Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / A e di që Jezusi u lut për ty? Gjoni 17
Transcript
- Shumë prindër kujtojnë një gjyshe ose një nënë që lutej për familjen çdo natë. E ndoshta e keni dëgjuar përmes murit duke thënë me ngadalë çdo emër, fëmijët, nipërit e mbesat, ata që jetojnë larg në Itali ose Greqi, ose diku tjetër. Është një ndjenjë e veçantë të dish se dikush po lutet për ty me emër. Rreth 200 vjet më parë, një predikues i ri skocez i quajtur Robert, shkroi këto fjalë: "Nëse do të mund ta dëgjoja Krishtin duke u lutur për mua në dhomën tjetër, nuk do të kisha frikë nga një milion armiq. Megjithatë, distanca nuk bën asnjë ndryshim, Ai po lutet për mua." Tek Gjoni 17 mund ta dëgjojmë Jezusin duke u lutur. Është lutja më e gjatë e Jezusit në Bibël. Ai lutet për veten, për dishepujt e tij, dhe pastaj për të gjithë ata që do të besonin tek ai më vonë. Kjo do të thotë se ai u lut edhe për ne sot. Vargu i temës për kapitullin: "Dhe kjo është jeta e përjetshme, të të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezu Krishtin që ti ke dërguar." (Gjoni kapitulli 17 vargu 3). Tre kapitujt e radhës, Jezusi i ka mësuar dishepujt e tij, pikërisht natën e fundit. Tani, ai ndalon së mësuari dhe fillon të lutet. Ai ngre sytë nga qielli dhe i flet Atit të tij ndërsa dishepujt e tij e dëgjojnë. Kjo lutje shpesh quhet "lutja kryepriftërore e Jezusit". Në Dhiatën e Vjetër, kryeprifti qëndronte para Perëndisë dhe lutej për njerëzit. Këtu, Jezusi, Kryeprifti ynë i Madh, lutet për popullin e tij, pak para se të shkojë në kryq për të dhënë jetën e tij për ta. Lutja ka tre pjesë. Së pari, Jezusi lutet për veten (vargjet 1-5). Pastaj ai lutet për dishepujt e tij (vargjet 6-19). Dhe së fundmi ai lutet për të gjithë besimtarët që do të vijnë dhe do të besojnë, përfshirë edhe ne (vargjet 20-26). Vargjet kryesore: "Shenjtëroji ata në të vërtetën; fjala jote është e vërteta." (Gjoni kapitulli 17 vargu 17). Jezusi i kërkon Atit që ta veçojë popullin e tij për veten dhe ai na tregon se si e bën Perëndia këtë: nëpërmjet fjalës së tij. Bibla nuk është vetëm e vërtetë, ajo na ndryshon dhe na bën t'i përkasim më plotësisht Perëndisë. "Që të gjithë të jenë një, ashtu si ti, o Atë, je në mua dhe unë në ty; që edhe ata të jenë në ne, që bota të besojë se ti më ke dërguar." (Gjoni 17 vargu 21). Zemra e Jezusit për kishën e tij është uniteti, dhe ky unitet ka një qëllim: kur bota i sheh të krishterët vërtet të bashkuar në dashuri, ajo do të besojë se Jezusi erdhi nga Perëndia. Konteksti historik dhe kulturor: Ku u lut ai? Jezusi e bëri këtë lutje në fund të darkës së fundit ose gjatë rrugës për në kopshtin e Gjetsemanisë. Kapitulli 18 vargu 1: "Menjëherë pas asaj, ai kaloi luginën e Kidronit dhe Juda erdhi me ushtarë për ta arrestuar ata." Duke u lutur me zë të lartë, Jezusi ngriti sytë nga qielli, që ishte një mënyrë normale për t'u lutur (11:41). Ai u lut me zë të lartë që dishepujt e tij të mund ta dëgjonin. Ai donte që ata të dinin se çfarë po i kërkonte Atit për ta. Kryeprifti: Një herë në vit, kryeprifti shkonte në vendin shumë të shenjtë në tempull për t'u lutur dhe për të ofruar gjak për mëkatet e popullit. Në rrobat e tij ai mbante gurë të çmuar me emrat e 12 fiseve të Izraelit. Ai