Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / “Durimi i Zotit Ka Kufij” Luke 13:6-9
Transcript
- “Durimi i Zotit Ka Kufij” Luke 13:6-9 Mirë. Sot do të ndalemi tek shëmbëlltyrat e Jezusit dhe pikërisht tek Luka, kapitulli 13. Atëherë, ai thoshte këtë shëmbëlltyrë: Një njeri kishte një fik të mbjellë në vreshtin e tij. Ai erdhi dhe kërkoi fryt, por nuk gjeti. Atëherë, ai i tha vreshtarit, "Ja, tre vjet që unë vij e kërkoj fryt në këtë fik dhe s'po gjej. Preje. Pse të të zërë kot tokën?" Por ai u përgjigj dhe tha, "Zot, lëre edhe këtë vit, derisa ta lëroj rreth tij dhe t'i hedh pleh. Dhe po dha fryt, mirë, përndryshe pastaj do ta presësh." Jemi pikërisht tek... tek kjo shëmbëlltyrë dhe Jezusi, ndërsa vazhdon mësimet e tij duke... mësuar, duke u ndarë me njerëzit për mbretërinë e Perëndisë, ai u jep edhe këtë shëmbëlltyrë. Dhe pikërisht me me këtë neve çfarë... disa pyetje që ngrihen: Kush është fiku? Kush është ai që e punon, që kujdeset për fikun? Kush është Zoti që dha urdhër që të pritet, sepse nuk po jepte fryt? Duke parë këto, neve shikojmë... çfarë mendojmë, përderisa bëjmë këto pyetje. Pra duke duke dëgjuar këto pyetje, kush është, kush është fiku, pra, kush është ai kujdestari që kujdeset për vreshtin, për kopshtin, dhe kush është ai zoti i vreshtit. Jezusi gjithmonë, neve tashmë e dimë se jemi duke parë tek shëmbëlltyrat, Jezusi pra gjithmonë përdorte shëmbëlltyra dhe shembuj të ndryshëm, ose histori, që neve... le të themi tokësore, që neve të mund ta kuptojmë... ato mësime që Jezusi donte të ndante, më lehtë. Pra, duke parë këtë lloj... ose Jezusi pra duke përdorur këtë lloj mënyre, ai përpiqej që të hynte në mendjet e njerëzve, në zemrat e njerëzve. Kështu që... përsëri me këtë pyetje, unë besoj, të paktën vetë personalisht, Zoti i ka dhënë njerëzve të ndryshëm mundësinë për të dhënë për të dhënë fryt. Fryti më i mirë dhe fryti kryesor që është për ne, është ndryshimi i zemrave tona. Jam duke gjithashtu... duke lexuar përsëri nga nga Levitiku, në qoftë se në qoftë se ju do do ta hapnit Biblën tek Levitiku për pak minuta. Po të shikojmë, thoni me mua pak tek Levitiku, do ta hapim Biblën që këtej, nga kopertina kryesore, duke filluar... pothuajse të gjitha kapitujt flasin pikërisht për se si duhet të kujdeset njeriu, se si duhet ta shlyejë mëkatin përpara Perëndisë. Edhe do do të habiteshit, ose do të lodheshit do të thoja unë, se sa se sa shumë detaje ne ne do të shikojmë në këto pjesë. Tek tek kapitulli 20 e 23, vargjet... unë do të lexoj diçka, një një shembull. Kapitulli 23, duke filluar nga vargu 26. Këtu bëhet shlyerja e e mëkateve, edhe Perëndia jep udhëzime se si të shlyesh mëkatet përpara Perëndisë. Vargu 26: Dhe Zoti i foli Moisiut duke thënë, "Dita e dhjetë e këtij muaji të shtatë do të jetë dita e shlyerjes së mëkateve. Do të ketë për ju një mbledhje të shenjtë, do të përulni shpirtin tuaj dhe do t'i afroni Zotit një flijim të bërë me zjarr. Gjatë kësaj dite nuk do të kryeni asnjë punë, sepse është dita e shlyerjes për ju përpara Zotit, Perëndisë tuaj, sepse çdo njeri që në këtë ditë nuk përulet, do të shfaroset në mes të popullit të tij. Dhe çdo person që gjatë kësaj dote do të bëjë çfarëdo pune, unë këtë person do ta shfaros në mes të popullit të tij. Nuk do të kryeni asnjë punë." Pra, vetëm duke filluar dita për të... për të shlyer mëkatin, Perëndia