Latest / Black Hat Ultra / Umysł Ultrasa cz. 2 [audiobook] - Marcin Gapiński rozmawia z Henrykiem Czerniakiem i Jackiem Łabudzkim - czyta Kamil Dąbkowski

Transcript

Umysł Ultrasa cz. 2 [audiobook] - Marcin Gapiński rozmawia z Henrykiem Czerniakiem i Jackiem Łabudzkim - czyta Kamil Dąbkowski · Black Hat Ultra

• 0:05
  Witajcie w podcaście Black hat ultra.
• 0:14
  Dzisiaj przeczytam dla was drugą część książki Marcina
• 0:17
  gapińskiego pod tytułem umysł ultrasa usłyszycie dzisiaj
• 0:21
  historię 2 wyjątkowych biegaczy Henryka czerniaka i Jacka
• 0:25
  łabuckiego. Henryk czerniak jest przykładem
• 0:27
  ultrasa biegów płaskich, przygotowuje się do swoich
• 0:30
  biegów niezwykle skrupulatnie i metodycznie jest przy tym
• 0:33
  archiwistą, który od lat siedemdziesiątych gromadzi
• 0:36
  wycinki prasowe artykuły, zdjęcia i wyniki nieraz odzywają
• 0:40
  się do niego dziennikarze z pytaniami o historię biegów w
• 0:43
  Polsce. Pan Henryk preferuje zdrowy styl
• 0:45
  życia. A swoją pasję dzieli też ze
• 0:48
  swoją żoną elżbietą. A drugim bohaterem dzisiejszej
• 0:53
  części jest Jacek łabucki, którego Marcin gapiński wspomina
• 0:57
  jako niezwykle pozytywnego gościa, który z dużym
• 1:00
  zaangażowaniem opowiadał o podróżach i biegach, które
• 1:03
  przeżył. Dlatego ta część będzie swoistą
• 1:06
  podróżą dookoła świata. Jacek łabucki nawet wspomina, że
• 1:10
  gdyby jego kariera potoczyłaby się inaczej, to mógłby zostać
• 1:13
  przewodnikiem wycieczek. Jacek jest pasjonatem życia z
• 1:16
  zawodu lekarzem, a obecnie właścicielem winnicy.
• 1:20
  Zanim zaczniemy, bardzo chciałem podziękować.
• 1:22
  Oczywiście patronom podcastu Black hat ultra, ale również
• 1:25
  tym, którzy dorzucili się do tej produkcji na małej aukcji, która
• 1:29
  była uruchomiona jakiś czas temu.
• 1:31
  Do osób wspierających nagranie audiobooka należą, Agnieszka
• 1:34
  stawska, Andrzej karkosz, jan hawryliszyn, Paweł Olszewski,
• 1:39
  Ilona hibner, Agnieszka Dudek, Renata Kopeć i kermit żaba.
• 1:44
  A teraz zapraszam już na drugą część książki umysł ultrasa.
• 1:48
  Posłuchajcie. Henryk czerniak roku urodzenia,
• 1:53
  1948. Jest pan jedną z najdłużej
• 1:58
  biegających osób w Polsce, kiedy zaczęła się pana przygoda z
• 2:01
  biegami? Biegać zacząłem we wczesnej
• 2:03
  młodości za właściwy początek swojego biegania uważam start w
• 2:07
  pierwszej edycji biegu lechitów w Gnieźnie.
• 2:09
  Był to rok 1978. Biegam zatem 44 lata.
• 2:12
  Przez ten czas nie było roku, żebym nie miał mniej niż 25
• 2:16
  biegów, a bywały lata, że startowałem nawet i 40 razy na
• 2:20
  różnych dystansach. Do tych 44 lat biegów należy
• 2:25
  doliczyć 2 lata startów w czasie pełnienia służby wojskowej i 6 w
• 2:29
  klubie zjednoczeni Września. No i jak mówiłem na początku
• 2:32
  okres dziecięcy i młodzieżowy. Jako dzieciaki ze wsi dla
• 2:35
  zabicia czasu organizowaliśmy sobie biegi na wytrzymałość w
• 2:39
  szkole podstawowej. W latach pięćdziesiątych
• 2:41
  uczestniczyłem w tak zwanych czworo bojach lekkoatletycznych
• 2:44
  sport, więc towarzyszył mi od zawsze.
• 2:46
  Pochodzę z Północnej Wielkopolski ze wsi kuźnica
• 2:48
  czarnkowska. Kiedy byłem w liceum,
• 2:51
  przeprowadziliśmy się do Wrześni.
• 2:52
  Tu trafiłem pod skrzydła trenera Tadeusza smolińskiego, który
• 2:55
  zawiązał klub sportowy zjednoczeni Września.
• 2:58
  Biegałem tam prawie 6 lat. Brałem udział w zawodach na
• 3:01
  różnych dystansach, między innymi 1000 m, 1500 m i 3000 m z
• 3:05
  przeszkodami. W 1972 roku powołano mnie do
• 3:08
  wojska najpierw do Zamościa, gdzie odbyłem szkolenie i
• 3:11
  zostałem mechanikiem samolotów lim 2.
• 3:15
  Jako żołnierz brałem udział w przeróżnych zawodach, między
• 3:17
  innymi w mistrzostwach wojsk lotniczych, w których zająłem
• 3:20
  jedno z czołowych miejsc. Po tym występie zostałem
• 3:23
  ściągnięty do dęblina mekki polskiego lotnictwa.
• 3:26
  Biegałem dla tamtejszego klubu wojskowego jakieś 1,5 roku nie
• 3:30
  było łatwo, bo jako mechanik musiałem uczestniczyć w
• 3:32
  przygotowaniu maszyn do lotów, trenować mogłem tylko
• 3:35
  wieczorami. Po wojsku zawiesiłem życie
• 3:38
  sportowe na całe 5 lat. Do tego pierwszego startu w
• 3:41
  biegu lechitów. A co skłoniło pana do startu
• 3:44
  akurat w tym biegu? W gazecie przemiany ziemi
• 3:46
  gnieźnieńskiej przeczytałem, że organizowany jest bieg z Ostrowa
• 3:50
  lednickiego do Gniezna na dystansie około 20 km.
• 3:53
  Zdecydowałem się spróbować z perspektywy czasu.
• 3:56
  Wiem, że to było wariactwo, gdyż wcześniej nigdy nie biegałem
• 3:59
  nawet 10 km. To nie był mój dystans, ale
• 4:01
  zaryzykowałem, jak długo przygotowywał się pan do tych
• 4:04
  zawodów? Od chwili przeczytania
• 4:07
  ogłoszenia i podjęciu decyzji o starcie do samego startu minęło
• 4:10
  jakieś 2,5 miesiąca. W międzyczasie pojechaliśmy z
• 4:13
  rodziną na wczasy i obiegu. W ogóle nie myślałem w sumie
• 4:16
  więc te przygotowania zajęły mi jakieś 6 tygodni niewiele, ale
• 4:19
  to wystarczyło. Zająłem dobre miejsce w drugiej
• 4:22
  setce na bieg zjechali ludzie z całej Polski 300, biegacze
• 4:25
  skuszonych nagrodami oraz tym, że był to pierwszy zorganizowany
• 4:28
  na takim dystansie bieg ulicznych w Polsce.
• 4:30
  Niestety jeszcze żadnego z zawodników bliżej nie znałem, no
• 4:33
  bo no, bo skąd? Miał pan wtedy 30 lat.
• 4:36
  Jako rodzina zareagowała na pański start.
• 4:39
  Bieganie w latach siedemdziesiątych nie było w
• 4:40
  takie oczywiste, jak dziś. Córka była malutka, więc to jej
• 4:44
  nie obeszło. Żona zaś dobrze znała moją
• 4:46
  historię biegowo sportową i nie miała nic przeciwko.
• 4:49
  Za to rodzina na wsi nie bardzo rozumiała o co chodzi z tym
• 4:52
  bieganiem. Nawet moi teściowie, z którymi
• 4:54
  mieszkaliśmy, pewnie woleliby, żeby pomóc im w gospodarstwie, a
• 4:57
  nie biegać po polach i lasach. Skąd pan wiedział, jak się do
• 5:01
  takich biegów przygotować? Nie wiedziałem, nie było skąd
• 5:04
  czerpać wiedzy, nie było prasy, specjalistycznej książek,
• 5:08
  troszkę wzorowałem się na moich mistrzach biegowych, krzyżowi,
• 5:10
  aku zimnym chromiku biegało się na samopoczucie, gdyż nie było
• 5:14
  czegoś takiego jak czujnik tętna.
• 5:16
  Jedyne co mieliśmy to chęci w tamtych czasach w Polsce nie
• 5:19
  było nawet tak podstawowych rzeczy jak buty.
• 5:22
  Jakie osiągnął pan wynik w tym pierwszym starcie i jakie miał
• 5:25
  pan plany biegowe na przyszłość? Nabiegałem wtedy około godzinę
• 5:29
  20 biegle hitów nie był jednak klasyczną połówką.
• 5:32
  W następnym roku wystartowałem. W organizowanym po raz pierwszy
• 5:35
  maratonie pokoju w Warszawie zrobiłem tam wynik poniżej 3
• 5:39
  godzin, dokładnie 2 59 15 bieg ukończyło 1861 osób, z czego 226
• 5:44
  złamało 3 godziny. W tej liczbie ja kolejnym
• 5:47
  maratonem, w którym wystartowałem, było Dębno.
• 5:50
  Tu niestety pokonała mnie zbytnia pewność siebie.
• 5:52
  Pomyślałem sobie, że skoro w Warszawie pobiegłem poniżej
• 5:56
  trójki, to w dębnie zawalczę o jeszcze lepszy wynik, ale
• 5:59
  popełniłem kilka błędów zarówno treningowych, jak i taktycznych
• 6:01
  źle. Złożyłem siły za szybko,
• 6:06
  zacząłem i w efekcie całość pobiegłem wolniej niż w stolicy.
• 6:09
  Był to już moment, w którym można powiedzieć, że połknął pan
• 6:12
  bakcyla biegowego. Myślę, że tak z roku na rok
• 6:15
  biegów przybywało i moich startów również nabywałem
• 6:18
  doświadczenia rozwijałem się również szybkościowo łamanie
• 6:22
  trójki w maratonie wymaga jednak trochę innego treningu niż
• 6:24
  zwykłe tuptanie dla przyjemności.
• 6:26
  Jak pan trenował w tym okresie? W tym czasie poznałem wielu
• 6:29
  biegaczy, w tym znakomitego maratończyka Henryka paskala,
• 6:33
  organizatora pilskiego półmaratonu.
• 6:35
  Heniu pisał mi plany treningowe również na biegi 100.
• 6:38
  Kilometrowe, przypominam sobie, że nie byłem w stanie
• 6:40
  zrealizować ich w 100 procentach, bo były wymagające
• 6:43
  napisane jak dla wyczynowca, a ja przecież byłem amatorem,
• 6:46
  biegałem około 100 km na tydzień, na pewno mniej niż to,
• 6:49
  co heniu mi zapisał. Najciekawsze w tym wszystkim
• 6:52
  było to, że cała korespondencja między nami odbywała się
• 6:55
  listownie, więc wszelkie korekty docierały z bardzo dużym
• 6:58
  opóźnieniem. Trenując korzystałem też z tego,
• 7:00
  co znalazłem w czasopismach. Nie było tego wiele, czasami 2
• 7:04
  lub 3 kartki poświęcone bieganiu.
• 7:06
  A w jaki sposób się pan odżywiał, jakieś odżywki,
• 7:08
  specjalna dieta nie jako amatorzy, nie mieliśmy za bardzo
• 7:12
  dostępu do odżywek, nawet jeśli pojawiały się na polskim rynku
• 7:15
  żadnych specjalnych diet, nie stosowałem po prostu zawsze z
• 7:18
  żoną staraliśmy się odżywiać zdrowo.
• 7:20
  Pamiętam, że przed maratonem w dębnie zaserwowano biegaczom
• 7:23
  rosół i pół kurczaka, o to dopiero bufet.
• 7:26
  Tak korzystaliśmy też z dość nietypowych wspomagaczy.
• 7:30
  Kupowaliśmy na przykład glukozę w proszku, dodawaliśmy miód i
• 7:33
  mieszaliśmy z wodą. To był nasz napój węglowodanowy
• 7:36
  na nim się biegały. A w jakich okolicznościach
• 7:38
  zaczął pan biegać? Ultradystansy?
• 7:40
  Na maratonach zaczęły pojawiać się ulotki z biegów ultra.
• 7:43
  Ja wtedy namiętnie wszystkie zbierałem były tak naprawdę
• 7:46
  jednym z niewielu źródeł informacji o zawodach,
• 7:48
  szczególnie tych zagranicznych. Tworzyłem dla siebie bazę biegów
• 7:52
  w Polsce i za granicą. Jedna z takich ulotek zawierała
• 7:55
  informacje o biegu na dystansie 100 km w windshotyn w Holandii.
• 7:59
  Napisałem do organizatorów list po niemiecku, o tym, że chętnie
• 8:02
  bym wystartował w ich imprezie, ale nie mam paszportu i Dawid na
• 8:05
  wyjazd. Takie to były czasy, że nie
• 8:07
  można było posiadać ani jednego ani drugiego bez zgody państwa.
• 8:11
  Holendrzy zdawali sobie sprawę z tego, jak się żyje w kraju, za
• 8:14
  żelazną kurtyną. Wiedzieli, że zdobycie paszportu
• 8:16
  i devis graniczyło z cudem. Pewnego dnia dostałem informację
• 8:20
  z banku, że mam do odbioru 250 guldenów.
• 8:23
  Ówczesna waluta Holandii, za które mam dotrzeć na zawody
• 8:26
  sportowe w win shotyn jak na ówczesne czasy była to zagrywka
• 8:30
  pokerowa, wymagająca wysiłku i zaufania ze strony organizatora.
• 8:34
  Generalnie w tamtych czasach musieliśmy się nieźle
• 8:36
  nakombinować, żeby wystartować za granicą.
• 8:38
  Dzięki oficjalnemu zaproszeniu i pieniądzom przesłanym przez
• 8:41
  organizatora udało się uzyskać paszport i wyjechać na bieg
• 8:45
  innym razem. Organizatorzy tego samego biegu
• 8:47
  zbyt późno przysłali zaproszenie.
• 8:50
  Nie zdążyłem wyrobić wizy, dostałem się do Niemiec
• 8:52
  wschodnich, a tam stop bez wizy dalej na zachód nie miałem prawa
• 8:56
  wjechać, pokazałem niemieckim strażnikom granicznym
• 8:59
  zaproszenie na bieg, a oni na moje szczęście wykonali telefon
• 9:03
  do organizatora. Kilka godzin później przyjechało
• 9:06
  po mnie auto z gotową wizą. Jeszcze inna sytuacja w drodze
• 9:09
  na bieg w Niemczech, na który wybraliśmy się własnym autem,
• 9:12
  pechowo uległo ono awarii. Naprawa miała kosztować 700
• 9:16
  Marek, a my mieliśmy ich raptem 200.
• 9:19
  Daliśmy mechanikowi numer telefonu do organizatora.
• 9:22
  Przyszedł do nas po kilku minutach rozmowy i oznajmił, że
• 9:25
  rachunek jest już uregulowany i że możemy jechać dalej.
• 9:28
  Wracając do mojego pierwszego startu w vinszy, o tym
• 9:31
  pojechałem do Warszawy złożyć wniosek o paszport i visę.
• 9:34
  Wypełniłem dokumenty, ale okazało się, iż na wizę trzeba
• 9:37
  czekać nawet do 4 tygodni. Na szczęście miałem ze sobą to
• 9:40
  zaproszenie i pokazałem je obsługującej mnie pani, a ona
• 9:44
  podjęła decyzję o włączeniu mnie do grupy szczecińskich biegaczy,
• 9:47
  którzy jakiś czas wcześniej złożyli podobne prośby.
• 9:51
  Polecieliśmy do Holandii samolotem siedmioosobową grupą.
• 9:53
  Na miejscu okazało się, że będziemy mieszkali u prywatnych
• 9:56
  osób, które co roku goszczą biegaczy.
• 9:59
  A. Który to był rok, jaki czas mam
• 10:00
  wtedy uzyskał? To był rok 1981.
• 10:03
  Udało się nabiegać 9 godzin, 23 minuty, 36 sekund po niespełna 3
• 10:08
  latach biegania. Oczywiście nie uniknąłem błędów.
• 10:13
  Ostatnie 15 km pokonałem marszobiegiem, a ile razy
• 10:17
  startował pan w większy? O tym biegłem tam 11 razy z
• 10:20
  rzędu. Co roku starałem się poprawić
• 10:22
  swój wynik nabiegałem w końcu 7 38 25 ostatnie moje starty były
• 10:26
  na dystansie 50 km. Jakie godziny startów pan
• 10:30
  preferuje? Nie lubię startować w nocy, nie
• 10:32
  lubię też biegów, które zaczynają się wcześnie rano
• 10:34
  vinsza ten na przykład startowało się o piątej, nie
• 10:37
  bardzo pasowała mi ta pora. Właśnie dlatego mam na koncie
• 10:40
  tylko jeden bieg. To czterogodzinne co takiego
• 10:44
  dawały panu start w biegach ultra?
• 10:46
  W sferze sportowej było to pokonywanie barier czasowych,
• 10:49
  rozwój sportowy sport dawał nam możliwość wyjazdów, co w latach
• 10:53
  osiemdziesiątych nie było łatwe i nie było dla wszystkich.
• 10:56
  Mogliśmy zwiedzać do woli. Widziałem, jak ludzie żyją, jak
• 10:59
  są zaopatrzone sklepy. Mój pierwszy wyjazd przypadł na
• 11:02
  rok 1981, tuż przed stanem wojennym.
