Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / Sekreti i Agjërimit të Vërtetë
Transcript
- ## I. Agjërimi i Vërtetë dhe Grykësia **(True Fasting and Gluttony)** * Ne edhe do të ndalemi sot tek Mateu, Kapitulli 6, vargjet 16 dhe 18. Agjërimi i vërtetë dhe grykësia. * Në këto vargje, Jezusi na thotë në zemrën e adhurimit të vërtetë: jo në performancën fetare, por në marrëdhënien e fshehtë me Atin. Ai nuk na thotë, "Nëse agjëroni," po thotë, "Kur të agjëroni." * Dhe një përkthim thotë, "Dhe kur të agjëroni," domethënë është diçka që ne do ta bëjmë. Nuk thotë, "Nëse ti vendos." * Duke u trajtuar, më falni, Jezusi e trajton agjërimin si diçka të natyrshme, si pjesë e shërbesës ose si pjesë e adhurimit ndaj Perëndisë. --- ## II. Mateu 6:16-18 * "Dhe kur të agjëroni, mos u tregoni të pikëlluar si hipokritët, sepse ata shfytyrohen për t'u treguar njerëzve se agjërojnë. Në të vërtetë ju thonë se ata tashmë e kanë marrë shpërblimin e tyre. Kurse ti, kur të agjërosh, lyeje kokën tënde dhe laje fytyrën me qëllim që të mos u tregosh njerëzve se ti agjëron, por Atit tënd në fshehtësi, dhe Ati yt i cili shikon në fshehtësi do të japë shpërblimin publikisht." --- ## III. Thelbi i Mësimit **(The Essence of the Lesson)** * Po të vëmë re tek ky pasazh që ne lexuam, vargjet 1 deri në 18, Jezusi sjell tre gjëra për të pasur parasysh si trilogjia e devotshmërisë le të themi. E para është lëmosha (vv. 1-4), e dyta është lutja (vv. 5-15) që Jezusi aty na mësoi se si të lutemi. E treta, që është e rëndësishme në marrëdhënien tonë me Perëndinë, është agjërimi (vv. 16-18). * Të treja, Jezusi thotë: "Mos bëj si hipokritët, bëje fshehurazi dhe Perëndia shpërblen." * Në qoftë se e vini re që në fillim kur nis ky pasazh te kapitulli 6, pra thotë: "Mos i bëni për t'u dukur kur jepni lëmoshë." * Fjala greke është *hypokrites* dhe vjen që përdorej për fjalën greke nga teatri: ishte ai që luan një rol me maskë. * Pra, hipokritët shformojnë fytyrën për admirim publik; domethënë që ata visheshin ose lyheshin për të luajtur një rol tjetër, pra një rol që nuk ishte i tyre, për të treguar një person tjetër që nuk ishte i tyre. * Jezusi na fton që thotë lyeje kokën, laje fytyrën, jepi botës një pamje normale, ndërkohë shpirti është para Perëndisë. Shpërblimi vjen nga Ati. --- ## IV. Çfarë është Agjërimi Biblik? **(What is Biblical Fasting?)** * Diçka shumë e rëndësishme që ne duhet të kujtojmë është fakti që Perëndia na thërret ne që të zgjedhim se çfarë duhet të bëjmë. * Edhe për të zgjedhur se çfarë duhet të bëjmë është pikërisht: e para thotë, "Në qoftë se ti e bën për t'u dukur, atëherë është problem. Në qoftë se ti e bën për krenari, atëherë është problem." * Edhe Perëndia na fton që është diçka jashtë natyrës njerëzore le të themi, ose unë do të guxoja edhe të thoja në këtë lloj forme: natyrës mëkatare njerëzore. Që do të thotë ne e kemi shumë të vështirë ose të pamundur që të bëjmë diçka edhe mos të dukemi. Që të ndihmojmë dikë edhe mos të dukemi. * I kemi dëgjuar këto bisedat e ndryshme: "Po ai nga unë e ka këtë," "Ai nga unë e gjeti këtë punë," "A se kujto se e bëri vetë?" "Po si nuk ktheu njëherë faleminderit?" * I kemi dëgjuar këto lloj bisedash, këto lloj ankesash nga ana njerëzore. Edhe kur guxojmë edhe themi që, "Shiko, Perëndia na e di, e kam bërë për Zotin," por përsëri neve kemi tendencën që të themi pikërisht këtë gjë: që duam që të na vihet në dukje veprimi ynë, sjellja jonë. Perëndia thotë diçka tjetër. * Kemi në