Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Hipno-Migot 🐾 bajka dla dzieci (Sardynki III) | Felek Wafelek (PFW_034)

Transcript

Hipno-Migot 🐾 bajka dla dzieci (Sardynki III) | Felek Wafelek (PFW_034) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski. Port jeszcze nie zasnął, koty
0:05
uciekają do swoich zaułków, newy plotkują na dachach, a ktoś lub
0:11
coś z zielonymi oczami nawiedza miasto portowe po zmroku.
0:19
Zapraszam na odcinek felek wafelek i sardynkowa afera
0:23
hipnomia got. To noc, w której wszystko może
0:28
się zdarzyć koty, mewy i ktoś, kto wcale nie powinien trzymać w
0:33
rękach sardynek. Czy felek odnajdzie odpowiedź
0:36
zanim świt spłoszy tajemnice portu?
0:40
Nie uprzedzajmy faktów, rozsiądźcie się wygodnie, weźcie
0:43
kubek kakao czas rozwiązać tą sardynkową zagadkę.
0:49
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
0:52
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.
0:56
To dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie
1:00
wesprzeć przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
1:04
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:07
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:11
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:14
tego świata. Mewy rozproszyły się po niebie,
1:19
koty uciekły w popłochu, a na placu została tylko Cisza, Cisza
1:24
i on felek miałczewski koci detektyw w czekoladowej skórze.
1:30
Oczy, które widział nie były zwykłymi, kocimi ślepia mi
1:34
świeciły pustką zimne jak szmaragdy wrzucone do lodowatej
1:38
wody to nie są oczy kota wyszeptał, a jego wąsy drżały
1:43
niespokojnie, jakby same chciały go ostrzec.
1:47
Księżyc zaczął powoli opuszczać niebo.
1:50
Pierwsza noc właśnie minęła została jeszcze tylko jedna
1:55
jedna jedyna, aby rozwiązać zagadkę, zanim Futro przyklei
1:59
się do niego na zawsze na kocim tropie wyszeptał, czując jak
2:04
czekoladowe serce dudni mu w piersi.
2:06
Felek podciągnął ogon, wciągnął powietrze pełne soli i ryb i
2:11
ruszył w głąb ciemnych zaułków. Za błyskiem tajemniczych oczu
2:16
port jeszcze spał, ale spał niespokojnie.
2:20
Wiatr szarpał linami, a stare szyldy z jękiem uderzały o
2:23
ścianę. Klank w tym dźwięku czaiło się
2:28
coś niepokojącego, jakby port próbował ostrzec felka, miał
2:32
czeskim, użył oczy tam między beczkami błysk 2 zielone ślepia
2:40
migotały jak szklane guziki, a potem znów zgasły.
2:44
Nie dam się zgubić, wyszeptał pod wąsem i rzucił się w Pogoń.
2:50
Najpierw przez niską bramę, gdzie musiał przygiąć ogon, żeby
2:54
nie zahaczył o rdzawą kłódkę, potem wąskim zaułkiem, w którym
2:59
pachniało starą rybą tak intensywnie, że aż w głowie mu
3:02
się zakręciło. Chwilę później oczy pojawiły się
3:06
w szczelinie między 2 murami mrugnęły i zniknęły.
3:10
Jakby ktoś chował latarkę. Hej, stój, miał knął felek, ale
3:15
echo tylko powtórzyło drwiąco. Miał miał.
3:25
Za kolejnym rogiem chlub wpadł w kałuże.
3:29
Woda prychnęła na wszystkie strony, a jego własne odbicie
3:32
spojrzało na niego z dna kałuży zdziwione rozczochrane i całkiem
3:38
kocie. Oj wafelku miał czeski w topiłeś
3:44
się w klimat mruknął do siebie potrzebując łapy na dachach
3:49
zaszumiało felek podniósł głowę oczy przeskoczyły z komina na
3:54
komin, błysk, błysk, błysk jak świetliki grające w berka,
4:00
ruszył za nimi przeskakując z beczki na skrzynkę ze skrzynki
4:04
na mur. Uszy dygotały mu przy każdym
4:06
skoku, a ogon próbował złapać równowagę.
4:10
W pewnym momencie zatrzymał się przy stercie lin.
4:13
Oczy zniknęły. Została tylko Cisza.
4:17
Czyżby je stracił? Nie, nie, teraz wyszeptał, a
4:23
wąsy poruszyły się jak kompas. Zielone oczy rozbłysły raz
4:27
jeszcze wyżej, dalej na końcu nabrzeża.
