Latest / Protokół Zbrodni / Alarm na Okęciu (2004)
Transcript
- 0:00Kim byli jak liczni tego nikt nie potrafi precyzyjnie
- 0:04określić. Ich kontakty ograniczały się do
- 0:06najbliższego kręgu, a geneza tajemniczej organizacji, jak i
- 0:10autorstwo jej złowieszczej Łacińskiej nazwy okazus
- 0:14symbolizującej zmierzch upadek, ale też nieuchronną zagładę
- 0:18pozostają owiane mgłą tajemnicy. Jedno tylko ich spajało
- 0:22wszechogarniające niezadowolenie z otaczającej rzeczywistości.
- 0:26Z nieokiełznanej ekspansji zachodniej cywilizacji,
- 0:29szczególnie zaś wrzała w nich gorycz związana z udziałem
- 0:32Polski w wojnie w Iraku, z wysyłaniem tam naszych
- 0:35żołnierzy. Przez ponad pół roku niczym
- 0:38podziemny nurt przez Polskę przetaczała się nielegalna
- 0:41formacja anarchistyczna okazus tworzyli ją głównie młodzi
- 0:45ludzie, studenci z bagażem radykalnych, często lewicowych
- 0:48poglądów. Nie byli jednak osamotnieni.
- 0:52Ta sieciowo zorganizowana grupa zjednoczona antyzachodnią
- 0:55ideologią stała się częścią szerszego międzynarodowego ruchu
- 0:59sprzeciwiającego się interwencji w Iraku.
- 1:02Ich przedstawiciele nawiązali ścisłe kontakty z arabskimi
- 1:05radykalnymi ugrupowaniami, od których czerpali wzorce
- 1:08taktyczne i ideowe. Wszystko wskazywało na to, że
- 1:12nadchodziła ich pierwsza wielka akcja.
- 1:16Nie chodziło im jedynie o głośne zamanifestowanie sprzeciwu wobec
- 1:19polskiego zaangażowania w Iraku czy dominacji zachodniej
- 1:22kultury. Ich ambicje sięgały dalej,
- 1:25pragnęli zwrócić na siebie uwagę całego świata.
- 1:29Ich Plan był śmiały i przerażający.
- 1:31Celem ataku terrorystycznego miała stać się Bruksela, a
- 1:35konkretnie siedziba Unii Europejskiej.
- 1:38Narzędziem zbrodni miał być samolot uprowadzony z lotniska
- 1:41na warszawskim okęciu. Do przeprowadzenia tej zuchwałej
- 1:45akcji organizacja wyznaczyła 2 najbardziej zagorzałych członków
- 1:49Kamila MI Patryka t. Ich bezkompromisowość i żarliwa
- 1:54nienawiść do zachodniej cywilizacji uosabianej przez
- 1:57instytucje europejskie dawały niemal gwarancję sukcesu tego
- 2:00spektakularnego przedsięwzięcia. Silnie indoktrynowani przez
- 2:05liderów grupy gotowi byli niczym ich muzułmańscy poprzednicy
- 2:09oddać życie za słuszną sprawę. Przygotowania do tej mrocznej
- 2:13operacji trwały miesiącami terroryści skrupulatnie
- 2:17obserwowali ruchy na lotnisku, poznając jego funkcjonowanie od
- 2:21podszewki. Dokładnie rozpracowali procedury
- 2:24ochrony. Systemy zabezpieczeń przyglądali
- 2:26się ludziom, a zwłaszcza pracownikom obsługi naziemnej.
- 2:30Działali z zimną krwią, profesjonalnie już na etapie
- 2:33realizacji zadania nie było miejsca na wahanie czy
- 2:36improwizację. Każde potknięcie, każde
- 2:39odstępstwo od planu mogło nie tylko zakończyć się fiaskiem
- 2:42misji, ale przede wszystkim. Przedwczesną dekonspiracją.
