• 52:28
  Przynajmniej w sklepie turystycznym.
• 52:31
  Yy dwukrotnie zostałam zaatakowana raz przez 6 psów i
• 52:37
  no to było tak, że tam. One mnie zobaczyły i od razu był
• 52:44
  atak okrążyły mnie, więc ja się wiesz, skuliła am i po prostu
• 52:48
  zaczęłam się drzeć i tam zaraz wyszła gospodyni jeden, tylko z
• 52:51
  nich nie tak lekko w nogę nic się nie stało.
• 52:55
  No a drugi raz szłam w miejscu, gdzie z kolei 3 psy mnie
• 53:00
  zaatakowały. No i wtedy wypsikałam cały gaz i
• 53:02
  2 poszły od razu, a drugi nie odpuszczał.
• 53:06
  No walczyliśmy tam za 20 minut. Wiesz, to to jest taki moment,
• 53:10
  że kurczę odpalać się taka adrenalina, że nawet się nie
• 53:12
  boisz. No bo to już jest naprawdę
• 53:14
  moment zagrożenia, a ten pies wiem, że wcześniej pogryzł
• 53:17
  mojego kolega, więc to był taki pies, który po prostu odległość
• 53:20
  od jego od obozu była naprawdę duża.
• 53:24
  Ale on i tak atakował turystów regularnie.
• 53:29
  Właściciel nie miał nad nim totalnej kontroli, a tak
• 53:32
  naprawdę sposób na psy poznałam na samym końcu tak zwana chłap
• 53:36
  puszka. To są takie małe petardy dla
• 53:39
  dzieci i co ciekawe, to Możesz kupić w każdym wiejskim sklepie.
• 53:44
  Tam tam a w stolicy je ewania. Nie udało mi się w stolicy
• 53:47
  Armenii. Erywaniu nie udało mi się kupić
• 53:49
  petard. No tak bo tam nie ma tych.
• 53:51
  I generalnie Petardy Zapalniczka.
• 53:55
  Raz też miałam taką śmieszną sytuację.
• 53:57
  Pan mi zorganizował nocleg w takim dużym namiocie na jakiejś
• 54:02
  posesji, gdzie był budowany pensjonat, ale w zestawie był
• 54:05
  pies. Jak to?
• 54:09
  Na ten pies był na tej posesji i ten pies ogólnie na nas się nie
• 54:14
  rzucił, ale na tego gościa też warczał i on po prostu zapalił
• 54:19
  zapalniczkę. I tak wiesz stał z tą
• 54:20
  zapalniczką i tak go omijał, ale efekt był taki, że jak już ten
• 54:24
  facet wyszedł i ja wyszłam do tego namiotu, to dopóki on nie
• 54:27
  przyszedł to ja z tego namiotu nie planowałam wychodzić.
• 54:31
  Też widzisz po psie. Potem już się nauczyłam
• 54:33
  rozpoznawać, czy ten pies cię zaatakuje, czy cię nie
• 54:36
  zaatakuje. Też masz dużo psów wioskowych.
• 54:38
  Psy Wioskowy. To jest normalne, że one na
• 54:40
  ciebie szczekają, raczej się nie ugryzą.
• 54:43
  Psy pasterskie to jest naprawdę ogromne zagrożenie i to jest
• 54:48
  wiesz co jest u tych psów to nawet tak jak rozmawiałam z
• 54:50
  pasterzami. One nie słuchają, czasem
• 54:54
  pasterze, one są po prostu panami samym.
• 54:56
  Ich zadaniem jest bronienie terytorium.
• 54:58
  Tylko najtrudniejsze w tym wszystkim jest to, że tylko on
• 55:01
  wie, gdzie jest to terytorium. A czasami one jest tak duże.
• 55:06
  Że po prostu nie ma opcji, żeby go ominąć i ja, no mi to bardzo
• 55:10
  dużo nerwów. Natomiast te chłap puszki, No po
• 55:12
  prostu trzeba wejść do pierwszego sklepu i powiedzieć,
• 55:14
  że chcesz łap puszkę. To jest po rosyjsku i od razu.
• 55:17
  I po od razu ci wierz C całą kolekcję chłap puszek ci
• 55:20
  wyjmują, nawet sobie kupiłam na końcu chociaż mi już nie były
• 55:23
  potrzebne. Oj, tak i wiesz różne różne
• 55:27
  formy. Posłuchaj języka, rozmawiałeś z
• 55:30
  nimi po rosyjsku, kiedy się nauczyłaś rosyjskiego w szkole
• 55:34
  podstawowej. Rosyjski miałam w szkole
• 55:37
  podstawowej. Zdawałam też maturę z
• 55:39
  rosyjskiego, natomiast i myślałam, że no sama sobie to
• 55:43
  Wszystko przypomnę. Okazało się, że jak sama się
• 55:45
  zaczęłam uczyć, niedługo przed wyjazdem, to poległam.
• 55:49
  Ee, więc zaczęłam się intensywnie uczyć yy z
• 55:52
  nauczycielem 1,5 miesiąca przed miałam popisane całe takie
• 55:57
  wypracowania na różne okoliczności.
• 55:59
  No jak tam pojechałam, to ten mój rosyjski był taki.
• 56:03
  Gadałam, ale to jeszcze było, wiesz takie ciężkie.
• 56:06
  Potem już po prostu z dnia na dzień, jak zaczęłam tego języka
• 56:09
  używać, też uczyłam się nowych słów, nawet nie ze słowniczka.
• 56:14
  Tylko w rozmowie słyszysz nowe słowa?
• 56:17
  I jakoś to popłynęło i rzeczywiście to zadziałało.
• 56:22
  To mi pozwoliło mieć jakąś relację z tymi ludźmi, bo
• 56:26
  znajomi, którzy znali tylko angielski, to wiesz, to się
• 56:30
  kończy, chce jeść, chce pić, chce spać i i potem już nie masz
• 56:34
  żadnej rozmowy. Tak.
• 56:36
  A tak to jednak jednak. No i też jak mnie na przykład
• 56:40
  raz zatrzymali wojskowi. To też mogłam im spokojnie
• 56:44
  wytłumaczyć, co ja tutaj robię, a zdarzało się, że ludzie Anglii
• 56:49
  angielskojęzycznej i szczególnie.
• 56:51
  No. To byli kontrolowani, mieli
• 56:54
  przeszukiwane telefony, mieli przeszukiwane plecaki.
• 56:57
  No jednak jak się odezwiesz po rosyjsku, w szczególności w
• 57:01
  Armenii, to jakby jesteś taki bardziej swojski?
• 57:04
  No w Gruzji to już trzeba z tym rosyjskim trochę uważać,
• 57:06
  dlatego, że no jednak Gruzja zdarzają się takie miejsca,
• 57:10
  gdzie ludzie mówią, że że nie lubią Rosjan, a co za tym idzie,
• 57:13
  że nie lubią rosyjskiego, więc mogą różnie reagować, więc ja
• 57:16
  mówiłem, dzień dobry, mówię po rosyjsku, ale Jestem.
• 57:18
  Z Polski. To co bym na pewno teraz
• 57:21
  zrobiła, to bym wzięła Polską flagę, żeby jednak
• 57:24
  zamanifestować, że ty jesteś z Polski.
• 57:27
  O K używasz rosyjskiego, chociaż mi się akurat ten rosyjski
• 57:32
  bardzo spodobał i noc. Fajnie się można było
• 57:36
  komunikować i to co też zauważyłam w Armenii bardzo dużo
• 57:40
  ludzi mówi po rosyjsku w Gruzji raczej starsi, a młodsi prędzej
• 57:46
  dogadasz się nim z nimi po angielsku dzieci też się uczą
• 57:49
  angielskiego w szkołach, więc z dziećmi możesz rozmawiać po
• 57:53
  angielsku Fillm no i z takim pokoleniem powiedzmy tam koło
• 57:57
  trzydziestki też bardziej po angielsku jednak.
• 58:00
  To powiedz mi, Dorota, jak się fizycznie czułaś i czy coś ci
• 58:04
  dolegało co nogi plecy od plecaka, coś się coś coś było
• 58:09
  takiego przewlekłego, co ci przeszkadzało?
• 58:11
  Odciski. W Alpach na początku miałam
• 58:15
  takie może? Dolegliwości drobne, bo tam
• 58:19
  jednak robiłam większe kilometraż, bo tam wiesz,
• 58:21
  włączałeś play, a potem był Stop tak no bo jednak ten szlak.
• 58:25
  Rzadko były takie dni, gdzie, gdzie tam trzeba było szukać
• 58:28
  drogi. No a tutaj jednak to tempo było
• 58:30
  trochę wolne. Gdzieś tam przez chwilę miałam.
• 58:34
  Jakieś takie dolegliwości w stopie?
• 58:36
  To to było z mniejszym lub większym natężeniem, ale to mi
• 58:39
  się to mi się wyciszyło i w zasadzie podobnie jak w Alpach
• 58:43
  im dalej tym ja się lepiej czuję.
• 58:46
  To jest cały czas tego do końca nie rozumiem.
• 58:49
  Na pewno był to bardziej wysiłek siłowy niż wydolnościowy,
• 58:53
  aczkolwiek wysokości, na których tutaj przebywałam w porównaniu
• 58:56
  do Alp były znacznie wyższe, bo praktycznie Armenię idziesz cały
• 59:00
  czas na na średniej wysokości 1900 gamach idziesz przez 4 dni
• 59:04
  na 3000 regularnie spałam, no na 2 400.
• 59:10
  Pan podaż hakiem na 3 540. To ty maratonik mogła być teraz,
• 59:15
  powiedz pewnie życiu owieczkę byś.