4:32
Felek zamarł tam majaczyła sylwetka opuszczonej latarni
4:36
morskiej stara pochylona z czarnymi oknami, jak puste
4:41
oczodoły, a w jednym z nich zielony błysk, który gasł i
4:45
zapalał się jak oko potwora. Miałczewski cicho mruknął pod
4:50
nosem wigrysy wskazały kierunek latarnia.
4:55
Mruknął oczy, prowadzą mnie prosto do niej, poprawił Futro,
5:00
ustawił ogon jak antenę i ruszył.
5:04
Każdy krok odbijał się echem w pustych zaułkach.
5:07
Tup tup. A gdzieś w Górze krążyła mewa
5:12
skrzecząc cicho felek zacisnął zęby.
5:16
Na czekoladowym kocim tropie czas Odkryć prawdę.
5:21
Szepnął i podszedł do drzwi latarni, gdzie błyskające oczy
5:25
zniknęły na dobre, stara i opustoszała latarnia morska
5:29
wyglądała zdecydowanie tak, jak ma wyglądać kryjówka kogoś, kto
5:33
nie chce być znaleziony. Felek wsunął się do środka przez
5:37
szparę w drzwiach, a ogonem omiógł pajęczynę, która od razu
5:41
przykleiła mu się do futra. Fuj, klej się jak karmel na
5:44
patelni. Syknął próbując się otrzepać.
5:48
Sala była pełna różnych przedmiotów.
5:51
Wszędzie walały się dziwne pary okularów, leżały porozrzucane po
5:55
kątach, jakby ktoś co chwilę konstruował nowy prototyp.
6:00
W kącie spały nieruchome mewy, skrzydła miały ciężkie, a dzioby
6:04
smutno spuszczone. Pośrodku zaś stała maszyna
6:07
wielki twór z rur przewodów i migających żarówek pulsowała
6:12
rytmem mik mik i wtedy rozległ się głos.
6:18
Ha, gratuluję profesorze migocie rozbrzmiał donośnie.
6:23
Ależ dziękuję profesorze migocie.
6:26
Ten sam głos, lecz ciszej z inną nutą.
6:30
Felek zmarszczył brwi to nie były 2 osoby.
6:34
To był jeden człowiek. Profesor migot krążył wokół
6:40
maszyny gestykulując, tak jakby siedział na Wielkiej scenie i
6:44
prowadził rozmowę z niewidzialnym gościem.
6:47
Jego włosy sterczały jak pióra rozczochranej, mewy, a w
6:51
dłoniach trzymał okulary, które raz unosił w górę, a raz tulił
6:55
jak skarb. Twój Plan działa bezbłędnie
6:59
zakrzyknął donośnie. Ludzie cały czas obwiniają koty,
7:03
a koty tylko bezsilnie miałczą na ludzi.
7:06
A ja w tym czasie kradne sardynki całymi skrzyniami
7:10
dokończył szeptem chichocząc genialne migocie po prostu
7:14
genialne, zaśmiał się chrapliwie, a echo odbiło się od
7:18
ścian. Potem podniósł okulary do
7:20
światła i syknął z zachwytem jeszcze chwila, a cały port
7:26
zatańczy pod moją batutą. Koty i mewy moje marionetki.
7:32
Felek aż wciągnął powietrze z wrażenia.
7:35
A więc to on profesor migot mruknął pod nosem, to jego
7:41
sztuczka. Ale jak on to robi?
7:45
Serce z karmelu waliło mu jak młot, wciągnął głębszy oddech i
7:49
spojrzał na plany rozłożone na stole.
7:52
Schemat anteny, notatki z dziwnymi symbolami, rysunek
7:56
portu z czerwonymi kółkami wokół magazynów rybnych.
8:00
Ale numer szepnął to cała mapa kradzieży.
8:05
Przesunął się bliżej cicho jak cień.
8:08
Uszy nastawił, by nie uronić ani słowa.
8:11
Profesor znów mówił do siebie. Jeszcze jedna noc i wszystko
8:17
gotowe. Ryknął donośnie.
8:20
Ludzie sami przegonią koty sportu, a wtedy sardynki będą
8:23
tylko moje. Wyszeptał sam do siebie,
8:26
głaszcząc szkło w dłoni. Moje migocie moje.
8:32
Felek aż zacisnął łapki. Wąsy nastroszyły się jak
8:35
szczotki. Na czekoladowym tropie to trzeba
8:40
powstrzymać wyszeptał i wtedy zobaczył na brzegu stołu butelkę
8:45
z atramentem, chwiała się lekko, jakby kusiła patnij mnie pacni.