- 2:47Przedwczesną, bo prawdziwa sława i rozgłos miały nadejść dopiero
- 2:51później. Nadszedł wreszcie moment
- 2:53decydującego wyboru. Padł on na maszynę typu r 42
- 2:58dwusilnikowy samolot pasażerski o krótkim zasięgu, napędzany
- 3:02silnikami turbośmigłowymi. Taki typ latał niegdyś w barwach
- 3:06Narodowego przewoźnika, obsługując połączenia krajowe i
- 3:10zagraniczne, a jego pojemność wynosiła 46 miejsc siedzących.
- 3:15Cel rejs Warszawy do Gdańska zaplanowany na wieczór 3
- 3:19grudnia. Nie był to jednak przypadek
- 3:23tylko w tym konkretnym dniu. Dwójka cywilnych pracowników
- 3:26obsługi naziemnej przekupiona przez grupę przestępczą, znaną
- 3:30jako okazus, miała możliwość bez przeszkód umieścić na pokładzie
- 3:34broń palną i materiały wybuchowe.
- 3:37Według ustaleń miały one zostać ukryte w kamizelce ratunkowej
- 3:42niedaleko toalety pokładowej. 3 grudnia, dokładnie o godzinie
- 3:4618:00 na terenie hali odlotów warszawskiego lotniska trwała
- 3:50standardowa kontrola. Pierwszeństwa pasażerów
- 3:53udających się do Trójmiasta. Frekwencja była tego dnia niższa
- 3:57niż zwykle. Liczba podróżnych stanowiła
- 4:00mniej niż połowę nominalnej liczby miejsc w samolocie.
- 4:03Wszystko przebiegało zgodnie z procedurami.
- 4:06Kamil MI Patryk t. 2 pracownicy obsługi nie zwracali na siebie
- 4:10niczyjej uwagi, ich bagaże i osoby nie zawierały niczego, co
- 4:15mogłoby wzbudzić jakiekolwiek podejrzenia nawet podczas
- 4:18najbardziej wnikliwej kontroli. O godzinie 18:20 na terenie
- 4:24lotniska doszło do zatrzymania jednego z podróżnych przez
- 4:27funkcjonariuszy policji i służby ochrony lotniska.
- 4:32Nikt spośród pozostałych pasażerów nie miał pojęcia, że
- 4:35zatrzymany mężczyzna usiłował przemycić na pokład materiały
- 4:38wybuchowe, które sprytnie ukrył w kasecie wideo.
- 4:42Co więcej, o tym incydencie nie wiedzieli również Kamil MI
- 4:46Patryk. Współorganizatorzy tej
- 4:49zbrodniczej operacji nie poinformowali ich obecności
- 4:52trzeciego człowieka. Miał on stanowić ich tajną broń,
- 4:56swoistą polisę ubezpieczeniową na wypadek, gdyby główni
- 4:59wykonawcy zawiedli. O godzinie 19:10 samolot
- 5:04rejsowy, na pokładzie którego znajdowało się niespełna 30
- 5:08osób, pasażerów, 3 pilotów i jedna stewardesa rozpoczął swój
- 5:12start z warszawskiego lotniska. Warunki atmosferyczne sprzyjały
- 5:17bezpiecznemu lotowi, a prognozy pogody nie zapowiadały żadnych
- 5:21zmian. Wszystko wskazywało na rutynowy,
- 5:24niczym nie wyróżniający się rejs. 11 minut później o
- 5:28godzinie 19:20 maszyna at r. 42 osiągnęła wysokość przelotową.
- 5:34W tym momencie Kamil m. Opuścił swój fotel i udał się do
- 5:38toalety. Po chwili powrócił, ukrywając
- 5:41pod bluzą pistolet oraz granat. Przechodząc obok siedzącego przy
- 5:45przejściu Patryka t. Wręczył mu granat.
- 5:49Sam nie wrócił na swoje miejsce, lecz skierował się w stronę
- 5:52kabiny pilotów. Wyciągnął broń palną, a gdy
- 5:55drzwi do części pasażerskiej otworzyły się i pojawiła się
- 5:58stewardesa, wycelował w nią i krzyknął gromkim głosem, to jest
- 6:02porwanie, wszyscy na kolana, ręce na kark.