• 59:17
  Zrobiła. Że może i tak, więc już jakby
• 59:20
  wiesz, poruszanie się na tych dużo przełęczy na 2 900 dużo na
• 59:24
  2 700 w Alpach była tylko 1 X 2 900, większość przyłączy na 2
• 59:28
  600, więc tutaj praktycznie ta wysokość to była dla mnie coś
• 59:32
  takiego normalnego. No i tak naprawdę pierwszego
• 59:34
  dnia już weszłam na 3000, więc od razu masz wiesz?
• 59:36
  Super hiper aklimatyzację. Nie to co w Alpach stopniowo się
• 59:40
  aklimatyzować wam fillm z mojego punktu widzenia tutaj był
• 59:44
  bardziej wysiłek psychiczny niż fizyczny, bo mózg praktycznie w
• 59:48
  ogóle nie odpoczywał i tak jak w Alpach mogłam spać tak tutaj
• 59:52
  przez pierwsze 20 dni ja prawie w ogóle nie spałam.
• 59:55
  Bo po pierwsze, mózg był cały czas.
• 59:57
  Wiesz nakręcony, a druga rzecz, ja byłam regularnie przegrzana,
• 1:00:01
  bo oprócz tego, że jednak chyba niewystarczająco dużo tej wody
• 1:00:06
  piłam, to jeszcze był ten element, że ja mam bardzo
• 1:00:08
  wrażliwą skórę i pomimo tego, że używałam kremów z filtrem, moja
• 1:00:12
  skóra i tak była notorycznie przegrzana i ill i to było tak,
• 1:00:17
  że w nocy wiesz, ja się budziłam i ta skóra pracowała.
• 1:00:21
  Potem to się już trochę wyciszyło, ale to był tak
• 1:00:24
  naprawdę największa taka dolegliwość, jaka tam była, no
• 1:00:27
  ale po prostu w którymś momencie się do tego przyzwyczajasz, to
• 1:00:29
  mówię na szlakach. Tego dystansowych bierzesz to,
• 1:00:31
  co ci daje, nie wybrzydzasz. Jesteście w stanie przygotować,
• 1:00:36
  zwłaszcza na takich? Dzikich szlakach.
• 1:00:39
  Nie jesteś w stanie. Poza tym każdy organizm jest
• 1:00:41
  inny. No ja jednak Jestem typem
• 1:00:42
  księżniczki, może tego nie widać, ale jeśli chodzi o moją
• 1:00:46
  skórę, jeśli chodzi o moją genetykę.
• 1:00:49
  No to ja nie Jestem predysponowane do tego typu
• 1:00:52
  wysiłków, nie do tego typu temperatur.
• 1:00:55
  Ja nawet dzwoniłam po znajomych mówię, Słuchaj, ty tutaj
• 1:00:57
  podróżowałeś po takich krajach, co zrobić?
• 1:01:00
  Ale mówię, ale ja nie mam takich problemów.
• 1:01:03
  No i także wiesz, no uczysz się, na uczysz się na sobie tak
• 1:01:07
  naprawdę. No ale głową nadrabiasz?
• 1:01:13
  Nic sobie z tego nie robi, po prostu idziesz dalej.
• 1:01:15
  Super. Myślę, że Jestem świadoma tego,
• 1:01:17
  co chce zrobić, a poza tym ja to kocham.
• 1:01:19
  Ja myślę, że to jest tak, że jak robisz coś, co, co kochasz, to
• 1:01:24
  te. Przeciwności, które gdzieś tam
• 1:01:26
  się pojawiają, nie są dla ciebie aż tak dotkliwe i.
• 1:01:30
  Jeżeli chce to robić, no to biorę z tym, co mi dają.
• 1:01:36
  To prawda, ale to jest tak ta ta miłość do tego co się robi i też
• 1:01:40
  fakt, że rzuciłaś pracę dla tego dla tej imprezy całej.
• 1:01:43
  Prawda? To jest niesamowite, to jest
• 1:01:45
  chyba sporo poświęcenie, bo teraz wróciłaś i jest fajnie i
• 1:01:48
  miło i gadamy sobie, ale pewnie z tyłu głowy ci się tam myślisz
• 1:01:52
  o jakimś jak spiąć budżet teraz? Tak też myślałam w trakcie
• 1:01:57
  wyprawy. Powiem tak, to nie jest też tak,
• 1:02:00
  że ja rzuciłam tą pracę, żeby tą wyprawę zrealizować, ale ja
• 1:02:04
  rzuciłam pracę, bo ta praca. Odbierała mi zdrowie, była dla
• 1:02:10
  mnie zbyt stresująca. I tak bym z tej firmy odeszła i
• 1:02:13
  tak tylko że ja chcę jeszcze wreszcie zacząć realizować swoje
• 1:02:20
  marzenia i ja wiem, że no ja już ja już się duszę po prostu w
• 1:02:24
  takim wiesz takim normalnym poukładanym życiu ja chcę więcej
• 1:02:28
  podróżować. Raz udało mi się zdobyć urlop,
• 1:02:32
  ale żaden pracodawca nie zgodzi się na to, żebyś znikał raz na 2
• 1:02:37
  3 miesiące. Oczywiście ja przy mojej
• 1:02:39
  profesji ait mogę pracować na kontraktach, ale kontrakty
• 1:02:43
  trwają minimum rok, a ja nie wytrzymam rok bez podróży.
• 1:02:46
  Wiesz, ja teraz już przebieram nóżkami, żeby już gdzieś coś.
• 1:02:51
  Zrobić, a co do finansów? No.
• 1:02:54
  Po prostu teraz szukam innych źródeł zarobkowania.
• 1:02:58
  Na pewno bardzo bym chciała też znaleźć chociaż częściowo jakieś
• 1:03:02
  wsparcie finansowe na swoje wyprawy, chociaż na to liczę
• 1:03:06
  najmniej, aczkolwiek nie odpuszczam tego tematu.
• 1:03:10
  No w takim idealnym świecie chciałabym sama sobie w 100
• 1:03:13
  procentach to pokrywać i jak najwięcej podróżować.
• 1:03:18
  Jak ty najbardziej lubisz opowiadać o swoich wyprawach?
• 1:03:21
  Rozmawialiśmy przed rozmową o wideo.
• 1:03:24
  O zdjęciach, ale mówi, że chyba najbardziej lubisz pisać,
• 1:03:28
  prawda? Myślisz o książce?
• 1:03:30
  Znaczy, jeśli chodzi o formę przekazu, to zdecydowanie
• 1:03:33
  najbardziej pisanie to mi najbardziej odpowiada.
• 1:03:37
  Jeśli chodzi o nagrywanie filmów?
• 1:03:41
  Nie jest to mój świat i nie sądzę, żeby był.
• 1:03:45
  A co do książki tak już po Alpach chciałam napisać książkę,
• 1:03:49
  ale to. No treningi, etat tam po prostu
• 1:03:53
  już nie było na to przestrzeni, a w tej chwili już zaczęłam
• 1:03:58
  praktycznie. W zasadzie od razu jak wróciłam?
• 1:04:02
  I tym razem ta książka powstanie, bo mam tyle
• 1:04:04
  ciekawego. W zasadzie to nawet będą 2
• 1:04:05
  książki, bo to na jedną to jest za dużo historii, a też nie
• 1:04:09
  chciałabym do jednego koszyka wkładać tak różnych krajów jak
• 1:04:12
  Armenia i Gruzja, bo myślę, że zasługują jednak.
• 1:04:16
  Na na rozdzielenie. I też myślę, że będzie część
• 1:04:20
  osób, których na przykład nie będzie interesował, nie będą
• 1:04:23
  interesowały. Oba kraje będzie interesował
• 1:04:25
  tylko jeden, więc fajnie byłoby jednak to to rozdzielić i taka
• 1:04:31
  forma przekazu jest dla mnie znaczy.
• 1:04:33
  Ona jest moja, po prostu to to to jest dla mnie bez wysiłkowe,
• 1:04:36
  a film my wiem, że to jest popularne, że ludzie lubią
• 1:04:39
  YouTube'a. Ale jakby no też nie będę, nie
• 1:04:43
  będę robić rzeczy, które wiesz, to już to już jest ten etap w
• 1:04:46
  życiu, że już odcinam Wszystko, co mi nie daje.
• 1:04:49
  Wiesz, przyjemności też mogłabym teraz pójść do pracy i lepszej
• 1:04:54
  za większe pieniądze i zarabiać. I mieć taki większy komfort
• 1:04:58
  finansowy, ale nie chcę, bo to. Nie o to chodzi w życiu, no
• 1:05:03
  kiedyś trzeba wiesz zacząć żyć już wystarczająco długo.
• 1:05:06
  Robiłam to, co musiałam, a pieniądze, dopóki jesteś zdrowy.
• 1:05:09
  No też mam różnego rodzaju umiejętności, to nie tu to tam
• 1:05:13
  sobie poradzę, muszę popróbować. Obozy wycieczki z ludźmi to
• 1:05:21
  jest? Wszystko.
• 1:05:22
  Przed tobą stali otworem, także absolutnie sobie.
• 1:05:26
  To spokojnie ułożysz w życiu. Strasznie się cieszę, że
• 1:05:29
  spełniłaś to marzenie. Powiem ci wszyscy to bardzo ci
• 1:05:32
  kibicowaliśmy i i wielkie gratulacje, że to zrobiłaś.
• 1:05:37
  Czy myślisz już o następnej wyprawie?
• 1:05:39
  Znaczy na pewno myślisz, ale coś snk.
• 1:05:42
  I już wiesz mniej więcej, w którą stronę świata patrzysz,
• 1:05:47
  ale które, która część Azji. Bo to w tej chwili nie powiem,
• 1:05:50
  bo jest kilka pomysłów na stole i teraz kwestia, na ile one są
• 1:05:55
  możliwe do realizacji, ale też na pewno jeden pomysł, który.
• 1:06:02
  Myślę, że może w przyszłym roku to się uda zrobić.
