Latest / Nie-winna Sztuka / 134. ABC sztuki. Literka "A". Abakanowicz, Arndt, Arbus.

Transcript

134. ABC sztuki. Literka "A". Abakanowicz, Arndt, Arbus. · Nie-winna Sztuka

0:00
Cześć. Witam was w kolejnym niewinnym
0:02
odcinku. Ja nazywam się marika szwal i
0:04
dzisiaj moje drogie moi drodzy zapraszam was na nową serię
0:08
czyli a BC sztuki albo niewinne a BC sztuki to już to zobaczymy
0:14
i muszę wam szybko jednak wyjaśnić o co w tej serii
0:17
chodzi, bo już wiecie, w kolejnych odcinkach nie będzie
0:20
tego biadolenia na wstępie także dzisiaj przeżyjemy to, ponieważ.
0:25
Jest taka książka, która nazywa się the artbook i ona musiała
0:29
mieć naprawdę dobrego pijarowca, bo wiele razy ją wam pokazywałam
0:33
gdzieś na Instagramie i o niej mówiłam od lat.
0:36
Ponieważ ta książka pojawiała się w no, dosłownie każdym
0:40
ikonicznym serialu czy w filmie w latach dziewięćdziesiątych
0:43
dwutysięcznych, wiecie, jak w seksie wielkim mieście albo we
0:47
francach, no i tutaj nie będę was oszukiwała.
0:50
Wydaje mi się, że ona tam bardziej pojawiała się jako
0:52
ozdoba, że niby wszyscy tacy oczytani, kulturalni, a nikt
0:56
nawet nie wziął jej do ręki, bo tutaj krótka historia, jak ona
1:00
trafiła do mnie, dostałam ją od przyjaciół, którzy kiedy
1:04
studiowaliśmy, wzięli po prostu i.
1:07
Halina work and Travel do Stanów Zjednoczonych i kiedy zwiedzali
1:11
Los Angeles, no to wspinali się też na wzgórze Hollywood i tam
1:15
znaleźli wystawkę. Wiecie, jak się wystawia różne
1:18
rzeczy, które nie są nam potrzebne, ale są niezniszczone,
1:22
więc można dać im drugie życie. I tak właśnie oni zabrali ją dla
1:27
mnie. Ja też pamiętam jeszcze, że tam
1:28
była jakaś historia, że ich znajoma znalazła jakieś okulary
1:31
versaceego czy innego armaniego. To było 100 lat temu.
1:35
Pamiętajcie na studiach, więc dokładnie nie pamiętam, ale.
1:39
Kocham tę historię, że wręcz ze śmietnika ze wzgórz Hollywood
1:45
trafiła na moją półkę także ekstra.
1:48
No i pomyślałam, że to będzie fantastyczny pomysł, żebym mogła
1:51
wam pokrótce przedstawić każdą literkę w alfabecie.
1:55
Fill oczywiście jedna literka na odcinek, ale dając wam tutaj
1:59
taki zarys artysty i jakiegoś jednego na przykład jego dzieła
2:03
sztuki, to byłoby dla mnie naprawdę duże ułatwienie podczas
2:07
pisania długich, wymagających odcinków biograficznych.
2:10
O jednym artyście, nad którymi no jak wiecie, czasami pracuje
2:14
po kilka tygodni, a jednak niewinna sztuka pojawia się co 2
2:18
tygodnie i nieraz nie wystarcza mi tego czasu.
2:21
Dlatego już od dawna szukałam rozwiązania, wiecie, żeby.
2:26
Wiecie, że ja nie umiem robić krótkich epizodów, ale żeby
2:29
znaleźć zrobić jakąś taką serię, która będzie mnie czasami
2:32
ratowała, która będzie naprawdę ciekawa, będzie kul, ale wtedy,
2:37
no wiecie, no nie będzie trwał ten odcinek jak zwykle 2
2:39
godziny, tylko że będzie krótszy i przede wszystkim ja nie będę
2:43
zmuszona do czytania biografii każdego z artystów czy artystek,
2:48
o których bym chciała opowiadać. I właśnie teraz jest taki
2:51
moment, ponieważ. Piszę odcinek o baskecie
2:54
skończyłam już czytać, ale nie Jestem w stanie go napisać w 3
2:58
dni, ponieważ jadę jutro do Berlina znowu na zaproszenie od
3:02
balkan erotic epik tym razem na wystawę Marina abramowicz, no
3:06
więc po prostu nie ma szans, żebym ja w kilka dni napisała
3:09
fantastyczny odcinek, a myślę, że basketiatowi się należy
3:12
pozytywnie. Wiecie, że Jestem
3:13
perfekcjonistką i ja lubię wam opowiedzieć od początku do końca
3:17
o danym artyście i dlatego tak wam to wszystko nakreślam, bo to
3:20
jest bardzo istotne, a nie chcę robić.
3:23
Że odcinki będą wychodzić nieregularnie, bo to jest
3:25
największe zło, musi być regularność i tutaj właśnie
3:28
wchodzi kreatywność. Robiąc burzę mózgów sama ze sobą
3:34
i z wami właśnie usiadłam sobie z tą the art book i zobaczyłam.
3:40
Kolejną przeszkodę, by zrobić ten odcinek, ponieważ po
3:43
pierwsze wszyscy artyści na literkę a to są osoby, których
3:47
ja nie znam jakiegoś jednego tam znałam, to są jakieś stare
3:51
dziady, którzy w ogóle mnie nie interesują.
3:53
Wiecie, że ja mam określony na razie typ artystów i sztuki i
3:58
czasów. Jakby bardzo spodobał mi się ten
4:01
Plan właśnie tego, a BC sztuki to ja uważam, że to jest świetny
4:04
pomysł, tylko ja muszę to zrobić tak, żebym ja była zadowolona,
4:08
bo jak ja będę zadowolona, to i wy będziecie zadowoleni, bo ja
4:12
nigdy nie robię. Wiecie na pół gwizdka, ale tak
4:14
jak sobie patrzę na tę literkę, a mówię boże, no to jest po
4:17
prostu niewiarygodne. Nie mogę zrobić odcinka
4:19
pierwszego, który będzie od razu niefajny, jakby pierwszy jest
4:23
najważniejszy, żeby was zaintrygować, nie.
4:26
No i pomyślałam, kurde, może tak niekonwencjonalnie zacznę od
4:29
literki b. Bo tam są ciekawi artyści, no
4:33
ale nie wypada po prostu nie wypada.
4:35
Ja lubię jak jest od początku do końca, a nie jakieś takie
4:39
wybiórcze pomysły. No i nagle do mnie dotarło, to
4:43
już idziemy moi drodzy do brzegu, przecież ta książka jest
4:47
wydana w dziewięćdziesiątym czwartym roku, czyli dawno nie
4:50
jest zniszczeniem wszystkiego, o czym tu rozmawiamy, czyli
4:54
stawiania facetów na piedestale i wykreślanie kobiet z historii
4:57
sztuki, bo w niej nie ma praktycznie artystek.
5:00
Może jakaś? Ida kalo może artemizja
5:03
gentilewski to wszystko, no ale a co to jest na tak grubiutką
5:07
książkę a znamy się już trochę u mnie po prostu jest od razu
5:12
akcja reakcja. Ja lubię kreatywnie myśleć, więc
5:17
pomyślałam, że przecież znajdzie się też dużo kobiet artystek
5:21
właśnie na literę, a więc wstałam i podeszłam do mojej
5:25
biblioteczki biorąc do rąk książkę historia sztuki bez
5:29
mężczyzn napisaną przez kati hasel plus.
5:32
Jeszcze przecież jest dużo nazwisk z polskiego świata
5:35
sztuki, która od razu przyszły mi na myśl, więc tutaj już
5:39
oficjalnie mogę wam powiedzieć, że jesteśmy uratowani i ta seria
5:43
będzie bardzo fajna. To mogę wam w ogóle obiecać.
5:47
Informując też ten pomysł jeszcze nie wiedziałam, jak
5:50
wiele frajdy mi on przyniesie. Fill właśnie jakby wychodząc od
5:55
pomysłu korzystania z jednej książki, co było mocno utopijne
5:58
sn. Przyznacie?
6:00
No szybko się okazało, że będę musiała korzystać z całej mojej
6:02
biblioteki, jaką mam w domu i to jest chyba po prostu ulubiony
6:07
element tego całego procesu. Mam nadzieję, że spodoba wam się
6:11
ta seria, zobaczymy jak wyjdzie, no bo wiecie literek w alfabecie
6:15
jest od groma, więc no wszystko będzie ewoluowało, więc proszę
6:19
wyprasować garsonki. Jezu, jak dawno nie mówiłam tego
6:23
zdania, no rozsiąść się wygodnie i zaczynamy niewinne abecadło
6:27
sztuki. Piękną literą a jak art.
6:32
Zacznę od Magdaleny abakanowicz artystki, której pracę tyle razy
6:37
mijałam w Poznaniu. Widziałam też w muzeum sztuki
6:40
Nowoczesnej w Warszawie, a nawet odwiedzając przyjaciół.
6:44
Wy tak odległym miejscu jak vancouver w Kanadzie.
6:47
I myślę, że to jest jedno z najbardziej znanych nazwisk w
6:50
polskiej sztuce. Rzeźbiarka pani profesor Sztuk
6:54
Pięknych, kobieta, która wyniosła tkaninę na zupełnie
6:58
inny poziom. I też mogę śmiało powiedzieć, że
7:01
to jest artystka, która uciekła od kategorii.
7:04
W sztuce, która zrobiła to, co niegdyś udawało się tylko tym
7:08
mitycznym geniuszem, nie całkowicie w ogóle złamała
7:11
konwencję i wymyśliła coś innowacyjnego.
7:14
Coś nowego, nasza Polka, a przecież dobrze wiecie, bo też o
7:19
tym rozmawialiśmy. W ostatnim odcinku o rozalii, że
7:22
tkanie przez lata kategoryzowane było jako zajęcie po prostu dla
7:26
bab. No wiecie, taka sztuka
7:28
dekoracyjna, robienie jakichś tam dywaników makatek, ale
7:33
abakanow. Czy tworząc swoje abakany
7:36
zatarła te granice między obrazem a tkaniną?
