Latest / Black Hat Ultra / #154 Marek Szramowiat - Gigant z Doliny Aosty

Transcript

#154 Marek Szramowiat - Gigant z Doliny Aosty · Black Hat Ultra

• 0:04
  Witajcie w podcaście Black hat ultra.
• 0:11
  I to był największy błąd, jaki zrobiłem.
• 0:13
  Ja już po drodze przed trzecią bazą już bardzo mnie piekły
• 0:17
  stopy. Już już tam zacząłem kombinować,
• 0:19
  już źle stawiałem nogi i tak dalej, bo już czułem, że coś
• 0:22
  jest nie tak, a nogi miałem generalnie stopy.
• 0:24
  Miałem przygotowane bardzo dobrze, to Marek to jest
• 0:27
  człowiek, który pokazał mi, że są inne biegi niż DFBGI tak
• 0:30
  dalej to on mi otworzył oczy na świat, to jest mój tam mentor i
• 0:33
  tak trochę się podśmiewał i wysyłał to do innych kumpli do
• 0:36
  Polski. Czy ty dałbyś radę przyjechać do
• 0:38
  hotelu Italia? Tam na przełęcz świętego
• 0:40
  bernarda, bo ja potrzebuję coś, nie wiem do stóp.
• 0:42
  Jakieś opatrunki masie bo mi się po prostu pokończyły już plastry
• 0:45
  i tak dalej, a on do mnie mówi człowieku dziękuję ci za tą
• 0:48
  misję mówi. Już myślałem, że się dzisiaj
• 0:50
  będę nudził i tak w perspektywie 2 dni tak myślę, boże jak mi
• 0:53
  tego brakuje, jak ja bym tam wrócił, nie, że już tak jak
• 0:56
  wcześniej, że gdzieś na jakiś inny bieg, tylko że akurat tam.
• 1:06
  Był Marek szramowit, a ja się nazywam Kamil dąbkowski i Witam
• 1:10
  was w podcaście Black hat ultra z Markiem spotkałem się w
• 1:14
  zeszłym roku i polecam wam tę rozmowę o numerze 140. 5 w tym
• 1:20
  roku mark w końcu dopiął swego i został gigantem z doliny, a
• 1:24
  ostry, czyli ukończył torthant o długości 330 km oraz tor de
• 1:29
  glassie o długości 450 km. Jeśli pamiętacie ten Poprzedni
• 1:34
  odcinek pełen dramatów i zwrotów akcji, to rozmowa, którą
• 1:38
  usłyszycie za chwilę, wcale nie ustępuje mu pod względem
• 1:41
  dynamiki czy problemów. Jakie Marek musiał pokonać, aby
• 1:44
  w końcu stanąć na mecie tora 450.
• 1:48
  Co więcej, nikt nie wie jak potoczyłby się ten bieg, gdyby
• 1:51
  Marek na trasie. Nie spotkał anioła.
• 1:55
  Posłuchajcie, a jeśli podoba wam się to, co robię, zapraszam do
• 2:00
  wspierania podcastu finansowo pod adresem blackhead ultra PL
• 2:05
  ukośnik wsparcie. Zapraszam na podcast.
• 2:15
  Cześć marku. Witam cię serdecznie.
• 2:17
  Witam serdecznie kamilu. Bardzo dziękuję, że wróciłeś do
• 2:20
  mnie, żeby opowiedzieć o tym, jak udało ci się ukończyć tora
• 2:25
  450, bo po ostatnim odcinku zostawiłeś nas wszystkich w
• 2:29
  takiej niepewności i wiele osób na pewno czeka na to, żebyś
• 2:34
  opowiedział, jak to było za tym trzecim razem.
• 2:37
  I jak ci się w końcu ta sztuka udała, ale zanim przejdziemy do
• 2:42
  jak zakładam niesamowitej opowieści.
• 2:44
  To powiedz pokrótce, jak wyglądał twój ostatni rok pod
• 2:48
  względem zdrowia, treningów czy coś zmieniałeś może w diecie
• 2:54
  może w swoim podejściu mentalnym do samego biegu tor może coś w
• 2:59
  sprzęcie, bo tam też miałeś jakieś uwagi sprzętowe?
• 3:02
  Ostatnio, że coś myślałeś, że może dobrze abyś coś zmienił,
• 3:06
  więc takie mam pytanie ogólne do ciebie jak ci ten rok minął,
• 3:09
  jakie biegi biegałeś i. Jak to wyglądało, jeśli.
• 3:13
  Chodzi o ostatni rok, to sportowo do końca nie najlepiej
• 3:16
  z tego względu, że jesień zima przepracowałem automatycznie po
• 3:20
  naszym po mojej wizycie tutaj u ciebie w podcaście zacząłem się
• 3:24
  szykować już do przyszłego sezonu.
• 3:26
  Celem głównym, bo wiadomo tor 450, ale no sportowo cały rok
• 3:31
  nie układał się najlepiej. Zaczęło się w sumie nieźle, bo
• 3:34
  zaczęło się od zuka i zuka przebiegłem sobie.
• 3:37
  Dobrze w takim dużym spokoju z dobrym wynikiem, jak na mnie.
• 3:40
  Oczywiście ja byłem. Byłem 5 godzin na siłę.
• 3:43
  Byłem mega, byłem mega zadowolony, wiem, że można by
• 3:46
  było tam z tego jeszcze troszeczkę urwać, no ale była
• 3:48
  jak było. Generalnie pogoda dopisywała, ja
• 3:51
  bardziej byłem ust nastawiony na warunki takie trudniejsze
• 3:53
  troszeczkę byłem zbyt mocno docieplony to mi trochę
• 3:56
  przeszkadzało do tego stopnia, że w których momentach łapałem
• 3:58
  nawet śnieg w garście, żeby troszeczkę się gdzieś tam
• 4:00
  wychłodzić, ale no generalnie zuko Jestem zadowolony, później
• 4:03
  było już trochę gorzej, później się szykowałem do sztafety
• 4:06
  górskiej solo i też. Generalnie byłem super
• 4:09
  przygotowany, ale przed samym biegiem złapał mnie za toki.
• 4:12
  Pojechałem do kudowy, ale musiałem odpuścić, bo się po
• 4:14
  prostu źle czułem. Pospacerowałem sobie po
• 4:16
  kibicowałem. Gdzieś tam na trasie, ale ale
• 4:19
  same zawody musiałem odpuścić, bo się źle czułem.
• 4:21
  Te zatoki też mi dawały się we znaki przed samym z łukiem
• 4:24
  gdzieś tam na treningach, ale przed z łukiem się jeszcze
• 4:26
  wybroniłem. Później już niestety nie
• 4:28
  zaplanowano. Miałem śnieżkę, ale to dopiero
• 4:30
  czerwiec. Czy lipiec jest ona śnieżka, bo
• 4:32
  na początku lipca trzeba śnieżka, ale powiem szczerze, że
• 4:36
  coś mnie tam zaczęło nękać już jakaś drobna kontuzja i to już
• 4:39
  tam zgłaszałem. Wcześniej trenerowi mieliśmy z
• 4:40
  tym problem, musieliśmy troszeczkę zmieniać trening.
• 4:43
  I suma sumarum przed samą ścieżką się zdecydowałem, że
• 4:46
  muszę się wycofać i tak też zrobiłem.
• 4:49
  Poczułem się lepiej troszkę na. Mm w lądku na na na DFBG tak tam
• 4:56
  byłem tam byłem po prostu cały Weekend, bo byłem na expo yy
• 5:01
  wypożyczaliśmy buty do testów i zdecydowałem się, że w nocy
• 5:06
  korzystając z przerwy pobiegnę KBLA no i tak też było pobiegłem
• 5:11
  ten kabel z tym, że pamiętam, że dzień wcześniej wieczorem
• 5:14
  robiłem późno. Wieczorem robiłem jakiś jeszcze
• 5:16
  taki rozruch po pracy. I i poczułem, że bardzo boli
• 5:20
  mnie piszczel. I taki byłem zaskoczony, bo
• 5:23
  pisze mnie, bolał tak jakbym się gdzieś w niego uderzył, a a nie
• 5:25
  mogłem sobie przypomnieć tego momentu, bo przecież uderzenie
• 5:27
  wpisze się raczej pamięta. No i pamiętam, że zrobiłem ten
• 5:30
  rozruch, ten piszczel mi dosyć mocno dokuczał.
• 5:33
  Zwaliłem to właśnie na jakieś stłuczenie wystartowałem na
• 5:36
  drugi dzień nie pamiętam, to są późne godziny popołudniowe, w
• 5:39
  tym kabelu i od samego początku ten piszczel mi dokuczał i w
• 5:43
  którymś momencie już tam po kilkudziesięciu kilometrach,
• 5:45
  gdzie pomagał mi jeszcze supportował mnie.
• 5:47
  Maciej, powiedziałem do Maćka mówi, że Maciej coś jest nie
• 5:49
  tak, bo ten piszczel mnie zaczyna boleć coraz bardziej
• 5:51
  mówię. To nie może być złuczenie i
• 5:53
  Maciek mnie zasugerował. A może zejdziesz?
• 5:54
  Ja mówię, ale gdzie ja będę schodził?
• 5:55
  Trzeba się szykować już na Włochy, trzeba się przyzwyczajać
• 5:58
  do bólu i się okazało później, że to był błąd.
• 6:00
  Ja doczłapałem te 110 km, ale już później mocno też pod koniec
• 6:03
  zwolniłem, bo bo bo najnormalniej w świecie bardzo
• 6:06
  mnie i ten piszczew dokuczał i okazało się później, że że to
• 6:10
  była taka zmęczeniówka ja wróciłem do domu odpocząłem.
• 6:15
  Zaczęliśmy normalnie trenować i cały czas coś mnie bolało.
• 6:17
  No i poszedłem gdzieś tam do do jakiegoś ortopedy, bo czułem, że
• 6:20
  to jest nie to i on mi zrobił SGI mówi, musisz iść na
• 6:23
  rezonans, bo chcemy dokładnie to zobaczyć, ale jak dla mnie
• 6:26
  zaczynacie pisze delikatnie zmęczeniowo pękać, tam podał mi
• 6:29
  jakiś osocze czy coś i automatycznie mówię zmiana
• 6:32
  treningu. Na rower odpuściliśmy bieganie i
• 6:35
  ja dosyć szybko z tego wyszedłem.
• 6:37
  Także wróciłem do treningów, no ale tak jak mówię, to już był
• 6:39
  kolejny. No biegłem, bo biegłem.
• 6:41
  W sumie trzeba było jednak zejść z trasy.
• 6:44
  Tak z perspektywy czasu. No ale też nie myślałem, że to
• 6:46
  jest coś takiego. No a z drugiej strony miałeś
• 6:49
  szczęście, że tak szybko wyłapałeś.
• 6:51
  Ten tak, że, że ja czułem, że nie pęknie tak, bo mówię, bo bo
• 6:54
  tak nie miałem ani żadnego sińca, czułem tam takie
• 6:56
  delikatne zgrubienie i to mnie zaniepokoiło i i zresztą tam nim
• 7:01
  dotarłem do swojego sportowego ortopedy, to już gdzieś tam.
• 7:04
  Zasięgnąłem wiedzy i i to tak wszystko się składało na to, że
• 7:07
  to może być coś zmęczeniowego miałem kiedyś zmęczeniówkę taką
• 7:09
  w stopie, ale to mnie bolało bardziej zresztą no to stopa
• 7:13
  bardziej jest obciążona i mówię cały czas sobie to tłumaczyłem
• 7:16
  jeszcze tym, że to mogło być uderzenie.
• 7:17
  No ale jak się okazało nie było. No i suma sumarum później od
• 7:20
  tego momentu już nic nie planowałem, no bo wrzesień był
• 7:23
  generalnie niedaleko tam oczywiście niektórzy mi mówili,
• 7:25
  a czemu ty nie biegasz po 200, że tam ileś gdzieś na DFBG nie
• 7:29
  biegniesz? 200 przecież za chwilę 400, ale.
• 7:32
  Ja z moim trenerem Grzegorzem mamy taką filozofię, że
• 7:35
  generalnie. I o tym już kiedyś o tym
• 7:38
  mówiłem, że ja odkąd Jestem pod jego komendą biegam mniej, ale
• 7:43
  biegam treściwie, dokładam do tego rower, dokładam do tego
• 7:46
  jakąś sprawność i tam różnego typu nie wiem czy zakładki czy
• 7:50
  czy czy ten hat trening w tym roku właśnie, bo aha i to też
• 7:53
  ważna taka uwaga, że ja od 2 lat zwróciłem uwagę na to, że mi się
• 7:56
  coraz ciężej biega, jak jest gorąco, kiedyś to był mój atut,
• 7:58
  jak było na przykład 3 razy śnieżka w środku lata, czy nie
• 8:02
  wiem czy no kabel był w nocy, no to to odpada.
• 8:05
  Się naśnieżce świetnie czułem, generalnie ten upał mi nie
• 8:07
  przeszkadzał, a tak powiedzmy od 2 lat, no się to dużo się
• 8:10
  zmieniło i tak no jest mi po prostu gorzej, ciężej to znoszę.
• 8:15
  Myślę, że to jest, nie wiem czy to jest jakieś zmiany w
• 8:18
  organizmie, nie wiem wieku czy no nie mam pojęcia, ale znam też
• 8:21
  parę osób, które mają podobne sytuacje i wręcz w sezonie
• 8:24
  letnim starają się startować, biegają jesień, nie wiem, wiosna
• 8:28
  i tak dalej odpuszczają biegi www.takiej, gorączce no i i
• 8:33
  tutaj też na to zwróciliśmy z NRM uwagę, stąd też te hat
• 8:37
  treningi przed przed przed przed torem, żeby się przygotować i.
• 8:41
  Z perspektywy czasu widzę, że on mi bardzo pomogły, bo tak jak
• 8:44
  się męczyłem powiedzmy nie wiem. Na treningach gdzieś gdzieś z
• 8:47
  takie gorące, to to na to, że to znosiłem nawet nieźle, a były 3.
• 8:53
  Generalnie jak dla mnie, bo wiadomo inni Jarek na przykład
• 8:55
  kończył wcześniej, to my mieliśmy takie 3 pełne dni
• 8:58
  takiego potężnego upału do tego stopnia, że ja miałem na
• 9:01
  przykład na na łydkach, gdzieś mi się jakieś pęcherze wodne
• 9:04
  porobiły i śmiem twierdzić, że w ostatnią noc miałem nawet nie
• 9:07
  wiem, czy to był udar czy coś, ale dostałem takie gorączki i
• 9:09
  później takie po tym mnie oblażył byłem po prostu cały
• 9:11
  okręg wychodzi z tą ostatnią bazę, ale no generalnie wracając
• 9:14
  do ostatniego roku sportowo. No to chciałbym z niego może
• 9:18
  wycisnąć więcej w sensie jakieś zawody gdzieś tam po drodze, ale
• 9:21
  mówię czasami życiowo się nie zbiegało, czasami zdrowotnie.
• 9:24
  Generalnie trening fill w 99 procentach zrealizowany, jeśli
• 9:29
  nie zrealizowany tutaj mówię to już tam jakieś takie powody
• 9:32
  poważne, bo ja Jestem raczej taki zadaniowy, jak coś jest do
• 9:34
  zrobienia, to ja to robię. Ogólnie cały czas wstawione cały
• 9:37
  sezon przygotowywałeś się do tora, bo 1,5 ustawiony.
• 9:40
  To był to był to był główny. Cel i, ale też w tym roku, tak
• 9:45
  jak mówiłem wcześniej jadę do Włoch.
• 9:46
  Tak powiedziałem, że jadę do Włoch ostatni raz, bez względu
• 9:49
  na wynik. Wiadomo, że chciałbym skończyć
• 9:52
  to bardzo zdeterminowany. Byłem bardzo, ale z drugiej
• 9:55
  strony powiedziałem sobie, że jeśli też nie, nie, nie udałoby
• 9:58
  się to to już więcej tam do natora nie wrócę, bo po prostu
• 10:02
  szkoda mi życia i chciałbym jeszcze gdzieś wystartować.
• 10:04
  No ale to się zmieniło. To wrócimy do tego.
• 10:10
  Jestem ciekaw tych treningów, wiesz, o których mówiłeś tuż
• 10:13
  przed torem, jakbyś mógł więcej więcej o nich powiedzieć.
• 10:17
  Jaki, jaki dystans, jaki czas na trasie?
• 10:20
  Czy masz jakieś przewyższenia dorzucałeś jeszcze?
• 10:22
  Tak przewyższenia, owszem, znaczy przed samym torem to nie
• 10:27
  do końca ten trening wyglądał tak jak powinien, bo bo też mnie
• 10:29
  tam nękała jakaś kontuzja, coś mi się tam wplątało trochę
• 10:32
  www.biodro w pośladek, tam gdzieś nie wiem, to jakiś
• 10:36
  przyczep na mięśniu. No generalnie zgłaszałem
• 10:38
  trenerowi problemy i ten i ten trener musiałby trening musiałby
• 10:41
  być modyfikowany, więc było bardzo dużo roweru, ale ten
• 10:45
  rower na takich obciążeniach i to do tego stopnia, że żebym ja
• 10:48
  się sam tam gdzieś nie zakotował to miałem wszystko ustawione na
• 10:50
  zegarek, zegarek łączył mi się z trenażerem on mi podawał
• 10:53
  obciążenia. A i to mi bardzo pasuje, bo ja
• 10:55
  generalnie bałbym się sam, że nie wiem, że robię coś nie do
• 10:58
  końca, a tak mam tutaj przez trening pis pik wszystko wgrane
• 11:02
  w zegarek i tak dalej to mi mówię, on mi podaje obciążenia,
• 11:05
  a trenerzy i tutaj ja wiem, że muszę nie wiem czy dociągnąć czy
• 11:08
  czy czy trochę lżej także to mi super pasuje, dużo było tego
• 11:11
  roweru no jak był rower no to przy okazji korzystaliśmy z tego
• 11:15
  ha treningu więc to ten sam nastrój na to i tak dalej mówię
• 11:18
  to to, to jest trening taki wymagający, bo tam się po prostu
• 11:22
  odlicza minuty do końca. Ale ale no ja z po sobie mogę
• 11:26
  powiedzieć, że on dał mi naprawdę bardzo dużo jeśli
• 11:28
  chodzi o być. No my tak nie przesadzaliśmy
• 11:30
  maksymalnie tak powiedzmy do 45 50 minut, ale tych treningów tam
• 11:34
  nie wiem. 3 4 w tygodniu to one się tak.
• 11:38
  Wciskały a jak on wygląda? Masz jakiś strój?
• 11:41
  Tak, tak, na początku ubieraliśmy się po prostu wiesz,
• 11:43
  w jakieś ortalion nie wiem czapkę, bo afa rękawiczki i tak
• 11:46
  dalej, żeby jak najbardziej się docieplić, a później któryś tam
• 11:48
  z grupy wynalazł sam nastrój taki w w decatlonie i normalnie
• 11:53
  spodnie i bluza pod to jeszcze sobie wciskałem opaskę czy
• 11:55
  czapkę na głowę tak podałem kaptur.
• 11:58
  Kulkę no i jeszcze wsadzałem bluzę w spodnie to w ogóle nie
• 12:02
  oddycha, więc to tam od pierwszego naciśnięcia na pedał
• 12:04
  już jest gorąco, a później jest tylko gorzej.
• 12:06
  Tak jak mówię ci odliczam do końca, wiadomo trzeba pilnować
• 12:10
  picia elektrolitów i tak dalej no i i no i stamtąd się wychodzi
• 12:13
  to po prostu nie wiem, to się wylewa z tego stroju, no od razu
• 12:17
  pod prysznic i. Rozumiem, że tylko rower nie
• 12:19
  biegałeś w tym. Biegałem, ale tu mniej, a ja
• 12:21
  jeśli nie biegałem, to to po prostu podchodziłem na bieżnię.
• 12:24
  Już było szykowanie się do. Pod pod przewyższenia więc
• 12:27
  chodziłem na bieżni i też bardzo często chodziłem albo w
• 12:29
  kamizelce. Z obciążeniem albo już później
• 12:31
  imitowałem sobie obciążenie stora, czyli nie wiem ubierałem
• 12:34
  plecak, żeby przyzwyczajać do dobrze ramiona i i te rzeczy,
• 12:38
  które mam mieć obowiązkowo na to, że plus jedzenie i tak dalej
• 12:41
  i i i tak to żeśmy robili. Ten trening jest podupały, czy
• 12:45
  również pełni jakieś inne funkcje.
