Latest / True Crime 24 - Nederlands / De moord op Elizabeth Olten- Een onthulde duisternis

Transcript

De moord op Elizabeth Olten- Een onthulde duisternis · True Crime 24 - Nederlands

0:00
Speaker 2: Een duisternis onthult de moord op Elisabeth Olten. Op een
0:03
Speaker 2: rustige oktoberavond in 2009 in het kleine stadje St. Martins in
0:08
Speaker 2: de staat Missouri, verdween een 9-jarig meisje genaamd Elle. Elisabeth Olten,
0:13
Speaker 2: terwijl ze te voet naar huis liep na een bezoek
0:15
Speaker 2: aan een vriendin. Wat begon als een wanhopige zoektocht naar
0:18
Speaker 2: een vermist kind, eindigde twee dagen later in een bosrijk
0:21
Speaker 2: gebied achter het huis van haar buren, waar haar lichaam
0:24
Speaker 2: werd gevonden in een ondiepe kuil. De verantwoordelijke was de
0:27
Speaker 2: 15-jarige Alyssa Bustamante, die slechts vier huizen verderop woonde. Dit
0:32
Speaker 2: is het verhaal van een misdaad die centraal Missouri schokte
0:35
Speaker 2: en verontrustende vragen opriep over jeugdgeweld, geestelijke gezondheid en gerechtigheid.
0:41
Speaker 2: Elisabeth K. Olten werd geboren op 15 december 1999. Naar alle beschrijvingen
0:47
Speaker 2: was ze een typisch 9-jarig meisje, vol energie en levenslust.
0:51
Speaker 2: Ze woonde in St. Martins, Missouri, een kleine gemeenschap net
0:54
Speaker 2: ten westen van Jefferson City, samen met haar moeder Patricia
0:57
Speaker 2: Price en haar broers en zussen. Elisabeth stond bekend bij
1:01
Speaker 2: haar familie en vrienden als een lief en vriendelijk kind
1:03
Speaker 2: dat graag buiten speelde. Ze bezocht de plaatselijke basisschool en
1:07
Speaker 2: werd door mensen die haar kenden beschreven als onschuldig en vertrouwend.
1:11
Speaker 2: Net als veel kinderen van haar leeftijd genoot ze ervan
1:13
Speaker 2: om met buurtkinderen te spelen en had ze geen enkele
1:16
Speaker 2: reden om de wereld om haar heen te vrezen. Op 21
1:19
Speaker 2: oktober 2009 was Elisabeth pas 9 jaar oud nog op de basisschool
1:23
Speaker 2: met haar hele leven voor zich. Ze woonde vier huizen
1:26
Speaker 2: van de familie Bustamante, waar Alyssa Bustamante woonde bij haar
1:30
Speaker 2: grootouders en jongere broers en zussen. Elisabeth ging vaak naar
1:33
Speaker 2: het huis van de Bustamante om te spelen met Alyssa
1:36
Speaker 2: en haar broers en zussen. Een routine die in hun
1:38
Speaker 2: rustige buurt volkomen normaal leek. Alyssa Dylan Bustamante werd geboren
1:43
Speaker 2: op 28 januari 1994. Tegen de tijd dat ze 15 jaar oud was,
1:48
Speaker 2: had ze al aanzienlijk trauma en instabiliteit meegemaakt in haar
1:51
Speaker 2: jonge leven. Haar jeugd werd gekenmerkt door de afwezigheid van
1:55
Speaker 2: ouders en familiedysfunctie. De vader van Alyssa, Cesar Bustamante, zat
2:00
Speaker 2: een gevangenisstraf uit voor zware mishandeling. Hij was veroordeeld voor
2:04
Speaker 2: meerdere gevallen van mishandeling en zat opgesloten in de Missouri
2:07
Speaker 2: Eastern Correctional Facility. Haar moeder, Michelle Bustamante, worstelde met verslavingsproblemen,
2:14
Speaker 2: waaronder een afhankelijkheid die haar on-mogelijk maakte voor haar kinderen
2:17
Speaker 2: te zorgen. Toen Alyssa zeven jaar oud was, werd haar
2:21
Speaker 2: grootmoeder Karen Brooke haar wettelijke voogd. Karen en haar man
2:25
Speaker 2: Gary namen de voogdij op zich niet alleen over Alyssa,
2:28
Speaker 2: maar ook over haar drie jongere broers en zussen in 2002.
2:32
Speaker 2: Ze brachten de kinderen groot in hun huis in St. Martins,
2:35
Speaker 2: in een poging de stabiliteit te bieden die in Alyssa's
2:38
Speaker 2: vroege jaren had ontbroken. Ondanks de inspanningen van haar grootouders
2:42
Speaker 2: kampte Alyssa met ernstige psychische problemen. Rond 2007, toen ze ongeveer 13
2:47
Speaker 2: jaar oud was, begonnen vrienden en familieleden verontrustende veranderingen in
2:51
Speaker 2: haar gedrag op te merken. Dat jaar werd ze opgenomen
2:54
Speaker 2: in het ziekenhuis na een zelfmoordpoging, wat het begin markeerde
2:58
Speaker 2: van een intensievere psychiatrische hulp. Alyssa werd later door meerdere
3:02
Speaker 2: geestelijke gezondheidsprofessionals gediagnosticeerd met een ernstige depressieve stoornis en een
3:07
Speaker 2: borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze kreeg fluoxetine voorgeschreven, een antidepressivum, als onderdeel
3:13
Speaker 2: van haar behandeling. Haar psychische problemen bleven echter aanhouden en
3:17
Speaker 2: er begonnen waarschuwingssignalen op te duiken voor diepere problemen. Aan
3:21
Speaker 2: de oppervlakte leek Alissa in sommige opzichten een gewone tiener.