7:39
No to jest po prostu idealna artystka do pierwszego odcinka,
7:44
czytając o jej życiu natrafiłam też na wzmiankę o jej profesorze
7:48
ze studiów. Ja nie omieszkam wam powiedzieć
7:51
o tym putasie, jakby to powiedziała mama krysia,
7:53
ponieważ jako młoda dziewczyna usłyszała na uczelni, że
7:56
zupełnie nie nadaje się na rzeźbiarkę, że nie ma wyczucia
8:00
formy. Mhm i przez to jedno zdanie
8:03
zdecydowała, że porzuci tę rzeźbę, o której zawsze marzyła.
8:06
Na rzecz malarstwa. Ja Jestem bardzo ciekawa co
8:10
pomyślał sobie jej profesor widząc jej światowy sukces, mam
8:15
nadzieję, że jego ego ucierpiało tak bardzo konkretnie, a gula w
8:19
gardle po prostu sprawiła, że już nigdy nie mógł wypowiedzieć
8:23
tych krzywdzących słów wobec innych studentów i też wspominam
8:27
o tym, wiecie, no to w taki dosyć łagodny sposób jak na
8:31
mnie, ale patrząc na wszystkie lata edukacji chyba no zgodzimy
8:35
się. Że po pierwsze rzadko kiedy
8:37
spotykamy chociaż jednego nauczyciela, który jest tak
8:40
wyjątkowy. By odcisnąć na nas piękne,
8:43
jakieś tam inspiracji, a po drugie, jak łatwo jednym
8:47
rzuconym mimochodem zdaniem złamać czyjeś marzenia i nie
8:52
trzeba być profesorem, żeby kogoś skrzywdzić do końca życia,
8:55
więc myślę, że warto o tym pamiętać i jakby ja Jestem
9:00
świadoma, że istnieją wyjątkowi nauczyciele czy mentorzy, bo
9:03
sama takich spotkałam na na całej drodze edukacji i też
9:07
zawsze będę im wdzięczna. Będę ich miło wspominała.
9:11
Ale jednak w większości są to osoby, które potrafią.
9:13
No bez mrugnięcia okiem zmiażdżyć marzenia i możliwości,
9:17
które są bardzo często sfrustrowane.
9:20
Pamiętajcie, że ja też mówię oczywiście z perspektywy osoby,
9:23
która tę edukację skończyła tam kilka lat temu, więc może się
9:28
coś pozmieniało, no ale to, no to jest mój podcast, więc ja
9:31
mówię o swoich doświadczeniach i tu w przypadku Magdaleny
9:34
również, bo ja mam swoją teorię, a propos ludzi, którzy uczą
9:39
innych na uczelniach, szczególnie.
9:41
Nie, ale dzisiaj nie będę rozpoczynała tej dramy.
9:44
Kiedyś sobie o tym na pewno porozmawiamy.
9:47
Moim pomysłem na te serie był właśnie taki krótki opis
9:51
artystki i na przykład jednego z jej najbardziej znanych dzieł
9:54
należy tak, jak wam powiedziałam, to wszystko.
9:57
No dzisiaj jest pierwszy premierowy, próbny odcinek, że
10:00
ja to dopiero formuję gdzieś tam w mojej głowie, to ja wam
10:02
opowiem tak jak ja czuję, nie będę się w ogóle ograniczała,
10:06
nie zobaczymy co z tego. Wyjdzie znaczy.
10:09
Ja już wiem, że fajnie wyjdzie, a bankany, które zdecydowanie
10:12
robią wrażenie chociażby swoją skalą, a wiemy, że bigger is
10:17
beter. No to ja pierwszy raz je
10:19
widziałam tak na żywo chyba w muzeum sztuki Nowoczesnej.
10:23
Właśnie w Warszawie po otwarciu wiąże się z nimi naprawdę
10:27
piękna, prywatna historia, a my takie lubimy najbardziej.
10:31
Nie ma co ukrywać. Magdalena urodziła się na wsi i
10:34
kiedy była małą dziewczynką, to uwielbiała spędzać czas na łonie
10:38
natury. Jej ulubionym miejscem, w którym
10:40
czuła się bezpiecznie i magicznie były dziuple w starych
10:44
spróchniałych drzewach i ona też wspomina ich zapach.
10:48
Ja od razu jak czytałam ten jej opis, jak pachniało właśnie w
10:52
tej dziupli, no to. Ja się tam przenieść do tego
10:55
lasu i też go poczuć, chociaż teraz jako dorosła kobieta.
10:58
Przyznam, że boję się chodzić sama do lasu i nigdy tego nie
11:02
robię, kiedy abakanowicz była na studiach, to żeby się
11:05
zrelaksować. Właśnie może też po części uciec
11:09
od tłumów wybierała Las i zamiast też zabrać ze sobą jakiś
11:14
namiot, to ona po prostu spała na wyschniętych liściach albo
11:18
gdzieś na na sianie. I wiecie co jak ja o tym
11:22
przeczytałam. No to właśnie tak jak wam
11:24
powiedziałam od razu sobie pomyślałam, że chyba teraz w
11:26
tych obecnych czasach. Nikt nie byłby na tyle odważny,
11:30
a na pewno nie kobieta, żeby spać sama wy lesie i to jeszcze
11:35
na wiecie na liściach. A taka dygresja, bo to jest w
11:38
ogóle moje marzenie od lat, żeby naprawdę od kiedy byłam
11:41
dzieckiem, żeby spać na sianie, gdzieś tam w stodole.
11:45
Jezus mam nadzieję, że kiedyś to zrealizuje i ja też kocham
11:49
opowieści mojego taty o tym, jak on był młody był małym chłopcem,
11:53
jak spał na sianie, jak na przykład dbał o konie czy
11:56
krówki. I ja po prostu jak on o tym
11:59
opowiada, to też czuję ten zapach i klimat, szczególnie że
12:01
jakby no pamiętam jak wyglądały stodoły u dziadków.
12:04
Chociaż jednak moja ulubiona to jest ta.
12:09
Jak donvito chciał wysuszyć swoje kalesony, żeby wiecie,
12:12
dziadek na niego nie krzyczał, że tutaj jest, że one są mokre
12:15
czy pobrudzone i mój tata spalił pusto doły.
12:20
No on to był taki roiber nadal jest a dziadek no niestety moi
12:25
drodzy nie tylko krzyczał na tatę wtedy w każdym razie w
12:30
książce mistrzynie dagmary budzyń szymańskiej wyczytałam
12:34
ciekawostkę taką. Mogę rzec niekonwencjonalną, że
12:38
abakany mają specyficzny zapach, jednak no Dagmara go nie opisała
12:43
i pomyślałam sobie, że może niech to będzie naszym zadaniem
12:47
domowym, nie jak będziecie na jakiejś wystawie abakanowicz to
12:50
weźcie poniuchajcie te abakany, bo ja na pewno to zrobię.
12:54
Wydaje mi się, że w tym roku na pewno odwiedzę muzeum sztuki
12:58
Nowoczesnej w Warszawie, a tam przecież są abakany.
13:01
Więc no nie mogę się doczekać. Nie wiem.
13:03
Uważam, że, że to jest bardzo fajne, nawet te ostatnio jakaś
13:06
słuchaczka mi napisała, że chyba na naszym kanale nadawczym, że
13:11
ona to lubi jak ja właśnie daje takie ciekawostki bardzo
13:14
nietypowe, bo wiecie, że no ja często wam mówię właśnie
13:17
randomowe rzeczy typu co artysta zjadł na śniadanie, albo właśnie
13:22
jak pachniał, no nie wiem modliliani też wiemy jak
13:25
pachniał więc. Wydaje mi się, że no to są takie
13:28
rzeczy, takie niuanse, które nas trochę zbliżają do tych artystów
13:33
nie i to to jest takie bardziej możemy ich poznać od tej bardzo
13:37
prywatnej strony, a nie ma co ukrywać, że akurat niewinna
13:40
sztuka lubi gdzieś tam w te pielesze prywaty wchodzić.
13:46
Mhm, mam nadzieję tylko, że nie będzie kiedyś tak, że wszyscy
13:49
słuchacze niewinnej sztuki jakaś taka wiecie.
13:51
Plakietka proszę przestać, bo nasze eksponaty w muzeum.
13:57
Nie no, mam nadzieję, że nie, ale dobra.
13:59
No to wróćmy jeszcze do sztuki abakanowicz.
14:02
Bo wiele z nich ma kształt waginalny i wiecie, no w naszych
14:08
czasach to w ogóle nie szokuje. Nagość jest już tak otwarcie
14:12
zakorzeniona w przestrzeni, że chyba nawet ekstremalnie
14:16
pruderyjne charaktery nie mają z tym większego problemu, prawda?
14:20
Ale no ona tworzyła w czasach PRLU, to jest totalnie inna
14:25
gadka i o dziwo w ogóle jak ja właśnie czytałam o tych czasach
14:29
PRLU, no to władze. Wtedy trochę się tak wydawało,
14:33
jakby ignorowały ten kształt. Ja właśnie nie wiem czy dla nich
14:37
ta sztuka była nieistotna, skoro była tak mocno nie dosłowna,
14:42
taka wręcz abstrakcyjna, bo jak ujęła to właśnie Dagmara,
14:47
autorka książki mistrzynie dla zachodnich feministek.
14:51
Było to oczywiste, że abakany mają kształt waginy i jakby
14:54
jasno odnoszą się do życia jednostki, w tym reżimie
14:57
totalitarnym i dla mnie to jest zawsze ciekawe, jak ta sztuka
15:00
jest. Tak wiecie, nie dosłownie gdzieś
15:02
zakryta. Żeby jednak powiedzieć to, co
15:05
czujemy, co mówimy, żeby się przeciwstawić, na przykład
15:08
władzy, ale że to nie jest takie proste do w teorii do odkrycia i
15:12
też zawsze jak myślę o abakanowicz, to mam przed oczami
15:15
po prostu Poznań, bo to jest miasto, które od kilku lat
15:19
odwiedzam dosyć regularnie. Bardzo regularnie, ponieważ moja
15:24
przyjaciółka z mężem się tutaj przeprowadzili, więc no na
15:28
szczęście to jest blisko Zielonej Góry i koło ronda
15:31
capoeira. Ja tak je nazywam, chociaż
15:34
wydaje mi się, że nie tylko ja, bo skądś to się wzięło.
