Latest / Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven / #132 Je hebt NIKS fout gedaan

Transcript

#132 Je hebt NIKS fout gedaan · Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven

• 0:02
  Vandaag wil ik met je spreken over iets dat veel vrouwen naar
• 0:06
  babyverlies diep raakt. Maar, waarbij Niemand echt
• 0:11
  woorden aangeeft. Schuldgevoel.
• 0:16
  In mijn praktijk heb ik zoveel vrouwen die schuldgevoel hebben
• 0:19
  en ik begrijp hen echt, want Ik heb het zelf ook gehad.
• 0:22
  Ik wil je in deze video Laten zien waar schuldgevoel vandaan
• 0:25
  komt. En Waarom het zo ongelooflijk
• 0:28
  hardnekkig is en hoe je ermee kunt leren leven Zonder jezelf
• 0:32
  te verliezen. En vooral hoe je jouw kindje
• 0:36
  kunt verweven in jouw leven, in plaats van het gevoel te hebben
• 0:40
  dat Je moet loslaten om verder te kunnen.
• 0:42
  Hoezo loslaten waar je zo ongelofelijk van houdt?
• 0:44
  Dat kan toch niet mijn kindjes leven in mij voort?
• 0:48
  Ze zei ik, Ik heb ze denkbeeldig in mijn handen genomen en ze
• 0:51
  lopen met me mee voor wie mij nog niet kent.
• 0:54
  Ik ben Desiree van nieuwenhoven en Ik ben moeder van 3 sterk
• 0:57
  kindjes, Jasmijn, Tom en Tim. Mijn miskraam dochter Jasmijn
• 1:02
  verloor ik na een zwangerschap van 7 weken.
• 1:04
  Intuïtief voel ik dat het een meisje is en om het tastbaar te
• 1:08
  maken. Heeft zij de naam Jasmijn
• 1:10
  gekregen? Daarna werd ik zwanger van Tom,
• 1:13
  Maar ik werd ernstig ziek door het hulpsyndroom en hij werd
• 1:17
  geboren met 23 weken en 5 dagen. Tijdens die zwangerschap had ik
• 1:22
  een bijna doodervaring. Mijn lichaam was zo ongelooflijk
• 1:26
  ziek, maar nierfunctie, leverfunctie en bloedwaarden
• 1:30
  waren totaal uit balans. Mijn urine was meer zwart dan
• 1:33
  geel en Ik was een Michelin vrouwtje.
• 1:35
  Ik was zo ongelooflijk ziek en alles viel stil en ik voelde
• 1:39
  echt letterlijk dat ik het op de grens van leven en dood aanzat.
• 1:43
  Mijn moederwens was niet over na het overlijden van Tom en een
• 1:46
  jaar later werd ik opnieuw zwanger, maar helaas opnieuw
• 1:49
  sloeg het helpsyndroom toe. Tim werd stilgeboren met 25
• 1:53
  weken en één dag. En die periode heeft me volledig
• 1:57
  opengebroken. Ik voelde me verlamd, ik zag
• 2:01
  geen toekomst. Ik wist niet hoe ik ooit verder
• 2:06
  moest leven, terwijl mijn kindjes er niet meer waren.
• 2:09
  Het voelde zo oneerlijk. Het voelde zo gemeen en het Het
• 2:13
  was zo niet hoe het voelde, maar vandaag de dag ervaarde ik dit
• 2:17
  totaal anders. Niet Omdat tijd alles hield.
• 2:20
  Ik heb zo'n hekel aan het woord tijd.
• 2:22
  Iedereen zegt dat heeft tijd dan geklopt, maar Omdat Ik heb
• 2:25
  geleerd dat ik mijn kindjes niet hoef los te Laten.
• 2:29
  Ik mag ze meenemen, ik neem ze mee in alles wat ik doe.
• 2:33
  Elke stap die ik zet zijn Jasmijn Tom en Tim bij mij.
• 2:36
  Ik mag ze verweven in alles wat ik voel doe en ben.
• 2:41
  En vanuit die plek werk ik vandaag de dag ik help vrouwen
• 2:45
  met stilgeboorde kindjes om schuldgevoel, spanning en
• 2:49
  overleven los te Laten. Zodat zijn na rust kracht en
• 2:53
  zachtheid kunnen bewegen met hun kindje of kindjes verweven in
• 2:57
  hun leven. En daar gaan we vandaag de
• 3:00
  eerste stap in zetten. Ik wil jou graag meenemen hoe je
• 3:04
  dat zelf kunt doen. Alleen al doe je een stukje
• 3:07
  bewustwording hierop te creëren. Schuldgevoel na verlies kon niet
• 3:13
  Omdat jij iets fout hebt gedaan. Het komt Omdat je zo intens
• 3:17
  voelt, Omdat de liefde voor je kindje zo immens groot is en
• 3:21
  Omdat je zo graag had willen beschermen.