8:51
Kocia natura felka zakotłowała się w środku, och, żeby tak
8:55
stuknąć łapką pomyślał, ale jeśli ją strąci, zdradzi swoją
9:01
obecność, uszy drżały mu jak liście na wietrze.
9:05
Serce waliło jak werbel. Decyzja wisiała w powietrzu.
9:10
Nie, nie teraz wyszeptał do siebie, muszę być cicho.
9:16
Ale im dłużej patrzę na buteleczkę, tym bardziej łapka
9:20
sama się podnosiła tak jakby coś w jego wnętrzu pragnęło zrobić
9:24
coś, czemu rozsądek zaprzeczał. W końcu pac butelka zatoczyła
9:31
się jak pijany marynarz wykonała piruet i runęła trach.
9:37
Atrament rozlał się na plany. Czarne krople potoczyły się jak
9:41
stado uciekinierów. Coto wrzasnął migot, odwracając
9:46
się gwałtownie. Felek zamarł, ogon stanął mu
9:50
dęba jak szczotka do butelek. Miał czeski.
9:54
Sam skarcił się w myślach. Profesor zmrużył oczy i
9:59
natychmiast sięgnął po siatkę wiszącą przy maszynie.
10:03
A więc mamy szpiega syknął? Koci złodziejaszek.
10:08
Siatka śmignęła w powietrzu i opadła na felka.
10:12
Miał krzyknął felek plącząc się wewnątrz.
10:17
Och, cóż za szczęście powiedział migot do siebie głośno,
10:21
profesorze migocie, masz kota pod ręką, by przetestować swój
10:25
kolejny wynalazek. Dokładnie tak mi gocie
10:30
odpowiedział sam sobie ten włochaty ochotnik nie wykręci
10:34
się z eksperymentów. Podszedł do Wielkiej maszyny,
10:38
która wyglądała jak połączenie anteny satelitarnej pralki i
10:42
starego komputera z ogromnym okularem na Górze pulsowało
10:45
światło zielone zimne błyskające raz mocniej raz słabiej
10:52
wyglądało, jakby maszyna oddychała, migot klepnął w panel
10:57
maszyna zawdzięczała, a w powietrzu pojawiło się ciche bz.
11:02
Bz patrz, koteczku powiedział tonem wykładowcy to mój
11:06
hipnomigot. Uniósł do góry parę dziwnych
11:10
okularów z grubymi szkłami. Jeden błysk i kop machnął ręką.
11:16
Każde zwierzę patrzy w światło i robi dokładnie to, co mu każe.
11:22
Hipnoza, pełna kontrola nad zwierzętami.
11:26
Felek nastawił uszy, żeby nie uronić ani słowa w tym czasie
11:31
migot wskazał na kilka uśpionych ptaków na belkach wystarczy
11:35
jeden sygnał i to ptaszyska lecą w równym szyku, jak żołnierze,
11:40
gdzie tylko zechce, a koty wskazał na zdjęcia przyczepione
11:44
do tablicy mogą nieść sardynki w pysku, mogą ciągnąć skrzynie,
11:49
mogą nawet wskakiwać na stoły w karczmie, jeśli tylko im każe.
11:54
Zahichotał sam do siebie i teatralnie stuknął butem w
11:57
podłogę. Ha ludzie patrzą i widzą koty z
12:01
rybami w zębach to złodzieje krzyczą, a ja w tym czasie
12:05
zgarnę całe skrzynie sardynek i nikt mnie o to nie podejrzewa.
12:09
Poklepał dłonią jedną ze skrzyń mniam mniam.
12:13
Cała uczta tylko dla mnie. Felek ścisnął pręty klatki tak
12:18
mocno, że aż za skrzypiały on sam się przyznał pomyślał.
12:24
Ale co z tego, skoro nikt nie zrozumie mojego kociego miał.
12:28
Migot nachylił się bliżej także jego okulary błysnęły felkowi
12:33
prosto w oczy. A ty mój kudłaty przyjacielu,
12:37
cicho wysyczał też zatańczysz w rytm mojej muzyki.
12:42
Jeszcze tylko jedna noc, a cały port będzie pełen kotów
12:46
niosących sardynki wprost do mojej kryjówki.
12:50
Felek zamiaczał rozpaczliwie całym sobą o tak miałcz sobie
12:56
pięknie roześmiał się migot jakby to była najładniejsza
13:00
melodia, bo rano wszystko będzie już skończone.
13:04
Za oknem niebo zaczęło jaśnieć. Pierwsze promienie świtu
13:08
przecięły ciemność jak srebrne igły, powoli rozganiając noc.
13:13
Felek osunął się w klatce, ogon opadł smętnie na zimną podłogę.