15:37
Tam stoi 5 figur, który no tak naprawdę za każdym razem mijam
15:41
jak idę, czy jadę z PKP właśnie do domu moich przyjaciół.
15:46
I też nie bez powodu te rzeźby się znajdują właśnie w tym
15:50
miejscu, ponieważ Magdalena bakanowicz wykładała na
15:53
Uniwersytecie artystycznym. Pewnie ci oczywiście z was,
15:57
którzy są z miasta doznań. No to dobrze znają te historie,
16:01
ale i tak ją tutaj. No musiałam wam opowiedzieć, bo
16:06
jest też takie miejsce, którego nigdy nie odwiedziłam z moimi
16:10
psiapsi co jest szokujące, więc będziemy musiały w lato
16:14
nadrobić, bo my zawsze jak się spotykamy, to wiecie już w tym
16:16
wieku nie imprezujemy tylko mamy takie kulturalne atrakcje, czyli
16:21
muzea. Jakieś wystawy, galerie i te
16:24
klimaty co ja osobiście naprawdę bardzo.
16:27
Uwielbiam i ja się czuję jak na art.
16:29
Wycieczkach, kiedy kiedy po prostu mam odwiedzić swoje
16:32
psiapsi w parku cytadela stoi praca pod tytułem nie rozpoznali
16:38
i ona wygląda tak imponująco, w sensie ja tylko na zdjęciach
16:41
widziałam, bo tam jest aż 112 sztuk jabłakanowicz, tworząc te
16:46
rzeźby ludzi tak zwane tłumy, ona pozbawiła ich tego, co jest
16:51
najistotniejsze tego, co jest. Przez co możemy rozpoznać
16:56
człowieka, co nadaje człowiekowi indywidualizm, czyli jego twarz
17:01
i w ogóle jest dużo tych serii, bo są i dzieci są i mężczyźni są
17:04
właśnie takie nieokreślone tłumy, ale ja tu skupię się
17:07
konkretnie na tych rzeźbach, które znajdują się w parku
17:10
cytadela. I muszę wam po prostu przeczytać
17:14
fragment z książki, która jeszcze nie ma, nie ma jej jakby
17:17
oficjalnie w sprzedaży, bo premierę ma dopiero 22 kwietnia,
17:22
ale ja ją dostałam w prezencie i akurat idealnie wpasowała się w
17:26
wy. Dzisiejszy temat to moi drodzy
17:28
nie jest reklama, ja po prostu w tej serii chcę przytaczać wam
17:31
książki, z których korzystam, bo myślę, że to jest kurs prawa
17:34
tak, no ale dobra to na końcu omówimy bardziej, bo teraz w tym
17:39
momencie mówię o książce pod tytułem ukryte na widoku.
17:43
Tomka szymańskiego, którego myślę, że bardziej możecie
17:46
kojarzyć pod nazwą solo show. No bo on prowadzi Instagrama
17:49
właśnie o takiej nazwie. No i Tomasz na mapie ukrytych na
17:54
widoku dzieł sztuki zaznaczył właśnie nierozpoznanych
17:58
abakanowicz, więc uwaga, cytuję Tomka, który cytuje abakanowicz
18:03
na pytanie, jak interpretować jej tłumy, lubiła odpowiadać
18:07
pytaniem, a jak się panu pani wydaje?
18:10
Co te prace oznaczają? Artystka wspomina, że zazwyczaj
18:13
po krótkiej chwili tłumaczenia się wie się na tym nie znam.
18:17
Ja ja nie mam wykształcenia artystycznego, ja się tym w
18:20
ogóle nie zajmuje. Rozmówcy zaczynali mówić o
18:22
swoich skojarzeniach i osobistych odczuciach, które te
18:26
figury wywołują te spontaniczne, emocjonalne opinie były dla
18:29
artystki równie ważne, co najambitniejsze teksty
18:33
kuratorskie i wypowiedzi profesjonalistów.
18:35
O ile nie ważniejsze, ja to tak bardzo dobrze rozumiem, moi
18:39
drodzy, bo często te teksty kuratorskie są.
18:42
No niezrozumiałe są takie przeintelektualizowane takie
18:46
lepe, p obfite w tak trudne słowa, że można umrzeć z nudów
18:51
podczas ich czytania. Ja przynajmniej zawsze tak mam,
18:54
a przecież dobrze wiecie, że no sztuka moim zdaniem ma być dla
18:58
wszystkich a nie dla wybranych. Stąd niewinna sztuka jest jaka
19:02
jest, żebyśmy wszyscy mieli ogromną przyjemność z obcowania
19:06
i słuchania o sztuce, a nie po prostu.
19:09
Udawania, że że, że rozumiemy te teksty kuratorskie albo że w
19:13
ogóle jest co gorsze, że nas to interesuje i ja zawsze będę w
19:17
grupie osób, które właśnie lubią takie ludzkie podejście, nie
19:20
prostackie, nie wulgarne, tylko ładne, proste i zrozumiałe, bez
19:24
całego nadęcia, które przez lata było i nadal często jest rzucane
19:29
w odbiorców sztuki i też to, co dla mnie ważne, to ja nie chcę
19:33
zbytnio skupiać się na interpretacji tych rzeźb, bo.
19:37
Ee zarówno w książce dagmary mistrzynie czy rzeźbiarki.
19:41
To jest jej najnowsza książka, czy właśnie tutaj?
19:45
W książce Tomka oni wszyscy opisują swoje odczucia.
19:47
A propos tych konkretnych rzeźb w parku cytadela, ja ich
19:52
osobiście nie widziałam na żywo, bo nie chodziłam też spośród
19:55
nich, więc nie mam jeszcze swojego zdania, ale to, co mi
20:00
się podobało, to fakt, który trochę nawiąże chyba do tego
20:04
nadęcia elitarnego w sztuce, bo w przypadku.
20:07
Rzeźb abakanowicz, które stoją na ulicach, to jest właśnie
20:11
bardzo fajne wyjście do odbiorcy, bo my możemy pomiędzy
20:15
nimi chodzić. Możemy.
20:17
No nie wiem. Dotknąć tych rzeźb.
20:19
Możemy też koło nich usiąść i sobie poczytać książkę.
20:22
I to jest niesamowite. Takie wyjście ze sztywnych zasad
20:26
galerii czy muzeum sztuki, więc dajcie mi znać, czy widzieliście
20:30
gdzieś na żywo pracy Magdaleny abakanowicz, gdzie?
20:34
Jaką pracę i co czuliście wtedy? Bo to jest dla mnie
20:37
najciekawsze. Jak wam się podobało?
20:39
Możecie też mi na Instagramie wysłać zdjęcia, bo ja zawsze
20:43
lubię, jak mi wysyłacie właśnie zdjęcia.
20:45
Ee sztuki, którą widzieliście z tego też co wyczytałam w tej
20:49
książce właśnie rzeźbiarki to jej sztuka jest praktycznie
20:53
wszędzie. Ja byłam trochę zszokowana, bo
20:55
jakby wiedziałam, że abakanowicz jest artystką międzynarodową,
20:59
ale nie miałam pojęcia, że jej rzeźby na przykład są w zbiorach
21:04
muzeum of Modern art w momie, czyli jednym z moich ulubionych
21:07
muzeów czy w metropolia museum też w Nowym Jorku w hiroszimie.
21:12
To było dla mnie zaskakujące, czy właśnie w Kanadzie, o
21:15
której? Bo wspominałam, a nawet w
21:17
paryskim centrum pompidu tam jest w ogóle cała lista miejsc,
21:20
gdzie można zobaczyć abakanowicz, ale.
21:23
No nie wiem, przyznam, że ja jak jak to czytałam ten fragment to
21:27
byłam autentycznie dumna z niej, że to jest nasza Polska
21:31
artystka, która na całym świecie po prostu zostawiła po sobie
21:35
ślad i tutaj muszę powiedzieć, że piękna robota pani magdo,
21:40
abakanowicz pozostawiła pani po sobie niesamowite, naprawdę
21:44
dziedzictwo. No ja cieszę się, że jeszcze
21:46
tyle przede mną, nawet i przed nami do.
21:50
Odkrycia bardzo fajnie, naprawdę teraz czas na nową dla mnie
21:54
artystkę, którą znalazłam w najlepszej książce na świecie.
21:58
Nie no jednej z najlepszych. Czyli historia sztuki bez
22:01
mężczyzn? Katie hessel artystka nazywa się
22:04
gertrud arndt, czyli niemiecka fotografka, która no związana
22:08
była z ruchem bauhaus i oczywiście ja nie mogę w ogóle
22:12
wam o niej opowiedzieć, nie robiąc wprowadzenia do bał
22:15
House. U rok 1919 architekt Walter
22:18
gropius założył szkołę, która miała całkowicie zmienić
22:22
myślenie o sztuce. To był czas, kiedy Europa była
22:26
zniszczona i pogrążona w żałobie po pierwszej wojnie światowej.
22:30
Więc no, mogę sobie tylko wyobrazić, jak wszyscy
22:32
potrzebowali zacząć od początku i wszyscy po prostu chcieli
22:36
wziąć życie we własne ręce, w końcu mieli ku temu możliwość i
22:43
Walter wymyślił, że stworzy miejsce z bardzo nowoczesną
22:46
filozofią, w którym miało nie być podziału na płeć, czyli
22:51
naprawdę bardzo niekonwencjonalne, jak na tamte
22:53
czasy. I też inne rzeczy mówiły o tym,
22:56
że w ogóle nie miało znaczenia skąd pochodzisz, jakie masz
22:59
plecy, jakie masz pieniądze, kim są twoi rodzice?
