Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #26 Ondernemerschap als moeder
Transcript
- Speaker 2: We wandelen weer in Mechelen, aan het Dijlenpad. Ja, en we zijn hier vandaag samen voor de live podcast. Ja. En ik ben Lies. En ik ben Lesley. Speaker 1: Dag, ik Iris. En we hebben elkaar al eens gesproken, of toch via berichtjes op Instagram. Waar je de eerste keer had gezien bij Vrije Vrouwen. Het klootzak dat je doet, of de passie die je naar voorbrengt. Waar ik eigenlijk al vrij snel een klik voelde. En dan nu, alsof het lot bepaald, zaten we ook nog eens naast elkaar. Dus ja, en wat hebben we gemien? Speaker 2: Inderdaad. Ik denk dat we veel gemeen hebben. denk vooral dat we het nu willen over hebben is het ondernemen als moeder en niet alleen dat, maar ook nog eens met kinderen die niet in het klassieke systeem passen en dat wij daar onze eigen weg hebben moeten zoeken denk ik. denk dat niet altijd. Speaker 1: Het vallen en opstaan. En af en toe blijven liggen. Beland in het ondernemerschap, in hart en nieren door ouders die altijd een winkel gehad hebben. Waardoor ik op mijn twintig, ik heb één jaar in de bank gewerkt, maar op mijn twintig met een speelgoedwinkel begonnen ben. En ja, uiteindelijk dan door... Van het eerste kind vier weken thuis te zijn na de bevalling, van het tweede kind één week thuis te zijn na de bevalling. Dat als mijn man vroeg, gaan we voor een derde, dat ik zei oké, maar dan zonder de winkel. En dan uiteindelijk toch terug zelfstandig geworden in wat ik nu doe. Speaker 2: En wat doe je? Speaker 1: Ik begeleid ouders en professionals in onderwijs en we horen nu de sirenes ook al. Ik begeleid ouders en professionals in onderwijs en jeugdzorg naar meer veerkrachtrustverbinding zodat zij eigenlijk op hun manier de kinderen in hun omgeving kunnen ondersteunen. Hoe ben ik daartoe gekomen? Door die kinderen te hebben die niet in het gewone systeem passen. Speaker 2: Ja, en dat zet toch zoiets in gang, waarbij je voelt dat het niet voor je kinderen zie hoe mijn kinderen vastlopen. Ja, mijn kinderen zijn niet de enige of gaan niet de enige zijn. En dan wil je Ja, helpen, hè? Speaker 1: en hoe ben jij in het ondernemerschap gerond? Speaker 2: Een heel gelijkaardig verhaal. Mijn ouders hebben ook al een zaak gehad. Ik ben daar dan mee ingerold. Ik denk dat ik toen 21 was ongeveer. En dan, ja, ondernemen, ondernemen. Dan is mijn papa ook gestorven. En dan... ben ik ook weer gaan studeren terwijl ik dan de winkel deed, maar mijn papa was dan gestorven. ja, dan kwam eigenlijk alles helemaal op mijn schouders terecht. Ook nog eens met twee jonge kinderen. En dan beslist van ja, die winkel wil ik dat wel blijven doen. Ondertussen had ik al beetje een passie gevonden in het ondersteunen van andere ondernemers. Ja, dat helpen zit er toch zo wel wat in. Bij mij ook. Om dan uiteindelijk nu... 20, 25 te stoppen met de winkel en eigenlijk alleen nog maar in te zetten op die business coaching van ondernemers. Dat is ondertussen al met een heel team van ongeveer een tiental mensen. En ja, ik heb ook drie dochters die dat wij nu al vijf jaar thuisonderwijs geven, omdat ja, eigenlijk door de lockdown, tijdens corona, dat het gewoon, ja, dat we merkte dan van, oké, die voelen zich tien keer zo goed als die. thuis zijn. plaats van dat die naar school gaan was gewoon zo, zo, een strijd. Elke dag opnieuw. Dat dat een verademing eigenlijk bijna was toen het lockdown was en dat ze thuis konden zijn. Dat we dachten van ja, oké hier klopt echt iets niet. het zo'n groot verschil is. Speaker 1: Het tempo waarschijnlijk ook waarin ze ineens dingen verwerkten, waar ze eigenlijk een hele dag voor kregen en dan... ...een uur of een uur gewoon zoiets hadden van, weet je het dus goed, ik ken het al. Speaker 2: Helemaal. Inderdaad, de oude ze zat op de hele dag in het eerste leerjaar en die kreeg dan... Moesten ze aan school het huiswerk gaan halen en dan hadden de weekplanning en ik begon dan