jep udhëzime që nuk do të bëni asnjë lloj gjëje, thotë. Edhe po të shikojmë kapitujt në vazhdim, Perëndia aty jep udhëzime... shiko çfarë ndodh. Mirë dha dha udhëzime se si të ndërtosh tempullin e e për të për të bërë sakrifica. Edhe ishte shumë specifik. Prifti, për të hyrë brenda, aty kishte vendin e shenjtë dhe shumë të shenjtë. Përpara se ai të hynte tek vendi i shenjtë, ai do lahej e do pastrohej, edhe rrobat që ai kishte veshur... ai ishte i larë, i pastruar në në shtëpi, por rrobat që kishte ai veshur, ato do t'i ndërronte me rroba të tjera që gjendeshin gjendeshin aty tek tek tempulli, vetëkuptohet. Edhe ato ishin rroba të shenjtëruara, pra rroba të pastra. Perëndia thoshte, "Lahu, pastrohu, vish këto rroba pastaj hyr brenda." Edhe pastaj ti do të kujdeseshe për, në mënyrë specifike edhe të detajuar, për sakrificat edhe për flijimet që Perëndia po kërkonte. I solla këto në vëmendje... në vëmendjen tonë, për të parë edhe për të kuptuar se sa të bekuar neve jemi sot kur kemi... për të patur, për të ndërtuar një marrëdhënie me Perëndinë. Sa prej nesh u shqetësua gjatë javës, që le të themi bëri një mëkat, ose bëri një gabim, dhe tha "Do shkoj të... t'i ofroj flijim Perëndisë"? Mund ta kemi kuptuar, mund të na ketë vrarë ndërgjegjja, dhe mund t'i jemi lutur Zotit, t'i kemi kërkuar falje... kaq. Por nuk e kemi marrë mundimin pikërisht ashtu siç na na na udhëzohet tek... psh tek Levitiku dhe tek Eksodi, që se si duhet ti ta paraqesësh atë ofertën tënde, sakrificën tënde. Nuk e nuk e vramë mendjen, apo jo? Nuk e vramë mendjen që hynte tek ndërtesa e kishës sot... që të laheshim, të pastroheshim, të laje duart, të laje këmbët... ku ta di unë. Tek tek Eksodi për shembull 26, na thuhet... jep udhëzime që ti duhet të lahesh, të pastrohesh për... plotësisht, vish rroba të tjera. Imagjino, neve çdo të diel, në qoftë se ku do bënim adhurimin siç e bëjmë, do të vinim, hynim në dush, laheshim, pastroheshim, dhe do të kishim rroba të tjera që ishin specifike, në mënyrë të qëndisur dhe të qepur sipas udhëzimeve të Perëndisë. Do vishje këto rroba dhe do të hyje në në adhurim. Kjo ishte specifike vetëm për priftërinë, sepse jo të gjithë mund të hynin tek vendi... vendi i shenjtë dhe shumë i shenjtë. Në shumë të shenjtin ishte vetëm për priftërinë dhe ishte një herë në vit. Ndërsa ne hyjmë në shenjtëri, në në prezencën e Perëndisë pa këto lloj shqetësimesh, pa këto lloj kompleksesh, sepse Perëndia na ka dhënë këtë bekim të madh me Jezusin në kryq. I solla të gjitha këto edhe një herë në vëmendjen tuaj për për të kuptuar se çfarë sakrifice Perëndia ka bërë. Kur Perëndia, le të themi na ka mbjellë si ky fiku në kopshtin e tij, do të thotë që tashmë ai është kujdesur për çdo lloj problemi dhe shqetësimi që neve që ne na paraqitet. Pra, çdo lloj mëkati që ne kishim përpara Perëndisë, tashmë Perëndia e ka zgjidhur, dhe ne tani kemi për detyrë çfarë? Që të besojmë, që ta ndjekim Perëndinë me gjithë zemrën tonë, me gjithë shpirtin tonë, me gjithë qenien tonë, dhe t'i japim fryt. Fryti më i mirë, dhe më i pastër, dhe më... i dëshiruari do të ishte dhënia jonë plotësisht. Tek Romakët, neve lexojmë pra kapitulli 12, vargjet 1 dhe 2, juve tashmë besoj se i dini: "Ju lutem, pra, o vëllezër, nëpërmjet dhembshurisë së Perëndisë, t'i paraqitni trupat tuaj si fli të gjallë, të shenjtë, të pëlqyeshëm