23:03
Więc tak naprawdę dawał możliwość każdemu dawał
23:07
możliwość, no. Edukacji po prostu dawał
23:11
możliwość edukacji, więc jak ja tylko przeczytałam, że do tej
23:14
szkoły mógł dołączyć każdy, bez względu na wiek i płeć to byłam
23:18
taka, to jest naprawdę już się dobrze zaczyna, ale tak naprawdę
23:23
to co najciekawsze, to jednak każdy musiał przejść taki
23:26
wstępny kurs, do którego zasady właśnie łożył.
23:29
Pan Walter gropius i do dzisiaj na wielu uczelniach się stosują
23:34
właśnie. Z jakby stosują ten kurs
23:37
przygotowawczy, no i przyznacie, że to brzmi fantastycznie.
23:41
W końcu Kobiety są stawiane na równi z mężczyznami.
23:45
No pięknie brzmi, ale wiecie co gówno prawda?
23:48
Mhm, bo to było tylko pozorne, jak niestety zwykle.
23:52
Po pierwsze pan Walter z taką piękną ideą wolnościową, jednak
23:57
był typowym facetem. Ponieważ on twierdził, że
24:01
Kobiety myślą tylko w 2 wymiarach, ale mężczyźni już
24:06
myślą w 3 wymiarach. To w ogóle jest no skrajną
24:10
dyskryminacją, no ale za o tym zaraz, bo po kilku latach, kiedy
24:14
okazało się, że studentki Kobiety baby stanowią aż jedną
24:18
trzecią wszystkich uczniów fill, a jakby przy pierwszym naborze
24:23
na studia zapisało się więcej kobiet niż mężczyzn, no to
24:27
Walter był fill wkurzony i przerażony, bo on nie chciał,
24:31
żeby bauhaus był traktowany jako miejsce typowo kobiece, więc
24:35
wymyślił sposób. A jakże inaczej, oni zawsze mają
24:39
sposób, żeby te biedne Kobiety zepchnąć gdzieś na margines.
24:43
Fill po tym wstępnym kursie fill, który musiał przejść każdy
24:47
Kobiety, były zapisywane tak, jakby odgórnie do warsztatu
24:50
tkactwa, bo jak już wspominałam, fill przy okazji abakanowicz i
24:54
rozalii, to po prostu była dziedzina w sztuce, która miała
24:58
być domeną kobiet. Fill takie tam babskie zajęcie.
25:01
Nie dlatego też do dzisiaj w tej dziedzinie to Kobiety miały
25:04
największy wpływ na jej rozwój, bo no nie miały też.
25:08
Ale skoro nie miały wyjścia, no to chociaż korzystały z tych
25:12
możliwości jakie miały i to one jakby wymyśliły wiele
25:16
rewolucyjnych technik także. Tak czy siak nigdy.
25:22
Nam nie zamknął ust i rąk pełnych talentu.
25:26
No i wiecie też z tym wszystkim wiązało się zwyczajnie
25:29
uniemożliwianie kobietom osiągnięcia wykształcenia
25:32
architektonicznego i się okazało, że to wykształcenie
25:36
architektoniczne. To był taki mokry sen każdej
25:39
Kobiety, jakby każda chciała studiować architekturę, bo był
25:43
to najważniejszy i najwyższy jakby cel studiowania na
25:47
uczelni. Kierunki, które były naprawdę
25:49
szanowane i traktowane na poważnie.
25:51
Jak wzornictwo rzeźba malar. Łatwo no to dyplom z tych
25:56
kierunków mógł trafić tylko do naprawdę nielicznych studentek,
26:00
ponieważ była to domena mężczyzn i dla mężczyzn to oni mieli mieć
26:06
dyplomy najistotniejszych kierunków na tej uczelni i
26:10
wyobraźcie sobie, że przez wszystkie lata działania tej
26:13
uczelni wydaje mi się, że to było 14 lat, tylko 11 kobiet
26:19
ukończyło te poważne, trudne i męskie w cudzysłowie kierunki.
26:23
A i właśnie przez te wszystkie lata tylko jedna kobieta
26:25
sprawowała funkcję jakąś. Nie wiem oficjalnej kierowniczki
26:29
warsztatu, czyli jakby taka wiecie, pani profesor danego
26:33
kierunku i wiecie jaki to był kierunek?
26:36
No właśnie tkactwo przeraziły mnie te statystyki, to muszę
26:40
przyznać, a wszystko tak naprawdę zaczęło się od pięknej
26:44
idei równości takiego świeżego początku, bo po tym strasznym
26:49
czasie wojny. No nie wiem, no za każdym razem
26:53
ten temat wraca i on będzie wracał u nas moje drogie moi
26:57
drodzy, ale za to będziemy mogli prowadzić bardzo interesujące
27:01
rozmowy, bo będziemy mieli jeszcze większą wiedzę.
27:04
O tych czasach bardzo ciężkich dla kobiet mnie po prostu smuci,
27:10
bo wiecie, to jest 1900 jakiś rok, ale dużo dużo wcześniej.
27:14
Zawsze Kobiety, które coś tworzyły, bardziej były
27:18
sprowadzane do roli rękodzielniczki, a nie artystki
27:21
i też to słowo rękodzielniczka było takie bardzo nieprzyjemne w
27:27
wydźwięku nie. A artystka wow coś praktycznie
27:31
nieosiągalnego. Przecież zawsze artystów stawia
27:34
się ponad albo na równi z boga z bogami, więc wiecie z tej
27:38
postępowej takiej szkoły przyszłości.
27:42
Tak zwykle została kolejna instytucja patriarchalnym
27:45
systemem równość była no ale wyłącznie na papierze, więc
27:50
teraz już jak mamy kontekst wprowadzający, to przejdźmy do
27:54
artystki, ponieważ gertrud nie spodobało się to podejście do
27:58
kobiet. Nie dziwimy się, ona chciała być
28:01
architektką, a nie mogła, więc trochę ula olała tych wszystkich
28:06
typów. Ukończyła oczywiście uczelnię,
28:08
bo dlaczego by nie? Ale ona potem postanowiła, że
28:12
wyjdzie za mąż. Po prostu znalazła
28:14
fantastycznego partnera. I tak dla jasności, ona nigdy
28:18
nie wiązała swojej przyszłości z tkactwa.
28:21
Ale też no nie chciała sobie odejmować możliwość, odbierać
28:26
może bardziej możliwości edukacji, więc na uczelnię po
28:30
ukończeniu tej szkoły jeszcze chodziła, ale już jako wolna
28:33
słuchaczka na takie nowe wykłady, które zajmowały się i
28:37
mówiły o fotografii. I tutaj chyba.
28:39
No nie wydarzyło się nic innego, jak po prostu wybuch Wielkiej
28:43
miłości właśnie do robienia zdjęć.
28:46
I wiecie o tym, że ja zawsze wybieram.
28:48
Myślę, że też intuicyjnie, ale też.
28:51
No dobra energia sprawia, że ja zawsze dla nas wybieram
28:55
niesamowite, charakterne artystki, bo to jest po prostu
28:59
mój ulubiony typ człowieka i do podziwiania i do opowiadania i
29:03
gertrud też taka była. Towarzyska, zabawna, lubiła po
29:08
prostu pieprzyć patriarchat, od kiedy tylko mogła to na
29:11
sprzeciwiała się narzuconym rolom społecznym.
29:15
Nie chciała być po prostu częścią schematu tradycyjnej
29:17
roli, jaka została narzucona kobietom i to już był czas,
29:21
kiedy faktycznie dużo kobiet mogło próbować.
29:26
Trochę jakby to powiedzieć, wyrwać się po prostu z tych ról,
29:31
które nadal chciano im narzucać. No i widać to w jej sztuce widać
29:35
to w jej fotografii. Myślę, że pozostało w niej
29:38
bardzo dużo z tego bauhausu, który pozwalał eksperymentować
29:42
przede wszystkim, że dawał jakąś faktycznie namacalną wolność i
29:47
pozwalał też myśleć bądź co bądź wy niekonwencjonalny sposób, bo
29:52
ona w swojej fotografii wcielała się w różne role.
29:55
Fill znana jest właśnie z autoportretów, na których
29:58
przebierała się w takie bardzo fantazyjne stroje.
30:01
Kapelusze odkrywała też odgrywała też wiecie rolę przed
30:05
tym obiektywem? Właśnie poszukując klucza do
30:09
kobiecej tożsamości, ona też nawet mówiła, wystarczy otworzyć
30:13
oczy i już można stać się kimś innym.
30:17
Jest wiele też interpretacji i portretów.
30:19
Wiele nawiązań właśnie do łamania schematów, do symboliki
30:23
sn, zduszonych kobiet, które pragnęły wolności twórczej na
30:27
uczelni, która fill obiecała im tę wolność, prawda?
30:31
I czy widać to na jej fotografii?
30:34
Bo znając zaplecze historyczne tak jak wam chociaż w skrócie
30:37
teraz opowiedziałam o tym bauhausie sn, no to widać nie
30:40
jakby oczywiście. Dlatego dla mnie zawsze tak
30:44
ważny jest kontekst tej prywaty, a nie tylko samo dzieło, no bo
30:48
patrząc na na jej fotografie na jej autoportret, no to nie
30:52
moglibyśmy go zinterpretować tak, jakbyśmy mogli teraz, kiedy
30:56
znamy jej troszkę biografię. Zmarła w wieku 97 lat, a mówię
31:01
wam o tym, bo na koniec mam historię, która tylko was
31:06
utwierdzi w tym, jaka to była niezwykła babka z tej naszej
31:10
gertrud. Ona nie chciała klasycznego
31:12
pogrzebu. Zażyczyła sobie, żeby
31:14
zorganizowali taką huczną i kolorową imprezę, jak za dawnych
31:18
młodych czasów fill i oczywiście no nie wypada nie spełnić fill
31:24
ostatniej woli, prawda? Osoby umierającej więc pełnili
31:28
ją, więc mieli fantastyczne, kolorowe bailando, żeby pożegnać
31:33
swoją przyjaciółkę fill, która była fill barwnym ptakiem w
31:38
czasach kiedy. Nie do końca chciano pozwolić,
31:41
by Kobiety mogły sn fill wyrażać siebie i ja mam moi drodzy
31:45
nadzieję, że gdziekolwiek teraz jest jej dusza, to bawi się
31:49
świetnie i nadal pieprzy patrioat naprawdę ja jeszcze
31:52
tylko wam powiem, bo w momencie kiedy wysłuchacie tego odcinka,
31:56
no to ja wracam z Berlina, bo blend zaprosił mnie na otwarcie
32:00
wystawy Marina abramowicz, która odbywa się wy uwaga sn.