• 3:23
  Je had je kindje zo graag willen beschermen tegen het leed en
• 3:27
  Omdat je hart zoekt naar een verklaring In de situatie die
• 3:30
  geen logica heeft schuld klinkt vaak als.
• 3:36
  Ik had het moeten weten, Ik had het beter moeten doen.
• 3:39
  Mijn lichaam heeft gefaald. Had ik iets anders kunnen doen,
• 3:42
  had ik iets eerder kunnen doen. Waarom ben ik er nog en is mijn
• 3:46
  kindje niet Waarom mijn kindje en Waarom niet een ander kindje
• 3:50
  een schuldgevoel is geen waarheid.
• 3:52
  Het is een reactie op trauma pijn.
• 3:55
  Machteloosheid om macht en liefde Zonder uitweg.
• 4:00
  Je kunt je schuldgevoel is ook een teken van hoeveel liefde Er
• 4:04
  is, want Er is zoveel liefde voor je kindje en Je kunt er in
• 4:07
  feite helemaal niks mee. En Daarom knaagt het.
• 4:12
  Schuld blijft hangen Omdat het voelt alsof je het kindje
• 4:16
  dichtbij houdt. Het betekent Als je denkt, alsof
• 4:21
  leiden betekent dat je trouw bent, trouw bent aan je kindje
• 4:24
  trouw blijft aan de aan je liefde, maar Dit is niet waar.
• 4:29
  Schuldgevoel is niet het bewijs dat jij iets fout hebt gedaan.
• 4:34
  Het is het bewijs dat je zielsveel houdt van dit kindje
• 4:37
  waar je niet voor mag zorgen. Schuld is een manier waarop je
• 4:41
  brein griep probeert te krijgen op iets wat geen grip had.
• 4:51
  Het is een overlevingsmechanisme.
• 4:55
  Geen waarheid. Als je hoofd die je dat vertelt,
• 4:58
  jouw hart weet beter en dat betekent dat het zachter en kalm
• 5:03
  en mag worden. Niet om je kindje los te Laten,
• 5:07
  maar door veiligheid te creëren en je kindje op een andere
• 5:12
  manier te gaan dragen om een andere manier van kijken naar je
• 5:16
  stilgeboren kindje of je miskraam kindje te gaan kijken.
• 5:20
  Het anders te ervaren. Mijn eigen Switch kwam niet door
• 5:23
  tijd tijd had ik een hekel aan dat stomme rotwoord en ook niet
• 5:27
  om het weg te duwen, niet om gewoon door te gaan.
• 5:29
  Schouders onder het door nee, dat niet.
• 5:31
  Het kwam Omdat het in zich steeds helderder werd.
• 5:34
  Ik hoef niet verder Zonder mijn kindjes.
• 5:37
  Ik mag verder met hen. Ik mag verder leven met Jasmijn,
• 5:40
  Tom en Tim dichtbij me in mijn hart en onzichtbaar om me heen.
• 5:45
  Er kwam daar nog meer ruimte. Ik voelde echt veel meer rust en
• 5:48
  meer richting. Ik kon letterlijk weer ademen.
• 5:51
  Ik hoefde niet langer te kiezen tussen leven en loyaliteit.
• 5:56
  Beide mochten er gewoon zijn. Ik mocht leven met mijn kindjes
• 6:00
  verweven in een plaats. In mijn hart en in en
• 6:06
  tegenovergestelde is in plaats van te geloven dat ik hem moest
• 6:08
  loslaten. Ik, hoe heb hem nooit
• 6:10
  losgelaten. Ze zijn in mijn hart, ze zijn
• 6:14
  overal die verwevenheid. Is dat wat schuld verzacht
• 6:18
  doordat ze verweven zijn in mijn leven voel ik me niet meer
• 6:20
  schuldig. Verwevenheid is dat rauw
• 6:23
  draagbaarder maakt. Verwevenheid is wat jou weer
• 6:26
  mens laat zijn, wat jou weer laat leven, wat jou wat jou
• 6:30
  stopt met overleven. Veel vrouwen die begeleid zitten
• 6:33
  vast in het constante gevoel van piekeren en herhalen.
• 6:38
  En spanning in het lichaam? Druk om sterk te moeten zijn te
• 6:42
  Laten zien aan de buitenwereld. Van oh, Ik kan het, Ik weet het
• 6:45
  en ik het lukt mij. Maar diep van binnen?
• 6:49
  Is het die in diepe angst om het kindje echt te verliezen als ze
• 6:53
  de rust pakken? Als ze moeite hebben om te
• 6:56
  genieten als ze het gevoel hebben dat altijd iets had
• 7:00
  gemoeten en tegelijkertijd verlangen vrouwen naar.
• 7:05
  Rust in hun hoofd. En zachtheid in hun hart,
• 7:08
  stabiliteit, helderheid en een plek waar hun kindje mag bestaan
• 7:13
  Zonder die intense vreselijke pijn die we allemaal hebben
• 7:17
  gevoeld Als de babyvlies hebben ervaren.