3:25
Speaker 2: Ze was actief betrokken bij haar plaatselijke kerk van Jezus
3:28
Speaker 2: Christus van de Heilige der Laatste Dagen. Ze had vrienden
3:31
Speaker 2: op school en nam deel aan kerkactiviteiten. Onder deze façade
3:35
Speaker 2: ontwikkelden zich echter duisterdere interesses. Alissa had een actieve online
3:40
Speaker 2: aanwezigheid die verontrustende patronen onthulde. Op haar YouTube-profiel vermeldde ze
3:45
Speaker 2: zichzelf snijden en mensen doden als hobby's. Ze plaatste foto's
3:49
Speaker 2: van zichzelf op sociale media met nep bloed rond haar
3:52
Speaker 2: lippen en wees met haar vingers in de vorm van
3:54
Speaker 2: een pistool naar haar hoofd. Ze had zichtbare littekens op
3:58
Speaker 2: haar armen van zelfverminking. Deze waarschuwingssignalen schetsten een beeld van
4:02
Speaker 2: een diep gestoorde tiener die worstelde met gewelddadige gedachten en
4:05
Speaker 2: zelfdestructief gedrag. Jennifer Meyer, een vriendin van Alyssa van de
4:10
Speaker 2: middelbare school, zou later een verontrustend gesprek herinneren. Volgens Meyer
4:14
Speaker 2: had Alyssa haar op een dag willekeurig apart genomen en gezegd,
4:18
Speaker 2: weet je, ik vraag me af hoe het zou zijn
4:20
Speaker 2: om iemand te doden. Deze nonchalante uiting van moordzuchtige nieuwsgierigheid
4:25
Speaker 2: zou meer blijken te zijn dan gewone tienermorbiditeit. In de
4:28
Speaker 2: weken voorafgaand aan 21 oktober 2009 maakte Alyssa Bustamante voorbereidingen die niemand
4:35
Speaker 2: om haar heen had kunnen begrijpen. Terwijl ze uiterlijk haar
4:39
Speaker 2: routine van school- en kerkactiviteiten handhaafde, was ze iets aan
4:43
Speaker 2: het plannen dat meerdere levens zou verwoesten. Ongeveer een week
4:47
Speaker 2: voor 21 oktober pakte Alissa schoppen van het terrein van haar
4:50
Speaker 2: grootouders en liep naar het dicht beboste gebied achter hun huis. Daar,
4:54
Speaker 2: verborgen tussen de bomen, groef ze twee ondiepe graven. Ze
4:58
Speaker 2: besteedde tijd aan het uitgraven van de aarde en creëerde
5:01
Speaker 2: gaten in de grond die onderzoekers later omschreven als ruwweg
5:05
Speaker 2: de vorm en grootte geschikt voor een lichaam. Toen ze
5:07
Speaker 2: aanvankelijk door de autoriteiten werd ondervraagd na de verdwijning van Elisabeth,
5:12
Speaker 2: zou Alyssa beweren dat ze gewoon graag gaatengroef in een
5:15
Speaker 2: poging dit belastende bewijs weg te verklaren. De locatie van
5:18
Speaker 2: deze graven, hun omvang en hun timing zouden echter te
5:21
Speaker 2: toevallig blijken te zijn om onschuldig te zijn. Gedurende deze
5:25
Speaker 2: periode handhaafde Alyssa haar normale activiteiten. Ze ging naar school,
5:30
Speaker 2: nam deel aan de jeugdgroep van de kerk en had
5:32
Speaker 2: contact met familie en buren. Elisabeth Olten, die slechts vier
5:36
Speaker 2: huizen verderop woonde, was een vertrouwde aanwezigheid in het huis
5:39
Speaker 2: van de Bustamante. Het jonge meisje kwam vaak langs om
5:43
Speaker 2: te spelen met Alissa's jongere broers en zussen, zonder te
5:46
Speaker 2: vermoeden dat ze in gevaar was. De relatie tussen Alissa
5:49
Speaker 2: en Elisabeth was die van een tiener en een veel
5:52
Speaker 2: jonger kind dat in dezelfde buurt woonde. Er was geen
5:55
Speaker 2: bekend conflict tussen hen, geen ruzie of wrok die kon
5:58
Speaker 2: verklaren wat er stond te gebeuren. Elisabeth vertrouwde Alissa, zoals
6:03
Speaker 2: kinderen oudere tieners in hun gemeenschap vertrouwen. dat vertrouwen zou
6:07
Speaker 2: tragisch misplaatst blijken te zijn. 21 oktober 2009 begon als een
6:12
Speaker 2: gewone herfstdag in St. Martins, Missouri. Voor Elisabeth Olten en
6:16
Speaker 2: haar moeder Patricia Prijs leek het een typische woensdag. Elisabeth
6:20
Speaker 2: was die middag bij een vriendin geweest aan het spelen
6:23
Speaker 2: en genieten zoals negenjarigen doen. Rond vijf uur middags vroeg
6:27
Speaker 2: Elisabeth haar moeder toestemming om naar het huis van de
6:30
Speaker 2: Bustamante te gaan spelen. Patricia Prijs, die geen reden had
6:34
Speaker 2: om gevaar te vermoeden, gaf haar toestemming. Elisabeth beloofde dat
6:38
Speaker 2: ze thuis zou zijn voor het avondeten. Dit zou de
6:41
Speaker 2: laatste keer zijn dat Patricia Prijs haar dochter levend zag.
6:45
Speaker 2: Wat er daarna gebeurde, werd door onderzoekers gereconstrueerd aan de
6:49
Speaker 2: hand van fysiek bewijs, Elissa's uiteindelijke bekentenis en haar eigen
6:53
Speaker 2: schriftelijke verslag. Volgens deze bronnen deed Elissa een beroep op
6:56
Speaker 2: de hulp van haar jongere zus om Elisabeth naar het
7:00
Speaker 2: bos te lokken. Ze overtuigde haar zus om Elisabeth mee
7:03
Speaker 2: te nemen naar het bosgebied in de buurt van hun huizen,
7:06
Speaker 2: door haar te vertellen dat ze samen zouden gaan hangen.
7:09
Speaker 2: Toen Elisabeth arriveerde, liet Alyssa haar jongere zus alleen buiten,
7:13
Speaker 2: terwijl ze Elisabeth dieper het bos inleidde. Ver van getuigen,
7:17
Speaker 2: ver van hulp, volgde Elisabeth Alyssa een gebied in, dat
7:20
Speaker 2: ze waarschijnlijk veilig achtte. Ze had geen enkele reden om
7:23
Speaker 2: bang te zijn voor deze tiener uit haar buurt. In
7:26
Speaker 2: het beboste gebied achter het huis van de Bustamante viel
7:29
Speaker 2: Alyssa Elisabeth aan. Volgens gerechtelijke documenten en haar bekentenis, wurgde
7:34
Speaker 2: ze het 9-jarige meisje. Terwijl Elisabeth vocht om adem te halen,
7:38
Speaker 2: zette Elisabeth de aanval voort. Daarna gebruikte ze een mes
7:41
Speaker 2: om Elisabeths keel door te snijden. Zelfs terwijl het kind
7:44
Speaker 2: aan het sterven was, stak Elisabeth haar acht keer in
7:47
Speaker 2: de borst. Na het doden van Elisabeth, sleepte of droeg
7:51
Speaker 2: Elisabeth haar lichaam naar een van de ondiepe graven, die
7:54
Speaker 2: ze een week eerder had gegraven. Ze legde Elisabeths kleine
7:58
Speaker 2: lichaam in het gat en bedekte het met aarde en bladeren.
8:01
Speaker 2: De verhulling was slordig, gehaast, maar op dat moment was
8:04
Speaker 2: het genoeg. Die avond, terwijl Elisabeth's moeder steeds wanhopiger werd
8:09
Speaker 2: over haar vermiste dochter, keerde Alyssa naar huis terug. Ze
8:13
Speaker 2: maakte zichzelf schoon en ging vervolgens naar een kerkdans bij
8:16
Speaker 2: haar plaatselijke kerk van Jezus Christus van de Heiligen der
8:19
Speaker 2: Laatste Dagen, alsof er niets was gebeurd. Ze socialiseerde, danste
8:24
Speaker 2: en nam deel aan normale tieneractiviteiten, terwijl Elisabeth's lichaam in
8:28
Speaker 2: een ondiepe kuil in het bos achter haar huis lag.