• 12:47
  No ten głównie podupały, ale też gdzieś tam czytałem kiedyś, że
• 12:51
  tak delikatnie też pomaga w takiej delikatnej jakby
• 12:53
  aklimatyzacji, że coś tam jest takiego złożonego.
• 12:55
  Ja do końca się na tym nie znam to.
• 12:57
  Musiałby już mój trener się wypowiedzieć tak, ale, ale jeśli
• 12:59
  chodzi o upały to mi się sprawdziło.
• 13:00
  Na pewno mi było dużo lepiej niż niż niż tutaj u nas gdzieś w
• 13:03
  środku sezonu. I jeśli chodzi o przygotowanie
• 13:07
  sprzętowe przed torem, coś sobie dorzuciłeś do plecaka, coś z
• 13:11
  niego wyjąłeś Jarek był u mnie opowiadał, że tam jest dosyć
• 13:14
  duża dowolność i i wolność można powiedzieć, organizator daje
• 13:20
  biegaczowi w sensie nie, nie musicie wszystkiego dźwigać od
• 13:23
  punktu od startu do mety, tylko możecie się na tych live bazach,
• 13:29
  że tak powiem dorzucać sobie tam rzeczy albo je wyjmować w
• 13:31
  zależności od tego, co czujecie, czy zmieniłeś jakoś sprzętowo?
• 13:35
  Swoje podejście w tym roku czy? Zmieniłem trochę rzeczy z tego
• 13:38
  względu, że nie wiem, plecak mi tam trochę nie pasował, więc go
• 13:41
  zmieniłem. Pojemnościowo był taki sam, ale
• 13:44
  ten były ten, który miałem teraz był bardziej wodoodporny.
• 13:48
  Nie wiem, raczki miałem chyba te same.
• 13:50
  Ja postanowiłem, że od początku do końca raki będę miał ze sobą
• 13:53
  ze względu na tą przygodę sprzed 3 lat, że nie będę po prostu
• 13:56
  słuchał tego, że można ich wyciągać z z plecaka, że będę je
• 14:00
  miał ze sobą na wszelki wypadek do końca wiedzieliśmy już, że
• 14:04
  coś się będzie działo z tego względu, że na samym początku
• 14:07
  się już organizator powiedział, że raczki są obowiązkowe,
• 14:09
  sprawdzali je bardzo wnikliwie, sprawdzali, jakie mamy raczki,
• 14:12
  czy mamy. Plecakach nawet na start.
• 14:14
  Jak żeśmy podchodzili, to nim weszliśmy na na, że tak powiem
• 14:17
  do naszego boksu, to Goście Jeszcze raz kazali nam wyciągać
• 14:20
  raczki z plecaków i je pokazywać.
• 14:22
  Także wiedziałem, że może być już z pogodą coś nie tak później
• 14:25
  na trasie jak się okazało, że można coś wyciągnąć, to ja tam
• 14:29
  za bardzo, nie za dużych roszad nie robiłem.
• 14:32
  Raków raczków nie wyciągałem, w ogóle nie miałem kurtki
• 14:35
  puchowej, bo bo nie trzeba było to po prostu z niej
• 14:37
  zrezygnowałem, było zimno w nocy, ale to na tyle, że można
• 14:40
  było to wytrzymać wkrótce przeciwdeszczowej czy w
• 14:42
  wiatrówce? Jak się miał jeszcze bluzę pod
• 14:44
  spodem i tak dalej? Także ja w tym generalnie
• 14:47
  wytrzymałem jedną noc, mieliśmy taką kiepską, gdzie złapał nas,
• 14:51
  czym on nas deszcz przez kilka godzin, a później gdzieś tam
• 14:54
  jeszcze przed i zagraniem złapał na nas taka śnieżyca, ale to
• 14:57
  było takie do zniesienia. Także tutaj nie było problemu
• 15:00
  dociepliliśmy się i. Przepaku pochówek nie miałeś.
• 15:03
  Miałem nie w przepaku tam w leybach miałem także w razie
• 15:06
  jakby się zmieniła pogoda, to liczyłem na to, że do do do bazy
• 15:09
  dotrę i tam ewentualnie ją dopakuje fajnie.
• 15:13
  A powiedz jak mentalnie przed biegiem jak?
• 15:18
  Po tych wszystkich twoich przygodach, które znamy bardzo
• 15:21
  dobrze z pierwszej części, jak podchodziłeś tym razem do tego
• 15:24
  biegu? Czy chciałeś zaliczyć, czy
• 15:26
  chciałeś na czas jak kontakt też z organizatorem?
• 15:29
  Bo tam pamiętam, że opowiadałeś, że na maile nie odpisywał.
• 15:33
  Jak tym razem to wszystko? Kontaktu do do do.
• 15:36
  Do tego startu też nie było żadnego.
• 15:38
  Ja generalnie do nich już nie pisałem, bo nie miałem po co
• 15:40
  zapłaciłem, oni mnie wciągnęli na listę tego się obawiałem na
• 15:43
  początku, że jak będę płacił, że oni nie wiem sobie przypomną.
• 15:46
  Że coś tak dalej nie kompletnie zapłaciłam, oni mnie przyjęli.
• 15:49
  Wiedziałem, że, że będę mógł wystartować.
• 15:51
  A jakiś mental? Byłem, wydaje mi się, że tym
• 15:54
  razem i tak też mówiła mi żona, że byłem dużo spokojniejszy, ja
• 15:57
  wiedziałem, po co tam przyjechałem.
• 15:58
  Wiedziałem, co chcemy zrobić. Wiedziałem, że nie zrobię tego
• 16:00
  za wszelką cenę. W sensie nie wiem, jak miał
• 16:02
  ryzykować i życie to wiadomo, żebym odpuścił, ale też, ale też
• 16:06
  byłem mocno zdeterminowany. Wiedziałem, że nie wiem, że
• 16:08
  wschodzący paznokieć mnie nie zatrzyma i to to było pewne.
• 16:13
  Ja nie na pewno nie nastawiam się na czas.
• 16:15
  Ja chciałem ukończyć dzisiaj z perspektywy czasu wiem, że można
• 16:18
  było to zrobić szybciej, no ale na trasie wyniknęły problemy
• 16:21
  takie jak i wyniknęły w międzyczasie.
• 16:24
  Miałem duży kontakt z jarkiem, więc wiedziałem, ja my cały czas
• 16:28
  obstawialiśmy tam z kolegami, że Jarek jak tam pobiegnie no to
• 16:30
  będzie zamieszany gdzieś w pierwszą dziesiątkę, nie
• 16:33
  myśleliśmy, że będzie aż tak dobrze, no ale ja mu z całego
• 16:35
  serca gratuluję. Zresztą mówię z jarkiem mam cały
• 16:38
  czas kontakt, Jarek też się mnie wiele rzeczy pytał przed startem
• 16:41
  byliśmy, stanęliśmy razem na linii startu, jeszcze ja mówiłem
• 16:43
  do jarka, że podejdźmy do przodu, żeby nas nie zamknęli
• 16:46
  gdzieś tam przed laskiem i Jarek już wtedy zasugerował mówi,
• 16:48
  wiesz co, ja sam się złapię z tą pierwszą grupką.
• 16:51
  To zobaczę jak tam będzie z przodu i tak dalej.
• 16:52
  No i pożyczyliśmy sobie powodzenia i i i tak żeśmy
• 16:55
  ruszyli i tyle żeśmy się widzieli.
• 16:56
  No tak, tak. Jarek poleciał chociaż.
• 16:58
  Nagrywaliśmy sobie filmy motywacyjne, bo Kinga miała
• 17:01
  założoną grupę. Ja tam gdzieś po drodze pytałem
• 17:03
  się jak u jarka ona nam opowiadała Jarek gdzieś tam w
• 17:06
  którymś momencie nagrał filmik dla dla mnie, żebym ja się
• 17:08
  trzymał tak, że było, był czekał na mnie na mycie.
• 17:11
  W trakcie biegu jak biegu czy jak w.
• 17:12
  Trakcie biegu ja nagrywałem filmikiem, znaczy ja do do Kingi
• 17:15
  Kinga pokazywała jemu, jak gdzieś odpoczywał.
• 17:17
  Później on nagrał nam i ja gdzieś jak byłem w bazie to też
• 17:21
  sobie gdzieś ten filmik oglądałem, także żeśmy się
• 17:23
  popychali do przodu. Fajnie, że byliście w kontakcie.
• 17:25
  No dobra, stoisz na starcie w kurmie i i co czujesz przed tym
• 17:30
  trzecim startem? No podenerwowanie bo nie
• 17:33
  podenerwowanie było jak zawsze, bo wiadomo strach i ten, ale nie
• 17:37
  byłem spokojniejszy niż zwykle mówię, wiedziałem mniej więcej
• 17:39
  co mnie czeka. Byłem przygotowany, wydawało mi
• 17:42
  się, że na wszystko w sensie na zimno, gorąc i tak dalej i tak
• 17:45
  dalej wiedziałem, że tam jakieś niedociągnięcia organizatorskie
• 17:48
  mogą być, ale kompletnie się tym nie może znaczy stresowałem, ale
• 17:51
  może nie, nie, nie, nie aż tak bardzo.
• 17:53
  No co? Spotkaliśmy jeszcze 2
• 17:55
  pozostałych Polaków, czyli radka de wycińskiego i Tadeusza
• 17:58
  podrazy. Co tam?
• 17:59
  Zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie na starcie?
• 18:01
  Każdy stanął gdzieś tam sobie, gdzie sobie zaplanował.
• 18:04
  Ja z radkiem, tak jak mówiłem, poszedłem do przodu, no i
• 18:06
  wystartowaliśmy, no Radek odbiegł z.
• 18:09
  Są szaleńczą grupą? Ja tam sobie podbiegłem, gdzieś
• 18:11
  do lasu nie widziałem. Yy ani radka ani ani tadzia.
• 18:16
  Yy z radkiem się spotkałem dosyć szybko, gdzieś tam w schronisku,
• 18:19
  zaraz chyba w pierwszym czy w drugim na trasie i tak żeśmy się
• 18:22
  później. No to o tym podoba.
• 18:26
  Już możemy wejść w ten etap, że opowiadasz?
• 18:29
  O ciebie, kończąc jedzenie gdzieś w pierwszym czy w drugim
• 18:31
  schronisku już praktycznie się zbierałem i nad nadszedł radziu.
• 18:37
  Przywitaliśmy się, chociaż witaliśmy się wcześniej nad tym
• 18:38
  radę się zapytał, czy już wychodzę.
• 18:40
  Ja mówię, że tak, że ale jeszcze chwilę potrzebuję, bo muszę się
• 18:42
  tam flazki zalać i tak dalej. No i Radek, więc trzeba się
• 18:45
  zdążył zjeść i. Ja ja wyszedłem ze schroniska,
• 18:48
  nie wiem kilka minut po mnie wyszedł Radek nadbiegł na mnie
• 18:51
  gdzieś tam na trasie. No i coś tam zaczęliśmy
• 18:54
  rozmawiać, wróciliśmy do toras przed 3 lat, bo my żeśmy go
• 18:58
  przecież biegli w dłuższej części razem zamieniliśmy parę
• 19:00
  słów. Wyjaśniliśmy sobie, dlaczego tak
• 19:03
  się stało, jak się stało, że wtedy żeśmy się rozstali, no i i
• 19:07
  do pierwszej bazy życia biegliśmy razem, bo mamy tak z
• 19:09
  dodatkiem, że nam po prostu nasze tempo pasuje.
• 19:11
  Tak jemu pasuje moje i odwrotnie, no i biegliśmy tam w
• 19:15
  nocy może nie za dużo żeśmy rozmawiali.
• 19:16
  Pierwsza noc była, poszła, gładko, było chłodno.
• 19:19
  Ale było w porządku. Generalnie yy na krótko można
• 19:22
  było biec w sensie jakoś tam bluza na górę i było było bardzo
• 19:26
  w porządku, no i to tak przetrwaliśmy do soboty w sobotę
• 19:29
  też razem zresztą była większa grupa, tak co chwilę nas ktoś
• 19:32
  jeszcze, że tak powiem miał, albo my mijaliśmy kogoś tak, że
• 19:34
  generalnie ta pierwsza doba, no to jeszcze było tak, może nie
• 19:38
  ciasno, bo nas było tam raptem 200 osób, ale, ale jeszcze
• 19:41
  mieliśmy kontakt z innymi zawodnikami.
• 19:44
  No i tak tak dotarliśmy chyba do pierwszej bazy.
• 19:48
  Wiadomo każdy się rozszedł do swojego supportu, no ale
• 19:50
  siedzieliśmy też 2 łapki od siebie, bo tam jest tak dziwnie
• 19:53
  zrobione na to, że teraz, że są takie potężne namioty postawione
• 19:56
  dla zawodników. Ale jak masz swój support, to
• 19:59
  Nie możesz już wejść do tego. Namiotu, znaczy ja mogę, ale już
• 20:02
  mój support nie może pomimo tego, że ktoś ma tam yy
• 20:05
  plakietkę, że że jest supportem czyimś nie, my jesteśmy na
• 20:08
  zewnątrz, w drugim malutkim namiociku i to jest tak trochę
• 20:11
  kontrowersyjne, bo jak przebiegnie więcej zawodników,
• 20:14
  no to w tym namiocie się zaczyna robić ciasno.
• 20:16
  Te supporty nie mają się gdzie podziać zawodnicy tak samo i tak
• 20:19
  dalej. My musimy, żeby pójść, nie wiem
• 20:20
  pod prysznic czy gdzieś tam na masaż, czy pod torbę, to musimy
• 20:24
  wszędzie po torbę, musimy iść sami, już nie mógł.
• 20:26
  Na przykład nie wiem, chłopak mojej córki pójść i podłączyć
• 20:29
  mi. Czołówki czy nie wiem telefonu
• 20:32
  do prądu, bo. Gość z ekipy powiedział, że musi
• 20:36
  być sam zawodnik i to były takie niezrozumiałe rzeczy.
• 20:39
  Nie wiem, nie mam właśnie zielonego pojęcia.
• 20:41
  Chcieli sobie jakoś tak zrobić wygodniej, ale tak w 2 bazach
• 20:44
  było bardzo restrykcyjnie, tylko w do nas było tak, że tam było
• 20:46
  trochę więcej zamieszania i i i sprytni sobie radzili trochę
• 20:51
  lepiej. No to było momentami problemowe,
• 20:53
  bo jak jesteś w środku nocy jest zimno, nie wiem, wychodzi spod
• 20:55
  prysznica, ale chcę w krótkich spodenkach i tam muszę obejść.
• 20:58
  Nie wiem jakieś ogrodzenia i tak dalej, żeby dojść do namiotu.
• 21:00
  No to. Do końca nie jest to jakiś tam
• 21:02
  komfort, no i suma sumarum, to jak przybyliśmy do tej pierwszej
• 21:05
  bazy, to z Radiem żeśmy sobie podziękowali za tą część.
• 21:07
  I żeśmy się rozstali, no ale tak się złożyło, że zebraliśmy się
• 21:10
  razem do wyjścia, bo jeden i drugi spał gdzieś tam, powiedzmy
• 21:13
  po około 2 godzin, nawet chyba niecałe ogarnęliśmy się.
• 21:16
  No i ja widziałem, że Radek się szykuje.
• 21:18
  Radek widział, że ja i wyszliśmy z tej bazy znowu razem, a że
• 21:21
  była noc, no to wiadomo, w nocy jest raźniej.
• 21:23
  A 4 tomu kilometr. Powiedz ta pierwsza baza, to
• 21:25
  jest gdzieś 100. Nie wiem. 100 dwudziestej to
• 21:28
  było wystartowaliśmy w piątek o dwudziestej.
• 21:30
  Byliśmy tam w niedzielę wieczorem.
• 21:32
  No to tak gdzieś. Setka czy tam delikatnie ponad
• 21:35
  setkę tak minęła następna noc. No i tak stwierdziliśmy, że
• 21:40
  generalnie będziemy się trzymać razem, bo jest, bo jest dobrze
• 21:42
  wygodnie, no i tak żeśmy podążali sobie dalej.
• 21:45
  Później druga baza życia po drodze tam wiadomo już no druga
• 21:49
  baza to już. Nie pamiętam, który był, który
• 21:54
  to był kilometr, ale ja zdecydowałem, że przed tą drugą
• 21:56
  bazą życia, że ja będę spał gdzieś wyżej wcześniej w
• 22:00
  schronisku i tak dalej, bo pamiętam sprzed 2 lat i i sprzed
• 22:04
  3 lat, że w tej bazie było bardzo duże zamieszanie.
• 22:07
  Tam już jest bardzo dużo zawodników z 330 tora i tam
• 22:10
  momentami jest tak, że tam nie ma gdzie spać.
• 22:13
  Bo po prostu jest za dużo osób nagle albo albo po prostu
• 22:17
  ludzie, no wręcz, no przeszkadzają w tym śnie, czyli
• 22:19
  nie wiem szeleszczą wchodzą z torbami do tej tak zwanej
• 22:22
  sypialni, przebierają się temu, zadzwoni budzik, ten ten i
• 22:26
  generalnie był hałas. Ja to zapamiętałem, więc ja
• 22:28
  powiedziałem doradka gdzieś po drodze, mówię, Radek, słuchaj,
• 22:30
  ja pamiętam, że w tym i w tym schronisku spało dużo ludzi,
• 22:33
  odpuszczali sobie do nas. Radek zdecydował, że zbiega do
• 22:37
  do nas, że tam będzie jednak próbował, bo bo bo tam czekam na
• 22:39
  niego support i tak dalej i tak było.
• 22:41
  Ja się zatrzymałem w tej w tym schroni.
• 22:44
  Wcześniej musiałem tam chwilkę poczekać, bo bo było jakieś tam
• 22:47
  zamieszanie w pokoju, zjadłem, położyłem się na chyba niespełna
• 22:51
  2 godziny zameldowałem akurat jeszcze wcześniej do supportu,
• 22:54
  że tak będę robił, jeśli będzie taka możliwość fill.
• 22:57
  Tam był problem z zasięgiem, ale zdążyłem gdzieś jak poszedłem do
• 22:59
  tego pokoiku, gdzieś przy oknie złapałem zasięg i napisałem.
• 23:01
  Śpię także dziewczyny moje już wiedziały o co chodzi.
• 23:03
  Zostałem tam później zbiegłem na dół.
• 23:05
  Radek mi jeszcze napisał z do nas, że zbieg fill z tego
• 23:09
  schroniska na dół trwa 2,5 godziny.
• 23:12
  No ja tak mniej więcej to szacowałem tylko mówię to
• 23:13
  wszystko też zależało od warunków pogodowych i tak dalej,
• 23:15
  także to się wszystko pokrywało i jak ja nadbiegłem do do nas i
• 23:18
  tam zacząłem się szykować tylko, bo ja tam się w do nas tylko
• 23:22
  szybko wykąpałem i zjadłem fill. No to tak się złożyło z tym, że
• 23:27
  radzi już zdążył się wyspać i też jadł i tak dalej i i znowu
• 23:31
  byliśmy gotowi razem do wyjścia tam do nas nie będę zwalał na
• 23:34
  kogoś, to był, powiedzmy mój błąd, bo była taka sytuacja, że
• 23:37
  ja poszedłem. Zobaczyłem, że jest okazja.
• 23:39
  Było tylko 2 osoby gdzieś do masażu i podszedłem do
• 23:41
  masażysty. Zapytałem się, czy zrobimy jakiś
• 23:42
  lekki masaż, bo bo wiadomo, nogi były zmęczone, aczkolwiek
• 23:47
  mięśniowo się czułem bardzo dobrze, jak tam, powiedzmy na
• 23:49
  dwusetny któryś kilometr, to generalnie czułem się genialnie,
• 23:52
  nawet tam do doszedł do nas taki.
• 23:55
  Kolega, który był nie nie nie nieplanowany po drodze i gdzieś
• 23:57
  tam nadbiegał z boku, żeby mi żeby mnie tam gdzieś z filmować
• 24:00
  to mówi jezu, jak to lekko biegniesz i tak dalej.