• 7:20
  En, We zijn op zoek naar een manier om verder te gaan Zonder
• 7:23
  onszelf te verliezen, Zonder geweld te doen aan onze eigen ik
• 7:27
  aan ons zijn. Maar Als je dat beseft, dan is
• 7:30
  dat jouw startpunt niet jouw fout, niet jouw tekort?
• 7:34
  Nee, Het is jouw startpunt. Zie schuld als gevoel niet als
• 7:39
  een feit. Je brein zoekt naar controle je
• 7:43
  hoofd vertelt je van alles, maar jij hebt niets fout gedaan.
• 7:46
  Herhaal die zin, Ik heb niets fout gedaan.
• 7:51
  Je lichaam moet het vaak worden dan je hoofd.
• 7:55
  Er zijn van die kleine micromementjes van rust schuld
• 7:59
  leeft in een bevroren zenuwstelsel waardoor je
• 8:02
  bevroren bent en vastzit. Niet kan alle kanten geen kant
• 8:05
  op kan dus rust adem. Kleine pauzes geef je lichaam
• 8:09
  toestemming om te verzachten. Ga in stilte, ga niks doen.
• 8:12
  Ik geef jezelf tijd gun jezelf tijd verweef je kindje in elke
• 8:18
  dag door een kaarsje, een foto, een ritueel, een gedachte.
• 8:23
  Neem geen afscheid, maar koester hun aanwezigheid voel dat ze bij
• 8:26
  je zijn. Schuld verandert als liefde
• 8:30
  ruimte krijgt. Denk daar eens over na schuld
• 8:35
  verandert als liefde ruimte krijgt.
• 8:37
  Spreek je uit niet om erkenning van anderen te krijgen, maar om
• 8:42
  je lichaam te Laten bewegen. Trauma komt los wanneer je
• 8:47
  praat. Zacht rustig en stap voor stap,
• 8:51
  geef jezelf de ruimte. Sta jezelf toe, geef jezelf
• 8:55
  toestemming om te leven, niet om te overleven, maar ga leven niet
• 9:00
  Omdat Je moet, maar Omdat jouw kindje door jou heen verder
• 9:03
  leeft. Samen gaan jullie op reis.
• 9:06
  In elke adem zijn ze er in. Elke stap zijn ze er in elke
• 9:10
  richting die jij kiest, zijn je kindjes bij jou?
• 9:14
  Hoe fijn is dat? En als jij jezelf terugziet in
• 9:17
  wat ik vandaag heb gedeeld? En, als jij voelt dat het tijd
• 9:22
  is om te onderzoeken wat jij nodig hebt om rust, helderheid
• 9:27
  en zachtheid terug te vinden. Plan dan een gesprek in via de
• 9:32
  link bovenaan In de beschrijving.
• 9:35
  Daar vind je mijn kalenderlie en kun je in mijn agenda een
• 9:38
  afspraak inplannen en in dat gesprek kijken we Samen naar
• 9:42
  jouw verhaal waar jij nu staat. Wat jij ervaart en wat jij nodig
• 9:48
  hebt om verder te bewegen in kracht met jouw kindje verweven
• 9:53
  in je leven, in jouw systeem, in jouw dagelijkse routine.
• 9:58
  Je hoeft het niet Alleen te doen en je hebt dit ook niet Alleen
• 10:01
  te doen, je mag. Bij in je hand nemen om een
• 10:05
  stukje met je mee te lopen. Je moet wel Alleen doen, maar je
• 10:08
  hoeft het niet. Je moet het wel zelf doen.
• 10:09
  Maar niet Alleen sorry en je mag de rust vinden Zonder je kindje
• 10:14
  ooit kwijt te raken. Elke ouder gun ik dat intense
• 10:17
  gevoel, wat ik ook zelf ervaar. Samen leven met mijn kindjes.
• 10:26
  Is het beste wat me ooit eens kunnen overkomen.
• 10:30
  Ze zijn er op elke manier dan ook helaas niet tastbaar.
• 10:34
  Niet zichtbaar. Ik zie ze niet opgroeien in mijn
• 10:37
  gedachten en mijn hoofd wel en in mijn gevoel ook maar.
• 10:41
  Ze zijn zo verweven in mijn leven dat elke stap, elke adem,
• 10:45
  elke actie, alles wat ik doe, zijn zij bij mij.
• 10:50
  En dat. Gevoel.
• 10:53
  Koester ik en dat gevoel gun ik jou ook, want jij verdient het.
• 11:00
  Om ook dat gevoel te krijgen. Van die verwevenheid met je
• 11:04
  kindje, zodat het leven weer. Pijn wordt.
• 11:09
  Dat Je kunt ademen vrij kunt ademen dat al die fysieke
• 11:13
  klachten verdwijnen. Al sneeuw voor de zon Omdat jij
• 11:16
  gaat doen. Wat de bedoeling is nadat je
• 11:20
  jouw kindje bent verloren.