8:31
Speaker 2: Later die avond, in de privacy van haar slaapkamer, maakte
8:34
Speaker 2: Alissa een aantekening in haar persoonlijk dagboek. De dagboekaantekening was
8:38
Speaker 2: gedateerd 21 oktober 2009. Toen forensisch onderzoekers dit dagboek later bestudeerden, konden
8:45
Speaker 2: ze aanvankelijk slechts twee woorden onderscheiden door de doorhaalpoging. Snijden
8:50
Speaker 2: en kill. Maar met zorgvuldige analyse reconstrueerden ze de volledige aantekening.
8:55
Speaker 2: De aantekening luidde, ik heb net iemand vermoord. Ik heb
8:58
Speaker 2: ze gewurgd en hun keel doorgesneden en gestoken, nu zijn
9:01
Speaker 2: ze dood. Ik weet niet hoe ik me nu voel.
9:04
Speaker 2: Het was geweldig. Met een spelfout. Zodra je over het
9:08
Speaker 2: gevoel van oh mijn god ik kan dit niet doen
9:10
Speaker 2: heen bent, is het best prettig. Ik ben nu een
9:13
Speaker 2: beetje nerveus en bibberig. Oké, ik moet nu naar de kerk,
9:17
Speaker 2: gevolgd door gelach. Deze dagboekaantekening zou een van de meest
9:21
Speaker 2: vernietigende bewijsstukken in Aad, De zaakwoorden, en onthulde niet alleen
9:25
Speaker 2: Alissa's schuld, maar ook haar emotionele toestand op het moment
9:28
Speaker 2: van de moord. Er was geen berauw, geen afschuw over
9:31
Speaker 2: wat ze had gedaan. In plaats daarvan was er voldoening,
9:34
Speaker 2: een beschrijving van de ervaring als prettig, en een nonchalante
9:37
Speaker 2: overgang naar het bijwonen van de kerk. Om zes uur. S'avonds,
9:42
Speaker 2: toen Elisabeth niet thuis was gekomen, wist Patricia Prijs dat
9:45
Speaker 2: er iets vreselijk mis was. Haar dochter was altijd verantwoordelijk
9:48
Speaker 2: als het op tijd thuiskomen aankwam. Patricia begon in de
9:52
Speaker 2: buurt te zoeken en telefoontjes te plegen en werd met
9:54
Speaker 2: elke minuut die verstreek wanhopiger. Ze nam contact op met
9:57
Speaker 2: de politie om de vermissing van haar dochter te melden.
10:00
Speaker 2: De verdwijning van Elisabeth Olten leidde tot een onmiddellijke en
10:03
Speaker 2: intensieve zoekoperatie. De plaatselijke politie, waaronder het bureau van de
10:08
Speaker 2: sheriff van Cole County, startte een grootschalig onderzoek. De FBI
10:12
Speaker 2: raakte snel betrokken en bracht federale middelen in voor de
10:15
Speaker 2: zaak van het vermiste 9-jarige meisje. Twee dagen lang werd
10:18
Speaker 2: de gemeenschap van St. Martins beheerst door de zoektocht naar Elisabeth.
10:23
Speaker 2: Vrijwilligers doorzochten bosgebieden, de politie voerde interviews uit met buren
10:27
Speaker 2: en potentiële getuigen, en Elisabeths familie smeekte om informatie over
10:31
Speaker 2: hun vermiste dochter. Elk uur dat verstreek maakte de kans
10:34
Speaker 2: om Elisabeth levend te vinden kleiner. De dag na Elisabeths verdwijning,
10:38
Speaker 2: op 22 oktober, werden Alissa Bustamante door FBI-agenten ondervraagd. Ze was
10:44
Speaker 2: een van de laatste bekende personen die contact had gehad
10:47
Speaker 2: met Elisabeth. En ze woonde slechts een paar huizen van
10:49
Speaker 2: de familie Olten. Tijdens deze eerste verhoren gaf Alissa geen
10:53
Speaker 2: enkele aanwijzing van haar betrokkenheid bij Elisabeths verdwijning. De onderzoekers
10:58
Speaker 2: vonden het verhoor echter verontrustend genoeg om een huiszoekingsbevel te verkrijgen.
11:02
Speaker 2: FBI-agenten voerden het huiszoekingsbevel uit bij de woning van de
11:06
Speaker 2: Bustamante en namen verschillende voorwerpen in beslag waaronder Alissa's persoonlijk dagboek.
11:11
Speaker 2: Ze ontdekten ook modderige spijkerbroeken en kleding die bloedvlekken leek
11:14
Speaker 2: te hebben. Twee schoppen werden als bewijs meegenomen. Achter het
11:19
Speaker 2: huis van de Bustamante vonden de onderzoekers iets diep verontrustends.
11:23
Speaker 2: In het beboste gebied ontdekten ze wat er uitzag als
11:26
Speaker 2: vers gegraven gaten in de grond. Toen Alyssa werd gevraagd
11:30
Speaker 2: naar deze gaten beweerde ze dat ze gewoon graag gaten
11:32
Speaker 2: groef en bood daarmee een schijnbaar onschuldige, zei het vreemde verklaring.
11:37
Speaker 2: Volgens de sheriff van Cole County, Greg White, konden de
11:41
Speaker 2: onderzoekers enig fysiek bewijs verkrijgen en door de analyse van
11:45
Speaker 2: dit bewijs en, eerlijk gezegd, enig schriftelijk bewijs, waren ze
11:49
Speaker 2: in staat een persoon van interesse te identificeren. Dit schriftelijke
11:53
Speaker 2: bewijs was Alissa's dagboek, dat de aantekening van 21 oktober bevatte
11:58
Speaker 2: waarin de moord werd beschreven. De dagboekaantekening werd op 22 oktober
12:02
Speaker 2: ontdekt en gaf de onderzoekers voldoende grond om het onderzoek
12:06
Speaker 2: direct op Alissa Bustamante te richten. De woorden die ze
12:09
Speaker 2: had geschreven, ik heb net iemand vermoord, ik heb ze
12:11
Speaker 2: gewurgd en hun keel doorgesneden en gestoken, konden niet worden
12:15
Speaker 2: afgedaan als tienerfantasie of creatief schrijven. Ze waren te specifiek,
12:19
Speaker 2: te gedetailleerd en te recent. Op 23 oktober 2009, twee dagen na
12:25
Speaker 2: Elisabeths verdwijning, brachten de onderzoekers Alyssa voor een nieuw verhoor. Ditmaal,
12:30
Speaker 2: geconfronteerd met het bewijs en de inhoud van haar dagboek,
12:33
Speaker 2: veranderde Alyssa's verhaal. Ze stemde er uiteindelijk mee in om
12:37
Speaker 2: de politie naar Elisabeths lichaam te leiden. Sheriff White verklaarde later,
12:42
Speaker 2: zodra we die persoon bereikten en ondervroegen, leiden ze ons
12:45
Speaker 2: uiteindelijk naar de plek waar we Elisabeths lichaam hadden teruggevonden.
12:48
Speaker 2: Alissa leidde de onderzoekers naar een dicht bebost gebied in
12:51
Speaker 2: de buurt van haar huis, naar een ondiepe kuil bedekt
12:54
Speaker 2: met bladeren. Daar vonden ze het lichaam van Elisabeth K. Olten.
