Latest / Mama Baas Podcast / Mama Baas podcast - Parentale burn-out
Transcript
- 0:00SPEAKER_01: Mama!
- 0:06SPEAKER_00: Welkom in de podcast van Mama Maas.
- 0:08SPEAKER_00: Ik ben Tine de Donder en ik ben de gastvrouw van deze podcast.
- 0:14SPEAKER_00: Wat mag je allemaal verwachten?
- 0:16SPEAKER_00: Dat is vooral een antwoord op de vraag: hoe doen andere mama's dat toch?
- 0:21SPEAKER_00: Volgens onze vaste formule maken wij een podcast vol echte verhalen van echte mama's.
- 0:27SPEAKER_00: En die vullen we dan aan met oplossingen, tips en hulp van specialisten.
- 0:32SPEAKER_00: Zo hopen we jou herkenbare verhalen te brengen.
- 0:35SPEAKER_00: Verhalen waaruit jij misschien troost of steun kan halen, zodat je weet dat je niet alleen bent en dat het bij andere mama's toch ook niet altijd zo gemakkelijk gaat.
- 0:45SPEAKER_00: Geniet ervan.
- 0:52SPEAKER_00: Vandaag hebben we het over de parentale burn-out.
- 0:56SPEAKER_00: Wat is dat?
- 0:57SPEAKER_00: Hoe herken je dat?
- 0:58SPEAKER_00: Van waar komt het?
- 0:59SPEAKER_00: En vooral hoe graak je daar weer vanaf?
- 1:02SPEAKER_00: Op die vragen gaan we hier proberen een antwoord te bieden.
- 1:05SPEAKER_00: En daarvoor heb ik psycholoog Lies Klerks, te gast.
- 1:08SPEAKER_00: Dag Lies.
- 1:09SPEAKER_00: Hallo, dat is Tina.
- 1:10SPEAKER_00: Kan jij kort uitleggen wat dat is, een parentale burn-out?
- 1:14SPEAKER_01: Ja, absoluut.
- 1:15SPEAKER_01: Een parentale burn-out komt wat mij betreft in heel veel opzichten over een klassieke burn-out.
- 1:21SPEAKER_01: Het is eigenlijk het gevoel of de druk die we voelen dat we eigenlijk overal te kort schieten.
- 1:26SPEAKER_01: Dat we het gevoel hebben van al die dingen die vroeger zo vanzelfsprekend leken, dat is het ineens niet meer.
- 1:32SPEAKER_01: Het valt ons heel zwaar, we zijn heel moe.
- 1:35SPEAKER_01: We hebben het gevoel dat op elk moment eigenlijk het licht kan uitgaan.
- 1:39SPEAKER_01: Dat is een beetje de grote lijn.
- 1:43SPEAKER_01: Dat kan zich voor in een professionele context, dat we zeggen van het zwaartepunt ligt eigenlijk binnen onze job.
- 1:49SPEAKER_01: Maar dat kan zeker ook binnen het ouderschap voorkomen.
- 1:52SPEAKER_00: Ja, en heb je dan echt bepaalde red flags, alarmsignalen die erop wijzen dat het er zit aan te komen?
- 1:58SPEAKER_01: Ja, ik denk vooral mentale en fysieke uitputting, dat is die vermoeidheid wat ik daar net zei.
- 2:04SPEAKER_01: Dat zat een beetje op de voorgrond.
- 2:05SPEAKER_01: Dat je zegt van ik sta s'morgens op en ik heb het gevoel van ik ben nog altijd even moe als ik gens vanavond ging slapen.
- 2:11SPEAKER_01: Tegelijkertijd ook fysieke klachten die wel erger worden, maagpijn, nekpijn, rugpijn, zo die zaken.
- 2:17SPEAKER_01: Wat ook een red flag is, is het feit dat je voelt dat je mentale capaciteit erop achteruit gaat, dat je het moeilijker vindt om een gesprek aan te gaan met mensen.
- 2:26SPEAKER_01: Dat je de krant leest, dat wordt wat moeilijker.
- 2:28SPEAKER_01: Het nieuws bekijken.
- 2:29SPEAKER_01: Dat je zegt van ik kan me precies niet meer concentreren.
- 2:33SPEAKER_01: En dan binnen dat parentale is eigenlijk vooral ook zo het gevoel van.
- 2:39SPEAKER_01: Ik zit ook zo snel op mijn paard, ik zie toch zo snel op mijn slof, hoe komt dat nu toch?
- 2:42SPEAKER_01: Ik was toch vroeger zo niet.
- 2:44SPEAKER_01: Ik had geen kort lunchen richting de kinderen enzovoort.
- 2:46SPEAKER_01: Dat zijn vaak de grote zaken dat je denkt van dat had ik eerder niet.
- 2:50SPEAKER_01: En dat relativeringsvermogen is wel weg.
- 2:53SPEAKER_01: En dan ten laatste kan het zijn dat je ook zo'n soort van gelatenheid voelt.
- 2:58SPEAKER_01: Dat je het gevoel hebt van ik sta precies mentaal wat verder af van mijn gezin.
- 3:02SPEAKER_01: Het interesseert me allemaal wat minder, ik kan me minder engageren.
- 3:06SPEAKER_01: Het voelt niet meer oké, zo'n beetje.
- 3:09SPEAKER_00: Ik denk dat dat heel herkenbaar klinkt voor veel mensen.
- 3:12SPEAKER_00: Want de dingen die jij nu opsomt, heeft iedereen daar niet op een bepaalde moment last van.
- 3:17SPEAKER_01: Ja, absoluut.