13:18
To koniec. Pomyślał, a jego wirusy drżały
13:22
jak struny. Jeden dzień w tej klatce i
13:25
zostanę kotem na zawsze. Profesor migot poprawił swoje
13:30
rozwichrzone włosy, chwycił okulary i pacną maszynę tak, że
13:34
znów błysnęło zielone światło. Jeszcze dziś wieczorem mój
13:38
hipnomii gocie mruknął, a potem spojrzał na felka.
13:42
A ty kudłaty sieć tu grzecznie wracam o zmierzchu.
13:46
Zaśmiał się chrapliwie i wyszedł drzwi za skrzypiały.
13:50
Echo kroków zniknęło w ciemnych korytarzach latarni została
13:55
Cisza. Cisza i felek samotny w klatce.
14:00
Dzień wlókł się powoli jak rozciągnięty makaron, promienie
14:04
słońca wpadały przez brudne okno, przesuwały się po
14:08
podłodze, a felek czuł, że każda minuta odbija mu się w sercu.
14:12
Jak ciężki gong tik tak mruknął czas płynie, a ja nic nie mogę
14:18
zrobić. Próbował szarpać kratę, popychać
14:22
łapkami, nawet użył ogona jak dźwigni, ale klatka ani drgnęła.
14:28
Nic z tego westchnął i osunął się w kąt.
14:33
Za oknem port żył swoim rytmem, słychać było głosy marynarzy,
14:38
pluskwal, brzęk łańcuchów. Wszystko to przypominało
14:42
felkowi, że czas ucieka. Jeszcze jedna noc pomyślał
14:47
ponuro. A potem już na zawsze Futro.
14:51
Jego wąsy opadły, ogon zwisał jak zwiędnięta gałązka.
14:56
Czekoladowy bohater. Teraz tylko więzień w puszce.
15:03
I wtedy tuż przed Zachodem słońca rozległo się znajome klia
15:09
klija. Felek poderwał uszy w okno,
15:13
wpadła znajoma sylwetka. Mewa ta sama, której pomógł
15:18
poprzedniej nocy pióra, miała jeszcze potargane, ale w oczach
15:22
błyszczało życie klia, zapiszczała i trze potem
15:26
skrzydeł przysunęła się do klatki.
15:28
Ty felek aż przylgnął nosem do krat.
15:32
Przyszłaś naprawdę przyszłaś. Zanim zdążył coś dodać w cieniu
15:38
drzwi pojawiły się sylwetki. Najpierw pasiak ze swoimi
15:41
pręgowanymi towarzyszami, potem łaciaty i jego barwna banda, a
15:46
za nimi smukła srebrno oka z kocią świtą.
15:49
Felek za nie mówił całe portowe koty, które jeszcze wczoraj
15:53
patrzyły na niego podejrzliwie. Teraz były tu w środku kryjówki
15:57
migota. No no miałczewski mruknął
16:01
pasiak, a myśleliśmy, że jesteś tylko bajko, pisarzem w kakaowym
16:05
futrze. A tu proszę, wpadłeś w samo
16:08
serce sprawy łaciaty prychną. Trochę nas oszukałeś, koteczku.
16:14
A srebrno oka spojrzała chłodnym wzrokiem.
16:18
Wpadłeś w klatkę rozczarowujące? Ale jej ogon drgnął lekko, jakby
16:23
nie chciała przyznać, że martwiła się o niego i wtedy zza
16:26
ich pleców wysunął się znajomy bury kocur ten sam, który kiedyś
16:31
oddał mu swój wąs w zamian za mleczko od mleczarza.
16:35
To nie jest zwykły kot powiedział głośno, a jego wirusy
16:39
zadrżały to czekoladowy bohater w kociej skórze kocia wiedźma go
16:44
zaczarowała. Kotki za szemrały pełne
16:47
zdumienia. Czekoladowy bohater.
16:52
Czy to dlatego pachnie jak kakao felex?
16:54
Spojrzał na nich poważnie. Tak, to prawda.
16:58
Ale ja nie oszukiwałem was, szukałem prawdy i wiem już, że
17:03
ani koty, ani mewy nie są winne. To wszystko sprawka tego
17:08
szalonego migota. Na chwilę zapadła Cisza.
17:13
Koty wymieniały spojrzenia, ogony, falowały niespokojnie.
17:17
W końcu pasiak wystawił pazur i odezwał się poważnym tonem.