• 1:06:05
  Great patagonia Trail w Ameryce Południowej.
• 1:06:07
  To już jest moje takie marzenie. Ja miałam taki Plan kilka lat
• 1:06:11
  temu, żeby się wybrać na ten szlak.
• 1:06:13
  I szczerze mówiąc, dobrze, że tam się nie wybrałam, bo myśl.
• 1:06:17
  Znaczy, pewnie byłyby jakieś szanse, żeby to skończyło, ale
• 1:06:20
  to jest jednak 3000 km też w trudnym terenie, a po trans
• 1:06:25
  ukazanie już mniej więcej znaczy.
• 1:06:28
  Mam przede wszystkim dużo większe doświadczenie i będę
• 1:06:30
  wiedziała lepiej, jak się do tego przygotować, tym bardziej,
• 1:06:33
  że no ja z tyłu głowy mam to, że ja chodzę.
• 1:06:35
  Sama nie chodzę w parze, jakbym szła w parze, no to wiesz, to
• 1:06:38
  jest zupełnie inna, inna rozmowa i inaczej zupełnie się
• 1:06:42
  przygotowujesz. Czego się nauczyłaś na Kaukaz?
• 1:06:44
  Jan czego się nie nauczyłaś w Alpach?
• 1:06:47
  Przede wszystkim chodzenia poza szlakiem.
• 1:06:51
  Ee nawigowania w trudnym terenie szukania obejść na pewno
• 1:06:57
  podszkoliłam rosyjski, więc wracam.
• 1:07:00
  Wydaje mi się, że z dobrym rosyjskim to, czego się jeszcze
• 1:07:03
  nauczyłam, że odkryłam w sobie, że mam taką wydaje się dosyć
• 1:07:06
  dobrą zdolność obserwacji Adaptacji, co też myślę, że przy
• 1:07:10
  tego typu dzikich szlakach jest ważne.
• 1:07:12
  Ee, żeby się dostosować do tego, co cię, to co cię otacza i dosyć
• 1:07:17
  szybko się uczyć jak tam funkcjonować, bo no nie Wszystko
• 1:07:22
  się da nam prawdę wyczytać. No i też taka poprawa.
• 1:07:26
  Już teraz wiem, że yy. Trzeba dawać sobie ten większy
• 1:07:31
  margines i nie zakładać, że 20 km to na pewno przejdziesz, bo
• 1:07:36
  jeżeli rzeczywiście wiesz, że to jest teren przebiesz no, to te
• 1:07:39
  20 km to się wydaje. Banał, ale w terenie gdzie
• 1:07:43
  wiesz, że będzie nie, no to te 20 km może się okazać naprawdę
• 1:07:46
  długim dystansem. Dużo czasu.
• 1:07:50
  Poza tym to też to, co powiedziałaś.
• 1:07:52
  Pierwsze dni potrzebowałaś się tak uspokoić i wyjść trochę z
• 1:07:56
  tego z tej zachodniej Europy i wejść w zupełnie inny tryb,
• 1:07:59
  prawda? Że wyciszenie, że nie stresować
• 1:08:04
  się nikt Cię nie goni. No tym razem nikt mnie nie
• 1:08:06
  gonił. Jedyne co mnie goniło to to, że
• 1:08:10
  wiesz, no musiałam uciekać. Musiała.
• 1:08:13
  Jednak w miarę jakoś tam iść, żeby zdążyć przed śnieżkami,
• 1:08:17
  natomiast też. Wiesz taki kalm brać to, co brać
• 1:08:22
  to, co się dzieje i po prostu adaptować się do tego, zmieniać
• 1:08:26
  ten swój Plan na bieżąco i nie wkurzać się, że on się nie
• 1:08:28
  realizuje. A już na pewno yy.
• 1:08:32
  Gdzieś tam wiem, że był jeden chłopak, który próbował ten
• 1:08:35
  szlak robić na czas. Zrobił go w 30 dni.
• 1:08:38
  Potem się okazało, że ktoś tam zrobił.
• 1:08:40
  To w 27. Ale to nie jest szlak na czas,
• 1:08:43
  bo wtedy naprawdę stracisz bardzo dużo, dużo jakichś takich
• 1:08:47
  przeżyć, dużo emocji. I z.
• 1:08:51
  Kolacji, wiesz, no Słuchaj, te kolacje to po prostu krem de la
• 1:08:56
  krem. Często walicie alkoholem też na
• 1:08:59
  na szlaku. Regularnie muszę się przyznać,
• 1:09:02
  że spożywałam. Dużej ilości nie dużo.
• 1:09:06
  Nie wiesz co to my nie mówimy tutaj o jakimś alkoholizmie czy
• 1:09:10
  pijaństwie? To naprawdę nawet się zdarzało
• 1:09:14
  do śniadania, ale to mówimy o sy teczce, a nawet 50 teczce
• 1:09:18
  maksymalnie 2 wiesz tam nie ma nikt czasu siedzieć i balować
• 1:09:23
  tam nawet jak mnie raz zaprosili na obiad robotnicy to było tak
• 1:09:28
  usiedliśmy, zjedliśmy, wypiliśmy 45 minut i do roboty ja oni na
• 1:09:34
  swoją robotę ja na swoją robotę. Bo to jest chyba dla nich część
• 1:09:37
  ich diety, a nie jakieś tam sposób na imprezowanie, prawda?
• 1:09:42
  To jest dla nich relaks? To nie jest tak, że oni tam
• 1:09:45
  wiesz, siadają się, upijają, a myślę, że to jest trochę inaczej
• 1:09:49
  niż niż u nas. Mam wrażenie, że u nas się
• 1:09:52
  więcej tego alkoholu spożywa, a tamto jest tak, że o k jest ten
• 1:09:56
  alkohol, ale to jest na zasadzie ciut ciut owszem też zdarzają
• 1:10:00
  się imprezy, też czasami popiją, ale nie w takim życiu
• 1:10:05
  codziennym, więc to no zdarzyło mi się raz nie, no na jednej
• 1:10:10
  imprezie takiej, ale to tam wtedy przyjechali Niemcy była
• 1:10:13
  cała taka supra, czyli impreza gruzińska, no to faktycznie tam
• 1:10:18
  tam bardziej było tego alkoholu więcej, ale co do zasady nie.
• 1:10:22
  To to jest takie po prostu to pasuje do jedzenia.
• 1:10:25
  Przywiozłaś coś jakąś pamiątkę ze sobą?
• 1:10:29
  Co to jest? Takie naczynie do parzenia kawy
• 1:10:34
  warto. Pani jest to bardzo popularne,
• 1:10:37
  to jest w kształcie takiego, co paluszka na dole.
• 1:10:40
  Masz takie szersze dno jedną dostałam, a drugą sobie kupiłam
• 1:10:44
  w rwaniu zmieni no oni to stawiają na tak zwanych
• 1:10:48
  pieczarkach, czyli piecykach podpalaniem drewnem.
• 1:10:51
  No i wtedy to najlepiej wychodzi.
• 1:10:54
  No a tutaj te na Gazie ale i tak ta kawa jest lepsza niż to jest
• 1:10:58
  taka kawa po turecku tylko żeby wsypujesz kawę zalewasz wodą i
• 1:11:01
  to gotujesz i jak to zaczyna kipieć to ta kawa jest gotowa i
• 1:11:05
  to jest naprawdę genialne. Jakiś przepis ciekawy też
• 1:11:09
  przywiozłaś z podróży coś, co? Nie, ja raczej wiesz, co nie
• 1:11:12
  Jestem. Fanką gotowania, także.
• 1:11:17
  Starasz się zaadaptować do świata liofilizat?
• 1:11:21
  Nie natomiast raczej nie jest tam taką smakosz ką, natomiast
• 1:11:24
  to, co na pewno jest ciekawe i w Armenii w Gruzji, że mają
• 1:11:28
  ogromną ilość przypraw też mają ogromną ilość zieleniny typu
• 1:11:33
  Pietruszka, ale jeszcze jakieś tam różne odmiany i to jest
• 1:11:36
  właśnie fajne, że ci dają do posiłku dużo tej zieleniny.
• 1:11:40
  No i te ich różne przyprawy także.
• 1:11:42
  No rzeczywiście to jedzenie jest jest smaczne, a przede wszystkim
• 1:11:45
  ono jest świeże. I nieprzetworzone.
• 1:11:49
  Jest nieprzetworzone. Paradoksem jest to, że na
• 1:11:52
  przykład tutaj ja nie jem w ogóle glutenu.
• 1:11:54
  Dlatego w depozytach miały być produkty bezglutenowe, a potem w
• 1:11:57
  ogóle mówię. Kurczę, w kieszeni będę tego
• 1:11:59
  nosić, jadłam gluten i w ogóle nic się nic się nie działo.
• 1:12:04
  Wiesz co inna pszenica nie masz tych wszystkich ulepszaczy?
• 1:12:08
  Jest to pieczone w tych ich piecykach.
• 1:12:10
  To jest Wszystko świeże. Mm i mi jakoś nie szkodziło,
• 1:12:15
  organizuje naprawdę bardzo, bardzo dobrze.
• 1:12:17
  Radził z tym jedzeniem. Właśnie jeszcze chciałem
• 1:12:21
  zobaczyć listę pytań dla Ciebie, wiesz?
• 1:12:23
  Od. No bardzo dobrze, wszyscy to na
• 1:12:26
  pewno bardzo się z tego cieszą. Od patronów Podcastu Słuchaj,
• 1:12:31
  zobaczę, czy o czymś nie powiedzieliśmy pytanie od
• 1:12:34
  Agnieszki Dorota, jak sobie radzisz z chwilami słabości, czy
• 1:12:40
  po prostu siadasz i płaczesz, czy nie robisz nic, może nawet
• 1:12:43
  nie słabość, ale czasem dochodzić do takiego punktu,
• 1:12:46
  gdzie sama już nie wiesz, co zrobić.