• 24:03
  Także generalnie biegło mi się dobrze, ale poszedłem na to
• 24:04
  przymocowanie i taki masaż relaksacyjny trwa nie więc 15 20
• 24:09
  minut. A że człowiek jest zmęczony, no
• 24:10
  to wiadomo, że ja sobie tam jeszcze zjadłem, wcześniej
• 24:12
  porządnie to sobie tam delikatnie odpłynąłem na przy
• 24:16
  tym masażu, ale jak się obudziłem, to gość naklejał mi
• 24:19
  na stopy taki, a oglądał mnie wcześniej mówił, że są o k.
• 24:23
  Nagle jał mi taką taśmę taką cieniutką i na to mówią druga
• 24:26
  skóra to nie jest bez opatrunkowy taki plaster czy coś
• 24:29
  takiego. Ja tu miałem parę razy tam
• 24:31
  przyklejane i. Faktycznie po tym jest taka
• 24:34
  delikatna ulga dla tych stóp, to się generalnie nakleja, żeby nie
• 24:36
  wiem niwelować otarcia i tak dalej, ale też przez chwilę się
• 24:40
  czuję jakąś ulgę. Ja ubrałem przykleimy te
• 24:43
  plastry, ubrałem skarpety, wtedy jeszcze skarpety miałem takie
• 24:46
  troszeczkę grubsze, bawełniane, bo ja lubię mieć pod palcami
• 24:48
  podpiętą troszeczkę bardziej miękko.
• 24:51
  Buty miałem sprawdzone jak zawsze przygotowane, ale
• 24:54
  zamknąłem to też z toptudami od początku jedną w strukturach, a
• 24:57
  nie trenowałem tego. Dawno i w tamtym roku też nie
• 25:00
  miałem stuptutów i tak na dobrą sprawę.
• 25:04
  To był jeden taki element, na który nie byłem gotowy w sensie.
• 25:07
  Ubrałem element, tak, to było coś nowego, innego ubrałem,
• 25:09
  ubrałem suptuty i tyle i biegłem w nich od początku.
• 25:13
  No i szczerze powiem, że jak ruszyliśmy tylko w nocy a było
• 25:15
  zimno, to ja czułem coś na stopach, że coś mi tak jest.
• 25:19
  Nie wiem tak ciasno, że coś mnie tak popieka, że że taki mam te
• 25:24
  stopy ściągnięte samą skórę na stopach, no ale wiadomo za
• 25:27
  chwilę było już co robić potężne tam podejście z do nas i tak
• 25:30
  dalej później już mówię. Trudności terenowe typu nie wiem
• 25:34
  łańcuchy drabiny, jakieś tam zbiegi, podbiegi, trudne,
• 25:37
  generalnie teren i ja przetrzymałem te plastry na
• 25:39
  nogach. No z 2 doby chyba do następnej
• 25:42
  bazy. I to był największy błąd, jaki
• 25:44
  zrobiłem. Ja już po drodze przed trzecią
• 25:47
  bazą. Już bardzo mnie piekły stopy,
• 25:50
  już już tam zacząłem kombinować, już źle stawiałem nogi i tak
• 25:54
  dalej, bo już czułem, że coś jest nie tak, a nogi miałem
• 25:56
  generalnie stopy. Miałem przygotowane bardzo
• 25:58
  dobrze, tak jak zazwyczaj smarowane nokiem na 2 tygodnie
• 26:02
  wcześniej i tak dalej przeciwko tarciom przeciw odparzeniom.
• 26:04
  W sensie wiem, że na pewno to działa dobrze na odparzenia
• 26:07
  takie odwody, ale tutaj się okazało, że przed tą bazą gdzieś
• 26:12
  tam po drodze. Zatrzymałem się, bo już nie
• 26:14
  wytrzymałem. Zacząłem zrywać te plastry i już
• 26:16
  wiedziałem, że coś jest tak, miałem po prostu już skórę
• 26:18
  białą, taką potężnie odparzoną na stopach i wiedziałem, że coś
• 26:21
  jest nie tak i do tego gresu. On jest taki potężny zbieg i też
• 26:25
  takim trudnym terenie i te stopy mnie bolało na tyle, że mówię
• 26:28
  dziwnie je ustawiałem, broniłem się, po prostu, szukałem
• 26:30
  jakiegoś ten i i gdzieś w którymś momencie obciążyłem
• 26:33
  kolana i to był jedyny moment na w trakcie biegu, gdzie ja
• 26:36
  wpadłem w taką lekką panikę, że znowu mnie coś wykluczy i
• 26:39
  pamiętam, że jak wbiegłem do gresu ona i tam po drodze wyszła
• 26:41
  do mnie żona i już byłem taki, że tak.
• 26:44
  W takim stanie, że paniki mówię, kurde znowu coś mi się dzieje,
• 26:48
  znowu będę musiał zejść przez coś i tak dalej to ona jak to
• 26:50
  żona mówił, spokój się, jesteś w bazie, zjesz, odpoczniesz,
• 26:54
  Wszystko będzie dobrze. No i usiadłem, zacząłem jeść,
• 26:57
  poszedłem się gdzieś wykąpać i tak dalej.
• 26:58
  Przypomniałem sobie, że przyjeżdżasz do naszej.
• 27:01
  Grupie biegowej mamy świetnego fizjo, zadzwoniłem do Dawida,
• 27:04
  mówię, Dawid ratuj, a przecież nie pamiętam, to było gdzieś
• 27:06
  koło siódmej rano Dawid odbiera, widziałem tylko w garażu gdzieś
• 27:10
  bieżnię, co tam Marek, bo wiedział, że też biegnę.
• 27:12
  Ja mówię Dawid, raty mam problemy, ja mówię spokojnie,
• 27:14
  spokojnie, co się dzieje, ja mówię, że tu koło kolan i ten
• 27:17
  włącz kamerę. Masz typy mam, no to działamy i
• 27:19
  ten i kamera, oklejanie i tak dalej, także okleiliśmy tam pod
• 27:23
  kolanem to miejsce, które mnie bolało i to już nawet Dawid mi
• 27:25
  wtedy zasugerował, że. Skoro odcierpisz tak z sopami
• 27:29
  widocznie gdzieś tam źle stawiałeś nogi to wszystko się
• 27:31
  przekłada na to mnie panikuj mówi.
• 27:33
  Tutaj się nic nie dzieje tutaj nie generalnie.
• 27:36
  Nie ma się co złego stać nie no i tak było ja tam odpocząłem
• 27:39
  znowu powiedzmy około 2 godzin wykąpałem się zjadłem, nim żeśmy
• 27:43
  wyszli, no to powiedzmy, że to pod kolanem to miejsce, które
• 27:46
  mnie bolało czy tam kolano. Wygasło tak i jak ruszyłem to
• 27:50
  później mnie bolało. Zanim ruszymy dalej, powiedz
• 27:53
  czemu łączysz te plastry ze stuptutami, czy to chodziło o
• 27:56
  to, że stopa ci mija, bo ja. W którymś momencie jak jak już
• 28:01
  było, zrobiło się upalnie i podniosą te struktury w którymś
• 28:05
  momencie Niemcy w tym roku coś sobie wbiłem do głowy, że nie
• 28:07
  wiem, że mi się na poprzednich edycjach edycjach bardzo sypał
• 28:11
  kamienie do butów i po prostu się uparłem na te studia jak w
• 28:14
  którymś momencie jak było tak bardzo gorąco podniosłem te to
• 28:16
  ja, to ja czułem jak mnie oddycha noga, ona mnie oddychała
• 28:19
  tu. Siatki butach, ale jednak tutaj
• 28:22
  nie wiem, no czułem po prostu potężną ulgę i później już tam
• 28:25
  pajacował em nie wiem, podnosiłem, ale jednak za mnie w
• 28:28
  nocy znowu miałem w dzień nie miałem i tak kombinowałem.
• 28:30
  I tak jak z z perspektywy czasu na to wszystko patrzę, to myślę,
• 28:33
  Jezus Marian, czemu ja ich wyrzuciłem?
• 28:35
  Od rana nie wyrzuciłem od razu, jak mówi mi coś padło, to mi się
• 28:37
  zatrzymał i bym i bym po prostu reagował na sam koniec.
• 28:41
  Ja już teraz nie wiem, nie ja miałem ja chyba do samego końca
• 28:44
  już chyba tylko z hotelu Italia ich nie założyłem, ale
• 28:46
  generalnie. Czułem, że to jest sendam już
• 28:49
  było oczywiście zmienianie butów, zmienianie skarpet i tak
• 28:51
  dalej, ale ta ta odtworzona skóra mi po prostu zaczęła pękać
• 28:54
  i zrobiło im się potężne rany, tak jak Kasia solińska kiedyś
• 28:56
  pokazywała takie coś, to ja miałem coś takiego właśnie tym
• 28:59
  razem. A miałem z tej trzeciej bazy do
• 29:02
  końca, a tu mi się zaczęło jeszcze wcześniej.
• 29:04
  No to było ponad 150 km. Ja już wiedziałem, że mam
• 29:07
  kłopoty. Trzymaliśmy się z radkiem, ale w
• 29:09
  którymś momencie po prostu ja powiedziałem do radkiem, wie
• 29:12
  Radek, no widzisz, co się ze mną dzieje, jest coraz gorzej i
• 29:15
  mówisz w stanie. Truchtać w ogóle.
• 29:16
  Ja byłem w stanie truchtać na płaskim, dobrze w miarę dobrze
• 29:20
  mi się podchodziło, ale zbiegi tam, gdzie można było coś
• 29:23
  pociągnąć, to był dla mnie dramat na zbiegach ja po prostu
• 29:26
  płakałem i te 150 km to. Buzem i same leciały.
• 29:29
  W o policzkach i naprawdę to była gehenna.
• 29:34
  Korzystając z tej krótkiej przerwy, chciałem wam
• 29:36
  powiedzieć, że wypuszczam krótką serię koszulek czarnych z białym
• 29:41
  napisem mam na imię ultra. Jeśli czujecie tak jak ja, że
• 29:47
  macie na imię ultra. Zachęcam serdecznie do wejścia
• 29:50
  na stronę Black hat ultra PLI dokonania zakupu takiej koszulki
• 29:55
  drukuje je w małych ilościach tylko dla chętnych.
• 29:59
  Zapraszam. Jak pogoda w ogóle w tym roku
• 30:05
  dla ciebie wyglądała? Mm był śnieg, wiem na Górze,
• 30:09
  potem były upały. Jak no pierwsza nas tak jak
• 30:12
  zdążyłem powiedzieć gładko, czyli jakiś tam delikatny
• 30:15
  wiaterek, bardzo przyjemnie mówię w nocy dosyć chłodno, ale
• 30:18
  tam, no nie wiem, ewentualnie delikatny minus stopień może 2,
• 30:22
  bardzo, bardzo przyjemnie, bardzo biegowo pierwszy dzień
• 30:25
  również później się już zrobiło koło południa, ale ciepło to nie
• 30:29
  był jeszcze upał było ciepło. Pamiętam, że w drugą noc była
• 30:32
  taka sytuacja, że wyszliśmy gdzieś z jakiegoś schroniska.
• 30:35
  I zaczęło kropić, później się zrobił taki delikatny łopat, ale
• 30:39
  to też tak człowiek właśnie ma zawsze problem z tym wyciągać
• 30:42
  już tą kurtkę przeciwdeszczową czy jeszcze nie, a tu jeszcze
• 30:45
  chwila, a może zaraz przestanie, a może za graniem i tak dalej i
• 30:47
  tak żeśmy zwlekali, zwlekali, bo akurat było, że tak powiem dobry
• 30:50
  teren do tego, żeby się poruszać szybciej, no to zdążyliśmy już
• 30:53
  dosyć tak dobrze podmoknąć deszcz zaczął padać mocniej, za
• 30:58
  chwilę się już przeobraził w śnieg ten śnieg zaczął zacinać
• 31:01
  bo zrobił się. Zerwał się taki delikatny
• 31:04
  wiaterek, no to żeśmy sobie wtedy wbili do głowy, że
• 31:06
  podciągniemy jeszcze wyżej, może zagraniem się schowamy i wtedy
• 31:09
  się tam docieplimy, no i to był następny błąd, bo zagraniom było
• 31:12
  jeszcze zimniej i się okazało, że najbardziej wieje i i nie
• 31:15
  było się za czym schować. Zaczęliśmy zbiegać na dół i ja w
• 31:17
  tym momencie powiedziałem wyraził, ja się zatrzymuję się
• 31:19
  docieplam mówię, bo to bez sensu nie i radyk się schował gdzieś
• 31:22
  tam niżej z jakimś kamieniem, ja za drugim nim powyciągałem
• 31:24
  wszystko z plecaka, wszystko jeszcze zapakowane, świeżo w
• 31:28
  woreczki tam doczytałem gdzie spodnie, gdzie kurtka i tak
• 31:31
  dalej to pamiętam, że to był chyba jedyny.
• 31:33
  To nie to był pierwszy raz, gdzie założyłem spodnie akurat
• 31:36
  wtedy jeszcze przeciwdeszczowe, no bo no bo no, bo nie chciałem
• 31:39
  moknąć, no i tam zbiegliśmy na dół gdzieś do jakiegoś
• 31:41
  schroniska, to też trwało pewnie z godzinę czy 2 to w tym
• 31:44
  schronisku musieliśmy zostać tak na przymus, bo powinniśmy po
• 31:46
  prostu było nam zimno i byliśmy tacy dosyć mokrzy i i a pech
• 31:49
  chciał, że akurat w tym schronisku chyba jednym z
• 31:52
  niewielu nic się nie nie nie, nie, nie paliło, nic się nie
• 31:55
  grzało, nie było żadnego kominka, nie, kaloryfery były
• 31:57
  chłodne, no i każdy gdzieś tam się ratował, wieszając, nie wiem
• 32:00
  bluzy, bluzki i koszulki. Na jakichś rurach, kaloryferach,
• 32:03
  klamkach od okien i tak dalej, żeby to troszeczkę obecną to
• 32:05
  mówię tam był taki przymusowy posuń na około godzinę też żeśmy
• 32:09
  wymyślili, że muszę się gdzieś położymy na chwilę, ale
• 32:12
  poszliśmy i powiedz sobie wtedy przypomniałem to schronisko, że
• 32:14
  to takie ja mówiłem do radka na to, że to jest schronisko z
• 32:17
  tektury, czyli. My jesteśmy na pierwszym
• 32:19
  piętrze, a słyszymy wszystko, co mówią na dole, a z boku ktoś jak
• 32:23
  w ogóle śpi za ścianą. No to nie wiem, to to to.
• 32:25
  To jak z płyty jak jak z kartonu po prostu.
• 32:27
  No no każde słowo i tak dalej w ogóle gdzieś mi się tam
• 32:30
  położyli. Na chwilę przyszła też jakaś
• 32:32
  niemka z z z z niemcem położyli się gdzieś na ten i tam był coś
• 32:36
  chyba źle wsadzony materac, nie wiem albo ktoś stawał go wysunął
• 32:40
  mi ten chłop, biedny się położył, chciał się przekręcić
• 32:42
  na bok i z tym materacem runął z tego łóżka narobił ambarassu i
• 32:46
  stwierdziliśmy z radkiem, że się zrywamy stamtąd.
• 32:48
  Że to nie ma. Państwo tak, poszliśmy na dół,
• 32:50
  wtedy tam yy kolega Maciej yy zadzwonił się podpytać, mówi, co
• 32:54
  się dzieje Marek, bo tam coś jest zasięgiem, tam nie widać
• 32:57
  was kupę ludzi, nie widać, tam się coś nie.
• 32:59
  Ja mówię, że jest. Żyjemy, że że po prostu
• 33:02
  potrzebowaliśmy tutaj zostać na godzinkę, bo musieliśmy się
• 33:05
  ogarnąć, ale że właśnie wychodzimy i ten i i walczymy
• 33:08
  dalej. No wyjście stamtąd było dość
• 33:10
  ciężkie, bo mówię wszystko wilgotne, tam było zimno, to to
• 33:13
  była właśnie pierwsza noc, gdzie było tam minus kilka stopni, na
• 33:16
  pewno, bo bo wszędzie było widać.
• 33:18
  Szron czy tam delikatnie przymarznie to jakieś kałuże?
• 33:21
  No no ale przetrwaliśmy do następnego dnia.
• 33:24
  Następny dzień o k. Nie było jakichś takich mega
• 33:26
  opadów czy ten nie, nie, nie ja gdzieś gdzieś nasłapał jakiś
• 33:29
  przelotny deszczyk nawet nie był jakiś potężnych wiatrów.
• 33:32
  Następny dzień też tak zaczynała się pogoda klarować, bo widać,
• 33:36
  że że że z tego może być po prostu ciepło, no i tak było, bo
• 33:40
  bo już czwartek piątek no to już były upały tak środa, czwartek
• 33:44
  piątek to już były upały, no w sobotę też żeśmy dobiegali, ale
• 33:47
  no no ten ten upał się dawał bardzo we znaki w tym roku.
• 33:50
  A czy byłeś w nocy? W deszczu w jakiś nieciekawych
• 33:53
  miejscach typu jakieś drabinki albo ostre przejścia, skaliste,
• 33:57
  ciężkie, trudne techniczne. Mm takie najgorsze chyba dla
• 34:02
  mnie miejsca te które pamiętam to byłem akurat w dzień, było
• 34:06
  dosyć tam powiedzmy, ślisko, mokro i i było widać, że dla
• 34:09
  niektórych to robi potężne wrażenie, bo nawet w jednym
• 34:11
  miejscu gość z Irlandii wyciągnął lonżę i uprząż i po
• 34:14
  prostu się asekurował i on sam strasznie zwolnił, no ale my tam
• 34:18
  absolutnie mamy do niego pretensji, no bo w on się po
• 34:19
  prostu bał tak wszędzie się gdzieś tam przypinał, no ratował
• 34:23
  się jak mógł i my żeśmy musieli po prostu na niego czekać, bo to
• 34:26
  zajmowało sporo czasu. Nie widzieliśmy zresztą, że on
• 34:28
  się tak szykuje, że nas tak zablokuje, no poszedł pierwszy,
• 34:31
  no to poszedł pie. Musieliśmy to uszanować.
• 34:32
  Było w nocy parę takich miejsc, że na przykład pamiętasz.
• 34:35
  Na pewno pamiętam też na początku, że jak z radkiem żeśmy
• 34:38
  się spotkali, to było takie właśnie pierwszy przesmyk, że
• 34:40
  przechodzi się tu z boku po jakichś takich zamocowanych,
• 34:43
  jakby schodkach metalowych do skały.
• 34:45
  Tutaj są jakieś liny, ale na dole, jak się zagląda jak
• 34:47
  czołówką po świeciłem to jest przepasi tak Radek poszedł
• 34:49
  pierwszy, ja mu świeciłem, później Radek przyszedł, świecił
• 34:51
  mi, żeby tam dodatkowo sobie doświetlić.
• 34:54
  Tam też właśnie zrobiliśmy błąd, że nie pochowaliśmy kij i Radek
• 34:58
  miał ten Radek miał kołczan ja miałem gdzieś tutaj montowane w
• 35:01
  pas, no ale. Człowiek nie wiem.
• 35:05
  Niby stary wyjadać trzeba popełniać takie błędy z kijami w
• 35:07
  garści. Wiesz, nie ciężko się złapać i
• 35:08
  tak dalej i sami żeśmy sobie mówili później, że że że że tym
• 35:12
  razem trzeba to robić już jak jak poważni ludzie no.
• 35:14
  A jesteście trochę zmęczeni i też pewnie wam się spieszy nie,
• 35:17
  nie to. Tak na początku jest taki Chaos,
• 35:19
  że człowiek się wydaje, że nie wiem, że to składanie, kij to
• 35:22
  bóg wie ile trwa i tak dalej. A jak zobaczyliśmy jak to bardzo
• 35:24
  utrudnia, no to wtedy żeśmy się kapnęli, że że jednak następnym
• 35:27
  razem trzeba robić to bardziej z głową.
• 35:29
  Miałeś jakieś takie sytuacje jak 3 lata temu?
• 35:32
  Na przełęczy bernarda czy była? Na przełęczy bernarda miałem tam
• 35:37
  takie piękne, że tak powiem przeżycia.
• 35:39
  Nie wiem, doznania, nie wiem jak to nazwać, ale nim dotarłem
• 35:41
  jeszcze na przełęcz bernarda. To chciałem opowiedzieć o takiej
• 35:45
  sytuacji, nawet o ludziach. W sumie, bo bo bo w tym roku tak
• 35:48
  ludzie. Zrobili na mnie jeszcze większe
• 35:51
  wrażenie, jeśli to, że zawsze mi kibicowali ludzie, to ja o tym
• 35:54
  wiedziałem, nie wiem i z mojego miasteczka i z mojego
• 35:56
  miasteczka, gdzie się urodziłem i wszyscy nie wiem.