- 6:06Ktoś, kto się poruszy, natychmiast zginie.
- 6:09Żadnych ustępstw. Przerażeni pasażerowie, drżąc ze
- 6:13strachu natychmiast wykonali polecenie.
- 6:16Porywacze natychmiast zażądali otwarcia drzwi do kabiny
- 6:19pilotów. Pasażerka pracująca na pokładzie
- 6:22jako stewardesa, desperacko starała się zachować zimną krew.
- 6:26Z trudem wydusiła z siebie, że otwarcie drzwi od wewnątrz jest
- 6:29absolutnie niemożliwe, ponieważ mechanizm zamyka i automatycznie
- 6:33od środka w tej beznadziejnej sytuacji napastnicy wydali jej
- 6:37rozkaz, by przez system intercom owy przekazała dowódcy maszyny.
- 6:41Ich żądanie natychmiastowy lot do Brukseli grozili przy tym, że
- 6:46jeśli ich postulat nie zostanie spełniony, będą bezwzględnie
- 6:49eliminować jednego po drugim każdego, kto znajduje się na
- 6:53pokładzie. Kapitan samolotu niemal w tej
- 6:56samej chwili nadał sygnał do centrum kontroli ruchu
- 6:59lotniczego, informując o dramatycznej sytuacji porwaniu
- 7:03samolotu. Jednocześnie sam usiłował
- 7:07rozpocząć negocjacje z porywaczami.
- 7:10Zgodził się na lot do belgijskiej stolicy, stawiając
- 7:13jednak jeden kluczowy warunek konieczność uzupełnienia zapasów
- 7:17paliwa. Początkowo bezwzględni
- 7:19przestępcy kategorycznie odrzucali możliwość
- 7:22jakiegokolwiek lądowania. Ostatecznie jednak przekonani
- 7:26przez kapitana o niewystarczającej ilości paliwa
- 7:28do pokonania trasy do Belgii ulegli i wyrazili zgodę na
- 7:32krótki powrót do stolicy polski. Maszyna zawróciła, kierując się
- 7:36z powrotem w stronę lotniska okęcie.
- 7:40Była godzina 19:55. Samolot zniżył się do lądowania
- 7:44na warszawskim lotnisku. Po chwili kołowania ustawił się
- 7:48w specjalnie wyznaczonym sektorze przeznaczonym dla
- 7:51maszyn znajdujących się w sytuacji podwyższonego ryzyka.
- 7:56W międzyczasie kapitan przekazał kontroli ruchu lotniczego
- 8:00dokładne warunki stawiane przez terrorystów nie dopuszczają
- 8:04żadnych rozmów negocjacyjnych ani ustępstw podkreślił.
- 8:08Żądają paliwa i grożą likwidacją zakładników lub wysadzeniem
- 8:11całego samolotu w powietrze. Jeśli nie polecimy do Brukseli.
- 8:16Samolot zatrzymał się, a kilka minut później załoga,
- 8:20korzystając z wyjścia awaryjnego, opuściła opanowany
- 8:23przez przestępców kokpit. Była już dwudziesta minuta po
- 8:28ósmej wieczorem terroryści zorientowali się, że załoga
- 8:31opuściła pokład. Ich wściekłość sięgnęła zenitu,
- 8:35stawali się coraz bardziej brutalni, stosując przemoc wobec
- 8:38pasażerów, nawet za najmniejszy. Niekontrolowany ruch odebrali
- 8:42stewardesie jej telefon komórkowy i sami postanowili
- 8:45nawiązać kontakt. Wybierając numer alarmowy jeden
- 8:48120 tym razem ich żądania rozszerzyły się o potrzebę
- 8:53zapewnienia nowej załogi oraz o gigantyczną sumę. 2 milionów
- 8:57złotych, ale to nie wszystko mieli w zanadrzu jeszcze jedną
- 9:01niepokojącą niespodziankę. Okazało się jednak, że
- 9:05nawiązanie połączenia z dyspozytora mi dyżurujący mi w
- 9:09pogotowiu policyjnym nie było wcale takie proste.