12:58
Speaker 2: De autopsie en het onderzoek naar de misdaad scène bevestigden
13:01
Speaker 2: de doodsoorzaak zoals beschreven in Alissas dagboek. Elisabeth was gewurgd,
13:06
Speaker 2: haar keel was doorgesneden en ze was acht keer in
13:09
Speaker 2: de borst gestoken. De gerechtelijk arts stelde vast dat de
13:12
Speaker 2: keelwond en het wurgen voldoende waren om de dood te veroorzaken.
13:16
Speaker 2: en dat de steekwonden werden toegebracht tijdens of nadat Elisabeth
13:19
Speaker 2: aan het sterven was. Tijdens haar verhoor door officieren van
13:23
Speaker 2: de Missouri State Highway Patrol... deed Alyssa uitspraken die de
13:26
Speaker 2: onderzoekers ijskoud maakten. Volgens sergeant David Rice, die getuigde over
13:31
Speaker 2: het verhoor... verklaarde Alyssa dat ze wilde weten hoe het
13:34
Speaker 2: voelde om iemand te doden. Toen er verderop werd doorgevraagd
13:37
Speaker 2: legde ze uit... uiteindelijk verklaarde ze dat ze wilde weten
13:41
Speaker 2: hoe het voelde. Deze verklaring onthulde het motief achter de
13:44
Speaker 2: moord op Elisabeth... En het was anders dan bij de
13:47
Speaker 2: meeste moorden. Elisabeth werd niet gedood uit woede, wraak of
13:51
Speaker 2: in een vlaag van hartstocht. Ze werd niet gedood voor
13:53
Speaker 2: financieel gewin of om een getuige het zwijgen op te leggen.
13:57
Speaker 2: Ze werd gedood door Alissa Bustamante Sim. Pelweg omdat Alissa
14:01
Speaker 2: wilde ervaren hoe het was om een mensenleef te nemen.
14:04
Speaker 2: Elisabeth was als slachtoffer gekozen puur vanwege Alissa's nieuwsgierigheid naar
14:08
Speaker 2: het doden. Sheriff Craig White, die op dat moment 33 jaar
14:12
Speaker 2: in de opsporing had gewerkt, vertelde journalisten dat dit de
14:16
Speaker 2: ergste moord was die hij in zijn hele carrière had gezien.
14:19
Speaker 2: De combinatie van de leeftijd van het slachtoffer, de voorbedachtheid
14:22
Speaker 2: aangetoond door de vooraf gegraven, graven, en het zinloze motief,
14:27
Speaker 2: maakte de zaak bijzonder verontrustend. Alyssa Bustamante werd gearresteerd en
14:31
Speaker 2: beschuldigd van moord. Een belangrijke bekentenis die ze aan de
14:34
Speaker 2: autoriteiten aflegde, waarin ze de moord in detail beschreef, werd
14:38
Speaker 2: echter later door de rechtbank onderdrukt. De rechter oordeelde dat
14:42
Speaker 2: deze bekentenis was verkregen in strijd met Alissa's rechten en
14:46
Speaker 2: niet als bewijs mocht worden gepresenteerd op het proces. Deze
14:49
Speaker 2: onderdrukking zou grote gevolgen hebben voor de zaak van de aanklager.
14:53
Speaker 2: Op 18 november 2009, minder dan een maand na de moord op Elisabeth,
14:57
Speaker 2: bracht een grand jury van Cole County een aanklacht uit
15:00
Speaker 2: tegen Alissa Bustamante. De officier van justitie van Cole County,
15:05
Speaker 2: Mark Richardson, kondigde de aanklachten aan in een formele verklaring.
15:09
Speaker 2: De aanklacht bevatte twee punten. Het eerste punt was moord
15:12
Speaker 2: met voorbedachte raden. De aanklacht beweerde dat op 21 oktober 2009, Alyssa Bustamante,
15:20
Speaker 2: na overweging, opzettelijk de dood van Elisabeth K. Olten had
15:24
Speaker 2: veroorzaakt door haar te wurgen, haar keel door te snijden
15:27
Speaker 2: en haar neer te steken. Het tweede punt was gewapende
15:31
Speaker 2: criminele handeling. gebaseerd op het gebruik van een mes door
15:34
Speaker 2: Alissa tijdens het plegen van de moord. Alissa verscheen voor
15:38
Speaker 2: het eerst op 17 november 2009 voor de rechtbank, een dag voor
15:42
Speaker 2: de formele aankondiging van de aanklacht. Op deze zitting bepaalde
15:46
Speaker 2: een rechter dat Alissa als volwassene zou worden berecht, ondanks
15:50
Speaker 2: het feit dat ze slechts 15 jaar oud was ten tijde
15:53
Speaker 2: van het misdrijf. Haar advocaat pleitte namens haar onschuldig. De
15:57
Speaker 2: beslissing om Alissa als volwassene te berechten was significant. Volgens
16:01
Speaker 2: de wet van Missouri bracht een veroordeling voor moord met
16:04
Speaker 2: voorbedachte raden een verplichte levenslange gevangenisstraf, zonder mogelijkheid van voorwaardelijke
16:09
Speaker 2: invrijheidstelling met zich me. Dit betekende dat als Alyssa op
16:13
Speaker 2: het proces veroordeeld zou worden voor de oorspronkelijke aanklacht ze
16:16
Speaker 2: de rest van haar leven in de gevangenis zou doorbrengen
16:18
Speaker 2: zonder enige kans. Op vrijlating. Officier van justitie Mark Richardson
16:24
Speaker 2: beschreef het misdrijf in duidelijke bewoordingen. Hij vertelde de rechtbank
16:29
Speaker 2: dat ze de moord had gepleegd na overweging, wat koelbloedige
16:32
Speaker 2: overweging of koelbloedige nadenken over de zaak betekent voor willekeurige tijdsduur.
16:37
Speaker 2: Het bewijs van voorbedachtheid was aanzienlijk. De een week van
16:41
Speaker 2: tevoren gegraven graven, het opzettelijk lokken van Elisabeth naar het
16:45
Speaker 2: bos en de dagboekaantekening wezen allemaal op een berekende en
16:49
Speaker 2: geplande moord. Alyssa werd vertegenwoordigd door advocaten van de Capital
16:53
Speaker 2: Division van het Public Defenders Office, Donald Catlett en Charles Moreland.
16:58
Speaker 2: Deze advocaten stonden voor de moeilijke taak om hun cliënten
17:01
Speaker 2: te verdedigen, wie er schuld duidelijk was uit haar eigen
17:04
Speaker 2: dagboek en bekentenissen, en wie er misdrijf bijzonder afschuwelijk was.