• 35:58
  Od podcastu po podkaście się odezwało do mnie kupę ludzi,
• 36:01
  nawet przez ciebie łapali ze mną niektórzy kontakt, tak jak tutaj
• 36:04
  ten kolega z Irlandii i tak dalej pytali się o tora.
• 36:07
  Tak w ogóle to mi się wydaje, że od przyszłego roku na to, że
• 36:10
  będzie jeszcze więcej Polaków, że się zrobił tak popularny
• 36:13
  teraz, że że coraz więcej ludzi tam będzie docierało, ale.
• 36:17
  Wracając do tematu, jeśli chodzi o ludzi, taka taka anegdota, nie
• 36:20
  wiem sytuacja. Kiedyś będąc w lądku na
• 36:25
  festiwalu właśnie tam byłem na na.
• 36:26
  Na stoisku na expo przez cały Weekend i też biegłem chyba
• 36:31
  wtedy kabel to jest nieważne. W każdym razie moi koledzy
• 36:34
  przedstawiciele salomona zaprosili mnie do siebie do
• 36:36
  pokoju i oni sami tam poznaliśmy się w sumie wcześniej.
• 36:40
  Niedawno byli ciekawi tora i tam ja przyszedłem i miałem im coś
• 36:44
  tam opowiadać. Jak wszedłem do pokoju.
• 36:46
  W łóżku leżał gość, którego oni przedstawili.
• 36:51
  Pośmiewali się, bo to kumplem mówi.
• 36:52
  To jest Piotrek, Piotrek jest cienki bieg 240.
• 36:55
  Ale zszedł z trasy i udaje, że ma udar.
• 36:57
  Coś na tej zasadzie ja się z nim przywitałem coś tam.
• 37:00
  Yy, powiedziałem mu parę słów, on do mnie, no wiesz, zszedłem,
• 37:03
  bo dostałem udaru i tak dalej mówię, okej, to odpoczywaj,
• 37:05
  jeszcze mówiłem, nie przeszkadzam, nie, nie siedź
• 37:07
  spokojnie, odpowiadaj. Ja siedziałem piotrkowi w
• 37:09
  nogach, Piotrek sobie tam dżem o busie fatalnie czuł i z nimi tam
• 37:12
  rozmawiałem. Między innymi odpowiadałem o to,
• 37:14
  że o 330 o tym pierwszym, który zabrał nas śmigłowiec.
• 37:17
  No i o k no i na tym to się skończyło.
• 37:19
  W tym roku spotkałem tego piotrka.
• 37:22
  On biegł właśnie 240 z moim kolegą z salomon.
• 37:26
  I jeszcze do nich mówiłem, pamiętajcie w w kudowie kudowa
• 37:30
  wciąga nie roz siadajcie się i tak dalej, a ja startowałem jak
• 37:34
  wiadomo kabel startuje z kudowy więc dojechałem tą pobonię i
• 37:36
  akurat trafiłem chłopaków w parku.
• 37:38
  Piotrek był chyba już trzeci raz na 240 czy nawet czwarty, ale
• 37:42
  chyba trzeci Piotrek był taki bardziej zmotywowany, więc
• 37:45
  Piotrek się podniósł i wy Bartek podnosił się, bo biegniecie
• 37:47
  dalej. Bartek, suma sumarum, po paru
• 37:49
  nocy bym tak stwierdził, że nie, że w tym roku czuję się
• 37:51
  najlepiej, że będzie kończył to w przyszłym roku, ale Piotrek
• 37:54
  się podniósł, pobiegł dalej, miał support przez całą drogę.
• 37:57
  I i dobieg do mety, my żeśmy go na mecie witali i Piotr
• 38:00
  przybiegł omdlało mu się na koniec, bo puściło go ciśnienie,
• 38:03
  no i spędziliśmy tam ze sobą resztę czasu.
• 38:06
  No i generalnie na tym się skończyło.
• 38:08
  Jak wybierałem się na tora. Piotr do mnie napisał Marek.
• 38:11
  Ja w tych w tym okresie będę w Alpach, wybieram się tam gdzieś
• 38:15
  będę chodził po Alpach, no o k. Przyjąłem, jak już byłem na
• 38:19
  miejscu i miałem biec. Piotr napisał do mnie Marek, ja
• 38:22
  Jestem już ląduję na lotnisku wypożycz auto będę w Alpach.
• 38:26
  Znajdę cię gdzieś po drodze, no o k.
• 38:28
  Przyjmuję jak coś będziesz potrzebował, możesz na mnie
• 38:30
  liczyć, no ale ja nie brałem tego kompletnie pod uwagę, bo
• 38:32
  miałem swój support. Jak już biegłem, Piotrek do mnie
• 38:35
  napisał, będę w schronisku Elizabeth, tam 2 czekam na
• 38:40
  ciebie, okej, my tam żeśmy się zbliżali, ciężko mi było
• 38:43
  oszacować, kiedy tam będę. Yy, w każdym razie przed nie
• 38:47
  wiem na ileś godzin przed dotarciem.
• 38:48
  Piotrek napisał do mnie, słuchaj, ja dzisiaj wychodzę w
• 38:50
  góry wysokie, gdzieś tam z kimś pochodzić.
• 38:54
  Złapię cię trochę później o k. Pamiętam, wchodzę z tego
• 38:57
  schroniska, wchodzimy z radkiem, zaczynamy coś, czekamy na jakieś
• 39:00
  jedzenie. Podchodzi pani Marek z Polski,
• 39:02
  pytanie się obracam. No i ja daję mi taką karteczkę,
• 39:05
  tam jest napisane, mareczku, poszedłem na gran paradiso.
• 39:10
  Złapię cię później, Piotrek i babka mi podaje lasagne i zupkę
• 39:14
  Piotr mi to zamówił. No o k.
• 39:16
  Dobrze zjadłem i ten i później napisał za nie wiem na następną
• 39:21
  dobę napisał do mnie będę czekał na ciebie w opuszczonym
• 39:24
  schronisku, tylko ja nie wiedziałem gdzie co i jak my
• 39:26
  wyszliśmy tam z jakiegoś takiego w sezonie letnim opuszczonego
• 39:30
  hotelu tak nie za bardzo na jedzeniu, bo tam było to było
• 39:34
  nasze potężne zaskoczenie były 2 panie, które obsługiwały
• 39:36
  wszystkich biegaczy i było tak jak w prawdziwym hotelu, ale na
• 39:39
  śniadaniach, czyli weszliśmy. Tam na salę tam było pełno, tych
• 39:42
  nie wiem jakichś takich kubków dzbanków to była jakaś płatki
• 39:45
  owsiane, tutaj jakieś płatki tutaj słodkie, jakieś kulki i
• 39:47
  tak dalej tutaj jajeczko tutaj masełko i tak dalej, ale nie
• 39:49
  było nic konkretnego, a tu była godzina znaczy to nieważne jaka
• 39:53
  była godzina, ale my chcieliśmy zjeść coś porządnego no i
• 39:55
  generalnie było takie dosyć oburzenie, pamiętam, że pokoje
• 39:58
  były takie dosyć niezłe, bo to był jakiś hotel, że nawet w
• 40:00
  naszym pokoju była sauna jeszcześmy się z radkiem
• 40:02
  dziwili, poszliśmy tam na chwilę zdrzemnąć, że mówię jak w pokoju
• 40:05
  salonem, przecież jak te samy jest włączone tam ludzie nie
• 40:07
  wierzą, no ale to mniejsza syn, w każdym razie wyszliśmy stamtąd
• 40:09
  nie do końca zadowoleni. Wdrapaliśmy się gdzieś na jakąś
• 40:12
  wielką górę i tam była taka prosta i taki dosyć solidny
• 40:15
  zbieg. Ja już wtedy mocno cierpiałem,
• 40:17
  już wtedy miałem duży problem z tymi stopami, ale zaczęliśmy
• 40:20
  biec i tak biegliśmy nawet nieźle, a coś jeszcze nam się
• 40:23
  ubózurało, że tam limity są już blisko i tak dalej i w którymś
• 40:25
  momencie jak przebiegaliśmy jako jakiegoś budyneczku ktoś rypnął
• 40:28
  mareczku. Ja ja ja się cofnąłem tam nie
• 40:31
  wiem, dosłownie te parę metrów, no i patrzę Piotrek się zrywa z
• 40:33
  jakiejś prycze i mówi, Jestem tu ten przyjacielu biegli, ja już
• 40:36
  cię zaraz będę gonił, nie pobiegnę kawałek z wami o k.
• 40:39
  No to my biegniemy sobie dalej dobiega Piotrek, no i tam się
• 40:43
  zaczyna. Słuchajcie ponownie, ja mam dla
• 40:44
  was tak jajeczka bułeczkę z wołowinką.
• 40:48
  Yy nie wiem elektrolity, jakieś witaminy, co tam szybko cię
• 40:51
  kupiłem wam to i tam coś tam to my biegniemy cały czas, on
• 40:55
  biegnie za nam wiem Piotrek, no ale nie trzeba było i tak nam
• 40:57
  mówi. No przecież mówiłem ci, że będę
• 40:58
  na trasie, że ci pomogę, no i i my tam mijamy jedną drugą,
• 41:02
  trzecią osobą mówię, a co wy tak żywo biegniecie i tak do jakoś
• 41:04
  tak mocniej ten, a mówię wtedy coś nam się ubzorało, że z
• 41:07
  limitem coś ja się później okazało, że nie, że ten limit
• 41:10
  był jeszcze odległy, może po spaniu po prostu byliśmy trochę
• 41:12
  w szoku, no i wtedy pierwszy raz Piotrek pokazał, że naprawdę
• 41:15
  jest gotowy, że nie żartował. Ja byłem naprawdę w ciężkim
• 41:17
  członkom w którymś momencie. Zatrzymał, wyciągnę te bułki,
• 41:20
  wyciągnął te jajka nad bieg. Taki znajomy Brazylijczyk, który
• 41:23
  się trzymał z nami trochę obrał to jajko.
• 41:24
  Jemu ten gościu w szoku normalnie nakrzyczał na nas,
• 41:27
  zatrzymał nas, dał nam tam po jakimś jajeczku i kawałku bułki
• 41:30
  i żeśmy to wciskali i mówimy dobra, Piotrek, my nie mamy za
• 41:32
  bardzo czasu biegniemy, no i bieg za nami i były takie
• 41:35
  momenty, że my żeśmy się rozciągali on bieg koło mnie
• 41:37
  słyszę, jak on tym oka, że on mnie widzę, że on mnie telefony
• 41:40
  filmuje i i coś tam mówi pod nosem, ale to wiesz, jak
• 41:42
  biegniesz ten cały szpejsze lesie, tak nie słyszałem, ale w
• 41:44
  tym momencie. To Marek to jest człowiek, który
• 41:47
  pokazał mi, który tak który pokazał mi, że są inne biegi niż
• 41:50
  DFBGI tak dalej to on mi otworzył oczy na świat, to jest
• 41:53
  mój tam mentor i tak trochę się pośmiejewa i wysyłał to do
• 41:56
  innych kumpli do Polski. Suma sumarum Piotr przebiegł z
• 41:59
  nami paręnaście kilometrów i wreszcie mówi, słuchajcie, to ja
• 42:01
  muszę wracać, bo ja tam na dole i jeszcze mamy byliśmy na około
• 42:04
  2,5 tysiąca, zostawiłem samochód.
• 42:06
  Muszę wrócić do niego gdzieś tam pojechać, bo ja mam tam
• 42:08
  zaplanowane następne dni. No to podziękowaliśmy mu z
• 42:10
  całego serca. Piotrek zawrócił, pobiegł dalej.
• 42:13
  No ale Piotrek był na czujce. Piotrek właśnie był wtedy w do
• 42:15
  nas dojechał. Nie byliśmy umówieni, też
• 42:17
  wyszedł z gdzieś mi naprzeciw mieście, z moją żoną, szedł za
• 42:21
  mną, jakie tam nawet dobiegałem, to mnie filmował i właśnie
• 42:23
  mówił, że no, świeże nogi i tak dalej.
• 42:25
  Piotr był tak przygotowany, że nawet miał pyłek pszczeli, jak
• 42:28
  siedziałem i gdzieś wcinałem, to jeszcze mi do garści wsypał,
• 42:30
  pyłek strzeli i on od razu mówił, co jest, na co mówi tu
• 42:33
  masz witaminy, na to to jest pyłek pszczeli, wiadomo dobry na
• 42:35
  wszystko. Piwka niegazowanego boże
• 42:39
  bezalkoholowego to ci dobrze zrobi tutaj ten żona gdzieś mi
• 42:42
  podała zupę, poszedłem się masować, to Piotrek, nikt nie
• 42:45
  mógł wchodzi do środka, a Piotrek wszedł nagle z plakietką
• 42:48
  i tak dalej bez żadnego problemu stał mi za plecami rozdrobnił mi
• 42:51
  indyka w zupie ogórkowej i mówi masz to wcie no i jeszcze jak ja
• 42:53
  tak zawisałem na tą zupą to on mnie sztuchał w ramię i mówi,
• 42:56
  jedz Marek musisz dużo jeść, bo białka jest ważne i tak dalej i
• 42:59
  tak dalej i taką kluczową właśnie sytuacją było to jak
• 43:02
  Piotrek i tu naprawdę dlatego tak wróciłem też do tej do do do
• 43:05
  do jego osoby. Jak ja miałem właśnie kłopoty na
• 43:08
  na tym bernardzie jak już mi tak naprawdę dokuczały bardzo te
• 43:11
  stopy. I i on pokazał po prostu, jakim
• 43:16
  jest świetnym gościem przed bernardem.
• 43:19
  Ja już wiedziałem, że z żoną się nie zobaczę.
• 43:21
  Z nogami było coraz gorzej i ja zadzwoniłem do piotrka i Piotrek
• 43:25
  nie odebrał. Oddzwonił do mnie po, powiedzmy
• 43:27
  2 godzinach mówi, Przepraszam cię, bo schodzę właśnie gdzieś
• 43:30
  tam z wysoka ja mówię, Piotr, ja mam do ciebie wielką prośbę, czy
• 43:33
  ty dałbyś radę przyjechać do hotelu Italia?
• 43:35
  Tam na przełęcz świętego bernarda, bo ja potrzebuję coś,
• 43:38
  nie wiem do stóp, jakieś opatrunki maście, bo mi się po
• 43:40
  prostu pokończyły już plastry i tak dalej.
• 43:42
  A on do mnie mówi człowieku, dziękuję ci za tą misję mówi.
• 43:46
  Już myślałem, że się dzisiaj będę nudził.
• 43:48
  No i ja mówię, ja nie wiem, o której będę mówi, nic się nie
• 43:51
  przejmuj, ja będę. No i tak było.
• 43:52
  Ja tak jak mówię, jak wchodziłem na tego bernarda, to tak nie
• 43:54
  wiem, coś przeżywałem wewnętrznie, wiedziałem, że tam
• 43:56
  3 lata temu się wszystko skończyło.
• 43:59
  Teraz byłem wcześniej wiedziałem, co, co zdałem sobie
• 44:02
  sprawę z tego, co mi się 3 lata temu wydawało.
• 44:04
  Tak jak mówiłem, jak byliśmy gdzieś tam na Górze, byliśmy
• 44:06
  potężnie zmęczeni, pogoda była różna.
• 44:09
  Na dole się świeciły takie światło jak mówiłem, że my się w
• 44:11
  którymś momencie wydawało, że widzę titanica i tak dalej, a to
• 44:13
  są te tunele, autostrady te takie wybetonowane całe i one są
• 44:17
  po prostu w nocy podświetlone, a jeszcze jak przyjeżdża auto to
• 44:19
  się coś tam mieni. No i teraz sobie zdałem sprawę.
• 44:22
  Z tego dotarłem gdzieś tam w te miejsca, w którym żeśmy wtedy
• 44:25
  mniej więcej utknęli i tak się jeszcze rozglądałem.
• 44:27
  Oglądałem tak naprawdę jakoś tak głęboko to przeżyłem i tam
• 44:30
  później już się zrobiło ciemno i był tam taki jeden moment
• 44:33
  właśnie i i tu z perspektywy czasu kompletnie nie żałuję, że
• 44:36
  my żeśmy się wtedy zatrzymali i tak nie dalibyśmy rady bez
• 44:38
  raczków, bo teraz jak zobaczyłem to, że my żeśmy tam się tak
• 44:41
  przedzierali troszkę na pasach, że z tyłu za plecami było po
• 44:44
  prostu jakby urwisko i ten teren był niezabezpieczony, nie było
• 44:47
  się za bardzo czego złapać. To tak aż aż aż myślałem sobie,
• 44:51
  jezu i oni oni sobie pozwalają na takie coś, bo to jest tak
• 44:54
  niebezpieczne, wszędzie są jakieś chociaż liny czy.
• 44:57
  Czy łańcuchy, a tutaj nie ma? Yy tego w ogóle i tak sobie nie
• 45:00
  wiem, tłumaczyłem to nie wiem, że szwajcarzy myślą, że może
• 45:02
  Włosi to zrobią, a Włosi, że szwajcarzy, ale to w sumie było
• 45:04
  po stronie wydawało mi się jeszcze włoskiej, no ale
• 45:07
  nieważne, w każdym razie wiedziałem, że jakbym tam trafił
• 45:10
  3 lata temu jak był taki lód, to mogłoby być z nami kiepsko.
• 45:13
  No i suma sumarum dotarłem, wyszedłem gdzieś dosłownie z
• 45:16
  jakiegoś z na jakieś urwisko i i z tego rowu wychodzę i tam się
• 45:20
  normalnie pojawia asfalt, jakąś barierkę żeśmy przeszedłem i i
• 45:23
  wyłania się ulica i już podświetlone budynki.
• 45:26
  Między innymi ten hotel i biegnie już Piotrek.
• 45:28
  Do mnie Jestem Marek tutaj, to tutaj już drzwi się otwierają,
• 45:30
  ja wchodzę i i po prawej stronie byli ulokowani wszyscy biegacze,
• 45:33
  którzy tam się schodzili, a on mówi, ale chodź tutaj, bo ja tu
• 45:36
  załatwiłem z gościem, że możemy wyjść tu.
• 45:37
  Wchodzimy do takiego potężnego salonu, tam w fotele, jak to w
• 45:40
  takim dużym. Holu hotelowym leży pies nad
• 45:42
  woj. Wiesz, na fotele?
• 45:43
  Nie możemy. Właściciel mówi, że tu w tamtym
• 45:45
  roku narobili gnoju i tak dalej, ale tu jest taka ławka wąska,
• 45:49
  tutaj się możesz ulokować. Ja tam sobie usiadłem, on
• 45:52
  poszedł tam tam w przydziale mieliśmy pizzę.
• 45:54
  No to zjadłem sobie pizzę, napiłem się bezalkoholowego
• 45:57
  piwa. Zrobiło mi się tak, powiedzmy
• 45:58
  dobrze i to, co było właśnie tutaj.
• 46:01
  Piotrek, jak rozłożył apteczkę, ja siedziałem na tej ławce, nie
• 46:03
  pozwolę, nie pozwolił mi się ruszyć.
• 46:05
  Ja się marzyłem tylko o tym, żeby zdjąć buty w pierwszej
• 46:07
  kolejności zdjąłem te buty. Wyciągnąłem to nogi i on mówi
• 46:10
  dobra, to bierzemy się za twoje nogi.
• 46:11
  Ten chłop klęczał przede mną. Z nią i skrobie ja mówię,
• 46:14
  Piotrek odydź ja się krępuje i tak dalej on mówi co ty kurde
• 46:17
  opowiadasz, wyciągnął takie dziecięce nawilne, nawilżone
• 46:20
  chusteczki. On mi wycierał te stopie.
• 46:22
  Mówię Piotr, on mówi, ale przestań człowieku, ja ci
• 46:24
  pomogę, jak tylko mogę ten powycierał mi te nogi.
• 46:29
  W aptece u pani wiedział wszystko, ja miał jakieś maści,
• 46:31
  ja miałem tam jeszcze mi zasuszył robią jakieś opatrunki,
• 46:34
  jakieś takie specjalne gąbki, wszystko mi wyjaśnił co będzie
• 46:37
  po kolei robił tak dalej, ale tam też stwierdziliśmy, że ja
• 46:41
  zostaję. Ja generalnie miałem taki
• 46:43
  moment, że myślałem, od razu wychodzę stamtąd, bo stamtąd
• 46:45
  jest 30 km do mety atakuje od razu, żeby jak najszybciej być i
• 46:48
  w suma sumarum to Piotrek mówi świadomie, ale po co się
• 46:50
  spieszysz jest dwudziesta trzecia.