për Perëndinë, që është shërbesa juaj e mençur." Në momentin që neve vijmë dhe adhurojmë Perëndinë, kjo është mënyra se si neve duhet ta paraqesim veten tonë. "Dhe mos u konformoni në këtë botë, por transformohuni me anë të ripërtëritjes së mendjes suaj, që të provoni cili është i miri, i pëlqyeri dhe i përsosuri biri i Perëndisë." Duke patur këtë lloj privilegji, këtë lloj bekimi pra, që ne kemi hyrë tashmë në kopshtin e Perëndisë, neve jemi mbjellë aty, ne pritet që t'i japim fryt. Vargu 7 thotë: Atëherë i tha vreshtarit, "Ja, tre vjet që unë vij e kërkoj fryt në këtë fik dhe s'po gjej. Preje. Pse të të zërë kot tokën?" Pra nuk po gjen frut, nuk po merr frut nga kjo, kanë tre vjet rresht që vij. Fiku ka atë periudhën e vet që do të japë fryt, ka gjithashtu dhe periudhën e vet që ka nevojë të mbihet edhe të presim kohën e dëshiruar, ose kohën e kërkuar, që ai të japë frytin e vet. Pra duke pritur këtë, erdhi koha mbasi... kjo ishte duke menduar që vreshtari ose zoti zoti i kopshtit, duke menduar që para tre vjetësh ai duhet... fiku duhet të kishte filluar të jepte frut, por nuk ka dhënë. Edhe tre vjet rresht tha unë erdha, vitin e tretë tha u mbush kupa, prite. Dhe pikërisht mbas kësaj kohe, vreshtari përsëri nuk hoqi dorë, përsëri nuk hoqi dorë, por i dha një mundësi dhe iu lut Zotit për një mundësi tjetër: "Më lejo që të punoj pak më shumë me këtë, më lejo të punoj, ta punoj rretheqark, ta ujis e ta plehëroj." Edhe kur të vijë koha përsëri për të dhënë fryt, në qoftë se nuk ka dhënë fryt, atëherë ti mund ta presësh. Tre vjet mund të jetë simbolike për ne, por ajo çfarë është e rëndësishme, është një kohë pritjeje që Perëndia po na pret ne që të japim frytin. Por do të vijë koha që do të thotë, "Prite", sepse nuk kemi... nuk ka dhënë frytin e vet, nuk ka dhënë atë çfarë ne po presim që të bëjmë, do të thotë Perëndia. Edhe gjëja më më e mirë dhe më kryesore besoj, unë i mëshoj kësaj pak më... më shumë, sepse në qoftë se ne nuk kemi ndryshuar plotësisht vetë, ne nuk mund t'i japim fryt gjithashtu duke... duke e ndarë fjalën e Perëndisë me të tjerët, por së pari duke filluar filluar nga vetja jonë. Edhe pikërisht për këtë vreshtari, ose kujdestari... mua më pëlqen ta mendoj pak për këtë që kujdeset për për pemët ose për vreshtin, më pëlqen pak të mendoj që është Jezusi. Sepse më kujtohet momenti që Jezusi u kryqëzua dhe dhe u ringjall pikërisht për këtë, duke i dhënë mundësinë njerëzve, dhe kjo është ajo periudha e mundësisë tjetër, mundësia e dytë, e tretë... për aq kohë sa ne jemi gjallë, Perëndia ne po na jep një mundësi tjetër për të ndryshuar, për të dhënë fryt. Dhe fryti më i mirë do të ishte në qoftë se ne do ta pranonim Perëndinë me gjithë mendjen tonë, me gjithë zemrën tonë. Ju kujtohet herën e kaluar çfarë mësuam së bashku? Ishte te ai i pasuri që Bibla e quan i pasuri budalla ose i pamend, që kishte aq shumë pasuri, ose bëri aq shumë pasuri sa mendonte që tani mund të jetojë në qetësi, duke mos i dhënë falë... mirënjohjen ose vendin e duhur Perëndisë, duke mos e nderuar Perëndinë. Ne mund t'i kemi këto arritjet tona, edhe mund të themi mund të mos i japim Zotit. Pra mund të kemi nevojë për fryte ose për aspekte të ndryshme të frytit që ne kemi nevojë që të rritemi, të forcohemi. Dikush ka besimin por s'ka mirënjohje. A mund të shkojnë së bashku, të kesh besim