- 3:18SPEAKER_01: Ik denk dat we allemaal ook een moment hebben dat we zeggen van die kinderen, neemt ze gewoon even mee, dat kan niet meer.
- 3:23SPEAKER_01: Normaal gezien, als ze dan s'avonds thuis komen, hebben ze zoiets van oké, hoef, ze zijn er terug en ik heb wat kunnen rusten enzovoort.
- 3:30SPEAKER_01: Maar als je het gevoel hebt van zelfs van die kleine escapemomentjes of momentjes van metime, helpen ze me genoeg om mij op te laden voor het ouderschap, dan is er wel meer aan de hand.
- 3:39SPEAKER_01: Zeker ook als dat weken en weken aansleept.
- 3:41SPEAKER_01: Als je dat ook begint te voelen op andere domeinen, richting je partner, op de job.
- 3:47SPEAKER_01: Dan is er waarschijnlijk wel meer aan de hand dan wat we allemaal wel eens voelen.
- 3:51SPEAKER_00: Deze podcast draait rond vragen van ouders.
- 3:54SPEAKER_00: En hierover specifiek hebben we toch ook een aantal vragen binnengekregen.
- 3:57SPEAKER_00: En iets wat centraal staat, dat is: wat is het verschil tussen parentale burn-out en een echte depressie?
- 4:03SPEAKER_00: Want de symptomen zijn toch een beetje hetzelfde.
- 4:05SPEAKER_01: Ja, klopt.
- 4:06SPEAKER_01: Symptomen vertonen enige overlap, wat maakt dat het vaak niet evident is om echt de diagnose te stellen, om zo te zeggen.
- 4:13SPEAKER_01: Huisartsen worstel ermee, wij psychologen ook.
- 4:16SPEAKER_01: Nogthans is er wel een duidelijk verschil.
- 4:18SPEAKER_01: Burn-out gaat eigenlijk specifiek over een energiestoornis.
- 4:21SPEAKER_01: Batterijtjes zijn leeggelopen, je hebt het gevoel van het valt mama wat zwaar.
- 4:25SPEAKER_01: Terwijl bij een depressie is het toch echt op dat stemmings.
- 4:29SPEAKER_01: Als je het nu heel kort door de bocht wilt stellen, is bij een parentale burn-out dat je zegt van ik wil naar de dierentuin gaan, ik heb daar wel zin in, maar ik zou begot niet weten hoe ik daar moet geraken.
- 4:39SPEAKER_01: Terwijl als je een depressie hebt en je denkt er nog maar aan dat je naar de dierentuin zou gaan, dan heb je al zoiets van ik heb daar echt geen zin in.
- 4:46SPEAKER_01: Ik wil liever gewoon thuisblijven en wat mijn bed, wat rusten?
- 4:50SPEAKER_01: Dus het is eigenlijk ook een kwestie van goesting, bij wijze van spreken.
- 4:54SPEAKER_01: Het zegt me allemaal niets meer.
- 4:56SPEAKER_01: Ook voor langere periodes waarin je ook wat last hebt van eetproblemen, te veel eten, te weinig eten, wat donkere gedachten, dat zijn eigenlijk toch signaal dat het meer richting een depressie gaat dan een burn-out.
- 5:10SPEAKER_00: Hoe kan je dan herkennen dat het een parentale burn-out is en niet gewoon nood aan wat metime?
- 5:16SPEAKER_01: Ja, dat zit dan vaak aan die rustmomentjes.
- 5:19SPEAKER_01: Als je het gevoel hebt van ik heb nu een hele dag iets voor mezelf gedaan, of ik ben met mijn partner uit geweest, dan heb je meestal in normale omstandigheden het gevoel van dat was tof, ik heb er aan genoten.
- 5:30SPEAKER_01: Terwijl als je richting een burn-out gaat, is dat ook totaal niet genoeg.
- 5:34SPEAKER_01: Die kleine rustmomentjes laden u eigenlijk op.
- 5:36SPEAKER_01: En dat begint zich op te stapelen.
- 5:38SPEAKER_01: In begin je van, het gaat precies beter.
- 5:40SPEAKER_01: Maar je merkt dat die korte oplaadmomentje of zelfs je nachten, dat dat niet meer genoeg is om echt tot een niveau te komen dat je denkt van ik kan wel nog normaal functioneren.
- 5:49SPEAKER_01: Dat is een beetje het grote onderscheid tussen normale vermoeidheid, zullen we zeggen, en echt burn-out zijn.
- 5:55SPEAKER_00: Nu heb ik een vraag binnengekregen van Stefanie, die vraagt.
- 5:58SPEAKER_00: Denk jij Lies dat er een link is tussen postnatale depressie en parentale burn-out?
- 6:05SPEAKER_01: Er kan zeker een link zijn, in die zin dat je het gevoel of de huisarts of psycholoog zegt van ik denk dat je leidt aan een burn-out.
- 6:15SPEAKER_01: In eerste instantie kan het zijn dat die klachten op dat moment niet zo ernstig lijken dat ze tot een depressie kunnen leiden of op dit moment een depressie zijn.
- 6:23SPEAKER_01: Maar dat het dat wel nog kan worden.
- 6:25SPEAKER_01: Zoals ik daar net al vermeld, dan is er wel meer nodig dan wat moe zijn en net even allemaal niet meer zien zitten.
- 6:31SPEAKER_01: Dan is er ook echt sprake van langdurige periodes waar er echt geen lichtpuntjes meer zijn.
- 6:36SPEAKER_01: Terwijl in periodes van burn-out heb je altijd nog wel momenten dat je denkt: oké, dat was een fijn uurtje, we hebben iets leuks gedaan.