• 1:12:48
  Miałaś takie momenty? Wiesz co, czasami gdzieś tam na
• 1:12:52
  trasie, jak nie mogłam znaleźć szlaku i się kręciłam w jakiś
• 1:12:56
  chaszczach w tą i spowrotem, to zazwyczaj się dałam sobie na
• 1:13:00
  chwilę i. Albo ucinałam krótką drzemkę,
• 1:13:02
  żeby troszkę zrobić taki reset mózgu i to w zasadzie to to
• 1:13:06
  można nazwać momentami słabości, albo raczej nazwałabym to
• 1:13:10
  momentami zagubienia. Musiałam się Zresetować, Wiesz,
• 1:13:12
  bo czasami już po prostu chodzisz, kręcisz się, idziesz w
• 1:13:15
  jedną stronę, idziesz w drugą i mi się czasami tak zdarzało, że
• 1:13:19
  już po prostu ten mózg był tak przemęczony, że już po prostu to
• 1:13:23
  myślenie ci się osłabiało, a do tego jeszcze upał, który też no
• 1:13:26
  nie ułatwia zadania, więc po prostu wiedziałam, że muszę
• 1:13:29
  zrobić krótki reset i kontynuowałam dalej.
• 1:13:36
  Czy nie dokuczała ci samotność i ciekawe jest, że tylko panowie
• 1:13:40
  się spytali o samotność? 2 panów się spytał, czy ci nie
• 1:13:44
  nie dokuczała samotność? Nie, nie wiesz co ja tam nie
• 1:13:48
  miałam czasu się czuć samotna, bo ja cały czas.
• 1:13:50
  Myślałam. Coś nie wyjdzie z.
• 1:13:53
  Za drzewa, czasami mi się zdarzało dzwonić do znajomych,
• 1:13:56
  ale zazwyczaj to było tak, jak szłam na normalnych odcinkach,
• 1:14:00
  gdzie nie musiałam nawigować i wtedy po prostu miałam ochotę z
• 1:14:05
  kimś porozmawiać, bo mi się po prostu nudziło, bo się nic nie
• 1:14:07
  działo, tylko musiałam iść. No ale to.
• 1:14:11
  Też były takie śmieszne sytuacje, bo raz właśnie jak tak
• 1:14:14
  rozmawiałam z kolegą, to właśnie pies mnie zaatakował i kolega
• 1:14:17
  był świadkiem. Wiesz mojej walki, bo ja się nie
• 1:14:20
  zdążyłam rozłączyć, bo czy ja ten telefon upuściłam?
• 1:14:23
  Nie wiem co z nim zrobiłam coś coś tam się wydarzyło i po
• 1:14:26
  prostu na żywo wiesz, słuchał. Ja tam walczę z psem, także też
• 1:14:31
  były relacje z walk z psami na żywo, ale nie, nie czułam się
• 1:14:34
  absolutnie samotna. No to fajnie ty to lubisz po
• 1:14:37
  prostu, prawda? Lubisz być w tych górach sama ze
• 1:14:40
  sobą to o to chodzi czy bardziej o to właśnie że.
• 1:14:43
  Byłaś skupiona, ja lubię być samodzielne.
• 1:14:46
  To nie o to chodzi, że lubię być sama, bo ja lubię ludzi
• 1:14:48
  generalnie, ale ja lubię być samodzielne.
• 1:14:51
  A jak Jestem z kimś? No to tą samodzielność z
• 1:14:54
  automatu Tracę. Zrzucasz też na inną osobę?
• 1:14:59
  Po prostu od wiesz, czasem odłączam myślenie.
• 1:15:03
  Bo bo zdaje się na tą drugą osobę, a?
• 1:15:08
  No tak nie chcę, po prostu mi to nie odpowiada.
• 1:15:12
  Jaka była najbardziej ekstremalna sytuacja podczas tej
• 1:15:15
  wyprawy? Czy była być może taka, gdzie
• 1:15:18
  zaczęłaś się bać czy wrócisz? Była.
• 1:15:24
  Na samym końcu miałam do przejścia takie pasmo ysi i
• 1:15:29
  niestety musiałam podjąć finalnie po kilku dniach walki
• 1:15:32
  decyzję, że je obeszłam dołem. Ee, no to była taka sytuacja, że
• 1:15:39
  ja tam wyszłam do góry na 2000 i popsuła się pogoda ja tak gdzieś
• 1:15:45
  po cichu liczyłam, że ta pogoda jednak się nie popsuje i że ja
• 1:15:48
  sobie tam przejdę. Przeczekałam sobie jedną noc w
• 1:15:51
  chatce fillm wróciłam z powrotem do wioski.
• 1:15:55
  No i tam następnego dnia już miałam iść, ale miejscowi
• 1:15:58
  powiedzieli, żebym tam nie szła, bo spadło dużo śniegu, bo
• 1:16:01
  rzeczywiście, no przez 2 noce ten śnieg padał.
• 1:16:05
  I ja już miałam Wszystko przygotowane, żeby tam iść.
• 1:16:09
  Co co więcej miał tam ze mną przynajmniej na pierwszy odcinek
• 1:16:12
  przejść się. Syn właścicielki, ale ja potem
• 1:16:15
  się zorientowałam, że on zimą nie chodzi kompletnie i skończy
• 1:16:19
  się to tak, że pójdzie ze mną kawałek i tak się wróci, więc
• 1:16:21
  tak naprawdę. Ja tam będę sama śniegu, tam
• 1:16:26
  było pół metra, więc niby nie dużo, ale też jednak tam są z
• 1:16:29
  boku takie ośnieżone szczyty. I nagle coś tak wieczorem już
• 1:16:34
  zaczęłam mieć takie złe przeczucia, jakieś taką wiesz
• 1:16:36
  intuicje, że na przykład robię sobie zdjęcie z tą rodziną i tak
• 1:16:39
  sobie myślę, a dobra, to już ostatnie zdjęcie, a to coś takie
• 1:16:42
  słowa. Ostatnie się pojawiało i taki
• 1:16:45
  ogromne uczucie niepokoju z jednej strony było takie
• 1:16:47
  nastawienie na działanie, a z drugiej strony taka pełna
• 1:16:51
  koncentracja, uczucie niepokoju. No i potem jeszcze zostałam,
• 1:16:55
  zaczęłam dostawać jakieś wiadomości od znajomych.
• 1:16:57
  Był taki jeden gruzin, który. Który mnie po prostu błagał,
• 1:17:01
  żebym ja tam nie szła. Dosłownie tak on się tak o mnie
• 1:17:05
  bał, że mi się tam coś stanie i powiem ci rano się obudziłam i
• 1:17:09
  powiedziałam ja tam nie idę, bo ja po prostu miałam taką wizję
• 1:17:13
  pierwszy raz w życiu, bo wiesz, no w gabi grzeszko też się
• 1:17:15
  bałam, że ja zginę tam pod lawiną.
• 1:17:19
  Jeszcze, że do tej pory mam to uczucie, bo czasami jest tak, że
• 1:17:21
  jak jesteś zmęczony, no to wiadomo, te myśli mogą być
• 1:17:23
  czarne. Nie żałuję, że taką decyzję
• 1:17:25
  podjęłam oczywiście. Yy.
• 1:17:30
  Super by było, jakbym się udało Tamtędy przejść.
• 1:17:33
  Ale też nie będę ryzykować tylko po to, że żeby udawania, że
• 1:17:37
  Jestem taką wielką bohaterką i sobie poradzę z każdymi
• 1:17:39
  warunkami, tym bardziej, że też nie miałam raków.
• 1:17:42
  No bo jednak chciałam, wiesz oszczędzić na tej wadze.
• 1:17:46
  I doszłam do wniosku, że jeżeli coś takiego czujesz, to po
• 1:17:50
  prostu kombinuj z inną drogą. No i tyle też potem
• 1:17:55
  konsultowałam to z. Z ludźmi, którzy ten szlak
• 1:18:00
  przygotowują, czy no, bo też była taka niepewność, czy oni mi
• 1:18:02
  to zaliczą? Tak.
• 1:18:04
  No bo nie poszłam dokładnie tak, jak jest ten Track, ale gdzieś,
• 1:18:07
  że oczywiście jak najbardziej, tym bardziej że EE, no w innych
• 1:18:10
  miejscach też czasami trzeba było coś modyfikować, bo
• 1:18:12
  obchodziłam na przykład psy i jeżeli to są kwestie
• 1:18:15
  bezpieczeństwa, no to tutaj nie ma co dyskutować i w momencie
• 1:18:19
  kiedy bym robiła takie rzeczy non Stop no to tak, to to nie
• 1:18:21
  miałoby sensu bo ale już tutaj po prostu przeszłam asfaltem 150
• 1:18:27
  km znaczy no nie nie samym asfaltem ten odcinek musiałam
• 1:18:31
  ominąć asfaltem a potem już normalnie wiesz wróciłam na
• 1:18:34
  szlaki i nie żałuję tej decyzji naprawdę i powiem ci jedną
• 1:18:38
  rzecz, że generalnie im dłużej chodzę.
• 1:18:40
  Yy to ta moja skłonność do ryzyka zdecydowanie maleje, bo i
• 1:18:45
  moje doświadczenia za Alp i moje doświadczenia z gies bez
• 1:18:48
  zimowego, gdzie gdzie wiem co, co się może wydarzyć.
• 1:18:52
  Oczywiście tam była zima, tam było więcej śniegu, tam była
• 1:18:55
  zamieć. No ale tam nie było przełęczy na
• 1:18:58
  2 700 i wysokich gór, gdzie coś ci może polecieć i ty nie wiesz,
• 1:19:02
  no teoretycznie niby o tej porze nie powinno, ale szczerze mówiąc
• 1:19:05
  wolałam jednak nie sprawdzać. Po prostu bez sensu.