e mos të kesh mirënjohje? A shkojnë? Sepse nuk mund të quhet fryt. Edhe Jakobi thotë... thotë "Më trego", thotë, "besimin tënd pa fryt, edhe unë do të tregoj besimin tim me fryt", pra me vepra. "Edhe demonët", thotë, "besojnë në Perëndinë e... edhe dridhen nga frika sa herë që përmendin e kujtojnë emrin e Perëndisë." Por kjo nuk do të thotë që ata janë besimtarë. Prandaj dhe Perëndia na kërkon neve të jemi besimtarë në Zotin me fryt, pra duke dhënë atë çfarë Perëndia pret. Është një lloj sikur... unë pak më duket si prind tani, i kam pritshmëritë më të larta se ç'duhet për fëmijët. Edhe ndonjëherë... se si më duket kur fëmijët sillen si fëmijë, edhe unë do dëshiroja që ata të ishin të urtë, të dëgjueshëm... e kështu me radhë. Por duke patur këtë lloj... qëndrimi, ata janë fëmijë. Perëndia na ka bekuar që të kemi... fëmijët t'i kemi me nënë edhe me babë. Babai mund të jetë më pak i duruar, por është nëna më e duruar, ose mund të jetë një kombinim, mund të ketë njëri nga partnerët mund ta ketë këtë gjë më shumë. Ndaj, e solla këtë përsëri si një si një shembull, si një ilustrim për të thënë që ashtu dhe me fëmijët tanë ne kemi pritshmëri të mëdha. A do dëshironte ndonjëri për fëmijët e vet të shkonte... të mblidhte kanaçe? A do dëshironte që për fëmijën e vet të mbytej rrugëve, mos të shkonte në shkollë, mos të bënte gjëra siç bëjnë shokët e tjerë? Pra neve gjithmonë dëshirojmë për fëmijët tanë që të përfshihen në rrjetin shoqëror, po me stresin më të mirë të mundshëm, të jenë në grupin që mësojnë, të jenë në grupin që, le të themi japin shfaqje nëpër teatra e nëpër këto gjëra, apo në një kërcim, ku ta di unë, me një vegël muzikore, apo jo? Këtë mendojmë, pastaj ideali është... është si puna atij screen saver-it në në kompjuter, që është e bukur por realiteti... që fëmija jonë ka ka nevojë më shumë punë e durim e kështu me radhë. Edhe Perëndia pikërisht pra, unë besoj që Perëndia na ka dhënë kohë për sa jemi gjallë, që ne të japim fryt. Njerëz të ndryshëm vijnë në jetën tonë duke na ndihmuar që të punohet toka e zemrës sonë, që të ujitet toka e zemrës sonë për të dhënë frytin frytin e dëshiruar, i cili vetëm Perëndia e di. Dhe ne e dimë frytin e Frymës, që është te Galatasit 5:22: "Pra, por fryti i Frymës është dashuria, gëzimi, paqja, zemërgjerësia, mirëdashja, mirësia, besimi, zemërbutësia dhe vetëpërmbajtja." Pra këto janë cilësitë e frytit të Frymës, dhe në qoftë se neve i kemi këto, atëherë ne jemi në rrugën e duhur. Edhe në qoftë se kemi diçka por na mungon diçka tjetër, Perëndia pra ka vendosur njerëz të ndryshëm në jetën tonë pikërisht për këtë gjë, duke punuar pra, që ne... të japim frytin e Perëndisë, frytin e Frymës së Shenjtë. Sepse cilido që është pagëzuar në emër të Atit, të Birit dhe të Frymës së Shenjtë, Perëndia jo vetëm që i ka falur mëkatet, por i ka dhënë dhuratën e Frymës së Shenjtë. Çfarë do të thotë kjo? Në momentin që ne kemi marrë dhuratën e Frymës së Shenjtë, ne gjithashtu jemi bij të Perëndisë, dhe pikërisht për këtë kemi hyrë në kopshtin e Perëndisë dhe Perëndia pret që neve të japim të japim frytin, frytin e pritur. Mirë, paqja dhe hiri i Perëndisë qoftë me gjithsecilin prej nesh, dhe Zoti na na bekoftë edhe na na dhëntë zgjuarsinë, mençurinë që të zgjedhim pikërisht që të ushqejmë shpirtin tonë, duke dhënë fryt që është për lavdi të emrit të Tij.