- 6:43SPEAKER_01: Terwijl bij een depressie is dat niet.
- 6:45SPEAKER_01: Dat is altijd donker, zal ik zeggen.
- 6:47SPEAKER_01: Dat duurt ook een stuk langer.
- 6:49SPEAKER_01: Dus in dat opzicht helpt een tijd ook wel een beetje om die diagnose scherper te stellen.
- 6:54SPEAKER_00: Over tijd gesproken, mensen vragen zich af een parentale burn-out?
- 6:57SPEAKER_00: Hoe snel na geboorte kan je dit hebben, kan het ook al bij pasgeboren baby's?
- 7:02SPEAKER_01: Ik denk de eerste weken na de geboorte dat dat geen goed moment is om diagnoses te beginnen stellen, van welke aard dan ook.
- 7:08SPEAKER_01: Omdat we zo verspoeld zijn op dat moment door dat ouderschap, door dat moederschap.
- 7:13SPEAKER_01: Als we het lijstje van de burn-out symptomen er zouden bijpakken, dat we ze een allemaal kunnen afvinken.
- 7:18SPEAKER_01: Papa's ook trouwens.
- 7:19SPEAKER_01: Dus april ouderschap zet ons ongelooflijk in de spreidstand.
- 7:23SPEAKER_01: Ik denk dat vooral een kwestie van als na een aantal weken of maanden nog altijd moeilijk blijkt en er zijn weinig lichtpuntjes.
- 7:31SPEAKER_01: Dat er dan toch mogelijk wel meer aan de hand is.
- 7:33SPEAKER_01: Als je de vermoeidheid geen plaats maakt op een gegeven moment voor genieten, dan is er waarschijnlijk wel meer aan de hand dan de gewone reguliere postpartumperode.
- 7:44SPEAKER_00: Kelly heeft dan weer het omgekeerd, die vraag zich af: tot wanneer kan je dit hebben?
- 7:48SPEAKER_00: Want ik heb twee tieners, 12 en 13 jaar.
- 7:51SPEAKER_00: Kan ik van hen ook nog een parentale burn-out hebben?
- 7:54SPEAKER_00: Ja, absoluut.
- 7:55SPEAKER_01: Ik denk dat als onze kindjes groter worden, worden wij natuurlijk ook ouder.
- 8:01SPEAKER_01: En dan is ze in mijn inziens een verschuiving van de kwantiteit, dus de intensieve zorg die ze eerst van ons nodig hadden, naar een soort van kwaliteit.
- 8:08SPEAKER_01: Waarbij ik natuurlijk geen afbreuk doe aan de kwaliteit die we leveren als ze klein zijn.
- 8:13SPEAKER_01: Maar gewoon die relatie met dat kind dat groter wordt, met die intier, dat vraagt een andere invulling.
- 8:18SPEAKER_01: Je gaat meer luisteren naar wat er in je leefwereld omgaat.
- 8:21SPEAKER_01: Je gaat minder moeten verzorgen, maar echt er moeten zijn voor hen en echt hun raad kunnen geven, kunnen luisteren als het minder goed gaat op school of dergelijke.
- 8:30SPEAKER_01: En dat confronteert ons soms ook met onze eigen kwetsbaarheden vaak.
- 8:34SPEAKER_01: En dat maakt dat het voor sommigen heel zwaar is om daarmee om te gaan, omdat we dan ineens blinde vlekken van onszelf ook wel zien boven komen.
- 8:40SPEAKER_01: En dat het ouderschap eigenlijk op latere leeftide of oudere leeftijd van kindjes, zwaarder blijkt dan fysieke zorgen, vrij vanzelfsprekend, is waar je weinig moet bij nadenken, denk ik.
- 8:52SPEAKER_01: Dus ja, dat kan absoluut.
- 8:54SPEAKER_00: Het kan nog bij tieners.
- 8:56SPEAKER_00: Lien die vraagt: is dit typisch iets van onze generatie, want onze ouders kennen dit woord niet, is dat een modenwoord?
- 9:04SPEAKER_01: Het is geen modenwoord, denk ik.
- 9:05SPEAKER_01: Het is wel iets wat met de tijd gegroeid.
- 9:08SPEAKER_01: Ik zeg dat wel eens.
- 9:09SPEAKER_01: Ik schrijf het ook in mijn boek: wij zijn zo de harder, better, faster, stronger generatie.
- 9:13SPEAKER_01: We moeten altijd meer, moet moeten.
- 9:16SPEAKER_01: Of we willen fulltime werken, we moeten een kind hebben dat zich gedraagt.
- 9:21SPEAKER_01: We willen nog van alle hobby's daarnaast doen.
- 9:24SPEAKER_01: Maar uiteindelijk hebben we het gevoel dat we gewoon altijd aan het knallen zijn en dat er weinig rustmomentjes zijn.
- 9:29SPEAKER_01: En dat maakt.
- 9:32SPEAKER_01: Als die lat altijd zo hoog ligt, dat we eigenlijk geen tijd hebben nog tussendoor op te laden, dat we dus langzaamaan letterlijk leeglopen.
- 9:39SPEAKER_01: Wat verschil is met vroeger, is dat opvoeden of ouderschap nu zo'n beetje meer expert-driven.
- 9:46SPEAKER_01: Er is meer over geschreven, er wordt meer over gepraat.
- 9:50SPEAKER_01: Het lijkt wel alsof we ons buikgevoel niet meer kunnen genoeg is, dat dat niet meer voldoende is om keuzes te maken.