- 9:12Niespodziewana awaria sieci telefonicznej spowodowała
- 9:15przerwanie 2 kolejnych prób kontaktu.
- 9:19Minęło 20 minut po ósmej wieczorem.
- 9:22Zdeterminowany młody mężczyzna o imieniu Kamil m po raz trzeci
- 9:26próbował połączyć się z policją, w końcu mu się udało.
- 9:30Uzyskał połączenie z komendą powiatową policji w Pruszkowie.
- 9:35Dyżurny przyjął zgłoszenie o porwaniu, jednak w celu
- 9:38weryfikacji informacji rozłączył się, by po chwili oddzwonić na
- 9:41Zarejestrowany numer telefonu. Terroryści przedstawili swoje
- 9:46żądania niemal natychmiast do akcji przystąpili policyjni
- 9:50negocjatorzy, próbując nawiązać dialog.
- 9:53Porywacze jednak kategorycznie odmówili jakiejkolwiek rozmowy,
- 9:57nie zgadzając się na jakiekolwiek pertraktacje.
- 10:00Wstrząsające informacje rozchodzą się lotem błyskawicy
- 10:04nie tylko na terenie warszawskiego lotniska, ale
- 10:06także w wielu punktach stolicy rozmieszczono śmiertelnie
- 10:09niebezpieczne materiały wybuchowe.
- 10:12Taki właśnie prezent zgotowali nam sprawcy jeden nasz sygnał, a
- 10:17cała ta przeklęta metropolia eksploduje, ale zanim to się
- 10:21stanie, unicestwimy samolot i znaczną część infrastruktury
- 10:24lotniska. Takie groźby słychać w
- 10:27słuchawce. To jednak dopiero zapowiedź
- 10:30nadchodzącej tragedii, jeśli ich żądania nie zostaną spełnione.
- 10:35Minęła dwudziesta jedenasta alarm dzwoni we wszystkich
- 10:38jednostkach ratowniczych. Zarząd portu lotniczego
- 10:42natychmiast powołuje sztab kryzysowy w trybie pilnym, aby
- 10:46zabezpieczyć teren okęcia i jego bezpośrednie otoczenie.
- 10:49Do akcji ruszyły policyjne oddziały prewencji,
- 10:52funkcjonariusze drogówki oraz specjalistyczna jednostka do
- 10:56walki z terroryzmem. W pobliżu unieruchomionego
- 10:59samolotu pojawiły się wozy straży pożarnej, a także
- 11:02elitarni antyterroryści z wydziału bojowego zarządu
- 11:05operacji antyterrorystycznych głównego sztabu policji.
- 11:10Równocześnie sekcja minersko saperska komendy stołecznej
- 11:13policji rozpoczęła żmudne poszukiwania materiałów
- 11:16wybuchowych, o których wspominali porywacze.
- 11:20Dowództwo nad całą operacją objął zastępca komendanta
- 11:23stołecznego policji. Tymczasem czas nieubłaganie
- 11:26płynie Kamil MI Patryk t. Kategorycznie odmawiają rozmów z
- 11:31negocjatorami. Każda próba nawiązania dialogu
- 11:34czy przekonania ich kończy się identycznie nagłym zerwaniem
- 11:38połączenia przez terrorystów powtarzają w kółko to samo.
- 11:41Chcą nowej załogi 2 milionów złotych i natychmiastowego lotu
- 11:45do Brukseli na potwierdzenie swoich zamiarów brutalnie
- 11:49traktują przetrzymywanych pasażerów.
- 11:52A ich krzyki docierają do uszu negocjatorów i policjantów.
- 11:55Za to porwanie odpowiada organizacja o kazus.
- 11:59Nie ugniecie nas żadna presja ze strony policji.