historinë biblike Moisiun që agjëroi për 40 ditë mbi malin Sinai, i ushqyer me Fjalën e gjallë të Perëndisë. Atje mori ato 10 urdhërimet e famshme, dy pllakat e gurit; aty thuhet se ai ndenji pra 40 ditë pa ngrënë pa pirë. * Davidi është shumë shembull në fakt që tregon për agjërimin: Davidi agjëroi dhe qau para Perëndisë me thirrje zemre me besim. Ai ishte momenti kur mori vesh që djali i tij ishte i sëmurë, ishte gjallë, dhe ai po agjëronte po vajtonte në një mënyrë sikur kishte vdekur. Edhe kur shërbëtorët e pyetën dhe i thanë, "Po ti përse qan, përse vajton në këtë lloj mënyre?" ai tha, "Ndoshta Perëndia do të dëgjojë lutjen time, ndoshta Perëndia do të më falë." Se ai kishte mëkatuar kundra Perëndisë me Betshebën. Dhe kur djali vdiq, ai u ngrit, u la, u pastrua, edhe vazhdoi jetën. Edhe të gjithë shërbëtorët përsëri u çuditën po thonë, "Ti përse sillesh në këtë lloj mënyre?" Shiko, tha: "Kur ishte gjallë unë u luta Perëndisë dhe ndoshta Perëndia mund ta falte. Tani që ai vdiq unë nuk kam çfarë të bëj." * Kemi Jezusin. Jezusi u lut, në fakt agjëroi për 40 ditë në shkretëtirë. Fitoi mbi tundimin me Fjalën e Perëndisë. Dhe ishte momenti atje në Bibël thuhet: "Dhe kur erdhi uria, pra ishte i uritur, djalli iu afrua dhe tha, 'Shiko, në qoftë se ke fuqinë e të vërtetit që je Bir i Perëndisë, kthei këta gurët në bukë.' Dhe Jezusi tha, 'Është shkruar gjithashtu që njeriu nuk jeton vetëm nga buka, po nga Fjala e Perëndisë.'" --- ## V. Agjërimi i rremë: Hipokrizia dhe Performanca Fetare * Hipokritët shformojnë fytyrën duke performuar përpara njerëzve, duke treguar që "Ja shiko ne po e bëjmë këtë." * Ndërkohë që Perëndia na fton që të bëjmë një agjërim, që të mbajmë një qëndrim në fshehtësi. Ti përpara botës trego që je normal; në zemrën tënde tregoji Perëndisë që po agjëron. * Dhe thotë shpërblimi i tyre është lavdi e njerëzve dhe e marrë, e harruar. * Isaia 58: Izraeli agjëronte me zhurmë por vazhdonte mëkatin. Perëndia thotë, "A është ky agjërimi që kam zgjedhur Unë?" * Dhe në fakt ky është realiteti njerëzor ku njerëzit përpiqen që të pastrojnë për t'u dukur shpirtin e tyre, pra e pastrojnë në dukje në anën e jashtme ndërkohë që Isaia 58 thotë: "Çfarë jeni duke bërë? Ky nuk është adhurimi që unë kërkoj. Ky nuk është agjërimi që unë kërkoj." --- ## VI. Grykësia: Kur Barku bëhet Zot **(Gluttony: When the Stomach becomes God)** * Një tjetër është grykësia, kur barku bëhet Zot. * Tek Zanafilla Kapitulli 25, vargjet 29 deri 34, ne mësojmë që Esau shiti të drejtën e të parëlindurit për një pjatë thjerrëzash. Dhe ai ishte shumë i uritur dhe madje mendoj që në ato momente aq shumë e kishte marrë uria sa mund të kishte dhe kohë pa ngrënë të hatha sepse tha "Unë jam i vdekur," ndërkohë që Jakobi i thotë, "Më shit pjellinë tënde." Ne e dimë se çfarë do të thotë pjellinia: do të thotë e drejta për të marrë bekimet nga Ati edhe për të marrë atë trashëgiminë dhe drejtimin e shtëpisë së familjes. * Kemi Izraelin. Izraelitët kur dolën nga Egjipti ankoheshin: "Nuk kemi për të ngrënë." Zoti dha bukë. "Nuk kemi mish." Zoti dha mish dhe i solli ato zogjtë që ata hëngrën aq shumë mish sa për një kohë të gjatë sa edhe ata u vëlluan, u vështirësuan. * Kemi Salomonin që i dha çdo kënaqësi zemrës por fundi: vanitet dhe stërmundim shpirti. * Shumë njerëz sot nuk e kontrollojnë dot këtë gjë; mendojnë që duke ngrënë ose duke mbushur barkun janë në rregull. Edhe po ta shikosh, një nga justifikimet tona është: "Epo duam të hamë