- 9:57SPEAKER_01: Dat we eigenlijk ons moeten bij scholen boeken lezen, trainingen volgen over hoe je dan je beste, ouderschap.
- 10:04SPEAKER_01: Dat legt natuurlijk een hele hoge druk.
- 10:06SPEAKER_01: Zeker als je er al wat onzeker in staat van dag één dan helemaal.
- 10:10SPEAKER_00: Maar het is toch opvallend dat onze ouders dit niet hadden of hadden ze het wel?
- 10:15SPEAKER_01: Ik denk dat er minder bij stilgestaan werd.
- 10:18SPEAKER_01: Ik denk dat zij nog wel durfde vertrouwen op dat buikgevoel omdat er weinig anders voor handen was.
- 10:23SPEAKER_01: Je kon wel eens aan een buurvrouw van je moede vragen: hoe ik dat?
- 10:26SPEAKER_01: Of ik heb je iets voor, hoe moet ik dat aanpakken.
- 10:30SPEAKER_01: Ik ben daar zelf ook schuldig aan.
- 10:31SPEAKER_01: Ik heb er ook wel een boek over geschreven, wat er een stukje over gaat.
- 10:35SPEAKER_01: De informatie die voorhanden is, is zo immens dat je mij niet anders kunt dan te lezen en je een stukje erin te verliezen.
- 10:42SPEAKER_01: Ik heb wel eens mama's die zeggen.
- 10:45SPEAKER_01: Mijn kindje went, ik heb die in zijn bedje gelegd, ik heb de deur toegetrokken en die went.
- 10:50SPEAKER_01: Het enige wat ik kan bedenken, is: wat zegt theorie X en Theorie Y, en wat doe ik nu best?
- 10:56SPEAKER_01: Terwijl ik zeg, wat zegt je buikgevoel?
- 10:59SPEAKER_01: Ik weet dat eigenlijk niet meer.
- 11:00SPEAKER_01: Die kunnen dat bijna meer benoemen omdat die zo overspoeld zijn door al die informatie die ze gelezen en gehoord hebben.
- 11:05SPEAKER_01: En dat is wel gewoon heel jammer.
- 11:07SPEAKER_01: Dus dan probeer ik wel echt hun terug naar die essentie te brengen van.
- 11:10SPEAKER_01: Wat zijn jouw waarden?
- 11:11SPEAKER_01: Wat vind jij belangrijk en hoe voelt jij je daarbij?
- 11:14SPEAKER_01: Want je boeken zijn tof, maar pakt eruit wat voor u past en de rest leg het maar schoon langs je neer.
- 11:20SPEAKER_00: Straks gaan we nog wat door over wat je eraan kan doen verhelpen, toch heel belangrijk.
- 11:26SPEAKER_00: Maar eerst even tijd voor dit.
- 11:28SPEAKER_00: Of nu op een roze wolk zit of het soms zwaar hebt, Mustella staat altijd aan je zijde.
- 11:35SPEAKER_00: Met producten speciaal ontwikkeld om je welzijn te bevorderen, zorgen wij voor jou en voor je huid.
- 11:41SPEAKER_00: En we denken ook aan je gezin, zodat iedereen de zorg krijgt die hij of zij nodig heeft.
- 11:46SPEAKER_00: Mustella helpt mama's en jonge ouders met aandacht voor elke fase van het ouderschap.
- 11:52SPEAKER_00: Ontdek meer op mustella.be.
- 11:55SPEAKER_00: Lies, we hadden het daar net over die massa aan informatie die we kunnen vinden, tegenwoordig over ouderschap.
- 12:02SPEAKER_00: Maar kan jij kort vertellen, is er eigenlijk iets aan te doen aan die parentale burn-out?
- 12:07SPEAKER_01: Ja, absoluut.
- 12:09SPEAKER_01: Eerst en vooral is het belangrijk dat we erkennen dat er een probleem is.
- 12:12SPEAKER_01: Dat we voelen van oké, dit is nummer normaal.
- 12:14SPEAKER_01: Ik ben even de persoon die ik was of die ik wil zijn, dus er is iets aan de hand.
- 12:19SPEAKER_01: Dat is stap één.
- 12:20SPEAKER_01: Twee, is het dan belangrijk om hulp te durven vragen.
- 12:24SPEAKER_01: Eerst en vooral in je omgeving is te spreken met je partner, met uw ouders, met je beste vriendin van ik voel iets wat niet klopt.
- 12:30SPEAKER_01: Even kijken dat zij dat herkennen, dat zij een verandering hebben gezien bij jou.
- 12:34SPEAKER_01: In de meeste gevallen is het toch wel belangrijk dat we professionele hulp gaan inroepen.
- 12:38SPEAKER_01: Dat kan uw huisarts zijn waar een keer uw hart tegen lucht.
- 12:43SPEAKER_01: Hij of zij zal dan wel beslissen of het belangrijk is om vuitere stappen te zetten.
- 12:48SPEAKER_01: Maar de meeste mensen die hier terechtkomen, die willen echt wel aan zichzelf terug beginnen werken en op zoek gaan ook naar de oorzaak van hoe komt dat ik dat gekregen heb.
- 12:55SPEAKER_01: Want vaak ligt er wel heel wat aan ten grondslag, wat we op het eerste zicht niet hadden durven denken.
- 13:00SPEAKER_00: Maar er is wel degelijk iets aan te doen.
- 13:02SPEAKER_00: Ja, absoluut.
- 13:05SPEAKER_00: Een van onze luisteraars, dat is Sofie, die zegt: ik weet dat ik een parentale burn-out gekregen heb, omdat ik te veel tijd thuis met de kinderen bezig ben.