e mbante popullin e Perëndisë në zemrën e tij, përpara Zotit (Eksodi 28 vargu 29). Jezusi po bën të njëjtën gjë për popullin e tij këtu. Biri i shkatërrimit: Në vargun 12, Jezusi thotë se asnjë nga dishepujt e tij nuk humbi përveç "birit të shkatërrimit". Ai nënkupton Judën. Pra, Juda ishte larguar për ta tradhtuar dhe e gjejmë tek Gjoni 13:30. Lavdi para botës: Në vargun 5, Jezusi flet për lavdinë që kishte me Atin para se të ekzistonte bota. Kjo na kthen tek Gjoni 1:1. Në fillim ishte Fjala dhe Fjala ishte Perëndi. Jezusi nuk filloi në Betlehem, ai ka qenë gjithmonë me Atin. Vargjet 1-5: Në fillim (1-2), gjatë gjithë kohës që lexojmë Gjonin, dëgjonim: "Ora ime nuk ka ardhur ende". Tani Jezusi thotë tek Ati: "Ora ka ardhur". Ai i kërkon Atit të lavdërojë Birin në mënyrë që Biri të mund të lavdërojë Atin. Kryqi do të jetë vendi ku lavdia e Perëndisë shkëlqen më shumë. Ati i ka dhënë Birit pushtet për t'u dhënë jetën e përjetshme të gjithë atyre që Ati ja ka dhënë. Çfarë është jeta e përjetshme? (Vargu 3): Shumë njerëz mendojnë se jeta e përjetshme do të thotë vetëm të jetosh përgjithmonë pas vdekjes. Jezusi e shpjegon ndryshe: "Kjo është jeta e përjetshme, të të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezu Krishtin që ti ke dërguar." Jeta e përjetshme është një marrëdhënie. Ajo fillon në momentin që ne arrijmë ta njohim Perëndinë përmes Jezusit dhe nuk mbaron kurrë. Veprat e mëdha (Vargjet 4 dhe 5): Jezusi thotë: "Unë të kam lavdëruar në tokë pasi e kam kryer veprën që më ke dhënë të bëj". Ai flet sikur kryqi të ketë mbaruar tashmë, sepse është plotësisht i gatshëm të bindet. Pastaj i kërkon Atit ta kthejë atë në lavdinë që kishte para se të krijohej bota. Vargjet 6-13: Një dhuratë nga Ati. Vargjet 6-10 na tregojnë që Jezusi u ka treguar dishepujve emrin e Atit (karakterin e tij të vërtetë). Ata i përkisnin Atit dhe Ati ia dha Jezusit. Ata i kanë pranuar fjalët e tij dhe kanë besuar se Ati e dërgoi atë. Jezusi thotë: "Unë po lutem për ta, ata janë të çmuar për të". Vargjet 11 dhe 12 na tregojnë që Ati i shenjtë t'i ruajë ata. Jezusi po largohet nga bota, por ata do të qëndrojnë në të. Prandaj ai i kërkon Atit t'i ruajë, t'i mbrojë dhe t'i bëjë një, ashtu siç janë një Ati dhe Biri. Ndërsa ishte me ta, Jezusi i ruajti ata dhe askush nuk humbi përveç Judës. Vargu 13: "Gëzimi im është tek ata." Jezusi lutet me zë të lartë që dishepujt e tij të kenë gëzimin e tij të plotë në veten e tyre. Edhe në këtë natë të errët, ai dëshiron që ata të kenë gëzim. Vargjet 14-16: Bota i urren sepse i përkasin Jezusit, ashtu siç e urreu atë. Për Jezusin, nuk i kërkon Atit t'i nxjerrë nga bota, i kërkon Atit t'i mbrojë ata nga i ligu. Të krishterët nuk kanë për qëllim të ikin nga bota, ata kanë për qëllim të jetojnë në të, të mbrojtur nga Perëndia, pa u larguar prej saj. Vargjet 17-19: Shenjtëroji ata në të vërtetën. Fjala jote është e vërteta. Perëndia e bën popullin e tij të shenjtë nëpërmjet fjalës së tij. Pastaj Jezusi thotë: "Sikurse ti më dërgove mua në botë, ashtu unë i kam dërguar ata në botë". Ata janë të veçuar dhe dërguar jashtë. Jezusi e veçon veten edhe për ata, duke thënë që do ta japë jetën e tij në kryq. Pra, ishin orët e fundit përpara se të kryqëzohej. Jezusi lutet edhe