17:08
Speaker 2: De verdedigingsstrategie richtte zich op Alissa's geschiedenis van psychische problemen
17:12
Speaker 2: en haar moeilijke jeugd. Haar advocaten bereiden zich voor om
17:16
Speaker 2: bewijs te presenteren over haar diagnoses van ernstige depressieve stoornis
17:20
Speaker 2: en borderline persoonlijkheidsstoornis, haar zelfmoordpoging op 13-jarige leeftijd. LDI verhoog
17:26
Speaker 2: haar ziekenhuisopname en haar voortdurende psychiatrische behandeling. Ze waren ook
17:31
Speaker 2: van plan getuigenissen in te brengen over de effecten van
17:34
Speaker 2: het antidepressieve fluoxetine. Terwijl de zaak richting het proces ging,
17:39
Speaker 2: gepland op 26 januari 2012, compliceerde verschillende juridische ontwikkelingen de procedure. Het
17:46
Speaker 2: Hoge Rechtshof van de Verenigde Staten boog zich over een
17:48
Speaker 2: zaak genaamd Miller tegen Alabama. die de grondwettelijkheid betwisten van
17:52
Speaker 2: verplichte levenslange gevangenisstraffen zonder voorwaardeling. JKE in vrijheidstelling voor minderjarige overtreders.
18:00
Speaker 2: Bovendien creëerde de beslissing van de rechter om Alissa's gedetailleerde
18:04
Speaker 2: bekentenissen te onderdrukken een significant probleem voor de aanklager. Zonder
18:08
Speaker 2: die bekentenissen werd het moeilijker om moord met voorbedachte raden
18:12
Speaker 2: buiten redelijke twijfel te bewijzen. De dagboekaantekening was krachtig bewijs,
18:17
Speaker 2: maar een bekwame verdedigingsadvocaat zou kunnen betogen dat het fantasie,
18:21
Speaker 2: overdrijving of het product was van een psychisch zieke tiener,
18:24
Speaker 2: in plaats van een burner. Feitelijk verslag Op 10 januari 2012, 16 dagen
18:30
Speaker 2: voor het geplande proces, verscheen Alissa Bustamante voor de districtsrechtbank
18:34
Speaker 2: met haar advocaten. Er was een plea deal bereikt. Alissa
18:38
Speaker 2: stemde ermee in haar pleidooi van onschuldig in te trekken
18:41
Speaker 2: en schuldig te pleiten aangewijzigd. e. Aanklachten De staat stemde
18:46
Speaker 2: ermee in de aanklacht te verlagen van moord met voorbedachte
18:49
Speaker 2: raden naar doodslag en Alissa zou schuldig pleiten aan deze
18:52
Speaker 2: mindere aanklacht samen met de aanklacht van gewapende criminele handeling.
18:57
Speaker 2: Deze plea deal betekende dat Alissa een proces zou vermijden
19:00
Speaker 2: en de mogelijkheid van een verplichte levenslange gevangenisstraf zonder voorwaardelijke invrijheidsstelling.
19:06
Speaker 2: Officier van justitie Richardson legde later uit dat hij de
19:09
Speaker 2: plea deal voornamelijk had geaccepteerd vanwege de onderdrukking van Alissa's bekentenissen.
19:14
Speaker 2: Hij vertelde journalisten dat de constitutionele argumenten over het berechten
19:18
Speaker 2: van minderjarigen als volwassenen weinig rol hadden gespeeld in zijn beslissing.
19:22
Speaker 2: In plaats daarvan was het verlies van de bekentenissen als
19:25
Speaker 2: bewijs de bepalende factor. Zonder hen was het risico van
19:29
Speaker 2: vrijspraak of veroordeling voor een mindere aanklacht op het proces
19:32
Speaker 2: te groot. Verdedigingsadvocaat Charles Moreland informeerde de rechtbank dat hij
19:37
Speaker 2: en zijn mede-advocaat de vervangende informatie met Alissa hadden doorgenomen
19:41
Speaker 2: en dat ze bereid was verantwoordelijkheid te nemen. Voor deze overtredingen.
19:46
Speaker 2: Alissa bevestigde aan de rechter dat ze schuldig wilde pleiten
19:49
Speaker 2: aan de aanklachten. De plejaarhoorzitting was kort, maar de strafmaatregel
19:53
Speaker 2: zou uitgebreider zijn. Volgens de voorwaarden van de plea deal
19:57
Speaker 2: had de rechter de vrijheid om Alissa's straf te bepalen,
20:00
Speaker 2: met inbreng van beide partijen via getuigenissen en argumenten. De
20:04
Speaker 2: strafmaatregelhoorzitting vond plaats over meerdere dagen in eind januari en
20:08
Speaker 2: begin februari 2012. Talrijke getuigen getuigden zowel voor de aanklager als
20:14
Speaker 2: voor de verdediging. De rechtbank hoorde uitgebreid bewijs over Alyssa's
20:19
Speaker 2: geschiedenis van psychische problemen en de omstandigheden rondom de moord.
20:23
Speaker 2: Verschillende geestelijke gezondheidsprofessionals getuigden dat Alyssa leed aan een ernstige
20:28
Speaker 2: depressieve stoornis en een borderline persoonlijkheidsstoornis. Dr. Edwin Johnstone, een
20:33
Speaker 2: raadgevend psychiater, getuigde dat Alyssa's recept van fluoxetine mogelijk had
20:38
Speaker 2: bijgedragen aan haar gewelddadige gedrag. Hij vertelde de rechtbank dat
20:43
Speaker 2: fluoxetine en verschillende vergelijkbare medicijnen een overvloed aan zelfmoorden en
20:48
Speaker 2: gewelddadige gebeurtenissen, waaronder moorden, vertoonden. De verdediging voerde aan dat
20:53
Speaker 2: Alyssa een kind was geweest dat uit de hand liep,
20:56
Speaker 2: maar met behandelbare aandoeningen. Advocaat Charles Moreland benadrukte Alyssa's jeugdigheid,
21:01
Speaker 2: haar psychische ziekte en haar moeilijke familieachtergrond. Hij voerde De
21:06
Speaker 2: aan dat deze factoren als verzachtende omstandigheden moesten worden beschouwd
21:10
Speaker 2: bij het bepalen van haar straf. De aanklager presenteerde bewijs
21:14
Speaker 2: van de bruutheid van het misdrijf en de voorbedachte aard ervan.
21:18
Speaker 2: Ze benadrukte de kwetsbaarheid van het slachtoffer, de berekende voorbereiding
21:22
Speaker 2: met de voorafgegraven graven, en het volledige gebrek aan berauw
21:25
Speaker 2: dat bleek uit Alissa's dagboekaantekening en haar gedra. Gref direct
21:30
Speaker 2: na de moord. Patricia Prijs, Elisabeth's moeder, kreeg de gelegenheid
21:35
Speaker 2: zich tot de rechtbank te richten. Haar slachtofferverklaring was zo
21:39
Speaker 2: emotioneel en gepassioneerd, dat de rechter haar op een gegeven
21:42
Speaker 2: moment moest vragen te stoppen. Patricia noemde Alissa een kwaadaardig
21:46
Speaker 2: monster en zei dat ze alles aan haar haatte. Ze
21:50
Speaker 2: vertelde de rechtbank over de verwoestende impact van het verlies
21:53
Speaker 2: van haar 9-jarige dochter op zo'n verschrikkelijke manier. Op de
21:57
Speaker 2: strafmaatregel hoorzitting richtte Alissa Bustamante zich tot de rechtbank en
22:01
Speaker 2: Elisabeths familie. Volgens verslaggever Jeff Haldeman van de Jefferson City
22:05
Speaker 2: News Tribune, die aanwezig was in de rechtszaal, draaide Alyssa
22:09
Speaker 2: zich naar Elisabeths familie en bood haar excuses aan. Ze
22:12
Speaker 2: vertelde hen, als ik mijn leven kon geven om haar
22:15
Speaker 2: terug te brengen, zou ik dat doen. Op 8 februari 2012 kondigde
22:20
Speaker 2: rechter Patricia Joyce... van de districtsrechtbank van Cole County haar
22:24
Speaker 2: strafbeslissing aan. Alyssa Bustamante zou worden veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf,
22:29
Speaker 2: met mogelijkheid van voorwaardelijke invrijheidsstelling voor de aanklacht van doodslag.