- 13:14SPEAKER_00: Dus extra metime, dat zou mij helpen.
- 13:16SPEAKER_00: Maar hoe kan je dit nu in tijden van corona oplossen?
- 13:19SPEAKER_00: Er is geen hulp van opvang, er zijn geen grootouders waar we terecht kunnen.
- 13:24SPEAKER_01: Nee, dat klopt.
- 13:26SPEAKER_01: Als je metime echt definieert als zijnde tijd zonder de kinderen, of misschien zelfs letterlijk, alleen voor u, dan komt dat al snel bij een of andere vorm van opvang uit.
- 13:34SPEAKER_01: Dat kan dan ook uw partner zijn, de buurvrouw, die een keer een paar uurtjes oplet.
- 13:39SPEAKER_01: Soms heb je meer nodig.
- 13:40SPEAKER_01: Zeiden van ik wil toch eens even een volledige dag weg zijn.
- 13:44SPEAKER_01: Daar moet je daar vooral ook niet voor schamen.
- 13:46SPEAKER_01: Ook mama's die een vrije dag hebben, bijvoorbeeld die vier vijfde werken, die zeggen dan wel eens van ja, die dag dat ik niet werk, dan moet ik toch mijn kinderen bijhouden.
- 13:54SPEAKER_01: Waarom?
- 13:54SPEAKER_01: Dat kan toch ook een perfecte dag voor uzelf zijn, maar dat is vaak niets wat in hun opkomt.
- 13:59SPEAKER_01: Want dan zeggen ze: Ja, maar de opvang, wat gaan die daarvan zeggen?
- 14:02SPEAKER_01: Die weten dat niet dat jij vandaag niet werkt.
- 14:05SPEAKER_01: Soms, ook daar leggen we de lat voor onszelf weer te hoog.
- 14:09SPEAKER_01: We hebben het gevoel van we zijn thuis, we moeten niet werken.
- 14:11SPEAKER_01: Dus dan moeten we de kinderen per definitie bijhouden, maar dat is niet.
- 14:14SPEAKER_01: Het is een beetje gelijk met het vliegtuig.
- 14:17SPEAKER_01: Eerst mijn zuurstofmasker en dan van de kindjes.
- 14:20SPEAKER_01: Als ik mij goed in mijn vuil voel en ik heb het gevoel van ik kan de wereld aan, dat is nu wel een groot woord.
- 14:25SPEAKER_01: Dan gaan je kindjes dat ook voelen.
- 14:27SPEAKER_01: Dus voor jezelf zorgen is altijd een eerste stap.
- 14:30SPEAKER_01: En zolang je dat niet goed genoeg doet of niet onder de knie hebt, wordt het ook moeilijk om de zorg voor je kindjes langdurig te dragen zonder enige problemen.
- 14:39SPEAKER_00: Ja, er zijn nu mama's die zeggen minder gaan werken, oké, maar ik heb het gevoel dat ik echt zou moeten stoppen met werken om mij helemaal te kunnen focussen op mijn gezin, pas dan zou ik op mijn gemak zijn.
- 14:49SPEAKER_01: Als het stoppen met werken om voor de kindjes te zorgen voortkomt vanuit het gevoel van ik kan het allemaal niet gecombineerd krijgen, dan lijkt me dat geen goed idee.
- 14:58SPEAKER_01: Want je gaat je zelf eigenlijk bevestigen in dat idee.
- 15:02SPEAKER_01: Als je het gevoel hebt van in deze fase van mijn leven zou ik het prettiger vinden, ik zou gelukkiger worden om niet te werken, dan vind ik dat wel iets anders.
- 15:09SPEAKER_01: Er zijn mama's die zeggen van ik kies er nu bewust voor om een jaar mijn loopbaan on hol te zetten en puur voor die kindjes te zorgen.
- 15:17SPEAKER_01: Oké, prima.
- 15:18SPEAKER_01: Als dat je keuze is, er zijn ook mama's die zeggen, waar jij net zegt in van ik ga ermee stoppen, want ik zie het allemaal niet meer zitten.
- 15:25SPEAKER_01: Maar die botsen na een aantal weken op een tekort.
- 15:27SPEAKER_01: Die hebben zoiets van ja, ik ben nu alleen maar mama, maar ik vind dat eigenlijk niet genoeg.
- 15:31SPEAKER_01: Want die andere identiteit van werknemer of zo, dat mis ik.
- 15:34SPEAKER_01: Ik heb dat ook nodig om iemand te zijn.
- 15:36SPEAKER_01: Dus die worden eigenlijk alleen maar ongelukkig van die keuze te maken.
- 15:40SPEAKER_01: Dus opnieuw, het kan perfect dat jij een tijdje alleen maar wilt moederen, maar vanuit het idee van dat is wat ik nu in deze fase van mijn leven moet doen, eerder dan ik kan gewoon niet meer als dat.
- 15:51SPEAKER_00: En zou je dat dan mensen afraden die daarover twijfelen of die daarmee bezig zijn?
- 15:57SPEAKER_01: Ik heb er een aantal gehad hier met die vraag.
- 16:00SPEAKER_01: Echt mensen die ook heel hoog opgeleid zijn, en momenteel echt op een stoel zitten, dat je denkt van, dat laat je toch maar niet los.
- 16:06SPEAKER_01: Maar ik vind dat ze daar een goede reden voor hebben, omdat hun partner, omdat de combinatie met een partner te zwaar is, omdat ze zelf het gevoel hebben van ik vind voor mezelf dat ik niet genoeg bij de kindjes ben en ik ga er later spijt van hebben, vooral zoiets, dan vind ik dat wel het overwegen waard om dat toch te proberen.