• 11:04
  Był to czas głębokiego kryzysu. Widziałem zachodnich biegaczy, w
• 11:09
  co byli ubrani w jakich butach biegali, przeżyłem szok widząc
• 11:13
  facet, a malującego płot, który wytarł pędzel o adidasy.
• 11:17
  W głowie mi się to nie mieściło moda zachodnia styl dotarły do
• 11:20
  nas jakieś 10, 15 lat później. No i nie ma co ukrywać.
• 11:24
  Dzięki zagranicznym zawodom mieliśmy też możliwość
• 11:26
  przewiezienia produktów żywnościowych oraz ubrań na
• 11:29
  zachód. Z kolei wywozili śmy kryształy z
• 11:31
  naszych rodzimych hut szkła, które cieszyły się ogromną
• 11:34
  popularnością. Te nasze wyjazdy były czasami
• 11:36
  bardzo śmieszne i dziwne wyruszaliśmy na przykład w
• 11:39
  podróż maluchem z kanistrami z benzyną między nogami, bo w
• 11:43
  Polsce była tańsza. Setki biegał pan tylko ten nie
• 11:47
  biegałem też w Niemczech w rodem bach.
• 11:49
  Zrobiłem tam swoją życiówkę na tym dystansie 7 23 39 mój wynik
• 11:54
  mógłby być lepszy, ale wydarzyło się coś, czego nie mogłem
• 11:57
  przewidzieć, a czego nie żałuję. Zatrzymałem się, aby pomóc
• 12:01
  mistrzowi świata waclawowi kamenikowi.
• 12:03
  Natomiast Polak, z którym biegłem Zbyszek bogdanowicz
• 12:06
  uzyskał czas 7 17 12 ten bieg wygrał jan szumiec z czasem 6 33
• 12:12
  40. Biegałem również w Szwajcarii, w
• 12:14
  biel, w Finlandii, we Francji, w Szwecji, w czechosłowacji
• 12:18
  specjalizowałem się w płaskich setkach, nie biegałem biegów
• 12:21
  górskich. Proszę opowiedzieć o starcie w
• 12:24
  biegu dwudziestoczterogodzinnym raz jeden startowałem w biegu
• 12:28
  dwudziestoczterogodzinnym w Poznaniu.
• 12:30
  Był to rok 1985. Bieg ten zorganizował wieloletni
• 12:33
  król polskich maratonów i Jerzy bednarz.
• 12:37
  Żona pełniła funkcję mojej serwisantki, dziś nazywa się to
• 12:40
  supportem. Później obliczyliśmy, że z tych
• 12:42
  24 godzin biegłem tak naprawdę 19,5.
• 12:44
  Reszta to żywienie i postoje związane z pobieraniem krwi.
• 12:48
  Byliśmy wtedy poddawani badaniom, chyba na uczelni
• 12:51
  medycznej. Trasa nie była zbyt ciekawa i
• 12:53
  doskonała do biegania, ale udało się nabiegać.
• 12:55
  Prawie 203 km. Startowałem też w biegu
• 12:58
  sześciogodzinnym i dwunasto godzinnym, a także w kilku
• 13:01
  biegach na dystansie 50 km. W biegu dwunastogodzinnym przez
• 13:05
  5 lat byłem rekordzistą w Polsce.
• 13:08
  Czy często korzystał pan z serwisów na biegach ultra w
• 13:11
  wilsza? Ten zawsze obok mnie jechały 2
• 13:13
  rowery z jedzeniem i piciem. Oczywiście musiałem to sobie
• 13:16
  wcześniej sam zorganizować, zaopatrzyć przeważnie w kawę.
• 13:20
  Zależało mi na jak najmniejszej stracie czasowej, więc cieszyłem
• 13:23
  się, że mogę mieć serwis. Jedzenie oczywiście było na
• 13:26
  punktach, zapewnią je organizator, ale zawsze warto
• 13:29
  było mieć coś swojego. Dodatkowym zadaniem serwisantów
• 13:32
  było informowanie mnie o aktualnej sytuacji i dodawaniu
• 13:36
  otuchy w chwilach słabości. Porozmawiajmy teraz o tak
• 13:39
  zwanych biegach po pętli. Moi rozmówcy dzielą się na tych,
• 13:42
  którzy je lubią i tych, którzy ich serdecznie nie znoszą, a w
• 13:46
  której grupie pan się znajduje? Lubię, lubię i to bardzo.
• 13:50
  W ogóle mi to nie przeszkadza, potrafię się wyłączyć, są to
• 13:52
  również biegi proste w organizacji zarówno dla nas jako
• 13:55
  biegaczy, jak i dla tych, którzy je przygotowują.
• 13:58
  Kiedyś nie dokonywano pomiarów za pomocą chipów klasyfikowano
• 14:01
  nas na podstawie kółek, które z kolei były zliczane, a wyniki
• 14:04
  nagrywano na dyktafon. Sędzia, widząc biegacza
• 14:07
  wymieniał jego numer, imię i nazwisko oraz czas.
• 14:11
  Czy przygotowywał się pan w jakiś szczególny sposób do tych
• 14:13
  biegów? Chodzi mi głównie o sprawy
• 14:14
  mentalne, dość powszechne wśród biegaczy jest przekonanie, że
• 14:17
  bieganie po pętli. Nudne i męczy głowę dla mnie to
• 14:21
  nie jest problem, gdyż jak wspomniałem lubię po pętli
• 14:23
  biegać po przebiegnięciu pierwszej pętli już wiem co na
• 14:27
  mnie czeka. Jeśli chodzi o punkty żywieniowe
• 14:29
  czy stan nawierzchni, a nawet kierunek wiatru.
• 14:31
  Poza tym jak się biegnie długi dystans w tempie 4 minuty na
• 14:35
  kilometr, to naprawdę nie ma czasu i chęci na rozmyślania.
• 14:38
  O czymkolwiek trzeba być skupionym na biegu, tempie,
• 14:41
  patrzeć pod nogi, a także zwracać uwagę na innych
• 14:43
  zawodników. Mało tego, że lubię pętlę.
• 14:46
  Lubię też tak zwane agrafki, bo mogę obserwować, w jakiej
• 14:48
  kondycji są moje. Ale a lubi pan rywalizację?
• 14:52
  Tak zawsze lubiłem. Uważam, że jest konieczna albo o
• 14:55
  miejsce, albo chociaż o czas, bo jeżeli tego nie ma, to spada
• 14:58
  motywacja do treningów i startów.
• 15:00
  Gdy nie nastawiamy się na rywalizację, to jesteśmy skłonni
• 15:03
  szybciej odpuścić. Nawet gdy wchodziłem do wyższej
• 15:05
  kategorii wiekowej. Na przykład 50 plus, to miałem
• 15:08
  rozpisany Plan treningowy, bo to właśnie, aby rywalizować i
• 15:11
  wygrywać w tej kategorii. Jak był Plan, to nie
• 15:14
  odpuszczałem potrafiłem po całym dniu pracy wyjść na trening,
• 15:17
  nawet po godzinie 22:00. Gdybym odpuścił, musiałbym
• 15:20
  poprzestawiać cały Plan, a w związku z moim podejściem do
• 15:23
  rywalizacji nie było zmiłuj. Plan to Plan miał być
• 15:27
  zrealizowany jak należy, nie za szybko, nie za wolno.
• 15:30
  Po to się tworzy plany treningowe w czasie, gdy
• 15:33
  ustanawiałem mój rekordowy wynik na 100 km, dawało to dopiero
• 15:36
  ósme, dziesiąte miejsce w kraju. Dziś wygrałbym niejedną imprezę.
• 15:41
  A jak często pan trenował, przygotowując się do maratonu?
• 15:44
  Czy do biegu ultra? Mimo tego, że pracowałem,
• 15:47
  trenowałem codziennie. Wykonywałem pracę fizyczną i to
• 15:50
  na 2 zmiany. Bywało ciężko, ale dla chcącego
• 15:53
  nic trudnego. A co pana motywowało do ciężkich
• 15:56
  treningów? Tak jak wspomniałem, zawsze
• 15:58
  lubiłem rywalizację. Ponadto, jak wielu sportowców w
• 16:02
  Polsce mobilizowała mnie możliwość wyjazdu podróży i
• 16:05
  zobaczenia świata, jeszcze możliwość pozyskania sprzętu.
• 16:08
  Pierwszy maraton przebiegłem w tak zwanych Wałbrzycha.
• 16:11
  Ach, czyli prostych butach sportowych produkcji polskiej.
• 16:14
  Dziś jest to raczej nie do pomyślenia, aby w obuwiu tego
• 16:16
  typu biec maraton. Czy ma pan jakieś rytuały
• 16:19
  związane z bieganiem? Specjalne procedury,
• 16:21
  przygotowania się do startu wyjazdu?
• 16:24
  Nie posiadam takowych, ale zawsze najpierw spisuję wszystko
• 16:27
  co mam zabrać na bieg, jak się pakuje to po prostu odhaczam co
• 16:30
  już mam w walizce. Staram się być samowystarczalny
• 16:33
  i dobrze zaopatrzony nawet w agrafki czy bieganie biegu ultra
• 16:37
  wpłynęło w jakiś sposób na pana strefę mentalną?
• 16:40
  Ukształtowało pana charakter, siłę woli?
• 16:43
  Trudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie.
• 16:44
  Biegam już tak długo, że w zasadzie mało pamiętam czasy nie
• 16:47
  biegowe. Na pewno bieganie przyczyniło
• 16:49
  się do prowadzenia przeze mnie w miarę zdrowego trybu życia.
• 16:53
  Pije bardzo mało alkoholu, wódki w ogóle piwko od czasu do czasu
• 16:57
  i czasami winko zdrowo się odżywiam, sięgam po zdrową
• 17:00
  żywność, nie palę papierosów, bieganie stało się pana pasją,
• 17:04
  hobby, którym poświęcił się pan bez reszty, no w pewnym sensie
• 17:08
  tak było i jest ono częścią życia mojego i mojej żony.
• 17:12
  Dzięki bieganiu podróżowaliśmy i poznawaliśmy ludzi.
• 17:15
  Ustaliłem sobie, że do siedemdziesiątego piątego roku
• 17:18
  życia będę aktywny biegowo. Oczywiście jeśli zdrowie
• 17:20
  pozwoli. Może uda poprawić się jakiś
• 17:23
  rekord w kategorii 75 plus jako siedemdziesięciolatek mam
• 17:26
  mistrzostwo Polski na 10 km i w maratonie.
• 17:29
  Ten drugi wynik ustanowiłem w Krynicy na niełatwej trasie 4
• 17:34
  godziny z minutkami. Gdyby trasa była płaska, to może
• 17:36
  z 10 minut bym jeszcze urwał? Na 10 km nad biegałem 49 minut.
• 17:41
  Jak pan planował kalendarz biegów w danym roku?
• 17:44
  Generalnie starałem się zaplanować start główny i te
• 17:47
  wszystkie po drodze do niego, ale zawsze przytrafił się jakiś
• 17:50
  niezaplanowany. Jakie jest pana specjalisty od
• 17:53
  biegów? Długich podejście do zawodów na
• 17:55
  krótszych dystansach, biegi krótkie stanowiły ważny etap
• 17:59
  przygotowań. Do tych długich.
• 18:00
  Pracowałem w ten sposób nad szybkością, starałem się ją
• 18:03
  utrzymywać na dobrym poziomie. W międzyczasie dostawaliśmy
• 18:06
  zaproszenia na biegi wieloetapowe.
• 18:09
  Których chętnie korzystaliśmy. Ja na przykład zostałem
• 18:11
  zaproszony, by pokonać 7 maratonów w 7 dni w San
• 18:14
  Francisco. Żona uczestniczyła kiedyś w 10
• 18:17
  maratonie w Czechach. To bardzo specyficzne biegi, bo
• 18:20
  polegały na przebiegnięciu trasy z miasta do miasta, a dystanse
• 18:24
  były naprawdę różne. Od 30 do 70 km.
• 18:27
  Teraz skupiamy się na dystansach o wiele krótszych, ale liczba
• 18:30
  wyjazdów wcale nam nie spadła. Ile maratonów w sumie pan
• 18:34
  przebiegł? Biorąc pod uwagę, że słowem
• 18:36
  maraton określamy tylko biegi na trasie atestowanej, nie tej
• 18:40
  koleżeńskiej, tak zwane treningowe.
• 18:42
  Mam ich na koncie koło 60 wyłącznie maratonów samych
• 18:46
  biegów ultra na dystansie 100 km przebiegłem 28 + 2 biegi
• 18:50
  dwunastogodzinne i jeden bieg dobowy.
• 18:53
  Czy? Jakiś bieg szczególnie zapadł
• 18:54
  panów pamięć. Nie ma jednego takiego jest
• 18:58
  jedno wielkie bieganie, jakby dobrze policzyć to od 1978,
• 19:01
  kiedy zacząłem biegać, ukończyłem ponad. 1000 biegów.
• 19:07
  Nie udało mi się to tylko raz w przypadku jednego biegu w
• 19:10
  Niemczech z powodu kontuzji i raz zszedłem z trasy w vin shop
• 19:13
  n to był mój ostatni start na tej imprezie.
• 19:16
  Zrezygnowałem gdzieś na trzydziestym kilometrze.
• 19:19
  W ogóle nie miałem pary, żeby biec z tego, co słyszę, wynika,
• 19:22
  że nie był pan podatny na kontuzjach, jak na amatora.
• 19:25
  Trenowałem mocno, ale przygotowania te były też
• 19:27
  przemyślane i realizowane z głową.
• 19:30
  Dzięki temu nie doznawałem kontuzji spowodowanych
• 19:32
  treningiem czy przeciążeniem. Według mnie zasada jest prosta,
• 19:36
  jeśli coś cię boli przed treningiem, to go nie zaczynaj,
• 19:39
  a gdy coś się wydarzy w trakcie treningu, to po prostu
• 19:41
  przezstań. Niestety dziś część biegaczy
• 19:44
  podchodzi do tego zagadnienia zbytnio oszalancko tak jakby ten
• 19:47
  trening miał być ostatnim. Odpoczynek jest bardzo ważny,
• 19:50
  jest czas na trening biegowy siłowy, ale też na regenerację.
• 19:54
  A czy morsuje pan próbowałem, ale bez euforii nie Jestem tym
• 19:59
  zafascynowany i raczej nie będę praktykował, a inne sporty od
• 20:03
  zawsze wraz z żoną uprawiamy narciarstwo zjazdowe, a biegowe
• 20:06
  od kiedy stało się modne? Oczywiście amatorsko zarzuciłem
• 20:10
  je tylko gdy trenowałem bieganie pod wyniki w biegach na 100 km,
• 20:13
  wtedy nie zjeżdżałem na nartach i to chyba z 5 sezonów.
• 20:16
  Obawiałem się kontuzji, przekalkulowałem sobie, że nie
• 20:19
  warto dla chwili szaleństwa na śniegu zmarnować całego sezonu
• 20:23
  biegowego jeździmy dużo na rowerach.
• 20:25
  Bierzemy udział w obozach treningowych dla biegaczy.
• 20:28
  Żyjemy aktywnie, a jak się zaczęła przygoda pana żony z
• 20:31
  bieganiem? Wciągnąłem ją w to bieganie
• 20:33
  lekkim szantażem. A tak na poważnie widząc mnie
• 20:36
  takiego zadowolonego, bardzo szybko dała się namówić na
• 20:39
  wspólne bieganie, mając do wyboru bieganie albo siedzenie w
• 20:42
  domu. Zdecydowała się na to pierwsze,
• 20:45
  a jak już zaczęła biegać, to od razu na niezłym poziomie.
• 20:47
  Najpierw oczywiście krótsze dystanse, później coraz dłuższe.
• 20:51
  W debiucie maratońskim w Berlinie wschodnim nabiegała 3
• 20:53
  48 tak się rozpędziła, że dziś ma na koncie nawet kilkanaście
• 20:57
  biegów na dystansie 100 km. Biegała między innymi w Nowym
• 21:01
  Jorku, Tokio i Pekinie. Macie państwo imponującą
• 21:05
  kolekcję pucharów i medali, a niektóre z nich są bardzo
• 21:08
  piękne. Nie mieliście problemów z
• 21:10
  pomieszczeniem ich w domu, startując tak często, czyli
• 21:13
  średnio 30 razy w roku przez ponad 40 lat.
• 21:15
  Trochę tego zebraliśmy. Zdarzały się imprezy, z których
• 21:18
  cała nasza trójka, bo w pewnym momencie dołączyła do nas córka
• 21:22
  przywoziła medal za udział i Puchar za kategorię wiekową.
• 21:25
  Nie byliśmy w stanie tego wszystkiego gromadzić, więc
• 21:28
  część trofeów bez grawerunków przekazaliśmy do.
• 21:30
  Był na nagrody w organizowanych przez nie imprezach kryształy
• 21:34
  zaś znajdowały zastosowanie jako prezenty ślubne, co w latach
• 21:37
  osiemdziesiątych było bardzo modne.
• 21:39
  Część medali tych podwójnych oddaliśmy do muzeum medali.
• 21:42
  Ilość waszych startów budzi podziw, ale też rodzą się
• 21:45
  pytania o czas i koszty, jakie musieliście ponieść.
• 21:47
  Biorąc w nich udział. Nasze wyjazdy finansowaliśmy w
• 21:50
  głównej mierze z budżetu domowego, poza tymi, na które
• 21:53
  fundusze udało się pozyskać od organizatorów, kiedy pytają, jak
• 21:57
  to możliwe, to odpowiadam, że poza bieganiem nie mam innych
• 22:00
  nałogów, więc. Stać mnie na wyjazdy i udziały w
• 22:03
  biegach. Naszą pasją była tak zwana
• 22:05
  turystyka biegowa. Startowaliśmy na 4 kontynentach,
• 22:08
  co w latach osiemdziesiątych nie było łatwe.