• 1:19:10
  Nie po prostu. Zwłaszcza że sama tam idziesz.
• 1:19:13
  No w takie warunki się rzadko wychodzi sama.
• 1:19:17
  Rzeczywiście, bo gdzieś tam przez chwilę u kurczowo się
• 1:19:20
  uchwyciłam tej szansy, że ten człowiek tam ze mną pójdzie.
• 1:19:25
  Ale jak zapytałam, czy mają raki do pożyczenia, a przynieśli mi
• 1:19:29
  kozaki, no to mówię, ok. To się dogadaliśmy.
• 1:19:35
  Musisz się nauczyć po rosyjsku, jak są?
• 1:19:39
  K. No dajmy raczej oni chodzą w
• 1:19:42
  kozakach. No oni tam w ogóle zimą nie
• 1:19:44
  chodzą. To jest na pewno do przejścia,
• 1:19:49
  tylko mówię no w 2 osoby w 2 osoby akurat to był odcinek,
• 1:19:53
  gdzie w 2 osoby i powiem ci szczerze, że myślę, że jeszcze
• 1:19:56
  pewnie ze 2 lata wcześniej pewnie bym poszła na zasadzie
• 1:19:59
  wiesz do celu po trupach, tylko też pamięci podeszłam do tego
• 1:20:03
  racjonalnie mówię, kurczę przecież jak ja tam zginę, to i
• 1:20:05
  tak tego szlaku nie przejdę. A nawet ja się nie bałam nawet
• 1:20:10
  samej śmierci, chociaż to nie jest tak, że mam myśli
• 1:20:13
  samobójcze, ale bardziej jej sposobu.
• 1:20:17
  Ja po prostu miałam taką wizję, że mnie ta Lawina przesypuje.
• 1:20:20
  Ja od. Razu nie umieram i tam się duszę
• 1:20:22
  i wiesz i wiem, że umrę. No nie, no podziękuję.
• 1:20:29
  Jakby zupełnie zrozumiałe, Słuchaj fillm co było
• 1:20:32
  największym wyzwaniem na trasie dla ciebie?
• 1:20:35
  No największy to ten odcinek gabi szeszko.
• 1:20:38
  Zdecydowanie. Dobrze i upał.
• 1:20:41
  No właśnie tak jakbyś miała podsumować jakiś część tej
• 1:20:44
  trasy, to było duże słońce, bo było sporo deszczu.
• 1:20:46
  Też ja widziałem na tych nie. Nie generalnie pierwsze 39 dni
• 1:20:52
  to była lampa. A potem zależało.
• 1:20:56
  Troszeczkę rzeczywiście zaczął się pojawiać deszcz i
• 1:20:59
  paradoksalnie wiesz, kiedy ten deszcz się pojawiał.
• 1:21:01
  Jak wchodziłam w te najwyższe pasma, a jak wlazłam po krzakach
• 1:21:04
  po lasach, to co było? Oczywiście słońce, a ty siedzisz
• 1:21:07
  w krzakach i się wkurzasz, że siedzisz w tych krzakach, gdzie
• 1:21:09
  ta nawigacja jest taka, że no nie idziesz tam szybko.
• 1:21:13
  A jak weszłam, już yy do wchodziłam w burzy tak tylko że
• 1:21:18
  tam szłam. No tam droga prowadzi asfaltem
• 1:21:21
  akurat tam gdzie szłam ten odcinek.
• 1:21:24
  No wszyscy jadą tam samochodami. No a ja musiałam iść.
• 1:21:28
  Ee no to tak to już chodziłam w ostrej burzy i potem kolejne dni
• 1:21:32
  to wieczorem albo ulewa albo burza, no potem się trochę
• 1:21:37
  wypogodziło, ale no już ta pogoda była taka niestabilna, no
• 1:21:41
  dawało się w ciągu dnia iść przynajmniej.
• 1:21:45
  Na tym szlaku Armenia to lampa 40 ° upał od godziny 7:00 rano a
• 1:21:51
  tak normalnie się robiło gdzieś od siedemnastej osiemnastej.
• 1:21:58
  Czy w ogóle chodzą ci po głowie myśli, że ktoś cię w nocy
• 1:22:02
  napadnie wykorzysta porwie zabije?
• 1:22:05
  Jeśli tak, to jak sobie z tym radzisz?
• 1:22:08
  A propo nocnych przygód szparagi w Kaukazie.
• 1:22:11
  Pierwsza przygoda była taka, że rozbiłam namiot na jakimś
• 1:22:15
  szczycie, bo ja mam taką zasadę, że lubię rozbijać na szczytach
• 1:22:18
  namiot, żeby rano podziwiać piękne wschód słońca.
• 1:22:20
  Szczytów było kilka i nagle w środku nocy słyszę jakieś głosy.
• 1:22:26
  Wychylam się z tego namiotu, a tam jakieś gość coś gada
• 1:22:28
  parmeńską mówi spokojna, spokojna, żebym dalej poszła
• 1:22:32
  spać. Ja mówię, no dobra, będzie.
• 1:22:33
  Wesoło, potem przyszli jego koledzy.
• 1:22:36
  Jeden z nich mówił po rosyjsku, no i tak sobie gadaliśmy.
• 1:22:39
  Ja w tym namiocie, oni tam na tym szczycie.
• 1:22:42
  No i w końcu nie mówią tak, a napijesz się z nami.
• 1:22:44
  Kawy. Okazało się, że to byli myśliwi.
• 1:22:49
  Potem się jeszcze okazało, że było 3 mężczyzn.
• 1:22:51
  Jedna kobieta przynieś, przynieś, zrobili mi kawę, a
• 1:22:55
  potem jeszcze zapytali, czy nie potrzebuje wody, a tak się
• 1:22:57
  składało, że potrzebowałam, bo nie miałam i jeszcze mi
• 1:23:00
  przynieśli wodę, bo oni Podjechali dość wysoko
• 1:23:02
  samochodem. Paradoksalne było to, że akurat
• 1:23:04
  wybrali ten szczyt, na którym ja się rozbiłam, a drugie takie
• 1:23:08
  taka taka sytuacja to była jak też gdzieś w górach na szczycie
• 1:23:12
  próbowałam rozbić namiot, nagle się odwracam, a tam stoi taki
• 1:23:15
  przystojny pas też z koniem. Ja mówię, no to już wspomnienie
• 1:23:18
  doi. Grałam się.
• 1:23:20
  Ee nie. Nie mówił po rosyjsku, zadzwonił
• 1:23:24
  do swojego gospodarza i gospodarz pyta się, mój mówi
• 1:23:28
  tak, mój znaczy Boże, nie gospodarz ten człowiek, z którym
• 1:23:33
  rozmawiałam. Mój gospodarz chciałby wiedzieć,
• 1:23:36
  kim jesteś i co tu robisz, a ja tak wiesz, stanęłam na baczność,
• 1:23:38
  mówię, dzień dobry. Jestem turystką z Polski.
• 1:23:40
  Chciałam tury zrobić namiot także te spotkania nocne w ogóle
• 1:23:47
  nie kończyły się źle i ja już potem wiedziałam, że jak spotkam
• 1:23:51
  pasterza w nocy, to jedyne co mi grozi, to zaproszenie do do
• 1:23:54
  namiotu na na noc, ale nie na wiadomo upojną noc, tylko po
• 1:23:57
  prostu na gościnę. Natomiast no też muszę
• 1:24:01
  powiedzieć, że zdarzyła mi się jedna nieprzyjemna sytuacja, a
• 1:24:04
  to akurat było w Gruzji. Natomiast też chcę podkreślić,
• 1:24:07
  że to jest tak, że to, że coś takiego się zdarzyło, to się
• 1:24:11
  może zdarzyć wszędzie i zawsze w każdym społeczeństwie się
• 1:24:13
  znajdzie jakiś odmieniec fillm też pasterze mnie zaprosili.
• 1:24:18
  No i na początku Wszystko było w porządku.
• 1:24:20
  Tam byli sami mężczyźni. Ee no i w nocy jeden z nich
• 1:24:24
  chciał mi wejść do łóżka, akurat był najbardziej stary bez zębów,
• 1:24:30
  no straszny był, ale to był on był nieszkodliwy.
• 1:24:33
  On po prostu na zasadzie, wiesz, chciał Cię dotknąć.
• 1:24:38
  Poradziłam sobie z nim 2. Nie próbował więc teraz jak w
• 1:24:42
  sumie ja nawet wiesz, no jak tak mówię o tym, no to nie jest
• 1:24:45
  fajna sytuacja jak jesteś między samymi mężczyznami.
• 1:24:47
  Jeden ci z nich atakuje, nawet nie przyszło mi do głowy, żeby
• 1:24:50
  krzyczeć, bo stwierdziłam, że krzyczenie nie ma sensu.
• 1:24:53
  Po prostu same się przed nim obroniłam i go wykopałam, zanim
• 1:24:56
  tam się do tego łóżka wpakował. Aczkolwiek no już wiadomo do
• 1:25:00
  rana nie spałam uciekanie nie miało sensu, bo miałam swoje
• 1:25:03
  rzeczy poro porozkładane na piecu, a poza tym do wioski było
• 1:25:07
  10 km przez błoto. No więc co ja bym tam zrobiła w
• 1:25:11
  nocy? Więc po prostu rano wstałam w
• 1:25:14
  tym pokoju spałam ja on i jego brat.
• 1:25:17
  Myślę, że ten jego brat to słyszał, ale nie zareagował.
• 1:25:20
  No i po prostu wstałam rano wzięłam rzeczy i wiesz, i
• 1:25:24
  poszłam do wioski. Potem się okazało, że generalnie
• 1:25:27
  wszyscy w wiosce wiedzą, że on taki jest.