- 16:22SPEAKER_01: En te kijken van wat doet het met mij.
- 16:24SPEAKER_01: Misschien is het genoeg voor even om alleen maar voor die kinderen te zorgen.
- 16:28SPEAKER_01: En dan heb ik het woordje maar gebruikt, vind ik niet leuk.
- 16:30SPEAKER_01: Dat zeg ik er even als nuance bij.
- 16:32SPEAKER_01: Want het is niet maar.
- 16:34SPEAKER_01: Voor de kinderen zorgen het eigenlijk een fulltimejob.
- 16:36SPEAKER_01: Dus dat is soms genoeg.
- 16:40SPEAKER_00: En dan het omgekeerde, wat als je zegt, ik wil eigenlijk minder voor mijn kinderen gaan zorgen, wat raad je die mensen aan?
- 16:48SPEAKER_01: Dat zijn mensen dan die zeggen van ik wil meer gaan werken dan dat ik vandaag werk.
- 16:53SPEAKER_01: Of ik mis echt iets, ik moet wat meer uit huis uit.
- 16:57SPEAKER_01: Dat kan natuurlijk ook perfect.
- 16:58SPEAKER_01: Dat zijn mensen die voelen van oké, het moederschap heeft zin aan mijn leven, maar niet voldoende om echt te zijn wie ik wil zijn en waar ik later op wil terugkijken.
- 17:08SPEAKER_01: Dus dan is dat zeker ook een manier om eens te kijken van wat gaan we dan doen, wat wil je dan juist?
- 17:13SPEAKER_01: En hoe is dat rijmen met je leven vandaag.
- 17:15SPEAKER_01: Want als je komt in een situatie waarin jij deeltijds werkte, kan ik me voorstellen dat jij, ten opzichte van je partner, heel wat thuis op je nam.
- 17:23SPEAKER_01: En als je dat gaat omdraaien, dan moeten er wat rollen herverdeeld worden.
- 17:26SPEAKER_01: Het kan niet zijn dat het dan bovenop komt.
- 17:29SPEAKER_01: Want dat is natuurlijk de snelste weg richting het onderwerp van deze podcast.
- 17:35SPEAKER_00: We kregen ook een vraag binnen van Gita die zegt: Ik vind het zo moeilijk om toe te geven dat ik niet de mama kan zijn die ik voor ogen had, die ik dacht te zijn.
- 17:45SPEAKER_00: Wat zou je haar als raad geven?
- 17:48SPEAKER_01: Dan is eigenlijk altijd mijn eerste vraag van: wie is die mama dan die je wil zijn, wat maakt dat je vandaag het gevoel hebt dat je niet de mama bent die je wil zijn?
- 17:58SPEAKER_01: Ik heb in mijn boek ook zo'n aantal vraagjes van welke mama wil je zijn?
- 18:02SPEAKER_01: Dat zijn dan mensen die nog geen mama zijn, bijvoorbeeld zwanger zijn, dat je dan een keer bij stil staat van welke waarde wil ik eigenlijk uitdragen richting mijn kinderen?
- 18:10SPEAKER_01: Wat vind ik zelf belangrijk dat ik meegeef richting hun, maar ook voor mezelf.
- 18:14SPEAKER_01: Wat vind ik belangrijk om zelf in stand te houden los van mijn moederpersoon, zal ik zeggen.
- 18:19SPEAKER_01: Ik denk dat we daar dan naar op zoek moeten gaan.
- 18:21SPEAKER_01: En dat we dan uiteindelijk wel komen bij de antwoorden op de vraag van wat maakt dat niet de mama kan zijn die ik wil zijn.
- 18:28SPEAKER_01: Wat is er dan voor nodig?
- 18:29SPEAKER_01: Heb je meer tijd nodig?
- 18:30SPEAKER_01: Een andere aanpak, moet er iets anders in je leven wat aangepast worden, moet er een lat naar beneden?
- 18:36SPEAKER_01: In heel veel gevallen ja.
- 18:38SPEAKER_01: Is het de reden dat we het gevoel hebben van we schieten wat kort richting de kinderen, omdat we eigenlijk al die andere dingen die er voor de kinderen waren, ook nog in stand willen houden, maar dat gaat niet.
- 18:48SPEAKER_01: En dan kun je kiezen of je legt een paar ballen op de grond, of ze liggen straks allemaal op de grond, en dan heb je een groter probleem.
- 18:54SPEAKER_00: En welke bedoel je zo?
- 18:58SPEAKER_01: De hoofdbal bij mij is strijken.
- 19:01SPEAKER_01: Die is redelijk snel op de grond gegaan, na een aantal kinderen.
- 19:05SPEAKER_01: Maar ook in het huishouden in het algemeen, denk ik.
- 19:08SPEAKER_01: Dat de keuken er niet altijd spiekend span bij ligt, dat is oké.
- 19:12SPEAKER_01: Dat gaat geen kind zich later herinneren van mij, dat was thuis nogal iets.
- 19:15SPEAKER_01: Maar ik denk dat ze vooral zich gaan herinneren dat jij de tijd nam om even naast hun in de zetel te zitten en misschien niet heel veel te doen, maar gewoon een beetje te vee te kijken samen.
- 19:24SPEAKER_01: Wij zijn dan geneigd van die keuken in de gaten te houden en te denken.
- 19:27SPEAKER_01: Ik ga ze toch nog even opruimen.
- 19:29SPEAKER_01: Ik kan misschien toch nog rap in ene mail beantwoorden.