• 22:10
  Dłuższe wyjazdy były zawsze traktowane jako urlop.
• 22:13
  Wspomniał pan o córce, która w pewnym momencie zaczęła biegać z
• 22:16
  wami. Jak udało się zarazić ją
• 22:18
  bieganiem z rozmów w gronie biegaczy?
• 22:20
  Wiem, że nie zawsze dzieci idą śladami rodziców.
• 22:23
  Nasza córka biega i to nawet na przyzwoitym amatorskim poziomie.
• 22:27
  Jest członkiem klubu biegowego piątkowo na biegowo ukończyła w
• 22:31
  Poznaniu. Pośrednią o profilu sportowym.
• 22:34
  A ma pan jeszcze jedną, bardzo interesującą pasję?
• 22:37
  Proszę o niej opowiedzieć. Są to antyki, większość
• 22:41
  przedmiotów w domu to antyki właśnie przedmiotów ze znanego
• 22:44
  szwedzkiego sklepu. U nas się nie uświadczy.
• 22:46
  To samo meble nie tylko je kolekcjonujemy, ale też nimi
• 22:50
  handlujemy. Mamy zarówno przedmioty
• 22:52
  użytkowe, jak i dekoracyjne. Znany jest pan w świecie
• 22:55
  biegowym, między innymi z ogromnej wiedzy o biegach,
• 22:57
  wydarzeniach sportowych. Z minionych lat.
• 22:59
  Ma pan w głowie wszelkie możliwe statystyki nazwiska sportowców?
• 23:03
  Skąd ta wiedza? Po pierwsze zawsze mnie to
• 23:05
  interesowało, a po drugie posiadam kroniki, w których
• 23:08
  znajduje się cała moja biegowa kariera.
• 23:11
  Tam wydarzenia sportowe, w których brałem udział w zasadzie
• 23:14
  od samego początku moich startów, a nigdy przecież nie
• 23:17
  startowałem w nich sam. Pamiętam i wiem sporo na temat
• 23:20
  wielu zawodników i niejednego wieku.
• 23:23
  Działał pan również na niwie organizatorskiej.
• 23:26
  Organizowałem 30 edycji biegu o złoty kłos.
• 23:30
  Tu u nas w kołaczkowie przyjeżdżali na niego zawodnicy
• 23:33
  z całej Polski, a nawet Rosji, Białorusi, Litwy, Niemiec, a
• 23:36
  nawet u SA. Bywały lata, że u nas startowało
• 23:39
  więcej ludzi niż na przykład w biegu lechitów.
• 23:43
  Pokusi się pan o porównanie ocenę biegaczy biegów średnio i
• 23:46
  długodystansowych? Kiedyś i dziś czasami słychać w
• 23:49
  mediach wypowiedzi niektórych sportowców, którzy podkreślają,
• 23:52
  jacy to oni są wspaniali. Sami porównują się do
• 23:55
  wunderteamu, tylko zapominają o jednej ważnej rzeczy.
• 23:58
  To były zupełnie inne czasy. Kiedyś nie było takiego sprzętu,
• 24:01
  odżywek, regeneracji, tartanu i przede wszystkim pieniędzy nikt
• 24:05
  nie wyjeżdżał na 2 3 miesiące do Kenii, żeby trenować.
• 24:09
  Szklarska Poręba musiała wystarczyć.
• 24:10
  Dzisiaj sportowcy potrafili biegać, zdobywać złote medale na
• 24:13
  imprezach najwyższej rangi. Dziś jest inaczej.
• 24:17
  Ilu jest takich, którzy biegają 10 km poniżej 30 minut?
• 24:20
  Warto w tym miejscu przypomnieć, że rekord Polski na 3000 m z
• 24:24
  przeszkodami nadal należy do Bronisława malinowskiego.
• 24:27
  A ustanowiony został uwaga 1974 roku.
• 24:29
  Biegacze w latach sześćdziesiątych
• 24:32
  siedemdziesiątych osiemdziesiątych ministercy do
• 24:33
  walki i silną motywację w postaci biedy, z której chcieli
• 24:37
  się wyrwać. Wiedzieli, że dzięki świetnym
• 24:39
  wynikom dostaną się do reprezentacji i będą mieli
• 24:42
  możliwość wyjazdów na obozy i za granicę.
• 24:44
  Mieli zupełnie inną mentalność. Tak dla zobrazowania tej różnicy
• 24:47
  i podsumowania dopowiem jeszcze, że jakby się pokusić o analizę
• 24:51
  wyników z lat osiemdziesiątych, to ukończenie maratonu z czasem
• 24:55
  2 27 za który. Wydawało się stypendium było
• 24:59
  gdzieś tak około setnym wynikiem, a dziś zawodnik na
• 25:02
  igrzyskach olimpijskich uzyskuje wynik 2, 17 i zajmuje
• 25:06
  trzydziestą ósmą lokatę. A jak pan ocenia poziom
• 25:09
  organizacyjny biegów w Polsce? Jak to się zmieniło z
• 25:12
  perspektywy biegacza, który biega od 50 lat?
• 25:15
  Biegacze na pewno skorzystali ta sama dyscyplina sportowa
• 25:18
  również, bo coraz więcej ludzi biega, powstają amatorskie kluby
• 25:22
  biegowe, ludzie się umawiają na wspólne treningi, motywują się
• 25:25
  wzajemnie, ale żeby nie było tak różowo, to powiem.
• 25:28
  Co zauważyłem i co mnie trochę smuci, ludzie wpadają na bieg,
• 25:31
  przebiegają go, robią fotkę z medalem i uciekają.
• 25:34
  Nie ma tej celebracji zawodów, wysiłku, uczestnictwa idą na
• 25:38
  ilość, przyjeżdżają w koszulkach i leginsach i tak też
• 25:41
  odjeżdżają. Po biegu.
• 25:42
  Przerażają mnie również coraz większe koszty.
• 25:45
  Kiedyś wpisowe było symboliczne, teraz to jest biznes.
• 25:48
  No cóż, znak czasu. Jacek łabucki, rok urodzenia
• 25:58
  1960 sztuka pokonywania kryzysów.
• 26:03
  Jacku, powiedz skąd pomysł na bieganie?
• 26:06
  Miłość do sportu, a w szczególności do lekkoatletyki
• 26:10
  zaszczepił we mnie ojciec. Pojął mi, że to królowa sportu.
• 26:13
  To uczucie pielęgnował, najpierw on, a później już ja sam
• 26:17
  podtrzymywałem tę rozwijającą się pasję, a w latach szkolnych
• 26:21
  bądź studenckich uprawiałeś jakiś sport biegałeś.
• 26:24
  No tak, oczywiście zarówno w szkole średniej, jak i na
• 26:27
  studiach brałem udział w zawodach biegowych od zawsze
• 26:31
  pasjonowały mnie biegi dłuższe. Oczywiście nie mam tu.
• 26:34
  Ultra czy chociażby maratonów, bo o tym mało się wówczas
• 26:37
  mówiło, ale na pewno nie były to biegi sprinterskie.
• 26:41
  Niestety sytuacja, jakich wiele w życiu koniec studiów praca i
• 26:44
  rodzina spowodowała, że wziąłem rozbrat ze sportem.
• 26:47
  Przeszedłem do tak zwanego okresu tatusiostwa.
• 26:50
  Był to czas praktycznie bezaktywności, a do tego
• 26:53
  siedzący charakter pracy zaczęło mi przybywać w obwodach i źle
• 26:56
  się z tym czułem. Ile więc miałeś lat, kiedy
• 26:59
  powróciłeś do biegania? 40, tak jak mówiłem, przyczyniło
• 27:03
  się do tego głównie kiepskie samopoczucie.
• 27:05
  Kiedy patrzyłem w lustro, widziałem niezadowolonego ze
• 27:08
  swojego wyglądu pana, który w dodatku ma problemy z
• 27:11
  zawiązaniem sznurówek. Pomyślałem, że pora wziąć się za
• 27:14
  siebie, a w jaki sposób zabrałaś się do tego zadania?
• 27:18
  Zacząłem od 2 3 biegów tygodniowo, tak po 5 km, ale nie
• 27:22
  dystans. Był tutaj najważniejszy tylko
• 27:24
  to, że zacząłem się ruszać, tego poszło w górę, uwolniły się
• 27:27
  endorfiny, pojawiło się lepsze samopoczucie, a jaki był
• 27:31
  następny krok? Któregoś dnia, czytając prasę
• 27:34
  lekarską zobaczyłem, że kolega, z którym byłem na studiach w tej
• 27:36
  samej grupie, organizuje mistrzostwa polski lekarzy na 10
• 27:39
  km. Impreza odbywała się w Radzie
• 27:42
  chowach u Edwarda dudka. Pomyślałem, że chętnie się
• 27:45
  przejadę, spotkam starego znajomego i zmierza się z
• 27:48
  dziesiątką. Ciekawiło mnie też to, jak takie
• 27:50
  imprezy sportowe wyglądają szczególnie wśród lekarzy.
• 27:54
  Jakie wrażenia? Jak zapewne wiesz, zawody w
• 27:57
  Radzie chowa? Och, są zawsze fajne teren, nie
• 27:59
  jest płaski, imprezy rządzą się swoimi prawami.
• 28:02
  Te 10 km częściowo przebiegłem, a częściowo przeszedłem.
• 28:05
  Lekko nie było. Przy okazji zobaczyłem, jak
• 28:08
  wygląda ten mój. Kolega lekarz, szef kliniki
• 28:10
  ortopedii szczuplutki elegancki wysportowany, stwierdziłem, że
• 28:14
  można połączyć pracę, życie rodzinne i bieganie, a co za tym
• 28:17
  idzie dobre samopoczucie i zdrowy.
• 28:19
  Wygląd. To był ten moment, w którym
• 28:22
  podjąłeś decyzję, że bieganie to twoja dyscyplina sportu.
• 28:25
  Tak bieganie zdominowało moje życie, trenowałem przed pracą.
• 28:29
  Zdarzało się, że nawet o czwartej rano biegałem też po
• 28:32
  pracy późno w nocy, ale ta systematyczność była
• 28:35
  najważniejsza, bo ona tak naprawdę stanowiła klucz do
• 28:38
  sukcesu w połączeniu z jakimiś tam predyspozycjami, które chyba
• 28:41
  posiadałem, spowodowała, że forma i wydolność szybko się
• 28:44
  poprawiały. Po kilkumiesięcznym treningu
• 28:47
  mało specjalistycznym, ale objętości około 40 50 km
• 28:51
  tygodniowo. Pojechałem do naszego kolegi,
• 28:53
  lekarza maratończyka, Edwarda, pokornego.
• 28:55
  Na organizowany przez niego półmaratonrowy Ustka, który miał
• 28:59
  rangę mistrzostw polski po tak ubogim treningu przebiegłem go w
• 29:02
  dobrym czasie. Godzina 31 przepłaciłem to
• 29:05
  niestety strasznymi zakwasami. Pamiętam, że do pociągu
• 29:08
  wsiadałem tyłem widziałeś już w sobie jakąś trwalszą zmianę?
• 29:11
  Będę to powtarzał bez końca zacząłem się przede wszystkim
• 29:14
  dobrze czuć pasjonować bieganiem i potrafiłem tę nową pasję
• 29:18
  pogodzić z pracą i życiem rodzinnym.
• 29:20
  Moją dywizją do tej pory jest takie hasło, że jeżeli doba ma
• 29:23
  24 godziny, to ja co najmniej jedną z nich, zawsze muszę
• 29:27
  wygospodarować dla siebie. Zgodnie z nią zacząłem
• 29:30
  rezerwować dla siebie od jednej do 2 godzin dziennie na
• 29:33
  bieganie. Miałeś już wtedy jakiś
• 29:35
  konkretnie rozpisany Plan treningowy?
• 29:37
  Był taki oczywiście stworzony przeze mnie amatorsko na
• 29:40
  podstawie danych znalezionych w internecie, a także
• 29:42
  przeczytanych przeze mnie książek i artykułów tego planu
• 29:45
  się trzymałem. A który to był rok 2001?
• 29:49
  Już w 2002 po roku treningów pojechałem do Poznania na
• 29:52
  maraton i w debiucie nabiegałem 2 58 37.
• 29:56
  Powiem szczerze, że wyglądem odbiegałem wówczas od
• 29:59
  klasycznego maratończyka na trasie biegu na około
• 30:02
  czterdziestym pierwszym kilometrze dogoniłem swojego
• 30:04
  kolegę, który był wtedy w super formie.
• 30:07
  Uprawiał triatlon, biegał maratony, na finiszu stoczyli
• 30:10
  śmy ze sobą pasjonujący pojedynek, który ja wygrałem.
• 30:13
  Po biegu pogratulował mi, zdziwił się, widząc przed sobą
• 30:16
  pana z zaokrąglonym brzuszkiem, wzorowałeś się na kimś,
• 30:20
  rozpoczynając swoją przygodę z bieganiem.
• 30:22
  Już wtedy poznawałem coraz więcej biegaczy, nie tylko ze
• 30:25
  środowiska lekarskiego, ale też z cywilnego biegowym.
• 30:28
  Ojcem chrzestnym, który na dobre wprowadził mnie w ten świat był
• 30:31
  niewątpliwie Edward Dudek. To właśnie z nim i z innymi
• 30:35
  poznanymi biegaczami zaczęliśmy snuć plany wyjazdowe na kolejne
• 30:38
  biegi. A jak rodzina zareagowała na
• 30:41
  twoją przemianę? Była cały czas ze mną najbliżsi
• 30:44
  ani trochę nie ucierpieli z powodu mojego biegania.
• 30:47
  Wręcz odwrotnie widzieli, że staje się coraz bardziej
• 30:50
  sprawny, że czuję się lepiej, że jest mi z tym dobrze i że
• 30:53
  realizuje się w tym hobby, przynosiłem do domu puchary, tak
• 30:56
  zwane pudła w kategoriach wiekowych, więc rodzina
• 30:58
  dopingowała mnie jeszcze bardziej.
• 31:01
  Zacząłem być zauważany w społeczności lokalnej, już nie
• 31:03
  tylko jako lekarz, ale również jako biegacz.
• 31:06
  Kibicowano mi, a pamiętajmy, że były to czasy, kiedy biegacze
• 31:09
  nie było aż tak wielu. Mam nadzieję, że dzięki mnie
• 31:12
  choć jedna osoba zaczęła przygodę z tym sportem.
• 31:15
  Jak udało ci się połączyć nową pasję z pracą?
• 31:18
  Kiedy zaczynałem biegać, ciągle jeszcze byłem lekarzem na
• 31:21
  dorobku brałem naprawdę wielką ilość dyżurów.
• 31:24
  Musiałem sobie radzić, jak każdy biegałem albo przed pracą, albo
• 31:28
  po niej z tym, że u mnie były to dosyć nietypowe godziny.
• 31:32
  Nie miałem zbyt wielu wolnych dni, więc jeśli się
• 31:34
  przytrafiały, wykorzystywałem je do maksimum, zwyciężyły
• 31:38
  konsekwencje i systematyczność. Wiedziałem, że jak znajdę choć
• 31:41
  raz wymówkę i nie pójdę na trening, będzie to początek
• 31:44
  końca trening. Musiał być odhaczony biegałeś
• 31:48
  maratony, a ultradystanse zainteresowałeś się już nimi nie
• 31:53
  jeszcze ultra nic nie wiedziałem, skupiłem się na
• 31:55
  maratonach, coraz więcej wiedziałem o treningu
• 31:58
  maratońskim. W moich planach pojawiły się
• 32:00
  akcenty specjalistyczne, takie jak tempówki i rytmy rozwijałem,
• 32:04
  siłę biegową i tym podobne. Zatrzymajmy się na chwilę w tym
• 32:07
  miejscu słyniesz między innymi z tego, że wybierasz biegi w
• 32:10
  ciekawych miejscach na całym świecie.
• 32:12
  Co cię tam gna? Podróże są moją pasją.
• 32:14
  Ci, którzy ze mną jeżdżą, chyba nie narzekają na brak atrakcji,
• 32:17
  a z pewnością mogą liczyć na start w ciekawym, często
• 32:20
  odległym zakątku świata. Gdybym nie został lekarzem,
• 32:23
  byłbym przewodnikiem turystycznym albo pilotem
• 32:25
  wycieczek. A czy wiedzę treningową nadal
• 32:28
  czerpałeś głównie z książek i artykułów?
• 32:30
  Miałem to szczęście, że spotkałem na swojej drodze
• 32:32
  mądrego chłopaka, nauczyciela, wychowania fizycznego, trenera
• 32:36
  lekkoatletyki, który służył mi radą i podpowiadał co robić.
• 32:40
  Zacząłem trenować pod konkretny wynik.
• 32:43
  Cały czas chciałem się poprawiać.
• 32:45
  Nie było to dla ciebie zbytnim obciążeniem, nie?
• 32:48
  Wyszedłem z założenia, że nie będę szedł w ilość tylko w
• 32:50
  jakość, więc startowałem maksymalnie w 2 lub 3 maratonach
• 32:54
  w roku, tak jak zawodowcy. Wszystko.
• 32:57
  Odbywało się z głową bez katowania organizmu, w tak
• 33:00
  zwanym międzyczasie biegałem dyszki i półmaratony.
• 33:03
  Zdrowie. Dopisywało forma rosła, wszystko
• 33:05
  było w jak najlepszym porządku, a który biegi z tego okresu
• 33:08
  utkwiły ci najbardziej? W pamięci?