• 1:25:29
  Co więcej, nawet potem znalazłam informacje na jego temat w
• 1:25:32
  Internecie, że on regularnie molestuje Turystki i to jest
• 1:25:36
  takie wiesz niby nieszkodliwe. No ale z drugiej strony,
• 1:25:38
  dlaczego jakiś obcy koleś mam je obmacywać, no to nie jest fer,
• 1:25:43
  więc. Co robisz?
• 1:25:45
  Jeżeli zdarza ci się taka sytuacja, mówisz, zadzwonię na
• 1:25:48
  policję i wtedy oni się uspakajają.
• 1:25:53
  I to trzeba mieć z tyłu głowy, że jeżeli rzeczywiście ktoś
• 1:25:56
  wobec ciebie będzie nie, nie w porządku, to mówisz, że dzwonisz
• 1:26:00
  na policję zarówno jak i w Gruzji, bo bo oni się boją.
• 1:26:05
  To nie fajna sytuacja. Ale wiesz, no mówię to w
• 1:26:08
  Europie, w Europie też mi się zdarzył gość mój pierwszy szlak
• 1:26:12
  sorrow w Pirenejach i nagle wiesz, idę sobie idę, a gość z
• 1:26:16
  krzaków mi wyskakuje ekshibicjonista.
• 1:26:18
  Mój pierwszy dzień na szlaku. Także potem zdarzyło mi się na
• 1:26:24
  przykład w Pirenejach yy spać z jakimś chłopakiem, którego
• 1:26:28
  poznałam na szlaku w jednej chatce i wiesz, no było
• 1:26:30
  normalnie. Tak więc no, wszędzie ludzie są
• 1:26:33
  różni, to ja naprawdę nie chcę tak klasyfikować, że ar Ormianie
• 1:26:38
  to są tacy Gruzini, to są tacy nie ludzie są różni w każdym
• 1:26:41
  społeczeństwie są dobrzy. Dobrzy i źli, dlatego musisz
• 1:26:45
  obserwować i mieć tą zasadę ograniczonego zaufania.
• 1:26:48
  A jeśli chodzi o Gruzję, Armenię jednak bezpieczniej jest nocować
• 1:26:54
  w miejscach, gdzie jest minimum jedna kobieta.
• 1:26:57
  Ja nocowałam z 12 robotnikami, nic mi nie zrobili, a tutaj
• 1:27:01
  widzisz, no się przytrafiło także.
• 1:27:05
  No dobrze, no o k taka historia, ale dobrze mówisz, że to zawsze
• 1:27:12
  wszędzie może się coś takiego przytrafić w Europie?
• 1:27:16
  Nie, niezależnie od tego, czy też sama podróży jeszcze z kimś,
• 1:27:19
  prawda? Szczerze to opowiem drugą
• 1:27:21
  historię. Byłam na w schronisku markowe
• 1:27:26
  szczawiny na babiej Górze w tygodniu poszłam do toalety,
• 1:27:30
  wychodzę z toalety, a stojaki stoi jakiś koleś.
• 1:27:35
  Ci stówę, jak ze mną Pójdziesz, a dodam, że nie byłam tam sama
• 1:27:39
  wcześniej siedziałam na sali z kolegą.
• 1:27:43
  Ten chłopak tam było bardzo mało ludzi, bo to było w tygodniu.
• 1:27:47
  Ee siedział, siedzieli jego koledzy.
• 1:27:50
  Oni po prostu on był nachlany, co oczywiście nie usprawiedliwia
• 1:27:53
  go. I zdarzyła się taka sytuacja,
• 1:27:56
  więc wiesz, nigdy nie wiesz tak naprawdę ja temu kolesiowi
• 1:27:59
  chciałam dosłownie skopać tak, a mój kumpel mówi, uspokój się
• 1:28:04
  mówi, nie ma co bardziej, że ten kolega akurat jeszcze był z
• 1:28:07
  wojska, więc jakby się tam wywiązała jakaś bójka, no bo jak
• 1:28:10
  ja bym zaczęła, wiesz tam walczyć z gościem.
• 1:28:11
  No to ten. Pewnie by stanął w obronie, no
• 1:28:14
  to dopiero byłyby kłopoty, a myślę, że mój kolega mógłby mu
• 1:28:18
  zrobić krzywdę. Ee no i wiesz, takie sytuacje
• 1:28:22
  się zdarzają takie myślę, że że że nawet prędzej ci się to
• 1:28:26
  zdarzy w Polsce jak będziesz dobra, no weszliśmy na ciekawy
• 1:28:30
  temat podobna sytuacja, ale to też no żeby pokazać jaka to jest
• 1:28:35
  skala. Pamiętam, że kiedyś byłam na
• 1:28:37
  kursie lawinowym, nocowaliśmy w Boże, jak się to schronisko
• 1:28:42
  nazywa nie 5 stawów. Cu fillm i była grupa męska
• 1:28:50
  wspinaczy, którzy już tam mieli trochę w czubie.
• 1:28:53
  Siedzieliśmy w ekipie i też zaczęli zaczepiać nas dziewczyny
• 1:28:58
  i my byłyśmy z mężczyznami i oni naprawdę mieli widzieć, że my
• 1:29:02
  jesteśmy w towarzystwie. Ja pamiętam, jak ja chodziłam do
• 1:29:05
  toalety, z czym ja chodziłam z, bo to akurat był kurs lawinowy,
• 1:29:10
  bo oni po prostu nie działają racjonalnie.
• 1:29:12
  Wiesz, napili się i i po prostu mózgi im odłącza tak i wiesz i
• 1:29:17
  to jest najgorsze, bo to, że tam to się zdarzyło w tych górach i
• 1:29:21
  tak dalej. Jeszcze możesz powiedzieć,
• 1:29:22
  dobra, ci Goście żyją samce. Oni co prawda mieli żonę w
• 1:29:25
  wioskach, ale no to z przeliczali tak, ale jesteś w
• 1:29:29
  Polsce w cywilizacji, a najgorsze w tym wszystkim jest
• 1:29:32
  to nawet już nie, że to ci żyć, że ci mężczyźni są jakby cię
• 1:29:37
  obrażają i powodują, że ty się czujesz źle tylko że inni
• 1:29:41
  mężczyźni na to kompletnie nie reagują.
• 1:29:45
  A co będziesz się bić z pijanym gościem, chociaż ja akurat
• 1:29:48
  szczerze. Teraz to nie miałabym z tym
• 1:29:50
  problemu. Ale tak dobrze, dobrze, że to
• 1:29:54
  mówisz, bo owszem, takie sytuacje się zdarzają na takim
• 1:29:57
  szlaku jak to jesteś sama, ale mm ale to nie to, że ty jesteś
• 1:30:02
  sama na szlaku. Decyduje o tym, że taka sytuacja
• 1:30:04
  ci się przytrafi tylko po prostu życie losowo zawsze się coś
• 1:30:08
  takiego może przytrafić. Dobrze.
• 1:30:12
  Agnieszka się pyta, co było w ogóle zapalnikiem do tego
• 1:30:16
  wyzwania. A w ogóle o tym szlaku
• 1:30:18
  powiedziała mi maja lindner, która jest przewodnikiem
• 1:30:21
  gruzińskim. Natomiast.
• 1:30:25
  Też szukam nowego wyzwania, no po takich Alpach ciężko jest
• 1:30:28
  znaleźć coś, co będzie dla ciebie odkrywcze.
• 1:30:31
  No bo przejście drugi raz 3000 km już nie jest takie fajne.
• 1:30:35
  No może w nowym regionie, ale też ja chciałam poznać jakieś
• 1:30:38
  szlaki poza Europą. Takie mniej przygotowane już
• 1:30:42
  kiedyś nawet myślałam o Kaukazie, ale wtedy jeszcze nie
• 1:30:46
  wiedziałam w ogóle jak się do tego zabrać.
• 1:30:47
  No a tutaj jak usłyszałam Wow powstaje jakiś szlak, są jakieś
• 1:30:50
  informacje. No to mówię.
• 1:30:53
  No dobra, trzeba w to wejść, tak?
• 1:30:56
  No i powiem ci to był strzał w dziesiątkę i ja pamiętam jak.
• 1:31:00
  Alpy były fajne, ale Alpy nie były moje, a tutaj było coś
• 1:31:04
  takiego, że ja tam zaczęłam iść. Mówię, to jest to.
• 1:31:09
  Dokładnie wiesz, to też takie uczucie, bo tam pytałeś
• 1:31:12
  wcześniej o uczucie emocje. Ja się czułam tam na miejscu, że
• 1:31:17
  ja po prostu pasuję tam, że że to Wszystko się tak spina i też
• 1:31:23
  pamiętam, jak przechodziłam do Gruzji, to na początku miałam
• 1:31:25
  taki moment przełączenia się na nowy kraj i przez chwilę tak
• 1:31:29
  było niekomfortowo, ale potem już dosyć szybko jakoś tam.
• 1:31:35
  Zaadoptowałam się chyba do tego nowego miejsca kolejnego.
• 1:31:39
  Armenia czy Gruzja tak na szybko.
• 1:31:41
  W sercu bardziej, Armenia. Fajnie.
• 1:31:45
  Dobrze, czy Dorota się boi czasem mimo Wszystko jest
• 1:31:49
  samotna w górach troszeczkę. O tym mówiliśmy już gdzie w
• 1:31:52
  sumie jak coś się stanie, to pomoc może w ogóle nie nadejść i
• 1:31:56
  absolutnie nie pytam o strach przed ludźmi.
• 1:31:57
  Raczej o losowe pechowe przypadki, niedźwiedź, fatalna
• 1:32:01
  pogoda, otwarte złamania. No więc czy fillm czy się boisz?
• 1:32:05
  Czasem mówiliśmy już trochę o tym, że jesteś uważna, właściwie
• 1:32:08
  cały czas i ograniczone. Zaufanie.