• 46:53
  Dotrzesz na metę o piątej rano, powiedzmy, jak będzie wszystko
• 46:56
  dobrze w środku nocy nikogo nie będzie zimno i tak dalej mówi
• 46:59
  przybiegniesz. Jutro po południu, jak gość mówi
• 47:02
  w splendorze i tak dalej i chwalę tak wszyscy jak będzie
• 47:05
  cieplutko, kupa ludzi w mieście i tak dalej.
• 47:08
  Ja byłem taki zmęczony, mi było wszystko, ja wiedziałem, że mam
• 47:10
  pod kontrolą ten limit jeszcze, ale suma sumarum mówię, wiesz
• 47:13
  co, chyba masz rację i tak patrzyłem za tą szybę, bo akurat
• 47:15
  była taka potężna szyba i widziałem na tych biegaczy, że
• 47:17
  oni i tam za chwilę zaczynali już co po niektórzy wychodzą.
• 47:20
  No mówię ta meta jednak cię ciągnie.
• 47:22
  Ale ja stwierdziłem, że nie jednak zostaję, że muszę dać tym
• 47:25
  nogom odpocząć. No i mówię Piotr mi tam.
• 47:28
  Jeszcze wtedy nie opatrzył, ale dziś mi śmieją smarował wszystko
• 47:31
  mi oczywiście tłumaczył, co mu pani aptekarka mówiła i tak
• 47:34
  dalej mówi, no cudów nie będzie, ale zawsze ci to ulży.
• 47:37
  No i ja postanowiłem tam zostać na trochę dłużej.
• 47:39
  No i no i tak generalnie było, ale ta postawa jego i to to jego
• 47:43
  podejście dla niego nie ma rzeczy niezałatwialnych, on
• 47:46
  poszedł gdzieś do wasi tego hotelu, coś mi przyniósł, ja coś
• 47:48
  tam wymyśliłem jakąś duperele, Piotrek poszedł i to załatwią
• 47:51
  naprawdę, no byłem, byłem naprawdę w ciężkim szoku.
• 47:55
  A czy pan Piotr istnieje naprawdę?
• 47:57
  Czy to jest jakiś anioł ultra pan?
• 47:58
  Piotr nawet jest stąd z Warszawy pan Piotr.
• 48:02
  Tak nie istnieje na, istnieje naprawdę biega sobie ultra
• 48:06
  chodzi po górach no złotych bo moja żona.
• 48:08
  Ma przy sobie wszystko zawsze co jest potrzebne tak chodzi, gdzie
• 48:12
  nie można wejść. Jedzenie to jest u niego
• 48:15
  podstawą, zresztą ona mówi, my śmialiśmy się z niego na DFBG,
• 48:17
  bo ten kumpel, który go supportował plus jego rodzice
• 48:20
  mówił ludzie on na każdym punkcie jej jajecznicę z 5 6 jaj
• 48:24
  i zjada z 2 z 2 takie potężne miski rosołu i jeszcze się
• 48:28
  rozglądam mówi. Jedzenie u niego to jest
• 48:30
  podstawa, bo musi być energia i tak dalej.
• 48:32
  On od razu ma objaśnione co? I te jajka cały czas, jajka,
• 48:35
  jajeczka, jajeczka w hotelu Italia też były tak.
• 48:38
  Wszystko miałeś taką przygodę zupełnie drugą stronę niż
• 48:43
  ostatnio, bo cierpiałeś na tym szlaku.
• 48:45
  Bardzo teraz też te stopy ci dawały w kość, ale no,
• 48:49
  pojawienie się pana Piotra chyba.
• 48:51
  Anioł anioł naprawdę i tak animu ultra dzisiaj tak trochę skacze,
• 48:55
  ale generalnie mówię ten tym razem było całkiem inaczej.
• 48:58
  Nie było jakiegoś takiego ciśnienia na wynik, że coś tam i
• 49:01
  ten ja miałem pod kontrolą cały czas limit.
• 49:04
  Wiedziałem, że ja już nie, nie zwariuję świata i ja nie
• 49:07
  przybiegnę w środę w czwartek ani w piątek mówię cały czas
• 49:10
  mieliśmy kontakt z jarkiem, Jarek to super człowiek i
• 49:13
  naprawdę wszyscy żeśmy dopingowali, nawet z radkiem.
• 49:15
  W którymś momencie nagrywaliśmy mu filmik w 2, żeby go
• 49:18
  mobilizować. On później nam się, że tak
• 49:19
  powiem, odegrał też jakąś nagrywką Kinga, partnerka jarka
• 49:24
  stworzyła jakąś grupę taką, którą tam był.
• 49:26
  Chyba z 50 osób. No ale jak Jarek dobieg do mety
• 49:29
  im się nudziło. Wszyscy przeskoczyli na mnie,
• 49:32
  tam było też przynajmniej jeden był mój znajomy, nie kilku
• 49:34
  Przepraszam i oni zaczęli mnie dopingować, to telefon mi się
• 49:37
  palił. Generalnie dopingowali mnie
• 49:38
  bardzo ludzie, ale też cały czas jarka grupa niektórzy pisali do
• 49:41
  mnie na zasadzie. Cześć, nie znasz mnie, ale ja
• 49:44
  cię znam. Śledzę cię na torze i tak dalej.
• 49:45
  Niektórzy mi pisali jakieś takie wierszyki.
• 49:47
  Nie wiem nad ranem co robi ultra spod 0,04 kg, znak zapytania i
• 49:52
  za chwilę odpowiedź mówi jeszcze maraton i będziemy na mecie
• 49:55
  takie wiesz, takie wzór z obcego numeru i tak dalej, ale to jest
• 49:57
  takie bardzo motywujące, pocieszające i tak dalej.
• 50:00
  Oczywiście ja gdzieś robiłem, później już takie nagrywki, że
• 50:03
  no, bo generalnie czułem. Się w obowiązku, żeby z tymi
• 50:07
  ludźmi mieć jakiś kontakt, często bardzo do mnie też piszą
• 50:10
  i zadają mi pytania do jednego kolegi, to już musiałem
• 50:12
  zadzwonić. Wysyłaj, nie, nie pytaj mnie o
• 50:15
  nic i tak dalej. Pisz, trzymaj mnie podtrzymuję
• 50:18
  na duchu, ale no nie pytaj, bo ja nie mam cię kiedy odpowiadać.
• 50:20
  Masz kontakt z martą, ona ci wszystko wyjaśni, ja nie mam po
• 50:23
  prostu kiedy, ale i moja grupa ta my mamy tą grupę, sobota co
• 50:27
  sobota i my jesteśmy tym takim tam drugą gałęzią nazywamy się
• 50:31
  grupą. Słabszego uderzenia, bo jesteśmy
• 50:35
  po prostu troszeczkę słabsi od innych chłopców i ten, no i tu
• 50:38
  mnie koledzy, ale i pierwsza grupa i druga mnie dopingowała.
• 50:41
  Mówię mieszkańcy mojej małej miejscowości, jednej i drugiej.
• 50:44
  To samo ludzie po prostu gdzieś z zewnątrz i którzy słuchali
• 50:47
  podcastu, to było odzew, był niesamowity i mówię i jeszcze do
• 50:50
  tego wszystkiego ten Piotrek i. To to po prostu robiło taką
• 50:54
  magię, że ja miałem. Nie wiem w tym roku to jakoś to
• 50:56
  tak przeżyłem i mówię, w którymś momencie czułem po prostu w
• 50:58
  obowiązku, żeby no, przecież nie zadzwonię do każdego, nie
• 51:00
  odpisze mu, więc robiłem takie krótkie nagrywki, że mam tam
• 51:02
  jakieś drobne problemy, że coś tam coś i w którymś momencie
• 51:05
  gdzieś zażartowałem, że mówię, słuchajcie, dzisiaj się
• 51:07
  zapowiada ciężka noc, więc te wszystkie telefony, albo ci
• 51:10
  wszyscy ludzie, którzy powiedzieli, nie ma problemu,
• 51:12
  dzwonią każdej porze nocy, one mogą być wykorzystywane.
• 51:15
  To ci ludzie z tych grup i tak dalej jeszcze zaczęli mi dosyłać
• 51:17
  swoje. Dzwoń, pisz jak trzeba i tak
• 51:20
  dalej i tak dalej także było naprawdę pod tym kątem było
• 51:23
  epicko, ale epicko też było pod tym kątem, że mówię 450 o tym
• 51:26
  też mówił Jarek, to jest jeszcze inaczej niż na 300 jak każdy.
• 51:30
  Ludzi, którzy do mnie zadzwonił pytał o tora, a było w tym roku
• 51:33
  paru chłopaków, którzy biegli, bo tam Polaków chyba było nastu
• 51:36
  tak na na torze. No to powiedzmy, że połowa z
• 51:39
  nich się do mnie zgłosiła. Ja podpowiadałem wszystko, co
• 51:41
  wiedziałem, starałem się przekazać.
• 51:45
  I Jarek o tym mówił tor 450 to jest co innego.
• 51:47
  To są całkowicie inne zeznania 330.
• 51:51
  Wiadomo Jarek się ścigał i tak dalej i tak dalej, ale o tym też
• 51:55
  powiedział. Tutaj jest tak jakoś bardziej
• 51:57
  rodzinnie. Tutaj nie ma takiej rywalizacji.
• 51:59
  Później jak już jest, nie wiem ten dwusetny czy setny kilometr
• 52:02
  i i dalej to to jest tak jak wielka rodzina.
• 52:05
  Taki przykład z z jednego namiotu.
• 52:07
  Nie wiem, kilometr 300 osiemdziesiąty, wychodzimy
• 52:11
  gdzieś tam z namiotu jest nas 5. Radek już był z przodu, Jarek
• 52:14
  dawno na mecie i wychodzimy z tego namiotu jest ja
• 52:17
  Brazylijczyk, irlandczyk, chinka i ktoś tam jeszcze.
• 52:20
  Już tam ubieramy plecaki na plecak.
• 52:21
  Ja już wtedy byłem bliżej z tym brazylijczykiem.
• 52:24
  Trzymaliśmy się już jedną, powiedzmy dobę razem już takie
• 52:27
  były właśnie widzieliśmy, że jeden na drugiego czeka, że jest
• 52:30
  raźniej i tak dalej. Ja go poczęstowałem w którymś
• 52:33
  momencie naleśnikiem, którym zostawiły dziewczynom, był taki
• 52:35
  zdziwiony i i i robiło się przyjemnie.
• 52:37
  I nagle irlandczyk mówi, słuchajcie, ale ja dla mnie już
• 52:41
  jest finisz nie dla mnie jak jaki finisz myślę.
• 52:43
  Ja w pierwszym momencie zrozumiałem, że on, że on coś
• 52:45
  źle zrozumiał i że myślisz, że zaraz będziemy finiszować, on
• 52:48
  mówi, że nie. Finisz jest ze mną, ja kończę.
• 52:51
  Nogę i pokazuje nam tutaj na pasmo biodrowo, piszelowe i i no
• 52:55
  i taka konsternacja i nagle wszyscy ruszają plecaki z pleców
• 52:58
  i się zaczyna. Ja wyciągam typy te, które
• 53:01
  miałem, zaczynam mu tam wycinać taśmę.
• 53:05
  No to Brazylijczyk się bierze za dezynfekcję.
• 53:06
  Tak, ale przychodzi chinka i mówi nea, może to pomocujemy
• 53:09
  jakąś tam maścią? On mówi, że maścią nie, bo masią
• 53:12
  no już smarował, że może faktycznie okej, no i suma
• 53:14
  sumarum 10 minut to trwało pooklejaliśmy go jak umieliśmy,
• 53:17
  on zrobił 2 kroki, ktoś się podotykał i tak dalej mówi.
• 53:20
  To jest koniec. Ja mówię, ja tu zostaję, no i
• 53:22
  mówię starsi, poważni ludzie po 50 lat.
• 53:26
  Wszyscy się zeszyt, jej kupy, łzy w oczach, każdy z nim się
• 53:29
  przytulił, pożegnał go, no i mówię, no było tak strasznie
• 53:32
  przykro, że to to nie było na tej zasadzie od odpadł jeszcze
• 53:35
  jeden będę nie wiem szczebel wyżej czy tam miejsce wyżej,
• 53:38
  tylko po prostu było najnormalniej w świecie bardzo
• 53:40
  przykro, no i on mówi, no to idźcie, ja się tu kładę, bo nim
• 53:43
  ktoś przyjedzie mnie zabrać, to to trochę potrwa i no tak
• 53:45
  wychodziliśmy, nie odzywaliśmy się z tym brazylijczykiem, chyba
• 53:48
  z 2 godziny do siebie, bo było nam tak najnormalniej w świecie
• 53:50
  przykro. No i mówię ja ja ja Jestem
• 53:53
  Arturem, to trzymałem się przez następne 2 doby.
• 53:56
  Później była taka sytuacja, że nie wiem.
• 53:57
  Dzieliliśmy się jedzeniem tam w którymś momencie dziewczyny mi
• 53:59
  dały trochę więcej jedzenia do plecaka właśnie tak w tym roku,
• 54:04
  a nigdy nie z tego nie stosowałem, jadłem kabanosów
• 54:06
  dużo, bo mi się jakoś zachciało po drodze kabanosów, więc
• 54:08
  dziewczyny mi zdobyły. Miałem ochotę bardzo na oliwki,
• 54:11
  bo tam potrzebowałem przełamać smak, więc naładowałem gdzieś do
• 54:13
  jakiegoś woreczka oliwek. Miałem te naleśniki, bo
• 54:16
  naleśnika naleśniki. Wiadomo lekki trochę węgli i
• 54:19
  słodki i tak dalej i tak dalej, więc miałem tych naleśników też
• 54:22
  sporo i po prostu gdzieś w którym schronisku było kiepskie
• 54:24
  jedzenie, a tu wszystko wyciągnąłem z plecaka
• 54:26
  podzieliłem, mówię, Artur jest ze mną, bo bo mówiłeś, nie są.
• 54:29
  Podzieliłem taki zaskoczony i tak dalej, no i grzebaliśmy sam
• 54:32
  sobie gdzieś przy nogach, bo miał takie same kłopoty jak ja.
• 54:35
  Po prostu identyczne i w którymś momencie widział już, że ja
• 54:37
  cierpię i tak dalej. On nie wiem, on albo to była
• 54:39
  suplementacja, albo to były po prostu jego leki codzienne, bo
• 54:42
  ja zwróciłem uwagę, że on rano i wieczorem bierze jakieś leki,
• 54:44
  miał tam całą przegródkę i brał różnego rodzaju leki, ale w
• 54:47
  którymś momencie też mi podsunął.
• 54:49
  Coś to ja pierwszy raz widziałem taką tabletkę jakby taka
• 54:52
  dwuskładnikowa czyli większa i jakaś mniejsza a ją mi to
• 54:54
  podsunął. Ja mówię, że co to jest ja
• 54:56
  mówię, że weź i pokazuje mi na nogi, ja zrozumiem, że to była
• 54:58
  jakaś taka przeciwbólówka ja mówię, że nie, że dziękuję, że
• 55:00
  że nie chcę. Po pierwsze nie wiem, po drugie
• 55:03
  ja staram się generalnie nie, nie nie brać żadnych leków
• 55:06
  przeciwbólowych już w trakcie i i no i powiedziałem, że że nie
• 55:09
  wezmę. No ale mówię, wymienialiśmy się
• 55:12
  wszystkim, nie wiem i się skończyły w którymś momencie
• 55:14
  taśmy to on mi te plastry to on mi dał swoje i tak żeśmy sobie
• 55:17
  po drodze pomagali i było widać, że o jemu jest dobrze ze mną mi
• 55:21
  było dobrze z nim, w międzyczasie dochodziła jakaś
• 55:23
  chinka, taka bardzo młoda dziewczyna.
• 55:25
  Selin z Francji, my żeśmy jej też bardzo dopingowali, bo mówię
• 55:29
  ten ta dziewczyna wygląda na 20 kilka lat, ale była no takim
• 55:33
  takim naprawdę koniom. No radziła sobie niesamowicie
• 55:36
  fakt faktem, że miała też pomoc po drodze i to tam ten support
• 55:39
  jej podjeżdżał, gdzie tylko można było, wjeżdżali gdzieś w
• 55:43
  jakieś szutrowe drogi i tak dalej.
• 55:44
  Może nie tyle, że jej pomagali, ale ale byli z nią byli ku oni.
• 55:48
  Tam jej chłopak na pewne jacyś tam znajomi bardziej pomagali,
• 55:51
  mówię i to było takie i to było takie bardziej przyjemne.
• 55:53
  Ja się trzymałem stary Artur długo i była.
• 55:56
  Któregoś dnia wyszliśmy nad ranem, tak nad ranem wyszliśmy,
• 55:59
  wyszliśmy z jakiegoś schroniska i tam goś nam mówił, że no tam
• 56:02
  dalej będzie ciężko. Ja się tego spodziewałem,
• 56:04
  wiedziałem, które to jest miejsce.
• 56:05
  Dochodziliśmy do takiego lodowca, tam jak zawsze był
• 56:08
  ratownik. Tam byliśmy teraz nad ranem,
• 56:10
  powiedzmy, nie wiem. Piąte rano przecież było jeszcze
• 56:12
  bardzo ciemno, on oczywiście spał w tym namiocie i ja
• 56:14
  pamiętam to jak dzisiaj, że kiedyś zrozumiałem tylko, że on
• 56:17
  mówił, trzymajcie się lewej strony, pomimo tego, że.
• 56:21
  Szlak i Truck i tak dalej sugerował, żeby iść prawą stroną
• 56:24
  i w tym momencie zobaczyliśmy po prawej stronie lampki, czyli
• 56:27
  czołówki innych biegaczy, że oni poszli tamtą stroną.
• 56:29
  No i Artur ruszył z kopyta, tam mają wie Artur, ale chodźmy tu
• 56:33
  lewą stroną, no i tu nie mogliśmy się dogadać.
• 56:35
  No ja wiem, że lewą, że łatwiej mówi, że nie, bo tam są światła,
• 56:38
  oznaczenia i tak dalej. No i ja jednak postawiłem na
• 56:41
  swoim, mówię dobra, ja zostaję na tyle lewej stronie, no i tam
• 56:44
  żeśmy się rozeszli. On pobiegł, ja powiem, zacząłem
• 56:46
  zbiegać w dół po takim ciężkim terenie i tam też już już nastał
• 56:50
  dzień i tam też była taka sytuacja, że że zadzwonił do
• 56:53
  mnie kolega i dzwonił kilkukrotnie, bo się nas
• 56:55
  straszył, bo akurat się obudził rano do pracy i zobaczył, że na
• 56:58
  mapie to wyglądało, że Jestem na środku jeziora.
• 57:01
  Że tam się roztapia lodowiec jest bajoro i tak dalej tam
• 57:04
  kiedyś może i ta woda była, ale teraz nie było, był po prostu
• 57:06
  lód przysypany pyłem z z z ze skał, ja tam nawet pamiętam
• 57:11
  żyraków nie dokładnie, że po prostu biegłem tam, a oni się
• 57:13
  tam na Górze walczyli na takich wielkim gruzowisku.
• 57:15
  Ja wcześniej też miałem, ale one się szybciej skończyło.
• 57:18
  No i ja pobiłem tamtędy tam nadrobiłem na pewno sporo
• 57:20
  odebrałem od tego kolegium mówi Marek.
• 57:22
  Ale to jest poza trasą, to źle wygląda, wszyscy są gdzieś z
• 57:24
  boku, ja mówię spokojnie, wszystko jest pod kontrolą, ja
• 57:26
  Jestem cały czas w trasie. Na trasie, ale mówię to to tylko
• 57:29
  tak wygląda mówi. Ale to wygląda, że ty jesteś na
• 57:31
  wodzie. Wtedy ja mówię.