• 33:11
  Początkowo biegałem tylko w Polsce, głównie w Poznaniu i
• 33:13
  Krakowie. Pamiętajmy, że biegów nie było
• 33:16
  jeszcze tyle, co teraz. Potem przyszedł czas na maratony
• 33:19
  w Europie. Pierwszy taki duży, w którym
• 33:21
  wziąłem udział, był w Londynie. Nabiegałem tam bodajże 2 54,
• 33:26
  później rotterdam z identycznym czasem, a kiedy to było, to były
• 33:31
  lata 2004 i 2005, ale to 2006 był moim najlepszym rokiem
• 33:36
  startowym, jeśli chodzi o maraton w Paryżu nabiegałem 2,
• 33:39
  51 30 i to jest mój rekord życiowy na Królewskim dystansie.
• 33:43
  A ile miałeś wtedy lat? Byłem wtedy w sila wieku.
• 33:46
  Miałem 46 lat, w Rzymie też pobiegłem poniżej 3 godzin.
• 33:51
  Dzięki takim wynikom zakwalifikowałem się na maraton
• 33:53
  w Nowym Jorku. Tam nabiegałem 2 57 biegowa
• 33:56
  Polonia mieszkająca w USA chciała mnie nawet zwerbować do
• 34:00
  swojego klubu, bo bardzo spodobał się jej mój czas. 2
• 34:03
  lata później biegamy w bostonie. To były zawody z historią już w
• 34:07
  samolocie do bostonu. Okazało się, że mam anginę ropną
• 34:09
  i 40 ° gorączki nafaszerowałem się tabletkami przeciwbólowymi i
• 34:14
  wystartowałem nie po to w końcu przeleciałem pół świata, żeby
• 34:18
  teraz angina uniemożliwiła mi start.
• 34:20
  W maratonie trójki nie złamałem, ale nabiegałem chyba 3 0 2.
• 34:25
  Ha, czyli postąpiłeś w myśl zasady lekarzu, lecz się sam coś
• 34:29
  w tym stylu. Co w takim razie spowodowało, że
• 34:32
  zacząłeś biegać ultra nieco, lecz kto ultra zacząłem biegać
• 34:37
  dzięki edziowi dudkowi on namiętnie brał udział w
• 34:40
  ultramaratonie na dystansie 100 km w szwajcarskim biel bm.
• 34:44
  Do dziś ma ich na koncie na pewno z 20.
• 34:47
  Jest to jedna z najbardziej znanych setek w Europie.
• 34:50
  Namówił mnie na tym bieg tuż po maratonie londyńskim w Anglii.
• 34:53
  Biegałem w kwietniu, a szwajcarska setka odbywała się w
• 34:56
  czerwcu. Był więc jeszcze czas na do
• 34:58
  trenowanie. Bieg na takim dystansie wymaga
• 35:00
  od startującego przygotowania nie tylko fizycznego, ale i
• 35:03
  mentalnego, a wiedzy, jak rozegrać te 100 km.
• 35:06
  Nie miałem żadnej. Zacząłem tak jakbym biegł
• 35:08
  maraton, czyli jak na ultra za szybko.
• 35:12
  Ale wtedy myślałem rewelacja, niestety głowa nie była gotowa
• 35:15
  na takie bieganie, noc, górki i niewyobrażalny kawał dystansu do
• 35:20
  mety spowodowały, że moje morale spadło.
• 35:23
  Na szczęście doszedł mnie edziu, ze swoją ekipą dali porządnego
• 35:27
  kopa motywacyjnego i udało się ukończyć ten bieg z wynikiem 9
• 35:30
  31 35. Jakie miałeś wrażenia po tym
• 35:33
  ultra doświadczeniu? Czułem się kompletnie zajechany.
• 35:37
  To była prawdziwa lekcja pokory. Zrozumiałem, że długie dystanse
• 35:40
  biega się inaczej, raz, że z innym przygotowaniem fizycznym,
• 35:44
  a 2 przede wszystkim z głową. Po tej setce odpuściłem sobie
• 35:48
  bieganiem ultra na 4 lata skupiłem się na maratonach.
• 35:51
  Co się w takim razie wydarzyło, że wróciłeś do tego typu biegu?
• 35:55
  W 2008 roku miała się odbyć jubileuszowa, pięćdziesiąta
• 35:58
  edycja setki w biel. Ja byłem w pełnym gazie, miałem
• 36:02
  już na koncie kilkanaście maratonów ukończonych z czasem
• 36:04
  poniżej 3 godzin. Oczywiście na start w biel
• 36:07
  namówił mnie edziu Dudek. To była pamiętna impreza dla
• 36:11
  naszego kraju, bo wśród 3000 zawodników z całego świata
• 36:14
  prawie 70. To byli Polacy.
• 36:16
  Dla mnie bieg ułożył się bardzo dobrze.
• 36:18
  Uzyskałem czas 8 29 35 praktycznie bez żadnego kryzysu.
• 36:22
  To właśnie na tej imprezie poznałem zbyszka malinowskiego.
• 36:25
  A w jakich okolicznościach poznaliśmy się po biegu spośród
• 36:29
  Polaków, którzy wtedy pojawili się w biel?
• 36:32
  On był chyba najlepszy, a ja go wyprzedziłem gdzieś tak 10, 15
• 36:35
  km przed metą. Kompletnie nie wiedząc kogo
• 36:39
  zostawiam w tyle dzięki temu to ja byłem najlepszym z Polaków, a
• 36:43
  trzydziestym siódmym w generalce czas zwycięzcy to 6, 49 i
• 36:47
  czwarty w kategorii wiekowej, co stało za tym sukcesem?
• 36:50
  Przede wszystkim taktyka prosta, ale skuteczna biec od punktu do
• 36:54
  punktu zatrzymać się, posilić, napić i lecieć dalej.
• 36:58
  Druga rzecz to doświadczenie i obieganie maratońskie.
• 37:01
  Jak organizacyjnie wyglądał ten bieg?
• 37:03
  Zawsze mniej więcej podobnie start był o dwudziestej drugiej.
• 37:06
  Trasa wiodła przez wioski miasteczka.
• 37:08
  Ludzie żywo dopingowali, bawili się, śpiewali nawet w nocy.
• 37:11
  Dla nich to wielkie wydarzenie. Ten bieg był rozegrany po raz
• 37:15
  pierwszy w 1959 roku. Nie jest specjalnie trudny, ale
• 37:18
  zupełnie płaski też nie w końcu to Szwajcaria.
• 37:22
  A wracając do zbyszka, zrodziła się pomiędzy nim a tobą silna,
• 37:26
  przyjacielska więź. Rozumieliśmy się od początku po
• 37:29
  biegu w trakcie rozmów w kuluarach Zbyszek zachęcił mnie
• 37:32
  do udziału w spartat lonie. W związku z tym, że lubię
• 37:35
  wyzwania, zdecydowałem się zapisać, a Zbyszek już jako
• 37:39
  weteran tego biegu zajął się wszystkim od strony
• 37:41
  organizacyjnej. Mnie pozostało tylko dobrze się
• 37:44
  przygotować. Mieliśmy na tym biegu dodatkowe
• 37:46
  wsparcie, ja ze strony swoich synów, a on starszej córki.
• 37:51
  Czy opracowałeś jakąś specjalną strategię na ten bieg?
• 37:54
  Moją strategię był Zbyszek. Postawił.
• 37:57
  Sobie za punkt honoru aby nie ten bieg ukończył, nie biegł dla
• 38:00
  siebie, ale ze mną praktycznie cały dystans. 246 km pokonaliśmy
• 38:05
  razem. W trakcie miałem dużo chwil
• 38:07
  słabości i nawet w pewnym momencie myślałem, że go nie
• 38:10
  skończę. Jednak dzięki pomocy przyjaciele
• 38:13
  i mojej sile woli udało się zafiniszować z czasem 33 18 11.
• 38:18
  Macie nawet identyczny czas ze zbyszkiem, sprawdziłem na
• 38:21
  stronie Sparta plonu wygrał wtedy Scott jurex, czasem 22, 20
• 38:25
  0 1. Nasz czas był bardzo przyzwoity,
• 38:28
  biorąc pod uwagę fakt, że za nami przebiegło jeszcze około 90
• 38:31
  zawodników. Dla mnie jednak najważniejsze
• 38:33
  było to, że wkręciłem się w bieganiem ultramaratonów.
• 38:37
  A jak się czułeś, pokonując trasę tego legendarnego biegu?
• 38:41
  Cudownie jak rasowy ultramaratończyk zbysiu
• 38:43
  doskonale znosił upał i ja o wiele gorzej na każdym punkcie
• 38:47
  odświeżania wylewałem na siebie litry zimnej wody i podążałem za
• 38:51
  nim. Na tym etapie odbyła się już
• 38:52
  pierwsza selekcja. Odpadło wielu zawodników, w tym
• 38:55
  4 kolegów z Polski. Zbysiu nieustannie dopingował
• 38:59
  mnie do boju. Ten bieg to istna walka o
• 39:01
  przetrwanie bój z samym sobą. Gdy pokonaliśmy jedną trzecią
• 39:05
  dystansu, przyszedł czas na chwilę wytchnienia.
• 39:08
  Krótki masaż, lekki posiłek w postaci smacznego deseru
• 39:11
  ryżowego z cynamonem i ruszyliśmy dalej.
• 39:14
  Kolejna część biegu prowadziła wśród winnic peloponezu nadal w
• 39:18
  wysokiej temperaturze o zmroku po 124 kilometrach
• 39:22
  zameldowaliśmy się na kolejnym punkcie kontrolnym w nemey od
• 39:25
  koreatu dozwolona była pomoc z zewnątrz, ale tylko w
• 39:28
  określonych miejscach i w ograniczonym wymiarze.
• 39:32
  Połowa dystansu za nami, a przed nami noc i góry, i to nie byle
• 39:35
  jakie założyliśmy czołówki i biegliśmy dalej w okolicach 100
• 39:40
  sześćdziesiątego kilometra mieliśmy do pokonania 1000 m
• 39:42
  przewyższenia, z czego ostatnie 500 m w iście wysokogórskich
• 39:46
  warunkach. Stąpając po kruchej skale.
• 39:48
  To tak jakby z morskiego oka wspinać się na rysy.
• 39:51
  Ten odcinek trafił się nam o drugiej w nocy.
• 39:54
  Kolejne kilometry kolejne wzniesienia i coraz bardziej
• 39:57
  nadwyrężone siły. W czasie nocnej części biegu
• 40:00
  miałem okazję zrewanżować się zbysiowi, którego dopadł kryzys
• 40:04
  żołądkowy. Ale jak to mawia mój przyjaciel
• 40:06
  i wielki biegacz Edward Dudek, który jako pierwszy z Polaków
• 40:09
  kończył Sparta plon w 1995 roku. Kryzysy mają to do siebie, że
• 40:13
  przychodzą i odchodzą i trzeba poczekać, aż odejdą.
• 40:15
  Czas płynął nieubłaganie. Wiedzieliśmy, że limity są
• 40:19
  ściśle przestrzegane. Każdy z 75 punktów ma swoją
• 40:23
  godzinę zamknięcia, jeśli przebiegniemy po wyznaczonej
• 40:26
  godzinie automatycznie zostaniemy wycofani z biegu,
• 40:29
  niezależnie od tego, w którym miejscu trasy byliśmy.
• 40:33
  O poranku osiągnęliśmy dwusetny kilometr trasy 5 maratonów.
• 40:37
  Za nami przed nami jeszcze tylko jeden zbiegł.
• 40:40
  Odpadali kolejni zawodnicy pozostało już tylko 4 Polaków ku
• 40:44
  naszej, a szczególnie moi rozpaczy wzeszło słońce i
• 40:47
  zaczęło przypiekać. Następne kilometry pokonaliśmy
• 40:50
  wyłącznie siłą woli. Każde wzniesienie szybkim
• 40:52
  marszem nikt już pod górę nie biegł w dół.
• 40:55
  Staraliśmy się zbiegać, ale zmęczony czworogłowe.
• 40:59
  Nie są to mięśnie biegaczy też już dawały się mocno we znaki.
• 41:02
  W końcu osiągnęliśmy sparte nogi, jakby lżejsze, znowu
• 41:06
  zaczęły szybciej biec. Tłumy kibiców zachęcały nas do
• 41:09
  ostatecznego zwycięskiego boju. Kilkaset metrów przed metą
• 41:13
  dołączyły do nas miejscowe dzieci oraz koledzy z Polski,
• 41:15
  którym nie udało się ukończyć biegu.
• 41:18
  Razem wpadliśmy na metę dzierżąc w rękach biało czerwoną flagę,
• 41:22
  ukłoniliśmy się przed posągiem leonidasa ucałowaliśmy jego
• 41:25
  palec to symboliczne rytualne zakończenie biegu.
• 41:29
  Ściskając się nawzajem z rąk uroczych spartanek, odebraliśmy
• 41:32
  trofea dla zwycięzców, wieńce laurowe i pamiątkowe statuetki
• 41:37
  ze specjalnej amfory wypiliśmy wodę życia, po czym trafiliśmy
• 41:40
  do namiotu medycznego, gdzie sanitariuszki zdjęły z naszych
• 41:43
  stóp, wysłużone buty, skarpetki i obmyły nogi.
• 41:47
  Wszystkie te czynności składały się na obowiązkowy rytuał, który
• 41:50
  przechodzi każdy, kto ukończy bieg.
• 41:53
  Później badanie lekarskie, niekończące się gratulacje i w
• 41:56
  końcu łóżko w hotelu. Po dwugodzinnej drzemce
• 41:59
  nastąpiło uroczyste zakończenie sparternu.
• 42:01
  Następnego dnia po pożegnalnym obiedzie powróciliśmy autokarami
• 42:05
  do aten, a tam czekała na nas wizyta w polskiej ambasadzie
• 42:08
  oraz kolejna część nagradzania zwycięzców.
• 42:12
  Otrzymaliśmy oryginalne medale, dyplomy.
• 42:14
  Wszystko to odbyło się w luksusowym hotelu pod akropolem.
• 42:17
  W obecności przedstawicieli miejscowych władz i ambasadorów
• 42:21
  krajów, których zawodnicy uczestniczyli w biegu.
• 42:24
  W którym momencie swojego ultra biegania postanowiłeś zrobić tak
• 42:27
  zwanego wielkiego szlema światowych biegów ultra, czyli
• 42:31
  koronę biegów ultra? Szukając kolejnych wyzwań na
• 42:34
  którymś z portali internetowych natknąłem się na informacje o
• 42:37
  tejże prestiżowej liście. W jej skład wchodzą spartatlon,
• 42:41
  który już miałem zaliczony u TB bieg europejski Konrad maraton w
• 42:46
  RPA jako najstarszy bieg ultra w Polsce.
• 42:49
  Maraton piasków na saharze, Western states i bad water u SA
• 42:54
  6 tak różnych od siebie imprez stanowiło tak zwany zapalnik
• 42:57
  stał się przyczynkiem do tego, że zacząłem poważnie myśleć o
• 43:01
  ultra bieganiu. Dodatkową motywacją stanowił
• 43:03
  fakt, że żaden z Polaków jeszcze tego nie zrobił.
• 43:06
  A który bieg miał być drugim etapem realizacji twojego nowego
• 43:10
  celu? Za drugi cel obrałem utmb, czyli
• 43:13
  ultra Trail dumą blow w 2011 roku.
• 43:16
  Na starcie stanąłem pod koniec sierpnia po 3 latach przerwy od
• 43:19
  biegów długich. Przedtem przebiegłem kilka
• 43:22
  maratonów i 5 ultramaratonów. Byłem gotowy do kolejnej
• 43:25
  Wielkiej sportowej bitwy. Górski bieg dookoła masywu
• 43:29
  momble to drugi pospartatlonie, topowy ultramaraton w Europie.
• 43:34
  Oczywiście trzeba było mieć punkty kwalifikacyjne i
• 43:36
  szczęście w losowaniu w ramach zbierania punktów przebiegliśmy
• 43:39
  ze zbyszkiem rzeźnika w 2010 roku oraz bieg w niżnych Tatrach
• 43:44
  na Słowacji nisko tatrańska stichacka.
• 43:47
  Cudowne zawody na dystansie 100 km z sumą przewyższenie około
• 43:50
  5600 m. Po drodze ukończyliśmy jeszcze
• 43:53
  bieg w Belgii wardenach, w którym jak się okazało byliśmy
• 43:56
  pierwszymi Polakami. Nawiązaliśmy kontakt tam z
• 43:59
  belgiem o polskich korzeniach, który dobrze mówił po naszemu
• 44:03
  poznaliśmy też organizatora tych zawodów, a on z kolei znał
• 44:06
  szefostwo u TMB. Przedstawiliśmy nasz Plan i
• 44:09
  wytłumaczyliśmy, że udział w biegu wokół MW 2011 roku zbliży
• 44:14
  nas do realizacji celu. Tylko musimy zostać wylosowani
• 44:18
  on na to, że losowanie ma to do siebie, że można mu pomóc.
• 44:21
  I tak oto ekipa w składzie. Dudek, Malinowski, łabucki
• 44:24
  dostała się na wymarzone u TMB. A jak przebiegało to u TMBZ
• 44:28
  Twojej perspektywy? Bieg ten cieszy się renomą na
• 44:31
  całym świecie. W 2011 roku chęć startu w nim
• 44:34
  ogłosiło 4000 biegaczy, lecz ze względu na limity 2300 osób
• 44:39
  odbyło się losowanie. Wraz ze zbyszkiem i edwardem
• 44:42
  wystartowaliśmy z szamonii, aby owiec dookoła białą górę ze
• 44:46
  względu na załamanie pogody najpierw przełożono nam start z
• 44:50
  godziny 18:30 na dwudziestą trzecią 30, by później
• 44:54
  kilkakrotnie modyfikować trasę. Otrzymywaliśmy od organizatorów
• 44:58
  esemesy. W trakcie biegu z przewidzianych
• 45:00
  166 km zrobiło się 170, a suma przewyższeń wzrosła z 9400 m do
• 45:07
  9700 m. Przy dźwiękach rydwanów ognia
• 45:11
  ewangelisa i ogłuszającym dopingu kibiców barwna karawana
• 45:15
  ruszyła w strugach deszczu na trasę wiodącą przez 3 kraje,
• 45:18
  Francję, Włochy i szwajcarię, aby po prawie 2 dobach walki z
• 45:22
  powrotem zameldować się w szamonii w czasie 4 pierwszych
• 45:25
  godzin biegu zmokliśmy doszczętnie na zbiegach wielu
• 45:27
  zawodników zaliczyło glebę, by następnie najpierw w mroku nocy,
• 45:32
  a później o brzasku poranka, zdobywać kolejne szczyty i
• 45:35
  przełęcze na coraz większych wysokościach.