• 1:32:11
  W sumie teraz mam tak, że podejmuję bardzo bezpieczne
• 1:32:15
  decyzje. Asekuracyjnie bardzo podchodzę,
• 1:32:20
  chociaż pewnie wielu osobom może się wydawać, że ryzykuje, ale
• 1:32:24
  ale nie, no po prostu bardzo 10 razy się jeżeli jest na przykład
• 1:32:27
  jakiś moment, że czuję się niepewnie, to nie idę tam tylko
• 1:32:30
  się zastanawiam, czy o k iść tam, czy jednak kombinować
• 1:32:34
  trochę może gdzieś obejść coś znaleźć?
• 1:32:37
  Lepszy łatwiejszy fragment trasy.
• 1:32:40
  Także to jest ta uważność i ostrożność.
• 1:32:44
  Jak planujesz zakupy? Jedzenie to troszeczkę.
• 1:32:46
  Mówiliśmy o tym, a właśnie, a jak byłaś w jakiś dorwałaś, jak
• 1:32:52
  dochodziła do jakiegoś sklepu, to co tam kupowałaś?
• 1:32:54
  Zazwyczaj podobne rzeczy tam były do kupienia.
• 1:32:56
  Czy? Różnie.
• 1:32:58
  Różnie. Czasami były takie sklepy, że
• 1:33:00
  Mogłeś kupić tylko alkohol i słodycze żadnego konkretnego
• 1:33:03
  jedzenia. Ee kole dosyć często kupowałam,
• 1:33:07
  bo to jest jednak paliwo, które bardzo fajnie działa na szlaku,
• 1:33:12
  chociaż na codzień w ogóle kola. To jest dla mnie coś.
• 1:33:16
  Nie do zaakceptowania. Czasami miałam ochotę na piwo.
• 1:33:20
  Na przykład połączenie piwa z colą, czasami lody, a jeśli
• 1:33:24
  chodzi o stałe jedzenie, no to ser to była taka moja.
• 1:33:29
  Tak to takie chleba nie kupowałam, bo w ogóle tam chleb
• 1:33:33
  to tylko jak mnie częstowano. Pasterze mieli tak chleb, mieli
• 1:33:36
  pasterze za ziemniaki tą życie oddała.
• 1:33:42
  Naprawdę? Ja tak lubię, ale też, ale też
• 1:33:45
  były dobre tak, bo to Wszystko świeże.
• 1:33:49
  Różnie yy zazwyczaj czasem po prostu takie gotowane w
• 1:33:53
  mundurkach, a czasem yy na jakimś tłuszczu smażone na
• 1:33:57
  patelni. Czasem dorzucali do tego trochę
• 1:33:59
  cebuli. Niska, czasem czy nie robili?
• 1:34:03
  Tego. Mają yy pasterze, pasterze nie
• 1:34:07
  nie mają pie na na 3000 pasterze nie mają piecyków, oni mają
• 1:34:10
  butle gazowe, więc to Wszystko robią na Gazie.
• 1:34:13
  A yy w tych niższych obozach tak na 2 200 tak do 2 500 mają
• 1:34:19
  piecyki i na tych piecykach opalanych drewnem.
• 1:34:23
  No i z tych piecyków to jest. Chyba.
• 1:34:25
  Takie kozy tak i z tego. No właśnie najfajniejsze
• 1:34:29
  ziemniaki zrobili mi robotnicy Przedłuż guli, no oni to kurczę,
• 1:34:33
  zrobili takie ziemniaki. Ale jakie kolekty?
• 1:34:38
  Jak to zrobili? Wiesz co, cebula z ziemniakami
• 1:34:42
  duszona na takim. Nie akurat na Gazie robili, bo
• 1:34:45
  oni tam nie mieli piecyka. A nie mieli Piecyk, ale ale
• 1:34:49
  jedzenie robili kolektywnie tam i chyba było ja nie wiem, niech
• 1:34:53
  tam było 12 No coś koło tego i po prostu całą taką kolację
• 1:34:58
  wiesz, przygotowywali coś niesamowitego.
• 1:35:02
  Co ze sprzętu ci się nie przydało, a przed wyjazdem
• 1:35:05
  wydawało się niezbędne. I czego ci brakowało podczas
• 1:35:08
  marszu? Nie przydała mi się piła do
• 1:35:10
  cięcia rododendronów, bo wzięłam tą piłę na wypadek, jakbym
• 1:35:13
  musiała coś przeciąć, to się kompletnie nie przydało.
• 1:35:18
  Ale na tym forum właśnie się dowiedziałaś od ludzi, że to się
• 1:35:20
  może przydać. Ale też z koleżanką.
• 1:35:23
  To konsultowałam, że rzeczywiście mogą być takim, no
• 1:35:26
  wiesz, piła to się zawsze może przydać, czy tam do pocięcia
• 1:35:28
  drewna, ale jednak potem się jej pozbyłam.
• 1:35:32
  Co by mi się przydało krótkie spodenki.
• 1:35:37
  Dobrze i od agi Jeszcze raz gratulacje wyczynu i odwagi.
• 1:35:43
  Dziękuję bardzo. Fajnie, dziękujemy ci bardzo za
• 1:35:46
  opowieść. Dorota, czekamy na nowe wieści,
• 1:35:49
  co tam co tam u ciebie, gdzie będziesz i no i przede
• 1:35:53
  wszystkim, jak ułoży sobie życie życie dalej.
• 1:35:58
  Układanie sobie życia. Wiesz, no moim takim podstawowym
• 1:36:03
  dochodem teraz powiedzmy, że mam jakiś jeden dochód, już taki
• 1:36:06
  który. Pozwala mi spać spokojnie, więc
• 1:36:11
  to nie jest tak, że ja teraz w ogóle nie mam dochodu, bo mam EE
• 1:36:14
  Prelekcje. To jest coś, że już przez 2 lata
• 1:36:17
  robiłam prelekcje, więc to jest warsztat który mam wyrobiony.
• 1:36:20
  Wiem jak to robić. Ee, więc to będzie kolejne, no i
• 1:36:24
  też chcę zacząć pracować jako przewodnik, więc.
• 1:36:30
  Tak dobrze wpłacamy na patronach, kochani?
• 1:36:33
  No teraz też mam mnóstwo pomysłów na porobienie różnych
• 1:36:36
  kursów. To są takie rzeczy, które
• 1:36:38
  chciałam zrobić przez całe swoje życie.
• 1:36:39
  Tylko nie miałam na to czasu. Na przykład kurs trenera,
• 1:36:45
  przygotowania motorycznego, kurs instruktora nordin bookingu
• 1:36:49
  fills. Być może zrobię kurs
• 1:36:52
  przewodnickie, ale to to jeszcze to jeszcze zobaczymy.
• 1:36:55
  Muszę znaleźć jakiś odpowiedni. I jakoś tam chce również
• 1:37:00
  rozszerzać te swoje kwalifikacje, natomiast, no też
• 1:37:02
  chciałabym jednak jak najwięcej podróżować.
• 1:37:04
  Nie, nie tylko żeby ta proporcja pomiędzy pracą a podróżami były
• 1:37:10
  bo ja. Już widzę, że ja.
• 1:37:11
  Teraz co 3 miesiące. Ja muszę coś podziałać, a w
• 1:37:15
  zasadzie teraz to już mogłabym w kolejną podróż pojechać.
• 1:37:19
  A wróciłaś raptem 6 dni temu? W sobotę w sobotę także nawet
• 1:37:24
  nieszczęśni temu, ale ja już wiesz, no po takiej podróży jak
• 1:37:29
  Kaukaz to już naprawdę. No mi się tak w głowie
• 1:37:31
  przestawiło, że ciężko mi jest po prostu funkcjonować w takim w
• 1:37:36
  takim normalnym życiu. No ale z drugiej strony, no
• 1:37:40
  przynajmniej dopóki nie napiszę książki, no to to to na pewno
• 1:37:43
  będę w Polsce, a jak mi się uda napisać książkę, to też mnie to
• 1:37:47
  nie będzie. Czego życzymy, życzymy ci bardzo
• 1:37:52
  dzięki serdeczne za opowieść. Wspaniale obserwuje się osoby,
• 1:38:03
  które uwalniają się od ograniczeń, które niesie ze sobą
• 1:38:07
  współczesne życie bądź normy społeczne i zmieniają swoje
• 1:38:10
  życie tak, aby realizować marzenia lub po prostu żyć na
• 1:38:14
  swoich zasadach. To wymaga wizji odwagi i czasu.
• 1:38:18
  To jest ścieżka trudna, ale niesie tyle radości i
• 1:38:21
  spełnienia, że pomimo tych właśnie trudności nie wyobrażamy
• 1:38:25
  sobie, aby wrócić na stare tory. Większość z nas boi się tego, co
• 1:38:29
  powiedzą inni. Boimy się stracić pracę, boimy
• 1:38:32
  się zmienić, aby nie stracić naszych partnerów, którzy nas
• 1:38:35
  poznali, jak byliśmy inni, normalni, boimy się, że nazwą
• 1:38:40
  nas egoistami, że mamy czelność prosić o więcej.
• 1:38:43
  Często chcemy coś zmienić. Nie czujemy się dobrze, ale
• 1:38:46
  zupełnie nie wiemy, w którym kierunku pójść.
• 1:38:56
  Przed podjęciem każdej dużej decyzji dobrze jest wyciszyć się
• 1:38:59
  przez kilka tygodni lub miesięcy, odciąć się od sygnałów
• 1:39:03
  ze świata, uprościć swoje życie, odłożyć telefon, chodzić na
• 1:39:07
  spacery i myśleć o tym, jak chcielibyśmy, aby nasze życie
• 1:39:10
  wyglądało. I to jest właśnie bardzo trudne,
• 1:39:13
  aby to życie było nasze, a nie kogoś wymyślenie swojego życia
• 1:39:17
  jest trudne, wymaga pracy i czasu.