• 57:33
  I u ciebie na zegarku. Tak, tak, ja byłem generalnie w
• 57:37
  był ten nie minimalnie obok, ale ja pamiętam, że w ten ratownik
• 57:40
  te 3 lata temu właśnie namówił, że możemy być i my, a my żeśmy
• 57:43
  nie posłuchali. Poszliśmy prawą wtedy z Adamem,
• 57:46
  tak jak ten, a widzieliśmy taką monikę tam nie pamiętam skąd ona
• 57:49
  była i tą monikę widzieliśmy cały czas na dole i ta Monika
• 57:52
  zrobiła nad nami dużą przewagę. Nie.
• 57:54
  No i tak też było ja zbiegłem na dół, dobiegło do mnie, znaczy,
• 57:58
  dobiegło. Może nie dobiegło tak fizycznie,
• 58:00
  ale widziałem niedaleko. Gości, którzy byli teoretycznie
• 58:03
  przede mną, a a finalnie na dole byli za mną.
• 58:06
  Rozglądałem się cały czas, bo czekałem na arturę, ale Artura
• 58:09
  się nie doczekałem. Później wyszliśmy na taką trosę
• 58:12
  na taką dużą du. Dużą szutrową drogę i tam było
• 58:15
  kilka kilometrów takiego fajnego szuterku zrobiło się bardzo
• 58:18
  gorąco. Ja tam sobie pobiegałem
• 58:19
  pamiętam, że w ten dzień bardzo szybko mi się skończyła woda,
• 58:21
  pomimo tego, że miałem w tym roku 4 flaski ze sobą cały czas
• 58:25
  i i ileś godzin tam zajęło nam jeszcze dotarcie do do
• 58:29
  schroniska, bo było też dosyć wysoko i tak jak mówię byłem już
• 58:31
  bez picia było mi coraz ciężej. I i i generalnie wszystkim po
• 58:35
  drodze. Dotarłem tam tam było też
• 58:37
  schronisko, gdzie była 330, więc było spore zamieszanie, ale
• 58:41
  specjalnie tam czekałem jeszcze na tego ortora tak odwodziłem,
• 58:43
  bo mówię raz, że musiałem odsapnąć, ale 2, że zjadłem
• 58:46
  napiłem się i cały czas wyglądałem za nim przez okno i w
• 58:48
  którymś momencie pomyślałem, kurde, coś jest nie tak, coś
• 58:51
  jest znak, bo to jest niemożliwe, że ja mam aż, że
• 58:52
  miałem aż taką przewagę nad nim i tak sobie to w sumie nie wiem,
• 58:56
  wydaje mi się finalnie, że jak ja wyszedłem stamtąd, on musiał
• 58:59
  gdzieś tam nadejść, no ale do do czego zmierzam, no suma sumarum
• 59:03
  do końca docieram sam nie spotkaliśmy się też w tym hotelu
• 59:05
  Italia. Yy i i i mówimy już później, był
• 59:09
  na koniec rozdanie nagród i tam żeśmy się dopiero spotkali, no i
• 59:12
  i to było tak magiczne. Ja ja nie wiem, ja ja tam chyba
• 59:15
  wy. No tak, ja już stałem na tym
• 59:17
  placu, bo i nas wyczytywali z nazwiska i i i stoję tam,
• 59:21
  dostaliśmy jakieś koszulki się tam gdzieś ubieramy i nagle
• 59:23
  patrzę. Kurde biegnie Artur, ja
• 59:25
  zobaczyłem jak on zobaczył mnie i normalnie ruszyliśmy do
• 59:27
  siebie, jak starzy się popłakaliśmy się.
• 59:31
  Starsi Goście i tak żeśmy się obydwaj cieszyli, żeśmy się
• 59:34
  znaleźli na przykład. Ja nawet nie wpadłem na to, że
• 59:36
  jak dobiedłem do mety, żeby sprawdzić listy, wiesz, byłem
• 59:38
  taki zmęczony, pojechaliśmy, zjedliśmy coś, pojechaliśmy spać
• 59:41
  na drugim rano już pobudka. Opuszczanie apartamentu, bo bo
• 59:45
  bo bo o o jedenastej jest to uroczyste rodzanie nagród i tak
• 59:48
  dalej i mówię jak żeśmy się spotkali, no to to to było też,
• 59:51
  no niezwykle takie przeżycie. No i jak po tych 185 godzinach
• 59:57
  dotarłeś na metę, która była godzina?
• 1:00:00
  Nie pamiętam gdzieś, pamiętam po południu nie wiem, trzynasta
• 1:00:02
  czternasta, nawet nie pamiętam dokładnie tak, no nie, no, była
• 1:00:05
  petarda. I to było właśnie kształcione.
• 1:00:06
  Oczywiście naprzeciw wybieg mi Piotrek.
• 1:00:09
  Z z chłopakiem mojej córki i to daleko tak dosyć sporo, aż tam
• 1:00:12
  za park, praktycznie na na na na szlak i już biegnie koło mnie
• 1:00:15
  mareczku to będzie magiczne i bardzo to była słuszna decyzja,
• 1:00:17
  że nie zostałeś tam na noc. Popatrz teraz mówi przybiegłbyś
• 1:00:21
  nad ranem zmarznięty nikogo by nie było mówić, zaraz zobaczysz
• 1:00:24
  co tu się będzie działo w mieście.
• 1:00:25
  Ja tak się mniej więcej spodziewałem, bo byłem już na
• 1:00:27
  mecie na torze. Tym 330 też po południu i
• 1:00:30
  widziałem. No ale tutaj jednak oni też jak
• 1:00:33
  widzą to 450 ten numer ten, to to ta wrzawa jest taka dużo
• 1:00:37
  większa i ale jeszcze był taki dziwny moment, że wbiegliśmy do
• 1:00:40
  takiego parku i Piotrek do mnie mówi, usiądź tutaj, on nie
• 1:00:43
  montował jeszcze flagę na na plecach, ale już zamontował mi
• 1:00:45
  tą flagę. Ten napisie napić?
• 1:00:47
  Ja mówię, myślałem, że nie wiem, że żona moja wyskoczyła z ławki
• 1:00:50
  czy coś z jakąś niespodzianką. Co to właściwie mówi?
• 1:00:53
  Odpocząć, żeby nie było z tobą tak jak ze mną na DFBG, że
• 1:00:56
  wiesz, dobiegniesz do mety i zemdlejesz nie, ja mówię,
• 1:00:58
  Piotrek, ja już muszę to skończyć.
• 1:01:00
  Ja muszę zdjąć buty, mówię biegnijmy, no i ruszyliśmy tam
• 1:01:02
  do tej mety i on biegał o mnie. Cały czas mnie filmowo.
• 1:01:04
  W międzyczasie wyprzedziła nas Kinga piotrka.
• 1:01:07
  Była ona kończyła akurat trzydziestkę, biegła na pierwsze
• 1:01:09
  miejsce. Jeszcze mówiłem, coś się musiało
• 1:01:11
  stać. Mówię, bo Kinga jest cała
• 1:01:12
  brudna, taka w pyla, a Kinga miała tam gdzieś upadek
• 1:01:14
  wcześniej, no i wbiegliśmy tam przez ten nie wiem, powiedzmy
• 1:01:17
  kilometr przez ten rynek w sobotę gdzie, gdzie gdzie Włosi
• 1:01:20
  mają albo wolne, albo CSCI, tak dalej to jest.
• 1:01:23
  To jest takie, to jest takie, to jest taka wisienka na torcie
• 1:01:26
  tego tych tych tam 7 czy 8 dób biegu.
• 1:01:29
  No ten ta zawrzawa taka tych ludzi, tak jak mówię oni jeszcze
• 1:01:31
  jak widzą, że to jest 450, to to jest tak głośno.
• 1:01:34
  Jest tak, to jest tak piękne przeżycie, no jak jak nie wiem
• 1:01:37
  tak jak taka atmosfera wszyscy mówią na ut MB, no to, no to, no
• 1:01:41
  to tutaj, to po prostu można porównać, no to to od razu
• 1:01:44
  wszystko przechodzi. No właśnie i zamarzyło dzisiaj
• 1:01:48
  wrócić na tę trasę, tak jak powiedziałeś na początku.
• 1:01:51
  No i tak jak broniłem się i mówiłem, to jest ostatnia moja
• 1:01:54
  wizyta w chyba, że nie wiem, jakiś inny bieg będzie tam
• 1:01:57
  przebiegał, albo może kiedyś uda się.
• 1:01:59
  Wyprawić na jakąś wycieczkę albo coś innego, będzie się po prostu
• 1:02:02
  tam działo, tak jak dobiegłem do mety.
• 1:02:05
  Jak mówię, spotkałem się z rodziną jak przyszedł Jarek i
• 1:02:10
  tam żeśmy później usiedli i coś żeśmy tam rozmawiali i i i
• 1:02:14
  zrobiło się tak pięknie, a jeszcze na tym zakończeniu tak
• 1:02:16
  dalej, że ja jak wsiedliśmy do samochodu, przyjechaliśmy do
• 1:02:20
  domu, jak usiadłem i oczywiście tak jak zawsze po takiej wyrypie
• 1:02:23
  jest, nadchodzi taka pustka, bo to już jest coś, nie wiem
• 1:02:26
  zrobione, albo nie zrobione to albo się zadręczałem tak jak w
• 1:02:28
  tamtym roku, że się nie udało albo w tym roku się.
• 1:02:30
  To tak czy inaczej z tyłu głowy miałem coś takiego, że.
• 1:02:34
  Ten to biegowe życie tak se jakby straciło sensu, nie ma
• 1:02:36
  znowu celu ustalonego i tak zawsze wiedziałem.
• 1:02:39
  Nie skończyłem to muszę to zrealizować, albo nie wiem
• 1:02:41
  wszystko powiedzieć, a tutaj tak nagle tak byłem taki rozbity i
• 1:02:44
  tak w perspektywie 2 dni, tak myślę, boże jak mi tego brakuje,
• 1:02:47
  jak ja bym tam wrócił, nie, że już tak jak wcześniej, że gdzieś
• 1:02:50
  na jakiś inny bieg, tylko, że akurat tam jak powiedziałem
• 1:02:53
  gdzieś żonie, że ona mówi, to chyba sobie żarty robisz,
• 1:02:55
  przecież ty mówi, powiedziałeś, że już tam nigdy nie wrócisz.
• 1:02:57
  Córa moja to samo, ja mówię, no ale.
• 1:02:59
  Mówię wam po prostu to, co czuję, że gdyby się gdybyście
• 1:03:02
  się wy mnie zapytały, jakie mamy plany na przyszły rok, czy
• 1:03:04
  szukamy czegoś innego czy coś, to ja bym powiedział, że, że
• 1:03:07
  wróciłbym na to raj, to nie na 330 tylko na 450 lat dla tej
• 1:03:10
  magii. Dlatego co tam się działo.
• 1:03:13
  Chociaż sobie też powtarzałem kiedyś, że jednak może
• 1:03:15
  zrezygnuję z tych większych, bo bo te 300 to takie powiedzmy
• 1:03:19
  optymalne czy 240, nie wiem nawet w kraju mamy kilka takich
• 1:03:21
  biegów po 200 z hakiem czy w okolicach 200 km, to teraz
• 1:03:25
  Jestem naprawdę. Byłbym zdecydowany na to, żeby
• 1:03:28
  tam wrócić i nawet niektórzy mnie pytali, no to co?
• 1:03:31
  Teraz? 600 700000, jak ten ja mówię, że
• 1:03:33
  nie, że ja nie mam takiej potrzeby.
• 1:03:34
  Absolutnie ja miałem w głowie kiedyś ten swee speak.
• 1:03:38
  Ten, który tam teraz jest prawie 700.
• 1:03:39
  Ja byłem nawet na niego zapisany i się dostałem i miałem, że tak
• 1:03:43
  powiem zielone światło, żeby wystarczyło płacić i już na nim
• 1:03:47
  być, ale ja się wycofałem, bo to była pierwsza edycja, było dużo
• 1:03:49
  niejasności. Teraz jak już tam przebieg, na
• 1:03:52
  przykład Radek i tak dalej opowiedział mi jak to jest, że
• 1:03:54
  to jest jednak taka etapówka, że biegniesz dzień jak im szybciej
• 1:03:57
  dobiegniesz tym więcej odpoczywasz i tak dalej to mnie
• 1:03:59
  jakoś tak przeszło, no po prostu.
• 1:04:02
  Ten tor wciągnął mnie taki na maksa, no tam jest jednak.
• 1:04:05
  Taka właśnie ludzie widoki. Ludzie nie po pierwsze, yy nigdy
• 1:04:10
  tak nie zwracałem uwagi dookoła siebie, jak tym razem, że po
• 1:04:13
  prostu się zachwycam. Ja cały czas dziękowałem i
• 1:04:15
  cieszyłem się, że ja tam Jestem. Przeżyłem coś takiego.
• 1:04:17
  Nie wiem, kiedyś zawsze się śpieszyłem, nie miałem czasu, tu
• 1:04:19
  zerknąłem tam, zerknąłem, zrobiłem jakieś zdjęcia, a teraz
• 1:04:22
  nie teraz się zatrzymywałem tu kozice, tam widok tam jeden, tam
• 1:04:25
  drugi tam zdjęcie tam filmik i tak dalej, i tak niektórzy
• 1:04:28
  powiedzą, no pojechałeś tam, ten tak.
• 1:04:29
  Pojechałem też między innymi po to, żeby doznać tego
• 1:04:32
  wszystkiego. Nie tylko przebiec i nic nie
• 1:04:33
  pamiętać, ale żeby to wszystko właśnie zobaczyć, żeby teraz
• 1:04:36
  zamknąć oczy w fotelu i i tam po prostu sobie wracać i mam też i
• 1:04:39
  kupę zdjęć i kilka jakichś takich kilkunastosekundowych
• 1:04:43
  filmów i i tym się po prostu najbardziej cieszę i i i i mówię
• 1:04:47
  gdyby była taka możliwość, że mógłbym zdecydować zresztą
• 1:04:49
  ustalenia w domu będą jeszcze trwały.
• 1:04:51
  Obiecałem żonie, że przyszły rok będzie trochę inny, że nie wiem,
• 1:04:54
  że wakacje chociaż będą trochę inne, że to niekoniecznie pode
• 1:04:57
  mnie, że musi być rower za plecami góry i tak dalej i tak
• 1:05:00
  dalej, bo ja wiem, że też ustalę to z grześkiem trenerem, że jak
• 1:05:03
  powiem. Jak już nie wiem, Jestem na
• 1:05:04
  płaskim Jestem gdzie indziej, albo nie wiem, potrzebuję
• 1:05:06
  normalnie świecie odpocząć, albo chociaż pospacerować czy zrobić
• 1:05:09
  jakiś tam rower, bo jak ja mu piszę, że Jestem żoną i nie wiem
• 1:05:12
  i mam. MTBI szosę no to grzesiek mi
• 1:05:15
  rozpisze na szosę, ale jak napiszę, że nie wiem.
• 1:05:17
  Jutro jeżdżę z john to on mi rozpisze, spokojny taki rozjazd
• 1:05:19
  z żoną i to wszystko jest brane pod uwagę.
• 1:05:21
  Także obiecałem żonie, że zrobię coś więcej dla rodziny, ale
• 1:05:26
  gdyby jak się będziemy dogadywać i coś planować i i i mówię to to
• 1:05:30
  ja będę. Za tym, żeby może nie w
• 1:05:33
  przyszłym, ale gdzieś kiedyś wrócić naprawdę, bo i i wiem
• 1:05:37
  też, że rozmawiałem i rozmawiałem z jarkiem i Jarek
• 1:05:39
  też po po chwili mówi po chwili namysłu po po kilku dniach jak
• 1:05:42
  minęło mówi, powiem ci, że jest w tym biegu coś takiego, że ja
• 1:05:45
  też bym mógł wrócić. No i wiem, że Jarek jak pewnie
• 1:05:47
  kiedyś może pomyśli, nie wiem, może mu się coś zmieni, ale ale
• 1:05:49
  też potwierdzimy słowa, że jest coś takiego, że i to on właśnie
• 1:05:53
  wspominał. Podczas waszego podcastu, że
• 1:05:56
  jest typem samotnika, ja też tak mam, że ja większość treningów
• 1:05:59
  robię sam. Teraz mamy te soboty takie, że
• 1:06:01
  biegamy wspólnie często i tak dalej.
• 1:06:03
  I to uważam, że też nam mi dało bardzo dużo.
• 1:06:06
  Bo jednak wspólne bieganie podciąga, wyciąga, a po drugie
• 1:06:09
  kontakt nie wiem wymianę informacji i tak dalej to też
• 1:06:12
  robi dużo i jednak na nim i na mnie to zrobiło wrażenie.
• 1:06:15
  Mówię, ludzie, atmosfera, no i przede wszystkim takie doznania
• 1:06:18
  takie banalne. Teoretycznie niektórym by się
• 1:06:20
  wydawało rzeczy, ale tak jak mówię Piotrek, no on zrobił na
• 1:06:23
  mnie takie wrażenie na mojej żonie.
• 1:06:24
  To samo, że ja po prostu cały czas myślę, no Jezus Maria, no
• 1:06:27
  gość powiedział, że przyjedzie, no i mówię, łupnął na drugą
• 1:06:31
  stronę Europy. Pojechał za gościem.
• 1:06:33
  W góry mówię, rzucił swoje przyjemności.
• 1:06:36
  Pojechał gdzieś za mną i tak dalej jeszcze mówię, chciałem
• 1:06:38
  się z nim rozliczyć za te leki, to ja mówię absolutnie nie ma
• 1:06:40
  mowy, nie ma o czym rozmawiać. Był też przecież zmęczony
• 1:06:43
  całonoc na mnie czekał już na drugi dzień, gdzieś nie poszedł,
• 1:06:46
  tylko pojechał do mojej żony, spotkał się już później, czekali
• 1:06:48
  na mnie na mecie, także Jestem mu mega wdzięczny i mówię ta
• 1:06:51
  cała oprawa, atmosfera, ci, ludzie, którzy dopingowali i
• 1:06:54
  mówię, a później wracam do do kraju, Jestem gdzieś z żoną 2
• 1:06:57
  dni z z córką 2 dni później u optyka wybieram jakieś okulary,
• 1:07:00
  wchodzi młoda dziewczyna z malutkim dzieciątkiem na rękach
• 1:07:04
  i drugie takiego smyczka prowadzi nie wiem.
• 1:07:06
  Klatka i podchodzi do mnie i mówi, panie marku, ja chciałem
• 1:07:09
  pogratulować mówi, bo my żeśmy śledzili i tak dalej mnie tak
• 1:07:12
  zamurowe podziękowałem, ale mnie tak zamurowało.
• 1:07:15
  Moja córka się zaczęła nabijać ten, że ja jak się zorientowałem
• 1:07:18
  o co chodzi, ona mi pogratulowała i wyszła i
• 1:07:20
  poleciałem za nim, bo chciałem się zapytać kto, skąd i tak
• 1:07:22
  dalej, może jakiś wspólny znajomy, no nie wiem, zniknęła
• 1:07:24
  mi gdzieś i i tak bardzo tego żałowałem, ale mówię i pisali do
• 1:07:27
  mnie ludzie obcy i i czasami próbowałem niektórych
• 1:07:30
  rozszyfrować. Już pisałem, a teraz się może
• 1:07:32
  przestaw i. Ten i ale też nie dotarłem do
• 1:07:35
  wszystkich, bo mówię w trakcie biegu kupa wiadomości po i, ale
• 1:07:39
  starałem się naprawdę wszystkim odpisać, podziękować i.
• 1:07:43
  No i samo przeżycie. Wspaniale.
• 1:07:45
  Jak się czujesz jako giganta, czyli ktoś, kto ukończył i 330
• 1:07:49
  450. No czuję się wreszcie
• 1:07:51
  fantastycznie. Czuję się spełniony, tak jak
• 1:07:53
  mówię sportowo. Wiem, że można byłoby to zrobić
• 1:07:56
  lepiej. Wiem, że są też tacy ludzie,
• 1:07:58
  którzy tam patrzą i cały czas tam zachodzą w głowę, ale jak wy
• 1:08:01
  to robicie? Jak można?
• 1:08:02
  Nie wiem 1 km robić przez tyle i tyle czasu, albo przez 10 km.
• 1:08:05
  No ja to powtarzam, no mówię, no to wiesz, nikt nigdy nie wie,
• 1:08:08
  kiedy ja odpoczywam, nikt nigdy nie wie, czy ja nie wiem się,
• 1:08:10
  nie zatrzymałem, żeby. Zrobić, że tak powiem porządek z
• 1:08:13
  nogami. Yy no i i ten kto tam nie był,
• 1:08:15
  nie wie jakie tam są warunki, warunki terenowe no Jarek też
• 1:08:19
  widział sam powiedział, że 330 440 to jest inna bajka.