- 12:01Nasi bojownicy na pokładzie samolotu będą walczyć do
- 12:04ostatniego tchu. Zniszczymy cały zachód, aż po
- 12:07sam Horyzont. Dwudziesta dziewiąta
- 12:10pięćdziesiąta czwarta spełnił się najczarniejszy scenariusz,
- 12:14którego wszyscy się obawiali. Podczas jednej z telefonicznych
- 12:18rozmów terroryści dokonują egzekucji jednego z zakładników.
- 12:23W słuchawkach rozlegają się odgłosy strzałów i przerażone
- 12:26krzyki. Chwilę później z pokładu
- 12:29samolotu wyrzucone zostaje ciało młodego mężczyzny.
- 12:33To dopiero początek, tak, pozabijamy wszystkich rzucają do
- 12:37telefonu, ostrzegając, że jakikolwiek podejrzany ruch w
- 12:40pobliżu samolotu spowoduje detonację ładunków wybuchowych.
- 12:44Jedynym ustępstwem jest zgoda na zabranie z płyty lotniska ciała
- 12:48ofiary. Dopiero wtedy obszar wokół
- 12:51samolotu został oświetlony. Po 20 minutach po zwłoki
- 12:56przybywają policjanci z sekcji zabezpieczenia lotniska.
- 12:59Nie ma już żadnych złudzeń. Negocjatorzy jednak nie
- 13:02zamierzają się poddać. Wszystkie wysiłki skoncentrowano
- 13:06na jednym celu skłonieniu porywaczy do uwolnienia
- 13:09przetrzymywanych osób. Częściowo udaje się osiągnąć ten
- 13:13cel ze zniszczonego przez terror ich lotu opuszcza maszynę
- 13:18dziewięcioro pasażerów. Jednakże to nie koniec ich
- 13:22koszmaru przed nimi. Jeszcze szczegółowe badania
- 13:24przeprowadzane przez siły antyterrorystyczne.
- 13:28Biorąc pod uwagę niedawne traumatyczne przeżycia dla
- 13:31oswobodzonych, nie było to z pewnością przyjemne
- 13:34doświadczenie. Takie są jednak nieubłagane.
- 13:36Procedury nigdy nie można mieć pewności, ilu napastników
- 13:40znajduje się na pokładzie, ani jakiego rodzaju broń posiadają.
- 13:44Istnieje też ryzyko, że wśród uratowanych pasażerów może
- 13:48ukrywać się kolejny terrorysta. Dopiero po potwierdzeniu, że
- 13:52uwolnione osoby nie stanowią zagrożenia, natychmiast
- 13:55przejmują ich opiekę. Czekający w pogotowiu ratownicy
- 13:59medyczni. Z dala od uwięzionego samolotu,
- 14:02lecz wciąż na terenie lotniska trwa gorączkowa konferencja
- 14:06prasowa. Media dowiedziały się o
- 14:08wydarzeniach niemal natychmiast po ich rozpoczęciu.
- 14:12Dziennikarze posiadający własne tajne źródła informacji nie są
- 14:16obecnie pytani o ich pochodzenie, ani o to, kto
- 14:19pierwszy podzielił się wiadomością.
- 14:21Z każdą minutą do improwizowanego centrum
- 14:24prasowego zjeżdżają się kolejne ekipy, domagając się coraz to
- 14:28nowych, szczegółowych doniesień. Tymczasem informacje, które
- 14:32docierają do opinii publicznej, są niezwykle skąpe, wręcz
- 14:36lakoniczne. Na tym etapie niewiele możemy
- 14:39państwu przekazać. Obiecuje jednak, że co 30 minut
- 14:43będziemy informować o rozwoju sytuacji.
- 14:46Proszę jednocześnie o powstrzymanie się od
- 14:49publikowania niepotrzebnych sensacji, ponieważ naszym
- 14:52wspólnym priorytetem jest bezpieczeństwo zakładników.