• 45:37
  Oczywiście odcinki pod górę w eksponowanym terenie
• 45:40
  pokonywaliśmy marszem asekurując się kijami, bowiem stopień
• 45:44
  trudności trasy był porównywalny ze szlakami wytoczonymi.
• 45:47
  W naszych wysokich Tatrach. Na przykład na rysy na wysokości
• 45:50
  2200 m nad poziomem morza napotkaliśmy świeży śnieg, który
• 45:54
  jeszcze potem niejednokrotnie dawał nam się we znaki.
• 45:57
  A jak te wszystkie zmiany, których doświadczyłeś wpływały
• 46:00
  na twoją kondycję fizyczną i psychiczną?
• 46:03
  Pomimo niesprzyjającej aury czułem się bardzo dobrze.
• 46:06
  Noga podawała więc dosyć płynnie, przemieszczałem się
• 46:09
  przez kolejne punkty kontrolne. Na całej trasie było ich ponad
• 46:12
  20. Na granicę francusko włoskiej
• 46:15
  przełęcz coldela syn przywitała nas kolejna kurniawa z opadem
• 46:19
  typu kasza Manna, ale na szczęście we włoskich dolinach
• 46:22
  pojawiło się słońce, które osiągnęło swoje apogeum w
• 46:25
  kurorcie. Kurwa je zawitaliśmy tam około
• 46:28
  godziny 13:00 następnego dnia mniej więcej w połowie trasy.
• 46:33
  Ja nadal czułem się bardzo dobrze wzmocniony
• 46:35
  doświadczeniami z Grecji, oprócz pożywienia serwowanego w
• 46:38
  punktach kontrolnych w newralgicznych momentach, to
• 46:41
  jest przed długimi podejściami często. 2000 m.
• 46:45
  Korzystałem z batonów oraz żeli energetycznych.
• 46:48
  Niestety mój kompas ze Sparta plonu, zbysiu, z którym do tej
• 46:51
  pory wspólnie pokonywaliśmy trudy trasy, poczuł się gorzej.
• 46:55
  Dopadły go problemy żołądkowe, nie mógł przyjmować żadnych
• 46:58
  posiłków. Poprosił więc o półtoragodzinną
• 47:00
  przerwę na sen, ponieważ mieliśmy duży zapas w stosunku
• 47:03
  do wyznaczonego przez organizatorów.
• 47:05
  W tym miejscu limitu czasu przystałem na jego życzenie.
• 47:08
  Jak się potem okazało, w tym miejscu pracowaliśmy się w
• 47:11
  pierwszych 3 setkach biegaczy, mających za sobą ponad 2000.
• 47:15
  Mimo odpoczynku po wyruszeniu w dalszą drogę zbysiu nadal nie
• 47:19
  był sobą i nasze tempo stawało się coraz wolniejsze.
• 47:22
  Na dziewięćdziesiątym kilometrze doszedł nas Edward, który cały
• 47:25
  czas był za nami. Od tej pory postanowiliśmy biec
• 47:28
  w trójkę nawzajem się wspierając o godzinie 20:00 po morderczej
• 47:32
  wspinaczce w niewiarygodnym wietrze i temperaturze w
• 47:35
  okolicach zera osiągnęliśmy przełęcz caldo graunfera 2537 m
• 47:40
  nad poziomem morza i znaleźliśmy się na granicy między Włochami i
• 47:43
  Szwajcarią. Zmarznięci do szpiku kości
• 47:46
  wyciągnęliśmy z plecaków wszystkie ciepłe rzeczy, jakie
• 47:48
  mieliśmy czapki, rękawiczki, kurtki polary byli jak
• 47:52
  najszybciej się ogrzać i stracić jak najmniej energii.
• 47:55
  Wiedzieliśmy przecież, że przed nami jeszcze 70 km.
• 47:59
  Warto w tym miejscu wspomnieć, że ekwipunek każdego biegacza
• 48:02
  musi zawierać 17 pozycji obowiązkowych.
• 48:05
  Oprócz odzieży, apteczkę 2 czołówki, gwizdek, zapas
• 48:08
  żywności i picia i telefon komórkowy.
• 48:11
  Ekwipunek ten jest szczegółowo sprawdzany w punktach
• 48:14
  kontrolnych. W czasie biegu brak
• 48:16
  któregokolwiek elementu powoduje dyskwalifikacje zawodnika.
• 48:20
  Rozpoczęliśmy drugą noc batalii. A i gdzieś w oddali słychać było
• 48:23
  rytmy muzyki tanecznej, bo to ostatni Weekend wakacji, a my
• 48:28
  cały czas w dół i w górę. Do następnego punktu ten odcinek
• 48:31
  dłużył nam się najbardziej. W końcu koło północy
• 48:34
  zameldowaliśmy się w lafolina 100 dziesiątym kilometrze trasy.
• 48:39
  Zbyszek dalej nie domagał, jednakże po krótkiej naradzie
• 48:42
  bojowej postanowiliśmy iść do kolejnego punktu na 100,
• 48:45
  dwudziestym czwartym kilometrze i tam odpocząć przed decydującym
• 48:48
  starciem. Około trzeciej nad ranem
• 48:50
  zameldowaliśmy się w szampę lag z trudem wynajdując ostatnie
• 48:54
  wolne materace, by na 2 godziny zapomnieć o wszystkim.
• 48:58
  Siłą woli zmobilizowaliśmy nasze mięśnie do dalszego wysiłku,
• 49:02
  jeszcze tylko ostatni plasterek pysznego szwajcarskiego ośle go
• 49:05
  salami, łyk kawy i ruszyliśmy w dalszą drogę.
• 49:08
  Musieliśmy pokonać długi zbieg kilkanaście kilometrów do
• 49:11
  martini 700 m nad poziomem morza, by na następnych kilku
• 49:15
  kilometrach wznieść się na 2000 m nad poziom morza było dobrze.
• 49:19
  Zbyszek odzyskał wigor mnie i edwardowi cały czas noga
• 49:22
  podawała. Po drodze minęliśmy trium, gdzie
• 49:25
  w pięknym słońcu oczekiwali nas moi synowie, Piotr i Bartłomiej,
• 49:29
  robiąc zdjęcia i zagrzewając do dalszego boju.
• 49:32
  Do mety pozostało 16 km. Jeszcze tylko jedna góra
• 49:36
  dosłownie parę kępek za granicą szwajcarsko francuską i będziemy
• 49:39
  spowrotem w szamonii. Ostatnie kilometry w odróżnieniu
• 49:42
  od Grecji, przyniosły nagły przypływ pozytywnej energii.
• 49:46
  Prawie wszyscy zawodnicy przemieszczali się tempem
• 49:48
  spacerowym, a my biegliśmy. Jak obliczył Edward, na
• 49:51
  ostatnich 40 kilometrach wyprzedziliśmy około 150 rywali
• 49:55
  na metę w szamonii wbiegliśmy razem tłumy widzów oklaskiwały
• 49:59
  każdego, kto ukończył bieg. Każdy finiszer traktowany był
• 50:02
  jak zwycięzca. W sumie pokonanie tej morderczej
• 50:05
  trasy zajęło nam nieco ponad 41 godzin przy limicie 46
• 50:09
  uplasowaliśmy się w połowie stawki zawodników.
• 50:12
  Którzy zdołali dobiec do celu biegu, nie ukończyła ponad
• 50:15
  połowa uczestników stojących na starcie, w tym 4 Polaków.
• 50:18
  Europa zdobyta pozostały jeszcze 4 biegi z listy, który był
• 50:21
  następny, przyszedł czas na podróże dalekie i biegi na
• 50:25
  innych kontynentach. Na kwiecień 2012 roku
• 50:28
  zaplanowałem maraton de sable na saharze w maroku najdroższy bieg
• 50:32
  z tej szóstki, bo samo wpisowe wynosiło 3000 €, ale udało się
• 50:36
  zgromadzić niezbędne fundusze i wraz ze zbyszkiem wyruszyliśmy
• 50:39
  na podbój sahary. Następnie na początku czerwca
• 50:42
  wyruszyliśmy do RPA na komrat maraton najstarszy i
• 50:45
  najpopularniejszy ultrameraton na świecie 89 km i 18000
• 50:51
  uczestników. A pod koniec czerwca wybrałem
• 50:54
  się już niestety sam do Stanów Zjednoczonych, aby wziąć udział
• 50:57
  w Western states endurance slan podobno najbardziej uznawanym
• 51:02
  biegu stumilowym, który odbywa się w górach sierżan nepada w
• 51:04
  Kalifornii. Wystartowałem tam jako jedyny
• 51:07
  Polak ostatnim naszym redakcją, który ukończył ten bieg był
• 51:10
  Jerzy górski. Przed ponad 20 lat.
• 51:14
  Czytałem gdzieś o tym waszym wyjeździe na saharę, a że było
• 51:16
  to na początku mojej drogi biegowej, to nie mogłem pojąć
• 51:19
  jak to jest biegać. Długie biegi w takich warunkach
• 51:22
  i to przez parę dni. No cóż maraton the subberl na
• 51:25
  saharze od wielu lat uważany jest za jeden z najtrudniejszych
• 51:29
  biegów na świecie i budzi respekt każdego chyba biegacza.
• 51:32
  Edycja z 2012 roku, w której wziąłem udział, przyciągnęła na
• 51:35
  pustynne bezdroża południowo wschodniego Maroka. 860 śmiałków
• 51:39
  płci obojga z całego globu od Europy, poprzez japonię i
• 51:43
  malezję po st. Włączone Australia i nową
• 51:45
  zelandię. Wśród faworytów było wielu
• 51:48
  zawodników gospodarzy, jednak najliczniejszą reprezentację
• 51:51
  stanowili Francuzi. Organizatorzy tej imprezy oraz
• 51:54
  Brytyjczycy, dla których udział w tym wydarzeniu to rodzaj
• 51:57
  swoistego rytuału barwy naszego kraju.
• 51:59
  Oprócz mniej zbyszka reprezentowali młodsi koledzy,
• 52:02
  Maciek, żyto, gaweł, boguta, Stefan batory i Konrad
• 52:06
  Jędraszewski. Przy czym dla gawła i Stefana
• 52:08
  był to już kolejny udział w tych zawodach.
• 52:11
  Czyli mieliście od kogo czerpać wiedzę tak i czerpaliśmy ją
• 52:14
  garściami? Praktyczne rady naszych bardziej
• 52:17
  doświadczonych kolegów okazały się bezcenne.
• 52:19
  Pomogły na przykład w przygotowaniu ekwipunku
• 52:21
  obowiązkowego dla każdego startującego.
• 52:24
  Warto dodać, że organizatorzy w trakcie tygodniowego biegania po
• 52:27
  pustyni zapewniają tylko wodę średnio 10 l na dobę i tabletki
• 52:31
  solne o żywność nie mniej niż 2000 kcal na dobę, śpiwór,
• 52:35
  źródła energii, zarówno te dogrzania kostki sbit, jak i
• 52:39
  świecenia czołówki oraz niezbędne materiały sanitarne, w
• 52:43
  tym pompkę do odsysania jadu skorpionów.
• 52:46
  Także ratunkową flarę trzeba zadbać samemu.
• 52:49
  Wszystko należy skrupulatnie spakować do plecaka i z tym
• 52:52
  balastem podążać do celu. Podczas obowiązkowej kontroli
• 52:56
  przed startem okazało się, że mój plecak waży 11 kg.
• 53:00
  Wraz z pierwszym 1,5 litrowym przydziałem wody niemało, a
• 53:04
  trzeba jeszcze z tym biec i to po pustyni przez kilka dni o tym
• 53:07
  zaraz opowiem ci najpierw o samej imprezie i jej
• 53:10
  organizacji. Robi niesamowite wrażenie,
• 53:12
  zdumiewa rozmachem i specyficznym klimatem.
• 53:15
  Z paryskiego lotniska orli, gdzie wyznaczono miejsce zbiórki
• 53:19
  3 wyczarterowane r basy, przetransportowały barwną 600
• 53:23
  osobową grupę biegaczy do ostatniego przed pustynią
• 53:26
  marokońskiego miasta, dysponującego lotniskiem.
• 53:29
  Przed lądowaniem podziwialiśmy jeszcze niesamowite widoki
• 53:32
  ośnieżonego łańcucha wysokiego atlasu na lotnisku każdego
• 53:36
  zawodnika przywitał charyzmatyczny dyrektor biegu
• 53:39
  Patrick bauer. Następnie kilkanaście autokarów
• 53:41
  przewiozło nas ponad 250 km dalej w pobliże pierwszego
• 53:45
  biwaku. Po drodze ciąg dalszy
• 53:47
  niesamowitych górskich krajobrazów.
• 53:49
  Kawalkarzy autokarów towarzyszyła druga liczniejsza
• 53:52
  terenowychland rowerów, które będą z nami na trasie całego
• 53:55
  wyścigu. Kiedy skończyła się droga
• 53:57
  asfaltowa, przy dużym zainteresowaniu berberyjskich
• 54:00
  dzieci przesiedliśmy się na paki wojskowych ciężarówek, które w
• 54:03
  tumanach kurzu dowiozły nas na pierwszy pustynny piwak wraz z
• 54:09
  dwójką Rosjan zajęliśmy namiot numer 106.
• 54:12
  Skwar lał się z nieba. Temperatura sięgała 40 °, w
• 54:15
  cieniu, którego zresztą nie było.
• 54:17
  Dostaliśmy w końcu recebook, czyli szczegółowy opis tras na
• 54:21
  poszczególnych etapach, bo do tej chwili przebieg tegorocznego
• 54:24
  MDSU trzymany był w tajemnicy. Okazało się, że przed nami
• 54:27
  kolejno 34, 38, 35, 82, 42 i 2 i 15,5 km razem ponad 250.
• 54:38
  Jak się później przekonaliśmy odcinki w bardzo różnym terenie
• 54:41
  i przy zmiennych warunkach pogodowych.
• 54:43
  Jak wyglądało to obozowisko ludzi biegających po pustyni,
• 54:46
  robiło niesamowite wrażenie. Czarne berberyjskie namioty
• 54:49
  zawodników ustawione były w 2 kręgach o średnicy około 500 m,
• 54:54
  namioty organizatorów mediów i obsługi oraz służby medycznej
• 54:57
  były białe, oddalone o kolejne 500 m, stanowiąc mnie jako
• 55:01
  osobne miasteczko. Wokół tego kilkanaście
• 55:04
  ciężarówek, kilkadziesiąt terenowychland rowerów i 2
• 55:07
  śmigłowce. Powietrzu czuć było atmosferę
• 55:10
  wielkiego święta. Polskim namiocie panowała bojowa
• 55:13
  atmosfera. Ustaliliśmy strategię zarówno na
• 55:15
  pierwszy etap, jak i na cały wyścig.
• 55:18
  Wiedziałem już, że przygotowanie mentalne jest niemniej ważne od
• 55:21
  przygotowania fizycznego, dlatego motywowałem kolegów do
• 55:24
  pozytywnego myślenia, gdy rodawcy w kraju zasiadali
• 55:28
  właśnie do wielkanocnego śniadania.
• 55:30
  My w pełnym rynsztunku udawaliśmy się na start
• 55:32
  pierwszego etapu przy dźwiękach słynnej autostrady do piekła
• 55:36
  zespołu ac dc. Patrick bauer dał sygnał do.
• 55:39
  Zaczęcia tego niesamowitego wyścigu.
• 55:42
  A czym wyróżnia się trasa takiego biegu?
• 55:44
  Jeśli chodzi o poszczególne etapy biegu, to każdy z nich był
• 55:47
  inny i miał swoją dramaturgię. Przymierzaliśmy, wyschnięte
• 55:50
  jeziora, koryta rzek i skaliste przełęcze, a wszędobylski piasek
• 55:54
  dawał się nam mocno we znaki. Na najdłuższym etapie byliśmy
• 55:58
  świadkami dramatu lidera biegu marokańczyk rashiden morabii na
• 56:02
  kilometr przed metą, a po przebiegnięciu już ponad 80
• 56:05
  upadł w wyniku czego doznał kontuzji mięśnia czworogłowego.
• 56:09
  Uda i. Wydawał się z dalszej
• 56:10
  rywalizacji na tym etapie, kiedy część zawodników była jeszcze na
• 56:14
  trasie, rozpętała się mała burza piaskowa, a po niej wcale nie
• 56:18
  mała burza gradowa. A na którym miejscu kończyłeś tę
• 56:21
  niesamowitą imprezę? Jak poszło Polakom, jeśli chodzi
• 56:24
  o stronę sportową? Najlepszym z Polaków okazał się
• 56:27
  weteran ultra maratońskich tras, a prywatnie mój przyjaciel
• 56:30
  zbysiu Malinowski. Który zajął wysokie,
• 56:32
  czterdzieste ósme miejsce. Mnie udało się ukończyć te
• 56:35
  zawody na miejscu sześćdziesiątym, siódmym jako
• 56:37
  drugiemu z polskiej ekipy. Jednocześnie zanotowałem także
• 56:41
  chyba największy progres wśród wszystkich uczestników z miejsca
• 56:45
  100 osiemdziesiątego. Po pierwszym etapie na każdym z
• 56:48
  następnych awansowałem. Szkoda, że wyścig nie trwał
• 56:51
  dłużej. Nasi młodsi koledzy także
• 56:53
  wypadli bardzo dobrze. Maciek żyto ukończył jako
• 56:55
  osiemdziesiąty. Pierwszy gaweł boguta znalazł
• 56:58
  się na osiemdziesiątym, siódmym miejscu, a stawek batory na 9.