mirë," "Epo do shohim fëmijët." Tani të gjitha këto janë gjëra të mira pozitive, por problemi qëndron që këto bëhen Zot të jetës sonë. * Dhe e vërteta është që Perëndia është Zoti ynë dhe Perëndia ynë. Po kur bëjmë neve Zot të jetës tonë stomakun tonë, të ngrënit tonë, atëherë ne largohemi nga Perëndia. --- ## VII. Krahasimi: Dy Rrugë **(Comparison: Two Ways)** * Agjërimi i vërtetë është që: "Nuk jetoj me bukë vetëm." Perëndia është i mjaftueshëm. Agjërimi pra hap sytë shpirtërorë, të çon në liri dhe prani hyjnore. Shpërblehesh nga Ati qiellor. * Grykësia është: buka është gjithçka. Unë jam i mjaftueshëm vetë (ana mishore). Mbyll sytë shpirtërorë. Të çon në skllavëri dhe boshllëk. Shpërblen me vanitet, pra është diçka që venitet, shpërbëhet, është diçka mishore. * Neve jemi të bombarduar në jetën tonë të përditshme. Sot ne nuk kemi nevojë vetëm të agjërojmë nga ushqimi, por kemi nevojë që të agjërojmë edhe nga gjëra të tjera. Fjala agjërim në vetvete do të thotë ta privosh veten tënde nga kënaqësitë mishore. * Një kënaqësi mishore është të ngrënit, por një kënaqësi tjetër mishore është edhe telefonat, që zë një pjesë të madhe të jetës sonë. Ne e mbushim jetën tonë, kohën tonë pikërisht me këto gjëra. Po ta shikojmë neve... ju lutem analizojeni pak veten sot mbas adhurimit, por mund të mendoni edhe për përpara, një ditë më përpara: sa kohë ka zënë telefoni në jetën tonë në atë procesin 24-orësh? * Thonë se është e rekomandueshme nga ana mjekësore që ne kemi të nevojshme 6 orë gjumë, 7 orë gjumë. Po le ta ndajmë këtë: 8 orë janë punë, 8 orë në darkë, 8 orë gjumë. Por ne e kemi ndarë atë shumë keq edhe po të dëgjojmë veten tonë mund ta gjejmë veten tonë rreth edhe gjatë natës me telefon, vetëm duke lëvizur gishtin poshtë përpjetë. * U ka ndodhur që ju ka ikur interneti në shtëpi? Se sa mërziteni, se sa acaroheni dhe duke shfajësuar kompaninë që ju sjell internetin: "Unë paguaj lekët e internetit ndërkohë që unë nuk kam internet." * Por ndodh pra që ne e fokusojmë veten tonë, kohën tonë me këtë gjë. Mund të jetë kënaqësi të tjera të ndryshme që na shfokusojnë nga ana shpirtërore. Ata që kanë mundësi për të shpenzuar para, ose edhe ata që nuk kanë mundësi por momentin që marrin rrogën, momentin që marrin lekë mund të zgjedhin që të bëjnë lloto, mund të zgjedhin që të blejnë rroba pa kuptuar se çfarë duhet në shtëpi, ose pa kuptuar shikojnë që mbaroi. Edhe shumë njerëz unë kam dëgjuar që e kanë shumë problem menaxhimin e parave. * Kjo është një mënyrë që ti ke nevojë që të heqësh dorë nga paraja. Nuk po them që mos punoni, por lejoni dikë tjetër që të menaxhojë. * Pra shumë gjëra që neve na dëmtojnë, na mpinë anën tonë shpirtërore, na largojnë ne nga prezenca e Perëndisë, atëherë është e nevojshme që të agjërojmë. Nuk është vetëm agjërimi i ushqimit. --- ## VIII. Përfundim **(Conclusion)** * Koha ku ne jetojmë sot kemi nevojë që të agjërojmë edhe nga gjëra të tjera që na privojnë, që na largojnë ne nga vëmendja shpirtërore. Është një vizë shumë e hollë që na ndan neve nga ana shpirtërore. Luftohet fuqishëm në këtë lloj mënyre; ai lufton duke shtrembëruar mendjen tonë me fjalë dyshuese që të na largojë nga prezenca e Perëndisë. * Me krenarinë; krenaria është një nga gjërat që Perëndia urren. Në fakt krenaria për djallin është një armë që ai e përdor fuqishëm. * Kur Jezusi na thotë tani, "Agjëroni por mos e bëni për t'u dukur, mos i vishni veten tuaj me rroba, mos e shpërfytyroni fytyrën tuaj që të dukeni i