- 14:56Apeluję do zgromadzonych przedstawicieli mediów rzecznik
- 14:59prasowy policji. Negocjatorzy prowadzący
- 15:02nieustanne rozmowy z napastnikami obserwują ich stan
- 15:05psychiczny. Terroryści są wyraźnie
- 15:08wyczerpani zarówno fizycznie, jak i nerwowo z każdą kolejną
- 15:13minutą. Ich zachowanie staje się coraz
- 15:15bardziej nieprzewidywalne. Po tragicznym zabiciu jednego z
- 15:19zakładników nikt już nie ma złudzeń co do determinacji
- 15:22oprawców, nie zawahają się oni przed wymordowaniem wszystkich
- 15:26pozostałych pasażerów, zwłaszcza, że wciąż nie
- 15:29nadchodzi zgoda na bezpieczny lot do Brukseli, co jest ich
- 15:32głównym żądaniem. Porywacze zdają sobie sprawę, że
- 15:36czas działa na ich niekorzyść. Wiedzą, że siły policyjne nie
- 15:40będą czekać w nieskończoność. Oni sami również tracą
- 15:44cierpliwość w akcie desperacji ostatecznie przekazują swoje
- 15:49stanowisko negocjatorom. Nadeszła godzina 0:38. 4 grudnia
- 15:55dowódca operacji podejmuje kluczową decyzję o
- 15:58natychmiastowym szturmie. Akcja rozpoczyna się niemal
- 16:02równocześnie z wyważeniem drzwi samolotu.
- 16:05Całe zdarzenie trwa zaledwie kilka sekund.
- 16:07Huk eksplozji, kłęby dymu, przerażone krzyki.
- 16:11Terroryści kompletnie zaskoczeni nie są w stanie stawić żadnego
- 16:14oporu. Ich los jest już
- 16:16przypieczętowany, błyskawicznie obezwładnieni zostają
- 16:20wyprowadzeni z pokładu samolotu. Co najważniejsze, wśród
- 16:24pasażerów nie ma żadnych ofiar. Nikt nie odniósł obrażeń.
- 16:29Uwolnieni pasażerowie chwilę po tym, jak zostali oddzieleni od
- 16:33swoich niedawnych oprawców, muszą przejść na płycie lotniska
- 16:36standardową procedurę kontroli bezpieczeństwa.
- 16:40Funkcjonariusze podejmowali wysiłki, by całe przedsięwzięcie
- 16:43przebiegło w sposób jak najmniej traumatyczny dla osób, które
- 16:47przeżyły najcięższe godziny swojego życia.
- 16:50Natychmiast po zakończeniu niezbędnych czynności
- 16:53procesowych oględzin i przeszukania każdy pasażer
- 16:57samolotu typu at r. 42 trafiał pod opiekę medyków oczekujących
- 17:02w pogotowiu ratunkowym. Punktualnie o godzinie 1:30
- 17:07dziennikarze zgromadzeni w specjalnie przygotowanym centrum
- 17:10prasowym otrzymali wreszcie kompletne i wyczerpujące
- 17:13informacje. Wiedzieli już, co wydarzyło się
- 17:17na pokładzie maszyny ather 42, która miała udać się w podróż z
- 17:22Warszawy do Gdańska. Te wstrząsające sceny rozegrały
- 17:26się w mroźną noc z trzeciego na 4 grudnia 2004 roku.
- 17:32Wszystko, co zobaczyliśmy było przerażająco realistyczne.
- 17:35Jedyną fikcją byli terroryści na szczęście, ponieważ byli to
- 17:39jedynie aktorzy ćwiczeń. Całe przedsięwzięcie zostało
- 17:42zrealizowane na terenie i w bezpośrednim sąsiedztwie
- 17:46lotniska w Warszawie, które znajduje się w jurysdykcji
- 17:50komendy stołecznej policji. Głównym organizatorem tych
- 17:54zaawansowanych ćwiczeń dowódczo sztabowych noszących kryptonim
- 17:58rejs 2004 była Komenda główna policji, działająca w ścisłej
- 18:03współpracy z przedsiębiorstwem państwowym porty lotnicze oraz
- 18:08Narodowym przewoźnikiem linią lotniczą euro.