për ne sot. Vargu 20 thotë: "Nuk kërkoj vetëm për këta, por edhe për ata që do të besojnë në mua përmes fjalës së tyre". Dishepujt do të predikonin dhe njerëzit do të besonin. Ata njerëz do t'u tregonin të tjerëve dhe kështu vazhdoi e vazhdoi derisa lajmi i mirë të na arrinte edhe ne sot. Natën para se të vdiste, Jezusi po lutej edhe për ty. Vargjet 21-23: Kërkesa e parë e Jezusit për ne është uniteti. Ai dëshiron që populli i tij të jetë një, ashtu siç janë një Ati dhe Biri. Kjo nuk ka të bëjë vetëm me të shkuarit mirë, por është një unitet i thellë, që është në Zotin. "Që edhe ata të jenë në ne". Dhe ka një qëllim, që bota të besojë se ti më ke dërguar. Kur të krishterët janë të ndarë, bota e ka më të vështirë të besojë. Kur ne jemi vërtet një, bota e sheh dashurinë e Zotit. Vargu 24: "Atë, dua që edhe ata që më ke dhënë të jenë me mua aty ku jam unë, për të parë lavdinë time". Dëshira e madhe e Jezusit është që populli i tij të jetë me të përgjithmonë. Qielli do të thotë të jesh me Jezusin dhe të shohësh lavdinë e tij. Vargjet 25 dhe 26: Bota nuk e njeh Atin, por Jezusi e njeh dhe dishepujt e tij e dinë se Ati e dërgoi atë. Jezusi e ka bërë të njohur Atin dhe ai do të vazhdojë ta bëjë këtë. Qëllimi i tij përfundimtar është që dashuria me të cilën "më ke dashur mua" të jetë në ta dhe "unë në ta", po thotë Jezusi. E njëjta dashuri që Ati ka për Birin tani derdhet edhe për ne. Fjalët kyçe: Di (Ginosko) - Jo vetëm të dish fakte rreth dikujt, por ta njohësh atë personalisht, si mik ose si anëtar i familjes. Jeta e përjetshme është ta njohësh Perëndinë në këtë lloj mënyre. (Gjoni 17:3). Emri (Onoma) - Në Bibël, një emër tregon se kush është në të vërtetë një person. Jezusi u tregoi dishepujve të tij se kush është në të vërtetë Ati. (Gjoni 17 vargjet 6 dhe 26). Mbaj (Tereo) - Është të ruash, të mbrosh dhe të mbikëqyrësh. Jezusi i kërkon Atit t'i mbajë dishepujt e tij të sigurt. (Vargjet 11, 12 dhe 15). Botë (Kosmos) - Tek Gjoni shpesh njerëzit që jetojnë pa Perëndinë dhe kundër tij. Besimtarët jetojnë në botë, por nuk i përkasin asaj. (Vargjet 14 dhe 16). I Ligu (Poneros) - Djalli. Jezusi lutet që populli i tij të mbrohet prej tij, ose të ruhet prej tij. (17:15). Shenjtëroj (Hagiazo) - Të veçosh për Perëndinë, të besosh të shenjtë. Fjala për "shenjtor" vjen nga e njëjta rrënjë. Fjala e Perëndisë na veçon për të. (Vargu 17 dhe vargu 19). I dërguar (Apostello) - Të dërgosh dikë në një mision. Fjala "apostull" vjen prej saj. Ati dërgoi Jezusin dhe Jezusi na dërgon edhe ne. (Vargu 18 i kapitullit 17). Ja si na drejton Dhiata e Vjetër tek Krishti: Emra në zemrën e kryepriftit: Perëndia i tha Moisiut se kryeprifti duhet të mbajë dy gurë mbi supet e tij dhe 12 gurë mbi zemrën e tij me emrat e fiseve të Izraelit. Kështu, Aroni do t'i mbajë emrat e bijve të Izraelit mbi zemrën e tij kur të hyjë në vendin e shenjtë (Eksodi 28:29). Jezusi është Kryeprifti ynë. Tek Gjoni 17 ai e mban popullin e tij përpara Atit me emër mbi zemrën e tij. Ai lutet për mëkatarët. Isaia tha se shërbëtori që vuante mbante mëkatin e shumë vetave dhe ndërmjetësoi për shkelësit (Isaia 53:12). Jezusi lutet për popullin e tij dhe vdes për mëkatet e tyre, dhe ai ende lutet për ne sot (Hebrenjve 7:25). Priftërinjtë e bekonin