• 1:08:23
  To są opuszczone szlaki, gdzie praktycznie nikogo nie ma.
• 1:08:26
  Są te momenty, gdzie się łączymy z 330 i i to też jest fajne, bo
• 1:08:30
  tam akurat mi się udało, że się spotykałem z chłopakami z Polski
• 1:08:33
  i i to też było bardzo miłe. No ale tak jak mówię ja zawsze
• 1:08:36
  każdemu, kto do mnie zadzwonił, czy pytał się mnie o 400
• 1:08:39
  pięćdziesiątkę, ja mówiłem, pamiętajcie, to jest inny bieg,
• 1:08:41
  tu już nie wspomnę o nawigacji nawigowaniu się ze mną, ale to
• 1:08:43
  jest też. Bardzo znaczący czynnik, bo
• 1:08:46
  jednak to zmęczenie tam są momentami takie.
• 1:08:49
  Yy, nie wiem miejsca, gdzie trzeba, że tak powiem się
• 1:08:54
  zatrzymać, skupić mocniej i tak dalej, bo ten track się
• 1:08:57
  troszeczkę nie pokrywa, ale no mówię jest jest, jest, jest
• 1:09:00
  całkowicie inaczej. Oj powiem ci jak ty Jarek
• 1:09:03
  opowiadacie o tym biegu to naprawdę chcę się tam być i
• 1:09:06
  przede wszystkim wiesz chłonąć te widoki niesamowite i tele dni
• 1:09:10
  w tych górach spędzić, to musi być absolutnie magiczne.
• 1:09:13
  Naprawdę w tym roku wykorzystałem pełny pakiet,
• 1:09:15
  zapłaciłem i wykorzystałem. Praktycznie do ostatniej godziny
• 1:09:19
  niektórzy się bali, że może nie nie zdążę, ale zdążyłem, ale no
• 1:09:23
  tak jak mówię w pełny pakiet w tym roku wykorzystany.
• 1:09:26
  Bardzo dobrze i bardzo słusznie. A jeśli myślisz o lepszym
• 1:09:30
  czasie, to myślisz, o ile dałoby się.
• 1:09:32
  Powiedzmy, że w piątek to jest ja, ja przy mojej tam dyspozycji
• 1:09:37
  byłem w sobotę, powiedzmy po południu można by to pewnie
• 1:09:39
  zrobić. W piątek po południu, ale to
• 1:09:41
  mówię też nie, nie. Chciałbym tak nie.
• 1:09:43
  Chciałbym też nakładać na siebie presji, bo jak tak mówię, jak
• 1:09:45
  człowiek usiądzie, pomyśli, ile był w punktach i tak dalej.
• 1:09:47
  Nawet w którymś momencie popatrzyłem po zdjęciach, w
• 1:09:49
  którym momencie dobiegałem do punkta, w którym wychodzimy
• 1:09:52
  marca, co ja tam robiłem? Tyle czasu na Marta, no nie
• 1:09:55
  spieszyłeś się jadłeś odpoczywałeś tu oklejaliśmy
• 1:09:57
  nogę, tu robiliśmy to i tak dalej i tak dalej, nawet sama
• 1:09:59
  moja żona mówiła, no to można było urwać.
• 1:10:01
  Wiesz, nam też jest ciężko ciebie wygonić, no przecież ten,
• 1:10:03
  ale no wiem, my kontrolujemy cały czas, czas, limity i tak
• 1:10:07
  dalej nie spieszyłeś się, wiedziałeś, że nie walczysz o
• 1:10:09
  zwycięstwo, naprawdę, to jedni mogą wierzyć, drudzy nie
• 1:10:12
  wierzyć, ja chciałem to skończyć.
• 1:10:14
  Ja mówię, mogłem z tego hotelu Italia wyjść od razu, bo ja
• 1:10:16
  wytrzymałem tyle na tych nogach, wytrzymałbym resztę.
• 1:10:19
  Mówię dobrze mi zrobiło to na głowę, że że odpocząłem, ale też
• 1:10:23
  znowu w nocy się położyłem i było mi bardzo, najpierw bardzo
• 1:10:25
  zimno, później bardzo gorąco w nocy się obudziłem, a jeszcze
• 1:10:28
  taka ciekawostka jak Piotrek mi powiedział, siadaj na sytuację,
• 1:10:31
  ja się na tej ławce położyłem, ona była tak wąska, że przy, że
• 1:10:33
  przy nawet mojej posłusze i ja z tej ławeczki spadałem Piotrek
• 1:10:36
  podsunął krzesło obrócone oparciem do tej ławki i położył
• 1:10:39
  się pod tym krzesłem, żebym ja nie odsunął tego krzesła i nie
• 1:10:42
  spadł i on leżał i co trzymał jak wstałem w nocy.
• 1:10:45
  Do toalety to tam przechodziłem gdzieś przez niego cały taki
• 1:10:48
  okruśki i później jak wracałem gdzieś niechcący go już trudną,
• 1:10:51
  to on się zerwał i boże mariuszku co jest, co się
• 1:10:53
  dzieje, co się dzieje? Mówię nie w porządku, Piotrek,
• 1:10:54
  byłem w toalecie i ten spokojnie odpoczywa.
• 1:10:56
  Ja tu wszystko kontroluję. Ja mam budzik nastawiony, ja cię
• 1:10:58
  obudzę, zdążysz wyleci, Wszystko będzie dobrze, no i.
• 1:11:03
  Każdy gość do do do supportu tylko tylko tylko się z nim
• 1:11:06
  dogadywać się tylko go zabierać naprawdę.
• 1:11:10
  No to może jak ci żona zdezerteruje w przyszłym roku to
• 1:11:12
  piotrka zabierzesz? Żona zdezerterować nigdy córa
• 1:11:16
  pewnie też nie, ale ale kto wie, a gdzieś coś kiedyś wymyślę, to
• 1:11:19
  na pewno mu zaproponuje jak będzie miał wolne.
• 1:11:21
  Znając piotrka to jego nie trzeba.
• 1:11:24
  Będzie 2 razy prowadzić. On jak będzie miał wolne to na
• 1:11:25
  pewno chętnie skorzystam. Jeżeli będziesz szansa mógł się
• 1:11:27
  odwdzięczyć tak jak będzie gdzieś.
• 1:11:29
  Kiedyś chciał jakiś lądek albo coś więcej to jak jak ja tylko
• 1:11:31
  będę mógł to ja zostawiam wszystko i będę naprawdę do jego
• 1:11:34
  dyspozycji, bo czuję. Bo czuję wielki dług
• 1:11:36
  wdzięczności. Słuchaj, chciałem się ciebie
• 1:11:38
  zapytać, bo. Nie wiem czy pamiętasz, jak to
• 1:11:43
  było jak się zapisywałeś pierwszy raz na tora 330, ale
• 1:11:46
  jakie są kwalifikacje w ogóle, co trzeba spełnić, żeby się móc
• 1:11:49
  w ogóle zapisać na tora, pamiętasz?
• 1:11:52
  Wydaje mi się, że trzeba było tam chyba im pokazać, że coś się
• 1:11:54
  biegało większego ja wtedy do tora.
• 1:11:56
  Ja miałem zrobiony swój speak, ten 300 tam nie pamiętam.
• 1:11:59
  Wtedy przez COVID był chyba 320, a oryginalnie było chyba 330
• 1:12:03
  albo 350 i na pewno miałem 240 w lądku.
• 1:12:07
  Tak także to mi pozwoliło. Czyli oni cię wciągają na listę
• 1:12:13
  startową, po tym obserwują twoje dokonania.
• 1:12:17
  Tak tam się chyba dopisuje jakieś linki tak ze start, bo
• 1:12:19
  oni to chyba weryfikują, wciągają cię na listę, ale na
• 1:12:21
  330 jest tak dużo chętnych, że tam teraz są jakieś losowania, a
• 1:12:25
  w ogóle już widzę z perspektywy lat, że no zrobiło się już tak
• 1:12:29
  pomału takie u TMB najlepiej jakbyś u nas pobiegł jakieś
• 1:12:33
  biegi takie związane z nami i one ci dają przepustkę tak czyli
• 1:12:37
  tam nie wiem gdzieś jakąś setka jest u nich rok wcześniej czy
• 1:12:39
  coś takiego, bo wiem, że jeden chłopak.
• 1:12:41
  Ze mną nawiązywał kontakt, on mi właśnie mówił, ja mam pewniaka,
• 1:12:44
  bo ja biegłem w tamtym roku 100 ileś, więc ja bez losowania
• 1:12:46
  wchodzę na 300. 30, tak tam jest jakiś jakaś stówka wkurme w coś
• 1:12:50
  takiego. Pamiętam teraz nazwę tego biegu,
• 1:12:51
  bo też nie, ale jest, ale oni mają taki swój system też nie
• 1:12:54
  pamiętam. Przepraszam nazwy tego systemu,
• 1:12:56
  ale to może opowiem w zakończeniu.
• 1:12:58
  W każdym razie tak jest coś takiego, no no.
• 1:13:02
  Dobra i później 330 trzeba przebiec w tym wydawało mi się,
• 1:13:06
  że 130, ale teraz ostatnio jak tam Jarek coś?
• 1:13:09
  Opowiadał to ktoś tam pod spodem wrzucił komentarz, że 120 czy
• 1:13:12
  gdzieś to na Facebooku było, ale nie wydaje mi się.
• 1:13:14
  Wydaje mi się, że 130, ale nie chcę mi się upierać, bo ja mówię
• 1:13:17
  330 się za bardzo nie interesowałem, ale, ale, ale
• 1:13:21
  wiem, że nawet i rozmawiałem z z z tym chłopakiem, który się
• 1:13:24
  kontaktował przez przez ciebie z Irlandią, zrobił piękny wynik i
• 1:13:27
  on napisał też gdzieś właśnie w komentarzu i to chyba pod
• 1:13:31
  podcastem u jarka, że on w przyszłym roku wróci, ale nie,
• 1:13:33
  że na 450, że on wróci na tora, bo chce złamać 100 godzin.
• 1:13:37
  No dobrze, też ładnie i. Tak jak powiedziałem na
• 1:13:39
  początku, wydaje mi się, że tor będzie taki coraz bardziej
• 1:13:43
  popularny wśród Polaków, bo już tyle co ja dostałem zapytań o
• 1:13:45
  tora. A jak a jak się dostać i tak
• 1:13:48
  dalej nie wiem jakoś tak teraz bieg taki trochę bardziej
• 1:13:51
  niszowy niż w sensie mniej rozpoznawalny niż u TMBI tak
• 1:13:55
  dalej, ale ale mówię, ale coraz więcej się o nim chyba u nas
• 1:13:59
  mówiło i coraz więcej jest zapytań o to, więc myślę, że
• 1:14:01
  Polacy będą. One proponować będzie nas coraz
• 1:14:04
  więcej tam, zwłaszcza, że jest to jak zupełnie wyjątkowy.
• 1:14:06
  Rzeczywiście nie ma może takiej renomy jak u TMB, ale jest też
• 1:14:09
  dużo trudniejszy. Umówmy się no.
• 1:14:11
  Jakbym miał ja porównać ze swojej perspektywy pt.
• 1:14:14
  LAA 400 pięćdziesiątkę PTL jest też bardzo wymagający i tak
• 1:14:18
  dalej, ale sam dystans to jest dodatkowe 150 km.
• 1:14:21
  To już robi potężną różnicę, a teren tam jest też najbardziej
• 1:14:25
  trudny. Ja słyszałem kiedyś jednego
• 1:14:26
  gościa, który biegał kilka razy, Peter LA, że to jest
• 1:14:29
  najtrudniejszy bieg, ale ja mu powiedziałem, nie byłeś z
• 1:14:31
  drugiej strony app. Tam pamię pamiętaj 150 km i
• 1:14:35
  trener też jest trudny, a to jest też potężna różnica także.
• 1:14:39
  No właśnie mówisz o PLU. Pamiętam, że ostatnio
• 1:14:41
  wspominałeś, że masz trochę niedosyt związany z PTL em
• 1:14:46
  polegający na tym, że tam cały czas ci zmieniali trasę ze
• 1:14:49
  względu na pogodę i że może byś wrócił jak będzie lepsza pogoda,
• 1:14:53
  żeby zrobić pełny pełny dystans w sensie ty ukończyłeś
• 1:14:56
  oczywiście ten bieg, ale. Oni go zmieniali, tam
• 1:14:58
  zmienialiśmy tuptali chyba nawet więcej kilometrów niż było
• 1:15:01
  przewidziane przez te właśnie. Cały czas yy drogi takie
• 1:15:05
  awaryjne PTLI tor 450 to są 2 biegi, na które bym wrócił bez
• 1:15:11
  zastanowienia. A co będzie kiedyś innego, to
• 1:15:13
  mówię, jakby się nadarzyła okazja, że ktoś, że nie wiem,
• 1:15:16
  będzie ekipa i ktoś powie, słuchajcie, robimy pet LA.
• 1:15:18
  Jarek szuka ekipy na petlura słuchaj.
• 1:15:21
  To jest nie ta liga, mógłbym być w drugim zespole, nie, nie, nie
• 1:15:26
  Jarek wiem Jarek wiem, bo ja wiem, że Jarek już tam.
• 1:15:29
  Rozmawiał na ten temat, ale nie nie nie to, to ja nie wiem, ja
• 1:15:32
  bym się z nimi nie porywał. No nie, to trzeba też znać swoje
• 1:15:35
  miejsce w szeregu. Ale, ale ale znam ludzi takich,
• 1:15:39
  którzy myślą. Są też panowie, których też
• 1:15:42
  żeśmy spotkali, których też spotkałem na trasie Jacka
• 1:15:45
  jednego, który znam, którego znam trochę dłużej.
• 1:15:49
  No i oni też zrobili oczywiście tora 330 w, że tak powiem w
• 1:15:53
  limicie. Ja sugerowałem ostatnio
• 1:15:54
  jacykowi, mówię to, co ja coś 450 w przyszłym roku i tak daj
• 1:15:57
  mi spokój, muszę odpocząć i tak dalej, ale jak rozmawialiśmy po
• 1:16:00
  o PTLU, to już był. Taki bardziej otwarty i jeszcze
• 1:16:03
  mało tego powiedział, że ma już nocleg na przyszły rok w
• 1:16:06
  szamonii zarezerwowany, bo byli w tym roku jako kibice.
• 1:16:10
  Docelowo jego żona tam będzie próbowała chyba TDSA, no i no
• 1:16:13
  mówi na zarezerwowaliśmy na wszelki wypadek mówi, zobaczymy
• 1:16:16
  co życie przyniesie, a z Jackiem też takie ma anegdotę.
• 1:16:19
  Wracając z obiegu spotkaliśmy się 2 razy w sumie na trasie raz
• 1:16:22
  chyba w tym w w gree tak, a później gdzieś tam jeszcze po
• 1:16:27
  drodze i też było takie śmiechy, bo to jest taki, bardzo, też
• 1:16:29
  uśmiechnięty chłopak i i taki żartowniś i wbiegliśmy do
• 1:16:33
  jednego punktu. To taki punkt, nie wiem, to nie
• 1:16:36
  schronisko to jakiś taki namiocik zrobiony gdzieś po
• 1:16:38
  drodze. I przez niego przebiega i 3
• 1:16:40
  setka i 4 setka i my tam wbiegliśmy piersi.
• 1:16:43
  Radek usiadł, jadł coś radziu nie je mięsa radziu usiad już
• 1:16:47
  tam jadł jakieś polenty czy coś ja znowu tak samo jak.
• 1:16:50
  Tak samo jak. Kiedyś mam cały czas problemy z
• 1:16:52
  tym z tym włoskim siódmy dzień makaronem i tym polem to cały
• 1:16:55
  czas generalnie głodowałem radeks poprawił go sobie, tam,
• 1:16:57
  poprawił go sobie tam doprawić, bardziej podnieść kaloryczność i
• 1:17:00
  tak dalej, a ja cały czas łykałem na siłę i zapiłem ale w
• 1:17:03
  tym miejscu pamiętam jak dzisiaj.
• 1:17:05
  Zresztą jak wszedłem to nawet wąchnąłem i czuję, że kurde no
• 1:17:08
  coś tam się grilluje i. Więc wsunąłem taką kator kotarę
• 1:17:11
  i patrzę stoi ten sam gościu co 3 lata temu i tam na takiej
• 1:17:14
  Kamiennej płycie obraca jakieś plasterki mięsa, a ja wtedy go
• 1:17:18
  tam 3 lata temu nazwałem maestro.
• 1:17:19
  Nie wiem jak coś mi tak przyszło.
• 1:17:21
  Ja do niego mówię, maestro coś zawołałem, to nie on się obrócił
• 1:17:23
  i poznał mnie mówi polako i od razu na nożu mi podał taki kęs
• 1:17:27
  mięsa i mówi, chcesz sadurich? Ja mówię, że tak, pewnie, że po
• 1:17:30
  to tu Jestem nie no i on za chwilę mi przyniósł w taki chleb
• 1:17:34
  opiekany kawałek sera i ten kawałek jakiegoś mięsa w środku
• 1:17:37
  na to się napatoczył Jacek ze swoim partnerem biegowym też
• 1:17:41
  Jackiem. I on zobaczył w sumie, że my
• 1:17:43
  rozmawiamy, ja nie wiem czy on nie skumał, czy on zrobił to z
• 1:17:45
  pytaniem, wydaje mi się, że nie skumał, że oni mają inne numery,
• 1:17:48
  bo generalnie tam 330. Ja ja nie widziałem,
• 1:17:50
  przynajmniej oni nie dostawali tych sądów czy tam było chyba
• 1:17:52
  inne jedzenie i też im zrobił potem sąduwiczu i byli tacy
• 1:17:55
  zadowoleni, mało tego. My żeśmy z radkiem wyszli
• 1:17:57
  pobiegliśmy dalej, a oni powinni na nas nadbiegli mówią, mamy,
• 1:18:00
  zjedliśmy jeszcze po jednym, a ja żałowałem, że oni całą noc
• 1:18:04
  myślałem później o tym o tym znaczy mogłem podejść do niego i
• 1:18:07
  dostałbym jeszcze drugi, aha i on jeszcze podszedł do mnie w
• 1:18:09
  którymś momencie i podchodzi do mnie i przynosimy taki kubeczek
• 1:18:12
  i mówi, to jest połączenie doskonałe.
• 1:18:15
  Ja mówię, a co to jest prosecco? Spróbuj.
• 1:18:17
  No i wziąłem gryza i tak wziąłem łyczka i no i o k no było to
• 1:18:21
  fajne, no ale potem prosecco. Ja wypiłem ten taki malutki
• 1:18:23
  kubeczek i pamiętam, że mi się nie wiem.
• 1:18:24
  No tak mi się wydaje, że to przez to bardzo mi się spać
• 1:18:26
  później chciało, nie miałem taki moment, że mnie aż tak przycięło
• 1:18:28
  dziwnie, że aż to taki w sumie jeden moment tym razem, że
• 1:18:34
  ocknąłem się po prostu jak siedziałem na kamieniu, miałem
• 1:18:37
  telefon w ręce i wybrany numer do tego Jacka 330 on nie
• 1:18:41
  odbierał, bo miał włączony telefon i jak sobie tak jak się
• 1:18:44
  tę chwilę zawiesiłem przy boże. Chciałem od niego.
• 1:18:47
  To wydawało mi się, tak mi wróciło jakby pamięć, że ja
• 1:18:49
  chciałem do niego zadzwonić z pretensjami, dlaczego on po mnie
• 1:18:52
  nie idzie, bo mnie boli tutaj pod kolanem i dlaczego te
• 1:18:54
  chorągiewki nie są jeszcze pozbierane i tak się wiesz, tak
• 1:18:56
  się zebrałem dokupy myślę boże co ja robię i z tego wszystkiego
• 1:18:59
  zadzwoniłem do radka, mówię, Radek, to na pewno tam
• 1:19:01
  pobiegliście do przodu i tak dalej mówi, no tak, no mówię, a,
• 1:19:03
  a czemu ty dzwonisz? Przecież ty mówiłeś za mną, tak
• 1:19:06
  i ja tak mówiłem, musiałem gdzieś przysiąść, taki taką
• 1:19:08
  miałem utratę chwilę świadomości i później drugim razem mieliśmy
• 1:19:11
  z racją coś takiego, że ja się zatrzymałem.