32:05
Bał, rozumiecie to jest nieprzypadek jak usłyszałam te
32:09
nazwy to od razu wyszukałam informacje, bo założyciel
32:12
bauhausu to jest Walter gropius i nie mógł to być zbieg
32:16
okoliczności, więc oczywiście szybko fill zaczęłam robić fill
32:19
Research skręcony, bo miał być przecież o artystkach, a nie o o
32:22
o walterze fill Group kiusie. Co prawda to miejsce, w którym
32:26
odbywa się wystawa. Nie powstało dzięki walterowi.
32:30
Ale dzięki no fill jego potomkowi, czyli martinowi
32:34
gropiusowi. Rozumiecie to więc ja uważam, że
32:37
to jest bardzo dobry znak i to jest.
32:39
No ja dlatego mówię, że to jest nie przypadek, bo jakim cudem ja
32:43
jadąc do gropius bał do Berlina fill, robiąc przed nim odcinek,
32:48
żeby was nie zostawiać bez odcinka natrafiłam na artystkę,
32:52
a ja na liście mam chyba z 20 różnych artystek, a wybrałam
32:55
akurat ją patrząc po jej sztuce i że się okazało, że to będzie
32:59
wszystko powiązane. No przecież to jest niesamowite.
33:03
Uwielbiam takie nie przypadki, ludzie i skoro wszystko w
33:06
dzisiejszym odcinku ma jakiś dziwny sens i się ze sobą łączy,
33:10
no to wypadało by jednak w odcinku o artystkach i artystach
33:13
na literę a wymienić królową sztuki performance'u czyli
33:19
marinę abramowicz, prawda? Tak sobie pomyślałam, że że był
33:24
odcinek o 10 najbardziej kontrowersyjnych performansach
33:28
Marine abramowicz. Potem był jej odcinek
33:31
biograficzny na bazie biografii, którą napisała, czyli pokonać
33:34
mur. Potem był odcinek z Manchesteru,
33:37
gdzie brałam udział w jej performance, balkan erotic epik.
33:40
Potem zrobiłam Wywiad z mariną abramowicz, który też wstawiłam
33:45
na niewinną sztukę, a jeszcze wam nie opowiedziałam o tym
33:49
fill. Jak byłam w Barcelonie na
33:51
kolejnym erotic epic i jak poznałam osobiście Marine
33:54
abramowicz, a teraz jadę jeszcze do Berlina i też będzie odcinek
33:59
o Marine abramowicz. Fill, więc wydaje mi się, że to
34:03
jest bez sensu, jakby wspominam, że oczywiście Marina abramowicz
34:05
zalicza się do artystek na anię. Ona w ogóle jest w każdą jedną
34:09
literką dla mnie w alfabecie artystycznym, bo to jest Marina
34:12
abramowicz, więc po prostu fill nie wypada.
34:16
Jo jej pominąć dzisiaj, bo wiecie, że ja uwielbiam marinę,
34:21
ale wydaje mi się, że będzie oni tak dużo, że zróbmy miejsce na.
34:25
Mniej znane fill artystki. Ta seria też pozwoli mi na to,
34:29
żeby wam właśnie poopowiadać. Oczywiście będą też mężczyźni w
34:33
innych odcinkach, ale o artystkach i artystach, którzy o
34:37
fill szczególnie o artystkach, nie ma o nich tak dużo
34:40
informacji, na przykład na całą biografię.
34:42
No bo były wykreślane z historii.
34:44
Więc znajdą sobie miejsce tutaj, w naszym abecadle fantastyczny
34:48
to był pomysł. Mam nadzieję, naprawdę, że wam
34:50
się spodoba ta seria, więc teraz czas na kolejną artystkę również
34:54
fotografkę, która ma tę listę. Trafiła też z nieprzypadku,
34:59
ponieważ moje przyjaciółki z Poznania, o których już
35:02
wspominałam, widzisz, no wszystko się dzisiaj łączy.
35:06
Na moje urodziny pojechałam na Weekend do nich, no to zawsze
35:10
wiecie, obchodzimy sobie nasze urodziny wspólnie i one
35:12
podarowały mi między innymi wielki, bo.
35:16
Zawsze to muszę powiedzieć biggers better wielki, piękny
35:20
album dian arbuz, domniemam, że dlatego, że ja ostatnio bardzo
35:24
mocno wkręciłam się w fotografie analogową, o czym wam
35:27
wspominałam w ostatnim odcinku, prawda?
35:29
Jak zaczęłam przeglądać ten album, to się okazało, że ja
35:32
bardzo dobrze znam jej zdjęcia, a to była.
35:35
No powiem wam niezwykła kobieta, która kadrowała rzeczywistość
35:39
taką, jaka była. Co jest bardzo no odświeżające.
35:44
W ujęciu obecnych czasów z tymi wyidealizowanymi kadrami
35:49
naciągniętymi buziami wręcz identycznymi twarzami, które są
35:56
trochę w takim kanonie kopiuj wklej, co jest bardzo
35:59
przerażające, bo nie wiem gdzie. Właśnie podział się jakby ta
36:04
chęć indywidualizmu wszyscy chcą wyglądać tak samo znaczy, no nie
36:08
wszyscy to jest generalizowania, ale ogromna część ludzi w
36:11
internecie. No i w 1967 roku była taka
36:15
wystawa new dokument w mi zomów Modern art.
36:18
Właśnie w Nowym Jorku sn fill przed nią fotografia taka, no,
36:21
określana jako dokumentalna fill miała.
36:27
Właśnie typowe określone zasady fotograf miałby być anonimowy w
36:33
swoich zdjęciach po prostu liczył się temat, nie styl miał
36:36
być fill, przekaz fill kadru, a nie wiecie, że o tu wiemy, że to
36:40
zrobił sn fill na jakiś tam lindberg, a tutaj ani libowic
36:43
tylko po prostu liczyła się sn, fill, dane dany moment zazwyczaj
36:47
bardzo mocny, kontrowersyjny sn fill gdzieś na ulicy sn, ale
36:52
przyszła nowa fala. Czyli to co ja na przykład
36:55
kocham najbardziej za każdym razem jak czytam o nowej fali
36:57
sn, no bo wiecie dlaczego ja to kocham, bo wtedy jest przełom, a
37:00
przełomy to jest po prostu coś historycznego, dlatego my się o
37:03
tym sn fill uczymy uczymy, to są ludzie, którzy chcieli złamać
37:07
zasady sn, a to jest takie takie ciężkie, żeby coś takiego
37:11
zrobić, ponieważ nadszedł czas na fotografów, którzy pokazali
37:14
swój charakter i bez problemu mogliśmy w ogóle odróżnić ich
37:18
styl. Tak jak wam powiedziałam, no bo
37:20
sn, no każdy artysta ma swój sn fill nietypowy.
37:24
Wyjątkowy styl i wyobraźcie sobie, że day n.
37:26
Była pierwszą amerykańską fotografką sn, która została
37:30
wyróżniona na biennale w Wenecji w siedemdziesiątym drugim roku
37:33
sn i nawet sam andy warhol mówił, że day n wyprzedza swoje
37:37
czasy, a on akurat się na tym dobrze znał, bo on wiele rzeczy
37:41
przewidział, jakby nie zmarł przedwcześnie.
37:44
No to andy warhol, by mogę prowadzić jakiś program z tym z
37:48
wróżbami, albo z tym sn fill starotem.
37:50
Nie no żartuję sn, ale. Zanim to wszystko się wydarzyło,
37:54
wyszła za mąż za alana fill i tutaj w tym przypadku sn też
37:58
wyszła za bardzo fajnego męża. W sensie wybrała sobie partnera,
38:04
nie, że musiała wyjść za mąż, tylko po prostu znalazła.
38:06
Powiedzmy swoją sn. Fill sn somade nie jak to się
38:10
mówi swoją bratnią duszę sn, on najpierw fill taką sn, on w
38:15
ogóle miał jakąś normalną pracę, ale on bardzo marzył, żeby być
38:18
aktorem, ale stał się fotografem sn to tak naprawdę w dużym
38:21
skrócie. Fill oni razem zajmowali się
38:23
fotografią komercyjną taką kreacyjną sn, ale daje n szybko
38:27
się ona znudziła, bo. No jakby poza tymi poprawnymi
38:31
kadrami, no i zleceniami wiecie za które mogli żyć, to ta
38:35
fotografia nic nie wnosiła do jej życia, a często właśnie tak
38:39
jest jak jak nie zawsze bym powiedziała, że raczej zawsze
38:42
jak jesteś artystą, to pragniesz pokazywać prawdę, ale nie
38:47
bierzcie tego dosłownie, bo taką prawdę emocjonalną, że nawet czy
38:52
robisz abstrakcję czy surrealizm, ale jest w tym coś
38:56
takiego, że ty chcesz zmieniać świat.
38:58
A w przypadku na jakiejś fotografii komercyjnej no to nie
39:02
ma co ukrywać, że ona zbyt wiele nie wnosi do życia, poza po
39:05
prostu ładnym mówiąc banalnie kadrem czy ładną buzią, więc
39:12
mieszkając w Nowym Jorku, ona postanowiła odkryć wiele nowych
39:17
rzeczy i zrobiła to w bardzo prosty sposób.