Izraelin me këto fjalë: "Zoti të bekoftë dhe të ruajt" (Numrat 6:24). Jezusi lutet: "Atë i shenjtë, ruaji ata". Atë që kërkuan priftërinjtë, Jezusi e kërkon për ne dhe Ati i përgjigjet. Perëndia e bën të njohur emrin e tij: Kur Moisiu kërkoi të shihte lavdinë e Perëndisë, Zoti kaloi andej dhe shpalli emrin e tij: "Zoti, Zoti, një Perëndi i mëshirshëm dhe i dhembshur, i ngadalshëm në zemërim, plot mirësi dhe besnikëri". (Eksodi 34:6). Jezusi thotë: "Unë e kam shfaqur emrin tënd" (17:6). Në Jezusin, ne shohim mëshirën dhe dashurinë e Atit më qartë se kurrë. Të gjithë do të më njohin: Perëndia premtoi një besëlidhje të re nëpërmjet Jeremisë: "Të gjithë do të më njohin, nga më i vogli deri tek më i madhi, sepse unë do t'ua fal paudhësinë". (Jeremia 31:34). Jezusi thotë se jeta e përjetshme është të njohësh Perëndinë (17:3). Nëpërmjet vdekjes së tij ky premtim bëhet i vërtetë. Sa i mirë është uniteti: Davidi këndoi: "Ja, sa mirë dhe sa e këndshme është kur vëllezërit banojnë në unitet" (Psalmi 133 vargu 1). Perëndisë gjithmonë i ka pëlqyer të shohë popullin e tij të bashkuar. Jezusi lutet për atë unitet në kishën e tij edhe për ne sot. Aplikimi për ne sot: Jezusi po lutet për ju. Jezusi u lut për ne natën para se të vdiste dhe ai ende lutet për ne sot. Kur ndiheni të dobët, të vetmuar ose nën sulm, mbani mend, Biri i Perëndisë po lutet për ju me emër. Jeta e përjetshme fillon tani. Jeta e përjetshme nuk është vetëm një biletë për në parajsë, por është njohja personale e Perëndisë dhe sot. A po mbledh vetëm fakte rreth Perëndisë apo po e njeh atë personalisht duke ndërtuar një marrëdhënie? Në botë, por jo të saj: Disa të krishterë përpiqen të fshihen nga bota, të tjerë bëhen njësoj si ajo. Jezusi na thërret të jetojmë plotësisht në botë (në punë, në shkollë, në lagjen tonë), ndërsa i përkasim plotësisht Jezusit. Lejo fjalën e Perëndisë të të formojë. Jezusi tha se fjala e Perëndisë na veçon. Nëse duam të ndryshohemi, duhet të kalojmë kohë rregullisht në Bibël, jo vetëm të dielave. Punoni për unitet. Në Shqipëri, kishat janë të vogla. Përçarjet dhe konkurrenca midis kishave në fakt e dëmtojnë dëshminë tonë. Jezusi u lut që ne të ishim një. Si mund të ndërtoni ura me besimtarë dhe kisha të tjera aty ku ndodheni, ku po jetoni? Ti je i dërguar. Siç më dërgove mua në botë, ashtu unë i dërgova ata në botë. Çdo besimtar është i dërguar në fakt, në familje, në vendin e punës, në lagje dhe në komb. Kudo të ka... pra aty ku je, ti je i dërguar. Dhe pyetja është: ku të ka dërguar Jezusi ty? Çfarë mësojmë nga ky kapitull? Ora e Jezusit kishte ardhur dhe kryqi do të tregonte lavdinë e Perëndisë. Jeta e përjetshme është të njohësh të vetmin Perëndi të vërtetë dhe Jezu Krishtin që ai dërgoi. Jezusi ekzistonte me Atin në lavdi përpara se të krijohej bota. Jezusi lutet për popullin e tij dhe i kërkon Atit t'i ruajë ata. Besimtarët jetojnë në botë por nuk i përkasin asaj. Perëndia e veçon popullin e tij nëpërmjet fjalës së tij, e cila është e vërteta. Jezusi u lut për ne, për të gjithë ata që do të besonin nëpërmjet mesazhit të dishepujve. Jezusi dëshiron që populli i tij të jetë një në mënyrë që bota të besojë dhe të jetë me të përgjithmonë. Faqja dhe hiri i perëndisë qoftë me ju, zoti ju bekoftë.