• 1:39:20
  Łatwo jest oddać się codziennym obowiązkom i jechać na
• 1:39:24
  autopilocie, ale nie o to chodzi.
• 1:39:28
  Odnalezienie swojej drogi wymaga też spokoju i wyciszenia.
• 1:39:31
  Dlatego właśnie w trzecim sezonie Black hat ultra chce
• 1:39:34
  wrócić do medytacji. Na końcu każdego odcinka.
• 1:39:37
  Pamiętacie jak to było? Większość z was prawdopodobnie
• 1:39:41
  nie spokojnie. Wszystko wam opowiem Jeszcze
• 1:39:44
  raz. Przygotuj sobie miejsce do
• 1:39:48
  medytacji, proponuję ci usiąść na krześle.
• 1:39:52
  Możesz jednak przybrać dowolną pozycję.
• 1:39:54
  Podstawą jest to, aby plecy były wyprostowane.
• 1:39:57
  Dzięki temu twoja klatka piersiowa będzie otwarta i
• 1:40:00
  przepływ powietrza swobodny. Jeżeli nie czujesz się dobrze w
• 1:40:04
  kwiecie Lotosu bądź na krześle, możesz nawet się położyć.
• 1:40:08
  Chociaż lepiej jakby twoje plecy były prostopadle do podłogi,
• 1:40:14
  będziemy oddychać. Na początku zrobimy kilka
• 1:40:17
  mocnych wdechów nosem i wydechów ustami.
• 1:40:20
  Potem przejdziemy do oddychania nosem.
• 1:40:22
  Naszym celem jest skupienie naszej uwagi na oddechu, ale
• 1:40:26
  jeśli głowa odpłynie gdzieś i zaczniemy sieć o czymś innym,
• 1:40:30
  spokojnie zauważmy to i przywróćmy skupienie na oddechu
• 1:40:34
  w medytacji. Nie chodzi o to, aby o niczym
• 1:40:37
  nie myśleć w medytacji. Chodzi o to, żeby zauważyć,
• 1:40:40
  kiedy tracimy nasze skupienie, aby móc je przywrócić.
• 1:40:45
  Na tym polega to ćwiczenie. To nie jest błąd, że głowa nam
• 1:40:48
  odpływa. Nie osądzajmy się za to.
• 1:40:51
  To jest część tego ćwiczenia. Na początku nie jest też ważne,
• 1:40:55
  jak długo wytrzymujemy w skupieniu.
• 1:40:58
  Ważne jest, aby brak skupienia na oddechu zauważyć i do niego
• 1:41:02
  wrócić. Jeśli siedzisz już wygodnie,
• 1:41:05
  wyprostuj się. Pozycja, w której siedzisz,
• 1:41:07
  powinna być dla ciebie wygodna, ale garbienie się czy zapadanie
• 1:41:11
  nie jest wskazane. Trzymaj oczy otwarte, ale nie
• 1:41:15
  wypatruj jednego punktu. Raczej staraj się objąć
• 1:41:18
  przestrzeń, w której jesteś spokojnym i łagodnym skupieniem.
• 1:41:24
  Kilka pierwszych oddechów. Zrób na tyle mocno, aby ją
• 1:41:28
  słyszeć. Wciągnij powietrze nosem i
• 1:41:31
  wypuść ustami. Wciągnij powietrze nosem i
• 1:41:44
  wypuść ustami. Zwrócił uwagę, jak powietrze
• 1:42:02
  wypełnia twoją klatkę piersiową i ciało unosi się podczas
• 1:42:06
  wdechu, po czym mięknie i opada podczas wydechu.
• 1:42:15
  Przy kolejnym oddechu zamknij powoli oczy, niech oddech wróci
• 1:42:19
  do swojego normalnego rytmu. Od tej pory oddychaj tylko
• 1:42:24
  nosem. Zwróć teraz uwagę na otaczające
• 1:42:41
  cię dźwięki, te bliskie i te dalekie.
• 1:42:45
  One nie będą ci przeszkadzać w medytacji, musisz je jedynie
• 1:42:49
  usłyszeć i zauważyć, zwrócić na nie uwagę.
• 1:42:53
  Idei im odejść. Zauważ, w jaki sposób twoje
• 1:43:02
  ciało dotyka powierzchnię, z którą się stykasz.
• 1:43:10
  Poczuj miejsca kontaktu ciała krzesła przekieruj uwagę na
• 1:43:14
  twoje stopy plecy pośladki i zauważ, co czują.
• 1:43:22
  Poczuj ciężar swoich rąk i dłoni spoczywających na udach.
• 1:43:27
  Skup swoją uwagę na ciele poczuj, co odczuwa twoje ciało.
• 1:43:32
  Zwrócił uwagę, jak się czuje. W ciągu dnia wykonujemy ciałem
• 1:43:36
  tyle działań, a rzadko mamy okazję zwrócić uwagę, co tak
• 1:43:41
  naprawdę ciało odczuwa. Zacznij powolne skanowanie ciała
• 1:43:54
  od czubka głowy w dół. Przesuwaj swoją uwagę po ciele
• 1:43:58
  bardzo powoli. Zwrócił uwagę na miejsca, które
• 1:44:07
  są spięte zwrócić uwagę na miejsca, które nie są
• 1:44:12
  zrelaksowane. Zwróć uwagę na swoim ciele na
• 1:44:16
  miejsca, gdzie odczuwasz ból bądź niepokój.
• 1:44:21
  Staraj się nie reagować w żaden sposób na to, co odkryjesz, nie
• 1:44:26
  próbuj nic zmieniać. Po prostu stwórz obraz swojego
• 1:44:31
  ciała w tym momencie i obraz tego, co twoje ciało odczuwa.
• 1:44:48
  Jeśli twoją głowę zaczną zaprzątać jakieś myśli, zauważ
• 1:44:52
  je i spokojnie Wróć do obserwacji ciała.
• 1:44:56
  Skanuj ciało tak długo, aż dojdziesz do palcy u stóp.
• 1:45:07
  Podczas skanowania można zaobserwować, że twoje ciało
• 1:45:11
  unosi się i opada, gdy oddychasz.
• 1:45:14
  Zauważ, w którym miejscu twojego ciała najbardziej odczuwasz
• 1:45:18
  oddech? Nie przyspieszaj oddechu,
• 1:45:27
  oddychaj spokojnie, zgodnie z naturalnym rytmem.
• 1:45:51
  Czyli twoja głowa, znowu odpłynęła i zaczęła myśleć o
• 1:45:54
  czymś innym. Pomyśl, że nie ma w tym nic
• 1:45:58
  złego. Zauważ to i delikatnie Wróć do
• 1:46:03
  obserwacji oddechu. Zwrócił uwagę, co czujesz, gdy
• 1:46:42
  wciągasz powietrze? Co czujesz w swoim nosie w
• 1:46:47
  płucach w klatce piersiowej? Czy gdzieś jeszcze czujesz
• 1:46:52
  oddech? A gdy wdychasz powietrze, co
• 1:47:26
  wtedy czujesz? Co odczuwasz w nozdrzach?
• 1:47:30
  Czy czujesz wydychane powietrze na górnej wardze?
• 1:47:34
  Gdzie jeszcze czujesz swój wydech?
• 1:47:54
  Postara się, aby twoje oddechy były długie i spokojne.
• 1:47:57
  Twoja uwaga niech podąża od samego początku wdechu.
• 1:48:04
  Do momentu, gdy twoje płuca są już pełne.
• 1:48:09
  I od momentu, kiedy zaczynasz wydech?
• 1:48:14
  Aż do chwili, gdy zaczynasz nabierać kolejny wdech.
• 1:48:21
  Skupienie się na każdym etapie oddechu pomoże Twojej głowie nie
• 1:48:25
  odpływać. Ale jeśli jakieś myśli znów
• 1:48:29
  pojawiły się w Twojej głowie, po prostu zauważ je i spokojnie
• 1:48:34
  Wróć do obserwacji oddechu. A teraz tylko przez chwilę
• 1:48:57
  pozwól głowie robić to, na co ma ochotę.
• 1:49:01
  Jeśli ma ochotę myśleć, niech myśli.
• 1:49:06
  Tylko na chwilę uwolnij ją w zupełności.
• 1:49:12
  I znów spokojnie skup swoją uwagę na ciele.
• 1:49:16
  Zwróć uwagę, jak się czuję twoje ciało, co czują twoje stopy, uda
• 1:49:20
  i pośladki. Co czują dłonie, ręce, ramiona i
• 1:49:25
  szyja. Nie otwierając jeszcze oczu,
• 1:49:29
  wsłuchaj się w otaczającą cię przestrzeń.
• 1:49:33
  Pojawiają się jakieś dźwięki lub odczucia w ciele.
• 1:49:38
  I kiedy poczujesz, że nadszedł dobry moment, powoli otwórz
• 1:49:42
  oczy. Zanim wstaniesz, możesz się
• 1:49:48
  przyciągnąć? Daj sobie teraz chwilę i
• 1:49:51
  zaobserwuj to, co czujesz. Czy twoje ciało czuje się
• 1:49:56
  inaczej? Czy twoja głowa czuje się
• 1:49:59
  inaczej? Jak to jest podarować sobie
• 1:50:03
  kilkanaście minut w ciągu dnia i spędzić je ze swoim ciałem i
• 1:50:08
  oddechem? Dziękuję wam kochani za tę
• 1:50:16
  pierwszą medytację. Już nawet nie pamiętam, kiedy
• 1:50:21
  ostatni raz medytowanie liśmy w podcaście.
• 1:50:24
  Ale to jest niezwykle przyjemne. Pozdrawiam was serdecznie i do
• 1:50:30
  usłyszenia w kolejnym odcinku. Łyżka.