39:21
Po prostu zaczęła chodzić na spacery w poszukiwaniu
39:24
inspiracji. A wiecie, że w tym mieście no
39:26
ich nie brakuje? Uczyła się też w ogóle pod okiem
39:30
kilku fotografów. Yy i tak jej o jakby takimi guru
39:34
fotografii były Kobiety, zawsze była też obeznana z mistrzami
39:38
fotografii, dużo czytała, ona też bardzo dużo wiedziała o
39:42
historii fotografii i bardzo lubiła się o nich uczyć i dużo
39:48
wiedziała, zanim w ogóle sama stała się ikoną niezwykłych
39:50
kadrów. To jest fascynująca historia.
39:54
Ja bym tak powiedziała kolokwialnie, że dziewczyna
39:56
lubiła robić Research i przykładała się po prostu do tej
39:59
swojej pasji. Jak chcesz być w czymś dobry, no
40:01
to po prostu. Ten punkt edukacji jest bardzo
40:05
istotny. Czym więcej wiesz, tym możesz po
40:07
prostu łamać schematy, nie bez większego problemu i to, co ja
40:12
mogę powiedzieć o Nowym Jorku, to z pewnością, że można spotkać
40:15
w nim bardzo dużo nietypowych ludzi.
40:19
Niektórzy by powiedzieli, że takich wariatów albo też
40:22
dziwaków. Myślę, że nigdzie na świecie nie
40:24
ma ich tylu, co właśnie tutaj, w Nowym Jorku o jest od razu mi
40:28
przelatują kadry wszystkich dziwnych osób.
40:31
Które ja spotkałam pozytywnie dziwnych osób, które spotkałam
40:34
gdzieś w Nowym Jorku i pierwszy kiedyś wam o tym opowiadałam w
40:38
jednym z pierwszych odcinków. O Nowym Jorku na niewinnej
40:41
sztuce był taki pan, my go gdzieś na broadwayu spotkałyśmy,
40:45
a potem właśnie w kierunku na Times Square, gdzieś w subwayu,
40:49
który był w slipeczkach, na których były pony, jak się
40:53
nazywają my Little pony i on sobie tam tańczył najpierw przed
40:58
pizzerią, a potem właśnie przed subwayem i taki był wiecie, w
41:02
tych samych slipeczkach wielka burza loków, fantastyczny był to
41:06
podobno jest jakiś, ja już nie pamiętam, ale to jest jakiś
41:08
kultowy. Pan dziwak z ulic Nowego Jorku?
41:12
No ale wracając do dayen ona myślała bardzo
41:15
niekonwencjonalnie i wydaje mi się, że mogę powiedzieć po
41:20
prostu, że była inteligentną i wrażliwą kobietą.
41:24
Czytała też teksty josepha mitchella, który pisał dla new
41:27
yorkera, czyli też domniemam, że po prostu pisał o Nowym Jorku o
41:32
całym klimacie tego miasta. I właśnie te teksty mocno ją
41:35
inspirowały. Do szukania tych ekscentrycznych
41:39
postaci w mieście, które nigdy nie śpi.
41:42
I to jest właśnie klucz i esencja i fotografii fill
41:45
ekscentryczni ludzie, których większość fill.
41:49
No jednak unika fill, omija trochę tak, wiecie szerokim
41:52
łukiem, bojąc się ich inności i może też nieprzewidywalności, bo
41:56
często fill to może być połączone i sama dayen
42:01
powiedziała. Tak, faktycznie sądzę, że
42:03
istnieją rzeczy, których nikt by nie zobaczył, gdybym ich nie
42:07
sfotografowała i też cały czas muszę wam fill o tym
42:10
przypominać, ale pamiętajcie, że to były tam.
42:13
Wiecie no siedemdziesiąte lata, więc też trochę inaczej niż
42:16
teraz. Wtedy były takie zasady, gdzie
42:19
ludzie, gdzie nie wypadało wiele w tych obecnych czasach naszych
42:23
można wszystko nie nie ma żadnego tematu tabu, a wtedy
42:27
ktoś nie chce robić ładnego zdjęcia jakieś paniusi w
42:30
kapelutku tylko chce kogoś wiecie chorującego umierającego
42:35
czy powykrzywianego, no ona miała wiele nietypowych miejsc,
42:39
do których chodziła szukać swoich bohaterów.
42:42
No bo szukała też. Lotnicach tak wiem szokujące,
42:48
chociaż to takie wiecie, powrót do korzeni jak wszyscy wielcy
42:50
artyści typu nie wiem, da Vinci czy Michał anioł, ale ona też
42:55
chodziła po noclegowniach po szpitalach psychiatrycznych i
43:00
ona fotografowała. Naprawdę to jest cały wachlarz
43:03
różnych interesujących ludzi, bo byli tam nudyści.
43:07
No wiecie, golasy znowu muszę powiedzieć w tamtych czasach, no
43:09
to było nie do pomyślenia, żeby portretować golasów nie.
43:13
Robiła też portrety transseksualistą, drag queens
43:18
moich ukochanych. Były też osoby nisko rosłe, albo
43:21
właśnie takie z gigantyzmem były prostytutki, różni dewianci, no
43:27
coś absolutnie pięknego i fascynującego, bo właśnie taki
43:30
jest świat. Świat jest różnorodny, nie
43:33
wszyscy wyglądają tak samo, nie wszyscy lubią to samo.
43:36
Nie wszyscy nie wiem, kochają te same osoby.
43:39
No to jest. Niesamowite i w wielu źródłach,
43:42
które czytałam, no to były takie przemyślenia, że czy to w ogóle
43:46
wypada, żeby fotografować? No tutaj ja używam specjalnie
43:50
tego słowa dziwacy, ale to nie jest obraźliwe, po prostu, żeby
43:53
fotografować dziwaków. Nie, to jest skrót myślowy.
43:57
Ale wiecie co te osoby, które były na tych zdjęciach mówiły,
44:02
że one się nie zgadzają z tym, że nie wiem, że tam
44:04
społeczeństwo uważa to za niestosowne, dlaczego przecież
44:07
oni właśnie tacy są, że to im bardzo schlebiało, że to im
44:11
dawało atencję i że oni tak pięknie wyglądali na tych
44:15
zdjęciach, więc oni czuli się docenieni przez day NI to jest
44:19
naprawdę prawda. Sama uważam, że w każdym można
44:23
znaleźć coś pięknego i nie chodzi mi tylko o te walory
44:26
zewnętrzne, bo według mnie. Daje dostrzegała coś więcej niż
44:30
tylko nietypowy wygląd ludzi, których umieszczała gdzieś tam
44:33
na tej swojej kliszy, bo ona to mnie bardzo zainteresowało.
44:37
Ona rozmawiała z tymi ludźmi, ona chciała ich poznać, chciała
44:41
ich zrozumieć, więc te emocje i ta naprawdę szczera ciekawość.
44:46
Day n fill jest widoczna na jej zdjęciach, bo to jest coś
44:50
takiego, że w w naszych bety cały czas się odwoływać.
44:53
W naszych czasach jest fill. Wydaje mi się, że byłoby tak, że
44:58
ludzie robili by takie rzeczy dla atencji, ale swojej.
45:02
Dla dla jakiegoś klikbejt u dla czegoś nietypowego, że to
45:05
zaskoczy i zszokuje ludzi, a ona to robiła z takiej czystej
45:10
ciekawości właśnie drugiego człowieka, że to był temat
45:14
trochę taki niezbadany ci ludzie byli na uboczu właśnie spychani
45:17
przez to społeczeństwo, a okazywali się fantastycznymi
45:21
ludźmi i to jest dla mnie naprawdę piękna historia takiej
45:26
ludzkości, nie takiego humanizmu chciałam powiedzieć, no takiego
45:30
człowieczeństwa i te takie najbardziej kultowe i.
45:33
Dane zdjęcia daje to na przykład są 2 bliźniaczki, które
45:37
wyglądają, jakby były żywcem wyciągnięte z kadru lśnienia,
45:41
albo jest taki latynoski karzeł, który siedzi sobie nago, ale.
45:45
To co musi być przykryte, to jest tam gdzieś przeplecione
45:49
ręcznikiem białym jest też chłopiec w Central parku, który
45:53
trzyma zabawkę granat, czyli naprawdę bardzo kontrowersyjne.
45:57
Bo czy dzieci powinny bawić się takimi zabawkami?
46:00
Wiecie, ale też jest na przykład portret mojej ukochanej susan
46:04
sontag z jej synem, którzy są gdzieś tam pięknie wpatrzeni w
46:08
siebie, siedzą na ławce, kilka jest tych zdjęć, ale akurat
46:11
właśnie. O tym teraz pomyślałam, są
46:14
zdjęcia 2 dziewczyn, które mają zespół Downa i są takie pięknie
46:18
ubrane i są i sobie gdzieś tam tańczą na trawie jest właśnie
46:23
mężczyzna z gigantyzmem, który wręcz dosięga sufitu i jakby
46:28
przy nim stoją. Nie wiem, czy to jego rodzice,
46:29
że po prostu jakaś taka starsza para, którzy są tacy malutcy,
46:33
przy nim piękne są te zdjęcia niesamowite, po prostu.
46:38
Miałam też ogromną przyjemność, kiedy mogłam sobie w nich
46:41
poszperać i pooglądać, więc naprawdę Jestem wdzięczna moim
46:45
psiapsi, że kupiły mi tę książkę od iien ona nosi tytuł dokument
46:49
taki wielki, czerwony, po prostu napis dokument jest bardzo
46:53
gruba, ciężka jest pięknie, w ogóle uszyta, no jak to albumy
46:56
nie naprawdę Sylwia zawsze. Sylwia potrafi znaleźć mi piękny
47:01
prezent i ta książka też ma taką srebrną okładkę bardzo war
47:05
holowską, że wiecie odbijacie się patrząc na jej okładkę, ale
47:11
z racji, że mnie daje bardzo zaintrygowała to znalazłam też
47:14
pełną biografię, więc zamówię zaraz by okazało się, że no jej
47:18
historia też jest bardzo tragiczna, była bardzo wrażliwa,
47:21
nie nie bez powodu przez większość życia też zmagała się
47:25
z bardzo ciężką depresją. I nie wiem czy tak jest, ale z
47:31
tego co tak pobieżnie wyczytałam, no to może stąd jej
47:36
dążenie do szukania większego sensu w tej fotografii właśnie
47:40
wybieranie ludzi, którzy byli gdzieś poza ramami
47:42
społeczeństwa, którzy których też jakieś dolegliwości były
47:48
bagatelizowane, tak jak właśnie jej depresja.