lodhur sepse edhe vetë agjërimi të shfuqizon. Mos e bëj këtë gjë sepse Ati do të shpërblejë." * Perëndia do të shpërblejë. "Mos jep," thotë, "lëmoshë në mënyrë të tillë për t'u dukur," siç ndodh sot. * Një nga sfidat që ne kemi si kishë kur japim ushqime, gjëra të ndryshme rroba, p.sh. këto ushqimet që neve kemi marrë këto kikirikat e pijet: na thonë bëj foto njerëzve, bëj foto që të na i kemi, t'i dërgojmë neve. Kjo është një nga sfidat tona. * Shumë njerëz përpiqen që të bëjnë këtë lloj mënyre, këtë lloj forme të jetuari, pra të jemi në dukje, të jemi në qendër të vëmendjes. Djalli gjithashtu po e përdor fuqishëm edhe rrjetet sociale. Unë nuk po them që janë gabim se kanë atë pozitivitetin e vet, por po ta vëmë re të gjithë njerëzit përpiqen që të jenë në qendër të vëmendjes, po ta vëmë re të gjithë njerëzit mburren se si po bëjnë diçka, se si janë të aftë. * Një nga zotët e tyre është bërë paraja, që domethënë që ti e këmben shumë lehtë. Shumë njerëz e shesin të drejtën e tyre për të qenë me Perëndinë për të ardhura personale, për një të ardhme le të themi më të mirë këtu në këtë botë. * Sipas Mateut 6: Jezusi na thotë "Lyeje kokën, laje fytyrën, mos krijo skena, jeto një jetë normale pa performancë, pa treguar se çfarë je duke bërë. Mos kërko miratimin njerëzor. Marrëdhënia me Atin është çmimi i vërtetë i jetës." * Ati sheh në fshehtësi. Agjërimi i fshehtë nuk harrohet, regjistrohet nga Perëndia. Shpërblehesh haptazi. Zoti... ti vepron dhe adhuron Zotin në fshehtësi, Ai do të shpërblejë ty haptazi. * Danieli agjëroi, fytyra e tij u bë më e ndritshme. Danieli është një rast shumë interesant ku ai zgjodhi të hante vetëm produkte bimore sepse mbreti i kërkoi që të ushqeheshin me mish e me gjëra të tjera edhe tha, "Më adhuroni mua." Danieli me shokët e tij zgjodhi që të adhuronte Perëndinë duke ngrënë këto gjëra dhe ishte më i shëndetshëm. * Dy mundësi, një zgjedhje: agjërimi e lartëson Perëndinë si Zot dhe na çon në liri dhe të ardhme. Grykësia e bën barkun Zot dhe na vë nën robërinë e të kaluarës. * Ata që agjëruan me besnikëri në kohën biblike: Moisiu, Davidi, Jezusi, morën shpërblimet e Atit të cilat tejkalojnë çdo pritshmëri njerëzore. * Agjëroni jo për t'u parë, në qoftë se do të vendosni që ta bëni, po për t'u parë nga Ai që sheh çdo gjë. Sepse çdo nismë e jona, çdo sjellje e jona, çdo veprim i yni, në qoftë se qëllimet tona janë për t'u dukur, Perëndia do të na gjykojë, nuk do të na shpërblejë. * Në qoftë se veprimet tona, sjelljet tona, qëndrimet tona janë të perëndishme, në kuptimin që kemi ndjejmë të njëjtën dhembshuri që Perëndia ndjen... është shumë e lehtë që të gjykosh njerëzit për veprimet që bëjnë, por është shumë e vështirë që ta shikosh me këtë sy pikërisht, me sy dhembshurie. Sepse ai njeri mund të jetë i verbër në ato momente edhe nuk e shikon siç ti edhe unë e shikojmë Perëndinë. * Mateu 6:21 thotë: "Sepse ku është thesari juaj, atje do të jetë edhe zemra juaj." * Vijmë pikërisht në përfundim me këtë gjë, duke ju ftuar dhe duke menduar: Kush është Zoti i zemrës tuaj? Kush është Perëndia i zemrës tuaj? Dhe kjo na bën neve të mendojmë thellë dhe gjatë për Zotin tonë. * Le të lutemi, të jetë lutja jonë që ne të vijmë të dallojmë veprat e Perëndisë dhe të zgjedhim të veprojmë perëndishëm, të jetojmë një jetë të perëndishme. * Paqja dhe hiri i Perëndisë qoftë midis secilit prej nesh. Zoti na bekoftë dhe Zoti na dhëntë fuqi, na dhëntë shpresë për të bërë gjithmonë vullnetin e Tij. Amen.