Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #19 een van de grootste triggers = stress
Transcript
- Vrije Wereld: Een van de eerste dingen waarvan ik weet dat dat een extreem grote trigger heeft op mijn lijf is stress. Hey, hey, ik ben Sophie, bijna veertig jaar en ik wil lief worden voor mijn lijf. Ik herinner mij nog gewoon, in mijn laatste middelbaar moest ik een eindwerk presenteren aan een aantal leerkrachten. En ik ben toen echt naar binnen gegaan. Ik denk dat daar nog een foto van is, dat iemand getrokken heeft. Ik weet niet meer wie. En je zag echt zo rode vlekken op mijn gezicht, gewoon puur. van de stress, van waarschijnlijk, ik moet dat hier goed doen, dat beetje de prestatiedruk, ik wil dat hier goed doen, ik wil dat hier... Ik wil niet dat de mensen teleurgesteld zijn. En ik weet nog dat je merkt gewoon dat de stress gewoon een mega uiting heeft op mijn lijf. Maar soms heb je niet door wanneer je je eigen stress aan opleggen bent, want in C ben ik ook wel iemand die nooit heeft aan doelen en om dingen vooruit te doen. En had ik misschien niet altijd het doorn dat ik mijn eigen gesaboteerd heb en ik denk dat ook iets is dat ik bijvoorbeeld jarenlang niet echt beseft heb van ik draag veel, ik heb superveel stress, ik heb eigenlijk altijd heel veel gedaan op mijn job. Altijd met heel veel passie en enthousiasme in mijn job gestaan in de corporate. En ik had niet echt het doorn dat dat een impact had op mij. Ik kreeg daar ook superveel energie van en ik kreeg superveel positieve feedback van mensen van, wauw, jij doet dat goed en... Supergoede presentatie dat je gegeven hebt en ook aan de waarderingen en de bonus en alles en alle goede gesprekken die je gehad hebt. Maar echt van mijn keigoe bezig is, blijven gaan. Maar op een bepaald moment heb ik mezelf de druk opgelegd van je moet altijd een trapje hoger gaan voor jezelf. Want je moet altijd beter doen. En op een bepaald moment, er zitten maar 24 uur in een dag, kun je niet beter doen of als uw kindjes slecht slapen omdat ze nog klein zijn en hun nodig hebben... wil je er ook zijn. En daar op bepaald moment is wel een shift gekomen en ik begon te merken van die stress heeft een mega negatieve impact op mezelf. Maar dan zit je ergens al zo in een in een radje rond te draaien en je zit wat vast en je raakt daar eigenlijk niet meer uit. Maar dus ja bij mij heeft dan een burn-out het gewoon zeer duidelijk gemaakt dat dit niet meer kon. Ik ben daar niet zelf kunnen uitstappen op tijd. Nu voel ik dat veel feiler aan mijn lichaam en ben heel lang heel boos geweest op mijn lichaam. Omdat elke keer als ik een klein beetje stress kreeg, dan was het maken van de valise om op vakantie te gaan, kon ik daar volledig KO van zijn. Of weten van, ik moet ergens naartoe waar mensen zijn waar ik me niet zo goed bij voel. En dan kon ik daar twee dagen op voorhand niet van slapen en dan drie dagen daarna nog van moeten recupereren. En dan merk ik nu wel bij mezelf dat ik dat niet meer zo zie als iets super negatief, maar eerder als, mijn lichaam is gevoeliger geworden en ik heb gewoon betere voelspreden ontwikkeld. Ja, ik ben misschien een beetje gevoeliger geworden, maar ik ben ergens ook wel dankbaar voor die voelsprieten, want die voelsprieten zorgen er ook wel voor dat ik gewoon beter de dingen kan identificeren. Dus, ja, stressreductie en ik blijf dat een moeilijke vinden, want ja, als je iemand bent die ambitieus is, die graag dingen wil doen, die graag in beweging is, dan is dat niet altijd gemakkelijk om daarmee bezig te zijn, maar ik merk wel dat ik daar eigenlijk heel veel deugd aan heb. En... Als ik dan even voor mezelf kijk hoe ik stress denk ik dat de grootste stressreductie die ik gedaan heb, eigenlijk uit die 9 to 5 stappen en zelf te gaan ondernemen. Omdat ik veel meer zelf kan bepalen, kan ik nu werken, kan ik nu niet werken. Ik moet niet op dat moment van de dag aanwezig zijn op kantoor en ik moet niet blijven zitten tot 5 uur zavond, zodat ik me eigenlijk super slecht voel. Ik kan gewoon soms iets niet doen of ik kan iets inhalen. Als ik bijvoorbeeld een paar dagen niet gewerkt heb, ik kies zelf wanneer ik verlof pak. En ik moet dat aan niemand gaan vragen. Niet dat daar ooit moeilijk over gedaan is, het is mentale idee dat ik gewoon meer master ben over mijn eigen agenda, dat mij superveel rust geeft. En dat is echt voor mij de grootste stressreductie, desondanks dat er andere stress wel in de plaats voor gekomen is. Want het financiële als ondernemer is natuurlijk wel veel onzekerder. dan als je elke maand gewoon het geld op je rekening hebt. Maar desondanks dat die financiële onzekerheid er veel meer is, merk ik nog altijd wel dat er veel minder dagdagelijkse sleur en stress in mijn lijf zit. Dat is wel echt een waar ik heel hard voel bij mijn eigen, waar ik die stress op heb kunnen reduceren. En daar ben ik nog altijd heel dankbaar voor dat ik dat heb durven doen, want dat heeft heel veel moed gevraagd. En ook wel de financiële buffer die we daarvoor hebben kunnen aanwenden, want ja, ondernemen... Het geld valt niet vanaf dag één als je denkt, hier een onderneming starten. Het valt niet uit de bomen. Het is wel heel dankbaar dat we altijd flink gespaard hebben en dat we ook wel op onze spaarscenten hebben kunnen teren in de periode dat er gewoon nog niet genoeg geld binnenkwam en we dat gewoon wel konden opvangen. echt wel voor mij een van de dingen waarvan ik denk, zo dankbaar dat ik dat heb kunnen doen en ja, blij dat ik dat kan blijven doen.