17:22
Miałczewski pamiętam cię z zawodów, nie zawsze grałeś fer,
17:27
ale pokazałeś klasę i niepowtarzalny styl, zamiast
17:31
tylko rywalizować potrafiłeś myśleć szerzej o całej drużynie
17:36
o porcie. To było coś nowego, coś czego
17:39
koty w tych rewirach dawno nie widziały, potem uniósł głowę i
17:43
dodał, od zawsze żyliśmy sportem w zgodzie.
17:47
Rybacy dzielili się z nami, a my trzymaliśmy w ryzach myszy i
17:50
szczury. Nikt z nas nigdy by nie okradał
17:53
tych, co nam rybki domisek podrzucają.
17:57
Więc pomożecie? Spytał felek, a jego wąsy
18:00
drgnęły nadzieją. Pomożemy zamruczał chórem koty
18:05
mają swojeścieżki swoje tajemnice, ale honoru nie
18:08
sprzedają za sardynkę. Pasiak uniósł ogon jak latarnie
18:14
sygnałową. Falochron trzyma się mocno i
18:18
dziś trzymamy się razem. Syknął, a jego koty za wtórowały
18:23
mu krótkim mruczeniem. Łaciaty wyszczerzył kieł i
18:26
stuknął ogonem o bruk. Most łączy brzegi ryknął i dziś
18:32
połączy nasze bandy. Srebrno oka spojrzała chłodnym
18:39
blaskiem księżyca. Najciemniej pod latarnią
18:43
wyszeptała, a jednak to pod nią świeci teraz prawda?
18:47
Felek aż poczuł jak karmelowe serce znów bije mu mocniej.
18:52
Na czekoladowym kocim tropie nie Jestem już sam szepnął.
18:58
Klatka skrzypnęła cicho gdy klucha z szramką podważyli ją
19:02
pazurami a srebrno oka przytrzymała drut łapą.
19:05
Mewa ta sama, której felek pomógł poprzedniej nocy wsunęła
19:10
dziób i rozgięła zamek. No już miałczewski wyskakuj z
19:14
tej klatki syknął pasiak, koty trzymają się razem, a ty jesteś
19:19
jednym z nas w futrze czy bez. Felek wyskoczył z klatki ogon aż
19:25
podskoczył z radości. Nie było jednak czasu na
19:28
świętowanie. Kroki odbiły się echem w
19:30
korytarzu. Stuk, stuk, stuk, a zaraz potem
19:34
ten głos chrapliwy i podwójny zarazem, profesorze migocie.
19:39
Wracamy do pracy. Oczywiście migocie Plan musi
19:43
zostać dokończony. Koty zamarły mewy zatrzepotały
19:47
skrzydłami. Uciekajmy syknęła srebrno oka i
19:52
w jednej chwili wszystkie koty pasiak łaciaty i ich bandy.
19:57
Wyskoczyły przez okno jak cienie.
20:00
Feleks sunął się za nimi, a ostatnia mewa zatrzepotała
20:03
skrzydłami. Do sali wkroczył profesor migot
20:07
włosy sterczały mu jak pióra, a oczy błyszczały obłędem,
20:12
spojrzał na pustą klatkę, zamarł.
20:16
Soto wrzasnął, gdzie jest mój kod doświadczalny?
20:20
Zaraz potem roześmiał się sam do siebie.
20:23
Ależ mi gocie nic straconego. W porcie znajdziesz niejednego
20:28
kota, a dziś cała banda zatańczy dla nas.
20:32
Podszedł do hipnomii gotu i klepnął w panel maszyna jęknęła
20:36
żarówki pulsowały coraz szybciej mik mik.
20:42
Mig. Zielone światło rozlało się po
20:45
całym wnętrzu jak zimna fala. Koty instynktownie cofnęły się o
20:50
krok, ale było za późno. Światło buchnęła ogarniając je
20:54
wszystkie. Felek i koty obserwując
20:57
ciemności, zobaczyli przez okno jak ptaki unoszą się nad
21:01
nabrzeżem, łapią skrzynie w dzioby, szarpią sardynki jak w
21:05
transie. To on.
21:08
On tym steruje. Wyszeptał felek, musimy tam
21:12
wrócić za warczał pasiak razem. I wtedy sycząc pukając
21:18
nastroszone jak szczotki, koty wpadły z powrotem do latarni
21:23
zewsząd z góry z dołu ze schodów otoczyły migota kręgiem.
21:27
To koniec profesorze wymiałczał łaciaty most łączy brzegi, a
21:33
dziś łączymy siły. Falochron trzyma się mocno
21:38
sygnał pasiak. Najciemniej pod latarnią, a
21:41
jednak to tu rozbłysła prawda? Dodała srebrny oka.
21:47
Migot cofnął się o krok, ale zaraz się roześmiał drżącym
21:51
głosem. Chcecie mnie zastraszyć?