22:34
Speaker 2: Voor de aanklacht van gewapende criminele handeling zou ze 30 extra
22:37
Speaker 2: jaren krijgen. Deze straffen zouden opeenvolgend worden uitgezeten, wat betekende
22:42
Speaker 2: dat de 30-jarige straf pas zou beginnen na het voltooien
22:45
Speaker 2: van de levenslange straf. Volgens de wet van Missouri wordt
22:48
Speaker 2: een levenslange straf berekend als 30 jaar voor het bepalen van
22:51
Speaker 2: de geschiktheid voor voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dit betekende dat Alyssa minimaal 35
22:57
Speaker 2: jaar en 5 maanden zou moeten uitzitten voordat ze in aanmerking
23:00
Speaker 2: kon komen voor voorwaardelijke invrijheidsstelling, rekening houdend met beide straf.
23:05
Speaker 2: En de staatsrichtlijnen voor voorwaardelijke invrijheidsstelling. Officier van justitie Richardson
23:11
Speaker 2: verdedigde de straf als passend. Hij beschreef Alyssa als een
23:15
Speaker 2: werkelijk kwaadaardig persoon die een onschuldig kind had gewurgd en
23:18
Speaker 2: neergestoken puur voor de kik. Hij voerde aan dat de
23:22
Speaker 2: levenslange gevangenisstraf gerechtvaardigd was gezien de omstandigheden van het misdrijf.
23:28
Speaker 2: Verdedigingsadvocaat Moorland noemde de straf zwaar maar gaf aan dat
23:32
Speaker 2: er geen onmiddellijke plannen waren voor hoger beroep. Alyssas grootmoeder
23:35
Speaker 2: Karen Brooke woonde de strafmaatregelhoorzitting bij maar weigerde daarna commentaar
23:40
Speaker 2: te geven. Op het moment van de veroordeling was Alyssa 18
23:44
Speaker 2: jaar oud. Ze werd verwerkt via de diagnostische faciliteit en
23:47
Speaker 2: uiteindelijk gestuurd naar het Women's Eastern Reception, Diagnostic and Correctional
23:52
Speaker 2: Center in Vandalia, Missouri, om haar straf te beginnen uit TE-zitten.
23:56
Speaker 2: De zaak van Alyssa Bustamante en de moord op Elisabeth
23:58
Speaker 2: Olten eindigden niet met de veroordeling. In de jaren daarna
24:02
Speaker 2: deden zich verschillende juridische ontwikkelingen voor en werden pogingen ondernomen
24:06
Speaker 2: om de straf te wijzigen. In juni 2012, slechts maanden na
24:10
Speaker 2: Alyssas veroordeling, deed het Hoge Rechtshof van de Verenigde Staten
24:14
Speaker 2: uitspraak in Miller tegen Alabama. Het Hof oordeelde dat verplichte
24:18
Speaker 2: levenslange gevangenisstraffen... zonder mogelijkheid van voorwaardelijke invrijheidsstelling... ongrondwettelijk zijn voor
24:24
Speaker 2: minderjarige overtreders. In strijd met het VERB. Ot van het
24:28
Speaker 2: achtste amendement op vrede en ongebruikelijke straffen. Deze beslissing veranderde
24:32
Speaker 2: fundamenteel de manier... waarop minderjarige overtreders konden worden veroordeeld voor moord. Eind 2013...
24:39
Speaker 2: En begin 2014 diende Alissa's advocaat een verzoek in om haar
24:43
Speaker 2: schuldigverklaring in te trekken. Ze namen een nieuwe advocaat in
24:46
Speaker 2: de arm, Gary Brotherton, die betoogde dat Alissa ineffectieve juridische
24:50
Speaker 2: bijstand had ontvangen. Het argument was dat haar oorspronkelijke advocaten
24:54
Speaker 2: haar hadden gedwongen de plea deal te accepteren voordat de
24:57
Speaker 2: Miller-beslissing was uitgesproken. Brotherton beweerde in zijn indiening dat de
25:01
Speaker 2: dreiging van een verplichte levenslange gevangenisstraf zonder voorwaardelijke invrijheidsstelling was
25:05
Speaker 2: gebruikt om Alissa te intimideren om een schuldigve. erklaring te
25:09
Speaker 2: accepteren die ze anders niet zou hebben geaccepteerd. Hij betoogde
25:13
Speaker 2: dat als Alyssa had geweten over de aanstaande Miller-beslissing, ze
25:16
Speaker 2: er misschien voor had gekozen toch voor de rechter te komen.
25:19
Speaker 2: Op 30 januari 2014 getuigde Alyssa voor de rechtbank van Cole County
25:24
Speaker 2: over haar plea deal. Ze was destijds bijna 20 jaar oud
25:28
Speaker 2: en had ongeveer vier jaar in de gevangenis doorgebracht. Ze
25:31
Speaker 2: vertelde de rechtbank dat ze, toen ze de plea deal accepteerde,
25:34
Speaker 2: de huidige staat van het recht over het berechten van
25:36
Speaker 2: minderjarigen als volwassenen niet volledig begreep. En dat ze mogelijk
25:40
Speaker 2: haar L.O.T.T. in de handen van een jury zou hebben gelegd.