- 19:31SPEAKER_01: We zijn eigenlijk altijd aan het multitasken en dat maakt dat we niet opladen van kleine dingen zoals bij de kinderen zijn.
- 19:40SPEAKER_00: Nu, Nelke of vraagt ons: wat als je dit ziet gebeuren bij iemand, bij een vriendin, maar die wil dat niet toegeven.
- 19:47SPEAKER_00: Hoe kan je die helpen?
- 19:48SPEAKER_00: Kan je daar iets op zeggen of laat je mensen best met rust daarover?
- 19:53SPEAKER_01: Ik zou wel heel eerlijk vanuit gevoel, je bezorgdheid durven uit.
- 19:57SPEAKER_01: Zonder met vingertje te wijzen, om te zeggen van je hebt het gevoel dat dat allemaal wat moeilijker gaat.
- 20:03SPEAKER_01: Je gaat dan wel snel voelen of die persoon daar wilt over praten of niet.
- 20:07SPEAKER_01: Je kunt ook vragen dat je iets kunt betekenen.
- 20:11SPEAKER_01: Luisterend oor kan soms genoeg zijn.
- 20:13SPEAKER_01: En als je het gevoel hebt van dat gesprek leidt hier tot niet veel, toch kan dat zijn dat die persoon daar straks nog verder over gaat nadenken en dat het toch wel een eye-opener kan zijn.
- 20:22SPEAKER_01: Iemand die een keer tegen u zegt van ga ik het eigenlijk allemaal wel, die dat je dat zelf ook tot nadenken zet en dat je je eigen vraag gaat stellen van ja, eigenlijk zou ik eens niet stilstaan en kijken van hoe het eigenlijk met me gaat.
- 20:33SPEAKER_01: Soms zie je het zelf niet.
- 20:36SPEAKER_00: Anouk heeft dan weer het omgekeerde.
- 20:37SPEAKER_00: Die heeft iemand in haar omgeving die weet dat ze een parentale burn-out heeft, die vraagt zich af hoe kan ik die helpen.
- 20:46SPEAKER_01: Ook daar is er een verschillende aanpak afhankelijk van wat de persoon wil.
- 20:50SPEAKER_01: Sommige mensen hebben zoiets van ik wil goed omringd zijn, ik wil echt het gevoel hebben van mensen staan klaar als ik ze nodig heb.
- 20:56SPEAKER_01: Terwijl andere mensen, zeker in de acute fase van burn-out, zoiets hebben van laat me maar gerust.
- 21:01SPEAKER_01: Ik wil gewoon even rusten, ik wil niemand horen, niemand zien.
- 21:04SPEAKER_01: Wat je nou wel kunt doen, is zo'n beetje latent aanwezig zijn op de achtergrond.
- 21:08SPEAKER_01: Een keer een WhatsApp sturen, zonder dat je antwoord verwacht.
- 21:11SPEAKER_01: Zeggen van goh, ga naar de bakker heb je iets nodig.
- 21:14SPEAKER_01: Ik leg het wel voor je deur.
- 21:15SPEAKER_01: Zou echt laagdrempelig proberen van iets te betekenen in zijn of haar leven zonder dat je eigenlijk hulp of gesprekken gaat opdringen ofzo.
- 21:23SPEAKER_01: Het is het punt dat je moet terugschakelen van een heel druk leven waarin je precies altijd maar aan het razen of aan het vlammen waart, bij wijze van spreken, naar een periode waarin je letterlijk je lijf en je brein rust moet gunnen.
- 21:36SPEAKER_01: Dat kan heel moeilijk zijn voor mensen.
- 21:38SPEAKER_01: Er zijn mensen die bij wijze van spreken niet tien minuten hun mail niet kunnen checken, omdat die zo totaal overspoeld zijn door continu die input, cognitief.
- 21:47SPEAKER_01: Dus als daar iemand is die zegt van ik zorg al voor het eten vanavond, dat kan al heel veel betekenen, dat is weer een extra uurtje dat jij kunt liggen, bij wijze van spreken.
- 21:55SPEAKER_01: Dus dat kan wel helpen hoor.
- 21:57SPEAKER_00: Ja, en binnen een gezin, als een van de twee partners en partner.
- 22:00SPEAKER_00: Rentale burn-out heeft, wat kan die andere doen, of wat zou die moeten doen?
- 22:03SPEAKER_01: Ja, ik denk vooral ook je partner de tijd geven.
- 22:08SPEAKER_01: Mee aan die kaart trekken van je moet echt rusten nu.
- 22:11SPEAKER_01: Ik weet dat je nu thuis hebt, de dokter heeft u thuis geschreven, dus je kunt nu inderdaad, als je zou willen, aan de grote schoonmaak beginnen.
- 22:17SPEAKER_01: We gaan dat niet doen.
- 22:18SPEAKER_01: We gaan echt rusten.
- 22:20SPEAKER_01: Dat je echt mee zegt van gun je zelf die rust.
- 22:24SPEAKER_01: Want ik merk nu ook dat mensen in COVID-tijden die thuis zijn met een burn-out, de partner is thuis aan het werken, die hebben zo'n gevoel van je kan toch niet heel dag in de zetel gaan liggen.
- 22:32SPEAKER_01: Absoluut, ja, wel, doet dat.
- 22:35SPEAKER_01: De partner daar ook een belangrijke rol in speelt van.
- 22:39SPEAKER_01: Ik denk dat ze niet al te slecht bedoelen van oei maar, ateten is er niet klaar.
- 22:43SPEAKER_01: Nee, probeer er echt op te letten dat je die lat mee naar beneden trekt.