21:55
Koteczki mogło być po dobroci to teraz macie po mojemu klepnął w
22:00
panel przełączając światło zielony blask zmienił się w
22:03
lodowy błękit, a mewy natychmiast opadły bezsilnie na
22:07
dachy, wypuszczając z dziobów skrzynki z sardynkami.
22:10
Za to koty znieruchomiały. Oczy zaszły im błękitnym
22:15
światłem. Ogony opadły, łapy zaczęły się
22:18
ruszać w rytm maszyny były zahipnotyzowane, bezbronne i
22:23
całkowicie podatne kontroli migota i jego okularom.
22:28
Mr wyruszały chórem bez życia haha migot rozłożył ręce jak
22:33
dyrygent teraz to wy futrzane złodziejaszki pokażecie
22:37
wszystkim jacy jesteście naprawdę.
22:40
Migot zaczął używać hipnoigotu do sterowania kotami, tak samo
22:44
jak wcześniej używał do sterowania mew.
22:46
I koty ruszyły jedne chwytały sardynki w pyski, inne ciągnęły
22:51
skrzynie razem jak zaprzęg marionetek.
22:54
Szramka klucha, nawet dumna srebrno oka, wszyscy posłuszni
22:59
bezwolni. Ludzie zobaczą was na gorącym
23:03
uczynku, pójdziecie z tymi sardynkami aż na sam rynek
23:07
miasta, tak aby wszyscy to widzieli.
23:10
Ryknął migot, a dzięki mojemu sprytowi całe miasto wyłapie
23:14
koty i przepędzi je na zawsze sardynki będą moje tylko moje
23:19
felek patrzył, a jego karmelowe serce waliło jak młot w kuźni
23:24
wąsy, sterczały mu twardo, jakby same chciały ostrzec przed
23:28
niebezpieczeństwem. Wszystkie koty są już pod jego
23:32
hipnotyczną kontrolą wyszeptał. Tylko nie ja zadumał się miał
23:38
czeski i nagle w oczach felka pojawił się błysk.
23:42
No przecież szepnął szybciej nie Jestem jednym z nich Jestem
23:47
kotem, ale nie kotem, tylko felkiem wafelkiem w kociej
23:52
skórze. Ustawy krzywią mu uśmiech.
23:55
Ogon poruszył się jak wskazówka kompasu.
23:59
To może być moja przewaga w tym momencie w jego wibrycach
24:03
narodził się Plan. Zielone światło hipnomi gotu
24:07
pulsowało jak serce potwora. Migot uniósł ręce i dyrygował, a
24:12
koty sztywne i bezwolne niosły sardynki w pyskach, ciągnęły
24:17
skrzynie, jakby były częścią jego orkiestry.
24:21
Felek stał w cieniu. Ogon miał opuszczony, ale w
24:25
oczach błysnęła iskra. Jeśli zagram swoją rolę, mogę
24:30
podejść bliżej. Pomyślał czas zostać aktorem w
24:34
kocim teatrze. Wyprostował się sztywno, oczy
24:38
pół przymknął, a łapy zaczął stawiać ciężko jakby naprawdę
24:42
sterowała nim maszyna. Mr miał.
24:46
Wy mruczał sztucznie kiwając się w rytm pulsującego światła.
24:51
Ha kolejny w mojej orkiestrze zawołał migot nie podejrzewając
24:55
podstępu, idź, koteczku, idź, pokaż wszystkim, że i ty
25:00
kradniesz sardynki. Felek ruszył krok za krokiem,
25:03
jak marionetka ogonem poruszał powoli sztywno, by wyglądać
25:08
wiarygodnie. Każdy jego krok przybliżał go do
25:12
maszyny, której metalowe przewody drżały od napięcia.
25:16
Jeszcze 2 kroki. Liczył w myślach.
25:19
Jeszcze jeden. Był już tuż obok.
25:23
Wąsy zadrżały mu jak anteny serce dudniło w piersi migot
25:28
patrzył na inne koty i śmiał się w niebogłosy i wtedy felek
25:33
zrobił swój ruch kruszę się, lecz nie poddaje czas na wielkie
25:38
kocie bum szepnął, a jego łapa wysunęła się błyskawicznie.
25:44
Trach. Z mocą potężnego, karmelowego
25:47
kociego kociofu popchnął urządzenie hipnoigota maszyna
25:52
zaskrzypiała złowrogo potem zatrzęsła się jak kot z mokrym
25:56
futrem. Przewody zasyczały i posypały
26:00
się iskry. Światła zamigotały chaotycznie
26:04
jakby ktoś pomieszał im rytm z wnętrza buchnął dymek, a okulary
26:09
w dłoni migota zgasły, tracąc swój złowrogi blask.