• 57:01
  Tym szóstym przeżywający problemy zdrowotne Konrad
• 57:04
  Jędraszewski prasował się w połowie stawki na miejscu 300
• 57:08
  siedemdziesiątym piątym wyścigu kończyło prawie 800 uczestników
• 57:12
  5 Polaków. W pierwszej setce to wzbudzało
• 57:15
  podziw i szacunek wśród innych nacji.
• 57:17
  Z jakimi przemyśleniami wracałeś z tej imprezy?
• 57:21
  Jadąc na maraton piasków miałem mieszane odczucia.
• 57:24
  Przekonywała mnie tylko możliwość zaliczenia jednego z
• 57:26
  najbardziej topowych biegów świata, ponieważ Jestem
• 57:29
  osobnikiem wybitnie zimno, lubnym panujące na trasie
• 57:32
  temperatury już przed biegiem przyprawiały mnie o zawrót
• 57:35
  głowy. Wątpliwości potęgował także
• 57:37
  bardzo wysoki koszt uczestnictwa.
• 57:39
  Około 3000 € biłem się z myślami, czy ta gra jest warta
• 57:43
  świeczki? Teraz patrząc chłodnym okiem
• 57:45
  finchera, z całą odpowiedzialnością i
• 57:48
  stanowczością, mogę powiedzieć, że było to jedno z
• 57:50
  najważniejszych wydarzeń w moim nie krótkim już życiu doznań i
• 57:54
  wrażeń, które zebrałem podczas trwania tej niezapomnianej
• 57:57
  przygody nawiązanych znajomości i nowych przyjaźni.
• 58:01
  Są już polsko rosyjskie w obozie sojusz polsko włoskiej na trasie
• 58:04
  najdłuższego etapu. A przede wszystkim znakomitej
• 58:07
  atmosfery wewnątrz Polskiej Grupy tego nikt mi nie odbierze.
• 58:11
  Warto było wydać pieniądze i przeżyć ten morderczy wysiłek.
• 58:15
  Do dziś odczuwam wielką satysfakcję i cieszę się, że
• 58:17
  mogę dzielić się opowieściami o tym niesamowitym doświadczeniu.
• 58:21
  Na przykład taką po piątym etapie maratońskim organizatorzy
• 58:24
  zaserwowali nam niemałą atrakcję kulturalną w postaci koncertów w
• 58:28
  wykonaniu artystów paryskiej opery.
• 58:30
  Musisz przyznać, że koncert operowy na środku pustyni robi
• 58:33
  wrażenie. Podobała mi się też postawa
• 58:35
  dyrektora biegu. Czekał na nas niestrudzenie za
• 58:38
  linią mety i gratulując każdemu zawodnikowi ukończenia MDS
• 58:41
  zawieszał. Wyjątkowy medal na szyi na
• 58:44
  koniec brudnie i zmęczeni. Wsiedliśmy do autokarów, które
• 58:47
  przewiozły nas z powrotem do cywilizacji.
• 58:50
  Kąpiel, wygodne łóżko w hotelu. Następnego dnia uroczyste
• 58:53
  dekoracje i powrót do domu jeszcze tylko pożegnalny uścisk
• 58:56
  dłoni patricka bauera i saharyjska przygota odeszła w
• 59:00
  przeszłość, przyszedł czas na południową Afrykę, czyli bieg
• 59:03
  przyjaciół w RPA. Konrad maraton, tak Konrad
• 59:07
  maraton to wspaniała i kultowa już impreza biegowa na
• 59:10
  ultradystansie. Biegło mi się świetnie, choć
• 59:12
  trasa nie była idealnie prosta. Zdołałem wykręcić wynik 7 21, 56
• 59:18
  no i pokonałem zbysia. Oczywiście wyprawa ta była
• 59:21
  przeze mnie zaplanowana, również turystycznie zwiedzaliśmy góry
• 59:25
  smocze. Zorganizowano nam safari.
• 59:27
  Są to wyjazdy, które robi się raz w życiu, więc trzeba je
• 59:30
  wykorzystać na maksa. Western states enderlands run
• 59:33
  Stomil w u SA to kolejny cel, jaki wyznaczyłeś sobie w tym
• 59:36
  szalonym biegowo roku 2012? Jak to się stało, że Zbyszek nie
• 59:41
  wziął udziału? Imprezie do Stanów wyleciałem
• 59:44
  pod koniec czerwca zaledwie 3 tygodnie po.
• 59:46
  Konrad maraton. Chciałem zmierzyć się z legendą,
• 59:49
  czyli stumilowym biegiem w górach.
• 59:51
  Sierżanych bada w Kalifornii, natomiast sprawa ze zbyszkiem
• 59:54
  wyglądała tak, że w chwili aplikowania do biegu było tak
• 59:57
  dużo chętnych, że organizatorzy postanowili dopuścić do startu
• 1:00:01
  po jednej tylko osobie z danego kraju.
• 1:00:03
  Padła akurat na mnie nic nie pomogły prośby, emaile, a nawet
• 1:00:07
  imponujące CV biegowe zbysia nie dopuścili go.
• 1:00:11
  Od prawdziwa, brutalna amerykańska demokracja.
• 1:00:14
  Miał okazję odpocząć, natomiast ty musiałeś po raz kolejny w
• 1:00:17
  czerwcu zmienić strefę czasową, odbyć długi lot
• 1:00:20
  międzykontynentalny pewnie nie było łatwo.
• 1:00:23
  To było nie lada wyzwanie, ale perspektywa ukończenia biegu
• 1:00:25
  dawała potężnego kopa. Osiągnąłem nawet lepszy czas niż
• 1:00:29
  niezniszczalny Jerzy górski, który jako pierwszy z Polaków
• 1:00:32
  ukończył ten bieg, czyli podsumowując rok 2012, a ściślej
• 1:00:36
  mówiąc jego pierwszą połowę. Był to trudny czas biegowego
• 1:00:39
  szaleństwa i Pogoni za marzeniem za wielkim szlemem zgadza się,
• 1:00:44
  pozostał mi tylko belwater, ale ten przebiegłem dopiero w 2014
• 1:00:49
  roku. A jak przygotowywałeś się do
• 1:00:51
  tego biegu bardzo trudnego w pie.
• 1:00:53
  Kup, ale wcześniej zaliczyłem podobny bieg z tym, że w
• 1:00:56
  Brazylii bardzo piękny i podobnie jak rozgrywający się na
• 1:01:00
  dystansie 135 mil, zaliczyłem też 100 mil na istrii.
• 1:01:04
  Bardzo trudne, ale piękne zawody, a przed samym bed
• 1:01:07
  waterem pojechaliśmy ze zbyszkiem w himalaje na la ultra
• 1:01:10
  dhy dystansie 222 km, odbywający się na wysokości od 3,5 tysiąca
• 1:01:15
  do 5,5 1000 m nad poziomem morza.
• 1:01:21
  Opowiedz jacku mi o tym biegu w himalajach.
• 1:01:23
  Ach to jeden z najtrudniejszych i najbardziej wymagających
• 1:01:26
  ultramaratonów na świecie. Piłko doktor wyraża
• 1:01:30
  charyzmatyczny dyrektor i główny organizator biegu na codzień
• 1:01:33
  właściciel wziętej kliniki medycyny sportowej i
• 1:01:36
  rehabilitacji w New delhi. Doktor rażant postanowił
• 1:01:39
  sprawdzić granice ludzkich możliwości, dlatego umiejscowił
• 1:01:42
  ten bieg w himalajach, wytyczył dystans 222 km na wysokości od
• 1:01:48
  3200 do 5360 m nad poziomem morza w pięknej krainie ladac
• 1:01:54
  trasa przebiegała przez 2 przełęczy.
• 1:01:56
  Hardarun claugla i varilla w północnych Indiach, tuż przy
• 1:02:00
  granicy z pakistanem i Chinami. Rzut kamieniem od karakorum
• 1:02:04
  należą one do najwyżej położonych przełęczy świata,
• 1:02:07
  tylko latem dostępnych dla ruchu samochodowego.
• 1:02:09
  Temperatura w czasie biegu oscyluje między minus 10 a plus
• 1:02:13
  40°C, a wartość dostępnego tlenu w powietrzu atmosferycznym sięga
• 1:02:18
  poniżej 40%. W porównaniu z tą na poziomie
• 1:02:21
  morza na bieg w takich warunkach chętnie śmiałkowie dostali 60
• 1:02:25
  godzin, przy czym restrykcyjne limity czasowe dotyczyły głównie
• 1:02:28
  pierwszej połowy trasy. Pod koniec lipca 2012 roku
• 1:02:32
  odbyła się. Tradycja tego biegu, aby
• 1:02:35
  dostąpić zaszczytu bycia chętnym śmiałkiem, należało pokazać
• 1:02:38
  swoje cv w zakresie biegów ultra, a także w 300 słowach
• 1:02:42
  opisać, czym dla kandydata jest bieganie, czy w ogóle jest
• 1:02:45
  możliwe ukończenie takiego biegu w 3 poprzednich edycjach do mety
• 1:02:49
  dotarło tylko i aż 10 zawodników z 20, którzy stanęli na starcie
• 1:02:53
  w 2012 roku. Dyrektor biegu zaprosił 9 osób,
• 1:02:57
  w tym po raz pierwszy Polaków Zbigniewa malinowskiego i mnie
• 1:03:01
  ponadto w gronie wybrańców znalazło się dwoje Amerykanów.
• 1:03:04
  Japończyk, duńczyk, Australijczyk, Francuz oraz
• 1:03:07
  przedstawicielka gospodarzy. Ostatecznie Francuz i
• 1:03:10
  Australijczyk z różnych przyczyn nie dojechali i tak na starcie
• 1:03:13
  stanęło siedmioro zawodników, w tym 2 Kobiety.
• 1:03:16
  W jaki sposób rozwiązaliście ten bieg logistycznie?
• 1:03:19
  Łącznie z aklimatyzacją i samym startem?
• 1:03:21
  Nasza wyprawa w himalaje rozpoczęła się od kaszmiru
• 1:03:24
  legendarnego, a obecnie dość niebezpiecznego regionu Indii.
• 1:03:28
  Zaplanowaliśmy tam pierwszy etap aklimatyzacji, oprócz mniej
• 1:03:31
  zbyszka w przedsięwzięciu wziął udział mój syn Bartek.
• 1:03:35
  Który stanowił dla nas nieocenioną pomoc jako tłumacz,
• 1:03:38
  a w czasie biegu znakomicie się spisał w roli supportu
• 1:03:41
  aklimatyzować liśmy się każdego dnia, osiągając coraz większą
• 1:03:44
  wysokość, począwszy od 2,5 1000 m nad poziomem morza w pahal
• 1:03:48
  gamie, a skończywszy na 4150 m w gulargu.
• 1:03:50
  Następnie wspinaliśmy się kilkakrotnie ponad 4000 m nad
• 1:03:54
  poziomem morza. Odbyło się to w czasie
• 1:03:56
  karkołomnej i elektryzującej podróży jeepem przez himalaje ze
• 1:03:59
  strina garu do lech lech stolica ledaku.
• 1:04:05
  Następny tydzień była naszą bazą wypadową na drugim etapie
• 1:04:08
  aklimatyzacji w tym czasie na przemian wychodziliśmy na
• 1:04:12
  wycieczki w góry i podróżowaliśmy po okolicy
• 1:04:14
  samochodem, osiągając wysokości ponad 5000 m nad poziomem morza
• 1:04:18
  na 3 dni przed startem po ponad dziesięciogodzinnej wspinaczce
• 1:04:22
  zdobyliśmy górującą nad doliną nangasago 5776 m nad poziom
• 1:04:28
  morza, będąc na szczycie zachwycaliśmy się widokiem na
• 1:04:31
  karakorum z majestatycznym masywem k 2.
• 1:04:34
  A gdzie mieszkaliście jak się żywiliście większość uczestników
• 1:04:38
  zakwaterowaną w jednym pensjonacie razem spożywaliśmy
• 1:04:41
  posiłki i wyłącznie wegetariańskie, a w wolnych
• 1:04:44
  chwilach poznawaliśmy siebie nawzajem z pobytu z pobytu tego
• 1:04:46
  na pewno zapamiętam złote myśli doktora.
• 1:04:49
  Jeśli się nudzisz, to lepiej umrzyj, albo daj co masz, a
• 1:04:53
  przekonasz się, że masz więcej i jeszcze przegrywanie to nie
• 1:04:57
  przestępstwo, ale brak wysiłku nim jest po 10 dniach pobytu
• 1:05:01
  byliśmy gotowi do startu. Jak wyglądała trasa biegu i jej
• 1:05:04
  profil? Start nastąpił 22 lipca 22
• 1:05:08
  sekundy po drugiej. Pierwsze 63 km prowadziły cały
• 1:05:13
  czas pod górę. Od 3200 m nad poziomem morza w
• 1:05:16
  dolinie nubry do 5360 m na kardach punk la, po drodze na
• 1:05:22
  czterdziestym ósmym kilometrze w North bólu.
• 1:05:24
  W limicie czasu w 7 godzinach nie zmieściły się obie Kobiety.
• 1:05:28
  Zabrakło im zaledwie 6 minut, ale zgodnie z regulaminem
• 1:05:31
  dyrektor zdjął, jest trasy. Zostało nas tylko 5 z przodu.
• 1:05:35
  Alex cain z u SA za nami duńczyk ole albertsen i japończyk rio i
• 1:05:40
  cheesato. My cały czas trzymaliśmy się
• 1:05:43
  razem na przełęczy, mieliśmy około półtorej godziny zapasów w
• 1:05:46
  stosunku do drugiego limitu czasu 11 godzin.
• 1:05:49
  Duńczyki japończyk balansowali na krawędzi, ale ostatecznie
• 1:05:52
  zmieścili się w limicie i podążyli za nami.
• 1:05:55
  Tam, gdzie poprzedniego dnia panowały warunki zimowe,
• 1:05:57
  natrafiliśmy na piekące słońce, które mocno dawało nam się we
• 1:06:01
  znaki. Na szczęście trasa, którą
• 1:06:03
  mieliśmy pokonać, wiodła głównie w dół celowaliśmy w 100, drugi
• 1:06:07
  kilometr tam w naszym pensjonacie znajdował się punkt
• 1:06:10
  kontrolny. Planowaliśmy dłuższy odpoczynek,
• 1:06:13
  było wczesne popołudnie i słońce mocno grzało.
• 1:06:15
  Postanowiliśmy się na 3 godziny zaszyć w pokoju i spróbować
• 1:06:19
  zasnąć, co wcale nie było trudne.
• 1:06:21
  Bartek czuwał, aby obudzić nas o czasie.
• 1:06:24
  Amerykanina dopadła choroba wysokogórska i też odpoczywał.
• 1:06:27
  Natomiast ole i rio i ci zrezygnowali z dłuższego postoju
• 1:06:31
  o zachodzie słońca lekko odświeżeni ruszyliśmy do dalszej
• 1:06:34
  walki. Na półmetku mieliśmy ponad 4
• 1:06:36
  godziny zapasu i wchodziliśmy w drugą noc.
• 1:06:39
  Była pełnia czekało nas tylko 40 km doliną indusu, gdzieniegdzie
• 1:06:44
  majaczyły światełka napotykanych po drodze wiosek, a w oddali
• 1:06:47
  otulony światłem księżyca. Rysowały się śnieżne kopuły
• 1:06:50
  himalajskich szczytów. Wszystko to było bardzo piękne,
• 1:06:53
  tylko zmęczenie narastało, ale nie tylko nasze.
• 1:06:57
  Najpierw wyprzedziliśmy rio i czego, a po kilku kilometrach
• 1:06:59
  doszliśmy o lego, który właśnie opadł z sił.
• 1:07:02
  Dodaliśmy mu animuszu i podążyliśmy dalej byle do
• 1:07:05
  przodu. Nad ranem czekała nas kolejna
• 1:07:07
  przeprawa przez indus, a następnie chyba.
• 1:07:09
  Najtrudniejszy odcinek, wspinaczka na przełęcz varilla,
• 1:07:13
  niekończące się serpentyny, księżycowe krajobrazy od czasu
• 1:07:17
  do czasu mijaliśmy się z niemieckimi turystami
• 1:07:19
  rowerowymi, którzy planowali dotrzeć tam, gdzie my byli lekko
• 1:07:23
  zszokowani naszym wyczynem pod przełęczą, ale już na nawrocie
• 1:07:26
  spotkaliśmy aleksa, który wyraźnie odzyskiwał siły i już
• 1:07:29
  zbiegał w kierunku mety. Wkrótce i my osiągamy 5303 m nad
• 1:07:34
  poziomem morza. Do mety pozostały nam zaledwie
• 1:07:37
  32 km. Ale żeby nie było za łatwo,
• 1:07:40
  znowu przypomniało o sobie słońce.
• 1:07:42
  Niemiłosiernie paliło. Próbowaliśmy zbiegać, ale
• 1:07:45
  zmęczone stopy odmawiały posłuszeństwa.
• 1:07:47
  Przeszliśmy do szybkiego marszu, skrupulatnie odcinaliśmy każdy
• 1:07:51
  pokonany kilometr. Po raz ostatni spotkaliśmy się z
• 1:07:54
  ole, a nieco później z czym, którzy w tej spiekocie musieli
• 1:07:58
  jeszcze wyjść na przełęczy. Serdecznie się pozdrowiliśmy
• 1:08:01
  pomachaliśmy do dziennikarzy japońskiej telewizji i
• 1:08:03
  napieraliśmy dalej byle w dół. Kolejny zachód przy wsparciu
• 1:08:08
  naszych suporterów nieustannie za ogrzewających nas do walki
• 1:08:11
  pokonaliśmy ostatnie kilometry i osiągnęliśmy upragnioną metę.