- 22:46SPEAKER_01: Dat je niet verwacht van oké, mijn partner is thuis, het is nu toch aan het rusten.
- 22:50SPEAKER_01: Misschien kan ze er wel wat extra dingen bij pakken.
- 22:52SPEAKER_01: Nee, in tegeneel.
- 22:53SPEAKER_01: Er moet heel veel van dat lijst af.
- 22:55SPEAKER_00: En is dat niet gevaarlijk dat de andere partij ineens te veel op zijn bord krijgt?
- 22:59SPEAKER_01: Ja, dat zien we ook wel eens gebeuren.
- 23:02SPEAKER_01: Ik denk dat daar belangrijk is als je het gevoel krijgt dat het die richting op gaat, dat je sneller kunt, je ouders inschakelt of externe partijen thuishulpen of dergelijke, of dat je een beetje wat meer maaltijden aan huis laat komen, dat je echt wel ook op zoek gaat naar externe hulp.
- 23:17SPEAKER_01: Het is niet de bedoeling dat het probleem verschuift van de ene partner naar de andere.
- 23:21SPEAKER_00: Nu hebben we zo iemand, Lini, die denkt dat ze een parentale burn-out heeft, die wil daar graag heel snel iets aan doen, die vraagt zich af waar kan ik hulp vinden?
- 23:28SPEAKER_00: Bij al die psychologen zijn zo'n lange wachtlijsten.
- 23:31SPEAKER_00: Wat kan je aan haar zeggen, wat kan zij doen?
- 23:34SPEAKER_01: Een eerste stap blijft altijd je een huisarts.
- 23:36SPEAKER_01: Als je een keer gaan horen van hoe ziet hij of zij dat, heb ik echt psychologische hulp nodig.
- 23:41SPEAKER_01: Soms kan het voldoende zijn om een tijdje wat meditatieoefeningen te doen, wat yoga, wat rusten, wat zaken te schrappen van je lijst.
- 23:51SPEAKER_01: Als het toch belangrijk is om echt op zoek te gaan naar de oorzaak van de crash, zal ik zeggen.
- 23:56SPEAKER_01: En er is psychologische begeleiding nodig, dan is er vaak wel in de meeste regio's is er wel hulp voor handen.
- 24:04SPEAKER_01: Maar je moet wel goed zoeken.
- 24:06SPEAKER_01: Dus een huisarts kan een belangrijk spil zijn in heel dat gebeuren om die personen aan te duiden die nog plaats hebben.
- 24:14SPEAKER_01: En verder is het belangrijk dat je waar rondbelt ook, want links en rechts zijn er wel mensen die wat gaatjes kunnen vrijmaken als het echt nodig is.
- 24:21SPEAKER_00: Dus normaal gezien kun je wel op korte termijn ergens terecht, bij de psycholoog.
- 24:27SPEAKER_00: Lies om af te ronden: wanneer weet je dat je parentale burn-out voorbij is?
- 24:32SPEAKER_01: Ja, dat is een goeie.
- 24:35SPEAKER_01: Ik denk dat dat niet zo evident is om dat te weten.
- 24:39SPEAKER_01: Omdat je zo'n fase dat je denkt van het gaat precies gaat.
- 24:43SPEAKER_01: Je kunt een beetje vergelijken met een gsm-batterij die plaat is en je steekt die in.
- 24:47SPEAKER_01: Op een gegeven moment gaat dat lampje terug aan en denkt je kan als ik wil gebied weer een mail sturen.
- 24:52SPEAKER_01: Maar als je niet oppast, valt die terug uit.
- 24:54SPEAKER_01: Dus ik denk dat je beter, als je het gevoel hebt van het gaat wel, dat je dan toch nog altijd een tijdje zou moeten verder rusten.
- 24:59SPEAKER_01: Dat je dat echt bestendigt en dat je niet te snel gaat werken, want je zou ook niet de eerste zijn die terug op het werk komt bij wijze van spreken.
- 25:06SPEAKER_01: En die na twee, drie weken terug in de lappamand ligt.
- 25:08SPEAKER_01: Dus ik denk dat je beter wat langer thuis blijft dan dat je te snel terug gaat.
- 25:12SPEAKER_01: En een huisarts is er meestal ook wel heel bedreven in om dat pitje mee te monitoren.
- 25:17SPEAKER_01: En als hij zegt van ik zou nog twee, drie weken extra pakken, dan moet je dat gewoon doen.
- 25:21SPEAKER_00: Oké, dat is een duidelijke boodschap.
- 25:23SPEAKER_00: Hartelijk dank voor dit super interessante interview.
- 25:26SPEAKER_00: Lies klerkes.
- 25:27SPEAKER_01: Dankjewel.
- 25:31SPEAKER_00: Je luisterde naar de podcast van Mama Bas.
- 25:34SPEAKER_00: Interviews en montage waren in handen van mezelf tien het donder.
- 25:38SPEAKER_00: Ben je benieuwd naar de volgende aflevering of wil je niks van deze podcast missen?
- 25:42SPEAKER_00: Surf dan zeker naar MamaBas.be of nog beter, abonneer je nu meteen op deze podcast.
- 25:49SPEAKER_00: Dat kan je helemaal gratis doen, via Spotify of via een andere podcast-app.
- 25:54SPEAKER_00: Vond je het een fijne podcast?
- 25:56SPEAKER_00: Vertel het dan zeker door aan andere mama's en geef ons alsjeblieft een goede review.
- 26:00SPEAKER_00: Want dat zorgt ervoor dat nog meer mensen deze podcast kunnen terugvinden.
- 26:04SPEAKER_00: Heel graag tot de volgende keer.