• 1:19:14
  Jak się ocknąłem, to po prostu miałem wyłączoną czołówkę.
• 1:19:17
  Dostałem oparty na kijach. Miałem tak opuszczoną głowę, jak
• 1:19:19
  się podniosłem, kapnąłem się. Coś jest taki, włączyłem
• 1:19:21
  czołówkę to nadchodził Radek i mówi do mnie, ale złapałem
• 1:19:24
  bombę, chyba zasnąłem mówi. Idąc nie, ja mówię, ty to nie
• 1:19:26
  przejmuj się, bo ja zasnąłem. Zatrzymałem się jeszcze,
• 1:19:28
  włączyłem czołówkę jej i Radek mówi, dobra, musimy na siebie
• 1:19:31
  uważać, koniecznie musimy się gdzieś zatrzymać i tam ja mówię,
• 1:19:33
  to lecimy stąd, bo jest zimno, tu się nigdzie nie nie położymy,
• 1:19:36
  ale musimy gdzieś na pewno odpocząć i po tym, żeśmy gdzieś
• 1:19:39
  tam odpoczywali, w którym schronisku to był taki właśnie
• 1:19:41
  sygnał. Że po tym jedzeniu właśnie.
• 1:19:43
  Mój telefon był po tym jedzeniu, a ta taka ta wcześniejsza bomba
• 1:19:47
  to już powiem ci szczerze, że nie pamiętam gdzieś nas złapało,
• 1:19:49
  no ale ale ale takie. Zdarzają, nie miałem w tym roku
• 1:19:52
  takich dużo z widzów, na zasadzie, że coś widziałem.
• 1:19:55
  Miałem także, wiesz, widziałem jakąś niby postać i tak im się
• 1:19:59
  tym bardziej się zbliżałem tym ona mi się rozpływała i wiesz,
• 1:20:01
  później się okazywało, że to są jakieś skały i trochę jakiejś
• 1:20:04
  trawy, ale ale aż, ale aż tak dużo chyba nie w tym roku
• 1:20:07
  bardziej dbałem jednak o wypoczynek, czyli na te. 8 dóbr
• 1:20:14
  to tak gdzieś z 14 około godzin spania wpadło, czyli no dużo i
• 1:20:18
  niedużo, ale to tak średnio licząc, powiedzmy po 2 godziny
• 1:20:20
  na dobę, to to było nieźle. Gdzie pierwszej doby nie
• 1:20:22
  spaliśmy w ogóle w drugą. To tą godzinę takiego odpoczynku
• 1:20:25
  to później po prostu żeśmy nadrabiali.
• 1:20:27
  No ja ja w tym hotelu Italia zostałem jednak dłużej nie także
• 1:20:29
  ja to zaliczam, może tam nie spałem aż tyle, ale siedziałem
• 1:20:32
  po prostu tam policzyłem sobie, powiedzmy tam stamtąd z 4
• 1:20:35
  godziny, ale tam znów było coś około 2, nie.
• 1:20:38
  A czy ty jak siedzisz i nie śpisz to masz jakiś swój rytuał
• 1:20:42
  w sensie nogi do góry albo. No wtedy to tam akurat głównie
• 1:20:46
  chodziło o nogi, to mówię Piotrek mi tam te nogi opatrzył,
• 1:20:49
  trzymaj mnie gdzieś tam w Górze i generalnie zależało mi na tym,
• 1:20:52
  żeby jak najwięcej odpocząć. Później mówię, złapałem mnie ta
• 1:20:54
  gorączka, bo mówię wcześniej przez te 3 dni, ja miałem też
• 1:20:57
  zapadałem sobie miałem, ja mam, biegłem zawsze w czapce z
• 1:21:00
  daszkiem, ale jaki był taki mega łupu, to dziś wyciągnąłem taki
• 1:21:02
  kapelutek i właśnie dbałem tutaj o uszy, kark i to też
• 1:21:06
  smarowałem. Ale nie zwracałem kompletnie
• 1:21:09
  uwagi na nogi jak miałem tam te tejpy oklejone i tam w którymś
• 1:21:11
  momencie mnie coś zaswędziało i tak dalej i i potarłem z tyłu
• 1:21:14
  łydkę to mi normalnie pękł pęcherz taki wodny, czyli słońce
• 1:21:17
  tak operowało, że z tyłu na łydkach no obydwóch nogach mi
• 1:21:19
  się pęcherzy takie wodne porobiły, po prostu mnie mocno
• 1:21:22
  sparzyło no. I no i to świadczy o tym, że
• 1:21:25
  było naprawdę gorąco. Tutaj ręce miałem, chowałem pod
• 1:21:27
  rękawki, no i tak jakoś generalnie starałem się uważać,
• 1:21:30
  no ale ale to błędy się. Piękne historie marku, dzięki za
• 1:21:36
  to wszystko, czyli co teraz raczej odpoczywasz?
• 1:21:39
  Czy masz jakiś pomysł na jakieś starty zimowe?
• 1:21:41
  Nie. Teraz go już jesienno zimno
• 1:21:43
  zimowe teraz goniłem stopy tam pierwszą na pierwsze na myśl mi
• 1:21:46
  przyszła od razu ultra kotlina, która była teraz w Weekend, ale
• 1:21:49
  co sobie wybiłem szybko z głowy, bo po pierwsze byłem miałem
• 1:21:52
  stopy tak jeszcze zdemolowane, że nie było o czym mówić.
• 1:21:55
  Już coś tam pomału pobieguje więcej mam teraz jeszczeroweru
• 1:21:57
  także tak powiem, wdrażam się dopiero po głowie, chodziła mi
• 1:22:01
  trochę yyłemkowyna a później czantoria byłemkowy na jedna za
• 1:22:05
  szybko także postawiłem na tą czantorię, ale okazało się
• 1:22:09
  teraz, że wracam i ten uraz tam z tym biodrem i to muszę
• 1:22:12
  wyleczyć bo właśnie teraz się umawiam na rezonans i tak dalej
• 1:22:14
  bo mam tam miałem tam jakieś zwapnienia, tam mi się zrobiło
• 1:22:16
  jakiś stan zapalny i muszę sobie z tym teraz jest super okres
• 1:22:19
  żeby to po prostu wygasić żeby wrócić do.
• 1:22:22
  Do treningów takich już i żeby myśleć o przyszłym sezonie, a co
• 1:22:24
  wymyślimy, to zobaczymy. Chciałbym zacząć
• 1:22:26
  najprawdopodobniej od zuka. A co będzie głównym jakimś
• 1:22:29
  startem w przyszłym roku? No nikt nie powiedział, że to
• 1:22:31
  musi być za granica, może gdzieś coś u nas, może coś mniejszego,
• 1:22:35
  zobaczymy, może będzie zielone światło na zagranicę, może się
• 1:22:37
  wszystko. Oj tam ja też mam doprecyzowane,
• 1:22:41
  też mam ogromną ochotę na z oka w tym roku zobaczymy, może uda
• 1:22:44
  nam się spotkać tam w każdym razie robisz sobie jakieś
• 1:22:48
  roztrenowanie znaczy. Miałem miałem takie wymuszone
• 1:22:51
  teraz przez przez tora to i i to uznaliśmy jako rozumowanie i tak
• 1:22:54
  wróciliśmy po mału rowerem i to wszystko jest takie ta 2
• 1:22:57
  tygodnie miałem powiedzmy praktycznie takiego wymuszonego.
• 1:23:00
  Rozsądnywania, aczkolwiek tak spacerowałem sobie po tej bieżni
• 1:23:03
  delikatnie tam kręciłem nogami, bo to też nie jest aż za dobrze
• 1:23:06
  po takiej dużej wyrypie jak tor nie robić nagle nic, bo to jest
• 1:23:10
  dobrze odpocząć. 2 3 4 dni, ale później, no nie wiem chociaż tak
• 1:23:13
  przekręcić te nogi na tym rowerze, bo bo ja pamiętam, że
• 1:23:16
  tak kiedyś zrobiłem, to czułem się fatalnie, a następnym razem
• 1:23:18
  jak z po kilku dniach się nie wiem, wskoczyłem na rower czy
• 1:23:21
  zacząłem chociaż spacerować to było mi dużo lepiej, dużo po
• 1:23:24
  prostu szybciej. Tym razem doszedłem do siebie,
• 1:23:26
  nie, nie, nie. Do Grecji na 2 tygodnie, żeby
• 1:23:29
  leżeć na plaży. Nie, nie, nie, nie, nie.
• 1:23:31
  Nie, to tak nie tak, nie? Trzeba aktywnie zgadzam się
• 1:23:34
  miałem. Problem jak poszedłem z żoną
• 1:23:36
  gdzieś na spacer namówiłem, ja poszedłem na grzyby, to miałem
• 1:23:38
  taki moment, że musiałem po prostu usiąść na trawie i
• 1:23:40
  wyciągnąć stopy z butów, bo mnie po prostu parzyło wszystko.
• 1:23:43
  No ale poza tym byłem przykładem małżonkiem i był wspaniały
• 1:23:46
  spacer. Fajnie, Jeszcze raz gratuluję
• 1:23:49
  marku. Dziękuję bardzo.
• 1:23:51
  Ja jeszcze mogę na koniec to ja chciałem serdecznie podziękować
• 1:23:53
  wszystkim, którzy mi tak mocno dopingowali, tym wszystkim,
• 1:23:56
  którzy się odezwali do mnie po pierwszym podcaście.
• 1:23:59
  Nigdy w życiu nie spodziewałem się takiego odzewu.
• 1:24:01
  Ja wychodząc do ciebie się zastanawiałem, czy tego w ogóle
• 1:24:04
  będzie chciał to słuchać, a ludzie do mnie pisali.
• 1:24:07
  Kiedy druga część opowiedz coś o wojsku, tylko tłumaczyłem jej,
• 1:24:09
  że wojsko to jest osobny podcast.
• 1:24:12
  Ale, ale, ale i i mówię, i po samym biegu też mnóstwo osób do
• 1:24:15
  mnie napisało, kiedy kiedy będziesz u Kamila, kiedy druga
• 1:24:18
  część i tak dalej, nawet moje dziewczyny się pytam, Marek, a
• 1:24:21
  czy ty masz jeszcze o czym opowiadać?
• 1:24:22
  Ja mówię, no nie wiem, chciałbym tak też to uzupełnić tą tą
• 1:24:25
  zamknąć, że tak powiem. Ten rozdział no i tyle także z
• 1:24:29
  całego serca wszystkim dziękuję. Dziękuję za zaproszenie.
• 1:24:31
  Dziękuję za kibicowanie za to, że zainteresowaliście się moją
• 1:24:36
  drobną, skromną osobą i i dziękuję za doping.
• 1:24:40
  Wiesz co? Marku, ja nie lubię mówić o
• 1:24:41
  statystykach. Tego jaki podcast ile jest ma
• 1:24:46
  odsłuchań Goście bardzo często myślą o ja Jestem lepszy albo
• 1:24:51
  gorszy od któregoś na albo wypadłem lepiej bądź gorzej to
• 1:24:55
  nie do końca jest prawda, bo bo po prostu.
• 1:25:00
  Statystyki internetowe są różne i dziwne, no ale słuchaj, ten
• 1:25:03
  rok był jakiś taki zupełnie wyjątkowy, bo między innymi twój
• 1:25:07
  podcast. Wskoczył do top 3 słuchalności.
• 1:25:12
  Tam bardzo mi miło. Jakby Black hat ultra, biorąc
• 1:25:15
  pod uwagę całe 8 lat. Więc.
• 1:25:18
  Wiesz, to jest w szoku, no naprawdę?
• 1:25:19
  Więc no takie są realia na YouTubie to inaczej wygląda, ale
• 1:25:25
  na Spotify właśnie tak jest, więc no naprawdę bardzo świetnie
• 1:25:28
  się ciebie słucha po prostu i i myślę, że spotkamy się jeszcze
• 1:25:32
  tutaj przed mikrofonem. Nieraz jeśli wyrazisz taką chęć.
• 1:25:36
  Jak będę miał o czym opowiadać, jak to wszystko się tak ułoży,
• 1:25:38
  to pewnie Dlaczego nie mówię. Ja Jestem w ciężkim szoku,
• 1:25:41
  dziękuję Jeszcze raz i i no i Jestem szczerze zaskoczony, że
• 1:25:46
  że że to się tak słucha, bo ja. Pamiętam, że wtedy jak wyszedłem
• 1:25:49
  jak jak jak ty, dałeś zajawkę tego, że coś będzie i tak dalej
• 1:25:52
  to już się zaczęło, a już jak wyszedł podcast, jak ludzie
• 1:25:54
  zaczęli do mnie pisać, udostępniać, pytać, bo co
• 1:25:57
  najważniejsze, kupa ludzi też pytała, tam nie było jakieś
• 1:25:59
  drwiny, ja tam jednego jakiegoś gościa widziałem, że opowiadałem
• 1:26:01
  za dużo o sobie to mu się nie podobało, ale ktoś mu zwrócił
• 1:26:04
  uwagę. No słuchaj, skoro chłop opowiada
• 1:26:06
  o sobie, no to opowiada o sobie, no ale to było wręcz śmieszne, a
• 1:26:08
  nie to, ale ale naprawdę no, mnóstwo mnóstwo pytań, naprawdę
• 1:26:12
  głównie o to, czy ja trenuję ludzi i tak dalej.
• 1:26:14
  Ja mówię, ludzie nie, nie trenuję.
• 1:26:16
  Nie będę trenował, bo mówię, byłoby mi Wstyd przed moim
• 1:26:18
  trenerem i moim przed moimi znajomymi trenerami.
• 1:26:20
  Nie wiem chociażby przed jarkiem czy tam mam jeszcze kilku
• 1:26:23
  kolegów, którzy trenują, ale mają na to papiery i tak dalej,
• 1:26:25
  a pomagam paru osobom na zasadzie takiej, że jak pytają
• 1:26:29
  to im podpowiadam, albo studze niektórych tak doradzam i tak
• 1:26:32
  dalej, ale ale nic nic poza tym nie dopóki nie nie nie, ale nie
• 1:26:36
  mam też tego na myśli, nie, nie zrobię jakichś papierów, to to
• 1:26:39
  to absolutnie nie a. Były jakieś pytania, które się
• 1:26:41
  powtarzały, na które chciałbyś na przykład ogólnie
• 1:26:43
  odpowiedzieć? Co następnego, to takie główne,
• 1:26:47
  tak jak teraz skończyłem to co następnego?
• 1:26:49
  No następne pytanie, to było takie, kiedy druga część
• 1:26:51
  podcastu i tak dalej, ale to było głównie teraz po tym, jaką
• 1:26:54
  kończyłem, nie nie takie były takie doprecyzowane.
• 1:26:57
  Nawet ostatnio zadzwonił do mnie chłopak, znaczy najpierw
• 1:26:59
  napisał, później zadzwonił. Okazało się, że gość jest z
• 1:27:02
  moich okolic, ale 10 czy 12 lat temu wyjechał, mieszka teraz na
• 1:27:05
  na stałe w Hongkongu i też i gdzieś szykuje na jakiegoś.
• 1:27:10
  Dwustumilowca gdzieś w Stanach czy coś takiego i i i też się
• 1:27:13
  podpytywał o wiele rzeczy tam na przykład takie jego pytanie
• 1:27:16
  główne było swoje, a jak ty jesteś w stanie się zmotywować?
• 1:27:19
  W środku nocy wstajesz takim zimnie zmęczony i to jednak
• 1:27:21
  wychodzisz, idziesz dalej, mam wysłać.
• 1:27:22
  Ja mam z tym akurat najmniejszy problem.
• 1:27:24
  Ja tam przyjechałem zrobić robotę i to nie ma nawet
• 1:27:27
  dyskusji. Wiadomo, że mi się nie chce, bo
• 1:27:28
  Jestem zmęczony w sensie takim, że jest mi ciężko, ale to nawet
• 1:27:31
  nie ma przez chwilę u mnie czegoś takiego, że o jezu po co
• 1:27:33
  mi to było i tam no nie wiem, nie wstanę albo nie o k jest
• 1:27:37
  ciężko, jest zimno i tak dalej, ale ja wstaję, bo ja
• 1:27:40
  przyjechałem tutaj zrobić, wykonać zadanie i.
• 1:27:43
  Dopóki nie jest skończone. To tak to jest i naprzód.
• 1:27:47
  Marku, dziękuję ci bardzo. Chciałem, dziękuję.
• 1:27:49
  Ostatnio mi przyniosłeś prezent 2 czapeczki.
• 1:27:52
  Ja chciałem się z odwdzięczyć i proszę jak koszulka dla ciebie
• 1:27:56
  mam na imię mailtra. Dziękuję bardzo.
• 1:27:59
  Myślę, że idealny prezent będę nosił.
• 1:28:02
  Będę nosił godnie. Na pewno dziękuję.
• 1:28:04
  Bardzo dziękuję serdecznie marku pozdrawiam i do następnego razu
• 1:28:08
  dziękuję. Bardzo dziękuję i może do
• 1:28:10
  zobaczenia na zuku. No mam nadzieję, ja będę się też
• 1:28:13
  starał zapisać. Mam nadzieję, że nas wszystkich
• 1:28:14
  wylosują. No właśnie to jest ten temat.
• 1:28:16
  Pozdrawiam. Dziękuję ślicznie.
• 1:28:23
  Dziękuję serdecznie, że zostaliście do końca i
• 1:28:26
  wysłuchaliście ten odcinek, zanim się rozejdziemy, mam dla
• 1:28:29
  was kilka ogłoszeń. Po pierwsze spieszę z informacją
• 1:28:32
  odnośnie tego, jak dostać się na bieg tor 330.
• 1:28:34
  Otóż aby ominąć loterię, wystarczy, że w lipcu
• 1:28:38
  przebiegniecie stukilometrowy bieg Grand Trail courmein z
• 1:28:41
  przewyższeniem 7,5 1000 m. Bieg ten należy do systemu pax i
• 1:28:45
  da wam bezpośredni wjazd na tora.
• 1:28:48
  Myślę, że warto się nad tym zastanowić.
• 1:28:52
  Po drugie nie wiem jak wy, ale nie dostałem się na zuka, więc
• 1:28:56
  epickie zimowe bieganko po karkonoszach nie dla mnie.
• 1:29:00
  Ale czy do biegania jest potrzebny numer startowy?
• 1:29:03
  W sumie nie jest, ale w 2026 roku polecam wam gorąco bieg
• 1:29:08
  morduły odbywający się w Zakopanem na przepięknej 30
• 1:29:12
  dwukilometrowej trasie przez nosal murowaniec karp, świńską
• 1:29:16
  przełęcz i kasprowy wierch. Biegłem tę trasę dwukrotnie i
• 1:29:20
  dwukrotnie byłem masakrycznie sponiewierany, ale trasa jest po
• 1:29:23
  prostu piękna i trzeba ją zaliczyć przynajmniej raz.
• 1:29:27
  A ci co chcą się na niej ścigać, mają przed sobą dużo dobrej
• 1:29:30
  zabawy. Ponadto podcast Black hat ultra
• 1:29:33
  ultra we wrześniu wiem, już minęło trochę czasu od tego
• 1:29:36
  czasu. Skończył 7 lat, ale biorąc pod
• 1:29:40
  uwagę, ile się wydarzyło w tym okresie, to mam wrażenie, jakby
• 1:29:43
  podcast był co najmniej 2 razy starszy.
• 1:29:47
  Już kończę to gadanie, ściskam was mocno, mam ogromną prośbę o
• 1:29:50
  rozsyłanie informacji o podcaście do znajomych,
• 1:29:53
  zwłaszcza do nowych biegaczy, jeśli ich znacie.
• 1:29:57
  No i jeśli czujecie wenę do wspierania finansowego tego co
• 1:30:00
  robię, to zapraszam jak zwykle na Black hat ultra PL ukośnik
• 1:30:03
  wsparcie, możecie tam wstąpić do drużyny patronów podcastu i
• 1:30:07
  zapisać się złotymi zgłoskami w annałach Black hat ultra.
• 1:30:12
  Ściskam was serdecznie, buźka pa i do następnego odcinka, a mam
• 1:30:19
  już mam już w planach 2 osoby. Właściwie w sobotę będzie u mnie
• 1:30:23
  Tomek cygański. A w kolejnym tygodniu będzie u
• 1:30:26
  mnie niesamowita Klaudia peters do usłyszenia buźka.
• 1:30:32
  Pa.