26:13
Łączność została przerwana. Hipnoza dobiegła końca, kotom
26:19
nagle zgasły błękitne błyski. W oczach poruszyły się
26:22
zaskoczone, a potem syknęła wściekle już wolne.
26:27
Mewy rozwinęły skrzydła i zawyły radośnie nad głowami.
26:31
Migot spojrzał na niego osłupiały maszyna trzaskała
26:34
jeszcze ostatnimi iskrami, a hipnotyczne światło dogasało.
26:39
Niemożliwe sygnał profesor jakim cudem nie złapało cię moje
26:44
urządzenie, ale nie czekał na odpowiedź, zgarnął pod pachę
26:47
garść sardynek i wrzasnął. To jeszcze nie koniec sardynki
26:52
będą moje. Poderwał się i wybiegł z latarni
26:56
potykając o porozrzucane kable. Port rozbrzmiewał echem jego
27:01
kroków. Migot pędził w stronę nabrzeża,
27:04
ale tam już czekał felek. Wskoczył na skrzynkę po
27:07
śledziach, wyprostował się i rozłożył łapki jak prawdziwy
27:11
maestro wąsy sterczały mu niczym batuta a ogon kiwał się w rytm
27:16
serca. Plan był gotowy, a jego
27:19
realizacja właśnie się rozpoczynała koty z falochronu z
27:23
mostu i spod latarni zawołał donośnie miałczewski dziś noc
27:28
zjednoczenia jedna siła, jedna obława.
27:32
Razem damy radę. Koty do dzieła, wasza rola to
27:36
zbudowanie barykady z beczek. Mewy podrywajcie skrzydła
27:42
musicie złapać tego uciekiniera w rybackie sieci.
27:45
Zaczynamy dyspozycje zostały wydane.
27:49
W tle rozległ się śmiech, tupot łap i skrzydeł, jakby naprawdę
27:53
cała orkiestra portowa zagrała jeden wielki finał.
27:57
Koty wyskoczyły na dachy i mury z gracją przeskakiwały beczki i
28:02
przewracały je prosto na drogę. Tup, trzask łoskot.
28:07
Ulicę zablokowały się w sekundę. Inne koty poplątały się wokół
28:12
nóg, migota sycząc i szukając jeszcze inne zsunęły się po
28:16
linach, rozrywając mu rękawy. Tymczasem mewy wzniosły się
28:21
wysoko, a potem niczym zawodowi lotnicy złapały za rybacką sieć
28:26
wiszącą nad magazynem. Jeden skrzek, jednoszarpnięcie i
28:30
hop. Cała sieć runęła w dół, jak
28:33
ogromna pajęczyna prosto na uciekającego sardynkowego
28:37
maniaka migot zakrztusił się krzykiem, próbował się wyrwać,
28:42
ale nogi poplątały mu się w linach, a ciężar sieci ściągnął
28:46
go wprost do otwartej skrzyni z sardynkami.
28:49
Plusk jak ryba w beczce. Koty bez namysłu doskoczyły
28:54
zasłonęły wieko, a pazurami zaczepiły zamknięcia.
28:58
Za puszkowały profesora tak pewnie jak marynarz zamyka
29:02
ładunek na długą podróż. My wylądowały na skrzyni,
29:06
usiadły równo jak strażnicy na warcie.
29:09
Felek uniósł łapki, rozłożył je szeroko i uśmiechnął się z całym
29:14
kicio wafelkowym wdziękiem. I tak oto orkiestra portowa
29:18
zagrała najpiękniejszy finał mruknął.
29:22
Koniec migota w sardynkowej tonacji.
29:25
Koty zamiaczały chóralnie jak jeden wielki koci chór, a mewy
29:30
odpowiedziały z krzekiem świt rozlewał się nad portem jak
29:34
mleko z przewróconej bańki, dachy, beczki i sieci lśniły
29:39
rosą, a fale przy nabrzeżu szemrały spokojniej niż przez
29:42
całą noc. Koty i mewy jeszcze wiwatowały
29:46
po zwycięstwie nad mingotem, a felek stał w samym środku
29:50
otoczony spojrzeniami pełnymi wdzięczności.
29:53
Nagle ktoś zawołał? O patrzcie już wschodzi słońce,
29:57
rybacy zaraz tu będą. Felek podniósł wzrok.