• 1:08:15
  Po trwającej 44 godziny i 42 minuty bitwie dobiegliśmy do
• 1:08:19
  celu i zwyciężyliśmy, finiszowali śmy.
• 1:08:22
  Oczywiście z polskimi flagami. Każdy, kto ukończy ten bieg
• 1:08:25
  nazywany jest zwycięzcą. Alex złamał 40 godzin, był 5
• 1:08:29
  godzin przed nami, ole dobiegł jako czwarty 5 godzin za nami, a
• 1:08:33
  rio i chi 2 minuty za olem pobiegły organizator.
• 1:08:37
  Czytał, czy limit 60 godzin był odpowiedni dla tego dystansu?
• 1:08:41
  Odpowiedzieliśmy, że zdecydowanie za duży powinien
• 1:08:43
  wynosić maksymalnie 48 godzin. Zbyszkowi mnie na pokonanie go
• 1:08:48
  wystarczyły 44 godziny. W kolejnych edycjach dokładano
• 1:08:51
  kilometry zawodnicy pokonywali już 111 km, 222 km 333 km, a
• 1:08:59
  ostatnio otwarto trasę liczącą 555 km.
• 1:09:03
  I tak przygotowanie ruszyliście na piekielny bieg w dolinie
• 1:09:06
  śmierci. Powoli powoli jesteśmy dopiero w
• 1:09:09
  roku 2013. Przede mną jeszcze spartatlon po
• 1:09:12
  raz drugi zaliczymy też ze zbyszkiem parę biegów o
• 1:09:15
  charakterze przygotowawczym. Wasze biegi przygotowawcze to
• 1:09:19
  dla większości z nas starty docelowe, a czasami biegi dekady
• 1:09:23
  czy nawet życia. No tak to jest, nie da się
• 1:09:25
  przygotować do bedwatera biegając połówki czy nawet
• 1:09:28
  maratony trzeba mieć naprawdę czym się pochwalić, by się na
• 1:09:31
  niego dostać. No właśnie, a jak przebiega
• 1:09:33
  proces rekrutacji na ten bieg? Czy to prawda, że sam proces
• 1:09:36
  selekcji przypomina drogę przez mękę?
• 1:09:39
  Najpierw musisz zostać zaproszony, ale żeby starać się
• 1:09:41
  o zaproszenie, należy najpierw pochwalić się pokaźnym biegowym
• 1:09:44
  dorobkiem, spełniając przy tym kryteria zapisane w regulaminie
• 1:09:47
  biegu. Jeden z punktów mówi o tym, że
• 1:09:49
  aby ubiegać się o start w bed water, trzeba ukończyć co
• 1:09:52
  najmniej 3 biegi stumilowe, z których ostatni musi być
• 1:09:55
  zaliczony w okresie 13 miesięcy poprzedzającym aplikację.
• 1:09:59
  Zadowolenie ze spełnienia tego wymogu psuje niestety punkt
• 1:10:02
  kolejny nie myśl sobie, że jeśli masz zaliczone 3 biegi
• 1:10:06
  stumilowe, to my cię zaprosimy. Musimy przyjrzeć się bardzo
• 1:10:09
  dokładnie całemu twojemu biegowemu CV dokonuje tego
• 1:10:13
  niezależnie od siebie 5 wskazanych przez dyrektora biegu
• 1:10:16
  osób punktują każdą zgłoszoną. Następnie oceny te trafiają na
• 1:10:21
  biuro szefa biegu krisa costmana, który rezyduje w ogark
• 1:10:25
  w Kalifornii. On po zliczeniu punktów zaprasza
• 1:10:27
  na bieg 45 weteranów tych, którzy biegli już bed watera i
• 1:10:32
  45 rokise, czyli nowych decyzję o obsadzeniu 10 miejsc
• 1:10:36
  pozostawia sobie oto prawdziwa amerykańska demokracja.
• 1:10:40
  Swoją aplikację wysłałem tak jak wszyscy w ostatnich 2 tygodniach
• 1:10:44
  stycznia na początku lutego otrzymałem maila congratulations
• 1:10:48
  Dariusz Jacek. Welcome to bed water, one
• 1:10:51
  hundred 40. Podobnego maila otrzymał również
• 1:10:54
  wspomniany tu już wielokrotnie Zbyszek Malinowski.
• 1:10:57
  Jeszcze tylko trzeba było wysupłać 995 $ na wpisowe i
• 1:11:01
  można było zacząć kolejną biegową przygodę.
• 1:11:04
  Czy w jakiś szczególny sposób dostosowywałeś Plan treningowy
• 1:11:07
  do charakteru tego biegu? Tak przez następne pół roku
• 1:11:10
  niezwykle starannie realizowałem specjalny Plan, stopniowo
• 1:11:14
  zwiększałem tygodniowy kilometraż, zaczynając od 80, 90
• 1:11:18
  km, a kończąc na 120 140. W moim kalendarzu startowym
• 1:11:22
  umieściłem zawody, które mogły mnie najlepiej przygotować do
• 1:11:25
  tego piekielnego biegu stukilometrowy North face w
• 1:11:28
  Tajlandii. Gorąco i góry ultramerator
• 1:11:32
  Glasgow, edynburg, 89 km i ultramaraton podkarpacki 70 km.
• 1:11:38
  Na 3 tygodnie przed bed water zaplanowałem jeszcze go maraton
• 1:11:42
  50 km, ostatnie 2 3 biegi potraktowałem bardziej jako
• 1:11:46
  długie wybiegania, do których bardzo ciężko jest się zmusić
• 1:11:49
  samemu. A jak się przygotowywaliście do
• 1:11:51
  startu od strony logistycznej? Organizacja wyjazdu na zachodnie
• 1:11:55
  Wybrzeże u SA wymagała długiego czasu.
• 1:11:57
  Nasza ekipa składała się z 8 osób, oprócz mniej zbyszka w jej
• 1:12:01
  skład wchodziła moja żona, najmłodszy syn i czworo
• 1:12:03
  przyjaciół, którzy mieli nam towarzyszyć samochodem.
• 1:12:06
  W trakcie biegu jest to wymóg regulaminuowy.
• 1:12:09
  Podczas 10 dniowej aklimatyzacji pokonaliśmy prawie 6000 mil,
• 1:12:13
  zwiedzając przepiękne parki narodowe, między innymi
• 1:12:16
  yellowstone i osemi mit krater like Grand Canon.
• 1:12:20
  Zobaczyliśmy też cudne natury w skalnych parkach uta brice
• 1:12:23
  kanion zajął archis Canon i monument Valley.
• 1:12:28
  A jak wyglądał już sam bieg? Start i trasa po kilkudniowej
• 1:12:32
  podróży przez Stany. W końcu wylądowaliśmy w longin.
• 1:12:36
  Nowym miejscu, w którym usytuowano start bad wattera.
• 1:12:38
  Od tego roku bieg odbywał się na krawędzi doliny śmierci, nie
• 1:12:42
  dotykając jej dna. Po raz pierwszy w
• 1:12:44
  trzydziestoletniej historii biegu park Narodowy doliny
• 1:12:47
  śmierci nie wyraził zgody na przeprowadzenie trasy na
• 1:12:50
  chronionym terenie, ale żeby nie było za łatwo, organizatorzy
• 1:12:54
  dołożyli więcej gór zaraz po starcie wspinaliśmy się na ponad
• 1:12:57
  3000 m nad poziomem morza. Na około setnym kilometrze
• 1:13:03
  wdrapywać się w mroku nocy do bram miasta duchów na szczyt
• 1:13:07
  cerro gordo. Ponad 2000 m nad poziomem morza,
• 1:13:09
  kończąc bieg na łytney. Portal ponad 2400 m nad poziomem
• 1:13:14
  morza u stóp Najwyższego kontynentalnego szczytu Stanów
• 1:13:16
  Zjednoczonych Mount whitney, prawie 4,5 1000 m nad poziomem
• 1:13:20
  morza. Nowa trasa była trudniejsza
• 1:13:22
  według weteranów, czyli uczestników poprzednich edycji.
• 1:13:25
  Nowa trasa była trudniejsza od oryginalnej, za to temperatury
• 1:13:29
  może ciut niższe. Słupek rtęci dochodził tylko do
• 1:13:33
  44°C, a nie przekraczał 50 jak na dnie doliny.
• 1:13:38
  Suma przewyższeń okazało się zdecydowanie większa.
• 1:13:41
  Około 5500 pod górę i około 3800 w dół.
• 1:13:44
  Tak czy owak, mieliśmy być w piekle dla mnie i dla zbyszka.
• 1:13:48
  Start biegu nastąpił 21 lipca o godzinie 7:00 rano zawodnicy
• 1:13:52
  startowali w 3 grupach po 33 osoby.
• 1:13:54
  Każda pierwsza o szóstej rano, druga o siódmej, trzecia o ósmej
• 1:13:59
  według klucza od teoretycznie najsłabszej do najmocniejszej
• 1:14:02
  pierwsze 70 km. Jedna trzecia trasy to
• 1:14:06
  wspomniane już hornshum medo tam i z powrotem.
• 1:14:09
  Od początku biegło nam się bardzo dobrze, na podbiegu
• 1:14:12
  prawie nie przechodziliśmy do marszu byliśmy.
• 1:14:15
  Naszej grupy przed szczytem wyprzedziliśmy prawie połowę
• 1:14:19
  zawodników, którzy wystartowali godzinę przed nami.
• 1:14:22
  Pokonując trasę podziwialiśmy nie tylko nieziemskie widoki,
• 1:14:25
  ale także siłę największych wojowników tego wyścigu, którzy
• 1:14:28
  przemykali obok nas niepostrzeżenie i lekko jak
• 1:14:31
  duchy. Na punkcie kontrolnym numer 2
• 1:14:33
  zameldowaliśmy się po 8 godzinach, mając 5 godzin
• 1:14:36
  zapasów w stosunku do ustalonego limitu.
• 1:14:39
  Piekielnie grzało, więc zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami
• 1:14:42
  zafundowaliśmy sobie godzinną drzemkę i ciepłe spaghetti.
• 1:14:46
  Jak się okazało, był to dla nas punkt zwrotny na tym biegu, gdy
• 1:14:49
  ruszyliśmy dalej w drogę, biegło nam się lekko i swobodnie.
• 1:14:53
  Znowu zaczęliśmy wyprzedzać kolejnych biegaczy.
• 1:14:55
  Słońce znowu chyliło się ku zachodowi.
• 1:14:57
  Wydawało się, że wszystko idzie jak z płatka.
• 1:15:00
  Nagle prawie jednocześnie dopadły nas gwałtowne wymioty.
• 1:15:04
  Nie pamiętam, bym coś podobnego przeżył w swoim dorosłym życiu.
• 1:15:07
  Bardzo nas to osłabiło siła zgromadzona na odpoczynku prysła
• 1:15:11
  jak bańka mydlana, a wszystko to wydarzyło się przed wspinaczką
• 1:15:14
  na drugą górę. Cerroko cordo czekało nas 12 km
• 1:15:18
  ostrego, sztywnego podejścia. Najdłuższe 12 km tego biegu.
• 1:15:22
  W moim przypadku na pewno było tych kilometrów więcej, gdyż
• 1:15:26
  szedłem zygzakiem. Organizm przyjął tylko parę
• 1:15:28
  łyków wody usytuowane blisko szczytu miasto duchów, Ghost
• 1:15:32
  town, majaczyło przede mną szczególnie groźnie.
• 1:15:35
  Na szczęście kryzysy mają to do siebie, że przychodzą i
• 1:15:37
  odchodzą. Trzeba tylko cierpliwie czekać
• 1:15:39
  na koniec. W naszym przypadku nastąpiło to
• 1:15:42
  podczas zejścia. Ponownie przeszliśmy do biegu,
• 1:15:45
  zaczęliśmy powoli odrabiać Stracony czas, jednak nasze
• 1:15:48
  żołądki nadal nie przyjmowały ani odżywek, ani innych.
• 1:15:51
  Jedyne, czego mój organizm nie odrzucał to kola, której porcje
• 1:15:54
  wypijam średnio co 2 km. Świt został nas na panamie, pas
• 1:15:59
  tam na 100 czterdziestym kilometrze zlokalizowany był
• 1:16:02
  szósty punkt kontrolny. Znów mieliśmy duży zapas, bo
• 1:16:05
  około 6 godzin do ustalonego limitu.
• 1:16:08
  Teraz czekał nas nawrót i ponad 50 km zmagania z niekończącą się
• 1:16:12
  prostą drogi numer 190. Droga ta przebiega przez teren
• 1:16:16
  pustyni mohave z wyschniętym jeziorem ołena.
• 1:16:19
  Biegliśmy w temperaturze ponad 40 °.
• 1:16:22
  Ani skrawka cienia okresowo podmuchy parzącego wiatru,
• 1:16:25
  niosące ze sobą ziarnem piasku, który wciskał się w każdy
• 1:16:28
  zakamarek ciała. Zmęczenie narastało, ale na
• 1:16:31
  szczęście do mety było coraz bliżej.
• 1:16:33
  Pokonaliśmy już ponad 2 trzecie trasy.
• 1:16:35
  Nasi suporterze byli wspaniali, co 2 km czekali na nas z porcją
• 1:16:39
  lodu wodą do przepłukania ust i zimną colą, a co najważniejsze
• 1:16:44
  nieustannie zagrzewali nas do dalszej walki.
• 1:16:47
  W takiej bardzo monotonnej i gorącej scenerii upłynął nam
• 1:16:50
  drugi już dzień tego kultowego biegu.
• 1:16:52
  Około godziny 19:00 ponownie dotarliśmy do longin minęła,
• 1:16:56
  trzydziesta szósta godzina od startu.
• 1:16:58
  Byliśmy na 100 dziewięćdziesiątym piątym
• 1:17:00
  kilometrze do mety pozostały 22, ale cały czas pod górę.
• 1:17:04
  Na szczęście słońce chowało się za mont whitney, ponieważ nadal
• 1:17:07
  utrzymywaliśmy spory zapas czasu przed atakiem szczytowym.
• 1:17:10
  Zdecydowaliśmy się na drugi dłuższy odpoczynek.
• 1:17:14
  Pospaliśmy 2 godziny i już w ciemnościach rozpoczęliśmy
• 1:17:16
  ostateczną batalię. Znowu poczuliśmy się mocni
• 1:17:20
  biegliśmy jak nakręceni. Znów zaczęliśmy wyprzedzać
• 1:17:23
  bardzo zmęczonych kolegów, nie zatrzymywaliśmy się ani na
• 1:17:26
  moment. Po 4 godzinach o drugiej w nocy.
• 1:17:28
  Zbyszek i ja osiągnęliśmy whitney portal.
• 1:17:31
  Nasz upragniony cel. Dotarliśmy na metę badutera po
• 1:17:35
  prawie 43 godzinach walki poczuliśmy w końcu słodki smak
• 1:17:38
  zwycięstwa. Chwila dla fotoreporterów, potem
• 1:17:41
  uścisk dłoni szefa biegu wręczono nam pamiątkowe koszulki
• 1:17:45
  finiszarów oraz klamryn z logo bed.
• 1:17:47
  Waterra. Nad nami powiewała Polska flaga.
• 1:17:50
  Rozpierała nas dumę, zgodziłbyś się ze stwierdzeniem, że bad
• 1:17:53
  Walter to najtrudniejszy bieg na świecie?
• 1:17:56
  Badłoter 135 to bardzo ciężki bieg, ale według zbyszka i mnie
• 1:18:00
  nie najcięższy na świecie za najtrudniejsze uważamy
• 1:18:03
  spartatlon, którym obowiązują bardzo wyśrubowane limity
• 1:18:06
  czasowe. Na drugim miejscu umieściłbym
• 1:18:08
  himalajski dla ultra dhy bedłottera plasuje na najniższym
• 1:18:12
  stopniu podium. Pamiętam, że w czasie, kiedy
• 1:18:15
  wybiegliście bed watera na starcie tego biegu stanął
• 1:18:18
  również Darek strycharski, osoba niepełnosprawna ruchowo.
• 1:18:22
  Należało mu się szczególne wyrazy uznania i wielkie ukłony.
• 1:18:25
  Darek strycharski odniósł chyba największe zwycięstwo jako osoba
• 1:18:29
  niepełnosprawna ruchowo z niedowładem połowicznym.
• 1:18:32
  Prawostronnym ukończył bieg na siedemdziesiątym, trzecim
• 1:18:34
  miejscu z czasem 45 godzin i 11 minut i 10 sekund.
• 1:18:39
  W trakcie zawodów mijaliśmy się z darkiem.
• 1:18:40
  Wielokrotnie wiemy też, że miał duże kryzysy, ale był tak
• 1:18:44
  pozytywnie zmotywowany, że musiał osiągnąć ten sukces.
• 1:18:48
  Chapeau bas. No i co wielki szklan zdobyty, a
• 1:18:50
  co po nim? Skupiliśmy się na turystyce
• 1:18:53
  biegowej biegów było tak wiele, że trudno je wszystkie
• 1:18:56
  spamiętać. Spośród nich jednak długo nie
• 1:18:59
  zapomnę, ale grow reiter umian tobie, jak odbywający się na
• 1:19:02
  francuskiej wyspie reunion na oceanie indyjskim 500 km na
• 1:19:06
  wschód od maga daskaru. Odbywa się on od 23 lat.
• 1:19:09
  Jest to wydarzenie nie tylko sportowe, ale wręcz kultowe dla
• 1:19:13
  tej stosunkowo niewielkiej 220 km w obwodzie wyspy.