bij haar en dan was ze dat aan het doen en ineens was dat dus inderdaad nog geen uurken klaar en dan... Maar dat was alles voor de week, hè. Dat is wel vet. En toen dacht ik, maar wacht. Speaker 1: Tot ziens. Ja. Speaker 2: Die gaat anders een hele week naar school, die is daar kapot van. Dat weegt zoveel, dat vraagt zoveel van dat kind. En nu hebben wij op één uur dat allemaal gedaan en kan die gewoon doen wat ze leuk vindt, zichzelf zijn. Speaker 1: En ook andere dingen leren. Het gaat niet alleen over vrije tijd, maar over te leren wat ze interessant vinden en zich daarin kunnen verliezen. En ook een hele belangrijke vond of vind ik daarin, dat is dat ze de rust vinden in zichzelf en dat gewoon mogen zijn zonder dat ze veroordeeld worden of zonder dat er... een of andere mening aan vasthangt, waarom dat ze iets wel of niet doen. Speaker 2: die innerlijke rust. En weten we wie dat ze zelf zijn? Daar had ik deze week zelfs nog ook over met mijn oudste dochter. dat ze zo wat eigenlijk vragen, stellen we over ja, wie helpen wij eigenlijk met ons bedrijf? met een man en ik doen we samen. En die zien ons dus heel vaak bezig. Of dan zijn wij over de vrouwen die we hebben geleiden en aan het praten. Oké, die lopen daar tegenaan en dan kunnen we die optimaal ondersteunen. Speaker 1: Ja. Speaker 2: Onder andere kan maar ook naar boven, dat ook veel mensen moeten terugzoeken van wie ben ik eigenlijk. Als volwassenen dan. Ik ben nu aan het ondernemen, maar ik loop daar en daar tegenaan. Maar ja, wat wil ik eigenlijk en wie ben ik? Speaker 1: Maar ook omdat dat heel vaak door het school en aan alle leerkrachten die luisteren, het is niet persoonlijk bedoeld. Het is gewoon een systeem. Maar je wordt zo geforceerd in dit is eigenlijk wat jij gaat doen, dit is hoe je gaat reproduceren en dit is waar binnen jij moet passen. Klopt. En dan is dat voor heel veel volwassenen. dat zo getraind zijn om gewoon binnen te nemen, te reproduceren en binnen het kader te passen. Heel moeilijk om dat te gaan onderzoeken, maar ja, wacht, wie ben ik ik? Dat is zo. En als je dan die kinderen de ruimte geeft, en jij geeft nog altijd thuisonderwijs. Bij mij is het één jaar thuisonderwijs geweest en een ander kind, is drie maanden thuis geweest. Als je dan ziet, en daar hebben we het net al eens over gehad, wat een verschil dat dat maakt. dat zij kunnen groeien en gewoon zijn zonder de dingen die moeten. En voor de duidelijkheid, want er zijn nu mensen die denken, ja, elk kind moet toch dingen doen en dingen leren. Op de maatschappij. Wees gerust, lieve luisteraar. Ze worden genoeg voorbereid. Maar ik ga er ook van uit dat zij eigenlijk het beste in de maatschappij passen als zij weten wie zijzelf zijn en wat zij zelf kunnen. Want de vraag is maar, is iemand die de hele tijd gewoon is om te reproduceren en binnen de lijnen te lopen, is die dan voorbereid? op de maatschappij. Het is maar goed. Speaker 2: Ja, dat is ook... Als ik nu naar onze dochters kijk, dan zie ik Dan zie ik echt... Ja, meisjes, jonge vrouwen al, zeker de oudste, die daar 100 % weet wie dat zij is. Die daar elke dag... Ja... haar passie kan volgen, haar kan verdiepen zoals je daarnet zei. Bij haar is het op dit moment nu heel veel haar eigen kleren maken. Stoffen kapot knippen en een duim maken en dat elkaar stikken. En dan denk ik, ja die weet echt wie ze is en die heeft ook geen... Die doet dan de kleren die ze maakt ook aan. dat, misschien als ze naar school zou gaan of in assistenten is, dat daar veel meer schaamte of ze rond zou zitten van... Speaker 1: af. Speaker 2: Durf ik dat wel aandoen? Wat gaan anderen zeggen over mij? Misschien gaan ze denken van, wacht, wat voor rare kleren heeft die aan? Terwijl nu, die weet dat dat vanuit zichzelf komt, dus die denkt daar zelfs niet over na. Het is ook niet van belang? Nee, het maakt ook helemaal niet uit. Inderdaad. En daar zit zo'n kracht, daar komt zo'n kracht van uit, dat is supermooi om te zien. En dan