25:45
Speaker 2: Rechter Patricia Joyce verwierp Alyssa's claim echter. De rechter stelde
25:50
Speaker 2: vast dat de documenten aantoonden dat Alissa was geïnformeerd over
25:54
Speaker 2: het geschil in de Millerzaak en dat die in behandeling
25:56
Speaker 2: was bij het Hoge Rechtshof. De rechtbank stelde verder vast
26:00
Speaker 2: dat Alissa begreep dat de kwestie van levenslange gevangenisstraf zonder
26:04
Speaker 2: voorwaardelijke invrijheidsstelling voor minderjarigen zou worden beslist en dat haar
26:08
Speaker 2: advocaten en haar over deze kwestie hadden geïnformeerd. Rechter Joyce
26:13
Speaker 2: concludeerde dat Alissa haar schuldigverklaring voor doodslag zou hebben ingediend
26:17
Speaker 2: ongeacht het advies van haar advocaten. In maart 2014 werd Alissa's
26:21
Speaker 2: beroep formeel afgewezen. Haar straf zou gehandhaafd blijven. Patricia Prijs,
26:26
Speaker 2: Elisabeth's moeder, diende in oktober 2015 een civiele aansprakelijkheidszaak in tegen
26:32
Speaker 2: Alissa Bustamante. De civiele rechtszaak zocht schadevergoeding voor het verlies
26:36
Speaker 2: van haar dochter en het emotionele trauma dat aan de
26:39
Speaker 2: familie was toegebracht. In 2017 bereikten Patricia Prijs en Alissa Bustamante
26:44
Speaker 2: een schikking. Volgens de voorwaarden van de schikking was Alissa
26:48
Speaker 2: verplicht Patricia Prijs meer dan 5 miljoen dollar te betalen. Bovendien
26:53
Speaker 2: bevatte de schikkingsovereenkomst een bepaling die Alissa verplichtte eventuele compensatie
26:58
Speaker 2: voor publiciteit over de zaak te melden, zodat Patricia Prijs
27:01
Speaker 2: op de hoogte zou worden gesteld al. S. Alissa zou
27:05
Speaker 2: proberen te profiteren van haar misdaad. De schikking werd afgerond
27:09
Speaker 2: nadat Patricia aanvankelijk de rechtszaak had ingediend in 2015. Alyssa tekende
27:14
Speaker 2: de overeenkomst in maart, maar documenten tonen aan dat Patricia
27:17
Speaker 2: pas enkele maanden later formeel instemde. Een rechtszaak was gepland
27:21
Speaker 2: om te beginnen in augustus, maar de schikking elimineerde de
27:24
Speaker 2: noodzaak voor dat proces. In 2021 nam de wetgever van Missouri
27:29
Speaker 2: Senaatswetsvoorstel nummer 26 aan, waarmee de jeugdstrafwet werd gewijzigd. Deze wetgeving
27:35
Speaker 2: garandeerde een voorwaardelijke invrijheidsstellingshoorzitting na 15 jaar voor jeugdige overtreders, behalve
27:41
Speaker 2: voor degene die waren veroordeeld voor moord met voorbedachte raden.
27:45
Speaker 2: Het wetsvoorstel werd gesponsord door de democratische afgevaardigde van Kansas City,
27:49
Speaker 2: Mark Sharp. Deze wet creëerde een significante en controversiële ontwikkeling
27:54
Speaker 2: in Alyssa's zaak. Omdat ze schuldig had gepleit aan doodslag
27:57
Speaker 2: in plaats van moord met voorbedachte raden, was het technieën,
28:01
Speaker 2: SCH gezien in aanmerking voor deze vroegere voorwaardelijke in vrijheidstellingshoorzitting,
28:06
Speaker 2: ondanks de ernst van haar misdrijf. Afgevaardigde Sharp vertelde journalisten
28:10
Speaker 2: later dat zijn wetsvoorstel niet bedoeld was om zaken als
28:13
Speaker 2: die van Alissa te helpen, en dat hij persoonlijk voorwaardelijke
28:16
Speaker 2: in vrijheidstelling zou afwijzen. Bij Pai, elke hoorzitting voor haar.
28:21
Speaker 2: Elisabeth's familie vocht om deze wet te veranderen. Ze drongen
28:24
Speaker 2: aan op wetgeving die zou sluiten wat ze beschouwde als
28:27
Speaker 2: een maas in de wet, die iemand als Alissa in
28:29
Speaker 2: staat stelde vroege voorwaardelijke invrijheidsstelling te zoeken. In 2024 bereidde gouverneur
28:35
Speaker 2: Mike Parson zich voor om senaatswetsvoorstel nummer 754 te ondertekenen, dat
28:41
Speaker 2: senaatswetsvoorstel nummer 26 zou wijzigen. In om ook degene die veroordeeld
28:46
Speaker 2: zijn voor doodslag te blokkeren van het zoeken naar deze
28:48
Speaker 2: vroege voorwaardelijke invrijheidsstelling. De timing van deze nieuwe wetgeving was
28:53
Speaker 2: echter problematisch. Gouverneur Parson ondertekende Senaatswetsvoorstel nummer 754 op 9 juli 2024. Dit
29:02
Speaker 2: was één dag te laat om de voorwaardelijke invrijheidsstellingshoorzitting van
29:06
Speaker 2: Alissa Bustamante te voorkomen, die werd gehouden op maandag 8 juli 2024.
29:12
Speaker 2: De voorwaardelijke invrijheidsstellingshoorzitting vond plaats in het Chilicote Correctional Center
29:16
Speaker 2: in het noordwesten van Missouri, waar Alissa vast zat. De
29:20
Speaker 2: hoorzitting was niet openbaar en werd via video gehouden. De
29:23
Speaker 2: officier van justitie van Cole County, Locke Thompson, woonde de
29:27
Speaker 2: hoorzitting bij en verklaarde dat zijn kantoor hevig zou betogen
29:31
Speaker 2: tegen het verlenen van voorwaardelijke invrijheidsstelling aan Alali. SSA. Officier
29:37
Speaker 2: van justitie Thompson vertelde journalisten dat het teleurstellend was dat
29:40
Speaker 2: de familie van Elisabeth Olten, die zo hard had gevochten
29:44
Speaker 2: om de wet aan te nemen die Senaatswetsvoorstel nummer 6 en 20
29:48
Speaker 2: zal herstellen, Opnieuw de pijn en het lijden moest herbeleven
29:51
Speaker 2: veroorzaakt door het monsterlijke misdrijf van Alyssa Bustamante. Hij bevestigde
29:56
Speaker 2: dat zijn kantoor bij elke toekomstige hoorzitting hevig zou betogen
29:59
Speaker 2: tegen voorwaardelijke invrijheidsstelling voor Alyssa. Op 15 juli 2024 maakte de Missouri
30:06
Speaker 2: Board of Probation and Parole zijn beslissing bekend. Alyssa Bustamante
30:10
Speaker 2: werd voorwaardelijke invrijheidsstelling geweigerd. De raad bepaalde dat ze opgesloten
30:15
Speaker 2: moest blijven. Haar volgende voorwaardelijke invrijheidsstellingsvoorzitting... werd GEP. Land voor 2029.
30:23
Speaker 2: Zelfs als Alissa uiteindelijk voorwaardelijke invrijheidsstelling krijgt van haar levenslange
30:27
Speaker 2: straf voor de aanklacht van doodslag, moet ze nog steeds
30:30
Speaker 2: haar opeenvolgende 30-jarige straf voor gewap en de criminele handeling uitzitten.
30:36
Speaker 2: Vanwege haar leeftijd op het moment van de veroordeling en
30:39
Speaker 2: de regels van Missouri in zaken voorwaardelijke invrijheidsstelling voor jeugdige overtreders,
30:44
Speaker 2: hoeft ze slechts 15 jaar van deze opeenvol. Ilgen de straf
30:48
Speaker 2: uit te zitten, voordat ze in aanmerking komt voor voorwaardelijke invrijheidsstelling.
30:53
Speaker 2: Rekening houdend met beide straffen en de berekeningen van geschiktheid
30:57
Speaker 2: voor voorwaardelijke invrijheidsstelling, is Alyssa Bustamantis vroegst waarschijnlijke vrijlatingsdatum in 2009. 50.