47:51
Nie wiem, ale no tak mi się coś wydaje, więc wiem, że to jest
47:57
artystka, o której z przyjemnością wam opowiem, więc
48:00
jak widzicie i dayan arbuz i też Magdalena abakanowicz, której
48:05
też mam biografię pod tytułem trauma i sława z tego co
48:09
pamiętam, więc to są 2 artystki, które tutaj nam pokrótce
48:14
opisałam, ale chciałabym też zrobić o nich całe odcinki.
48:17
No ale jeszcze tak szybko. Wracając do tej dyan.
48:21
Moi drodzy w tak naprawdę piku swojej rozpoznawalności, kiedy
48:27
była na szczycie w siedemdziesiątym.
48:30
Pierwszym roku popełniła samobójstwo, ale czekajcie, bo
48:33
ja bo tutaj powiedziałam, że w siedemdziesiątym drugim roku ona
48:37
została wyróżniona na biennale, w tym w Wenecji, czyli to już
48:41
było pośmiertne wyróżnienie, nawet tego nie doczekała.
48:46
No w każdym razie jak was też zainteresuje ten temat i
48:49
będziecie niecierpliwi na mój odcinek, no to widziałam, że
48:52
jest film z 2006 roku. Pod tytułem Futro portret
48:56
wyobrażony daje n arbuz, gdzie w jej rolę jakby w rolę tej
49:01
artystki wcieliła się Nicole kidman, więc takie trochę
49:04
nietypowe. Połączenie więc skoro dzisiaj
49:07
jest też odcinek o zadaniach domowych, to niech to może
49:10
będzie nasze drugie zadanie domowe, jak będziecie mieli
49:13
ochotę, to sobie obejrzycie właśnie ten film.
49:17
Ja też z przyjemnością, ale to przed przygotowaniem odcinka o
49:20
dayen. No i tak już na koniec oddajemy.
49:23
Chciałabym wam powiedzieć, bo ona popełniła samobójstwo
49:28
właśnie rok przed tą nagrodą w Wenecji, bo sprawdziłam teraz
49:32
nie ma bardzo oficjalnego stwierdzenia, dlaczego tutaj
49:35
właśnie su. Dzieje się tą ciężką depresję,
49:39
dużo tam się rzeczy nałożyło. Właśnie chyba rozstała się z
49:42
mężem. Cały czas się stresowała.
49:44
Tą swoją pracą też przebywała z różnymi ludźmi.
49:49
Może to też mogło wpływać jakoś jeszcze bardziej na jej
49:53
psychikę, więc strasznie, że do tego doszło.
49:58
Pamiętajcie, że zawsze przy odcinkach, kiedy mówię.
50:01
Na przykład o samobójstwach to wstawiam linie infolinie, gdzie
50:05
można zadzwonić jeżeli macie. Jakieś myśli samobójcze albo
50:10
gorszy czas, więc pamiętajcie, że w dobie internetu wystarczy
50:14
wygooglować też taki numer albo właśnie zobaczyć w opisie i
50:18
zadzwonić na niego. Jeżeli fill potrzebujecie.
50:22
No bo skoro jest taka możliwość i są ludzie, którzy się na tym
50:25
znają i mogą pomóc, można z nimi porozmawiać.
50:28
No to pamiętajcie o tym, że że warto też chciałabym, żeby
50:33
więcej ludzi zwracało uwagę na drugiego człowieka właśnie z
50:36
taką czułością ze świadomością, że.
50:39
Czy ma jakąś historię i że nie nie można oceniać drugiego w
50:43
taki łatwy sposób, tak jak już powiedziałam w naszych czasach
50:46
ludzie łatwo mówią ohydne rzeczy, które mogą wpłynąć potem
50:51
na psychikę kogoś już do końca fill życia, a bardzo lubią
50:56
ludzie. To w tych czasach robić nie
50:57
mówić takie rzeczy obcym ludziom.
50:59
Ja nie wiem w ogóle skąd się to wzięło fill takie
51:03
przeświadczenie, że oni w ogóle mają Prawo i że kogoś to.
51:07
Interesuje naprawdę świat byłby piękniejszy, a świat jest
51:10
piękny. No tylko ludzie to.
51:13
Wiadomo kto putasy ja wiem, że nieraz się irytuje my na różne
51:17
osoby i po prostu mamy ochotę, ale może lepiej czasami nie albo
51:22
powiedzieć to tylko gdzieś w kuluarach jakiś przyjacielskich
51:25
rozmów albo samemu sobie, a nie komuś żeby go krzywdzić, bo jak
51:30
właśnie o tym wszystkim myślę, to przypomniało mi się tylko ja
51:33
nie wiem czy to jest stosowne, czy to jest na temat, ale
51:37
powiedzmy, że wam o tym opowiem, bo.
51:39
Jak chodziłam do klasy podstawówkowej 1 3 to moją
51:43
nauczycielką była pani Agnieszka, ja dokładnie pamiętam
51:45
nazwisko, ale tutaj już nie będę go mówiła i wydaje mi się tak
51:50
szczerze, że to ona jest odpowiedzialna za to, jak ja
51:52
bardzo otwarta Jestem i że dla mnie człowiek to człowiek jakby
51:58
bez większego oceniania, że ja nigdy nie zwracałam uwagę uwagi
52:03
jak kto. Wygląda jaki ma.
52:06
Nie wiem kolor skóry, wiecie jakby dla mnie to po prostu
52:09
człowiek był człowiekiem bez względu naczy chodzi mi o wygląd
52:14
nie, bo jak ktoś był putasem no to od razu zwracałam uwagę.
52:17
Ale pamiętam też, że jej córka była chora, miała mocną
52:23
niepełnosprawność umysłową. Nie wiem, czy tak się mówi, ale
52:26
wiecie o co chodzi, a nasza klasa była jedyną w całej
52:31
ogromnej szkole, bo w tamtych czasach się rodziło dużo dzieci,
52:34
więc było fill. Ja byłam w jakiejś chyba g
52:35
klasie naprawdę takiej bardzo dalekiej i my byliśmy jedyną
52:39
klasą, która dzięki pani agnieszce odwiedzała szkołę
52:42
specjalną właśnie do której chodziła.
52:45
Jej córka i dla nas te wszystkie dzieci fill, które dla reszty
52:50
szkoły były dziwne czy takie inne?
52:54
To dla nas po prostu były dziećmi, nie z którymi się
52:56
bawiliśmy i rozmawialiśmy, jakby no wiedzieliśmy, że że nie
53:00
poruszają się tak jak my, czy też nie wiem, nie mówią tak jak
53:04
my wiecie o co chodzi, jakby wiedzieliśmy, że to jest klasa
53:06
specjalna i dużo dzieci ma jakieś porażenia czy choroby,
53:12
ale było to naturalne, nie po prostu wiedzieliśmy, że są różne
53:16
typy ludzi, o ja Jestem wręcz pewna, że to miało ogromny na
53:19
mnie wpływ. To było takie bardzo wszystko.
53:22
Naturalne to my nie byliśmy zmuszani.
53:24
My bardzo lubiliśmy chodzić do tych dzieciaków.
53:27
Zresztą córka pani Agnieszki bardzo często też siedziała z
53:30
nami w szkole, no ale wiecie, no klasy 1 3 wyglądają inaczej, tam
53:34
się nie uczysz, raczej się po prostu bawisz.
53:36
Ona też z nami jeździła na wycieczki szkolne na zielone
53:39
szkoły, więc no była taką częścią naszej klasy i mówię wam
53:43
o tym, bo no ja nie Jestem jakoś bardzo stara.
53:46
Tak, mam 34 lata, ale pamiętam, że czasy, w których ja
53:49
dorastałam, one nie lubiły inności czy niepełnosprawności.
53:54
W szkołach rzadko się widziało w ogóle niepełnosprawne osoby po
53:56
prostu gdzieś osoby nie wiem na wózku czy z kulami.
53:59
Nie było wind w tych wszystkich podstawówkach, a było bardzo
54:03
dużo tam schodów. Ja też przecież dobrze pamiętam
54:06
jak no moje dzieciństwo to wiecie, ja się urodziłam przed
54:09
powstaniem googla, nie więc tam z internetu prawie nikt nie
54:13
korzystał. Pamiętam, że my dużo czasu
54:16
spędzaliśmy. No całe dzieciństwo spędzaliśmy
54:18
na dworze i ganialiśmy po prostu z grupą różnych dzieciaków, ale
54:24
ja nie pamiętam, żeby się widywało dzieci z mocnymi
54:27
niepełnosprawnościami gdzieś w przestrzeni publicznej.
54:30
Wiem jak to brzmi, ja wiem jak to ohydnie i przerażająco brzmi,
54:34
ale no takie były czasy, to były czasy, gdzie rodzice na przykład
54:38
nie wiem, mieli dziecko z zespołem Downa i oni je
54:41
odgradzali od społeczeństwa nie chcieli, żeby ono komuś
54:44
przeszkadzało, jakby te dzieciaki nie mogły się z nami
54:46
bawić, one były ukrywane, wręcz fill w domach.
54:49
Ja to bardzo dobrze pamiętam i Jestem super wdzięczna, że to
54:53
wszystko się zmieniło. Wiecie, no, że teraz jest
54:56
faktycznie to totalnie naturalne i właśnie pomyślałam po prostu
54:59
od razu, że ja nigdy. Oceniałam tej inności, bo ona
55:02
dla mnie nie była inna. To dla mnie były jak po prostu
55:06
no inny, ale kolor wy palecie tych samych wiecie, kredek czy
55:10
farb, ale chciałam też powiedzieć jeszcze a propos tego
55:13
wszystkiego, że ja wiem pani agnieszko, że to jest mało
55:16
prawdopodobne, że pani słucha tego odcinka, ale chciałabym
55:19
pani podziękować za naukę empatii, przede wszystkim
55:23
zrozumienia i po prostu tego, że.