• 1:19:16
  Od czwartku do niedzieli ultrasi z całego świata w przeważającej
• 1:19:21
  części reunianczycy i Francuzi z Europy rywalizują w 3 biegach, w
• 1:19:26
  których trasy wytyczono. W najpiękniejszych i najbardziej
• 1:19:30
  niedostępnych zakątkach wyspy najtrudniejszy la diagonal de
• 1:19:34
  foo. W potocznym tłumaczeniu bieg w
• 1:19:36
  poprzek dla wariatów liczy 164 km przy przewyższeniach
• 1:19:40
  sięgających 10000 m i w większości prowadzi po bardzo
• 1:19:44
  niestabilnym podłożu. Jest to bardzo trudne, a
• 1:19:46
  jednocześnie najdłuższy bieg, w jakim uczestniczyłem, bo trwał
• 1:19:49
  ponad 52 godziny. Zbyszek przybiegł jakieś 2 3
• 1:19:53
  godziny przede mną Francuzi jako organizatorzy tego biegu
• 1:19:56
  twierdzą, że bieg wokół mąbla. 20% wysiłku, który trzeba włożyć
• 1:20:01
  w ukończenie biegu szaleńców na wyspie reunian.
• 1:20:04
  Co zaplanowaliście jako następne wyzwanie?
• 1:20:07
  Celem kolejnej egzotycznej wyprawy sportowej stała się
• 1:20:09
  kambodża. Bieg płaski, ale w przepięknych
• 1:20:12
  okolicznościach przyrody i wśród urzekającej architektury kultury
• 1:20:15
  khmerów po totalnych bezdrożach i piachchach.
• 1:20:19
  Czy w trakcie wypraw biegowych zdarzały się jakieś nietypowe
• 1:20:22
  sytuacje, może związane z wykonywanym zawodem lekarza?
• 1:20:26
  Na szczęście rzadko korzystam ze swojej wiedzy lekarskiej, aby
• 1:20:28
  udzielać komuś pomocy, ale miałem jedną bardzo poważną
• 1:20:31
  sytuację w trakcie stukilometrowego biegu w
• 1:20:33
  Tajlandii w lutym 2014 roku udzieliłem pomocy będącemu w
• 1:20:37
  stanie zagrożenia życia konkurentowi.
• 1:20:40
  Amerykaninowi usami malikowi, który na siedemdziesiątym
• 1:20:44
  kilometrze doznał udaru słonecznego i stracił
• 1:20:46
  przytomność już na punkcie kontrolnym zlokalizowanym na
• 1:20:49
  sześćdziesiątym ósmym kilometrze zauważyłem, że dziwnie się
• 1:20:51
  zachowuje, niebo odpoczywa, uzupełnia płyny, ale przy tym
• 1:20:55
  wykonuje nieskoordynowane ruchy świadczące o tym, że jest bardzo
• 1:20:58
  zmęczony. Było piekielnie gorąco.
• 1:21:00
  Temperatura w cieniu sięgała 40 °, przy bardzo dużej wilgotności
• 1:21:04
  powietrza, ponieważ byliśmy wtedy w czołowej dziesiątce
• 1:21:07
  stawki bacznie się nawzajem obserwowaliśmy.
• 1:21:10
  Mój rywal opuścił punkt. Najpierw idąc a później
• 1:21:13
  przeszedł do wolnego biegu po krótkiej chwili i ja ruszyłem w
• 1:21:16
  dalszą drogę mniej więcej po 2 kilometrach zobaczyłem, że mój
• 1:21:19
  konkurent rzeczywiście znalazł się w tarapatach.
• 1:21:22
  Leżał nieopodalścieżki rzecz miała miejsce w górach, a jego
• 1:21:25
  ciałem wstrząsały drgawki z pomocą biegnącego nieopodal
• 1:21:29
  Brytyjczyka przeniosłem nieprzytomnego kolegę do cienia.
• 1:21:33
  Jako lekarz oceniłem, że ma utrzymaną czynność serca i
• 1:21:36
  własny oddech, a utrata świadomości i drgawki są
• 1:21:39
  spowodowane przegrzaniem i odwodnieniem w przebiegu udaru
• 1:21:42
  słonecznego. Brytyjczykowi udało się nawiązać
• 1:21:45
  łączność telefoniczną z organizatorami biegu.
• 1:21:48
  Wkrótce miała nadejść pomoc. Po około 5 minutach schładzania
• 1:21:52
  wylaliśmy na niego cały zapas wody.
• 1:21:55
  Nasz rywal, jak się okazało Amerykanie z Nowego Jorku
• 1:21:58
  odzyskał przytomność. Poleciłem brytyjskiemu młodszemu
• 1:22:01
  koledze, aby kontynuował bieg, a ja czekałem na przybycie służb
• 1:22:05
  medycznych. Czas oczekiwania wypełniło mi
• 1:22:07
  przekonywanie amerykańskiego kolegi o niemożności
• 1:22:10
  kontynuowania przez niego biegu. On oczywiście twierdził, że nie
• 1:22:14
  po to przyleciał kilkanaście 1000 km, żeby biegu nie ukończyć
• 1:22:18
  i wtedy nastąpiło ponowne pogorszenie.
• 1:22:20
  Kolejna utrata świadomości, tym razem już bez drgawek ma miejsce
• 1:22:24
  przybyła na motorze. Policjantka, która ani słowa nie
• 1:22:27
  rozumiała po angielsku sytuacja znowu przybrała dramatyczny
• 1:22:30
  przebieg. Amerykanin wymagał szybkiego
• 1:22:32
  schłodzenia i dożylnego podania płynów, w tym elektrolitów, bo
• 1:22:36
  praca jego mózgu była zagrożona. W końcu po 45 minutach nadjechał
• 1:22:40
  jeep. Ambulans.
• 1:22:42
  Nie było tam lekarza, tylko odpowiednicy naszych ratowników
• 1:22:45
  medycznych, więc zaordynowałem założenie wkłucia dożylnego i
• 1:22:48
  szybkie przetaczanie kroplówek. Po kilku minutach pechowiec
• 1:22:51
  znowu doszedł do siebie. Ambulans pojechał z nim do
• 1:22:54
  najbliższego szpitala, a ja? Tu dobrze spełnionego obowiązku
• 1:22:58
  działałem w myśl przysięgi hipokratesa.
• 1:23:00
  Kontynuowałem ten morderczy bieg.
• 1:23:02
  Ostatecznie ukończyłem go na dwudziestym pierwszym miejscu.
• 1:23:05
  Do mety dobiegło niemal 60% startujących.
• 1:23:08
  Wiem, że pechowiec z u SA przeżył kim był z prawdziwym?
• 1:23:11
  Dopiero po powrocie do Polski niestety nie udało mi się zdobyć
• 1:23:14
  danych kontaktowych do organizatora biegu ochrona
• 1:23:17
  danych osobowych, aby dopytać go o stan zdrowia i plany biegowe.
• 1:23:21
  Miejmy nadzieję, że u twojego kolegi z trasy i pacjenta
• 1:23:23
  zarazem wszystko w porządku i że kiedyś jeszcze się spotkacie
• 1:23:26
  biegając biegi ultra nie da się uniknąć kryzysu w tak zwanych
• 1:23:29
  ścian. W jaki sposób sobie z nimi
• 1:23:31
  radzisz? Jak pokonujesz trudności na
• 1:23:33
  trasę biegowych w trakcie długich biegów kryzysów jest
• 1:23:36
  wiele. Są takie momenty, kiedy
• 1:23:38
  zastanawiasz się, po co to robisz?
• 1:23:40
  Jest noc, inni ludzie śpią, odpoczywają, a ty gdzieś w
• 1:23:43
  brazylijskiej dżungli dżungli biegasz, gubisz trasę i
• 1:23:45
  najchętniej rzuciłbyś to wszystko i Dołączył do śpiących.
• 1:23:48
  No i wtedy właśnie musisz uruchomić pokłady mocy.
• 1:23:51
  Przede wszystkim w głowie i walczyć ze sobą jedną z metod,
• 1:23:55
  jaką stosuje jest podzielenie biegu na etapy od punktu do
• 1:23:58
  punktu jest to dosyć popularna metoda biegania ultradystansów,
• 1:24:02
  którą stosuje się również przed biegiem.
• 1:24:04
  Natomiast gdy kryzys przychodzi w trakcie biegu, ja stosuje się
• 1:24:07
  do metody edzia dudka, czekam, aż odejdzie.
• 1:24:11
  W pewnym momencie noga zacznie znowu podawać i bieg zacznie się
• 1:24:14
  na nowo. A czy ta silna głowa,
• 1:24:17
  umiejętność radzenia sobie w sytuacjach trudnych przełożyła
• 1:24:20
  się na życie prywatne bądź zawodowe?
• 1:24:22
  Uważam, że ci, którzy stawiają sobie duże wyzwania sportowe i
• 1:24:25
  realizują je, wzmacniają się. Dzięki temu z pewnością
• 1:24:29
  przekłada się to też na ich życie.
• 1:24:31
  W moim przypadku też pewnie tak było.
• 1:24:33
  To po prostu idzie w parze, obserwując tylko moje środowisko
• 1:24:36
  lekarskie, mogę stwierdzić, że większość kolegów, którzy są
• 1:24:39
  świetni w sporcie, na przykład w triatlonie równie dobrze radzi
• 1:24:43
  sobie w zawodzie. Są to bardzo często ordynatorzy
• 1:24:46
  oddziałów. Autorzy nauk medycznych, ale to
• 1:24:48
  przecież nie od dziś wiadomo, że sport kształtuje charakter,
• 1:24:51
  wzmacnia go, działa budująca. Udało ci się zaszczepić pasję
• 1:24:55
  biegową w rodzinie. Wśród najbliższych moja żona
• 1:24:58
  jest wyrozumiałym, ale zdystansowanym kibicem zupełnie
• 1:25:01
  się sportem nie interesuje synowie, natomiast cała trójka
• 1:25:04
  są aktywni sportowo. Początkowo jeździli ze mną na
• 1:25:07
  biegi w Polsce, a później na całym świecie.
• 1:25:10
  Wydaje mi się, że raczej nie ucierpieli z powodu mojej pasji.
• 1:25:14
  A czy uprawiasz jakieś inne dyscypliny sportowe?
• 1:25:17
  Kilka razy startowałem w zawodach triathlonowych.
• 1:25:19
  Niestety nigdy nie byłem dobrym pływakiem z wody.
• 1:25:22
  Wychodziłem umęczony i to w ogonie stawki, więc
• 1:25:25
  stwierdziłem, że nie będę startował w imprezach
• 1:25:27
  profesjonalnych. Poza tym treningi triatlonowe
• 1:25:30
  wymagają bardzo dużego zaangażowania, którego nie
• 1:25:33
  mogłem z siebie dać ze względu na brak czasu.
• 1:25:35
  Dlatego stwierdziłem, że nie ma sensu tego robić na pół gwizdka
• 1:25:38
  albo jego ćwierć, ale Jestem organizatorem i to już od 12 lat
• 1:25:42
  imprezy triathlonowej, w ramach której odbywają się mistrzostwa
• 1:25:45
  polski lekarzy to mi wystarczy, a kiedykolwiek myślałeś o
• 1:25:49
  zaprzestaniu biegania? Szczerze mówiąc, nigdy mi to nie
• 1:25:52
  przyszło do głowy. A borykałeś się kiedyś z
• 1:25:55
  kontuzjami kontuzji jako takich nie miewałem, praktycznie wcale
• 1:25:58
  zdarzały się sytuacje, że byłem po prostu zmęczony i wtedy
• 1:26:01
  przytrafiały mi się jakieś urazy, które wynikały z
• 1:26:03
  przeciążenia ze zbyt dużych objętości.
• 1:26:06
  Czy też intensywności treningów jako tak zwany naturszczyk nie
• 1:26:10
  byłem pod opieką trenerską? Sam układałem sobie plany i je
• 1:26:13
  realizowałem. Trzeba przede wszystkim słuchać
• 1:26:16
  swojego organizmu, obserwować go i wyciągać wnioski.
• 1:26:19
  Czy zdarzyło ci się nie ukończyć jakiegoś biegu?
• 1:26:22
  Jasne, nawet trzykrotnie pierwszy z nich to mój drugi, a
• 1:26:26
  zarazem dziesiąty spartatlon zbyszka malinowskiego.
• 1:26:29
  Obiecałem mu, że jeżeli dotrwa do tych 10, to ja z nim
• 1:26:32
  pobiegnę. W tym samym roku biegliśmy w
• 1:26:34
  himalajach i we wrześniu czułem się jeszcze troszkę
• 1:26:36
  podniszczony. Zbyszek miał motywację i cel mi
• 1:26:40
  tego brakowało. W połowie dystansu zaczęły boleć
• 1:26:42
  mnie stopy, do tego stopnia, że każde depnięcie było bardzo
• 1:26:46
  nieprzyjemne. Oczywiście mogłem zaaplikować
• 1:26:49
  sobie coś przeciwbólowego i bez dalej, ale stwierdziłem, że to
• 1:26:52
  nie ma sensu. Ja już Sparta, plon zaliczyłem i
• 1:26:55
  wystarczy. Nie chciałem robić z siebie
• 1:26:57
  bohatera i cierpieć przez drugą część dystansu.
• 1:27:00
  Drugi raz zszedłem z trasy w lądku Zdroju.
• 1:27:02
  Startowałem na dystansie 110 km w ramach DFBG, czyli
• 1:27:06
  dolnośląskiego festiwalu biegów górskich.
• 1:27:09
  Tu od początku coś mi nie grało, w końcu na jednym z punktów
• 1:27:12
  zostałem w namiocie i nie powróciłem na trasę, mimo iż
• 1:27:15
  spędziłem już na niej ponad 9 godzin.
• 1:27:18
  Dzień wcześniej wziąłem udział w biegu trojak Trail na dystansie
• 1:27:20
  10 km i z czasem około godziny zająłem piąte miejsce w
• 1:27:24
  kategorii wiekowej. Trzeci nieukończony bieg to ten
• 1:27:28
  wulkanach Gwatemali. Po pierwsze nie byłem do niego
• 1:27:31
  do końca dobrze przygotowany. Po drugie przerosło mnie to, co
• 1:27:34
  zostałem tam na miejscu. Warunki podłoża były naprawdę
• 1:27:37
  trudne, a limity czasowe wyśrubowane, no i oczywiście
• 1:27:41
  przewyższenia. Na pierwszych 70 kilometrach
• 1:27:44
  było około 5000 m przewyższenia. Na jednej czwartej dystansu
• 1:27:47
  miałem już. 10 minut spóźnienia względem limitu i nawet nie
• 1:27:51
  starałem się tego odrobić. Moje stopy były zmasakrowane.
• 1:27:55
  Ten bieg naprawie 100 startujących zawodników
• 1:27:58
  ukończyło raptem 25. A czy ty potrafisz leniuchować?
• 1:28:01
  Nic nie robić sportowo od czasu, kiedy zacząłem biegać, biegałem
• 1:28:06
  nieustannie. Dopiero w ostatnich latach
• 1:28:08
  zaciągnąłem hamulec ręczny, zacząłem odpuszczać treningi i
• 1:28:11
  starty postawiony sobie zadania. Zrealizowałem zakończył się
• 1:28:15
  jakiś etap w moim życiu, wiesz, PESEL nie kłamie oczywiście.
• 1:28:19
  Znam biegaczy starszych, którzy są świetni na długich
• 1:28:21
  dystansach, ale ja powiedziałem pas, jeśli wyjeżdżam za granicę,
• 1:28:25
  to bardziej turystycznie niż biegowo.
• 1:28:27
  Czasami jeszcze szukam jakichś ciekawych biegów, ale już raczej
• 1:28:31
  krótszych, maksymalnie do 50 km. Ja już nie muszę nikomu, a
• 1:28:35
  przede wszystkim sobie niczego udowadniać.
• 1:28:37
  Ruszam się, ale rekreacyjnie Jestem na tak zwanej emeryturze
• 1:28:40
  biegowej. To w jaki sposób odpoczywasz w
• 1:28:44
  ruchu przydomowym telewizji? Raczej nie oglądam.
• 1:28:46
  Od 2 lat mam swój dom i dość dużą działkę, więc mam co robić.
• 1:28:50
  Uprawiam nawet winorośl na takie własne potrzeby.
• 1:28:53
  To piękna sprawa absorbuje cały mój.
• 1:28:56
  Wolny. Czas.
• 1:29:07
  Dziękuję wam serdecznie za odsłuch tego odcinka, a w części
• 1:29:11
  kolejnej usłyszycie historię znanego już z podcastu Black hat
• 1:29:14
  ultra Mirosława wiry oraz ireny i Mirosława lasotów, Edwarda
• 1:29:20
  dudka i Tadeusza spychalskiego. Do usłyszenia w trzeciej części
• 1:29:25
  i zapraszam was serdecznie na nowy projekt na stronę moje
• 1:29:29
  ultra PL, gdzie zbieram wiedzę o wszystkich klockach ultra, czyli
• 1:29:33
  o mentalu treningu biegowym, siłowym, regeneracji, o
• 1:29:37
  odżywianiu, sprzęcie i logistyce.
• 1:29:40
  Staram się stworzyć z tych informacji spójny system, z
• 1:29:44
  którego będziecie mogli korzystać, przygotowując się do
• 1:29:46
  swoich biegów Plan ambitny. Jeszcze nie wiem jaką finalnie
• 1:29:50
  formę przybierze, ale na razie zbieram i porządkuję wiedzę na
• 1:29:53
  Facebooku i blogu także odwiedźcie stronę moje ultra
• 1:29:58
  PLI, zostawcie tam maila. Zapraszam was serdecznie i do
• 1:30:03
  usłyszenia w kolejnym odcinku. Pozdro.
• 1:30:07
  Buszka pa.