- 18:10Lot mieliśmy wyznaczone 4 potencjalne terminy rozpoczęcia
- 18:14działań zdradza nam anonimowo oficer pracujący w biurze główny
- 18:19sztab policji Komendy Głównej Policji.
- 18:22Kluczowe było jednak, aby przy wyborze konkretnej daty zgrać
- 18:26wszystkie czynniki, które zapewniłyby najwyższy poziom
- 18:29bezpieczeństwa dla uczestników i otoczenia.
- 18:32Ostatecznie decyzja o przeprowadzeniu ćwiczeń właśnie
- 18:353 grudnia zapadła zaledwie na 48 godzin przed ich startem i była
- 18:41znana jedynie wąskiemu gronu kilku osób.
- 18:45Prawie do ostatniej chwili większość uczestników nie miała
- 18:48pojęcia o swoim udziale w tak skomplikowanym przedsięwzięciu.
- 18:53Dotyczyło to także 2 funkcjonariuszy wcielających się
- 18:56w rolę terrorystów oraz pasażerów, którzy mieli
- 18:59faktycznie lecieć do Gdańska. Wszyscy dowiedzieli się o swojej
- 19:04roli tuż przed rozpoczęciem akcji, jednak nie każdy znał jej
- 19:08szczegółowy przebieg. Ci chłopcy tak bardzo wczuli się
- 19:12w swoje role, że w pewnym momencie zacząłem dostrzegać,
- 19:15zacierając są się granicę między tym, co prawdziwe, a tym, co
- 19:19jest tylko grą wspomina jedna z uczestniczek ćwiczeń.
- 19:23Pasażerka samolotu atr 42. Oczywiście byliśmy świadomi, że
- 19:29bierzemy udział w symulacji, jednak do końca nie
- 19:32wiedzieliśmy, jak dokładnie będzie ona wyglądać.
- 19:35Nasi porywacze zachowywali się niczym autentyczni,
- 19:38zdeterminowani i gotowi na wszystko bojownicy jakiejś
- 19:42radykalnej organizacji byli niezwykle przekonujący,
- 19:46brutalni, wulgarni, krzyczeli na nas, przeklinali, grozili, że
- 19:51zabiją wszystkich. Po kolei jeśli ich żądania nie
- 19:53zostaną natychmiast spełnione. Choć w głębi duszy rozumiałam,
- 19:58że bezpośrednie zagrożenie życia jest iluzoryczne, narastający
- 20:02strach i poczucie grozy sytuacji były niczym innym, jak
- 20:05paraliżującym lękiem. Wyobrażam sobie, że podobne
- 20:09emocje towarzyszą pasażerom samolotu, który faktycznie
- 20:12został opanowany przez terrorystów.
- 20:15Wśród osób na pokładzie znajdowali się głównie
- 20:18pracownicy polskich linii lotniczych lot oraz
- 20:21funkcjonariusze policji. Co ciekawe, jeden z mundurowych
- 20:25wcielił się w rolę ofiary, pozorując wyrzucenie z maszyny
- 20:29przez przestępców, a wszyscy ci ochotnicy zgłosili się do
- 20:32udziału w symulowanych działaniach.
- 20:35Ci, którzy znaleźli się w epicentrum wydarzeń, a więc byli
- 20:39najbardziej narażeni na ryzyko podczas forsowania maszyny przez
- 20:42antyterrorystów z uznaniem podkreślają niezwykły
- 20:46profesjonalizm i perfekcyjne przygotowanie ekip szturmowych.
- 20:50Policjanci co zrozumiałe, posługiwali się bronią
- 20:53pozbawioną ostrej amunicji. Nad prawidłowym zabezpieczeniem
- 20:58każdego użytego na miejscu egzemplarza czuwali obecni na
- 21:01terenie ćwiczeń policyjni mediatorzy.