55:26
Fill pani była jedną z osób, które na pewno nauczyły mnie
55:30
bycia. Dobrym człowiekiem to był
55:33
wspaniały czas. Ja do dzisiaj wspominam te
55:36
podstawówkowe atrakcje i ja mam nadzieję, że nadal pani
55:40
wychowuje kolejne pokolenia dzieci, które w przyszłości będą
55:44
dobrymi. Pomocnymi i fajnymi dorosłymi i
55:49
tak już kończąc dzisiejszy odcinek powiem że no wiecie, no
55:52
zamysł był, żeby był krótki, ale zapewne nie jest, bo dużo było
55:57
tutaj rozkmin i też wiecie no artystek i artystów na literę a
56:01
jest bardzo dużo, co mnie naprawdę bardzo cieszy, bo ja
56:05
nagrywam. Drugą część tego odcinka już po
56:08
powrocie z Berlina moi drodzy, a tam przed powrotem do Polski
56:14
zaszłam do pewnej księgarni, w której kupiłam kilka książek,
56:18
ale jedna to jest idealna, która będzie przydatna właśnie do
56:21
naszego a BC sztuki. Ona nosi tytuł Great Woman
56:25
artist, przy czym women jest skreślony, czyli zostaje Great
56:29
artis i wiecie jak wiele jest artystek na literę a?
56:34
Gdybym kupiła ją przed nagraniem tego odcinka, no to odcinek
56:38
ewidentnie by miał 2 godziny, ale to był wspaniały zakup, więc
56:41
będzie przydatny na kolejne nasze epizody.
56:45
Abecadło. No ale tak z racji, że założenie
56:48
jest takie, że to ma być luźniejsze i krótsze, no to nie
56:51
będę nawet próbowała wiecie wpakować do tego podcastu
56:54
większej ilości. Myślę, że po prostu no wszystko
56:58
przyjdzie czas tak, mam nadzieję, że się ze mną
57:01
zgodzicie i cieszę się, że dzisiaj opowiadałam wam o tylko
57:05
o kobietach, tak naprawdę w sztuce, bo no przyznacie, że
57:09
wybrałam ciekawy i charakterne babeczki.
57:12
O których oczywiście chcę jeszcze więcej się dowiedzieć.
57:15
To była taka przyjemność, że ja mogłam po prostu szperać w
57:17
czeluściach ich biografii i bawi mnie w ogóle to, że ja wyszłam z
57:22
założenia, że będę korzystała z jednej książki z tego the art.
57:26
Book. Nie, ale to był po prostu
57:29
pomysł. To był taki mocny strzał tego
57:33
tej kreatywnej burzy mózgów, że o to jest świetny pomysł i
57:37
uważam, że jest tylko, że do tego będę korzystała z dużej
57:40
ilości. Książek i w ogóle czułam się jak
57:42
bibliotekara. Sama sobie stworzyłam po prostu
57:46
okazję do eksplorowania jeszcze większej części świata sztuki.
57:51
No dobrze, a co do tych książek, z których korzystałam?
57:54
To tak, bo mam taką pewną refleksję, że typ książek
57:57
właśnie jak rzeźbiarki czy mistrzynie zazwyczaj dla mnie te
58:02
książki nie są nie te konkretne, tylko taki typ książek, gdzie
58:05
macie kilkanaście, kilkadziesiąt portretów na przykład właśnie
58:10
tutaj artystek. One nie są dla mnie aż tak
58:13
interesujące podczas budowania narracji do podcastu.
58:17
Bo tych informacji jest w nich dla mnie za mało.
58:20
Wiecie tak samo jak w historii sztuki bez mężczyzn tam są tylko
58:24
pobieżnie opisane, jakby nakreślone te konkretne
58:27
sylwetki. A ja jednak wolę przeczytać
58:30
biografię albo kilka biografii i stamtąd wyciągnąć ciekawostki,
58:34
jakieś wnioski, bo taki ogólny opis dla mnie to jest za mało do
58:39
podcastu. Wiecie jak niewinna sztuka
58:40
działa? Tak musimy znaleźć brudy
58:42
lafiryndowanie. Jakieś prywaty i takie wiecie
58:46
jakieś niuanse, o których nikt zazwyczaj nie mówi, ale w
58:50
przypadku tej serii aby c sztuki no to te książki są wręcz
58:54
idealne jakby napisane w ogóle dla niewinnej sztuki, więc ja
58:59
się bardzo cieszę, że one znalazły zastosowanie i dla
59:02
mnie. No i w kolejnych odcinkach na
59:04
pewno też będę mówiła o panach o mężczyznach w sztuce.
59:08
Nie martwcie się, no bo w końcu kolejna literka to będzie.
59:11
BA ja wiem, że wszyscy czekają na odcinek o beksińskim.
59:17
Ale jeszcze poczekacie na taki cały konkretny, bo go na pewno
59:20
będę robiła naprawdę kilka miesięcy, więc mam nadzieję, że
59:23
spodoba wam się taki typ odcinków, ale jeszcze wam się
59:26
przyznam, że brakowało mi takich mieszanych odcinków.
59:29
No bo przecież ja zaczynałam podcast robić od takich
59:33
zestawień jak na przykład największe lafiryndy w sztuce.
59:37
Prawda czy nie wiem co lubili jeść artyści albo tak jakieś
59:41
różne randomowe rzeczy, z których wynikały bardzo ciekawe
59:45
historie, dużo łatwiej na pewno się robi taki odcinek, gdzie
59:49
jest kilku artystów czy kilka artystek niż całą biografię,
59:53
ponieważ dla mnie, jak opowiadam wam o biografii, to wiecie, że
59:56
dla mnie każdy wątek jest istotny i ja nie lubię po prostu
59:59
wyzbyć się czegoś takiego, że dobra to to pominiemy, bo to nie
1:00:03
jest istotne, bo dla mnie wszystko jest istotne, jak chcę,
1:00:06
żebyście wszystko wiedzieli. Oczywiście wysłuchując tego
1:00:09
odcinka byli tacy ok, mogę teraz robić doktorat na przykład z
1:00:12
basiata no i dzisiaj też moje patronki patroni dostaną art
1:00:16
newsletter, w którym wydaje mi się, że dodam art.
1:00:19
Słowniczek z literą a wiecie na przykład nurty na a albo
1:00:24
techniki na a od razu też mówiąc o artystach, którzy do tych
1:00:29
dziedzin się zaliczają. Wydaje mi się, że to jest bardzo
1:00:31
ciekawa. Kolumna do naszego niewinnego
1:00:34
art. Magazynu.
1:00:36
Mhm dla patronów, więc proszę sobie sprawdzić maile jak
1:00:41
przesłuchacie odcinek, oczywiście ten kto chce.
1:00:43
No to ja zapraszam do dołączenia do patronatu.
1:00:46
Dla mnie to jest naprawdę wielkie wsparcie.
1:00:48
I zawsze Jestem wam bardzo wdzięczna.
1:00:51
Plus oczywiście nowe patronki patroni dostają ręcznie pisany
1:00:54
list ode mnie i kilka bajerów, pocztówki, naklejki, naszyjnik z
1:00:59
napisem niewinna sztuka, więc same przyjemności i też
1:01:03
oczywiście możecie się spodziewać fill po baskecie
1:01:07
odcinka o Berlinie, bo ja bym chciała wam tak opowiedzieć o
1:01:11
tym, co się działo sn, szczególnie o kuluarach.
1:01:14
No bo znowu tak jak w Barcelonie.
1:01:16
Fill byliśmy na bałkańskiej imprezie ze wszystkimi artystami
1:01:20
mariny abramowicz, więc spędziłam z nimi jak zwykle
1:01:23
najwspanialszy sn. Jazz.
1:01:26
Wróciłam do czwartej nad ranem do hotelu, chociaż oni jeszcze
1:01:29
chcieli, żebym została, ale już nie miałam siły, bo ja byłam od
1:01:32
ósmej rano na nogach, więc fill chciałam sobie odpocząć, żeby
1:01:36
jeszcze mieć ten dzień w Berlinie następny.
1:01:39
No więc mam wam wiele do opowiedzenia.
1:01:41
Mam nadzieję, że wam się spodoba.
1:01:42
Trochę widzieliście relacje, bo wstawiałam na Instagram sn fill,
1:01:46
więc. Sobie zobaczyć, no ale dobra na
1:01:48
dzisiaj koniec biadolenia, bo miało być krótko.
1:01:51
Ja muszę się wziąć do roboty, jeszcze zmontować ten podcast,
1:01:54
zrobić newsletter, zrobić grafiki.
1:01:57
Mam nadzieję, że macie dzisiaj piękny słoneczny dzień i że
1:02:00
myślami jesteście już przy weekendzie, w którym będziecie
1:02:03
sobie odpoczywać. Ja nie, bo ja mam dużo do
1:02:07
nadrobienia po tych prawie 2 dniach w Berlinie, ale ja bardzo
1:02:10
lubię pracować w weekendy mam. Dużo motywacji ekscytacji.
1:02:14
Wiecie no jakby będę o sztuce mówiła i nagrywała, więc to nie
1:02:19
jest męczące. W każdym razie moje drogie, moi
1:02:23
drodzy, słyszymy się za 2 tygodnie w czwartek w odcinku
1:02:26
prawdopodobnie o żonie michellu, więc mam nadzieję, że jesteście
1:02:31
podekscytowani, bo jego historia też jest.
1:02:34
Tragiczna traumatyczna bardzo smutna, bardzo mnie irytował po
1:02:38
prostu fakt tego co on robił ze swoim życiem, no ale ma być miły
1:02:43
akcent na koniec także do usłyszenia no pa.