30:02
Niebo różo wiało, a nad horyzontem wyłaniała się złota
30:06
tarcza karmelowe serce w piersi miałczewskiego zastygło to to
30:11
już ranek wyszeptał. O nie miał za późno, teraz już
30:18
na zawsze zostanę kotem. Usiadł ciężko na brzegu skrzyni.
30:24
Ogon opadł mu smętnie, wąsy drżały jak gałązki na wietrze.
30:29
Koty, które wcześniej patrzyły na niego podejrzliwie, teraz
30:33
otoczyły go szczelnym kręgiem. Jeden ocierał się o jego łapę,
30:38
drugi przytulił pysk do jego boku, trzeci po prostu zamruczał
30:42
cicho. Po chwili całe stado mruczało
30:45
chóralnie głęboko miękko jak kocie kołysanki.
30:50
Felek przymknął oczy. Poczuł jak mruczenie, otula go
30:54
ciepłem i spokojem. Nigdy nie czułem się bardziej
30:58
kotem, choć wcale nim nie Jestem pomyślał.
31:03
Byłem czekoladowym wafelkowym bohaterem.
31:06
Teraz Jestem kocim detektywem. Smutną chwilę przerwała smukła,
31:10
szara kotka z oczami zielonymi jak szmaragdy, która powoli i
31:14
kocią gracją wysunęła się z kociego tłumu.
31:18
Jej sylwetka drżała w pierwszych promieniach słońca.
31:21
Felek patrzył jak futrokotki zaczyna falować, rozmywać się i
31:26
nagle zmienia się w znajomą postać.
31:28
To była ona. Kocia wiedźma.
31:32
Ale w ludzkiej postaci. Zawsze byłam tu z tobą koci
31:36
wafelku. Powiedziała łagodnie.
31:39
To nie zaklęcie trzymało cię w futrze, lecz próba serca.
31:43
Magia przyjaźni jest silniejsza niż czary starej wiedźmy.
31:47
Udowodniłeś, że to serce tobą kieruje.
31:52
Felek poczuł, jak coś ciepłego spływa po nim niczym fala kakao.
31:57
Futro zaczęło znikać, łapki zmieniały się w czekoladowe
32:00
dłonie. Ogon skurczył się i zniknął
32:03
jeszcze tylko jego wąsy zadrżały.
32:05
Raz ostatni nim zgasły. Koty zamiał czały radośnie mewy
32:11
za krążyły nad nimi jak żywe fajerwerki, a felek znów był
32:15
sobą czekoladowym bohaterem w wafelkowej czapeczce tylko w
32:21
jego oczach na krótką chwilę błysnął koci blask.
32:25
Kociarka uniosła dłoń, jakby błogosławiła port i dodała, nie
32:30
liczą się 2 noce ani księżyc. Liczy się to, kogo masz u boku,
32:35
a ty masz nowych przyjaciół. Felek spojrzał w niebo, gdzie
32:39
słońce wspinało się coraz wyżej. Wiesz, kocie życie ma swój urok
32:45
powiedział. Jakby zwracał się do samego
32:47
księżyca. Można skakać po dachach, mruczeć
32:50
w zaułkach i drapać się za uchem, kiedy się chce.
32:55
Ale ja chyba jednak wolę swoje. Być sobą czekoladowym bohaterem
33:00
w wafelkowej czapeczce, poprawił czekoladową czapeczkę i dodał,
33:05
bo życie wafelka, choć kruche, zawsze ma w sobie coś słodkiego.
33:10
A kiedy do tego są przyjaciele, to już żadna magia nie jest
33:14
potrzebna. Port zawirował od miałczenia
33:17
kotów z krzeku mew i śmiechu rybaków, którzy właśnie
33:20
przybyli, a gdzieś wysoko nad latarnią słońce mrugnęła jak
33:25
złota rybka, kończąc tę niezwykłą przygodę.
33:34
I to koniec tej portowej zagadki.
33:36
Sardynki są bezpieczne, koty odzyskały honor, a felek z ulgą
33:42
zdjął Futro i wrócił do swojej wafelkowej chrupkości.
33:46
Bo chociaż kocie życie ma swoje uroki, to jednak kakao smakuje
33:50
lepiej niż mleko z miseczki. Ta historia pokazała, że prawda
33:55
zawsze wypływa na wierzch, czasem jak beczka z rybami, a
33:59
czasem jak uśmiech przyjaciela. Jeśli spodobał wam się ten
34:02
portowy rozdział przygód felka, zostawcie serduszko, komentarz
34:07
albo podzielcie się tą historią z kimś, kto też kiedyś marzył o
34:11
nocnych przygodach w porcie czy na podwórku do usłyszenia w
34:15
kolejnej przygodzie felka wafelka.