denk ik, ja, dat is toch de beste voorbereiding op de maatschappij die er kan zijn. Speaker 1: ... En dan is de vraag ook nog, jij is zelfstandig, ik ben zelfstandig. Hoe groot is de kans dat die kinderen ook gewoon zelfstandig zijn om zichzelf en wat zij graag doen in de wereld te zetten? En, ik veronderstel dat dat bij jou zo is, maar ik mag dat niet doen, maar wat dat me zelf betreft. Ik kan me herinneren, als ik een jaar in de bank heb gewerkt, dat ik het heel moeilijk vond om... Speaker 2: He. Speaker 1: Te volgen wat een ander zei dat ik moest doen, als ik er het nut niet van inzag. En als ik mijn kinderen ken, dan vrees ik dat dat hetzelfde gaat zijn. Dus ja, ik denk dan dat wij als zelfstandigen en door de keuzes die wij maken en zeer zeker ook eens... tegen de muur botsen. Maar door dat te erkennen en door dat te laten zijn als, dit hoort er gewoon ook bij, maar die veerkracht te leren in hoe ze dan verder kunnen als iets niet gaat, dat dat ook zoveel belangrijker is dan gewoon het studeren op zich. Maar ook weten van, oké, er is iets niet gelukt. Hoe gaan we het aanpassen? Hoe gaan we dat dan wel doen? En het ook leren dat ze sommige dingen mogen loslaten. Dat ze niet moeten blijven vasthouden als het niet nodig is. En dat is op zich het voorleven dat je doet als mama en als zelfstandige. Speaker 2: Ik moet nu spontaan denken aan het feit dat bij zonder mijn twee eerste zwangerschappen, bij de derde heb ik al meer ruimte gecreëerd of was ik al een ander pad ingeslagen. Bij mijn eerste twee zwangerschappen was ik de eerste keer na een week in de zaak, de tweede keer na twee weken denk ik. Dan was dat al... Ik heb mezelf... Wauw! Speaker 1: Ja. Speaker 2: Ja. En ook bij de eerste... Ik had al voor mij, terwijl ik nog klanten aan het helpen was, af en toe in de stok... Oké, terug. Ja, we kunnen het. En dan... En dat was wel ook voor mij van, wat ben ik eigenlijk aan het doen? En op zich zeg je dan al wel aan het ondernemen, maar toch nog altijd in een soort stramine, waarvan je dan voelt van, dit werkt gewoon niet. Ja, dan kom je daar nog eens bij dan, dat je kinderen ook tonen van, het schoolsysteem, dat werkt hier niet. En dan begin je wel gewoon echt de grote vragen te stellen. Dat dat misschien ook de conclusie mag zijn, of de samenvatting van degene die nu aan het luisteren is, of de uitnodiging misschien van, ja, Afhankelijk van waar je nu staat in het leven klopt het allemaal. het wel tijd? Ja. Ben je je eigen pad aan het bewandelen? Speaker 1: En wat doet u tegen om het aan te passen? Want op zich... Jij bent gestopt met de winkel, ik ben gestopt met de winkel. De vragen dat je dan krijgt van ja maar financieel, als je het gaat uitrekenen, wat dat gespendeert aan het feit dat jij werkt, de opvang, strijkappelier, kuisen, wat dan ook. Speaker 2: Ja, Speaker 1: Als financieel een reden is, Marguerite, dat je heel veel uitgeeft, net omdat jij werkt, ja, dan kan de stap soms makkelijker zijn als je op dit moment denkt. Zeker. Waarmee dat niet makkelijk is, Speaker 2: Nee, bij elke beslissing zijn er uitdagingen, maar wanneer iedereen zich goed in zijn vel voelt, zoals dat bij ons met de kinderen is, sinds dat die thuisonderwijs is dat eigenlijk een stap die zeker de moeite Speaker 1: En dat na verloop van tijd de enige juiste bleek. Klopt. Met alle hindernissen en frustraties en ontdekkingen, maar wel de enige juiste. Klopt. Dus, die is het juist. Onze wandeling op de Dijlen zit erop. We krijgen een bepaalde tijd. Ik heb het gevoel dat Lesley en ik heel veel zouden kunnen babbelen. Want we hebben over van alles en nog wat in mening. Zonder daarmee anderen te willen schofferen. Maar... Dank je wel om erbij te zijn. Wij hebben de hele tijd in het zonnetje genoten van de dialen die we gepasseerd zijn. voila. Als je Lesley wil volgen, Vrije vrouwen is haar Instagram. En bij mij Mayokie.kd. Voilà. Dank je wel. Speaker 2: Dank u wel voor de fijne babbel Speaker 1: En tot de volgende keer!