- 21:04Ci sami funkcjonariusze, których zadaniem było zapobieganie
- 21:08ewentualnym konfliktom między uczestnikami pod wpływem silnego
- 21:12stresu, ujawnili swoją obecność dopiero w momencie, gdy
- 21:16jednostki ściągnięte w trybie alarmowym miały już pełną
- 21:19świadomość celu całej operacji. Policyjni rozjemcy
- 21:24reprezentujący ministerstwo spraw wewnętrznych i
- 21:26administracji, komendę główną policji oraz wojewódzkie komendy
- 21:30z Wrocławia, Szczecina, Bydgoszczy i Gdańska.
- 21:34Podczas symulacji nie ograniczali swojej obecności
- 21:37jedynie do wnętrza samolotu czy jego bezpośredniego sąsiedztwa.
- 21:41Ich wzrok i ocena obejmowały działania prowadzone z terenu
- 21:45komendy stołecznej policji z centrum dowodzenia kryzysowego
- 21:48na płycie lotniska z wysuniętego punktu dowodzenia miejsca
- 21:52faktycznego szturmu, a także podczas przeprowadzanych
- 21:56operacji minersko pirotechnicznych i w rejonie
- 21:59działania prewencji. Dla osób zajmujących stanowiska
- 22:03kierownicze tego typu ćwiczenia stanowią nieocenioną lekcję
- 22:06sprawdzającą gotowość pozwalają na weryfikację obowiązujących
- 22:10procedur konfrontację teorii z praktyką, ocenę umiejętności
- 22:15organizacyjnych i logistycznych, monitorowanie przepływu
- 22:19informacji, a także na poszukiwanie i wdrażanie nowych
- 22:22metod działania zgodnych z aktualnym prawem wyjaśnia
- 22:26przedstawiciel biura. Głównego sztabu policji, Komendy
- 22:30Głównej Policji. Z kolei dla pozostałych
- 22:33uczestników podobne operacje są szansą na naukę i doskonalenie
- 22:37przede wszystkim organizacji pracy zespołowej, umiejętności
- 22:41planowania, elastycznego reagowania na dynamicznie
- 22:44zmieniającą się sytuację oraz odpowiedniego radzenia sobie z
- 22:48nieprzewidzianymi zdarzeniami. Choć te formalne sformułowania
- 22:53mogą wydawać się nieco suche, za każdym z nich kryje się
- 22:56tytaniczna codzienna praca, której ostatecznym celem jest
- 23:00zapewnienie naszego bezpieczeństwa.
- 23:03Jedno z takich nieoczekiwanych zdarzeń, które nie znalazło się
- 23:06w pierwotnym scenariuszu, miało miejsce, gdy jeden z
- 23:10odgrywających rolę terrorysty wykonał telefon na alarmowy
- 23:13numer jeden to 12. Alarm o porwaniu zgłoszony przez
- 23:17niego początkowo zignorowano. Dopiero jego trzecia próba
- 23:21nawiązania kontaktu przyniosła skutek.
- 23:24A przecież właśnie po to organizuje się takie symulacje,
- 23:28by eliminować podobne niedociągnięcia i wykrywać
- 23:32wszelkie słabe punkty w sprawnie działającej machinie
- 23:35bezpieczeństwa. Los bywa jednak przewrotny.
- 23:39Na szczęście w Polsce nie mamy do czynienia z tak groźną grupą
- 23:42terrorystyczną. Jak okazus.
- 23:45Nie oznacza to jednak, że jesteśmy krajem wolnym od
- 23:48wszelkiego ryzyka. Eksperci z każdej formacji,
- 23:51zarówno tej cywilnej, jak i wojskowej, są zgodni, im
- 23:55częściej będziemy przeprowadzać manewry na miarę rejsu 2004, tym
- 24:00szybciej zbudujemy zintegrowany i bezbłędny system walki z
- 24:03terroryzmem. W końcu jak powszechnie wiadomo,
- 24:07praktyka czyni mistrza.