31:05
Speaker 2: Wanneer ze 65 jaar oud zal zijn. Dit gaat ervan uit
31:09
Speaker 2: dat haar voorwaardelijke invrijheidsstelling wordt verleend op de vroegst mogelijke geschiktheidsdata,
31:14
Speaker 2: wat verre van zeker is gezien de aard van haar
31:16
Speaker 2: misdrijf en de tegenstand van tekelistaam meer. aanklagers en de
31:20
Speaker 2: familie van het slachtoffer. Vanaf 2025 zit Alyssa Bustamante nog steeds
31:25
Speaker 2: vast in het Chillicothe Correctional Center in Missouri. Ze is
31:29
Speaker 2: nu in de 30 en heeft haar hele volwassen leven in
31:31
Speaker 2: de gevangenis doorgebracht. Ze staat niet op de lijst van
31:34
Speaker 2: gevaarlijke veroordelingen van Missouri, wat betekent dat ze goed gedrag
31:38
Speaker 2: kredieten kan verdienen door de gevangenisregels te volgen, waardoor haar
31:41
Speaker 2: straf mogelijk met 5% kan worden verminderd als ze goed
31:45
Speaker 2: gedrag handhaaft. De moord op Elisabeth Olten door Alyssa Bustamante
31:50
Speaker 2: blijft een van de meest verontrustende jeugdmisdaadzaken in de geschiedenis
31:53
Speaker 2: van Missouri. Het misdrijf schokte niet alleen de kleine gemeenschap
31:57
Speaker 2: van Sam Martins, maar ook het bredere publiek naarmate details
32:01
Speaker 2: over de voorbedachte aard van de moord en het opgegeven
32:04
Speaker 2: motief van de dader om Trade A willen weten hoe
32:06
Speaker 2: het voelde om iemand te doden naar buiten kwamen. De
32:10
Speaker 2: zaak wierp diepe vragen op over jeugdgeweld, behandeling van geestelijke
32:14
Speaker 2: gezondheid en de benadering van het strafrechtsysteem ten opzichte van
32:17
Speaker 2: jeugdige overtreders. Alissa's gedocumenteerde geschiedenis van psychische ziekte, waaronder ernstige
32:23
Speaker 2: depressieve stoornis en borderline persoonlijkheidsstoornis, haar zelfmoordpoging en haar verontrustende
32:29
Speaker 2: online aanwezigheid, wezen allemaal op een gestoorde tiener die interventie
32:34
Speaker 2: nodig had. Toch plende en voerde ze, ondanks psychiatrische behandeling
32:38
Speaker 2: en medicatie, de moord op een onzees, puldig kind uit.
32:43
Speaker 2: De gerechtelijke procedures belichten de complexiteit van het veroordelen van
32:47
Speaker 2: jeugdige overtreders voor ernstige misdrijven. De plea deal die de
32:51
Speaker 2: aanklacht verlaagde van moord met voorbedachte raden naar doodslag was
32:54
Speaker 2: ingegeven door bewijsproblemen, met name de onderdrukking van Alissa's bekentenissen.
33:00
Speaker 2: Dit resulteerde in een straf die, hoewel zwaar, de mogelijkheid
33:03
Speaker 2: van voorwaardelijke invrijheidsstelling toeliet, een mogelijkheid die velen, waaronder Elisabeth's familie,
33:09
Speaker 2: ongepast achtergezien de a. r.d. van het misdrijf. De wetgevende
33:14
Speaker 2: veranderingen in Missouri, eerst met Senaatswetsvoorstel nummer 26 en vervolgens de
33:19
Speaker 2: wijziging ervan via Senaatswetsvoorstel nummer 754, tonen aan hoe een zaak
33:25
Speaker 2: het overheidsbeleid kan beïnvloeden. Het pleitwerk van de familie Olten
33:30
Speaker 2: leidde tot wetswijzigingen om andere jeugdige moordenaars te verhinderen, vroege
33:34
Speaker 2: voorwaardelijke invrijheidsstelling te zoeken, hoewel deze veranderingen te laat qua
33:38
Speaker 2: men om Alissa's eerste voorwaardelijke invrijheidsstellingshoorzitting te voorkomen. Voor Patricia
33:43
Speaker 2: Prijs en Elisabeth's familie is het verlies permanent en onherstelbaar.
33:47
Speaker 2: Geen straf, geen geldbedrag van een civiel vonnis en geen
33:51
Speaker 2: wetgevende wijziging kan Elisabeth terugbrengen of het trauma van haar
33:54
Speaker 2: verlies ongedaan maken. Patricia's verklaring bij de veroordeling, waarin ze
33:59
Speaker 2: Alyssa een kwaadaardig monster noemde, weerspiegelde de rauwe angst van
34:03
Speaker 2: een moeder die haar kind verloor onder de meest verschrikkelijke omstandig.
34:06
Speaker 2: Ede die men zich kan voorstellen. Het misdrijf vond plaats
34:11
Speaker 2: toen Elisabeth negen jaar oud was, een kind dat haar
34:14
Speaker 2: tienerburen vertrouwde en geen enkele reden had haar te vrezen.
34:18
Speaker 2: Ze werd naar het bos gelokt onder het voorwensel van Spelen,
34:21
Speaker 2: om het slachtoffer te worden van een berekende moord bedoeld,
34:24
Speaker 2: om Alissa's nieuwsgierigheid naar het dode te bevredigen. Het verraad
34:28
Speaker 2: van dat vertrouwen, gecombineerd met de voorbedachtheid en de volledige
34:32
Speaker 2: afwezigheid van enig rechtvaardigbaar motief, maakt deze zaak bijzonder huiveringwekkend.
34:38
Speaker 2: Terwijl Alyssa Bustamante haar straf blijft uitzitten met de mogelijkheid
34:42
Speaker 2: van voorwaardelijke invrijheidsstellingshoorzittingen in de toekomst, blijft de herinnering aan
34:46
Speaker 2: Elisabeth Olten voortleven. Ze was een 9-jarig meisje dat van
34:50
Speaker 2: spelen hield, enthousiast was over het leven en decennia voor
34:54
Speaker 2: zich had moeten hebben. In plaats daarvan werd haar leven
34:57
Speaker 2: afgebroken door een buurvrouw die haar eigen morbide nieuwsgierigheid meer
35:00
Speaker 2: waardeerde dan Elisabeth's rek. H.T. op leven. De zaak dient
35:05
Speaker 2: als herinnering aan het geweldspotentieel, dat zelfs in rustige buurten
35:08
Speaker 2: kan bestaan, het belang van het herkennen van en reageren
35:11
Speaker 2: op waarschuwingssignalen van gevaarlijk gedrag bij jongen. Dren en de
35:16
Speaker 2: blijvende impact die een enkele daad van geweld kan hebben
35:19
Speaker 2: op families, gemeenschappen en het rechtssysteem. De dood van Elisabeth K.
35:24
Speaker 2: Olten op 21 oktober 2009 was een tragedie die nooit had mogen
35:29
Speaker 2: gebeuren en haar nagedachtenis blijft een getuigenis van een onschuldig
35:33
Speaker 2: leven dat veel te vroeg werd weggenomen.